Katarzyna Żaczkiewicz-Zborska

Ustanowienie służebności drogi koniecznej innej niż poprzednia, która wygasła, było zgodne z prawem - orzekła Izba Cywilna Sądu Najwyższego. Wytyczenie szlaku łączącego posesję z drogą publiczną było podyktowane względami geodezyjnymi, nierównością terenu i osypywaniem się gruntu. Wskazał na to biegły. Więcej w tej sprawie było życia niż prawa – podsumował sąd, gdyż konflikt powstał w rodzinie.

Podejmowanie się roli obrońców oskarżonego przez radców prawnych w sytuacji konfliktu interesów z oskarżonym było naruszeniem zasad etyki – orzekła Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego. – Dlatego prokurator, która zawiadomiła o tym Okręgową Izbę Radców Prawnych, miała nie tylko prawo, ale i obowiązek takiego działania. Zatem jej immunitet nie zostanie uchylony.

Sąd Najwyższy w pełnym składzie, lecz bez sędziów wybranych przed 2018 rokiem, podjął uchwałę stanowiącą, iż niedopuszczalne jest cofnięcie wniosku przez prokuratora generalnego o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego. Problem dotyczył ustalenia i zmiany płci, a w tym kontekście pytania – kogo pozywa osoba chcąca zmienić płeć - czy tylko rodziców, czy także dzieci i małżonka.

Rozpoznawanie kasacji spowolniło. Trwa seria wyłączeń sędziów Sądu Najwyższego od orzekania z powodu braku bezstronności i niezawisłości, poglądów sędziów w kwestii spełniania tych standardów, a także ze względu na zbyt szybki przebieg awansu zawodowego. Wyłączenia odbywają się na wniosek obrońców i innych stron postępowania.

Sformułowanie w piśmie mailowym radcy prawnego o „niewiarygodnej arogancji i poczuciu całkowitej bezkarności”, nie było przekroczeniem wolności słowa i nie przekraczało granic rzeczowej krytyki – orzekł Wyższy Sąd Dyscyplinarny. Nie można w kasacji do Sądu Najwyższego kwestionować znikomej społecznej szkodliwości czynu, gdy sąd dyscyplinarny uniewinnił obwinioną - stwierdziła Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego.