Poprawa zaopatrzenia pracowników w odzież ochronną, roboczą, sprzęt ochrony osobistej i umundurowanie.

UCHWAŁA NR 78

RADY MINISTRÓW

z dnia 5 marca 1957 r.

w sprawie poprawy zaopatrzenia pracowników w odzież ochronną, roboczą, sprzęt ochrony osobistej i umundurowanie. ^*

W celu poprawy zaopatrzenia pracowników w odzież ochronną, roboczą, sprzęt ochrony osobistej i umundurowanie Rada Ministrów po uzgodnieniu z zarządami głównymi właściwych związków zawodowych i z Centralną Radą Związków Zawodowych uchwala, co następuje:

§ 1. Zobowiązuje się Ministra Przemysłu Lekkiego do poprawy jakości odzieży ochronnej, roboczej i umundurowania oraz przeznaczenia na ten cel w ramach ogólnego zużycia odpowiednich ilości włókna bawełnianego i wełnianego.

§ 2. W terminie do końca 1957 r. Minister Przemysłu Lekkiego, Minister Przemysłu Chemicznego i inni ministrowie, którym podlegają zakłady pracy produkujące tkaniny, odzież i obuwie ochronne i robocze oraz sprzęt ochrony osobistej, opracują dla tych artykułów w porozumieniu z Centralnym Instytutem Ochrony Pracy i głównymi odbiorcami projekty produkcyjnych norm państwowych (PN) lub resortowych (RN).

§ 3. Do czasu wydania norm, o których mowa w § 2, Minister Przemysłu Lekkiego, Minister Przemysłu Chemicznego i inni ministrowie, którym podlegają zakłady pracy produkujące tkaniny oraz odzież i obuwie ochronne i robocze, opracują w porozumieniu z Centralnym Instytutem Ochrony Pracy i głównymi odbiorcami w terminie 3 miesięcy od daty wejścia w życie uchwały tymczasowe warunki techniczne tych artykułów.

§  4.

1. Ministrowie, którym podlegają zakłady pracy produkujące tkaniny, odzież i obuwie ochronne i robocze oraz sprzęt ochrony osobistej, wydadzą katalogi zawierające dane, umożliwiające użytkownikom odpowiednią kontrolę jakości dostaw.

2. O dostawach złej jakości artykułów (§§ 2 i 3) lub artykułów nie odpowiadających normom państwowym (PN), normom resortowym (RN) lub tymczasowym warunkom technicznym należy powiadomić Centralną Radę Związków Zawodowych i Ministerstwo Kontroli Państwowej, niezależnie od normalnego trybu zgłaszania reklamacji.

§  5.

1. W celu przyspieszenia prac nad normami i tymczasowymi warunkami technicznymi, o których mowa w §§ 2 i 3, zobowiązuje się ministrów resortów produkujących i użytkujących odzież i obuwie ochronne oraz sprzęt ochrony osobistej do przeanalizowania przydatności stosowanych obecnie modeli tych artykułów i do opracowania w razie potrzeby nowych wzorów, zapewniających pracownikom jak najlepsze warunki pracy.

2. Przy opracowaniu nowych wzorów obuwia należy uwzględnić szerokie stosowanie obuwia na gumie i na innych tworzywach zastępczych.

§ 6. W celu poprawy zaopatrzenia górników we właściwą odzież i obuwie ochronne zobowiązuje się ministrów, którym podlegają zakłady górnicze, do zastąpienia w porozumieniu z właściwymi branżowymi zarządami głównymi związków zawodowych w terminie dwóch miesięcy od dnia ustalenia norm (§ 2) lub tymczasowych warunków technicznych (§ 3) dotychczas stosowanej odzieży i obuwia, niezgodnych ze wskazaniami bezpieczeństwa i higieny pracy, odzieżą i obuwiem o charakterze ochronnym, zapewniającym maksymalne bezpieczeństwo pracy.

§ 7. W celu poprawy warunków pracy oraz warunków bytowych rozszerza się w okresie 1957-1960 r. przydziały artykułów dla poszczególnych resortów w ilościach odrębnie określonych dla celów bezpłatnego zaopatrzenia pracowników w odzież oraz obuwie ochronne i robocze.

§ 8. Ministrowie, którym podlegają zakłady pracy produkujące artykuły wskazane w § 7, zapewnią produkcję w wysokości zabezpieczającej wykonanie uchwały.

§ 9. Zobowiązuje się ministrów (kierowników urzędów centralnych), którym podlegają lub którzy nadzorują zakłady pracy użytkujące odzież i obuwie ochronne i robocze oraz sprzęt ochrony osobistej, do wydania w terminie trzech miesięcy od daty wejścia w życie uchwały przepisów w zakresie magazynowania, konserwacji, naprawy i prania tych artykułów.

§  10.

1. Upoważnia się ministrów (kierowników urzędów centralnych) do ustalania w porozumieniu z zarządami głównymi związków zawodowych:

a) kategorii pracowników, którzy z uwagi na warunki zatrudnienia powinni otrzymywać odzież i obuwie ochronne lub robocze i sprzęt ochrony osobistej oraz

b) resortowych norm zaopatrzenia w tę odzież, obuwie i sprzęt, jeżeli nie są one objęte normami jednolitymi dla wszystkich resortów (ust. 6).

2. Ministrowie (kierownicy urzędów centralnych) mogą uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przekazać kierownikom podległych jednostek.

3. Rozszerzenie uprawnień pracowników do otrzymywania artykułów stosownie do § 7 może następować w latach 1957-1960 jedynie w ramach przyznanych limitów tych artykułów, z tym że w pierwszej kolejności należy rozszerzeniem objąć tych pracowników, którym dotychczas nie przysługuje prawo do otrzymania odzieży i obuwia ochronnego.

4. Rozszerzenie uprawnień pracowników do otrzymywania kożuchów może nastąpić jedynie w przypadkach wyjątkowych, dopiero po zapewnieniu dodatkowych przydziałów przez centralną jednostkę rozdzielającą.

5. W wyjątkowych przypadkach, uzasadnionych wymaganiami bezpieczeństwa i higieny pracy, dyrektor (kierownik) przedsiębiorstwa może w porozumieniu z radą zakładową podjąć decyzję doraźnego uzupełnienia resortowych norm zaopatrzenia pracowników w odzież i obuwie ochronne oraz sprzęt ochrony osobistej.

6. Zmiany obowiązujących norm zaopatrzenia w odzież i obuwie ochronne i robocze oraz w sprzęt ochrony osobistej pracowników zatrudnionych na takich samych stanowiskach pracy w różnych gałęziach gospodarki narodowej (normy jednolite) zatwierdza Prezes Rady Ministrów na wniosek Centralnej Rady Związków Zawodowych.

7. W przypadkach określonych w ust. 1-6 właściwi ministrowie w uzgodnieniu z właściwymi związkami zawodowymi wprowadza - w razie potrzeby - odpowiednie zmiany i uzupełnienia do obowiązujących układów zbiorowych pracy.

§ 11. W celu zachęcenia pracowników do starannego korzystania z wydawanej im bezpłatnie odzieży i obuwia roboczego postanawia się, że odzież ta i obuwie po upływie ustalonego okresu zużycia przechodzi na własność pracownika.

§ 12. Przepisy niniejszej uchwały stosuje się odpowiednio do nauczycieli i uczniów szkół zawodowych.

§  13.

1. Znosi się rozdzielnictwo centralne odzieży oraz obuwia ochronnego i roboczego z wyjątkiem kożuchów.

2. Przedsiębiorstwa realizują zapotrzebowania na odzież i obuwie ochronne i robocze, przysługujące pracownikom na podstawie obowiązujących przepisów, w centralach zbytu, hurtowniach lub placówkach handlu detalicznego.

3. Zobowiązuje się kierowników jednostek nadzorujących placówki handlowe, o których mowa w ust. 2, do wydania w ciągu 1 miesiąca od daty wejścia w życie uchwały instrukcji upraszczających dotychczasowy tryb zaopatrzenia w odzież i obuwie ochronne i robocze.

§ 14. Zobowiązuje się właściwych ministrów do ujednolicenia, w porozumieniu z Ministrem Finansów, cen odzieży i obuwia ochronnego i roboczego na poziomie cen rynkowych w przypadku, gdy obecnie obowiązujące ceny zaopatrzeniowe są niższe od cen rynkowych.

§ 14a. 1 Niniejszą uchwałę stosuje się w zakresie zaopatrywania pracowników cywilnych zatrudnionych w jednostkach (zakładach, instytucjach) wojskowych podległych Ministrowi Obrony Narodowej, w Wojskach Wewnętrznych i w Służbie Więziennej ze zmianami wynikającymi z przepisów uchwały nr 93 Prezydium Rządu z dnia 22 lutego 1956 r. w sprawie zasad przydziału odzieży specjalnej i sprzęty ochrony osobistej dla pracowników cywilnych zatrudnionych w wojsku (Monitor Polski z 1956 r. Nr 17, poz. 245 i z 1957 r. Nr 6, poz. 35)

§ 15. 2 Traci moc uchwała nr 317 Prezydium Rządu z dnia 18 maja 1954 r. w sprawie zasad przydziału odzieży specjalnej i sprzętu ochrony osobistej (Monitor Polski z 1954 r. Nr A-58, poz. 780 i z 1955 r. Nr 73, poz. 908) oraz § 1 uchwały nr 93 Prezydium Rządu z dnia 22 lutego 1956 r. w sprawie zasad przydziału odzieży specjalnej i sprzętu ochrony osobistej dla pracowników cywilnych zatrudnionych w wojsku (Monitor Polski z 1956 r. Nr 17, poz. 245 i z 1957 r. Nr 6, poz. 35)

§ 16. Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

* Z dniem 24 lutego 1968 r. nin. uchwała traci moc obowiązującą w zakresie unormowanym uchwałą Rady Ministrów i Centralnej Rady Związków Zawodowych z dnia 8 lutego 1968 r. w sprawie usprawnienia produkcji, poprawy jakości i zasad gospodarowania odzieżą ochronną i roboczą oraz sprzętem ochrony osobistej. (M.P.68.8.42), zgodnie z § 10 przywołanej uchwały.

1 § 14a dodany przez § 1 pkt 1 uchwały nr 33 z dnia 11 lutego 1958 r. o zmianie przepisów w sprawie zasad przydziału odzieży specjalnej i sprzętu ochrony osobistej dla pracowników cywilnych zatrudnionych w wojsku i w Służbie Więziennej. (M.P.58.11.66) z dniem 16 kwietnia 1957 r.

2 § 15 zmieniony przez § 1 pkt 2 uchwały nr 33 z dnia 11 lutego 1958 r. o zmianie przepisów w sprawie zasad przydziału odzieży specjalnej i sprzętu ochrony osobistej dla pracowników cywilnych zatrudnionych w wojsku i w Służbie Więziennej. (M.P.58.11.66) z dniem 16 kwietnia 1957 r.

• Identyfikator: M.P.1957.30.206
• Rodzaj: Uchwała
• Tytuł: Poprawa zaopatrzenia pracowników w odzież ochronną, roboczą, sprzęt ochrony osobistej i umundurowanie.
• Data aktu: 05/03/1957
• Data ogłoszenia: 16/04/1957
• Data wejścia w życie: 16/04/1957