NOWOŚĆ LEX Cyberbezpieczeństwo Twoja tarcza w cyfrowym świecie!
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Prawo.pl

Finansowanie w roku 1956 kapitalnych remontów pojazdów samochodowych, dokonywanych w drodze wymiany i naprawy głównej zespołów.

ZARZĄDZENIE
MINISTRÓW FINANSÓW ORAZ TRANSPORTU DROGOWEGO I LOTNICZEGO
z dnia 10 maja 1956 r.
w sprawie finansowania w roku 1956 kapitalnych remontów pojazdów samochodowych, dokonywanych w drodze wymiany i naprawy głównej zespołów.

Na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 kwietnia 1950 r. w sprawie zakresu działania Ministra Finansów i zmiany zakresu działania Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego (Dz. U. z 1950 r. Nr 22, poz. 188 i z 1951 r. Nr 25, poz. 185) oraz § 2 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lutego 1951 r. w sprawie zakresu działania władz naczelnych w dziedzinie komunikacji (Dz. U. z 1951 r. Nr 14, poz. 111, Nr 41, poz. 315, z 1952 r. Nr 11, poz. 69, Nr 13, poz. 79, Nr 19, poz. 115, z 1954 r. Nr 36, poz. 152, Nr 51, poz. 258 i z 1956 r. Nr 3, poz. 17) zarządza się, co następuje:
§  1.
1.
Zarządzenie ustala zasady finansowania wydatków związanych z wymianą i naprawami głównymi zespołów podstawowych, stanowiących część składową pojazdów samochodowych znajdujących się w użytkowaniu urzędów, instytucji i jednostek gospodarki uspołecznionej.
2.
Zarządzenie nie obowiązuje jednostek podporządkowanych Ministerstwu Obrony Narodowej i Komitetowi do Spraw Bezpieczeństwa Publicznego.
3.
Objęte planem kapitalnym remontów na rok 1956 remonty pojazdów samochodowych mogą być przeprowadzane nie tylko w formie kapitalnego remontu całego pojazdu samochodowego, lecz również w drodze wymiany i naprawy głównej zużytych podstawowych zespołów.
4.
Koszty określonych w ust. 3 wymian i napraw głównych zespołów pokrywane są przez jednostki gospodarcza działające według zasad rozrachunku gospodarczego ze środków zakumulowanych na rachunku środków na remonty kapitalne pojazdów samochodowych, przewidzianych w planie kapitalnych remontów, a przez jednostki budżetowe - z kredytów przewidzianych na remonty kapitalne pojazdów samochodowych w ich preliminarzu wydatków.
§  2.
1.
W rozumieniu zarządzenia zespołami podstawowymi samochodów osobowych, autobusów oraz samochodów ciężarowych są:
1)
silnik ze sprzęgłem,
2)
skrzynia biegów,
3)
mosty napędowe,
4)
nadwozia samochodów osobowych, autobusów i furgonów ciężarowych oraz kabina kierowcy samochodu ciężarowego lub ciągnika.
2.
Do zespołów podstawowych zalicza się również zespoły wchodzące w skład pojazdów o specjalnej konstrukcji, jak np.:
1)
skrzynkę odbioru mocy (skrzynkę rozdzielczą),
2)
dodatkową przekładnię (reduktor),
3)
mechanizm napędu urządzenia samowyładowczego,
4)
zespoły podstawowe pojazdów o napędzie elektrycznym.
§  3.
1 Zespoły pojazdów samochodowych, przeznaczone do naprawy głównej, powinny odpowiadać warunkom technicznym, które ustali Minister Transportu Drogowego i Lotniczego.
2.
W razie gdy w zespole, przekazanym do naprawy głównej, brak jest części, które powinien posiadać zespół zgodnie z warunkami technicznymi, o których mowa w ust. 1, użytkownik zespołu w zasadzie obowiązany jest dostarczyć brakujące części. Użytkownik obowiązany jest również dostarczyć te części, których stopień zużycia wytarza możliwość naprawy zespołu, o ile części te nie są objęte cennikiem napraw zespołów samochodowych.
3.
W razie niedostarczenia części, o których mowa w ust. 2, użytkownik zespołu obowiązany jest pokryć dodatkową fakturę za te części.
4.
Wydatki poniesione przez użytkownika zespołu w związku z zakupem i dostarczeniem do zakładów naprawy samochodów części w zamian części brakujących, jak również dodatkowe faktury, wystawione przez zakłady naprawy w przypadkach przewidzianych w ust. 3, pokrywane są przez jednostki gospodarcze działające według zasad rozrachunku gospodarczego ze środków obrotowych, a przez jednostki budżetowe - z kredytów budżetowych przewidzianych na utrzymanie samochodów.
5.
Wydatki, o których mowa w ust. 4 w zasadzie powinny być przypisane do zwrotu pracownikom winnym ich powstania. Wydatki niezawinione, będące wynikiem siły wyższej, należy księgować w ciężar konta "strat i zysków". Wydatki niezawinione, powstałe nie w wyniku siły wyższej, powinny być księgowane w ciężar właściwego konta kosztów.
§  4.
Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1956 r.
Metryka aktu
Identyfikator:

M.P.1956.38.449

Rodzaj:zarządzenie
Tytuł:Finansowanie w roku 1956 kapitalnych remontów pojazdów samochodowych, dokonywanych w drodze wymiany i naprawy głównej zespołów.
Data aktu:1956-05-10
Data ogłoszenia:1956-05-18
Data wejścia w życie:1956-01-01, 1956-05-18