Rozporządzenie wykonawcze 2026/913 nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz kwasu adypinowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2026/913z dnia 4 maja 2026 r.nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz kwasu adypinowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej 1 ("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 9 ust. 4,
1. PROCEDURA
1.1. Wszczęcie postępowania
(1) 14 marca 2025 r. na podstawie art. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja Europejska ("Komisja") wszczęła
dochodzenie antydumpingowe dotyczące przywozu kwasu adypinowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej ("państwo, którego dotyczy postępowanie" lub "Chiny"). Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 2 ("zawiadomienie o wszczęciu").
(2) Komisja wszczęła dochodzenie w następstwie skargi złożonej 28 stycznia 2025 r. przez Lanxess Deutschland GmbH i Radici Chimica S.p.A ("skarżący"). Skarga została złożona przez przemysł Unii zajmujący się produkcją kwasu adypinowego w rozumieniu art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W skardze przedstawiono dowody na wystąpienie dumpingu i wynikającej z niego istotnej szkody, które były wystarczające, by uzasadnić wszczęcie dochodzenia.
1.2. Rejestracja
(3) Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2025/1041 3 ("rozporządzenie w sprawie rejestracji") Komisja poddała rejestracji przywóz produktu objętego postępowaniem.
1.3. Środki tymczasowe
(4) Zgodnie z art. 19a rozporządzenia podstawowego w dniu 16 października 2025 r. Komisja przedstawiła stronom podsumowanie dotyczące zaproponowanych ceł oraz szczegóły dotyczące obliczania marginesów dumpingu i marginesów odpowiednich do usunięcia szkody, jaką ponosi przemysł Unii. Zainteresowane strony poproszono o przedstawienie uwag na temat prawidłowości obliczeń w ciągu trzech dni roboczych.
(5) Uwagi otrzymano od dwóch objętych próbą producentów eksportujących: Tangshan Zhonghao Chemical Co., Ltd, Tangshan, Chiny ("Zhonghao") oraz Chongqing Huafon Chemical Co., Ltd, Chongqing, Chiny ("Huafon"), które to przedsiębiorstwa odnotowały błąd pisarski w obliczeniu wartości normalnej. Po przeprowadzeniu analizy uwagi te uwzględniono. Ponadto Komisja odnotowała błąd w obliczeniach wartości odniesienia dla pary wodnej. Komisja odpowiednio ponownie obliczyła marginesy dumpingu.
(6) Kolejna uwaga Zhonghao nie dotyczyła dokładności obliczeń, lecz metodyki zastosowanej do obliczenia wartości odniesienia dla wody. W związku z tym uwagę tę zbadano po ujawnieniu środków tymczasowych i ustosunkowano się do niej w motywie 55 niniejszego rozporządzenia.
(7) 13 listopada 2025 r. rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2025/2287 4 ("rozporządzenie w sprawie ceł
tymczasowych") Komisja nałożyła tymczasowe cła antydumpingowe na przywóz kwasu adypinowego pochodzącego z Chin.
1.4. Dalsze postępowanie
(8) Po ujawnieniu istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których nałożono tymczasowe cło antydumpingowe ("ujawnienie tymczasowych ustaleń"), skarżący, którymi są, Allnex Italy s.r.l ("Allnex") oraz COIM S.p.A. Chimica Organica ("COIM"), dwaj użytkownicy kwasu adypinowego, oraz chińscy producenci objęci próbą - Zhonghao i Huafon - złożyli pisemne oświadczenia, w których przedstawili opinie na temat tymczasowych ustaleń w terminie określonym w art. 2 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(9) Stronom, które wystąpiły z odpowiednim wnioskiem, umożliwiono przedstawienie argumentów. Przeprowadzono posiedzenie wyjaśniające z udziałem przedsiębiorstwa Allnex.
(10) Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji, które uznała za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń. Dokonując ostatecznych ustaleń, Komisja przeanalizowała uwagi przedstawione przez zainteresowane strony i w stosownych przypadkach zmieniła swoje tymczasowe wnioski.
(11) Komisja poinformowała wszystkie zainteresowane strony o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzała nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu adypinowego pochodzącego z Chin ("ujawnienie ostatecznych ustaleń"). Wszystkim stronom wyznaczono termin do zgłaszania uwag na temat ujawnienia ostatecznych ustaleń.
(12) Stronom, które wystąpiły z odpowiednim wnioskiem, umożliwiono też przedstawienie argumentów. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń nie złożono żadnego wniosku o posiedzenie wyjaśniające.
1.5. Argumenty przedstawione po wszczęciu postępowania
(13) Wobec braku jakichkolwiek uwag potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 7-11 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
1.6. Kontrola wyrywkowa
(14) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących kontroli wyrywkowej producentów unijnych, importerów niepowiązanych i producentów eksportujących potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 12-17 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
1.7. Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i wizyty weryfikacyjne
(15) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i wizyt weryfikacyjnych potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 18-21 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
1.8. Okres objęty dochodzeniem i okres badany
(16) Jak wskazano w sekcji 1.7 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody obejmowało okres od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. ("okres objęty dochodzeniem"). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęło okres od 1 stycznia 2021 r. do końca okresu objętego dochodzeniem ("okres badany").
2. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
(17) Jak określono w sekcji 2 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, produktem objętym dochodzeniem jest kwas adypinowy, znany również jako kwas heksanodiowy, objęty numerem 124-04-9 w rejestrze CAS, obecnie objęty kodem CN 2917 12 00 ("produkt objęty dochodzeniem").
(18) Produkt objęty postępowaniem to kwas adypinowy pochodzący z Chińskiej Republiki Ludowej, obecnie objęty kodem CN 2917 12 00 (kod TARIC 2917 12 00 10) ("produkt objęty postępowaniem").
(19) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących produktu podobnego i zakresu produktu potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 26-28 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3. DUMPING
3.1. Procedura określania wartości normalnej na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego
(20) Wobec braku uwag dotyczących określania wartości normalnej na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 29-36 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.2. Wartość normalna
3.2.1. Istnienie znaczących zakłóceń
(21) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących istnienia znaczących zakłóceń potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 37-81 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.2.2. Kraj reprezentatywny
(22) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących wyboru kraju reprezentatywnego potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 82-94 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.2.3. Źródła, na podstawie których ustalono poziom niezniekształconych kosztów
(23) Po wprowadzeniu środków tymczasowych zainteresowane strony przedstawiły argumenty dotyczące odpowiednich wartości odniesienia dla surowego cykloheksanu, pary wodnej, wody i siły roboczej. Ponadto Komisja wykryła, a następnie skorygowała błąd pisarski w obliczeniach wartości odniesienia dla gazu.
3.2.3.1. Wartość odniesienia dla surowego cykloheksanu będącego produktem ubocznym
(24) Na etapie tymczasowym Komisja ustaliła, że istnieją dwa rodzaje cykloheksanu będącego produktem ubocznym: czysty i surowy. Czysty cykloheksan ma zazwyczaj poziom czystości 99 % (do 99,9 %); jest to klasa czystości wymagana do produkcji kwasu adypinowego. Komisja oznaczyła cykloheksan o poziomie czystości mniejszym niż 99 % (i nienadający się do bezpośredniego stosowania w produkcji kwasu adypinowego) jako "surowy" w celu odróżnienia go od czystego, rafinowanego cykloheksanu.
(25) Skarżący twierdzili, że wartość odniesienia zastosowana przez Komisję dla surowego cykloheksanu była nieprawidłowa, ponieważ 1) surowy cykloheksan nie miał ustalonej zewnętrznej ceny rynkowej i zasadniczo nie był przedmiotem obrotu jako towar; oraz 2) metodyka zastosowana przez Komisję błędnie opierała się na tych samych chińskich cenach/kosztach, które uznano za zbyt zniekształcone, aby mogły służyć jako podstawa do odtworzenia wartości normalnej na początku, i które doprowadziły do zastosowania art. 2 ust. 6a w przedmiotowym dochodzeniu.
(26) Komisja nie zgadza się z tymi twierdzeniami. W trakcie dochodzenia Komisja otrzymała i zweryfikowała przedstawione przez przedsiębiorstwa objęte próbą dowody potwierdzające, że sprzedawały one znaczne ilości surowego cykloheksanu przedsiębiorstwom niepowiązanym w okresie objętym dochodzeniem. Potwierdzono zatem, że cykloheksan o poziomie czystości niższym niż 99 % był sprzedawany jako taki w okresie objętym dochodzeniem.
(27) Dochodzenie potwierdziło również, że cykloheksan o poziomie czystości niższym niż 99 % może być nadal stosowany na różne sposoby. Jako taki może on być wykorzystywany w procesach chemicznych, w których najwyższy poziom czystości nie jest niezbędny, np. jako rozpuszczalnik, zmywacz do farb, domieszki do strumieni węglowodorowych (w przypadku gdy może być stosowany poziom czystości wynoszący zaledwie 90 %) 5 , lub może być dalej destylowany w celu uzyskania wyższego poziomu czystości. Niższy poziom czystości i ewentualna potrzeba dalszej destylacji znajdują odzwierciedlenie w niższej wartości rynkowej surowego cykloheksanu w porównaniu z czystym cykloheksanem.
(28) Jak stwierdzili skarżący, nie istnieje ustalona (międzynarodowa) wartość odniesienia dla tego produktu ubocznego, zwłaszcza że jego skład i poziom czystości mogą się różnić. Na etapie tymczasowym Komisja wykorzystała zatem stosunek ceny własnej stosowanej przez przedsiębiorstwa w odniesieniu do surowego i czystego cykloheksanu i zastosowała go do wartości odniesienia dla czystego cykloheksanu, aby ustalić wartość odniesienia dla surowego cykloheksanu (motyw 107 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych).
(29) Sformułowanie zawarte w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych wzbudziło wątpliwości skarżących co do tego, czy Komisja wykorzystała koszt czy cenę cykloheksanu do ustalenia tej wartości odniesienia. Komisja potwierdza niniejszym, że wartość odniesienia rzeczywiście opierała się na różnicy cen, tj. stosunku ceny sprzedaży czystego cykloheksanu do ceny sprzedaży surowego cykloheksanu w przypadku każdego przedsiębiorstwa objętego próbą.
(30) W swoich uwagach skarżący twierdzili, że do ustalenia tej wartości odniesienia Komisja nie powinna była opierać się na cenach stosowanych przez chińskie przedsiębiorstwa, skoro dochodzenie prowadzono na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego, ponieważ uznano, że chińskie koszty i ceny krajowe są zniekształcone. Stosunek dwóch zniekształconych cen stosowanych przez chińskie przedsiębiorstwo produkujące kwas adypinowy nie może zatem, zdaniem skarżących, zostać uznany za uzasadnioną metodę dostosowania.
(31) Komisja uznała jednak, że na stosunek cen surowego i czystego cykloheksanu nie mają wpływu ogólne zakłócenia w chińskiej gospodarce. Ta sama metodyka jest stosowana w dochodzeniach prowadzonych na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do np. materiałów zużywalnych i kosztów pośrednich, w przypadku których utrwaloną praktyką Komisji jest wyrażanie takich pozycji jako odsetek kosztów surowców w oparciu o koszty własne chińskich przedsiębiorstw, zastosowany następnie do niezniekształconych kosztów.
(32) Skarżący twierdzili również, że ponieważ ich zdaniem metoda ustalania wartości odniesienia dla surowego cykloheksanu jest błędna, Komisja powinna albo znaleźć inną metodę ustalania takiej wartości odniesienia, albo całkowicie pominąć ten produkt uboczny. Skarżący nie przedstawili jednak żadnej alternatywy dla takiej wartości odniesienia, ponieważ ich zdaniem odnośny produkt nie ma zewnętrznej wartości handlowej. Ponadto, ponieważ, jak stwierdzono w motywie 26, dochodzenie potwierdziło, że surowy cykloheksan miał wartość handlową i był faktycznie sprzedawany niepowiązanym stronom, nie można pominąć tego produktu ubocznego.
(33) W związku z tym, że: (i) surowy cykloheksan jest zbywalnym produktem sprzedawanym klientom niepowiązanym przez oba chińskie przedsiębiorstwa objęte próbą, a zatem ma udowodnioną wartość; (ii) skarżący ani żadna inna strona nie przedstawili alternatywnej metody ustalenia wartości odniesienia dla surowego cykloheksanu, Komisja odrzuciła argumenty skarżących.
(34) Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń skarżący powtórzyli swoje argumenty dotyczące rzekomo błędnej wartości odniesienia dla surowego cykloheksanu. W szczególności powtórzyli oni, że surowy cykloheksan nie ma ustalonej zewnętrznej ceny rynkowej oraz że metoda zastosowana przez Komisję opierała się na zniekształconych chińskich cenach i kosztach.
(35) Komisja zauważyła, że twierdzenia te stanowiły jedynie powtórzenie argumentów przedstawionych już na etapie tymczasowym i omówionych w motywach 25-33 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Skarżący nie przedstawili żadnych nowych dowodów ani dalszych uzasadnień swoich zarzutów ani nie odnieśli się do ustaleń Komisji przedstawionych na etapie tymczasowym i w ostatecznym ujawnieniu.
(36) W szczególności skarżący nie zakwestionowali ustalenia Komisji, zgodnie z którym w okresie objętym dochodzeniem oba chińskie przedsiębiorstwa objęte próbą sprzedawały klientom niepowiązanym surowy cykloheksan w znacznych ilościach, co wykazuje, że produkt ma wartość handlową. Nie przedstawili oni również żadnej alternatywnej metody ustalania wartości odniesienia dla surowego cykloheksanu będącego produktem ubocznym.
(37) Dodatkowo skarżący nie obalili wyjaśnienia Komisji, że zastosowanie stosunku cen między surowym a czystym cykloheksanem stanowiło odpowiednią metodykę dostosowania. W szczególności nie wykazali oni, że na taki stosunek miałyby istotny wpływ zakłócenia zidentyfikowane w kontekście art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego.
(38) Wobec braku nowych argumentów lub dowodów oraz biorąc pod uwagę, że skarżący nie odnieśli się do rozumowania Komisji przedstawionego w motywach 25-33 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja potwierdziła swoje ustalenia.
(39) Argumenty skarżących zostały zatem odrzucone.
3.2.3.2. Para wodna
(40) Przedsiębiorstwo Zhonghao argumentowało, że wartość odniesienia dla pary wodnej była w jego przypadku nieprawidłowa, ponieważ opierała się na wykorzystaniu gazu ziemnego do produkcji pary wodnej, podczas gdy przedsiębiorstwo Zhonghao wykorzystywało do tego węgiel. Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń przedsiębiorstwo przedstawiło możliwe do zweryfikowania dowody na poparcie swojego twierdzenia. Przedsiębiorstwo przedstawiło w szczególności informacje na temat rodzaju wykorzystywanego węgla, jego wartości opałowej, wskaźnika wykorzystania i rodzaju procesu produkcji wykorzystywanego do wytwarzania pary wodnej oraz dowody potwierdzające jego specyfikacje techniczne, w tym temperatury i ciśnienia ciepła, a także szereg innych możliwych do zweryfikowania faktów. Komisja przyjęła ten argument i wykorzystała przedstawione informacje do ponownego obliczenia wartości odniesienia dla pary wodnej. Uzyskana wartość odniesienia w przypadku Zhonghao wynosiła [250-300] RMB za tonę pary wodnej. Marginesy dumpingu obliczono ponownie, uwzględniając tę nową wartość odniesienia.
(41) Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń przedsiębiorstwo Zhonghao przedstawiło dalsze uwagi dotyczące wartości odniesienia dla węgla przy obliczaniu kosztu pary wodnej. Chociaż przedsiębiorstwo to z zadowoleniem przyjęło uznanie przez Komisję węgla za odpowiedni wkład cieplny, stwierdziło, że zastosowana wartość odniesienia pozostaje niewłaściwa, ponieważ rzekomo opierała się na danych dotyczących przywozu, w których nie wprowadzono rozróżnienia między różnymi rodzajami węgla.
(42) W szczególności przedsiębiorstwo Zhonghao argumentowało, że wartość odniesienia, uzyskana ze statystyk dotyczących przywozu w ramach kodu HS 2701 12, obejmuje zarówno węgiel koksowy, jak i węgiel energetyczny, a zatem zawyża cenę węgla faktycznie wykorzystywanego przez przedsiębiorstwo, który jego zdaniem jest wyłącznie węglem energetycznym.
(43) Komisja zauważa przede wszystkim, że argument dotyczący specyfiki wartości odniesienia dla węgla wykorzystywanego przez przedsiębiorstwo został przedstawiony na bardzo późnym etapie dochodzenia. Przedsiębiorstwo nie podniosło tej kwestii w następstwie pierwszej lub drugiej noty dotyczącej czynników produkcji ani po ujawnieniu tymczasowych ustaleń, mimo że przedmiotowy element metodyczny został już ujawniony przedsiębiorstwu na tych różnych etapach dochodzenia. Komisja zbadała wprawdzie te argumenty, jednak stwierdziła, że nie uzasadniają one zmiany metodyki.
(44) Komisja przypomniała, że wobec braku wiarygodnych cen krajowych ze względu na istnienie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego wartość normalną należy konstruować wyłącznie na podstawie kosztów produkcji i sprzedaży odzwierciedlających niezniekształcone ceny lub wartości odniesienia. W tym względzie statystyki dotyczące przywozu z odpowiedniego reprezentatywnego kraju są właściwym źródłem, ponieważ odzwierciedlają stosowne koszty produkcji i sprzedaży w odpowiednim reprezentatywnym kraju.
(45) Komisja zauważyła ponadto, że wykorzystanie danych objętych kodem HS 2701 12 uznano za właściwe, ponieważ wybrano je jako najbardziej szczegółowy poziom łatwo dostępny w wiarygodnych zbiorach danych. Fakt, że takie dane mogą obejmować różne podkategorie produktów, sam w sobie nie czyni wartości odniesienia nieodpowiednią, w szczególności wówczas, gdy bardziej szczegółowe i stale dostępne dane są nieosiągalne.
(46) Ponadto przedsiębiorstwo Zhonghao nie wykazało, że włączenie różnych rodzajów węgla do wybranej kategorii HS doprowadziłoby do istotnego zakłócenia wartości odniesienia w szczególnych okolicznościach sprawy. Argumenty przedsiębiorstwa opierają się na ogólnych różnicach między cenami węgla koksowego a cenami węgla energetycznego na poziomie globalnym, ale nie wykazują, że szczegółowe dane dotyczące przywozu wykorzystane przez Komisję nie są reprezentatywne dla rodzaju węgla wykorzystywanego do wytwarzania pary wodnej.
(47) Jeśli chodzi o proponowane źródło alternatywne, jakim jest World Bank Pink Sheet 6 , Komisja uznała, że nie stanowi ono bardziej odpowiedniej wartości odniesienia. Chociaż takie dane przedstawiają orientacyjne międzynarodowe trendy cenowe, nie opierają się one na transakcjach przywozowych do reprezentatywnego kraju i mogą nie odzwierciedlać szczególnych cech produktu, wartości opałowych lub warunków rynkowych istotnych dla materiałów wsadowych wykorzystywanych przez przedsiębiorstwo.
(48) Ponadto zastosowanie średniej wybranych międzynarodowych serii cen, zgodnie z propozycją Zhonghao, wprowadziłoby dodatkową warstwę założeń i dostosowań i tym samym zmniejszyłoby wiarygodność i przejrzystość wartości odniesienia w porównaniu ze stosowaniem rzeczywistych statystyk dotyczących przywozu.
(49) W odpowiedzi na wniosek o dodatkowe informacje dotyczące zakupu węgla przedsiębiorstwo przedstawiło oświadczenie, w którym wskazano, że w okresie objętym dochodzeniem zakupiło ono dziewięć różnych rodzajów węgla. Biorąc jednak pod uwagę różnorodność zgłoszonych rodzajów węgla oraz brak wystarczająco szczegółowych i możliwych do zweryfikowania informacji umożliwiających rozróżnienie między nimi, Komisja nie mogła ustanowić wartości odniesienia dla poszczególnych rodzajów. Wobec braku takich informacji oraz ponieważ nie przedstawiono żadnych dowodów wskazujących, że zastosowanie średniej wartości odniesienia doprowadziłoby do istotnego zniekształcenia, Komisja uznała za właściwe oparcie się na pierwotnie ustalonej wartości odniesienia.
(50) Wobec braku wystarczająco uzasadnionych dowodów wskazujących na to, że wartość odniesienia zastosowana przez Komisję jest nieodpowiednia lub że proponowane źródło alternatywne byłoby bardziej wiarygodne i reprezentatywne, Komisja odrzuciła ten argument.
3.2.3.3. Woda
(51) Przedsiębiorstwo Huafon powtórzyło swoje argumenty przedstawione w motywie 101 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zgodnie z którymi wartość odniesienia dla wody była nieracjonalnie wysoka, ponieważ wpływ na nią miały zarówno ekstremalne susze w Brazylii w okresie objętym dochodzeniem, jak i prywatyzacja przedsiębiorstwa wodociągowego, Companhia de Saneamento Basico do Estado de Sao Paulo ("SABESP"), na które powołała się Komisja. Komisja nie kwestionuje faktu, że w ostatnich latach niektóre regiony Brazylii dotknęła susza, ani tego, że przedsiębiorstwo SABESP zostało sprywatyzowane w lipcu 2024 r. Przedsiębiorstwo Huafon ponownie nie przedstawiło jednak dowodów na to, że czynniki te doprowadziły do wzrostu taryf za wodę w takim stopniu, iż ceny te należy uznać za nieracjonalne do celów zastosowania jako wartości odniesienia na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego.
(52) Artykuły przytoczone przez przedsiębiorstwo Huafon w jego uwagach nie wykazały, że susza lub prywatyzacja doprowadziły do wzrostu cen. W artykule dotyczącym występowania susz i pożarów roślinności 7 wyjaśniono wpływ tych zdarzeń na osoby mieszkające w Amazonii, zwłaszcza na kobiety, a także na ich uprawy i zwierzęta gospodarskie. W artykule tym nie wspomniano o podwyżkach cen, a przedsiębiorstwo Huafon nie przedstawiło innych dowodów ilościowych na wzrost cen, które potwierdzałyby, że wartość odniesienia jest nieracjonalna.
(53) Artykuł cytowany w odniesieniu do wzrostu cen po prywatyzacji przedsiębiorstwa SABESP 8 opublikowano w kwietniu 2023 r., a zatem przed prywatyzacją i w oderwaniu od tego wydarzenia. W rzeczywistości przedsiębiorstwo SABESP co roku podnosi cenę wody ze względu na "inflację, współczynnik wydajności, wskaźnik jakości, przegląd taryf i wyrównanie", jak stwierdzono w tym samym artykule. Jeśli chodzi o wpływ prywatyzacji na ceny, sekretarz stanu ds. środowiska, infrastruktury i logistyki w Sao Paulo oświadczył, że prywatyzacja nie tylko
prawdopodobnie spowoduje obniżenie taryf za wodę, ale również że rząd państwa zastosuje odpowiedni pułap, aby koszty ponoszone przez ludność nie wzrosły 9 . Artykuł cytowany przez przedsiębiorstwo Huafon, w którym stwierdzono możliwy przyszły wzrost taryf za wodę o 200 %, pochodzi z grudnia 2024 r. i nie ma znaczenia dla okresu objętego dochodzeniem, na którym opiera się wartość odniesienia. W istocie wydaje się, że pierwszy wzrost cen (regularny roczny wzrost oparty na inflacji) od czasu prywatyzacji SABESP nastąpił dopiero od 1 stycznia 2026 r., czyli po okresie objętym dochodzeniem 10 .
(54) Z powodów przedstawionych powyżej odrzucono argumenty przedsiębiorstwa Huafon dotyczące wartości odniesienia dla wody.
(55) Przedsiębiorstwo Zhonghao twierdziło, że wartość odniesienia dla wody zastosowana przez Komisję obejmowała podatek w wysokości 6,9030 %. Przedsiębiorstwo twierdziło, że podatek ten należy odliczyć od wartości odniesienia, ponieważ koszt wody w przypadku samego Zhonghao również zgłoszono bez podatku. Podatki PIS/COFINS, do których odnosi się Zhonghao, były jednak podatkami faktycznie odprowadzanymi przez przedsiębiorstwa wodociągowe i nie podlegały zwrotowi. Ceną do zapłaty za wodę w Brazylii była zatem cena obejmująca ten podatek.
(56) Na tej podstawie Komisja odrzuciła argument Zhonghao.
3.2.3.4. Siła robocza
(57) Przedsiębiorstwo Huafon powtórzyło swój argument przedstawiony w motywie 99 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że wartość odniesienia dla siły roboczej zastosowana przez Komisję była niespójna, nieracjonalna i niewiarygodna, ponieważ opierała się na wielu bazach danych, a także na krajowych danych statystycznych z 2023 r. Według przedsiębiorstwa Komisja powinna była wykorzystać bazę danych Międzynarodowej Organizacji Pracy ("MOP") za 2024 r., zamiast danych statystycznych IBGE (Instituto Brasileiro de Geografia a Estatistica) za 2023 r. zaktualizowanych o wskaźnik cen producenta, z uzyskaniem jednocześnie średniej liczby godzin pracy z MOP. Przedsiębiorstwo Huafon argumentowało, że wykorzystanie tylko jednej bazy danych jako źródła informacji o wynagrodzeniach i przepracowanych godzinach byłoby bardziej spójnym podejściem, i powołało się w tym względzie na poprzednie dochodzenie Komisji, w którym poczyniono takie stwierdzenie.
(58) W dochodzeniu przytoczonym przez Huafon (w sprawie niektórych estrów alkilofosforanowych) zastosowano jednak dokładnie tę samą metodykę, co w obecnym dochodzeniu i w innych dochodzeniach 11 : wykorzystano dane IBGE dotyczące wynagrodzeń, zaktualizowane o wskaźnik cen, oraz informacje na temat godzin pracy dostarczone przez MOP. W sprawie dotyczącejestrów alkilofosforanowych wyjaśniono, że wykorzystanie danych IBGE - choć nieaktualnych i dlatego zaktualizowanych o wskaźnik cen - w połączeniu z danymi MOP uznano za bardziej wiarygodne niż wykorzystanie wyłącznie danych MOP 12 . MOP nie przedstawia takiego samego poziomu szczegółowości co IBGE, ponieważ agreguje dane dotyczące całego sektora wytwórczego, niezależnie od wielkości i podgrupy działalności przedsiębiorstw, w związku z czym uznano IBGE za bardziej wiarygodne źródło danych w celu ustalenia niezniekształconych kosztów pracy. W przedmiotowym dochodzeniu przedstawiono podobne uzasadnienie wykorzystania danych IBGE: w bazie danych MOP zgromadzono dane dotyczące całego sektora chemicznego, natomiast dane IBGE dotyczyły konkretnie chemikaliów organicznych, w tym kwasu adypinowego. Ponadto w zbiorze danych MOP nie uwzględniono na przykład faktu, że brazylijscy pracownicy otrzymywali trzynastomiesięczne wynagrodzenie za przepracowany rok, ani pełnego przystosowania społecznego.
(59) Na tej podstawie Komisja odrzuciła ten argument.
3.2.3.5. Gaz
(60) Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń Komisja odnotowała dwa błędy pisarskie w obliczeniu wartości odniesienia dla gazu. Po skorygowaniu tych błędów otrzymana wartość odniesienia wyniosła 4,25 CNY za m3 gazu. Marginesy dumpingu obliczono ponownie, uwzględniając tę nową wartość odniesienia.
3.3. Cena eksportowa
(61) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących ceny eksportowej potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 130-132 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.4. Porównanie
(62) Przedsiębiorstwo Huafon powtórzyło swój argument przedstawiony na etapie tymczasowym i omówiony w sekcji 3.5.1 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że w celu zapewnienia obiektywnego porównania koszty dystrybucji należy odjąć od kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych reprezentatywnego producenta. Przedsiębiorstwo Huafon stwierdziło, że formuła wprowadzająca art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego jednoznacznie nakłada na organ prowadzący dochodzenie, tj. na Komisję, obowiązek zapewnienia obiektywnego porównania. Według przedsiębiorstwa Huafon ciężar dowodu, aby wykazać, że koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne nie obejmowały kosztów dystrybucji, spoczywał zatem na Komisji.
(63) Komisja zauważyła, że chociaż formuła wprowadzająca art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego rzeczywiście wymaga od Komisji dokonania obiektywnego porównania, ciężar dowodu w odniesieniu do uwzględnień, których należy dokonać w celu osiągnięcia takiego obiektywnego porównania, spoczywa na stronach wnioskujących o takie uwzględnienia. Przedsiębiorstwo Huafon przyznało to w swoich uwagach. W związku z tym logiczne jest, że strona wnioskująca o dostosowanie kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych w odniesieniu do kosztów dystrybucji ma obowiązek udowodnić, iż Komisja uwzględniła takie koszty w kosztach sprzedaży, kosztach ogólnych i administracyjnych wykorzystanych do skonstruowania wartości normalnej.
(64) Według przedsiębiorstwa Huafon pozycja "receitas (despesas) operacionais" wymieniona w sprawozdaniu finansowym Rhodia Brasil "zazwyczaj" obejmuje koszty dystrybucji. Przedsiębiorstwo Huafon nie przedstawiło jednak dowodów na to, że koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne wykorzystane przez Komisję faktycznie obejmują koszty dystrybucji oraz że koszty dystrybucji nie należą do poziomu ex-works. Przedsiębiorstwo Huafon nie wykazało również, że koszty wykorzystane przez Komisję prowadziłyby do kwoty kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych, która nie byłaby "odpowiednia" na tym poziomie handlu w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego. W związku z tym nie były konieczne dostosowania w celu wyrównania wartości normalnej z powrotem do poziomu ex-works. Argument ten został zatem odrzucony.
3.5. Marginesy dumpingu
(65) Jak opisano w motywach 40 i 60, wobec argumentów przedstawionych przez zainteresowane strony Komisja dokonała przeglądu marginesów dumpingu.
(66) Ostateczne marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF (koszt, ubezpieczenie, fracht) na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:
| Przedsiębiorstwo | Ostateczne cło antydumpingowe |
| Chongqing Huafon Chemical Co., Ltd | 29,1 % |
| Tangshan Zhonghao Chemical Co., Ltd | 42,3 % |
| Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące | 31,5 % |
| Cały pozostały przywóz pochodzący z Chińskiej Republiki Ludowej | 42,3 % |
4. SZKODA
4.1. Definicja przemysłu Unii i produkcji unijnej
(67) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących przemysłu Unii i produkcji unijnej oraz określenia właściwego rynku unijnego potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 147-154 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.2. Konsumpcja w Unii
(68) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących konsumpcji w Unii potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 155-159 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.3. Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie
4.3.1. Wielkość przywozu z Chin i jego udział w rynku
(69) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 160-162 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.3.2. Ceny przywozu z Chin oraz podcięcie cenowe
(70) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących podcięcia cenowego i tłumienia cen przez przywóz z Chin potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 163-169 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.4. Sytuacja gospodarcza przemysłu Unii
4.4.1. Uwagi ogólne
(71) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących ogólnych ustaleń w sprawie badania szkody potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 170-174 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.4.2. Wskaźniki makroekonomiczne
4.4.2.1. Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(72) Przedsiębiorstwo COIM powtórzyło swój argument przedstawiony na etapie wszczęcia postępowania i omówiony już w motywie 177 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że przemysł Unii nie ma wystarczających mocy produkcyjnych, aby zaspokoić całkowity unijny popyt na kwas adypinowy. Przedsiębiorstwo COIM zwróciło uwagę, że w motywie 177 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja wskazała, iż ogółem moce produkcyjne zmniejszyły się w 2022 r. o około 100 000 ton, bez sprecyzowania, któremu producentowi unijnemu można przypisać ten spadek. Ponieważ jeden z producentów unijnych, BASF, publicznie ogłosił zmniejszenie produkcji kwasu adypinowego o takiej samej wielkości w lutym 2023 r., przedsiębiorstwo COIM wyraziło wątpliwości co do poprawności oszacowania mocy produkcyjnych, których spadek wykazano już w 2022 r. Ponadto przedsiębiorstwo COIM twierdziło, że w swojej ocenie dotyczącej braku prawdopodobieństwa niedoborów dostaw Komisja nie wzięła pod uwagę kluczowej zmiany, a mianowicie zapowiedzianego przez BASF zamknięcia zakładu w Ludwigshafen od końca 2025 r., co stanowi znaczną i trwałą utratę unijnych mocy produkcyjnych.
(73) Komisja przypomniała, że moce produkcyjne przemysłu Unii ustalono na podstawie zagregowanych danych z odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielonych przez producentów unijnych objętych próbą, a także innych producentów unijnych, w tym BASF. Publicznie dostępne informacje, na które powołuje się COIM, nie są sprzeczne z danymi liczbowymi przedstawionymi w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, w szczególności z ogólną tendencją i wielkością spadku mocy produkcyjnych w okresie badanym.
(74) Jeśli chodzi o zapowiedziane zamknięcie zakładu produkcyjnego BASF w Ludwigshafen do końca 2025 r., należy zauważyć, że ponieważ termin ten wykracza poza okres objęty dochodzeniem, Komisja nie ma zweryfikowanych informacji dotyczących zmian wskaźników makroekonomicznych, w tym konsumpcji w Unii. Niemniej jednak, zgodnie z dostępnymi informacjami publicznymi 13 , zamknięcie zgłoszone w 2025 r. ma wpływ na produkcję nie
4.4.2.2. Wielkość sprzedaży i udział w rynku
(75) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących wielkości sprzedaży i udziału w rynku potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 179-183 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.4.2.3. Wzrost
(76) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących wzrostu potwierdza się ustalenia zawarte w motywie 184 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.4.2.4. Zatrudnienie i wydajność
(77) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących zatrudnienia i wydajności potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 185-187 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.4.2.5. Wielkość marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu
(78) Wobec braku jakichkolwiek uwag potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 188-189 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.4.3. Wskaźniki mikroekonomiczne
4.4.3.1. Ceny i czynniki wpływające na ceny
(79) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących cen i kosztów jednostkowych przemysłu Unii potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 190-193 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.4.3.2. Koszty pracy
(80) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących kosztów pracy potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 194-195 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.4.3.3. Zapasy
(81) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących zapasów potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 196-197 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.4.3.4. Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału
(82) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących wskaźników finansowych potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 198-203 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.5. Wnioski dotyczące szkody
(83) Wobec braku jakichkolwiek dalszych uwag w odniesieniu do wniosków dotyczących szkody potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 204-207 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
5.1. Skutki przywozu towarów po cenach dumpingowych
(84) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących skutków przywozu po cenach dumpingowych potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 208-212 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.2. Przywóz z państw trzecich
(85) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących przywozu z państw trzecich potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 213-216 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.3. Wyniki wywozu przemysłu Unii
(86) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących wyników eksportowych przemysłu Unii potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 217-219 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.4. Wzrost kosztów surowców i cen energii
(87) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących wzrostu kosztów potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 220-222 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.5. Konsumpcja
(88) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących związku przyczynowego potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 223-230 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.6. Wnioski w sprawie związku przyczynowego
(89) Wobec braku jakichkolwiek uwag potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 231-233 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
6. POZIOM ŚRODKÓW
(90) Wobec braku jakichkolwiek uwag potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 234-236 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
6.1. Margines zaniżania cen
(91) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących marginesu zaniżania cen potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 237-245 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
6.2. Badanie marginesu wystarczającego do usunięcia szkody poniesionej przez przemysł Unii
(92) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących badania marginesu odpowiedniego do usunięcia szkody potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 246-247 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
6.3. Wnioski dotyczące poziomu środków
(93) W wyniku powyższej oceny wysokości ostatecznego cła antydumpingowego powinny zostać ustalone zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego w sposób przedstawiony poniżej:
| Przedsiębiorstwo | Ostateczne cło antydumpingowe |
| Chongqing Huafon Chemical Co., Ltd | 29,1 % |
| Tangshan Zhonghao Chemical Co., Ltd | 42,3 % |
| Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące | 31,5 % |
| Cały pozostały przywóz pochodzący z Chińskiej Republiki Ludowej | 42,3 % |
7. INTERES UNII
(94) Wobec braku jakichkolwiek uwag potwierdza się ustalenia zawarte w motywie 249 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
7.1. Interes przemysłu Unii
(95) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących interesu przemysłu Unii potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 250-254 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
7.2. Interes importerów niepowiązanych i przedsiębiorstw handlowych
(96) Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących interesu importerów niepowiązanych potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 255-261 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
7.3. Interes użytkowników, konsumentów lub dostawców
(97) Przedsiębiorstwo COIM stwierdziło, że w ocenie interesu Unii Komisja nie uwzględniła rosnącej koncentracji przemysłu Unii. Według COIM ostatnie zmiany doprowadziły do zmniejszenia liczby producentów unijnych, a tym samym źródeł dostaw na i tak już wysoce skoncentrowanym rynku. W tym względzie przedsiębiorstwo COIM wspomniało o zamknięciu w 2025 r. zakładu produkcyjnego BASF w Ludwigshafen, sfinalizowaniu nabycia przez BASF pozostałych udziałów posiadanych przez DOMO Chemicals w ich wspólnym przedsiębiorstwie Alsachimie JV oraz nabyciu Radici przez Lone Star, przedsiębiorstwo działające na niepublicznym rynku kapitałowym. W rezultacie do 2025 r. liczba producentów unijnych zmniejszyła się z czterech w okresie objętym dochodzeniem do trzech w późniejszym okresie.
(98) Przedsiębiorstwo COIM stwierdziło również, że wniosek Komisji zawarty w motywie 267 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zgodnie z którym w ujęciu średnim użytkownicy są i pozostaną rentowni nawet przy zastosowaniu najwyższego poziomu ceł, a zatem mają potencjał do zaabsorbowania wzrostu cen, został niewystarczająco wyjaśniony i nie poparto go dowodami. Przedsiębiorstwo COIM argumentowało w szczególności, że Komisja nie wzięła pod uwagę niekorzystnych warunków konkurencji, z jakimi mieliby do czynienia użytkownicy unijni w porównaniu z producentami z państw trzecich. W tym względzie przedsiębiorstwo COIM powtórzyło swoje argumenty dotyczące negatywnego wpływu ceł na konkurencyjność użytkowników na rynku produktów niższego szczebla, jak opisano w motywie 264 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(99) Jeśli chodzi o koncentrację na rynku unijnym, Komisja uznała, że argument ten nie jest uzasadniony, ponieważ nie przedstawiono w nim żadnych dowodów na poparcie twierdzenia, iż zmniejszenie liczby producentów unijnych z czterech do trzech miałoby negatywny wpływ na interesy użytkowników, oprócz zmniejszenia dostępnych mocy produkcyjnych, o którym wspomniano już w sekcji 4.4.2.1 powyżej. W tym względzie Komisja uznała, że spadek liczby producentów unijnych z czterech do trzech sam w sobie nie stanowi przesłanki pozwalającej stwierdzić, że nałożenie ceł jest sprzeczne z interesem Unii.
(100) Wręcz przeciwnie, Komisja uznała, że zmiany te wynikają z trudności gospodarczych przemysłu Unii spowodowanych nieuczciwą konkurencją tworzoną przez przywóz towarów po cenach dumpingowych z Chin. Mające miejsce reorganizacje i przejęcia odzwierciedlają wysiłki przemysłu Unii na rzecz dostosowania się i utrzymania konkurencyjności, a tym samym wskazują na jego odporność.
(101) Jeśli chodzi o analizę sytuacji użytkowników i rynku niższego szczebla, jak wyjaśniono w motywach 262 i 263 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja wzięła pod uwagę wszystkie informacje przedstawione przez użytkowników, które umożliwiły szczegółową ocenę wpływu środków. Analiza siedmiu odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu (reprezentujących około 91 % wielkości przywozu produktu objętego postępowaniem przez współpracujących użytkowników), w tym odpowiedzi COIM, wykazała, że nawet jeśli cena kwasu adypinowego zostałaby zwiększona średnio o rezydualne cła antydumpingowe (przy założeniu, że użytkownicy będą nadal dokonywać zakupów w ChRL w takiej samej proporcji jak zgłoszona w okresie objętym dochodzeniem), użytkownicy nadal będą osiągać zyski w odniesieniu do produktów zawierających kwas adypinowy. Istnieje wiele różnych produktów zawierających kwas adypinowy, a wpływ środków może różnić się w zależności od produktu, jednak ustalenie, czy interes Unii wymaga interwencji, opiera się na ocenie wszystkich różnorodnych interesów rozpatrywanych łącznie, w tym interesu przemysłu Unii oraz użytkowników lub importerów. Jak wyjaśniono w motywie 269 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, chociaż użytkownicy mogą stanąć w obliczu wzrostu kosztów, w szczególności w przypadku dalszego pozyskiwania kwasu adypinowego z Chin, środki prawdopodobnie nie spowodują, że zaczną oni ponosić straty, natomiast z drugiej strony niewprowadzenie środków najprawdopodobniej całkowicie wyparłoby przemysł Unii z rynku, powodując zależność od przywozu z Chin, co jest wyraźnie sprzeczne z interesem Unii. W związku z tym argumenty COIM odrzucono.
(102) W świetle powyższego i wobec braku dalszych argumentów motywy 262-269 zostają potwierdzone.
7.4. Wnioski dotyczące interesu Unii
(103) Na podstawie powyższego Komisja potwierdza swój wniosek zawarty w motywie 270 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że nie było przekonujących powodów wykazujących, iż wprowadzenie środków w odniesieniu do przywozu kwasu adypinowego pochodzącego z Chin nie leżało w interesie Unii.
7.5. Wniosek o wyłączenie ze względu na końcowe przeznaczenie
(104) Przedsiębiorstwo Allnex wystąpiło o wyłączenie ze względu na końcowe przeznaczenie na podstawie art. 254 unijnego kodeksu celnego 14 w przypadku stosowania kwasu adypinowego do produkcji poliestrowych żywic do powlekania proszkowego ("PPCR").
(105) Przedsiębiorstwo Allnex twierdziło, że w produkcji PPCR nie ma realnego zamiennika kwasu adypinowego, a cła wyrządziłyby nieproporcjonalną szkodę producentom znajdującym się na niższym szczeblu łańcucha dostaw, którymi są głównie małe i średnie przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo Allnex argumentowało, że na podstawie danych z badań rynkowych przygotowywane są liczne nowe dochodzenia antydumpingowe dotyczące innych chemikaliów surowcowych, których łączny skutek obniżyłby rentowność przedsiębiorstwa Allnex. Przedsiębiorstwo Allnex wyjaśniło też, że ochrona producentów PPCR byłaby zgodna z polityką UE w zakresie zrównoważonego rozwoju, ponieważ produkt ten jest podstawą przyjaznego dla środowiska wykańczania powierzchni jako energooszczędny i nadający się do odzysku preparat natryskowy o niskiej zawartości LZO. Dodatkowo przedsiębiorstwo Allnex stwierdziło również, że wyłączenie ze względu na końcowe przeznaczenie w odniesieniu do PPCR nie osłabiłoby skuteczności ceł, ponieważ PPCR odpowiada za bardzo niewielką część całkowitego popytu na kwas adypinowy w Unii.
(106) Komisja przeanalizowała informacje i dowody przedstawione przez Allnex i stwierdziła, że Allnex nie wymaga specjalnej klasy/specjalnego typu kwasu adypinowego do produkcji PPCR, a zatem może pozyskiwać go od dowolnego producenta w Unii lub w dowolnym innym państwie trzecim. Innymi słowy, nie ma dowodów wskazujących na to, że Allnex może zaopatrywać się w kwas adypinowy wyłącznie w Chinach lub u konkretnego dostawcy. Ponadto na podstawie analizy odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz uwag przedstawionych na posiedzeniu wyjaśniającym Komisja ustaliła, że cła nałożone na kwas adypinowy miałyby ograniczony wpływ na rentowność Allnex. W tym względzie należy wyjaśnić, że wnioski z obecnego (i jakiegokolwiek) dochodzenia antydumpingowego muszą opierać się na dowodach dostępnych (i możliwych do zweryfikowania) w aktach sprawy. W związku z tym Komisja uznała, że domniemany wpływ potencjalnych przyszłych dochodzeń, a także szerszych celów polityki Unii, był czysto hipotetyczny i nie został poparty możliwymi do zweryfikowania dowodami. Rozważań tych nie można było zatem uwzględnić w analizie wpływu ceł. W związku z tym Komisja odrzuciła wniosek o wyłączenie ze względu na końcowe przeznaczenie.
(107) Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń przedsiębiorstwo Allnex powtórzyło swój wniosek o wyłączenie ze względu na końcowe przeznaczenie w oparciu o te same argumenty, które przedstawiono wcześniej i opisano w motywie 105. Ponadto przedsiębiorstwo Allnex stwierdziło, że Komisja nie odniosła się do jego alternatywnej propozycji dotyczącej systemu kontyngentów.
(108) Jeśli chodzi o wniosek o wyłączenie ze względu na końcowe przeznaczenie, Komisja uważa, że nie przedstawiono żadnych nowych argumentów, które podważałyby główne ustalenia jej oceny, jak wyjaśniono w motywie 106 powyżej, na podstawie których argument ten został odrzucony. W związku z tym Komisja podtrzymała to stanowisko. Jeśli chodzi o proponowany system kontyngentów, jak określono w motywie 103 powyżej, Komisja stwierdziła, że nie było przekonujących powodów wykazujących, iż wprowadzenie ceł antydumpingowych w odniesieniu do przywozu kwasu adypinowego pochodzącego z Chin nie leżało w interesie Unii. W tym kontekście Komisja zbadała również sytuację użytkowników i importerów, jak opisano szczegółowo w sekcji 7.3 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, która w związku z tym nie uzasadnia modulacji ceł w formie kontyngentu. W związku z tym powyższy argument został odrzucony.
8. OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
8.1. Środki ostateczne
(109) Biorąc pod uwagę wnioski dotyczące dumpingu, wynikającej z niego szkody, związku przyczynowego, poziomu środków i interesu Unii oraz uwzględniając art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, należy wprowadzić ostateczne środki antydumpingowe, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi Unii przez przywóz produktu objętego postępowaniem po cenach dumpingowych.
(110) W związku z powyższym stawki ostatecznego cła antydumpingowego, wyrażone w cenach CIF na granicy Unii przed ocleniem, powinny być następujące:
| Przedsiębiorstwo | Margines dumpingu (w %) | Margines zaniżania cen (%) | Ostateczne cło antydumpingowe (%) |
| Chongqing Huafon Chemical Co., Ltd | 29,1 % | 47,1 % | 29,1 % |
| Tangshan Zhonghao Chemical Co., Ltd | 42,3 % | 48,7 % | 42,3 % |
| Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące wymienione w załączniku | 31,5 % | 47,4 % | 31,5 % |
| Cały pozostały przywóz pochodzący z Chińskiej Republiki Ludowej | 42,3 % | 48,7 % | 42,3 % |
(111) Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną w toku dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Te stawki celne mają zatem zastosowanie wyłącznie do przywozu produktu objętego dochodzeniem pochodzącego z państw, których dotyczy postępowanie, oraz produkowanego przez wymienione podmioty prawne. Stawek tych nie można stosować w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem wytworzonego przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, którego nie wymieniono w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym przez podmioty powiązane z przedsiębiorstwami w niej wymienionymi, dlatego przywóz ten powinien podlegać stawce celnej mającej zastosowanie do "całego pozostałego przywozu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej".
(112) Przedsiębiorstwo może zwrócić się o zastosowanie indywidualnych stawek cła antydumpingowego w przypadku zmiany nazwy przedsiębiorstwa. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji 15 . Wniosek musi zawierać wszystkie istotne informacje, które pozwolą wykazać, że zmiana nie wpływa na prawo przedsiębiorstwa do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie. Jeśli zmiana nazwy przedsiębiorstwa nie wpływa na prawo do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie, rozporządzenie dotyczące zmiany nazwy zostanie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(113) Do zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z różnicą w stawkach celnych potrzebne są środki szczególne gwarantujące właściwe stosowanie indywidualnych ceł antydumpingowych. Indywidualne cła antydumpingowe stosuje się wyłącznie po przedstawieniu ważnej faktury handlowej organom celnym państwa członkowskiego. Faktura musi spełniać wymogi określone w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia. Do czasu przedstawienia takiej faktury przywóz powinien podlegać cłu antydumpingowemu mającemu zastosowanie do "całego pozostałego przywozu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej".
(114) Mimo że przedstawienie tej faktury jest konieczne, aby organy celne państw członkowskich zastosowały indywidualne stawki cła antydumpingowego wobec przywozu, nie jest ona jedynym elementem branym pod uwagę przez organy celne. Organy celne państw członkowskich powinny bowiem przeprowadzić zwykłą kontrolę, nawet jeśli otrzymają fakturę spełniającą wszystkie wymogi określone w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, i podobnie jak we wszystkich innych przypadkach, mogą żądać dodatkowych dokumentów (dokumentów przewozowych itp.) do celów weryfikacji poprawności danych zawartych w oświadczeniu oraz zapewnienia zasadności późniejszego zastosowania stawki celnej zgodnie z prawem celnym.
(115) Jeżeli wywóz dokonywany przez jedno z przedsiębiorstw korzystających z niższej indywidualnej stawki celnej wzrośnie w znacznym stopniu, w szczególności po wprowadzeniu przedmiotowych środków, tego rodzaju wzrost wielkości wywozu może zostać uznany za stanowiący sam w sobie zmianę struktury handlu ze względu na wprowadzenie środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W takich okolicznościach można wszcząć dochodzenie w sprawie obejścia środków, o ile spełnione są odpowiednie warunki. Podczas tego dochodzenia można między innymi zbadać potrzebę zniesienia indywidualnych stawek celnych i nałożenia ogólnokrajowego cła.
(116) W celu zapewnienia należytego egzekwowania ceł antydumpingowych cło antydumpingowe dotyczące "całego pozostałego przywozu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej" należy stosować nie tylko w odniesieniu do niewspółpracujących producentów eksportujących w ramach niniejszego dochodzenia, ale również do producentów, którzy nie prowadzili wywozu do Unii w trakcie okresu objętego dochodzeniem.
(117) Producenci eksportujący, którzy nie dokonywali wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie objętym dochodzeniem, powinni mieć możliwość złożenia wniosku do Komisji o objęcie ich stawką cła antydumpingowego ustaloną dla przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą. Komisja powinna przychylić się do tego wniosku, o ile spełnione są trzy warunki. Nowy producent eksportujący musiałby wykazać, że: (i) nie dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie objętym dochodzeniem; (ii) nie jest powiązany z producentem eksportującym, który dokonywał takiego wywozu; oraz (iii) dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem po okresie objętym dochodzeniem lub przyjął nieodwołalne zobowiązanie umowne do wywozu znacznej ilości tego produktu.
8.2. Ostateczne pobranie cła tymczasowego
(118) Ze względu na ustaloną wysokość marginesów dumpingu oraz zważywszy na poziom szkody, jaką poniósł przemysł Unii, należy dokonać ostatecznego poboru kwot zabezpieczonych w formie tymczasowych ceł antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych do wysokości ustalonych na mocy niniejszego rozporządzenia.
8.3. Pobór z mocą wsteczną
(119) Jak wspomniano w sekcji 1.2, Komisja objęła przywóz produktu objętego dochodzeniem obowiązkiem rejestracji.
(120) Na ostatecznym etapie dochodzenia przeprowadzono ocenę danych zgromadzonych w kontekście rejestracji. Komisja zbadała, czy kryteria zawarte w art. 10 ust. 4 rozporządzenia podstawowego zostały spełnione w odniesieniu do poboru ceł ostatecznych z mocą wsteczną.
(121) Zgodnie z art. 10 ust. 4 lit. d) rozporządzenia podstawowego jednym z warunków pobrania ceł z mocą wsteczną jest stwierdzenie dalszego znacznego wzrostu przywozu poza rozmiarem przywozu, który spowodował szkodę, w okresie objętym dochodzeniem. Analiza Komisji nie wykazała jednak dalszego znaczącego wzrostu przywozu ponad poziom, który spowodował szkodę w okresie objętym dochodzeniem. Na potrzeby tej analizy Komisja porównała średnią miesięczną wielkość przywozu produktu objętego postępowaniem w okresie od miesiąca następującego po wszczęciu obecnego dochodzenia do ostatniego pełnego miesiąca poprzedzającego wprowadzenie środków tymczasowych (tj. od kwietnia do października 2025 r.) ze średnią miesięczną wielkością przywozu w tym samym okresie objętym dochodzeniem (tj. od kwietnia do października 2024 r.). Porównanie wykazało, że wielkość przywozu spadła ze średnio 9 621 ton/miesiąc do 7 774 ton/miesiąc. Podobne tendencje stwierdzono po porównaniu średniej miesięcznej wielkości przywozu w okresie od kwietnia do października 2025 r. z całkowitą średnią miesięczną wielkością przywozu w całym okresie objętym dochodzeniem; porównanie to wykazało, że średnia wielkość przywozu spadła z 8 590 ton/miesiąc w okresie objętym dochodzeniem do 7 774 ton/miesiąc.
(122) Komisja stwierdziła zatem, że jeden z warunków prawnych niezbędnych do pobrania ostatecznego cła z mocą wsteczną za okres rejestracji nie został spełniony.
9. PRZEPIS KOŃCOWY
(123) Zgodnie z art. 109 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2024/2509 16 , gdy kwotę należy zwrócić w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do wypłaty należnych odsetek stosuje się stopę oprocentowania stosowaną przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego głównych operacji refinansujących, opublikowaną w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującą pierwszego kalendarzowego dnia każdego miesiąca.
(124) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Sporządzono w Brukseli dnia 4 maja 2026 r.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.L.2026.913 |
| Rodzaj: | rozporządzenie |
| Tytuł: | Rozporządzenie wykonawcze 2026/913 nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz kwasu adypinowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej |
| Data aktu: | 2026-05-04 |
| Data ogłoszenia: | 2026-05-05 |
| Data wejścia w życie: | 2026-05-06 |