Rozporządzenie wykonawcze 2026/276 nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz określonej przetworzonej lub zakonserwowanej kukurydzy cukrowej w postaci ziaren pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2026/276z dnia 5 lutego 2026 r.nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz określonej przetworzonej lub zakonserwowanej kukurydzy cukrowej w postaci ziaren pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej 1 ("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 9 ust. 4,
1.1. Wszczęcie postępowania
(1) 9 grudnia 2024 r. na podstawie art. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja Europejska ("Komisja") wszczęła dochodzenie antydumpingowe dotyczące przywozu kukurydzy cukrowej pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej ("państwo, którego dotyczy postępowanie" lub "ChRL", lub "Chiny"). Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 2 ("zawiadomienie o wszczęciu").
(2) Komisja wszczęła dochodzenie w następstwie skargi złożonej 25 października 2024 r. przez Association Européenne des Transformateurs de Maïs Doux (AETMD) ("skarżący"). Skarga została złożona w imieniu przemysłu Unii zajmującego się produkcją określonej przetworzonej lub zakonserwowanej kukurydzy cukrowej w postaci ziaren w rozumieniu art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W skardze przedstawiono dowody na wystąpienie dumpingu i wynikającej z niego istotnej szkody, które były wystarczające, by uzasadnić wszczęcie dochodzenia.
1.2. Rejestracja
(3) Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2025/309 3 ("rozporządzenie w sprawie rejestracji") Komisja poddała rejestracji przywóz produktu objętego postępowaniem.
1.3. Środki tymczasowe
(4) Zgodnie z art. 19a rozporządzenia podstawowego w dniu 10 lipca 2025 r. Komisja przedstawiła stronom podsumowanie dotyczące zaproponowanych ceł oraz szczegóły dotyczące obliczania marginesów dumpingu i marginesów odpowiednich do usunięcia szkody, jaką ponosi przemysł Unii. Zainteresowane strony poproszono o przedstawienie uwag na temat prawidłowości obliczeń w ciągu trzech dni roboczych. Obaj objęci próbą producenci eksportujący, grupa Sunflower i grupa Tongfa, przedłożyli pisemne oświadczenia, w których przedstawili swoje opinie na temat domniemanych błędów pisarskich w obliczeniach ich marginesów dumpingu. Komisja uznała niektóre argumenty za uzasadnione i odpowiednio dostosowała marginesy dumpingu.
(5) W dniu 8 sierpnia 2025 r. rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2025/1723 4 ("rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych") Komisja nałożyła tymczasowe cła antydumpingowe na przywóz określonej przetworzonej lub zakonserwowanej kukurydzy cukrowej w postaci ziaren pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej.
1.4. Dalsze postępowanie
(6) Po ujawnieniu istotnych ustaleń i faktów, na podstawie których nałożono tymczasowe cło antydumpingowe ("ujawnienie tymczasowych ustaleń"), skarżący, grupa Sunflower, grupa Tongfa, Chińska Izba Importerów i Eksporterów Środków Spożywczych, Krajowych Produktów Rolniczych i Produktów Ubocznych Pochodzenia Zwierzęcego ("CFNA") reprezentująca producentów eksportujących 5 , oraz federacja Frucom zrzeszająca unijnych importerów i przedsiębiorstw handlowych prowadzących obrót produktami spożywczymi obejmującymi kukurydzę cukrową, przedłożyli pisemne oświadczenia przedstawiające ich opinie w sprawie tymczasowych ustaleń, w terminie określonym w art. 2 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(7) Stronom, które wystąpiły z odpowiednim wnioskiem, umożliwiono przedstawienie argumentów. Przeprowadzono posiedzenie wyjaśniające z udziałem federacji Frucom.
(8) Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji, które uznała za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń. Dokonując ostatecznych ustaleń, Komisja przeanalizowała uwagi przedstawione przez zainteresowane strony i w stosownych przypadkach zmieniła swoje tymczasowe wnioski.
(9) Komisja poinformowała wszystkie zainteresowane strony o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzała nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na przywóz określonej przetworzonej lub zakonserwowanej kukurydzy cukrowej w postaci ziaren pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej ("ujawnienie ostatecznych ustaleń"). Wszystkim stronom wyznaczono termin do zgłaszania uwag na temat ostatecznych ustaleń. CFNA i grupa Tongfa zgłosiły uwagi dotyczące ostatecznego ujawnienia.
1.5. Argumenty przedstawione po wszczęciu postępowania
(10) Wobec braku uwag dotyczących wszczęcia postępowania Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 6-28 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
1.6. Kontrola wyrywkowa
(11) Wobec braku uwag dotyczących objęcia próbą producentów eksportujących w ChRL, producentów unijnych i importerów niepowiązanych Komisja potwierdziła wnioski przedstawione w motywach 29-34 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
1.7. Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i wizyty weryfikacyjne
(12) Wobec braku uwag Komisja potwierdziła wnioski przedstawione w motywach 35-39 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
1.8. Stosowanie art. 18 rozporządzenia podstawowego
(13) Wobec braku uwag dotyczących zastosowania art. 18 rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do istnienia znaczących zakłóceń w Chinach Komisja potwierdziła wnioski przedstawione w motywie 40 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(14) Otrzymano dalsze uwagi od grupy Sunflower i grupy Tongfa odnoszące się do motywów 41 i 42 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Uwagi te rozpatrzono w sekcjach 3.2, 3.3 i 3.4 poniżej.
1.9. Okres objęty dochodzeniem i okres badany
(15) Wobec braku uwag Komisja potwierdza swoje wnioski przedstawione w motywie 43 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(16) Produktem objętym dochodzeniem jest kukurydza cukrowa (Zea mays var. saccharata) w postaci ziaren, przetworzona lub zakonserwowana octem lub kwasem octowym, niezamrożona, oraz kukurydza cukrowa (Zea mays var. saccharata) w postaci ziaren, przetworzona lub zakonserwowana inaczej niż octem lub kwasem octowym, niezamrożona, inna niż produkty objęte pozycją 2006, obecnie objęta kodami CN ex 2001 90 30 (kod TARIC 2001 90 30 10) i ex 2005 80 00 (kod TARIC 2005 80 00 10) ("produkt objęty dochodzeniem").
(17) Kukurydza cukrowa jest wykorzystywana do spożycia przez ludzi. Produkt jest zwykle oferowany w puszkach, ale również w pojemnikach szklanych, tetrapakach lub torebkach.
(18) Wobec braku uwag Komisja potwierdziła wnioski przedstawione w motywach 44-48 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.1. Procedura określania wartości normalnej na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego
(19) Wobec braku dalszych uwag dotyczących tej procedury Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 49-58 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.2. Wartość normalna
3.2.1. Istnienie znaczących zakłóceń
(20) Wobec braku dalszych uwag dotyczących istnienia znaczących zakłóceń Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 62-152 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.2.2. Kraj reprezentatywny
Uwagi ogólne
(21) Wybór Malezji jako reprezentatywnego kraju omówiono w motywach 153-187 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń grupa Tongfa i federacja Frucom twierdziły, że do obliczania kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku należy wykorzystać dane tajlandzkiego przedsiębiorstwa Sunsweet, ponieważ wytwarzało produkt objęty postępowaniem, a zatem było bardziej odpowiednie niż malezyjskie przedsiębiorstwo Fraser and Neave Holdings BHD (F&N), które wytwarzało wyłącznie produkty należące do tej samej kategorii ogólnej. Jak jednak wyjaśniono w motywach 172 i 175 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Tajlandię wykluczono jako reprezentatywny kraj ze względu na duże wielkości przywozu świeżej kukurydzy cukrowej i puszek z Chin. W związku z tym argument ten odrzucono.
(22) Frucom stwierdziła ponadto, że Meksyk został odrzucony jako odpowiedni reprezentatywny kraj ze względu na brak dostępnych danych dotyczących kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku przedsiębiorstw wytwarzających produkt objęty dochodzeniem, a to dotyczy również Malezji. Jak jednak wyjaśniono w motywach 176 i 181 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, powodami wyłączenia Meksyku były brak przywozu świeżej kukurydzy cukrowej oraz to, że dostępne dane dotyczące puszek nie były reprezentatywne dla puszek wykorzystywanych do produkcji żywności. W związku z tym argument ten odrzucono.
(23) Frucom stwierdziła również, że Malezja nie jest odpowiednim reprezentatywnym krajem, ponieważ jej ceny przywozu puszek mogą być zniekształcone ze względu na wpływ dużych wielkości przywozu z Chin. Jak stwierdzono jednak w motywie 177 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, nie ma dowodów na to, że ceny przywozu puszek z Chin do Malezji mają wpływ na ceny pozostałego przywozu. Ceny puszek przywożonych do Malezji z Chin (około 14 CNY za kg) były znacznie niższe niż ceny przywozu z innych państw (około 28 CNY za kg). Federacja Frucom nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie swojego argumentu. W związku z tym argument ten odrzucono.
(24) Wobec braku dalszych uwag dotyczących reprezentatywnego kraju Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 153-187 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.2.3. Źródła, na podstawie których ustalono poziom niezniekształconych kosztów
3.2.3.1. Czynniki produkcji
Surowce
(25) Grupa Tongfa twierdziła, że malezyjski kod nomenklatury celnej stosowany w odniesieniu do puszek, a mianowicie 7310 21 91, jest nieodpowiedni do ustalenia wartości odniesienia dla jej grupy, ponieważ wyklucza puszki o pojemności mniejszej niż 1 litr, podczas gdy niemal wszystkie puszki wykorzystywane przez grupę Tongfa mają pojemność poniżej 1 litra. Grupa Tongfa zwróciła się do Komisji o wskazanie kodu wyraźnie obejmującego rodzaj puszek stosowanych przez Tongfa lub - jeśli nie jest to możliwe - o wykorzystanie danych dotyczących przywozu zawartych pod sześciocyfrową podpozycją HS 7310 21, która z pewnością obejmuje puszki stosowane przez Tongfa.
(26) Prawdą jest, że kod 7310 21 91 malezyjskiej nomenklatury 6 celnej obejmuje puszki z blachy białej o pojemności mniejszej niż 50 litrów, z wyjątkiem puszek o pojemności poniżej 1 litra. Te ostatnie byłyby objęte kodem 7310 21 11. Jednak w okresie objętym dochodzeniem nie odnotowano żadnego przywozu do Malezji w ramach kodu 7310 21 11. Pozostały przywóz do Malezji objęty podpozycją HS 7310 21 dotyczy produktów innych niż puszki, takich jak stalowe zbiorniki lub beczki o pojemności większej niż 50 litrów. Ponadto Komisja zauważyła, że grupa Tongfa stosowała nie tylko puszki o pojemności poniżej 1 litra, ale również inne rodzaje puszek. W związku z tym kod 7310 21 91, który obejmuje wyłącznie puszki, jest najbardziej odpowiednim kodem dla puszek wykorzystywanych w produkcji kukurydzy cukrowej, natomiast zastosowanie ceny importowej w ramach podpozycji HS 7310 21 sprawiłoby jedynie, że wartość odniesienia byłaby niewłaściwa, ponieważ nie odnosiłaby się już do produktów stosowanych w produkcji kukurydzy cukrowej. W związku z tym argument ten odrzucono.
(27) Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń grupa Tongfa twierdziła, że Komisja powinna zastosować średnią cenę importową stosowaną przy przywozie do Tajlandii w ramach tajlandzkiego kodu celnego 7310 21 11, który obejmuje wyłącznie puszki o pojemności poniżej 1 litra 7 . Na poparcie swojego twierdzenia grupa Tongfa odniosła się do niedawnej praktyki Komisji 8 , w ramach której Komisja wykorzystała inny kraj niż reprezentatywny kraj do ustalenia wartości odniesienia dla niektórych czynników produkcji, oraz do faktu, że większość przywozu puszek do Tajlandii w ramach tego kodu pochodzi z państw innych niż Chiny.
(28) Art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego stanowi, że źródła, które Komisja może wykorzystać do skonstruowania wartości normalnej, obejmują stosowne koszty produkcji i sprzedaży w odpowiednim reprezentatywnym kraju o podobnym poziomie rozwoju gospodarczego jak kraj wywozu, o ile stosowne dane na temat kosztów są łatwo dostępne. Jak wyjaśniono w motywie 175 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Tajlandia została odrzucona jako potencjalny odpowiedni reprezentatywny kraj ze względu na duże ilości przywozu z Chin świeżej kukurydzy cukrowej i puszek, które stanowią około 75 % kosztów produkcji. W związku z tym Komisja uznała, że nie może wykorzystać przywozu do Tajlandii do ustalenia wartości odniesienia dla wartości normalnej. Ponadto przywóz objęty malezyjskim kodem celnym 7310 21 91 odpowiadał kosztom produkcji w państwie, którego dotyczy postępowanie, ponieważ kod ten obejmował wyłącznie puszki z blachy białej, które były materiałem do produkcji wykorzystanym przez obu producentów eksportujących objętych próbą w niniejszym dochodzeniu, a ponieważ Komisja wykorzystała średnią cenę za kilogram przywozu do Malezji, wartość odniesienia była odpowiednia dla właściwych kosztów produkcji wszystkich puszek niezależnie od ich pojemności. Grupa Tongfa nie przedstawiła żadnych dowodów przeciwnych. Ze wszystkich powyższych względów Komisja odrzuciła ten argument.
Siła robocza
(29) Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń grupa Tongfa twierdziła, że jej metodyka obliczania nakładu pracy wyrażonego w godzinach została wyjaśniona podczas weryfikacji przy użyciu arkuszy pracy i dokumentacji przedsiębiorstwa i była bardziej precyzyjna niż metoda narzucona przez Komisję, tj. alokacja oparta na masie produktów w puszkach.
(30) Jak wyjaśniono w motywach 207-209 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, obliczenie nakładu pracy wyrażonego w godzinach dokonane przez grupę Tongfa nie mogło zostać zaakceptowane, ponieważ opierało się wyłącznie na danych z arkuszy kalkulacyjnych, które nie stanowią weryfikowalnego systemu. W ramach faktycznego systemu przedstawionego podczas weryfikacji próbowano bezpośrednio przypisać nakład pracy do produktu objętego dochodzeniem, jednak nie dało się go powiązać z systemem rachunkowości przedsiębiorstwa. Nakład pracy wyrażony w godzinach zgłaszany w ramach tego systemu był bardzo niski w porównaniu z liczbą godzin rejestrowanych w przypadku podobnych produktów w puszkach. Grupa Tongfa nie przedstawiła żadnego wyjaśnienia tej nieprawidłowości. W związku z tym, na podstawie dostępnych faktów zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, Komisja zastosowała podział oparty na ilości wyprodukowanego produktu objętego dochodzeniem w porównaniu z wszystkimi produktami w puszkach - tak jak sama grupa Tongfa w odniesieniu do innych czynników produkcji (np. energii). Grupa Tongfa nie przedstawiła żadnych nowych dowodów na poparcie swojego argumentu. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.
Energia elektryczna
(31) Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń grupa Sunflower twierdziła, że włączenie energii elektrycznej do materiałów zużywalnych w jej przypadku było nieuzasadnione, ponieważ energia elektryczna nie jest surowcem, Komisja ustaliła wartość odniesienia dla energii elektrycznej, a ponadto w przypadku Sunny Komisja nie traktowała energii elektrycznej jako materiału zużywalnego i zastosowała wartość odniesienia.
(32) Jak wyjaśniono w motywach 190 i 194 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja uwzględniła niektóre czynniki produkcji w materiałach zużywalnych, ponieważ stanowiły one znikomy udział w całkowitych kosztach surowców w okresie objętym dochodzeniem. Podejście to jest uzasadnione na podstawie udziału każdego czynnika produkcji, w tym energii elektrycznej, w całkowitych kosztach produkcji przedsiębiorstwa, niezależnie od tego, czy Komisja ustaliła wartość odniesienia. Tak było w wypadku energii elektrycznej w przypadku Sunflower. W przypadku Sunny sytuacja była inna, ponieważ energia elektryczna miała większy udział w jego całkowitych kosztach. W związku z tym argument ten odrzucono.
Pośrednie koszty produkcji, koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zyski
(33) Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń grupa Sunflower twierdziła, że dostosowanie zastosowane przez Komisję w celu obliczenia pośrednich kosztów produkcji było błędne i pozbawione podstawy prawnej. W szczególności twierdziła ona, że Komisja nie zastosowała rzeczywistego stosunku pośrednich kosztów produkcji do bezpośrednich kosztów produkcji poniesionych przez Sunflower i Sunny w okresie objętym dochodzeniem, wynikającego z ich dokumentacji finansowej i zweryfikowanego przez Komisję, ale zamiast tego dostosowała ten stosunek, odwołując się wyłącznie do danych dotyczących Sunny i spoza okresu objętego dochodzeniem. Twierdziła ona ponadto, że zastosowanie rzeczywistych współczynników pośrednich kosztów produkcji przedsiębiorstw do niezniekształconych cen odniesienia z natury rzeczy odzwierciedlałoby niezniekształcone pośrednie koszty produkcji.
(34) Komisja uznała ten argument za uzasadniony i odpowiednio skorygowała obliczenia dumpingu dla Sunflower. W związku z tym skorygowane obliczenia pośrednich kosztów produkcji odzwierciedlają rzeczywistą wartość procentową dla Sunflower w okresie objętym dochodzeniem.
(35) Jak wyjaśniono w motywie 21, po ujawnieniu tymczasowych ustaleń grupa Tongfa zakwestionowała wykorzystanie przedsiębiorstwa F&N w Malezji jako źródła danych do obliczenia kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku. W powyższym motywie potwierdzono odrzucenie Tajlandii jako reprezentatywnego kraju. Ponadto grupa Tongfa twierdziła, że przedsiębiorstwo F&N nie jest odpowiednim źródłem danych dotyczących kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku, ponieważ nie wytwarzało produktu objętego postępowaniem. Jak jednak wyjaśniono w motywie 169 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, przedsiębiorstwo F&N wytwarza produkty należące do tej samej kategorii ogólnej co produkt objęty dochodzeniem, tj. produkty spożywcze i napoje, w tym produkty w puszkach, a produkty te nie różnią się znacznie od produktu objętego dochodzeniem. W każdym razie grupa Tongfa nie przedstawiła żadnych dowodów, które sprawiłyby, że kwoty oparte na kosztach sprzedaży, kosztach ogólnych i administracyjnych oraz stopach zysku ustalonych dla przedsiębiorstwa F&N byłyby nieuzasadnione. Argument ten został zatem odrzucony.
(36) Wobec braku dalszych uwag dotyczących źródeł, na podstawie których ustalono poziom niezniekształconych kosztów Komisja potwierdziła wnioski przedstawione w motywach 188-213 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.3. Cena eksportowa
(37) Wobec braku uwag dotyczących ceny eksportowej Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 214-216 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.4. Porównanie
3.4.1. Dostosowania wartości normalnej
(38) Wobec braku dalszych uwag dotyczących dostosowania wartości normalnej Komisja potwierdziła wnioski przedstawione w motywie 218 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.4.2. Dostosowania ceny eksportowej
(39) Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń grupa Tongfa twierdziła, że w celu dostosowania na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego Komisja powinna wykorzystać rzeczywisty zysk lub rzeczywistą stratę Fujian Tongfa Foods Group Co., Ltd. ("FT") - tak jak uczyniła to w przypadku kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych - a nie zysk niepowiązanego przedsiębiorstwa handlowego. Konkretnie przedsiębiorstwo twierdziło, że FT pełni jedynie rolę strony pośredniczącej w fakturowaniu między Zhangzhou Tongfa Foods Industry Co., Ltd. ("ZT"), producentem i niepowiązanymi klientami z UE, a wartość netto faktur wystawianych przez FT na rzecz ZT jest taka sama jak faktur wystawianych przez ZT, w związku z czym FT należy traktować jako część zintegrowanej grupy Tongfa, a nie za niezależne, ukierunkowane na zysk typowe przedsiębiorstwo handlowe.
(40) Zgodnie z umową ramową zawartą między obiema stronami, przedstawioną przez grupę Tongfa w trakcie dochodzenia, FT jest odpowiedzialne za zawieranie umów z klientami, prowadzenie negocjacji z klientami, pobieranie płatności od klientów oraz za procedury dotyczące zwrotu podatku wywozowego i pobór zwrotu podatku. Funkcje te są podobne do funkcji pełnionych przez przedstawiciela pracującego na zasadzie prowizji. Ponadto poszczególne faktury za każdą transakcję sprzedaży podlegały klauzuli arbitrażowej pomiędzy ZT a FT, co świadczy o braku solidarności gospodarczej między nimi oraz o tym, że traktowanie FT wyłącznie jako w pełni zintegrowanego działu sprzedaży nie byłoby właściwe.
(41) W toku dochodzenia ustalono również, że FT nie można uznać za w pełni zintegrowany dział sprzedaży w ramach grupy, ponieważ ZT dokonywało wywozu produktu objętego postępowaniem bezpośrednio do Unii i innych państw w latach 2021, 2022 i 2023 oraz do państw spoza Unii w okresie objętym dochodzeniem. Wynika z tego, że ZT posiada własny operacyjny dział sprzedaży. Na tej podstawie Komisja dokonała dostosowania z tytułu prowizji zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego. Jeżeli chodzi o zysk wykorzystany do ustalenia kwoty prowizji, faktury między ZT a FT odzwierciedlały transfery wewnątrzgrupowe, które nie odpowiadały cenom rynkowym. Dlatego też dostosowanie nie mogło opierać się na tych transferach. W związku z tym argument ten odrzucono.
(42) Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń grupa Tongfa powtórzyła swój argument, że zastosowanie art. 18 w odniesieniu do wartości CIF nie było uzasadnione, ponieważ - jej zdaniem - nie przekazano nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji. Grupa Tongfa twierdziła również, że w metodyce zastosowanej przez Komisję popełniono błąd arytmetyczny.
(43) Jak wyjaśniono w motywie 229 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych i jak przyznała Tongfa w swoich uwagach dotyczących ujawnienia tymczasowych ustaleń, Tongfa przedstawiła rzeczywiste dane dotyczące około 70 % swojej sprzedaży. Tongfa przedstawiła szacunki dotyczące pozostałych 30 % sprzedaży, jednak - jak wskazano w motywie 229 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych - obliczenia te były niedokładne, ponieważ nie uwzględniały daty wysyłki. W związku z tym Komisja wykorzystała jako fakty dostępne zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego podstawowe stawki frachtowe przedstawione przez Tongfa w odniesieniu do 70 % transakcji, stosując je w ujęciu miesięcznym. Tongfa nie przedstawiła żadnych dowodów ani wyjaśnień, dlaczego podejście przyjęte przez Komisję, oparte na danych samej Tongfa, miałoby być nieprawidłowe. W związku z tym argument ten został odrzucony.
(44) W odniesieniu do zarzucanego błędu arytmetycznego Komisja nie znalazła żadnego błędu w swoich obliczeniach. W związku z tym w ujawnieniu ostatecznych ustaleń Komisja przedstawiła dalsze szczegółowe informacje na temat obliczenia cen CIF.
(45) Wobec braku dalszych uwag dotyczących dostosowania ceny eksportowej Komisja potwierdziła wnioski przedstawione w motywach 219-232 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.5. Marginesy dumpingu
(46) Jak opisano w motywach 33-34, w następstwie argumentu przedstawionego przez zainteresowane strony Komisja dokonała przeglądu marginesów dumpingu.
(47) Ostateczne marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF (koszt, ubezpieczenie, fracht) na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:
| Przedsiębiorstwo | Ostateczny margines dumpingu |
| Grupa Sunflower: - Sunflower Food Industry (Xinfeng) Co., Ltd, Ganzhou City, Chiny - Sunny Food Co., Ltd, Ganzhou City, Chiny | 36,6 % |
| Zhangzhou Tongfa Foods Industry Co., Ltd, Zhangzhou, Chiny | 54,3 % |
| Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące | 45,1 % |
| Cały pozostały przywóz pochodzący z państwa, którego dotyczy postępowanie | 54,3 % |
(48) Wobec braku dalszych uwag dotyczących marginesów dumpingu Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 233-238 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.1. Jednostka miary
(49) Wobec braku uwag potwierdza się jednostkę miary określoną w motywie 239 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.2. Definicja przemysłu Unii i produkcji unijnej
(50) Zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego przemysł Unii definiuje się jako wszystkich unijnych producentów produkujących podobne produkty lub tych unijnych producentów, których łączna produkcja stanowi znaczną część całkowitej produkcji tych produktów w Unii.
(51) Jak określono w motywach 240 i 241 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja wstępnie zdefiniowała przemysł Unii jako obejmujący współpracujących unijnych producentów produktu podobnego, reprezentujących około [29-38 %] całkowitej produkcji unijnej.
(52) Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń zainteresowane strony zostały poproszone o przedstawienie uwag na temat definicji przemysłu Unii. Nie otrzymano w tej kwestii żadnych uwag od zainteresowanych stron.
(53) Ponieważ nie było uwag oraz nie przedstawiono żadnych nowych informacji, które mogłyby zmienić ocenę Komisji, niniejszym potwierdza się definicję przemysłu Unii określoną w motywach 240 i 241 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.3. Konsumpcja w Unii
(54) Jak określono w motywach 242-246 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja tymczasowo ustaliła zmiany konsumpcji w Unii.
(55) Nie otrzymano w tej kwestii żadnych uwag od zainteresowanych stron.
(56) Wobec braku uwag Komisja potwierdza swoje wnioski przedstawione w motywach 242-246 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.4. Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie
4.4.1. Wielkość i udział w rynku przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie
(57) Po ujawnieniu ustaleń CFNA stwierdziła, że Komisja nie przeanalizowała przyczyn nagłego wzrostu przywozu z Chin w 2022 r., który według CFNA był spowodowany nietypowymi warunkami rynkowymi, a mianowicie słabymi zbiorami w Europie, potrzebą zabezpieczenia łańcuchów dostaw przez sprzedawców detalicznych w ramach procedur przetargowych oraz dużym zamówieniem złożonym przez jednego ze sprzedawców detalicznych (Lidl). CFNA przedłożyła w tym zakresie zamówienie zakupu. Również federacja FRUCOM powtórzyła te argumenty w swoich uwagach.
(58) Komisja przypomniała, że zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł Unii należy oceniać w odniesieniu do rzeczywistej wielkości i udziału w rynku tego przywozu oraz jego zachowania cenowego. Komisja uznała, że choć słabe zbiory w UE w 2022 r. przyczyniły się do gwałtownego wzrostu przywozu, wpływ ten miał charakter tymczasowy. Przywóz z Chin utrzymywał się na wysokim poziomie w 2023 r. i w okresie objętym dochodzeniem, kiedy to warunki zbiorów uległy już poprawie. Ponadto dowody dotyczące domniemanego zamówienia Lidla nie wykazały, aby utrzymujący się wysoki poziom przywozu można było wyjaśnić taką jednorazową transakcją.
(59) W związku z powyższym Komisja potwierdza swoje ustalenia przedstawione w motywach 247-248 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.5. Ceny przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz podcięcie cenowe
(60) Jak określono w motywach 249-255 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, przywóz z Chin odbywał się konsekwentnie po cenach dumpingowych, które znacznie podcinały ceny producentów unijnych.
(61) Zainteresowane strony nie przedstawiły żadnych nowych uwag w tym zakresie.
(62) Komisja potwierdza zatem wnioski zawarte w motywach 249-252 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(63) Komisja wyjaśniła, że porównania cen dokonano z rozróżnieniem na rodzaje produktu w odniesieniu do transakcji na odpowiednim poziomie, na którym konkurują one w Unii (tj. ceny ex-works w przypadku sprzedaży przemysłu Unii i wartość CIF wraz z kosztami wyładunku w przypadku cen producentów eksportujących objętych próbą). Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń Komisja dokonała przeglądu obliczeń podcięcia cenowego. W rezultacie skorygowany średni margines podcięcia cenowego w przywozie z państwa, którego dotyczy postępowanie na rynek unijny ustalono na poziomie 15,9 %.
(64) Wobec braku innych uwag Komisja potwierdza zatem swoje wnioski przedstawione w motywach 254-255 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.6. Sytuacja gospodarcza przemysłu Unii
4.6.1. Uwagi ogólne
(65) Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 256-261 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.6.2. Wskaźniki makroekonomiczne
4.6.2.1. Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(66) Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 262-265 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.6.2.2. Ilość sprzedaży i udział w rynku
(67) Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 266-270 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.6.2.3. Wzrost
(68) Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 271-272 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.6.2.4. Zatrudnienie i wydajność
(69) Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 273-274 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.6.2.5. Wielkość marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu
(70) Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 275-276 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.6.3. Wskaźniki mikroekonomiczne
4.6.3.1. Ceny i czynniki wpływające na ceny
(71) Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 277-280 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.6.3.2. Koszty pracy
(72) Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 281-282 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.6.3.3. Zapasy
(73) Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 283-285 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.6.3.4. Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału
(74) Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 286-292 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.6.4. Analiza przetargów i kanałów sprzedaży
(75) Po ujawnieniu ustaleń CFNA twierdziła, że Komisja nie przeanalizowała należycie różnych kanałów sprzedaży przemysłu Unii (powiązanych/niepowiązanych) i przetargów.
(76) Argument ten uznano za nieuzasadniony. W trakcie dochodzenia Komisja należycie przeanalizowała kanały sprzedaży w celu ustalenia ilości i wartości sprzedaży na rzecz pierwszego niezależnego klienta. W metodyce uwzględniono zarówno sprzedaż bezpośrednią na rzecz klientów niepowiązanych, jak i sprzedaż pośrednią między powiązanymi stronami. W związku z powyższym Komisja odrzuca ten argument.
(77) CFNA twierdziła również, że wzrost inwestycji netto przemysłu Unii w okresie badanym świadczył o tym, że szkoda powstała z własnej winy.
(78) Komisja przypomniała, że przemysł Unii jest wysoce kapitałochłonny i wymaga ciągłych inwestycji na dużą skalę w zakłady produkcyjne. Mimo że przemysł Unii był stale poniżej docelowego poziomu zysku, utrzymywał rentowność w okresie badanym i w związku z tym był w stanie pozyskać kapitał niezbędny do utrzymania swojej działalności. Jak jednak ustalono w toku dochodzenia, zwrot z inwestycji zmniejszył się w okresie badanym o 24 %, co wyraźnie odzwierciedla negatywny wpływ presji cenowej wywieranej przez przywóz towarów po cenach dumpingowych z Chińskiej Republiki Ludowej. Dlatego też argument ten został oddalony.
(79) Po ujawnieniu ustaleń CFNA powtórzyła swój argument, że nagły wzrost przywozu z Chińskiej Republiki Ludowej był częściowo spowodowany jednorazowym, wyjątkowym zamówieniem złożonym przez sprzedawcę detalicznego Lidl. CFNA argumentowała, że Komisja powinna była szczegółowo zbadać przetargi, aby ustalić, czy niektórzy unijni sprzedawcy detaliczni zmienili swoje źródła zaopatrzenia z producentów unijnych na chińskich eksporterów. Na poparcie tego argumentu CFNA przedłożyła, jako załącznik I do swoich uwag, kopie dokumentów, które określiła jako zamówienia wystawione przez Lidl chińskim eksporterom.
(80) Argument ten uznano za nieuzasadniony. Po pierwsze, dokumenty dostarczone przez CFNA nie były zamówieniami, lecz fakturami dotyczącymi transakcji zarówno z 2022 r., jak i z 2024 r. Podważa to zarzut CFNA, jakoby gwałtowny wzrost przywozu wynikał z jednego wyjątkowego zamówienia w 2022 r. Po drugie, jak określono w tabeli 4 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, przywóz z Chińskiej Republiki Ludowej znacznie i konsekwentnie wzrastał w całym okresie badanym, niezależnie od jakichkolwiek pojedynczych zamówień. Ponadto Komisja przypomina, że analiza szkody nie opiera się na pojedynczych transakcjach, lecz na całkowitej wielkości przywozu towarów po cenach dumpingowych i jego skutkach cenowych. Dowody potwierdziły, że utrzymujący się poziom przywozu towarów po cenach dumpingowych z Chińskiej Republiki Ludowej wywierał znaczną presję cenową na przemysł Unii i spowodował istotną szkodę.
(81) Na tej podstawie Komisja odrzuciła argument CFNA.
4.7. Wnioski dotyczące szkody
(82) Na podstawie analizy wskaźników ekonomicznych określonych w sekcjach 4.6.1 i 4.6.2 powyżej Komisja potwierdziła, że przemysł Unii poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego w okresie badanym.
(83) Wskaźniki szkody wykazały, że chociaż konsumpcja w Unii utrzymywała się na zasadniczo stabilnym poziomie, przemysł Unii stracił wielkość sprzedaży oraz udział w rynku na rzecz przywozu towarów po cenach dumpingowych z Chińskiej Republiki Ludowej, który trafiał na rynek unijny w stale rosnących ilościach i po cenach, które znacząco podcinały ceny producentów unijnych. Doprowadziło to do negatywnych zmian w sytuacji finansowej przemysłu Unii, w szczególności do spadku rentowności i zmniejszenia zwrotu z inwestycji, pomimo faktu, że przemysł zasadniczo pozostał rentowny.
(84) Argumenty przedstawione przez CFNA zostały należycie uwzględnione, ale uznano je za nieuzasadnione. W szczególności Komisja potwierdziła, że:
– przeprowadziła już analizę kanałów sprzedaży i nie zmieniła ustaleń,
– tymczasowe skutki słabych zbiorów w 2022 r. nie stanowiły wyjaśnienia utrzymującego się wysokiego poziomu przywozu z Chin, który był kontynuowany w 2023 r. i przez cały okres objęty dochodzeniem,
– domniemane "jednorazowe" zamówienie złożone przez sprzedawcę detalicznego nie mogło uzasadniać dalszego wzrostu przywozu towarów po cenach dumpingowych, zwłaszcza że przedstawione dowody obejmowały faktury zarówno z 2022 r., jak i z 2024 r., z których wynika, że takie transakcje nie były odosobnione, oraz
– inwestycje poczynione przez przemysł Unii odzwierciedlały kapitałochłonny charakter sektora i nie zmieniły faktu, że zwrot z inwestycji spadł o 24 % z powodu presji cenowej ze strony przywozu towarów po cenach dumpingowych.
(85) Komisja stwierdziła zatem, że istotna szkoda poniesiona przez przemysł Unii była spowodowana ciągłym napływem przywozu towarów po cenach dumpingowych z Chińskiej Republiki Ludowej. Inne czynniki, takie jak koszty surowców, wyniki wywozu lub tymczasowe wstrząsy podażowe, nie spowodowały zerwania związku przyczynowego.
(86) W związku z powyższym podtrzymuje się ustalenia dotyczące szkody określone w motywach 240-302 rozporządzenia tymczasowego.
5.1. Przywóz z państw trzecich
(87) CFNA i FRUCOM argumentowały, że Komisja nie doszacowała roli przywozu z innych państw trzecich, w szczególności Tajlandii, sugerując, że mógł on przyczynić się do szkody poniesionej przez przemysł Unii.
(88) Jak już wyjaśniono w motywach 310-313 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, przywóz z państw trzecich utrzymywał się na stosunkowo niskim i stabilnym poziomie w całym okresie badanym. Przywóz z Tajlandii, będącej głównym dostawcą z państw trzecich poza Chinami, utrzymał ogólnie stabilny udział w rynku. Wielkość i ceny tego przywozu były niewystarczające, aby wyjaśnić pogorszenie się sytuacji przemysłu Unii.
(89) CFNA i FRUCOM nie przedstawiły nowych dowodów wykazujących, że przywóz z innych państw trzecich w istotny sposób przyczynił się do powstania szkody. Komisja potwierdza zatem swój tymczasowy wniosek, że przywóz z państw trzecich nie spowodował zerwania związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych z Chińskiej Republiki Ludowej a szkodą poniesioną przez przemysł Unii.
5.2. Niskie plony kukurydzy cukrowej w 2022 r.
(90) CFNA i FRUCOM powtórzyły, że główną przyczyną szkody były słabe zbiory w 2022 r., a nie przywóz towarów po cenach dumpingowych.
(91) Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń CFNA twierdziła, że poprawa sytuacji przemysłu Unii w 2023 r. wykazała, że:
1) przywóz z ChRL jedynie wypełnił lukę rynkową spowodowaną słabymi zbiorami w 2022 r.; oraz
2) przywóz z Chin nie był bezpośrednią przyczyną szkody dla przemysłu Unii. CFNA twierdziła ponadto, że w przypadku przemysłu przetwórstwa rolnego uzależnionego od warunków naturalnych, słabe zbiory w dużej mierze tłumaczą słabe wyniki działalności, a wzrost przywozu po takich wydarzeniach "zazwyczaj z czasem słabnie wraz z rozwojem sytuacji rynkowej". CFNA stwierdziła zatem, że przywóz utrzymujący się na wysokim poziomie w 2023 r. nie może być czynnikiem decydującym o istnieniu związku przyczynowego.
(92) Komisja odrzuciła te argumenty. Jak ustalono w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, produkcja w 2023 r. i w okresie objętym dochodzeniem była wyższa niż w 2022 r., podczas gdy sprzedaż i udział w rynku nadal spadały, a zapasy rosły. Świadczy to o niezdolności producentów unijnych do sprzedaży swoich produktów pomimo wzrostu produkcji po 2022 r.
(93) Określenie przez CFNA przywozu z Chin jako "wypełniania luki rynkowej" jest sprzeczne z dwoma kluczowymi ustaleniami. Po pierwsze, gdyby przywóz stanowił odpowiedź na tymczasowe niedobory dostaw, należałoby oczekiwać jego spadku po przywróceniu produkcji unijnej. Zamiast tego, jak wykazano w tabeli 3 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, przywóz z Chin i udział Chin w rynku wzrosły w 2023 r. w porównaniu z 2022 r., a ogólny udział Chin w rynku wzrósł w okresie objętym dochodzeniem z 6 % w 2022 r. do 15 %. Po drugie, jak ustalono w motywach 249-255 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, przywóz ten podcinał ceny przemysłu Unii średnio o 7,2-28,6 % w okresie objętym dochodzeniem.
(94) Ponadto Komisja stwierdziła, że przywóz z Chin tłumił ceny przemysłu Unii, w szczególności za pośrednictwem mechanizmu przetargowego, i spowodował znaczny spadek wielkości sprzedaży i udziału w rynku producentów unijnych.
(95) Przywóz towarów po cenach dumpingowych może mieć istotny wpływ na rynek, gdy duże znaczenie ma wrażliwość cenowa. Jak wskazano w motywie 293 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, unijny rynek przetworzonej lub zakonserwowanej kukurydzy cukrowej w postaci ziaren charakteryzuje się procedurami przetargowymi, w ramach których cała kukurydza cukrowa sprzedawana pod markami własnymi sprzedawców detalicznych jest sprzedawana w Unii w drodze przetargów konkurencyjnych. W takiej strukturze rynku różnice cenowe mogą mieć duży wpływ, ponieważ sprzedawcy detaliczni negocjują jednocześnie z wieloma producentami i przydzielają wielkości sprzedaży głównie w oparciu o konkurencyjność cenową.
(96) Jak zauważono w motywie 279 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, chociaż w okresie badanym średnie unijne ceny sprzedaży wzrosły, nie nadążały one za wzrostem jednostkowych kosztów produkcji, które rosły szybciej ze względu na wyższe ceny surowców, puszek i energii. Jak pokazano w tabeli 3 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, przywóz z Chin wzrósł o 518 %, podczas gdy jego ceny utrzymywały się stale poniżej średniego jednostkowego kosztu sprzedanych towarów przemysłu Unii. Uniemożliwiło to przemysłowi Unii podnoszenie cen odpowiednio do wzrostu kosztów i zmusiło go do utrzymywania ofert na zaniżonym poziomie w celu zachowania konkurencyjności w przetargach. Komisja stwierdziła zatem, że przywóz z Chin spowodował znaczne tłumienie cen. Świadczy to o znacznej presji cenowej spowodowanej przywozem, a nie o wypełnieniu luki rynkowej zgodnie z prawem.
(97) Jak przyznano w motywie 317 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja stwierdziła, że chociaż nie można wykluczyć, iż niskie plony kukurydzy cukrowej w 2022 r. przyczyniły się do szkody poniesionej przez przemysł Unii, to ponieważ dotyczyły one tylko jednego roku okresu badanego, uznano, że nie osłabiły związku przyczynowego. Art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego zobowiązuje jednak Komisję do rozróżnienia szkody spowodowanej przez znane czynniki inne niż przywóz towarów po cenach dumpingowych od szkody spowodowanej przez sam przywóz towarów po cenach dumpingowych. W wyniku dochodzenia ustalono, że tymczasowe trudności w zakresie zbiorów w 2022 r. nie były przyczyną:
a) tego, że przywóz z Chin nadal napływał na rynek unijny w znacznych ilościach po 2022 r.;
b) podcięcia cenowego w przedziale od 7,2 % do 28,6 % ustalonego w okresie objętym dochodzeniem;
c) utraty udziału w rynku przez przemysł Unii w szczególności na rzecz przywozu z Chin w okresie badanym;
d) znacznego tłumienia cen spowodowanego cenami importowymi stosowanymi w przywozie z Chin, które pozostawały ogólnie poniżej unijnego kosztu jednostkowego w całym okresie badanym, jak wyjaśniono w motywach 255 i 280 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, oraz
e) pogorszenia wskaźników finansowych w całym okresie badanym, jak wyjaśniono w motywie 83 powyżej.
(98) Wniosek CFNA, zgodnie z którym utrzymująca się duża wielkość przywozu w 2023 r. "nie może być czynnikiem decydującym o istnieniu związku przyczynowego", świadczy o zasadniczym niezrozumieniu analizy związku przyczynowego. Fakt, że przywóz utrzymywał się na wysokim poziomie długo po poprawie warunków zbiorów, ma bezpośrednie znaczenie dla związku przyczynowego, ponieważ pokazuje, że szkodliwe skutki przywozu z Chin nie były tymczasowe, ale utrzymywały się nawet po przywróceniu produkcji przemysłu Unii w 2023 r.
(99) W świetle powyższego Komisja stwierdziła, że argumenty wiążące szkodę ze słabymi zbiorami w 2022 r. są bezpodstawne. Utrzymywanie się dużych wielkości przywozu, podcięcie cenowe w okresie objętym dochodzeniem oraz dalsze pogorszenie kluczowych wskaźników efektywności przemysłu Unii potwierdziły istnienie rzeczywistego i istotnego związku przyczynowego między istotną szkodą a przywozem towarów po cenach dumpingowych z Chin. Związku tego nie osłabił wpływ tymczasowych czynników naturalnych.
(100) Po ujawnieniu ustaleń nie dostarczono żadnych nowych informacji w celu wykazania, że rok słabych zbiorów miał trwały wpływ na lub że tłumaczył utrzymywanie się dużych wielkości przywozu towarów po cenach dumpingowych. Komisja potwierdza zatem swoje tymczasowe ustalenie, że szkody poniesionej przez przemysł Unii nie można przypisać tymczasowym wahaniom w zakresie zbiorów.
5.3. Powodzie w Tajlandii i inne zakłócenia na rynku
(101) Zarówno CFNA, jak i FRUCOM argumentowały, że nieprzewidziane zdarzenia, takie jak powodzie w Tajlandii i związane z nimi zakłócenia, spowodowały nagłą zmianę w globalnych łańcuchach dostaw i skłoniły nabywców z UE do zaopatrywania się w Chinach.
(102) Kwestię tę omówiono już w motywie 318 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Komisja ustaliła, że zdarzenia te nie miały znaczącego wpływu na przywóz kukurydzy cukrowej z Tajlandii, ponieważ jego udział w rynku utrzymywał się w okresie badanym na raczej stabilnym poziomie. Nie przedstawiono żadnych możliwych do zweryfikowania dowodów na to, że tymczasowe zdarzenia pogodowe lub wstrząsy zewnętrzne spowodowały zmianę struktury handlu na rzecz Chin.
(103) Komisja potwierdza zatem swój wstępny wniosek, że wzrostu przywozu z Chin nie można wyjaśnić wyjątkowymi lub krótkoterminowymi zakłóceniami na rynku, takimi jak powodzie w Tajlandii.
5.4. Spadek konsumpcji
(104) CFNA twierdziła, że wszelki spadek sprzedaży i wyników przemysłu Unii mógł wynikać raczej ze spadku konsumpcji w Unii, niż z wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych.
(105) Komisja przypomina, że jak ustalono w motywach 319-323 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, konsumpcja w Unii zmniejszyła się umiarkowanie w okresie badanym. Spadek wielkości sprzedaży i udziału przemysłu Unii w rynku był jednak proporcjonalnie znacznie większy niż spadek konsumpcji.
(106) W związku z tym, chociaż spadek konsumpcji mógł mieć pewien ograniczony wpływ na sprzedaż, nie może on wyjaśniać znacznej utraty udziału w rynku i tłumienia cen, których doświadczył przemysł Unii. Komisja potwierdza swoje tymczasowe ustalenie, że czynnik ten nie osłabia związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych a szkodą.
5.5. Koszty surowców, energii i puszek
(107) CFNA argumentowała, że głównymi przyczynami spadku rentowności były rosnące koszty surowców, energii i puszek oraz że Komisja nie przeanalizowała tych zmian w wystarczającym stopniu.
(108) Komisja przypomina, że kwestia ta została dokładnie zbadana w motywach 324-325 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Chociaż koszty rzeczywiście wzrosły w okresie badanym, wzrost ten dotknął wszystkich producentów unijnych w podobnym stopniu i nie może stanowić wyjaśnienia dla skali spadku rentowności i udziału przemysłu Unii w rynku. Niezdolność producentów unijnych do odpowiedniego podniesienia cen wynikała głównie ze zjawiska tłumienia cen przez przywóz towarów po cenach dumpingowych.
(109) Po ostatecznym ujawnieniu ustaleń CFNA powtórzyła, że unijny przemysł kukurydzy cukrowej nie jest faktycznie kapitałochłonny oraz że niski zwrot z inwestycji wynika przede wszystkim ze zwiększonych kosztów surowców, energii i puszek, a nie z przywozu towarów po cenach dumpingowych.
(110) Komisja zauważyła jednak, że CFNA nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie swojego twierdzenia, że przemysł nie jest kapitałochłonny. Jeżeli chodzi o domniemany wpływ kosztów energii i surowców na pogorszenie sytuacji przemysłu Unii, nie przedstawiono żadnych nowych okoliczności faktycznych ani elementów analitycznych wykraczających poza to, co zostało już uwzględnione w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. W związku z tym argument ten odrzucono.
(111) Komisja potwierdza zatem swoje tymczasowe ustalenie, że rosnące koszty surowców, energii i puszek nie spowodowały zerwania związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych a szkodą poniesioną przez przemysł Unii.
5.6. Wnioski w sprawie związku przyczynowego
(112) Komisja rozpatrzyła argumenty dotyczące strategii zamówień i domniemanego jednorazowego dużego zamówienia spółki Lidl przedstawione przez CFNA i FRUCOM po ujawnieniu tymczasowych ustaleń. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń CFNA argumentowała, że przedstawione przez nią faktury dowodzą, że spółka Lidl złożyła duże zamówienie. CFNA nie przedstawiła jednak żadnych nowych materiałów w celu wykazania, że faktury te dotyczyły jednego zamówienia, a dowody zawarte w aktach sprawy nie potwierdzają tych twierdzeń. Przedłożone dokumenty odnosiły się do faktur za lata 2022 i 2024, potwierdzając trwałe stosunki handlowe, a nie pojedynczy zakup. Ponadto przywóz z Chin nadal rósł po 2022 r., czego nie można wyjaśnić pojedynczym zamówieniem lub tymczasowymi dostosowaniami podaży.
(113) Wobec braku innych uwag Komisja potwierdziła zatem swoje wnioski przedstawione w motywach 330-333 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
6.1. Margines szkody
(114) Wobec braku uwag Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 336-341 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(115) W następstwie dostosowania wyjaśnionego powyżej w motywie 63 Komisja dokonała przeglądu marginesu zaniżania cen. Ostateczne marginesy dumpingu i zaniżania cen są następujące.
| Państwo | Przedsiębiorstwo | Margines dumpingu (%) | Margines zaniżania cen (%) |
| Chiny | Grupa Sunflower: - Sunflower Food Industry (Xinfeng) Co., Ltd, Ganzhou City, Chiny - Sunny Food Co., Ltd, Ganzhou City, Chiny | 36,6 | 31,0 |
| Zhangzhou Tongfa Foods Industry Co., Ltd, Zhangzhou, Chiny | 54,3 | 69,9 | |
| Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące | 45,1 | 52,8 | |
| Cały pozostały przywóz pochodzący z państwa, którego dotyczy postępowanie | 54,3 | 69,9 |
6.2. Badanie marginesu wystarczającego do usunięcia szkody poniesionej przez przemysł Unii
(116) Na podstawie wskazanych powyżej marginesów dumpingu i zaniżania cen Komisja stwierdziła, że należy ocenić, czy istnieją zakłócenia w odniesieniu do produktu objętego dochodzeniem w rozumieniu art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego, które sprawiłyby, że cło niższe od marginesu dumpingu byłoby niewystarczające do usunięcia szkody spowodowanej przywozem produktu objętego dochodzeniem po cenach dumpingowych.
(117) Jak wyjaśniono w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, skarżący przedstawił w skardze wystarczające dowody na istnienie w państwie, którego dotyczy postępowanie, zakłóceń handlu surowcami w rozumieniu art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem.
(118) Na etapie tymczasowym Komisja oznajmiła, że będzie nadal badać domniemane zakłócenia, aby przeprowadzić ocenę odpowiedniego poziomu środków zgodnie z art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego na ostatecznym etapie dochodzenia.
(119) Zgodnie z dowodami przedstawionymi w skardze 9 puszki stalowe, stanowiące co najmniej 17 % kosztów produkcji produktu objętego postępowaniem, podlegają w ChRL obniżonej stawce zwrotu podatku od wartości dodanej (VAT). Skarżący przedstawił te same dowody co w skardze po ujawnieniu tymczasowych ustaleń, a mianowicie wyciągi ze strony internetowej Transcustoms, z których wynikało, że puszki objęte kodami celnymi 7310 21 10 00 i 7310 21 90 00 podlegają opodatkowaniu VAT w wysokości 13 % i obniżce VAT przy wywozie w wysokości 10 %. Chociaż skarżący wspomniał również o przywozowej i wywozowej taryfie celnej opublikowanej przez chińskie organy celne, nie przedstawił żadnych dowodów na istnienie takiego dokumentu.
(120) Na etapie wszczęcia postępowania Komisja przesłała rządowi Chin kwestionariusz na temat zarzutów dotyczących występowania zakłóceń w handlu surowcami. Kwestionariusz dla producentów eksportujących zawierał również pytania dotyczące tych zarzutów. Rząd Chin nie udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, a żaden z dwóch producentów eksportujących objętych próbą nie przedstawił żadnych dowodów na to, że takie środki nie zostały wprowadzone.
(121) Komisja zbadała, czy puszki podlegają któremukolwiek ze środków wymienionych w art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego. W tym celu Komisja porównała dowody przedstawione przez skarżącego z innymi źródłami, takimi jak przepisy Chińskiej Republiki Ludowej, inne strony internetowe oraz taryfa celna przywozowa i wywozowa opublikowana przez władze chińskie na lata 2023 i 2024. W drodze obwieszczenia nr 15 [2020] Ministerstwa Finansów i Państwowego Urzędu Podatkowego 10 stawki zwrotu podatku wywozowego w odniesieniu do puszek objętych kodami celnymi 7310 21 10 00 i 7310 21 90 00 zwiększono do 13 %. Potwierdzają to dane Państwowego Urzędu Podatkowego 11 i dane na innych stronach internetowych, które również pokazują zmiany stawki zwrotu w czasie 12 , oraz taryfa celna przywozowa i wywozowa opublikowana przez władze chińskie na lata 2023 i 2024, zgodnie z którą puszki objęte tymi kodami celnymi podlegają VAT w wysokości 13 % i zwrotowi VAT przy wywozie w wysokości 13 %.
(122) W związku z tym Komisja stwierdziła, że w ChRL nie nastąpiło obniżenie stawki zwrotu podatku od wartości dodanej (VAT) w odniesieniu do puszek wykorzystywanych do produkcji produktu objętego postępowaniem. Dochodzenie nie wykazało żadnych innych zakłóceń w rozumieniu art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego.
6.3. Wnioski dotyczące poziomu środków
(123) W wyniku powyższej oceny wysokości ostatecznego cła antydumpingowego powinny zostać ustalone zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego w sposób przedstawiony poniżej:
| Państwo | Przedsiębiorstwo | Ostateczne cło antydumpingowe |
| Chiny | Grupa Sunflower: - Sunflower Food Industry (Xinfeng) Co., Ltd, Ganzhou City, Chiny - Sunny Food Co., Ltd, Ganzhou City, Chiny | 31,0 % |
| Zhangzhou Tongfa Foods Industry Co., Ltd, Zhangzhou, Chiny | 54,3 % | |
| Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące | 45,1 % | |
| Cały pozostały przywóz pochodzący z państwa, którego dotyczy postępowanie | 54,3 % |
(124) Po ujawnieniu ustaleń federacja FRUCOM reprezentująca europejskie przedsiębiorstwa handlujące owocami i warzywami zakonserwowanymi, przedstawiła uwagi przeciwko nałożeniu środków ostatecznych. FRUCOM argumentowała, że cła antydumpingowe na przywóz kukurydzy cukrowej z Chińskiej Republiki Ludowej miałyby negatywny wpływ na przedsiębiorstwa handlowe i konsumentów w UE poprzez zwiększenie kosztów, zmniejszenie bezpieczeństwa dostaw i zakłócenie konkurencji na jednolitym rynku.
(125) Jeżeli chodzi o obawę, że środki osłabiłyby dobrobyt konsumentów i bezpieczeństwo dostaw, Komisja przypomina, że celem środków antydumpingowych jest przywrócenie uczciwej konkurencji poprzez usunięcie szkody spowodowanej nieuczciwym przywozem. Rynek unijny jest nadal zaopatrywany zarówno przez producentów unijnych, jak i przez przywóz z różnych państw trzecich. Nic w aktach sprawy nie wskazuje na to, że nałożenie ceł antydumpingowych miałoby zagrozić dostępności kukurydzy cukrowej w Unii lub znacząco zniekształcić ceny konsumpcyjne. Wręcz przeciwnie, przywrócenie uczciwej konkurencji zapewni długoterminową rentowność przemysłu Unii i zabezpieczy różnorodność dostaw.
(126) W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że wprowadzenie środków nie byłoby nieproporcjonalne ani sprzeczne z ogólnym interesem Unii.
8.1. Środki ostateczne
(127) Biorąc pod uwagę wnioski dotyczące dumpingu, wynikającej z niego szkody, związku przyczynowego, poziomu środków i interesu Unii oraz uwzględniając art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, należy wprowadzić ostateczne środki antydumpingowe, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi Unii przez przywóz produktu objętego postępowaniem po cenach dumpingowych.
(128) W związku z powyższym stawki ostatecznego cła antydumpingowego, wyrażone w cenach CIF na granicy Unii przed ocleniem, powinny być następujące:
| Państwo | Przedsiębiorstwo | Ostateczne cło antydumpingowe |
| Chiny | Grupa Sunflower: - Sunflower Food Industry (Xinfeng) Co., Ltd, Ganzhou City, Chiny - Sunny Food Co., Ltd, Ganzhou City, Chiny | 31,0 % |
| Zhangzhou Tongfa Foods Industry Co., Ltd, Zhangzhou, Chiny | 54,3 % | |
| Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące | 45,1 % | |
| Cały pozostały przywóz pochodzący z państwa, którego dotyczy postępowanie | 54,3 % |
(129) Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną w toku dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Te stawki celne mają zatem zastosowanie wyłącznie do przywozu produktu objętego dochodzeniem pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz produkowanego przez wymienione podmioty prawne. Stawek tych nie można stosować w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem wytworzonego przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, którego nie wymieniono w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym przez podmioty powiązane z przedsiębiorstwami w niej wymienionymi, dlatego przywóz ten powinien podlegać stawce celnej mającej zastosowanie do "całego pozostałego przywozu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej".
(130) Przedsiębiorstwo może zwrócić się o zastosowanie indywidualnych stawek cła antydumpingowego w przypadku zmiany nazwy przedsiębiorstwa. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji 13 . Wniosek musi zawierać wszystkie istotne informacje, które pozwolą wykazać, że zmiana nie wpływa na prawo przedsiębiorstwa do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie. Jeśli zmiana nazwy przedsiębiorstwa nie wpływa na prawo do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie, rozporządzenie dotyczące zmiany nazwy zostanie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(131) Do zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z różnicą w stawkach celnych potrzebne są środki szczególne gwarantujące właściwe stosowanie indywidualnych ceł antydumpingowych. Stosowanie indywidualnych ceł antydumpingowych ma zastosowanie wyłącznie po przedstawieniu ważnej faktury handlowej organom celnym państwa członkowskiego. Faktura musi spełniać wymogi określone w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, powinien zostać objęty cłem antydumpingowym mającym zastosowanie do "całego pozostałego przywozu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej".
(132) Mimo że przedstawienie tej faktury jest konieczne, aby organy celne państw członkowskich zastosowały indywidualne stawki cła antydumpingowego wobec przywozu, nie jest ona jedynym elementem branym pod uwagę przez organy celne. Organy celne państw członkowskich powinny bowiem przeprowadzić zwykłą kontrolę, nawet jeśli otrzymają fakturę spełniającą wszystkie wymogi określone w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, i podobnie jak we wszystkich innych przypadkach, mogą żądać dodatkowych dokumentów (dokumentów przewozowych itp.) do celów weryfikacji poprawności danych zawartych w oświadczeniu oraz zapewnienia zasadności późniejszego zastosowania stawki celnej zgodnie z prawem celnym.
(133) Jeżeli wywóz dokonywany przez jedno z przedsiębiorstw korzystających z niższej indywidualnej stawki celnej wzrośnie w znacznym stopniu, w szczególności po wprowadzeniu przedmiotowych środków, tego rodzaju wzrost wielkości wywozu może zostać uznany za stanowiący sam w sobie zmianę struktury handlu ze względu na wprowadzenie środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W takich okolicznościach można wszcząć dochodzenie w sprawie obejścia środków, o ile spełnione są odpowiednie warunki. Podczas tego dochodzenia można między innymi zbadać potrzebę zniesienia indywidualnych stawek celnych i nałożenia ogólnokrajowego cła.
(134) W celu zapewnienia należytego egzekwowania ceł antydumpingowych cło antydumpingowe dotyczące całego pozostałego przywozu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej należy stosować nie tylko w odniesieniu do niewspółpracujących producentów eksportujących w ramach tego dochodzenia, ale również do producentów, którzy nie prowadzili wywozu do Unii w trakcie okresu objętego dochodzeniem.
(135) Producenci eksportujący, którzy nie dokonywali wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie objętym dochodzeniem, powinni mieć możliwość złożenia wniosku do Komisji o objęcie ich stawką cła antydumpingowego ustaloną dla przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą. Komisja powinna przychylić się do tego wniosku, o ile spełnione są trzy warunki. Nowy producent eksportujący musiałby wykazać, że: (i) nie dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie objętym dochodzeniem; (ii) nie jest powiązany z producentem eksportującym, który dokonywał takiego wywozu; oraz (iii) dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem po okresie objętym dochodzeniem lub przyjął nieodwołalne zobowiązanie umowne do wywozu znacznej ilości tego produktu.
8.2. Ostateczne pobranie ceł tymczasowych.
(136) Ze względu na ustaloną wysokość marginesów dumpingu oraz zważywszy na poziom szkody, jaką poniósł przemysł Unii, należy dokonać ostatecznego poboru kwot zabezpieczonych w formie tymczasowych ceł antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych do wysokości ustalonych na mocy niniejszego rozporządzenia.
8.3. Pobór z mocą wsteczną
(137) Jak wspomniano w sekcji 1.2., Komisja objęła przywóz produktu objętego dochodzeniem obowiązkiem rejestracji.
(138) Na ostatecznym etapie dochodzenia przeprowadzono ocenę danych zgromadzonych w kontekście rejestracji. Komisja zbadała, czy kryteria zawarte w art. 10 ust. 4 rozporządzenia podstawowego zostały spełnione w odniesieniu do poboru ceł ostatecznych z mocą wsteczną.
(139) Z analizy Komisji wynika, że nie nastąpił żaden dalszy znaczny wzrost przywozu poza poziomem przywozu, który spowodował szkodę, w okresie objętym dochodzeniem, jak określono w art. 10 ust. 4 lit. d) rozporządzenia podstawowego. Na potrzeby tej analizy Komisja porównała średnią miesięczną wielkość przywozu produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem, wynoszącą 3 700 ton, ze średnią miesięczną wielkością przywozu w okresie od miesiąca następującego po wszczęciu niniejszego dochodzenia do ostatniego pełnego miesiąca poprzedzającego wprowadzenie środków tymczasowych (styczeń 2025 r. - lipiec 2025 r.), która wynosiła 2 503 tony, czyli była o 32 % niższa niż średnia w okresie objętym dochodzeniem. Również po porównaniu średniej miesięcznej wielkości przywozu produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem ze średnią miesięczną wielkością przywozu w okresie rozpoczynającym się w miesiącu następującym po wszczęciu niniejszego dochodzenia, a kończącym się ostatniego dnia miesiąca, w którym wprowadzono środki tymczasowe (styczeń 2025 r. - sierpień 2025 r.), wielkość ta - wynosząca 2 223 tony - była o 40 % niższa niż średnia w okresie objętym dochodzeniem. W związku z tym Komisja stwierdziła, że warunki poboru ceł ostatecznych z mocą wsteczną nie zostały spełnione.
(140) Zgodnie z art. 109 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2024/2509 14 , gdy kwotę należy zwrócić w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do obliczenia należnych odsetek wykorzystuje się stopę oprocentowania stosowaną przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego głównych operacji refinansujących, opublikowaną w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującą pierwszego kalendarzowego dnia każdego miesiąca.
(141) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036,
| Państwo pochodzenia | Przedsiębiorstwo | Ostateczne cło antydumpingowe | Dodatkowy kod TARIC |
| Chińska Republika Ludowa | Grupa Sunflower: - Sunflower Food Industry (Xinfeng) Co., Ltd, Ganzhou City, Chiny - Sunny Food Co., Ltd, Ganzhou City, Chiny | 31,0 % | 89SJ |
| Zhangzhou Tongfa Foods Industry Co., Ltd, Zhangzhou, Chiny | 54,3 % | 89SK | |
| Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące wymienione w załączniku | 45,1 % | ||
| Cały pozostały przywóz pochodzący z Chińskiej Republiki Ludowej | 54,3 % | 8 999 |
Kwoty zabezpieczone w postaci tymczasowego cła antydumpingowego na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/1723 nakładającego tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz określonej przetworzonej lub zakonserwowanej kukurydzy cukrowej w postaci ziaren pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej zostają ostatecznie pobrane. Zabezpieczone kwoty przekraczające ostateczne stawki cła antydumpingowego zostają zwolnione.
Art. 1 ust. 2 można zmienić w celu dodania nowych producentów eksportujących z Chińskiej Republiki Ludowej i objęcia ich odpowiednią średnią ważoną stawek cła antydumpingowego dla przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą. Nowy producent eksportujący przedstawia dowody potwierdzające, że:
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 5 lutego 2026 r.
ZAŁĄCZNIKWspółpracujący producenci eksportujący z Chińskiej Republiki Ludowej nieobjęci próbą
Współpracujący producenci eksportujący z Chińskiej Republiki Ludowej nieobjęci próbą
| Państwo | Nazwa | Dodatkowy kod TARIC |
| ChRL | Anshan N&M Foods Co., Ltd. | 89SL |
| Fujian Golden Promise Food Technology Co., Ltd. | 89SM | |
| Fujian Haishan Foods Co., Ltd. | 89SN | |
| Fujian Lucheng Food Co., Ltd. | 89SO | |
| Fujian Xingguang Foods Co., Ltd. | 89SP | |
| Fujian Yuxing Fruit & Vegetable Foodstuff Development Co., Ltd. | 89SQ | |
| Guangdong Zhicheng Food Co., Ltd | 89SR | |
| Guilin Risheng Foods Co., Ltd | 89SS | |
| HEBEI PENGDA FOOD CO., LTD | 89ST | |
| Hebei Shuangsheng Agricultural Technology Co., Ltd. | 89SU | |
| HEZE SANQING FOOD CO., LTD. | 89SV | |
| Jieyang Chengfeng Industrial Co., Ltd. | 89SW | |
| Jieyang Yuxiu Industrial Co., Ltd. | 89SX | |
| Nanjing County Xingguang Canned Food Co., Ltd. | 89SY | |
| SHANDONG SANGONGJU FOOD CO., LTD. | 89SZ | |
| XINFENG RUNFENG FOODS CO., LTD. | 89TA | |
| Zhangzhou Gangchang Canned Foods Co., Ltd. | 89TB | |
| Zhangzhou Jiawei Foods Co., Ltd. | 89TC | |
| Zhangzhou Tianbaolong Food Co., Ltd. | 89TD | |
| Zhangzhou Xiangcheng Shunxing Canned Food Co., Ltd. | 89TE |
| Identyfikator: | Dz.U.UE.L.2026.276 |
| Rodzaj: | rozporządzenie |
| Tytuł: | Rozporządzenie wykonawcze 2026/276 nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz określonej przetworzonej lub zakonserwowanej kukurydzy cukrowej w postaci ziaren pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej |
| Data aktu: | 2026-02-05 |
| Data ogłoszenia: | 2026-02-06 |
| Data wejścia w życie: | 2026-02-07 |