Rozporządzenie 2026/249 ustanawiające uprawnienia do połowów na lata 2026, 2027 i 2028 w odniesieniu do niektórych stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz, dla unijnych statków rybackich, w niektórych wodach nienależących do Unii, a także zmieniające rozporządzenie (UE) 2025/202
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2026/249z dnia 26 stycznia 2026 r.ustanawiające uprawnienia do połowów na lata 2026, 2027 i 2028 w odniesieniu do niektórych stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz, dla unijnych statków rybackich, w niektórych wodach nienależących do Unii, a także zmieniające rozporządzenie (UE) 2025/202
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
(1) Rada ma przyjąć środki dotyczące ustalenia i przydziału uprawnień do połowów, w tym - w stosownych przypadkach - określonych warunków funkcjonalnie związanych z tymi uprawnieniami do połowów. Zgodnie z art. 16 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 1 uprawnienia do połowów należy ustalać zgodnie z celami i przepisami wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) określonymi w art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia. Uprawnienia do połowów należy również ustalać zgodnie z wymogami rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/973 2 i (UE) 2019/472 3 ustanawiającymi plany wieloletnie w odniesieniu do niektórych stad poławianych w Morzu Północnym i wodach zachodnich oraz połowów eksploatujących te stada. Zgodnie z art. 16 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 uprawnienia do połowów przydzielone państwom członkowskim mają zapewnić względną stabilność działalności połowowej każdego państwa członkowskiego w odniesieniu do każdego stada lub rodzaju rybołówstwa.
(2) Całkowite dopuszczalne połowy (TAC) należy ustalać zgodnie z art. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych, w oparciu o perspektywę długoterminową, z uwzględnieniem specyfiki regionalnej oraz w świetle opinii wyrażonych podczas konsultacji z zainteresowanymi stronami.
(3) Zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 wszystkie stada, w odniesieniu do których obowiązują limity połowowe, podlegają obowiązkowi wyładunku od dnia 1 stycznia 2019 r., chociaż mają zastosowanie pewne wyłączenia. Na podstawie wspólnych rekomendacji państw członkowskich oraz zgodnie z art. 15 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, Komisja przyjęła rozporządzenia delegowane (UE) 2023/2459 4 i (UE) 2023/2623 5 ustalające szczegóły wdrożenia obowiązku wyładunku w odniesieniu do niektórych połowów.
(4) Uprawnienia do połowów dotyczące stad objętych obowiązkiem wyładunku powinny uwzględniać fakt, że odrzuty nie są już co do zasady dozwolone. W związku z tym uprawnienia do połowów powinny być oparte na opiniach naukowych Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) zawierających dane liczbowe dotyczące całkowitych połowów, o ile są dostępne. Ilości, które - na podstawie wyłączenia z obowiązku wyładunku - mogą nadal być odrzucane, należy odjąć od danych liczbowych dotyczących całkowitych połowów zalecanych w opiniach. Ponadto uprawnienia do połowów w przypadku stad, w odniesieniu do których ICES zapewnia jedynie opinie dotyczące wyładunków, należy określać na podstawie tych opinii.
(5) W planach wieloletnich ustanowionych rozporządzeniami (UE) 2018/973 i (UE) 2019/472 określono cele i środki w zakresie długoterminowego zarządzania stadami objętymi tymi planami wieloletnimi. Uprawnienia do połowów w odniesieniu do stad wymienionych w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (UE)_ 2018/973 i w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/472 (zwanych dalej "stadami docelowymi") należy określić zgodnie z przedziałami wartości śmiertelności połowowej prowadzącymi do maksymalnego podtrzymywalnego połowu (MSY) (zwanymi dalej "przedziałami FMSY") lub należy je określić na niższym poziomie oraz, w stosownych przypadkach, zgodnie ze środkami ochronnymi powiązanymi z biomasą przewidzianymi w tych rozporządzeniach. Przedziały FMSY określono w stosownych opiniach ICES. Uprawnienia do połowów w odniesieniu do stad docelowych, dla których nie można określić przedziałów FMSY, a także stad, o których mowa w art. 1 ust. 4 rozporządzenia (ę) 2018/973 i w art. 1 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2019/472 (zwanych dalej "stadami stanowiącymi przyłów"), należy ustalić zgodnie z celami określonymi w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 lub, w przypadku braku odpowiednich informacji naukowych, zgodnie z podejściem ostrożnościowym do zarządzania rybołówstwem zdefiniowanym w art. 4 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.
(6) Zgodnie z art. 4 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2018/973 i art. 4 ust. 7 rozporządzenia (UE) 2019/472 uprawnienia do połowów stad docelowych należy ustalić tak, aby zapewnić, by prawdopodobieństwo spadku biomasy poniżej punktu odniesienia dla biomasy (Blim) 6 wyniosło mniej niż 5 %.
(7) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) 2018/973 i art. 8 rozporządzenia (UE) 2019/472, w przypadku gdy opinie naukowe wskazują, że biomasa stada tarłowego któregokolwiek ze stad docelowych wynosi poniżej MSY Btrigger 7 - należy wprowadzić środki zaradcze, a w szczególności uprawnienia do połowów należy ustalić na poziomie odpowiadającym śmiertelności połowowej, obniżonej proporcjonalnie, aby uwzględnić spadek biomasy stada. W przypadku gdy opinie naukowe wskazują, że biomasa stada tarłowego któregokolwiek ze stad docelowych jest poniżej Blim - należy wprowadzić kolejne środki zaradcze, aby szybko przywrócić liczebność danego stada do poziomu wyższego od umożliwiającego uzyskanie MSY. Te środki zaradcze mogą w szczególności obejmować zawieszenie ukierunkowanych połowów danego stada oraz odpowiednie zmniejszenie uprawnień do połowów w odniesieniu do tych stad lub innych stad w łowiskach.
(8) Istnieją pewne stada, w odniesieniu do których ICES zaleca połowy zerowe lub połowy na niskim poziomie, lub prognozuje, że prawdopodobieństwo o mniej niż 5 % spadku biomasy poniżej Blim mogłoby nastąpić jedynie przy połowach na niskim poziomie, mogłoby nastąpić jedynie przy połowach na poziomie zerowym lub nie byłoby możliwe nawet przy połowach na poziomie zerowym. Jeżeli jednak TAC dla tych stad zostaną ustalone na tych poziomach, obowiązek wyładunku wszystkich połowów, w tym przyłowów tych stad w połowach wielogatunkowych, może spowodować, że co najmniej jeden statek rybacki zaprzestaje połowów, nawet jeżeli nadal dysponuje kwotą w odniesieniu do innych gatunków, co z kolei może prowadzić do przedwczesnego zamknięcia niektórych połowów. Zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/973, art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/472 oraz art. 16 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, w związku z art. 2 ust. 1 i art. 2 ust. 5 lit. c) i f) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, oraz w celu osiągnięcia równowagi między utrzymaniem połowów wielogatunkowych - ze względu na potencjalnie poważne skutki społeczno-gospodarcze w przeciwnym wypadku - a potrzebą osiągnięcia dobrego stanu biologicznego tych stad, biorąc pod uwagę trudności w prowadzeniu połowów wszystkich stad w ramach połowów wielogatunkowych z zachowaniem MSY, należy ustanowić specjalne TAC na przyłowy z tych stad. Te TAC dla przyłowów należy ustalić na poziomach, które pozwalają na uniknięcie ryzyka przedwczesnego zamknięcia połowów, w przypadku których nadal istnieją kwoty połowowe w odniesieniu dla gatunków docelowych ze względu na brak kwot połowowych statków rybackich w odniesieniu do stad poławianych jako przyłów w przypadku, gdy takie przedwczesne zamknięcie mogłoby mieć poważne skutki społeczno-gospodarcze w perspektywie krótkoterminowej. Jednocześnie TAC dotyczące przyłowów powinny zapewniać ochronę danych stad w przypadku, gdy brak ochrony stad może mieć poważne długoterminowe skutki środowiskowe i społeczno-gospodarcze, a także związane z tym krótkoterminowe skutki społeczno-gospodarcze. Te TAC dotyczące przyłowów należy również ustalić na poziomach opartych na konkretnych, wiarygodnych i weryfikowalnych dowodach dotyczących potencjalnych przedwczesnych zamknięć, potencjalnych krótkoterminowych skutków społeczno-gospodarczych, a także długoterminowego wpływu na środowisko. W celu zmniejszenia połowów stad, w odniesieniu do których ustalono TAC dla przyłowów, uprawnienia do połowów wielogatunkowych, w których przyławia się ryby z tych stad, należy ustalić na poziomach, które pomogą odbudować biomasę zagrożonych stad do zrównoważonych poziomów.
(9) Aby w miarę możliwości zagwarantować wykorzystanie uprawnień do połowów w połowach wielogatunkowych zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, należy ustanowić rezerwę na wymiany kwot dla państw członkowskich. Taka rezerwa na wymiany kwot udostępniłaby państwom członkowskim niewykorzystane kwoty niektórych przyłowów w celu pokrycia ich nieuniknionych przyłowów w niektórych obszarach, w przypadku gdy te państwa członkowskie w przeciwnym razie nie dysponowałyby żadną kwotą.
(10) Zgodnie z art. 2 ust. 2 i art. 16 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w odniesieniu do stad nieobjętych rozporządzeniami (UE) 2018/973 i (UE) 2019/472, w przypadku gdy dostępne są odpowiednie informacje naukowe, uprawnienia do połowów należy ustalić zgodnie z wartością punktu FMSY 8 oraz, w stosownych przypadkach, na poziomach przywracających stada powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie MSY. W przypadku gdy te informacje naukowe nie są dostępne, uprawnienia do połowów należy ustalić zgodnie z podejściem ostrożnościowym do zarządzania rybołówstwem.
(11) W odniesieniu do niektórych stad opinia ICES zachowuje ważność przez wiele lat i opinia ta pozostaje najlepszą dostępną opinią naukową przez cały okres ważności opinii. W takich przypadkach należy co do zasady ustalić roczne TAC obejmujące cały okres ważności opinii (zwane dalej "wieloletnimi TAC"). Jeżeli w tym okresie dostępna stanie się nowa opinia ICES, należy - jak najszybciej po opublikowaniu takiej nowej opinii ICES - zapewnić, aby wieloletnie TAC zachowały spójność z nową opinią. Ponadto należy zapewnić zgodność z dostępnymi danymi rocznych odliczeń od zalecanych danych liczbowych dotyczących całkowitych połowów w celu uwzględnienia wyłączeń z obowiązku wyładunku. Jednakże w odniesieniu do niektórych stad, a w szczególności do stad wykazujących ostatnio znaczącą zmienność w biomasie lub śmiertelności połowowej, właściwe może być dalsze ustalanie rocznych TAC.
(12) Zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/472 Hiszpania i Francja powinny wspólnie zapewniać, aby przy określaniu kwot na połowy przemysłowe labraksa (Dicentrarchus labrax) w rejonach ICES 8a i 8b suma tych kwot, odrzutów handlowych, wyładunków rekreacyjnych i martwych odrzutów rekreacyjnych nie przekraczała najniższej wartości w przedziale FMSY (zwanej dalej "MSY Flower") dla całkowitych połowów w tym obszarze, tj. 3 883 tony. Aby umożliwić Komisji monitorowanie prawidłowego stosowania celów i zasad określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013 i w rozporządzeniu (UE) 2019/472, Hiszpania i Francja powinny przekazywać Komisji informacje dotyczące odpowiednich kwot labraksa w połowach przemysłowych.
(13) Należy utrzymać dodatkowe środki dotyczące połowów rekreacyjnych labraksa w rejonach ICES 8a i 8b, ze względu na ich znaczący wpływ na biomasę tego stada.
(14) Istnieją pewne stada, w odniesieniu do których ICES zaleca połowy powyżej niskiego poziomu. Jeżeli jednak TAC dla tych stad zostaną ustalone na tych poziomach, obowiązek wyładunku wszystkich połowów, w tym przyłowów tych stad w połowach wielogatunkowych, może spowodować, że co najmniej jeden statek rybacki zaprzestaje połowów, nawet jeżeli nadal dysponuje kwotą w odniesieniu do innych gatunków, co z kolei może prowadzić do przedwczesnego zamknięcia niektórych połowów. Zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/973 i art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/472 oraz art. 16 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, w związku z art. 2 ust. 1 i art. 2 ust. 5 lit. c) i f) tego rozporządzenia, oraz w celu osiągnięcia równowagi między utrzymaniem połowów wielogatunkowych - ze względu na potencjalnie poważne skutki społeczno-gospodarcze w przeciwnym wypadku - a potrzebą osiągnięcia dobrego stanu tych stad, biorąc pod uwagę trudności w prowadzeniu połowów wszystkich stad w ramach połowów wielogatunkowych z zachowaniem MSY, należy ustanowić specjalne TAC na przyłowy z tych stad. Ponadto te TAC dla przyłowów należy ustalić na poziomach, które powalają na uniknięcie ryzyka przedwczesnego zamknięcia połowów ze względu na brak kwot połowowych statków rybackich w odniesieniu do stad poławianych jako przyłów, w przypadku gdy takie przedwczesne zamknięcie mogłoby mieć poważne skutki społeczno-gospodarcze w perspektywie krótkoterminowej, zapewniając jednocześnie ochronę danych stad w przypadku, gdy brak ochrony stad może mieć poważne długoterminowe skutki środowiskowe i społeczno-gospodarcze, a także związane z tym krótkoterminowe skutki społeczno-gospodarcze. Te TAC dotyczące przyłowów należy również ustalić na poziomach opartych na konkretnych, wiarygodnych i weryfikowalnych dowodach dotyczących potencjalnych przedwczesnych zamknięć, potencjalnych krótkoterminowych skutków społeczno-gospodarczych, a także długoterminowego wpływu na środowisko. W celu zmniejszenia połowów stad, w odniesieniu do których ustalono TAC dla przyłowów, uprawnienia do połowów wielogatunkowych, w których przyławia się ryby z tych stad, należy ustalić na poziomach, które pomogą odbudować biomasę zagrożonych stad do zrównoważonych poziomów.
(15) Zgodnie z odpowiednią opinią ICES połowy rekreacyjne rdzawca (Pollachius pollachius) w podobszarze ICES 8 i rejonie 9a są znaczące. Należy zatem ustanowić limity połowów rekreacyjnych rdzawca w tym obszarze i w obszarach sąsiadujących, tj. w podobszarach ICES 8, 9 i 10 oraz w wodach Unii obszaru 34.1.1 Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku (CECAF).
(16) W maju 2022 r. ICES zauważyła, że - pomimo starań państw członkowskich na rzecz odbudowy zasobów węgorza europejskiego (Anguilla anguilla) - ogólnie nie poczyniono postępów w realizacji celu dotyczącego spłynięcia do morza 40 % biomasy węgorza srebrzystego w całej Unii, zgodnie z wymogami art. 2 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1100/2007 9 , oraz że nie zaobserwowano wyraźnych wzorców śmiertelności. W listopadzie 2025 r. ICES ponownie zaleciła, w przypadkach gdy stosuje się zasadę ostrożnego zarządzania zasobami, połowy węgorza europejskiego na poziomie zerowym we wszystkich siedliskach i na wszystkich etapach życia w całym jego naturalnym zasięgu, co obejmuje północnowschodni Atlantyk i Morze Śródziemne. Dotyczy to zarówno połowów rekreacyjnych, jak i komercyjnych oraz obejmuje połowy węgorza szklistego do celów zarybiania i akwakultury.
(17) Rozporządzeniem Rady (UE) 2023/194 10 wydłużono do sześciu miesięcy okres zamknięty dla wszelkich połowów komercyjnych ukierunkowanych na węgorza europejskiego w unijnych wodach morskich i słonawych północnowschodniego Atlantyku. Zakazano w nim również wszelkich połowów rekreacyjnych węgorza w tych wodach. Uznano, że sześciomiesięczny okres zamknięty umożliwi skuteczniejszą ochronę stada niż środki unijne i krajowe wdrożone do 2022 r. Uznano również, że przedłużony okres zamknięty przyczyniłby się do osiągnięcia celu spłynięcia do morza co najmniej 40 % dorosłych węgorzy srebrzystych. Rozporządzeniami Rady (UE) 2024/257 11 i (UE) 2025/202 12 utrzymano te środki, przy jednoczesnym doprecyzowaniu kryteriów ustalania okresu zamkniętego i ewentualnego odstępstwa w odniesieniu do dalszych ograniczonych połowów węgorza europejskiego w okresie jego migracji. Biorąc pod uwagę utrzymujący się krytyczny stan węgorza europejskiego, należy utrzymać te środki w 2026 r.
(18) Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1100/2007 zarybianie węgorzem szklistym jest środkiem ochrony wybranym przez niektóre państwa w ich planach zarządzania węgorzem europejskim. Umożliwienie tym państwom członkowskim dalszego wdrażania tego środka może wymagać połowów węgorza szklistego w unijnych wodach morskich i słonawych północnowschodniego Atlantyku w odpowiednim momencie roku i ewentualnie podczas ich głównego okresu migracji. W związku z tym państwa członkowskie mogą zezwolić na dalsze połowy węgorza szklistego przez dodatkowy okres 50 dni w głównym okresie migracji węgorza szklistego wyłącznie do celów zarybiania.
(19) Według ICES szacuje się, że w 2026 r. biomasa soli (Solea solea) w podrejonach ICES 20-24 będzie na poziomie poniżej Blim. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/973 należy ustanowić środki zaradcze w odniesieniu do tego stada na 2026 r., aby zapewnić jego szybki powrót do poziomu biomasy przewyższającego MSY pozwalający uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów. Takie środki zaradcze należy ustanowić w odniesieniu do połowów ze znacznymi przyłowami soli, tj. zarówno w odniesieniu do połowów wielogatunkowych z użyciem sieci skrzelowych ukierunkowanych na gładzicę (Pleuronectes platessa), jak i połowów wielogatunkowych włokiem ukierunkowanych na homarca (Nephrops norvegicus). Ponieważ przyłów soli jest minimalny w połowach z użyciem sieci skrzelowych w podrejonie 24 oraz w łodziowym rybołówstwie przybrzeżnym w podrejonie 22 na południe od 55°N, obszary te powinny być wyłączone z takich środków.
(20) W swojej opinii dotyczącej niektórych stad spodoustych (tj. rajowate, rekiny i rajokształtne) na 2026 r. ICES zaleca połowy zerowe ze względu na zły stan ochrony spodoustych, oraz ze względu na to, że nawet ograniczona działalność połowowa mogłaby stwarzać poważne zagrożenie dla ochrony. Należy zatem zakazać połowów takich gatunków. Ponadto zgodnie z art. 15 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 obowiązek wyładunku nie ma zastosowania do gatunków objętych zakazem połowów. Przypadkowo złowionych osobników tych gatunków nie wolno okaleczać i należy je niezwłocznie uwolnić. Odrzuty takich spodoustych nie są uważane za przyczynę znacznego zwiększenia ich śmiertelności połowowej oraz wspierają ochronę tych stad, ponieważ mają one wysokie wskaźniki przeżywalności po odrzutach.
(21) W celu zwiększenia wykorzystania uprawnień do połowów należy zezwolić na wdrażanie elastycznych ustaleń pomiędzy niektórymi obszarami TAC, w przypadku gdy dotyczą one tych samych stad biologicznych.
(22) W art. 3 i 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 847/96 13 przewidziano elastyczność kwot obejmującą kolejny rok w odniesieniu do stad objętych zarówno TAC przezornościowymi jak i TAC analitycznymi. Zgodnie z art. 2 tego rozporządzenia, ustalając TAC, Rada określa, w odniesieniu do których stad art. 3 i 4 tego rozporządzenia nie mają zastosowania, w zależności od ich stanu biologicznego i zobowiązań ustalonych z państwami trzecimi. Ponadto w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 przewidziano elastyczność obejmującą kolejny rok w odniesieniu do wszystkich stad objętych obowiązkiem wyładunku. Aby uniknąć nadmiernej elastyczności, która utrudniłaby osiągnięcie celów WPRyb, elastyczności kwot obejmującej kolejny rok zgodnie z art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 i art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 nie należy stosować jednocześnie. Elastyczność obejmującą kolejny rok na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 należy też, w stosownych przypadkach, wykluczać na podstawie biologicznego stanu stad i zobowiązań zawartych z państwami trzecimi.
(23) W przypadku gdy stado poławiane jest tylko przez jedno państwo członkowskie, należy upoważnić to państwo członkowskie do ustalenia TAC dla tego stada, zgodnie z art. 2 ust. 1 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Takie upoważnienie jest właściwe, pod warunkiem że przy określaniu poziomu TAC dane państwo członkowskie przestrzega celów i zasad określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013 oraz w rozporządzeniach (UE) 2018/973 i (UE) 2019/472. Aby umożliwić Komisji monitorowanie prawidłowego stosowania tych celów i zasad, państwa członkowskie powinny przedkładać Komisji informacje dotyczące TAC. Ponadto Komisja może zwrócić się do Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF) o ocenę tych TAC, a w przypadku gdy STECF oceni te TAC jako niezgodne z celami i zasadami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013 i rozporządzeniach (UE) 2018/973 i (UE) 2019/472, państwa członkowskie powinny dokonać zmiany TAC zgodnie z opinią STECF.
(24) Konieczne jest ustanowienie ograniczenia nakładu połowowego soli w zachodniej części kanału La Manche (rejon ICES 7e) zgodnie z art. 12 rozporządzenia (UE) 2019/472.
(25) Konieczne jest ustanowienie pułapów nakładu połowowego dla tuńczyka błękitnopłetwego (Thunnus thynnus) w obszarze objętym konwencją Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT), w szczególności w Oceanie Atlantyckim na wschód od 45°W, zgodnie z art. 6, 11, 13 i 16 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2053 14 .
(26) Korzystanie z określonych w niniejszym rozporządzeniu uprawnień do połowów dostępnych dla unijnych statków rybackich podlega rozporządzeniu Rady (WE) nr 1224/2009 15 , a w szczególności art. 33 i 34 tego rozporządzenia, dotyczącymi zapisu połowów i nakładu połowowego oraz przekazywania danych dotyczących wyczerpania uprawnień do połowów. Konieczne jest zatem określenie kodów, które mają być stosowane przez państwa członkowskie przy przesyłaniu Komisji danych dotyczących połowów i nakładu połowowego w odniesieniu do stad objętych niniejszym rozporządzeniem.
(27) Na swoim corocznym posiedzeniu w 2025 r. Komisja ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC) nie przyjęła na 2026 r. zalecenia ustalającego TAC dla karmazyna menteli (Sebastes mentella) w wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 2. Do czasu ewentualnego przyjęcia zalecenia NEAFC w odniesieniu do tego stada TAC dla karmazyna menteli w podobszarach ICES 1 i 2 należy tymczasowo ustalić na poziomie zerowym.
(28) Na swoim corocznym posiedzeniu w 2025 r. NEAFC nie przyjęła zalecenia na 2026 r. dla halibuta niebieskiego (Reinhardtius hippoglossoides) w podobszarach ICES 1 i 2. Kwotę Unii dotyczącą halibuta niebieskiego w wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 2 na 2026 r. należy zatem ustalić na poziomie 1 711 ton. Poziom ten odpowiada 9,25 % poziomu zalecanego w opinii ICES na 2023 r. (18 494 tony), która jest najlepszą dostępną opinią naukową dotyczącą tego stada.
(29) Makrela (Scomber scombrus), błękitek (Micromesistius poutassou) i śledź stada atlantycko-skandynawskiego (Clupea harengus) w północnowschodnim Atlantyku są przedmiotem konsultacji państw nadbrzeżnych w sprawie zarządzania połowami tych stad i są również stadami zarządzanymi przez NEAFC. Unia uczestniczy w konsultacjach państw nadbrzeżnych dotyczących 2026 r. na podstawie stanowisk zatwierdzonych przez Radę w dniu 13 października 2025 r. W odniesieniu do śledzia atlantycko-skandynawskiego i błękitka wyniki konsultacji udokumentowano w uzgodnionych protokołach podpisanych w dniach, odpowiednio, 21 i 23 października 2025 r. Na swoim corocznym posiedzeniu w 2025 r. NEAFC przyjęła zalecenie na 2026 r. dotyczące środków ochrony i zarządzania w odniesieniu do śledzia stada atlantycko-skandynawskiego, ale nie w odniesieniu do błękitka. Na 2026 r. należy zatem TAC dla śledzia atlantycko-skandynawskiego ustalić na podstawie odpowiedniego zalecenia NEAFC, a TAC dla błękitka w północnowschodnim Atlantyku - na poziomie uprawnień do połowów uzgodnionych w odpowiednim uzgodnionym protokole państw nadbrzeżnych. Jeżeli chodzi o makrelę, konsultacje z państwami nadbrzeżnymi nadal trwają, a NEAFC na swoim corocznym posiedzeniu w 2025 r. nie przyjęła żadnego zalecenia. Należy zatem ustalić tymczasowy TAC dla makreli na pierwszą połowę 2026 r. Biorąc pod uwagę sezonowość połowów makreli, tymczasowy TAC należy ustalić na poziomie 156 921 ton, co odpowiada 90 % TAC zalecanego przez ICES.
(30) Błękitek (Micromesistius poutassou) w północnowschodnim Atlantyku jest przedmiotem konsultacji państw nadbrzeżnych w sprawie zarządzania połowami tego stada i jest również stadem zarządzanym przez NEAFC. Unia uczestniczyła w konsultacjach państw nadbrzeżnych na podstawie stanowiska Unii zatwierdzonego przez Radę w dniu 7 października 2025 r. Wyniki konsultacji państw nadbrzeżnych w sprawie błękitka udokumentowano w uzgodnionym protokole podpisanym w dniu 23 października 2025 r. Na swoim corocznym posiedzeniu w 2025 r. NEAFC nie przyjęła zalecenia na 2026 r. dotyczącego środków ochrony i zarządzania w odniesieniu do błękitka. Poziom TAC dla błękitka na 2026 r. należy zatem ustalić na poziomie określonym w tym uzgodnionym protokole z dnia 23 października 2025 r.
(31) Na swoim corocznym posiedzeniu w 2025 r. Międzynarodowa Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) utrzymała na 2026 r. obecne środki w odniesieniu do niektórych stad w obszarze objętym konwencją ICCAT. Ponadto w porównaniu z 2025 r. ICCAT zwiększyła poziom TAC na 2026 r. dla tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku oraz zmniejszyła uprawnienia do zatrzymania w odniesieniu do rekina ostronosego (Isurus oxyrinchus) w południowym Atlantyku. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.
(32) Podczas corocznego posiedzenia ICCAT w 2025 r. kwoty Unii na 2026 r. w odniesieniu do stad w obszarze objętym konwencją ICCAT dostosowano zgodnie z szeregiem zaleceń ICCAT, na podstawie których Unia może, na wniosek, przenieść określony odsetek swojej niewykorzystanej kwoty uprawnień do połowów z lat 2024-2026 albo z lat 2025-2026. W oczekiwaniu na takie ewentualne dostosowania kwot Unii kwoty dla poszczególnych państw członkowskich należy ustalić na podstawie całkowitej kwoty Unii na 2026 r. uzgodnionej przez ICCAT przed jakimkolwiek tego typu dostosowaniem.
(33) Na swoim corocznym posiedzeniu w 2025 r. Komisja do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki (CCAMLR) przyjęła na okres od dnia 1 grudnia 2025 r. do dnia 30 listopada 2026 r. limity połowowe w odniesieniu do stad w obszarze objętym konwencją CCAMLR. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.
(34) Na swoim corocznym posiedzeniu w 2025 r. Komisja ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) ustanowiła na 2026 r. następujące środki w obszarze podlegającym jej kompetencji: utrzymała istniejące środki przyjęte w odniesieniu do tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares), dokonała przeglądu limitów połowowych dla opastuna (Thunnus obesus) oraz po raz pierwszy przyjęła limity połowowe dla bonito (Katsuwonus pelamis). Środki te należy wprowadzić do prawa Unii. Kwota Unii na 2026 r. dotycząca tuńczyka bonito w obszarze podlegającym kompetencji IOTC powinna zostać przydzielona zainteresowanym państwom członkowskim na podstawie średniego względnego poziomu działalności połowowej tych państw członkowskich w dwóch okresach odniesienia: najlepszych pięciu lat każdego państwa członkowskiego w okresie od 2015 r. do 2024 r. oraz w okresie od 2022 r. do 2024 r.
(35) Coroczne posiedzenie Regionalnej Organizacji ds. Zarządzania Rybołówstwem na Południowym Pacyfiku (SPRFMO) odbędzie się w dniach 2-6 marca 2026 r. Do czasu tego corocznego posiedzenia i określenia TAC na 2026 r. należy zatem w obszarze objętym konwencją SPRFMO tymczasowo utrzymać obecne środki, które są funkcjonalnie związane z TAC.
(36) Na swoim corocznym posiedzeniu w 2025 r. Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC) zmieniła niektóre z istniejących środków mających zastosowanie w obszarze objętym konwencją IATTC, utrzymując jednocześnie istniejącą liczbę dryfujących urządzeń do sztucznej koncentracji ryb w 2026 r. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.
(37) Na swoim corocznym posiedzeniu w 2023 r. Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Południowego (CCSBT) przyjęła TAC dla tuńczyka południowego (Thunnus maccoyii) na okres trzech lat od 2024 r. do 2026 r. Środek ten należy wprowadzić do prawa Unii w odniesieniu do 2026 r.
(38) Na swoim corocznym posiedzeniu w 2025 r. Organizacja ds. Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (SEAFO) utrzymała na 2026 r. TAC określone w obszarze objętym konwencją SEAFO. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.
(39) Na swoim corocznym posiedzeniu w 2025 r. Komisja ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku (WCPFC) utrzymała na 2026 r. środki przyjęte na 2025 r. Ponadto WCPFC przyjęła limit przyłowów tuńczyka pacyficznego błękitnopłetwego (Thunnus orientalis) w odniesieniu do obszaru objętego konwencją WCPFC. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.
(40) Na swoim 47. corocznym posiedzeniu w 2025 r. Organizacja Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO) przyjęła na 2026 r. uprawnienia do połowów w odniesieniu do niektórych stad w obszarze objętym konwencją NAFO. NAFO utrzymała również w odniesieniu do 2026 r. istniejące środki funkcjonalnie związane z uprawnieniami do połowów kalmara illeksa (Illex illecebrosus) w podobszarach NAFO 3 i 4 oraz żółcicy (Limanda ferruginea) w rejonach NAFO 3LNO, które mają na celu zminimalizowanie poziomów przyłowów gatunków niedocelowych i bez których uprawnienia do połowów dla tych stad musiałyby zostać zmniejszone, aby chronić gatunki niedocelowe. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.
(41) Na swoim corocznym posiedzeniu w 2025 r. Porozumienie w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego (SIOFA) dokonały przeglądu istniejących środków dotyczących rekinów głębokowodnych, w tym istniejącego zamknięcia obszarów połowowych i wykazu gatunków rekinów, których ukierunkowane połowy na obszarze objętym porozumieniem SIOFA są zakazane. SIOFA przyjęło ponadto nowy środek dotyczący połowów gatunków bentosowych, który obejmuje zamknięcie niektórych obszarów dla wszelkiej działalności połowowej przydennej oraz na niektórych obszarach, zezwalając wyłącznie na połowy przydennymi sznurami haczykowymi. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.
(42) Zgodnie z art. 498 ust. 2 Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony 16 (zwanej dalej "umową o handlu i współpracy"), Unia i Zjednoczone Królestwo mają przeprowadzać coroczne konsultacje w celu uzgodnienia, do dnia 10 grudnia każdego roku, TAC na następny rok w odniesieniu do stad wymienionych w załączniku 35 do tej umowy.
(43) W 2025 r. Unia i Zjednoczone Królestwo przeprowadziły dwustronne konsultacje w sprawie ustalenia na 2026 r. dużej liczby TAC w odniesieniu do stad wymienionych w załączniku 35 do umowy o handlu i współpracy. Konsultacje te przeprowadzono na podstawie art. 498 ust. 2, 4 i 6 umowy o handlu i współpracy, a Unia uczestniczyła w tych konsultacjach na podstawie stanowiska Unii zatwierdzonego przez Radę w dniu 21 października 2025 r. oraz zgodnie z dokumentami roboczymi służb Komisji zatwierdzonymi przez Radę w dniach 21, 23 i 31 października oraz w dniach 11 i 25 listopada 2025 r. Wyniki tych konsultacji udokumentowano w pisemnym protokole podpisanym w dniu 10 grudnia 2025 r. przez szefów delegatur. Odpowiednie uprawnienia do połowów należy zatem ustalić na poziomie określonym w tym pisemnym protokole, a inne środki określone w tym pisemnym protokole i funkcjonalnie związane z uprawnieniami do połowów należy wprowadzić do prawa Unii.
(44) Unia i Zjednoczone Królestwo zgodziły się na wzajemny dostęp od dnia 1 stycznia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2030 r., aby prowadzić połowy łącznej ilości 560 ton północnego tuńczyka białego (Thunnus alalunga) w wyłącznych strefach ekonomicznych państw członkowskich i Zjednoczonego Królestwa. Porozumienie to wyklucza dostęp do obszarów, o których mowa w art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.
(45) Unia i Zjednoczone Królestwo uzgodniły środki zaradcze w odniesieniu do dorsza atlantyckiego (Gadus morhua), plamiaka (Melanogrammus aeglefinus), witlinka (Merlangius merlangus), soli i gładzicy w Morzu Celtyckim, Morzu Irlandzkim i kanale La Manche. Takie środki są funkcjonalnie związane z TAC dla danych stad, ponieważ bez takich środków poziomy TAC nie zapewniłyby wystarczającej odbudowy stad. Aby zapewnić podmiotom unijnym równe warunki działania względem podmiotów ze Zjednoczonego Królestwa, środki te powinny mieć zastosowanie od dnia 1 czerwca 2026 r.
(46) Zgodnie z odpowiednią opinią ICES na 2026 r. rekreacyjne połowy rdzawca w podobszarach ICES 6 i 7 stanowią znaczącą część całkowitych połowów. Należy zatem ustanowić limity połowów rekreacyjnych rdzawca w tych obszarach.
(47) Należy kontynuować sezonowe zamykanie połowów dobijaków przy użyciu niektórych narzędzi ciągnionych w rejonach ICES 2a, 3a i podobszarze ICES 4, aby umożliwić ochronę tarlisk oraz ograniczenie połowów osobników młodych.
(48) W 2025 r. Unia, Zjednoczone Królestwo i Norwegia przeprowadziły konsultacje trójstronne dotyczące sześciu wspólnie eksploatowanych i zarządzanych stad występujących na obszarach podlegających ich jurysdykcji. Konsultacje te przeprowadzono w okresie od dnia 27 października do dnia 4 grudnia 2025 r. na podstawie stanowiska Unii zatwierdzonego przez Radę w dniu 21 października 2025 r. oraz zgodnie z dokumentami roboczymi służb Komisji zatwierdzonymi przez Radę w dniach 23 i 27 października 2025 r. Wyniki tych konsultacji udokumentowano w uzgodnionym protokole podpisanym w dniu 5 grudnia 2025 r. przez szefów delegatur. Odpowiednie uprawnienia do połowów należy ustalić na poziomie uzgodnionym ze Zjednoczonym Królestwem i Norwegią, wraz z innymi postanowieniami uzgodnionego protokołu.
(49) Należy utrzymać istniejące środki towarzyszące w odniesieniu do dorsza atlantyckiego na szelfie północnym. Ponadto należy wprowadzić środki zaradcze w celu zmniejszenia śmiertelności połowowej i zwiększenia ochrony młodych osobników dorsza. Obejmują one dwa nowe zamknięcia dotyczące dorsza atlantyckiego w wodach Unii rejonu ICES 4b, dwa przedłużone zamknięcia w wodach Unii rejonu 3a i 2, aktualizacje systemów doraźnego zamknięcia od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2026 r. we wschodniej części kanału La Manche (rejon ICES 7d), w południowej części Morza Północnego (rejon ICES 4c) i w środkowej części Morza Północnego (rejon ICES 4b i 3), a także ograniczenia dotyczące ukierunkowanych połowów dorsza atlantyckiego w południowej i środkowej części Morza Północnego (rejony ICES 4c i 4b), poprzez ograniczenie całkowitego połowu dorsza atlantyckiego w tych dwóch rejonach.
(50) Unia przeprowadziła dwustronne konsultacje z Norwegią dotyczące zarządzania siedmioma wspólnymi stadami w obszarze cieśniny Skagerrak (dorsza atlantyckiego (Gadus morhua), plamiaka (Melanogrammus aeglefinus), śledzia atlantyckiego (Clupea harengus), krewetki północnej (Pandalus borealis), gładzicy (Pleuronectes platessa), szprota (Sprattus sprattus) i witlinka (Merlangius merlangus)). Te konsultacje przeprowadzono w celu uzgodnienia zarządzania tymi stadami i uprawnień do połowów na 2026 r., a także wymiany kwot i ustaleń dotyczących dostępu do sześciu wspólnie zarządzanych stad w Morzu Północnym. Konsultacje te zakończono pomyślnie w dniach 16 i 18 grudnia 2025 r., a ich wyniki udokumentowano w trzech uzgodnionych protokołach. W dniu 16 grudnia 2025 r. szefowie delegatur podpisali dwustronną umowę w sprawie ustaleń dotyczących połowów na 2026 r. w cieśninach Skagerrak i Kattegat oraz protokół konsultacji w sprawie połowów między Norwegią a Unią Europejską w imieniu Szwecji na 2026 r. W dniu 18 grudnia 2025 r. szefowie delegatur podpisali porozumienie w sprawie wymiany kwot i dostępu do wód w odniesieniu do stad wspólnie zarządzanych w Morzu Północnym. Odpowiednie uprawnienia do połowów należy ustalić na poziomie uzgodnionym z Norwegią, a do prawa Unii należy również wprowadzić inne postanowienia tego uzgodnionego protokołu.
(51) Nadal trwają konsultacje między Unią a Norwegią dotyczące dostępu do ich wód w odniesieniu do śledzia atlantycko-skandynawskiego (Clupea harengus) i błękitka (Micromesistius poutassou). Do czasu zakończenia tych konsultacji te poziomy dostępu należy oznaczyć jako "do ustalenia".
(52) W odniesieniu do błękitka (Micromesistius poutassou) należy umożliwić transfery kwot z WHB/8C3411 do WHB/1X14 w 2025 r., aby umożliwić uzgodniony transfer kwoty błękitka z Unii do Norwegii na 2026 r. Powinno to pozostawać bez uszczerbku dla zasady względnej stabilności działalności połowowej. Należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2025/202.
(53) Zgodnie z procedurą przewidzianą w Umowie o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską, z jednej strony, a Rządem Grenlandii i Rządem Danii, z drugiej strony 17 , oraz w protokole wykonawczym do tej umowy 18 , na posiedzeniu wspólnego komitetu, które odbyło się w dniach 19 i 20 listopada 2025 r., Strony uzgodniły poziom uprawnień do połowów dostępnych w 2026 r. dla Unii w wodach Grenlandii. Odpowiednie uprawnienia do połowów należy zatem ustalić na poziomie określonym w podpisanym protokole posiedzenia Wspólnego Komitetu oraz z uwzględnieniem transferów z Unii do Norwegii zawartych w uzgodnionych protokołach podpisanych przez szefów delegatur w dniu 16 grudnia 2025 r.
(54) Traktat spitsbergeński z dnia 9 lutego 1920 r. (zwany dalej "traktatem paryskim z 1920 r.") przyznaje wszystkim jego Stronom równy i niedyskryminacyjny dostęp do zasobów na obszarze wokół Svalbardu, w tym również w zakresie połowów. Stanowisko Unii dotyczące tego dostępu określono w szeregu not werbalnych skierowanych do Norwegii, z których ostatnie pochodzą z dnia 26 lutego 2021 r., z dnia 28 czerwca 2021 r., z dnia 1 sierpnia 2022 r. i z dnia 26 października 2023 r. W odniesieniu do uprawnień do połowów kraba śnieżnego (Chionoecetes spp.) wokół obszaru Svalbardu należy ograniczyć liczbę statków upoważnionych do prowadzenia takich połowów, aby zapewnić spójność sposobu eksploatacji kraba śnieżnego wokół Svalbardu z niedyskryminacyjnymi zasadami zarządzania określonymi przez Norwegię, która sprawuje suwerenność i jurysdykcję w tym obszarze zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza i traktatu paryskiego z 1920 r. Przydział takich uprawnień do połowów między państwa członkowskie jest ograniczony do 2026 r. Podstawowa odpowiedzialność w Unii za zapewnienie zgodności z mającymi zastosowanie przepisami prawa leży po stronie państw członkowskich bandery.
(55) W odniesieniu do uprawnień do połowów dorsza atlantyckiego w północnowschodniej części Arktyki oraz w świetle braku referencyjnego TAC na 2026 r. należy ustanowić tymczasową kwotę Unii dla dorsza atlantyckiego w wodach Svalbardu i wodach międzynarodowych podobszaru ICES 1 i rejonu ICES 2b, aby zapewnić kontynuację działalności połowowej floty unijnej na 2026 r. Tymczasowa kwota Unii powinna odpowiadać połowie kwoty Unii ustanowionej na 2025 r. i powinna być ograniczona do okresu od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca 2026 r. Tę tymczasową kwotę Unii należy przydzielić państwom członkowskim zgodnie z decyzją Rady 87/277/EWG 19 , z zastrzeżeniem dostosowań niezbędnych w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii, jak określono w tabeli E załącznika 36 do umowy o handlu i współpracy.
(56) Zgodnie z deklaracją Unii skierowaną do Boliwariańskiej Republiki Wenezueli dotyczącą przyznania uprawnień do połowów w wodach Unii w wyłącznej strefie ekonomicznej u wybrzeży Gujany Francuskiej, zatwierdzoną w imieniu Unii decyzją Rady (UE) 2015/1565 20 , należy ustalić maksymalną liczbę uprawnień do połowów lucjanowatych dostępnych dla Wenezueli w wodach Unii na 2026 r.
(57) W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do upoważniania poszczególnych państw członkowskich do zarządzania przydziałami nakładu połowowego według systemu opartego na kilowatodniach, przyznawania dodatkowych dni na morzu za trwałe zaprzestanie działalności połowowej oraz zwiększania obecności obserwatorów naukowych, a także do ustanowienia formatów arkusza kalkulacyjnego do celów zbierania i przekazywania informacji o transferach dni przebywania na morzu między statkami rybackimi pływającymi pod banderą państwa członkowskiego. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 21 .
(58) Aby zapewnić nieprzerwane stosowanie oraz uniknąć braku pewności prawa w okresie między końcem poprzedniego roku a dniem wejścia w życie rozporządzenia ustalającego uprawnienia do połowów na kolejny rok, przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące zakazów i okresów zamkniętych powinny być nadal stosowane na początku 2027 r., do czasu wejścia w życie rozporządzenia ustalającego uprawnienia do połowów na 2027 r.
(59) Z uwagi na pilną sytuację oraz w celu zapewnienia pewności prawa niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania.
(60) Aby uniknąć zakłócania działalności połowowej oraz ochronić środki utrzymania rybaków, niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane z mocą wsteczną ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2026 r.
(61) Ponadto, niektóre środki międzynarodowe, które ustanawiają lub ograniczają uprawnienia do połowów dla Unii, zostały przyjęte przez odpowiednie regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) pod koniec 2025 r. i zaczęły mieć zastosowanie przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. Aby odzwierciedlić tę sytuację, przepisy niniejszego rozporządzenia wprowadzające takie środki do prawa Unii powinny zatem mieć zastosowanie z mocą wsteczną ze skutkiem od dnia 1 grudnia 2025 r. W szczególności - ze względu na to, że okres połowu w obszarze objętym konwencją CCAMLR trwa od dnia 1 grudnia do dnia 30 listopada, a niektóre uprawnienia do połowów lub zakazy w obszarze objętym konwencją CCAMLR ustanawia się na okres rozpoczynający się od dnia 1 grudnia 2025 r. - odpowiednie przepisy niniejszego rozporządzenia powinny mieć zastosowanie od tego dnia. Ponadto okres połowu antarów w obszarze objętym porozumieniem SIOFA trwa od dnia 1 grudnia do dnia 30 listopada, a ponieważ TAC dla tej grupy gatunków ustala się na okres rozpoczynający się w dniu 1 grudnia 2025 r., TAC powinny mieć zastosowanie od tego dnia. Takie stosowanie z mocą wsteczną nie narusza zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań, ponieważ statkom rybackim pływającym pod banderą Umawiającej się Strony zabrania się prowadzenia połowów bez upoważnienia na obszarze objętym konwencją CCAMLR i na obszarze objętym porozumieniem SIOFA.
(62) Ponadto przepisy zmieniające rozporządzenie (UE) 2025/202, aby umożliwić transfer kwoty błękitka z WHB/8C3411 do WHB/1X14 w 2025 r., powinny mieć zastosowanie z mocą wsteczną. Takie stosowanie z mocą wsteczną nie ma wpływu na zasadę uzasadnionych oczekiwań, ponieważ kwoty w ramach tych TAC nie zostały jeszcze wyczerpane,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
| Identyfikator: | Dz.U.UE.L.2026.249 |
| Rodzaj: | rozporządzenie |
| Tytuł: | Rozporządzenie 2026/249 ustanawiające uprawnienia do połowów na lata 2026, 2027 i 2028 w odniesieniu do niektórych stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz, dla unijnych statków rybackich, w niektórych wodach nienależących do Unii, a także zmieniające rozporządzenie (UE) 2025/202 |
| Data aktu: | 2026-01-26 |
| Data ogłoszenia: | 2026-01-30 |
| Data wejścia w życie: | 2026-01-30, 2026-02-01, 2026-04-01, 2026-06-01, 2026-07-01, 2025-01-01, 2025-12-01, 2026-01-01 |
