Rozporządzenie wykonawcze 2026/244 nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz wysokociśnieniowych stalowych butli bezszwowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2026/244z dnia 3 lutego 2026 r.nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz wysokociśnieniowych stalowych butli bezszwowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej 1 ("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 9 ust. 4,
1. PROCEDURA
1.1. Wszczęcie postępowania
(1) 6 grudnia 2024 r. na podstawie art. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja Europejska ("Komisja") wszczęła
dochodzenie antydumpingowe dotyczące przywozu wysokociśnieniowych stalowych butli bezszwowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ("państwo, którego dotyczy postępowanie"). Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 2 ("zawiadomienie o wszczęciu").
(2) Komisja wszczęła dochodzenie w następstwie skargi złożonej 24 października 2024 r. przez pięć przedsiębiorstw, Cylinders Holding a.s., Dalmine S.p.A. (Tenaris), Eurocylinder Systems AG, Faber Industrie S.p.A. oraz Worthington Cylinders GmbH ("skarżący"). Skarga została złożona przez przemysł Unii zajmujący się produkcją wysokociśnieniowych stalowych butli bezszwowych w rozumieniu art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W skardze przedstawiono dowody na wystąpienie dumpingu i wynikającej z niego istotnej szkody, które były wystarczające, by uzasadnić wszczęcie dochodzenia.
1.2. Rejestracja
(3) Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2025/531 3 ("rozporządzenie w sprawie rejestracji") Komisja poddała rejestracji przywóz produktu objętego postępowaniem.
1.3. Środki tymczasowe
(4) Zgodnie z art. 19a rozporządzenia podstawowego w dniu 11 lipca 2025 r. Komisja przedstawiła stronom podsumowanie dotyczące zaproponowanych ceł oraz szczegóły dotyczące obliczania marginesów dumpingu i marginesów odpowiednich do usunięcia szkody, jaką ponosi przemysł Unii. Zainteresowane strony poproszono o przedstawienie uwag na temat prawidłowości obliczeń w ciągu trzech dni roboczych. Jeden objęty próbą producent eksportujący przedłożył uwagi dotyczące obliczenia ceny eksportowej i wartości CIF wykorzystanych do obliczenia jej marginesu dumpingu. Po przeprowadzeniu analizy uwagi te uwzględniono i odpowiednio skorygowano marginesy dumpingu.
(5) 5 sierpnia 2025 r. rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2025/1711 4 ("rozporządzenie w sprawie ceł
tymczasowych") Komisja nałożyła tymczasowe cła antydumpingowe na przywóz wysokociśnieniowych stalowych butli bezszwowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
1.4. Dalsze postępowanie
(6) Po ujawnieniu istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których nałożono tymczasowe cło antydumpingowe ("ujawnienie tymczasowych ustaleń"), Leebucc (Tianjin) Hydraulics Equipment Co., Ltd. (niepowiązane przedsiębiorstwo handlowe z Chińskiej Republiki Ludowej), dwóch objętych próbą producentów eksportujących w Chińskiej Republice Ludowej: Tianjin Tianhai High Pressure Container Corp., Ltd. ("Tianjin Tianhai") i Zhejiang Winner Fire Fighting Equipment Co., Ltd., ("Zhejiang Winner"), Europejskie Stowarzyszenie Producentów Butli ("skarżący") oraz dwa przedsiębiorstwa użytkowników produktu objętego dochodzeniem: Widmann Gase GmbH i Hydac Technology GmbH złożyły pisemne oświadczenia przedstawiające ich opinie na temat tymczasowych ustaleń w terminie przewidzianym w art. 2 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(7) Stronom, które wystąpiły z odpowiednim wnioskiem, umożliwiono przedstawienie argumentów. Posiedzenia wyjaśniające odbyły się z udziałem Tianjin Tianhai i Shaoxing Ruiying High Pressure Vessel Co., Ltd. ("Ruiying"), szwedzko-chińskiej spółki joint venture produkującej butle bezszwowe do gaśnic śniegowych i wysokociśnieniowe butle gazowe. Ponadto w następstwie wniosku Tianjin Tianhai odbyło się posiedzenie wyjaśniające z udziałem Europejskiego Komitetu Producentów Sprzętu Przeciwpożarowego i Pojazdów Straży Pożarnych ("EUROFEU") oraz Bundesverband Technischer Brandschutz ("BVFA") - dwóch stowarzyszeń reprezentujących europejskich producentów sprzętu przeciwpożarowego i gaśniczego.
(8) Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji, które uznała za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń. Po dokonaniu ostatecznych ustaleń Komisja przeanalizowała uwagi przedstawione przez zainteresowane strony i w stosownych przypadkach zmieniła swoje tymczasowe wnioski.
(9) Komisja poinformowała wszystkie zainteresowane strony o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzała nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na przywóz wysokociśnieniowych stalowych butli bezszwowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ("ujawnienie ostatecznych ustaleń"). Wszystkim stronom wyznaczono termin do zgłaszania uwag na temat ostatecznych ustaleń.
1.5. Argumenty przedstawione po wszczęciu postępowania
(10) Wobec braku uwag dotyczących wszczęcia potwierdzono ustalenia przedstawione w motywach 1-2 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
1.6. Kontrola wyrywkowa
(11) Po opublikowaniu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych producent eksportujący, Shaoxing Ruiying High Pressure Vessel Co., Ltd. ("Ruiying") wystąpił z wnioskiem o indywidualne badanie na podstawie art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Wniosek ten został odrzucony, ponieważ, po pierwsze, Ruiying nie udzielił odpowiedzi na formularz kontroli wyrywkowej, a po drugie, został on złożony znacznie po upływie 30 dni od daty zawiadomienia o próbie określonej w zawiadomieniu o wszczęciu.
(12) Ze względu na brak uwag dotyczących kontroli wyrywkowej producentów unijnych i producentów eksportujących niniejszym potwierdza się informacje przedstawione w motywach 6-15 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
1.7. Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i wizyty weryfikacyjne
(13) Wobec braku uwag na temat odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i wizyt weryfikacyjnych, potwierdzono motywy 16-19 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
1.8. Okres objęty dochodzeniem i okres badany
(14) Jak wskazano w sekcji 1.6 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 października 2023 r. do dnia 30 września 2024 r. ("okres objęty dochodzeniem" lub "OD"). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęło okres od 1 stycznia 2021 r. do końca okresu objętego dochodzeniem ("okres badany").
(15) Wobec braku uwag dotyczących okresu objętego dochodzeniem i okresu badanego potwierdzono informacje przedstawione w motywie 20 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
2.1. Produkt objęty dochodzeniem
(16) Jak określono w motywach 21-23 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, produktem objętym dochodzeniem są puste wysokociśnieniowe stalowe butle bezszwowe (HPSC, od ang. "high-pressure seamless cylinders"), w tym puste HPSC używane w gaśnicach, na sprężony lub skroplony gaz, ze stali, niezależnie od średnicy i pojemności, nawet gwintowane, niezależnie od wewnętrznego powleczenia lub platerowania, niezależnie od zewnętrznego wykończenia i kształtu, nawet z pęcherzem gazowym, niezależnie od tego czy butle posiadają zawór, kołnierz, stopkę lub przewody rurowe, nawet połączone razem w wiązkę.
(17) Nienadające się do ponownego napełnienia butle o pojemności do 120 ml włącznie, objęte normą europejską EN 16509:2014 lub numerem UN 2037 przypisanym przez Komitet Ekspertów ONZ ds. Transportu Towarów Niebezpiecznych, są wyłączone z zakresu produktu.
(18) Aby zapobiec wszelkim nieporozumieniom w kontekście tej procedury, niniejszym wyjaśnia się, że wszelkie odniesienia do "gaśnic" należy rozumieć jako odniesienia do pustych HPSC przeznaczonych do stosowania w gaśnicach.
2.2. Produkt objęty postępowaniem
(19) Jak określono w motywie 24 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, produktem objętym postępowaniem są wysokociśnieniowe butle bezszwowe na sprężony lub skroplony gaz, ze stali, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej ("produkt objęty postępowaniem").
(20) Jak wskazano w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, Komisja wyjaśniła, że zakres obejmuje puste, nienapełnione gaśnice. W przypadku pustych gaśnic odpowiadających definicji produktu uwzględniono szczególne kody TARIC (8424 10 00 11 i 8424 10 00 21) w celu ich identyfikacji i monitorowania.
(21) Po wprowadzeniu środków tymczasowych Komisja zidentyfikowała potencjalny problem dotyczący klasyfikacji niektórych HPSC przywożonych jako części gaśnic lub maszyn, odpowiednio w ramach kodów CN 8424 90 80 i 8479 90 70. Ponieważ kody te są kodami koszyka obejmującymi wiele produktów, Komisja musiała dokonać oszacowania w celu oceny potencjalnej wielkości przywozu HPSC objętego tymi kodami.
(22) Aby jednak zapobiec obchodzeniu środków antydumpingowych, Komisja proponuje utworzenie specjalnych kodów TARIC w ramach tych pozycji, aby zagwarantować, że HPSC nie mogą być przywożone w ramach tych szerokich kodów koszyka bez objęcia ich środkami, co zapewni skuteczność środków antydumpingowych.
(23) Kody CN i TARIC obejmujące zakres niniejszego dochodzenia, podane wyłącznie w celach informacyjnych i bez uszczerbku dla późniejszej zmiany klasyfikacji taryfowej, są następujące: kody CN ex 7311 00 11, ex 7311 00 13, ex 7311 00 19, ex 7311 00 30, ex 8424 10 00, ex 8424 90 80 i ex 8479 90 70 (kody TARIC 7311 00 11 15, 7311 00 11 80, 7311 00 13 15, 7311 00 13 80, 7311 00 19 15, 7311 00 19 80, 7311 00 30 15, 7311 00 30 80, 8424 10 00 11, 8424 10 00 21, 8424 90 80 60 i 8479 90 70 60).
2.3. Produkt podobny
(24) W motywach 25-26 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja wstępnie stwierdziła, że produkt objęty postępowaniem, produkt wytwarzany i sprzedawany na rynku krajowym ChRL oraz produkt objęty dochodzeniem wytwarzany i sprzedawany w Unii przez przemysł unijny były zatem produktami podobnymi w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Wobec braku uwag potwierdzono wstępne ustalenia.
2.4. Argumenty dotyczące zakresu produktu
2.4.1. Argumenty dotyczące wyłączenia "obudów akumulatorów"
(25) Obudowy akumulatorów są elementami hydroakumulatorów pęcherzowych stosowanych w maszynach hydraulicznych i jednostkach napędowych. Oprócz HPSC, które mogą być pozyskiwane w Unii lub przywożone, większość innych elementów, takich jak pęcherze gumowe oraz przyłącza do cieczy lub gazu, jest produkowana i montowana w Unii.
(26) Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń współpracujący eksporter nieobjęty próbą Leebucc (Tianjin) Hydraulics Equipment Co., Ltd ("Leebucc") i popierający go importer Hydac Technology GmbH twierdzili, że definicja produktu zawarta w zawiadomieniu o wszczęciu nie była wystarczająco precyzyjna, co doprowadziło do błędnego uwzględnienia obudów akumulatorów. Twierdził on, że obudowy akumulatorów mają różne cechy charakterystyczne, dodatkowe elementy i różne zastosowania końcowe w porównaniu z HPSC. Powołał się na traktowanie gaśnic i podejście Komisji w sprawie biodiesla 5 jako precedensy uzasadniające ich wykluczenie, argumentując, że obudowy akumulatorów są półproduktami, które nie mogą być przedmiotem swobodnego obrotu na rynku unijnym i że porównywanie ich z gotowymi HPSC zakłóciłoby prawidłowe porównanie cen.
(27) Komisja zauważyła jednak, że obudowy akumulatorów są objęte definicją produktu i oddzielnie wskazane w numerach kontrolnych produktu ("PCN") wykorzystanych do analizy dumpingu i szkody. Komisja zauważyła również, że obecność dodatkowych części lub specyfikacji lub stosowanie różnych norm technicznych w zależności od końcowego zastosowania nie zmienia podstawowych właściwości fizycznych, chemicznych lub technicznych produktu.
(28) Ponadto Komisja odrzuciła analogię z gaśnicami, które chociaż podlegają odrębnym normom technicznym, również nie zostały wyłączone z dochodzenia w sprawie HPSC.
(29) Odrzucono również analogie do spraw dotyczących rowerów i biodiesla. W przeciwieństwie do tych spraw, obudowy akumulatorów i inne HPSC stanowią integralną część jednego dochodzenia i mają te same podstawowe cechy, podczas gdy na przykład zrównoważone paliwo lotnicze w sprawie biodiesla miało różne odrębne podstawowe właściwości, zwłaszcza z chemicznego punktu widzenia.
(30) Ponadto w odniesieniu do twierdzeń, że obudowy akumulatorów są "niewykończone" i nie znajdują się w swobodnym obrocie na rynku, Komisja potwierdziła, że zakres produktu zależy raczej od nieodłącznych właściwości produktu niż postrzegania przez rynek lub obecności dodatkowych specyfikacji. Definicja produktu obejmuje butle bez względu na gwintowanie, powłokę wewnętrzną, zewnętrzne wykończenie lub kształt, a butle spełniające te kryteria są całkowicie objęte zakresem.
(31) Ponadto zauważono, że względy rynkowe, w tym udział produktu w rynku lub liczba dostawców, nie mają decydującego znaczenia dla określenia zakresu produktu. Niewielki udział w rynku obudów akumulatorów i ograniczona liczba dostawców unijnych nie zmieniają faktu, że stanowią one integralną część HPSC.
(32) Na tej podstawie Komisja stwierdziła, że argumenty podniesione przez Leebucc i popierającego go importera nie uzasadniają żadnej zmiany zakresu produktu. W związku z tym wnioski o wyłączenie obudów akumulatorów zostały odrzucone.
2.4.2. Wniosek o zastosowanie środków nadzoru w odniesieniu do napełnionych HPSC, w tym gaśnic
(33) Skarżący twierdzili, że po wyłączeniu napełnionych gaśnic z zakresu produktu i pomimo wyjaśnień Komisji przedstawionych w motywie 36 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zgodnie z którymi "biorąc pod uwagę szczególnie kosztowne i uciążliwe wymogi w zakresie bezpieczeństwa i ochrony mające zastosowanie do międzykontynentalnego transportu towarów wysoce niebezpiecznych, takich jak napełnione wysokociśnieniowe butle bezszwowe, uznano, że domniemane ryzyko obchodzenia przepisów jest ograniczone", nadal istniało ryzyko uniknięcia płatności ceł antydumpingowych poprzez przywóz HPSC zgłoszonych jako napełnione lub napełnione bezpieczną substancją inną niż mieszanina gazu, aby zapewnić bezpieczeństwo ich transportu.
(34) W związku z tym skarżący zwrócili się do Komisji o dopilnowanie, aby przywóz napełnionych HPSC podlegał środkom nadzoru i był identyfikowany oddzielnie od innych HPSC przywożonych w ramach kodu CN 8424 10 00.
(35) W tym względzie Komisja zauważyła, że w celu rozróżnienia między pustymi i napełnionymi gaśnicami utworzono dwa specjalne kody TARIC (8424 10 00 11 i 8424 10 00 21). Gwarantuje to, że puste gaśnice są oddzielnie identyfikowane, monitorowane i podlegają obowiązującym cłom antydumpingowym, aby zapobiegać wszelkiemu ryzyku obchodzenia przepisów poprzez niewłaściwe zgłoszenie.
(36) Ponadto zgodnie z unijnymi zasadami klasyfikacji taryfowej, w szczególności ogólną regułą interpretacji 5 b) (ORI 5 b)), materiały opakowaniowe lub pojemniki prezentowane wraz z towarami są klasyfikowane wraz z towarami wyłącznie wtedy, gdy są one rodzajem opakowania zwykle używanego do pakowania i nie nadają się do wielokrotnego użytku. Niemniej jednak w przypadku gdy butla, która może być wielokrotnie napełniana, zawiera już gaz, butlę i jej zawartość klasyfikuje się oddzielnie: butla jest objęta kodem CN 7311 00, natomiast gaz jest klasyfikowany do odpowiedniego kodu CN.
(37) W rezultacie żadna próba przywozu napełnionych butli w celu obejścia środków dotyczących pustych butli nie powiodłaby się, ponieważ przywóz napełnionych butli różni się pod względem prawnym i administracyjnym od przywozu pustych butli podlegających cłom antydumpingowym. Środki, wraz z mającymi zastosowanie kodami TARIC (8424 10 00 11 i 8424 10 00 21), zapewniają właściwą identyfikację i monitorowanie pustych butli.
(38) Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń skarżący zwrócili się o przeredagowanie motywów 36 i 37, uznając, że są one zbyt niejasne, aby zapewnić jednolite stosowanie ceł we wszystkich państwach członkowskich. W szczególności zwrócili się o wyraźne zaznaczenie, że cła mają zastosowanie do wszystkich HPSC, w tym tych przywożonych w stanie napełnionym.
(39) Komisja przypomniała, że produkt objęty dochodzeniem i wynikające z niego środki ograniczają się do pustych HPSC, jak określono w zakresie produktu. Napełnione HPSC nie są objęte tym zakresem, ponieważ są produktami rynku niższego szczebla, które nie były objęte dochodzeniem. Brzmienie motywów 36 i 37 odpowiednio odzwierciedlało więc zakres produktu objętego dochodzeniem, a cła powinny mieć zastosowanie wyłącznie do pustych HPSC. Argument ten został zatem odrzucony.
(40) Jeżeli chodzi o sugestię skarżących dotyczącą dodania zdania na końcu motywu 36 powyżej: "te same zasady mają zastosowanie do butli przywożonych na podstawie kodów celnych, w tym w ramach pozycji 8424 10", Komisja wyjaśniła, że w przypadku gaśnic wyposażonych w HPSC klasyfikacja zależy od podstawowej funkcji i właściwości gaśnicy jako całości (ogólna reguła interpretacji 1 (ORI 1)). Gaśnice klasyfikowane są do pozycji 8424, bez względu na to, czy są napełnione, a całe urządzenie (zawierające butlę jako część składową) nie może być uznawane za opakowanie lub zbiornik. W związku z tym ogólna reguła interpretacji 5 (ORI 5) nie ma zastosowania. Sugerowana zmiana nie została zatem uznana za uzasadnioną, ponieważ gaśnica wyposażona w butlę i jej zawartość są w tym przypadku klasyfikowane razem do jednego kodu CN.
(41) Komisja zauważyła, że - jak wskazano powyżejw motywie 35 - w celu rozróżnienia między pustymi i napełnionymi gaśnicami utworzono specjalne kody TARIC (8424 10 00 11 i 8424 10 00 21), aby zapewnić oddzielną identyfikację pustych gaśnic i objęcie ich obowiązującymi cłami antydumpingowymi. Ponadto wprowadzono kod TARIC 8424 90 80 60, aby objąć puste wysokociśnieniowe butle stalowe stosowane w gaśnicach, gdy są zgłaszane jako części.
2.4.3. Wniosek o wyłączenie "pustych gaśnic"
(42) Przedsiębiorstwo Zhejiang Winner twierdziło, że puste gaśnice objęte kodami TARIC 8424 10 00 11 i 8424 10 00 21 oraz puste wysokociśnieniowe stalowe butle bezszwowe nadające się do napełniania lub wielokrotnego napełniania objęte kodami CN 7311 00 11, 7311 00 13, 7311 00 19 i 7311 00 30 są odrębnymi produktami należącymi do odrębnych sektorów o różnych zastosowaniach, posiadającymi odrębne rynki, różne właściwości fizyczne i funkcje w różnych gałęziach przemysłu, zatem wymagają odrębnej oceny szkody.
(43) Przedsiębiorstwo Ruiying twierdziło, że puste gaśnice powinny być wyłączone z zakresu dochodzenia Komisji. Ruiying argumentowało, że gdyby puste gaśnice miały zostać objęte zakresem, należałoby przeprowadzić oddzielną ocenę i obliczenia szkody, aby odzwierciedlić rozróżnienie między pustymi bezszwowymi butlami a pustymi gaśnicami.
(44) Ruiying powtórzyło, że gaśnice:
– podlegają szczególnym normom technicznym i dyrektywom UE (między innymi podlegają szczególnym wymogom w zakresie oznakowania i kolorów),
– są certyfikowane jako zgodne z tymi normami i dyrektywami na etapie produkcji, co sprawia, że zmiana ich przeznaczenia na inne zastosowania jest nieefektywna pod względem ekonomicznym,
– mają różne zastosowania w porównaniu z innymi HPSC, oraz
– mają zasadniczo inny rynek niż inne HPSC, co znajduje odzwierciedlenie w różnicach w kanałach dystrybucji.
(45) W odpowiedzi na uwagi przedstawione po ujawnieniu tymczasowych ustaleń skarżący nie zgodzili się z twierdzeniem, że HPSC i puste gaśnice to dwa zasadniczo odrębne rodzaje produktów, i nie zgodzili się, że należy przeprowadzić odrębną ocenę szkody dla każdego sektora indywidualnie, argumentując, że oba produkty mieszczą się w tym samym zakresie produktu i mają porównywalne właściwości fizyczne, techniczne lub chemiczne, co uzasadnia przeprowadzenie jednej, zintegrowanej analizy szkody.
(46) Komisja stwierdziła w motywie 28 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że zakres niniejszego dochodzenia opierał się zatem na definicji produktu objętego dochodzeniem zawartej w sekcji 2 zawiadomienia o wszczęciu. W związku z tym puste gaśnice o takich samych właściwościach fizycznych i chemicznych jak wysokociśnieniowe butle bezszwowe uznano za produkty wchodzące w zakres produktu objętego dochodzeniem.
(47) Ponadto przedsiębiorstwo Ruiying argumentowało, że włączenie pustych gaśnic do zakresu produktu nie leży w interesie Unii, ponieważ Unia jest zależna od chińskiego przywozu i nie ma wystarczających mocy produkcyjnych, aby dostosować się do zmniejszonej podaży z Chin. W motywie 31 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wspomniano jednak, że skarżący twierdzili, że napełnione lub nabite gaśnice najprawdopodobniej składały się głównie z butli spawanych lub innych niż stalowe, a zatem nie wchodziły w zakres dochodzenia.
(48) Argumenty dotyczące potrzeby oddzielnej oceny szkody i istniejących zdolności produkcji pustych gaśnic w Unii omówiono bardziej szczegółowo w sekcjach 4 i 7 poniżej.
2.4.4. Ryzyko obchodzenia przepisów
(49) Ruiying twierdziło, że HPSC przywożonych jako puste gaśnice nie można łatwo zastąpić HPSC przeznaczonymi do innych zastosowań, a zatem nie istniało ryzyko obchodzenia przepisów, gdyby zostały one wyłączone z zakresu produktu. EUROFEU i BVFA stwierdziły, że przekształcanie HPSC przeznaczonych na przykład dla przemysłu gaśniczego w celu wykorzystania ich na potrzeby innego gazu byłoby skomplikowane pod względem technicznym, a także bardzo kosztowne i wymagałoby pełnej ponownej oceny przez jednostkę notyfikowaną. Każda zmiana przeznaczenia wiązałaby się z koniecznością demontażu HPSC i pomalowania na inny kolor, co jest procesem kosztownym. Należy zauważyć, że HPSC przywożone do Unii są transportowane drogą morską, a te, które mają być używane jako przenośne gaśnice wewnątrz Unii, są zwykle malowane przed wysyłką RAL 3000 ("ognista czerwień") w celu odróżnienia ich od innych HPSC. Gdyby przed wysyłką HPSC nie zostałyby pomalowane lub w inny sposób zabezpieczone, dotarłyby do Unii w stanie skorodowanym.
(50) W związku z tym EUROFEU i BVFA argumentowały, że zgodnie z normą ISO 137697 6 importerzy mogą poinstruować producentów, aby dodali oznaczenie wskazujące, że butla jest przeznaczona wyłącznie do celów gaśniczych, poprzez umieszczenie znaku "WYŁĄCZNIE DO CELÓW GAŚNICZYCH". Zatem cła antydumpingowe miałyby zastosowanie wyłącznie do butli "ogólnego przeznaczenia" przywożonych bez tego określonego przeznaczenia. Zmiana istniejących kodów TARIC poprzez dodanie tego znaku: "WYŁĄCZNIE DO CELÓW GAŚNICZYCH" mogłaby zatem zapewnić skuteczny środek zapobiegania obchodzeniu przepisów poprzez istotną transformację w Unii.
(51) Skarżący twierdzili, że nienapełnione gaśnice HPSC wyraźnie wchodzą w zakres dochodzenia oraz że odróżnienie ich od HPSC na podstawie zastosowania lub kodu celnego było nieuzasadnione. Twierdzili, że ponowne malowanie HPSC jest procesem rutynowym i opłacalnym, jeśli wykonuje się je w specjalnie do tego przeznaczonych obiektach. Ponadto zwykłe modyfikacje, jak wymiana "zaworu dźwigniowego" stosowanego w przenośnych gaśnicach HPSC na standardowy zawór HPSC, były proste, i nic nie stało na przeszkodzie, aby usunięte zawory zostały odesłane z powrotem do państw, których dotyczy postępowanie, w celu ponownego użycia w systemie obiegu zamkniętego z myślą o obejściu środków.
(52) Jak wspomniano w motywie 46 powyżej, Komisja uznała, że puste gaśnice i wysokociśnieniowe butle bezszwowe mają te same podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne, a szczególne wymogi dotyczące oznakowania i kolorów oraz inne wymogi w zakresie certyfikacji mogą zostać odpowiednio zmienione po przywozie w zależności od ich ostatecznego przeznaczenia.
(53) Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń ANIMA, użytkownik oraz EUROFEU - stowarzyszenie użytkowników HPSC do gaśnic, zwrócili się o włączenie napełnionych HPSC stosowanych w gaśnicach do ostatecznych środków antydumpingowych, argumentując, że wyłączenie zwiększyłoby przywóz napełnionych produktów i osłabiłoby skuteczność środka. Stwierdzili oni, że stosowanie cła wyłącznie do pustych butli postawiłoby unijne przedsiębiorstwa zajmujące się montażem gaśnic w niekorzystnej sytuacji, ponieważ musiałyby one ponosić wyższe koszty nakładów, a jednocześnie konkurować z bezcłowymi produktami napełnionymi. Tworzyłoby to niepożądane zachęty do przenoszenia montażu o wartości dodanej poza Unię i osłabiłoby unijną bazę przemysłową. ANIMA i EUROFEU argumentowały ponadto, że wyłączenie napełnionych produktów stworzyłoby wyraźne ryzyko obchodzenia przepisów, ponieważ chińscy eksporterzy mogliby przewozić napełnione butle bezcłowo, a następnie je opróżniać lub sprzedawać w Unii. Wyraziły również obawy dotyczące bezpieczeństwa, zauważając, że w przywożonych napełnionych produktach mogą być wykorzystywane zawory niższej jakości spoza UE. Stwierdziły, że objęcie środkiem zarówno pustych, jak i napełnionych HPSC i gaśnic jest konieczne do zapewnienia skutecznej ochrony rynku unijnego i utrzymania uczciwej konkurencji dla użytkowników unijnych.
(54) Komisja rozpatrzyła zgłoszone obawy dotyczące potencjalnego obchodzenia środków poprzez przywóz napełnionych gaśnic wyposażonych w HPSC. Komisja zauważyła jednak, że zakres niniejszego dochodzenia był ograniczony do pustych HPSC, jak wyjaśniono w nocie do akt z dnia 6 marca 2025 r. 7 , oraz że napełnione HPSC lub napełnione gaśnice są produktami rynku niższego szczebla lub dalej przetwarzanymi produktami, które nie są objęte dochodzeniem, i w odniesieniu do tych produktów nie stwierdzono dumpingu ani szkody. W związku z tym Komisja nie może rozważyć rozszerzenia środków poza zakres produktu, jak sugerują ANIMA i EUROFEU. Komisja zauważyła również, że w przypadku pojawienia się wystarczających dowodów na obchodzenie środków wprowadzonych niniejszym rozporządzeniem w rozumieniu art. 13 rozporządzenia podstawowego przepis ten mógłby zostać wykorzystany do przeciwdziałania takiemu obchodzeniu.
(55) Komisja zauważyła również, że ze względu na rozróżnienie w TARIC między pustą i napełnioną gaśnicą możliwe będzie określenie zmian w ilości i cenie pustych i napełnionych gaśnic.
2.5. Wnioski
(56) Wobec braku innych uwag dotyczących zakresu produktu Komisja potwierdziła wnioski przedstawione w motywach 27 i 42 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3. DUMPING
(57) Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń Komisja otrzymała uwagi od Tianjin Tianhai, Zhejiang Winner i skarżących odnoszące się do tymczasowych ustaleń dotyczących dumpingu.
3.1. Istnienie znaczących zakłóceń
(58) Szczegóły dotyczące istnienia znaczących zakłóceń przedstawiono w sekcji 3.3 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Wobec braku uwag dotyczących istnienia znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6 lit. a) i b) rozporządzenia podstawowego w sektorze stali w Chińskiej Republice Ludowej Komisja potwierdza swoje ustalenia w tym względzie przedstawione w sekcji 3.3 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.2. Procedura określania wartości normalnej na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego
(59) W motywie 149 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja stwierdziła, że na potrzeby skonstruowania wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6 lit. a) rozporządzenia podstawowego skorzysta z bazy danych Global Trade Atlas ("GTA") w celu ustalenia poziomu niezniekształconych kosztów większości czynników produkcji, w szczególności surowców. Ponadto Komisja stwierdziła, że wykorzysta dane Tureckiego Instytutu Statystycznego 8 do ustalenia niezniekształconych kosztów pracy oraz tabel opłat za energię elektryczną na podstawie rachunków za energię elektryczną opublikowanych przez Urząd Regulacji Rynku Energii (EMRA) 9 , a także ceny gazu dla użytkowników przemysłowych w Turcji opublikowane przez Turecki Instytut Statystyczny 10 .
(60) Przedsiębiorstwo Zhejiang Winner ponownie zakwestionowało wybór Turcji jako kraju reprezentatywnego po ujawnieniu tymczasowych ustaleń. Do uwag tych odniesiono się w sekcji 3.3.1.
3.3. Wartość normalna
3.3.1. Kraj reprezentatywny
(61) Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń przedsiębiorstwo Zhejiang Winner powtórzyło swoje uwagi wspomniane już w motywie 123 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że Turcja nałożyła cła antydumpingowe na przywóz niektórych bezszwowych rur stalowych (w tym produktu objętego kodami HS 7304 39 i 7304 59) od 2016 r. i przedłużyła je o dodatkowe pięć lat w 2022 r., a środki te miały zakłócający wpływ na ceny rynkowe. Przedsiębiorstwo Zhejiang Winner stwierdziło, że w związku z tym poziomy cen krajowych i importowych w Turcji uznano za niewiarygodne do ustalenia wartości normalnej, i ponownie opowiedziało się za przyjęciem Kolumbii jako kraju reprezentatywnego.
(62) W odniesieniu do Kolumbii, którą przedsiębiorstwo Winner zaproponowało jako potencjalny kraj reprezentatywny, Komisja zauważyła, że, podobnie jak Chińska Republika Ludowa, zgodnie z klasyfikacją Banku Światowego kraj ten należy do kategorii "krajów o wyższym średnim dochodzie".
(63) Przedsiębiorstwo wskazane przez Zhejiang Winner, Ternium S.A. 11 , spółka giełdowa produkująca wyroby ze stali w Kolumbii, nie było jednak odpowiednie, ponieważ nie było dostępnych dowodów na to, że produkcja tego przedsiębiorstwa była zbliżona do produktu objętego dochodzeniem. Ponadto Komisja zauważyła, że to przedsiębiorstwo działało w sektorze powiązanym, ale innym (NACE 24) niż produkt objęty dochodzeniem. Ponadto przedsiębiorstwo Zhejiang Winner przedstawiło sprawozdania finansowe obejmujące całą grupę Ternium, a nie konkretnie Ternium Colombia S.A.S.
(64) Na tej podstawie Komisja uznała, że przedsiębiorstwo Zhejiang Winner nie wykazało, że Kolumbia jest bardziej odpowiednim krajem reprezentatywnym niż Turcja.
(65) Komisja potwierdziła zatem wnioski zawarte w drugiej nocie, zgodnie z którymi Kolumbia nie może zostać uznana za odpowiedni kraj reprezentatywny.
3.3.2. Określenie kosztów pracy
(66) Po wprowadzeniu środków tymczasowych skarżący twierdzili, że Komisja nie wyjaśniła, w jaki sposób określiła koszty pracy i jakie dostosowania poczyniono w celu odzwierciedlenia rzeczywistych kosztów pracy na podstawie tureckich danych statystycznych.
(67) Biorąc pod uwagę różnicę w kosztach pracy przedstawionych przez skarżących w ich uwagach do drugiej noty w sprawie czynników produkcji oraz danych liczbowych wykorzystanych przez Komisję w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, skarżący zwrócili się do Komisji z prośbą o odpowiednie skorygowanie obliczeń. W związku z tym Komisja powinna wziąć pod uwagę najnowsze dostępne informacje dotyczące faktycznej liczby tygodniowych godzin pracy i średnich miesięcznych kosztów pracy według działalności gospodarczej, a nie "średnie miesięczne płatne godziny pracy, płace brutto i zarobki według działalności gospodarczej" w 2022 r., jak przedstawiono w drugiej nocie 12 . Skarżący zauważyli również, że koszty ponoszone przez pracodawców z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i fundusz, z którego finansowane są zasiłki dla bezrobotnych, były w Turcji niedoszacowane, ponieważ udział całkowitej odpowiedzialności ubezpieczeniowej pracodawców w całkowitych kosztach pracy wynosił zaledwie 22,75 %.
(68) Jak wskazano w motywie 133 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, wartości odniesienia dla kosztów pracy oparto na średnich godzinowych kosztach pracy za 2022 r. w odniesieniu do kodu 24 NACE działalności gospodarczej związanej z "Produkcją metali" zgodnie z klasyfikacją NACE Rev. 2, dodatkowo skorygowanych o inflację przy użyciu wskaźnika krajowych cen konsumpcyjnych 13 w celu odzwierciedlenia kosztów w okresie objętym dochodzeniem. W związku z tym nie dokonano żadnych dalszych dostosowań kosztów pracy.
(69) Komisja potwierdziła swój zamiar wykorzystania skorygowanych danych statystycznych opublikowanych przez Turecki Instytut Statystyczny 14 dla sektora "Produkcja metali", jak wspomniano w motywie 67, ponieważ stanowiły one wiarygodne źródło statystyczne dla tego czynnika zamiast danych Eurostatu, które zostały uznane przez przemysł Unii za bardziej wiarygodne niż dane statystyczne opublikowane przez Turecki Instytut Statystyczny. Skarżący nie przedstawili jednak żadnego istotnego powodu po przyjęciu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, który mógłby zmienić to podejście.
(70) Ponadto skarżący twierdzili, że ich uwagi dotyczące metodyki obliczania pośrednich kosztów produkcji przy konstruowaniu wartości normalnej nie zostały uwzględnione przez Komisję. Skarżący twierdzili, że Komisja naruszyłaby art. 2 ust. 6 lit. a) rozporządzenia podstawowego, wykorzystując własny odsetek kosztów pośrednich producentów eksportujących oparty na pozycjach kosztów dotkniętych znaczącymi zniekształceniami. Skarżący zwrócili się do Komisji o ponowne zbadanie tej kwestii poprzez zastosowanie alternatywnych metod obliczeniowych, które mogłyby prowadzić do dokładniejszego przedstawienia rzeczywistych kosztów pośrednich.
(71) Metodykę określania pośrednich kosztów produkcji wyjaśniono w motywie 132 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Ponieważ w dostępnych danych z rachunków zysków i strat nie wyodrębniono pośrednich kosztów produkcji i uznano, że koszty te zostały uwzględnione w kosztach sprzedanych towarów, wartość pośrednich kosztów produkcji oparto na danych specyficznych dla producenta eksportującego objętego próbą i zastosowano do "ponownie obliczonego" niezniekształconego kosztu produkcji, zgodnie ze standardową praktyką w takich przypadkach. Skarżący nie przedstawili żadnego alternatywnego podejścia, które można by zastosować.
3.3.3. Wartość odniesienia stosowana dla rur ze stali stopowej i niestopowej
(72) Przedsiębiorstwo Tianjin Tianhai twierdziło, że wykorzystanie Global Trade Atlas ("GTA") doprowadziło do nieracjonalnego wyniku w odniesieniu do niektórych czynników produkcji. Tianjin Tianhai - będące producentem eksportującym - twierdziło, że Komisja powinna dostosować wartość odniesienia dla dwóch rodzajów bezszwowych rur stalowych do produkcji wysokociśnieniowych stalowych butli bezszwowych, aby uwzględnić różny skład chemiczny i wynikające z tego ceny względne. Utrzymywało ono, że cena jednostkowa, którą Komisja ustaliła na podstawie danych z "GTA" i zastosowała dla dwóch rodzajów bezszwowych rur ze stali stopowej i niestopowej - przy czym te drugie były niemal dwukrotnie tańsze od tych pierwszych - nie może odzwierciedlać zarówno "swoistych właściwości stali stopowej/niestopowej", jak i handlowych zasad ustalania cen w przemyśle stalowym. Taka nieracjonalność doprowadziła do poważnego przeszacowania wartości normalnej Tianhai, co skutkowało niepotrzebnym zniekształceniem przy określaniu marginesu dumpingu.
(73) Przedsiębiorstwo Tianjin Tianhai zauważyło, że dwa kody taryfowe wybrane przez Komisję w celu określenia ceny odniesienia stali niestopowej (kody HS 7304 39 82 90 i 7304 39 83 90), choć różnicowane ze względu na średnicę zewnętrzną, obejmowały bardzo szeroki zakres produktów i drogie produkty rurowe, które nie są butlami, takie jak wysokociśnieniowe rury kotłowe stosowane w kotłowniach w dużych budynkach. Zwróciło również uwagę, że wartość odniesienia dla rur ze stali niestopowej (7304 39) była wyższa niż dla rur ze stali stopowej (7304 59), co było nielogiczne.
(74) W związku z tym przedsiębiorstwo Tianjin Tianhai uznało, że ceny odniesienia przyjęte przez Komisję na podstawie dwóch kodów HS dla stali niestopowej były zniekształcone przez zawarte w nich drogie produkty, i zaproponowało dwie metody korekty uznanej za błędnie zawyżoną średniej ceny przywozowej w ramach tych kodów HS.
(75) Tianjin Tianhai zaproponowało najpierw dostosowanie ceny odniesienia dla stali niestopowej na podstawie obecnie ustalonej ceny odniesienia dla stali stopowej, wykorzystując stosunek wynikający ze średnich ważonych cen w ramach odpowiednich 6-cyfrowych kodów HS (7304 59 dla stopowej, 7304 39 dla niestopowej).
(76) Alternatywnie Komisja zaproponowała dostosowanie ceny odniesienia dla rur niestopowych na podstawie obecnie ustalonej ceny odniesienia rur stopowych, przyjmując stosunek kosztów produkcji rur ze stali niestopowej do kosztów produkcji rur ze stali stopowej z danych dotyczących rzeczywistych kosztów produkcji Tianjin Tianhai zweryfikowanych przez Komisję.
(77) Komisja zgodziła się z Tianjin Tianhai, że biorąc pod uwagę obiektywną różnicę cen między dwoma rodzajami bezszwowych rur ze stali stopowej i stali niestopowej, nie byłoby logiczne stosowanie ceny odniesienia dla rur ze stali niestopowej, która byłaby wyższa niż w przypadku rur ze stali stopowej.
(78) Komisja przyjęła ten argument i ponownie obliczyła wartość normalną dla przedsiębiorstwa, stosując podejście oparte na stosunku na poziomie sześciu cyfr zaproponowane przez Tianhai Tianjin w motywie 75, co doprowadziło do jej obniżenia.
(79) Jak wykazano w sekcji 3.3 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, chińskie koszty produkcji są zniekształcone. W związku z tym Komisja uznała, że zastosowanie metody opartej na kosztach Tianjin Tianhai nie było właściwe. Komisja uznała zatem, że metoda Tianjin Tianhai polegająca na zastosowaniu stosunku wynikającego ze średnich ważonych cen w ramach odpowiednich 6-cyfrowych kodów HS (7304 59 dla stali stopowej, 7304 39 dla stali niestopowej) na poziomie sześciocyfrowym w celu dostosowania wartości odniesienia dla rur ze stali niestopowej, jak przedstawiono w tabeli 1 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, jest właściwa.
(80) W związku z tym Komisja zmieniła wartość odniesienia dla rur ze stali niestopowej (kod HS 7304 39) na 5 850 CNY/tonę.
(81) Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń skarżący stwierdzili po pierwsze, że dostosowanie tymczasowego poziomu odniesienia dla rur ze stali niestopowej nie było uzasadnione, argumentując, że tymczasowy poziom odniesienia dla stali stopowej mógł już zostać zaniżony ze względu na kwestie związane z asortymentem produktów, i wezwali Komisję do powrotu do pierwotnej wartości odniesienia.
(82) Skarżący twierdzili również, że w przypadku dokonania dostosowań Komisja powinna zastosować "odpowiednie" kody celne dla rur ze stali stopowej oraz że kod 7304 59 30 nie jest odpowiedni. W tym względzie odniesiono się do skargi i pewnych norm branżowych dotyczących produkcji HPSC związanych ze składem chemicznym rur stalowych wykorzystywanych do produkcji HPSC. Ponadto skarżący twierdzili, że Komisja powinna oprzeć się na bardziej szczegółowym kodzie celnym w celu obliczenia odpowiednich wartości odniesienia dla rur ze stali stopowej i niestopowej w zależności od ich średnicy.
(83) Skarżący argumentowali również, że gdyby Komisja nie oparła się na tym konkretnym kodzie celnym i dokonała dostosowania tymczasowej wartości odniesienia dla stali niestopowej, to powinna oprzeć takie dostosowanie na międzynarodowych cenach odniesienia dla przewodów rurowych i rur, bez szwu, w OD (Preston Pipes) i zaproponowali różne rozwiązania alternatywne w tym zakresie.
(84) W tym kontekście przedsiębiorstwo Zhejiang Winner twierdziło również, że metoda dostosowania była nieracjonalna, i odniosło się do odpowiedniego zróżnicowanego udziału rur ze stali stopowej/niestopowej wykorzystywanych do produkcji HPSC, uwzględnionych w wolumenie przywozu w ramach kodów HS wykorzystanych do obliczenia kwestionowanego dostosowania. W związku z tym stwierdziło ono, że Komisja powinna powrócić do wartości odniesienia ustalonej na etapie tymczasowym.
(85) W tym względzie Komisja zauważyła, że zainteresowane strony miały już dwie możliwości przedstawienia uwag na temat wartości odniesienia wykorzystanych do obliczenia wartości normalnej: po opublikowaniu drugiej noty 7 marca 2025 r. oraz po wprowadzeniu środków tymczasowych 5 sierpnia 2025 r. Wspomniane zainteresowane strony nie wykorzystały tych możliwości do przedstawienia uwag na temat tych samych zaproponowanych lub zastosowanych wartości odniesienia. Po przedstawieniu przez BTIC uwag w sprawie środków tymczasowych również nie otrzymano żadnych uwag.
(86) Co do istoty Komisja uznała, że dostosowania zaproponowane przez skarżących nie mogły zostać zaakceptowane, ponieważ opierały się na międzynarodowych wartościach odniesienia, które nie były związane z wybranym reprezentatywnym krajem, a zatem ze źródłem na potrzeby odpowiedniego czynnika produkcji, który miał zostać dostosowany.
(87) Jeżeli chodzi o argument Zhejiang Winner, Komisja nie uznała, jakoby udział rur, niezależnie od tego, czy są one wykonane ze stali stopowej czy niestopowej, powinien być w istocie czynnikiem decydującym, ponieważ celem dostosowania było ustalenie stosunku między rurami ze stali stopowej a rurami ze stali niestopowej, aby odzwierciedlić rzeczywistość rynkową i różnice cen zwykle obserwowane między tymi dwoma rodzajami rur stalowych. Dokładniej rzecz ujmując, Komisja oparła się na większej wielkości przywozu w ramach dwóch kodów HS i porównała odpowiednią cenę jednostkową w celu obliczenia podstawy dostosowania między dwoma rodzajami rur stalowych. Ponieważ przedsiębiorstwo Zhejiang Winner nie zaproponowało żadnej alternatywnej metody dostosowania wartości odniesienia dla rur ze stali stopowej, która została zawyżona, Komisja postanowiła utrzymać metodykę zaproponowaną przez BTIC i odrzucić argument Zhejiang Winner.
(88) Zhejiang Winner argumentowało również, że korekta w dół wartości odniesienia dla stali niestopowej była nieuzasadniona, ponieważ opierała się na błędnym założeniu, że wartość odniesienia dla rury ze stali stopowej powinna być wyższa niż dla rury ze stali niestopowej. W tym względzie podniosło argument, że inne elementy, takie jak granica plastyczności oraz wytrzymałość na rozciąganie, również mają znaczący wpływ na ceny rynkowe.
(89) Zdaniem przedsiębiorstwa Zhejiang Winner sugerowany przez BTIC podstawowy powód dokonania dostosowania i odniesienie do tureckiego dochodzenia antydumpingowego 15 dotyczącego rur bezszwowych obejmującego okres objęty dochodzeniem od 2018 r. do 2020 r. nie były odpowiednie, ponieważ okresy objęte dochodzeniami w obu tych sprawach nie pokrywały się. Ponadto Zhejiang Winner twierdziło, że Komisja nie oparła się na zebranych dowodach i obiektywnym badaniu do celów dokonania takiego dostosowania.
(90) Komisja nie zgodziła się z przedsiębiorstwem Zhejiang Winner i odniosła się do międzynarodowych cen odniesienia, takich jak dane cenowe Preston Pipes, które potwierdzają istnienie różnicy cen między rurami ze stali niestopowej a rurami ze stali stopowej. Komisja zauważyła również, że chociaż ceny na rynku ChRL są zniekształcone, informacje przedłożone przez objętych próbą producentów eksportujących i zweryfikowane przez Komisję wskazywały również na istnienie takiej różnicy cen między rurami ze stali stopowej a rurami ze stali niestopowej, co uzasadnia dostosowanie dokonane przez Komisję. Na tej podstawie Komisja uznała, że oparła się na zebranych dowodach i dokonała obiektywnej oceny faktów. Jeżeli chodzi o odniesienie do tureckiego dochodzenia, Komisja nie opierała się głównie na tym elemencie, aby uznać argument BTIC, lecz raczej na wiedzy rynkowej i zaobserwowanej różnicy cen między wartościami odniesienia obliczonymi dla rur ze stali stopowej i niestopowej. Wskutek tego powyższe uwagi zostały odrzucone.
(91) Przedsiębiorstwo Zhejiang Winner zauważyło również, że rury ze stali stopowej są niezbędne i stosowane w większości rodzajów butli ze względu na wysokie ciśnienie, jakie muszą wytrzymać HPSC. Zhejiang Winner wyjaśniło również, że istnieją różne poglądy na temat klasyfikacji stali manganowej i że należy ją sklasyfikować jako stal stopową, jeżeli zawartość manganu przekracza 1,65 %. Wobec braku bardziej szczegółowych argumentów Komisja przyjęła do wiadomości te uwagi i nie podjęła dalszych działań.
3.4. Obliczenia
3.4.1. Wartość normalna
(92) Na podstawie powyższego Komisja skonstruowała wartość normalną dla każdego rodzaju produktu na poziomie handlu ex-works zgodnie z art. 2 ust. 6 lit. a) rozporządzenia podstawowego, jak określono w motywach 165-170 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.4.2. Cena eksportowa
(93) Objęci próbą producenci eksportujący dokonywali wywozu do Unii bezpośrednio do niezależnych klientów albo za pośrednictwem krajowych przedsiębiorstw powiązanych działających jako przedsiębiorstwa handlowe.
(94) W obydwu przypadkach za cenę eksportową uważano cenę faktycznie zapłaconą lub należną za produkt objęty postępowaniem sprzedany na wywóz do Unii, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.
3.5. Porównanie
(95) Na etapie tymczasowym Komisja dokonała dostosowań z tytułu prowizji na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do powiązanego przedsiębiorstwa handlowego Zhejiang Winner i Tianjin Tianhai poprzez odjęcie kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych powiązanych przedsiębiorstw handlowych oraz hipotetycznego zysku w wysokości 5 %.
(96) Przedsiębiorstwo Tianjin Tianhai nie zgodziło się z dostosowaniem dokonanym przez Komisję na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do powiązanego przedsiębiorstwa handlowego poprzez odjęcie kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych powiązanych przedsiębiorstw handlowych oraz hipotetycznego zysku w wysokości 5 % 16 . Takie dostosowanie było uzasadnione ze względu na umowę między producentem eksportującym a powiązanym z nim przedsiębiorstwem handlowym, Beijing Tianhai Industry Co., Ltd., wskazującą na istnienie klauzuli dotyczącej postępowania polubownego na wypadek konfliktu między tymi dwoma przedsiębiorstwami. Przedsiębiorstwo Tianjin Tianhai uznało, że Komisja powinna w szerszym zakresie ocenić funkcje i rolę powiązanego przedsiębiorstwa handlowego, biorąc pod uwagę wszystkie istotne czynniki i nie ograniczając swojej analizy do jednego punktu umowy.
(97) W tym kontekście Tianjin Tianhai poruszyło następujące kwestie:
– Powiązane przedsiębiorstwo handlowe kupowało produkt objęty postępowaniem wyłącznie od producentów w ramach grupy.
– Mimo że istnieje stosunek umowny między producentem a powiązanym przedsiębiorstwem handlowym, Komisja powinna jednak zbadać funkcje i rolę, jaką ma pełnić powiązane przedsiębiorstwo handlowe w ramach jego codziennej działalności i struktury, a w szczególności, czy:
a) między tymi dwoma podmiotami istnieje relacja konkurencyjna
b) powiązane przedsiębiorstwo handlowe nigdy nie kupowało i nie sprzedawało produktów wytwarzanych przez innych producentów
c) podmiot prawny korzystał ze swobody uznania i swobody prowadzenia działalności gospodarczej z własnej inicjatywy bez zwracania uwagi na wspólny interes i strategie handlowe
d) producent i powiązane przedsiębiorstwo handlowe pozostawały w stosunku konkurencji lub realizują własne zaplanowane cele biznesowe.
(98) Ponadto przedsiębiorstwo Tianjin Tianhai wykorzystało jako analogię poprzednią sprawę 17 , w której Komisja ustaliła, że dwa niezależne podmioty prawne można uznać za "grupę" pomimo ich niezależnych podmiotów prawnych i konkurencyjnej działalności handlowej. Przez analogię twierdziło ono, że samo istnienie stosunku umownego lub klauzuli dotyczącej postępowania polubownego nie powinno automatycznie prowadzić do wniosku, że nie są one podmiotami należącymi do tej samej grupy gospodarczej. Ponadto w tym przypadku przedsiębiorstwo Tianjin Tianhai twierdziło, że ponieważ zarówno producent, jak i powiązane przedsiębiorstwo handlowe działały w sposób uzgodniony, dzieląc wspólny cel biznesowy i cele handlowe, nie mógł istnieć konflikt interesów w ramach grupy.
(99) Wreszcie Tianjin Tianhai powołało się na wyrok Trybunału Sprawiedliwości 18 z dnia 25 czerwca 2015 r., w którym skarżący 19 podniósł między innymi zarzut składający się z dwóch części:
– Po pierwsze, podniosło ono, że należało uznać istnienie jednego podmiotu gospodarczego obejmującego skarżącego i spółkę zależną powiązanej spółki handlowej, za pośrednictwem której sprzedaje się produkt objęty postępowaniem w Unii. Według skarżącego jego istnienie uniemożliwiło zastosowanie art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego.
– Po drugie, podniósł on, że nie przedstawiono żadnych dowodów na to, że powiązana spółka handlowa pełniła funkcje podobne do tych, które wykonuje przedstawiciel handlowy pracujący na zasadzie prowizji.
(100) W pkt 51 Trybunał stwierdził, że "aby ustalić, czy przedsiębiorstwo pełni funkcje wewnętrznego działu sprzedaży eksportowej w ramach grupy, instytucje powinny zbadać całokształt funkcji pełnionych przez to przedsiębiorstwo w zakresie marketingu i wywozu produktu objętego postępowaniem, a także innych produktów, zarówno w ramach grupy, jak i w relacjach z niezależnymi producentami zewnętrznymi". W związku z tym Tianjin Tianhai uznało, że samo istnienie "klauzuli dotyczącej postępowania polubownego" nie byłoby zgodne z wyżej wspomnianym wyrokiem Trybunału i wezwało Komisję do zrewidowania wstępnych wniosków.
(101) W pkt 61 tego samego wyroku Trybunał uznał, że istnienie pisemnej umowy stanowi czynnik istotny dla ustalenia, czy dwa podmioty tworzą jeden podmiot gospodarczy. W przedmiotowej sprawie istnienie takiej umowy sprzedaży między Tianjin Tianhai a Beijing Tianhai zawierającej klauzulę dotyczącą postępowania polubownego, o której mowa w motywie 177 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, stanowiłoby dalsze dowody świadczące o tym, że stosunki między skarżącym a jego przedsiębiorstwem powiązanym zostały zorganizowane na podstawie normalnych warunków handlowych.
(102) Ocenę tę dodatkowo uzasadnił fakt, że w tych samych umowach sprzedaży pomiędzy Tianjin Tianhai i Beijing Tianhai, uzyskanych podczas wizyty weryfikacyjnej na miejscu, znajdowały się różne klauzule, takie jak dotyczące kar płatnych w przypadku opóźnienia dostawy, odmowy przyjęcia dostawy z powodów jakościowych, warunków przeniesienia własności towarów i szczegółowych warunków płatności pomiędzy Tianjin Tianhai a Beijing Tianhai. Inne elementy, takie jak fakt, że powiązane przedsiębiorstwo handlowe było tylko częściowo właścicielem producenta, oraz brak klauzuli wyłączności sprzedaży, zgodnie z którą przedsiębiorstwo Beijing Tianhai mogło swobodnie pozyskiwać produkt objęty dochodzeniem od dowolnego dostawcy, były dalszymi elementami pozwalającymi stwierdzić, że oba przedsiębiorstwa nie tworzyły jednego podmiotu gospodarczego.
(103) Dochodzenie wykazało, że przedsiębiorstwo Beijing Tianhai bezpośrednio negocjowało ceny sprzedaży z niepowiązanymi klientami końcowymi z Unii. Ponadto po sprzedaży każda kwota zapłacona przez klienta końcowego, która przekraczała początkową cenę sprzedaży uzgodnioną między Tianjin Tianhai a Beijing Tianhai, mogłaby zostać zatrzymana przez Beijing Tianhai. W przeciwnym razie przedsiębiorstwo Tianjin Tianhai otrzymałoby różnicę w stosunku do pierwotnie uzgodnionej ceny. Ponadto zarówno Tianjin Tianhai, jak i Beijing Tianhai uczestniczyły w sprzedaży krajowej produktu objętego dochodzeniem. W związku z tym argument, że Komisja nie powinna odliczać kwoty skonstruowanej prowizji na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego, został odrzucony.
(104) Metoda opisana w motywach 173-177 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych dotycząca dostosowań dokonanych na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do powiązanego przedsiębiorstwa handlowego Zhejiang Winner i Tianjin Tianhai przez odliczenie skonstruowanej prowizji opartej na kosztach sprzedaży, kosztach ogólnych i administracyjnych powiązanych przedsiębiorstw handlowych oraz hipotetycznego zysku w wysokości 5 % pozostaje aktualna.
3.6. Marginesy dumpingu
(105) Jak opisano w motywach 72-91, w następstwie wniosku przedsiębiorstwa Tianjin Tianhai Komisja zmieniła wartość odniesienia stosowaną dla rur ze stali niestopowej, dostosowując w dół wartość normalną produktów zawierających taki czynnik produkcji.
(106) W związku ze zmianami w poziomie marginesu dumpingu dla dwóch objętych próbą przedsiębiorstw, Komisja ponownie obliczyła margines dumpingu mający zastosowanie do innych współpracujących przedsiębiorstw na podstawie cła mającego zastosowanie do dwóch przedsiębiorstw objętych próbą. W odniesieniu do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw Komisja oparła swoje obliczenia na reprezentatywnej wielkości sprzedaży eksportowej do Unii jednego producenta eksportującego, odnoszącej się do dwóch modeli z najwyższym marginesem dumpingu stanowiących ponad 5 % wolumenu wywozu tego producenta eksportującego.
(107) Ostateczne marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF (koszt, ubezpieczenie, fracht) na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:
| Przedsiębiorstwo | Ostateczny margines dumpingu (%) |
| Tianjin Tianhai High Pressure Container Corp., Ltd Jiangsu Tianhai Special Equipment Co., Ltd Kuancheng Tianhai Pressure Container Co., Ltd. | 57,7 |
| Zhejiang Winner Fire Fighting Equipment Co., Ltd. | 59,7 |
| Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące wymienione w załączniku | 58,9 |
| Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa | 90,3 |
4. SZKODA
4.1. Definicja przemysłu Unii i produkcji unijnej
(108) Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń przedsiębiorstwo Zhejiang Winner zakwestionowało reprezentatywność przemysłu Unii, twierdząc, że brak kluczowych producentów gaśnic oznacza, że przemysł, składający się wyłącznie z producentów HPSC, nie był reprezentatywny dla całego sektora. Zdaniem Zhejiang Winner, ze względu na fakt, że puste gaśnice uznaje się za produkt podobny, ich producenci powinni zostać objęci art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Zhejiang Winner twierdziło, że pominięcie to podważa reprezentatywność przemysłu Unii oraz że Komisja powinna albo wyłączyć puste gaśnice z zakresu produktu, albo włączyć ich producentów na ostatecznym etapie, aby zapewnić pełną i dokładną ocenę szkody.
(109) Komisja nie podzieliła poglądu, że przemysł Unii nie jest reprezentatywny ze względu na brak producentów gaśnic. Za część zakresu produktu uznaje się wyłącznie puste gaśnice objęte zakresem definicji produktu. Kompletne, napełnione gaśnice nie są objęte obecnym zakresem produktu. W związku z tym jedynie producenci wysokociśnieniowych butli bezszwowych, w tym butli przeznaczonych do stosowania w gaśnicach, mają znaczenie dla definicji przemysłu Unii.
(110) HPSC stanowią istotny wkład dla przemysłu gaśniczego. Sam przemysł gaśniczy nie produkuje jednak HPSC i działa jedynie jako użytkownik niższego szczebla, produkując napełnione gaśnice z wcześniej wyprodukowanych HPSC. HPSC są produkowane, testowane i certyfikowane jako samodzielne wysokociśnieniowe butle do wielu zastosowań, w tym między innymi gaśnic. Podmioty działające w przemyśle gaśniczym kupują te butle, napełniają je środkiem gaśniczym, montują produkt końcowy i sprzedają je na rynku. Traktowanie HPSC i gaśnic jako oddzielnych produktów na potrzeby oceny szkody jest równoznaczne z ignorowaniem zintegrowanego łańcucha dostaw i relacji między tymi odrębnymi podmiotami gospodarczymi. W związku z tym Komisja uznała, że skład przemysłu Unii, składającego się z producentów HPSC, pozostaje odpowiedni do oceny szkody w sektorze objętym postępowaniem.
(111) Objęci próbą producenci HPSC odpowiadali za ponad 40 % szacowanej łącznej produkcji i sprzedaży produktu podobnego w Unii, co wskazuje, że próba była wystarczająco reprezentatywna dla przemysłu Unii.
(112) W związku z tym Komisja odrzuciła argument Zhejiang Winner, ponieważ HPSC do gaśnic i HPSC do innych zastosowań są w rzeczywistości jednym produktem podobnym. Zatem rozróżnienie nie jest konieczne do celów oceny reprezentatywności przemysłu Unii.
(113) Wobec braku innych uwag dotyczących przemysłu Unii Komisja potwierdziła wnioski przedstawione w motywach 187 i 188 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.2. Konsumpcja w Unii
(114) Przedsiębiorstwo Zhejiang Winner stwierdziło również, że analiza szkody była błędna, ponieważ koncentrowała się wyłącznie na HPSC i pominęła puste gaśnice, pomimo wyraźnego włączenia ich jako produktu podobnego. Zhejiang Winner zauważyło, że zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego szkodę należy ocenić na podstawie obiektywnej analizy wszystkich istotnych dowodów, w tym zarówno wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na ceny, jak i jego wpływu na przemysł Unii.
(115) Zhejiang Winner stwierdziło ponadto, że nie przedstawiono żadnych danych dotyczących pustych gaśnic w odniesieniu do konsumpcji, produkcji, sprzedaży, udziału w rynku lub przywozu w okresie badanym. Zhejiang Winner podkreśliło, że to pominięcie sprawiło, iż ocena szkody stała się niekompletna i niedokładna.
(116) Komisja przypomniała, jak wyjaśniono w motywie 196 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że nie zignorowano pustych gaśnic, ale że ocenę statystyczną można było przeprowadzić jedynie na etapie ostatecznym, ponieważ na tym etapie dane dotyczące przywozu były dostępne jedynie za trzy miesiące poza okresem objętym dochodzeniem i były wyrażane w kilogramach, a nie w sztukach, co sprawia, że dane tymczasowe są zbyt ograniczone i niereprezentatywne, aby można było dokonać miarodajnej oceny.
(117) Komisja uznała, że segmentowa analiza w odniesieniu do pustych gaśnic nie jest uzasadniona. W związku z tym Komisja oparła się na danych dotyczących produkcji i sprzedaży, które obejmowały wszystkie rodzaje HPSC, w tym puste gaśnice, dostarczone przez przemysł Unii i należycie zweryfikowane przez Komisję, aby ocenić wpływ chińskiego przywozu towarów po cenach dumpingowych na ogólną sytuację gospodarczą przemysłu Unii w odniesieniu do produktu objętego dochodzeniem.
(118) Ponieważ dane statystyczne dotyczące pustych gaśnic w odniesieniu do TARIC 8424 10 00 11 i 8424 10 00 21 stały się dostępne po etapie tymczasowym, zostały one w pełni włączone do ostatecznej oceny, jak również, jak wskazano w motywie 21 powyżej, uwzględniono oszacowanie potencjalnej wielkości przywozu HPSC objętego kodami CN 8424 90 80 i 8479 90 70 (zastosowaną metodykę opisano w motywie 125).
(119) Po uwzględnieniu danych statystycznych dotyczących HPSC stosowanych w pustych gaśnicach konsumpcja w Unii kształtowała się w następujący sposób:
Tabela 1
Konsumpcja w Unii (jednostki/sztuki)
| 2021 | 2022 | 2023 | Okres objęty dochodzeniem | |
| Całkowita konsumpcja w Unii | 6 318 530 | 7417 559 | 6394357 | 7 220 019 |
| Indeks | 100 | 117 | 101 | 114 |
| Źródło: Kwestionariusz dotyczący wskaźników makroekonomicznych, dane dotyczące producentów unijnych, Eurostat. | ||||
(120) Po aktualizacji danych dotyczących konsumpcji ocena konsumpcji pozostała niezmieniona w stosunku do tymczasowego ustalenia. Konsumpcja w Unii - po silnym wzroście w 2022 r. i następującym po nim spadku, który był spowodowany gromadzeniem zapasów z powodu takich elementów, jak ryzyko niedoboru dostaw w kontekście pandemii COVID-19 lub niespodziewanego zachowania konsumentów - w okresie badanym wzrosła o 14 %.
(121) Puste gaśnice stanowiły nieco mniej niż 2 % całkowitego przywozu z Chin objętego odpowiednimi kodami TARIC w okresie objętym dochodzeniem. Zatem ograniczone wykorzystanie statystyk dotyczących pustych gaśnic na etapie tymczasowym nie zniekształciło ogólnej oceny szkody, ponieważ znaczna większość przywozu i jego wpływ na przemysł Unii zostały już uwzględnione.
(122) W związku z powyższym argumenty te odrzucono, a ogólne wnioski wyciągnięte na etapie tymczasowym zostały potwierdzone.
4.3. Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie
4.3.1. Wielkość przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie
(123) Jeżeli chodzi o dane dotyczące przywozu, Zhejiang Winner wskazało, że brak informacji statystycznych w ramach kodów TARIC 8424 10 00 11 i 8424 10 00 21 wynikał z faktu, że kody te wprowadzono dopiero w marcu 2025 r. Dane historyczne w ramach poprzednich kodów (8424 10 00 10 i 8424 10 00 90) wskazały, że przywóz pustych gaśnic z Chin stanowił 21 % całkowitego przywozu do Unii w okresie objętym dochodzeniem, w przeciwieństwie do tymczasowego ustalenia wynoszącego 2 %.
(124) Komisja przyznała, że kody TARIC HPSC używanych w pustych gaśnicach wprowadzono dopiero po rejestracji w marcu 2025 r., tj. po okresie objętym dochodzeniem. Historyczne kody CN przywołane przez Zhejiang Winner (8424 10 00 10 i 8424 10 00 90) były kodami generycznymi dla gaśnic, bez względu na to, czy były napełnione czy nie, i nie odróżniały pustych gaśnic objętych definicją produktu od innych rodzajów gaśnic nieobjętych definicją produktu, takich jak gaśnice napełnione. W rezultacie dane liczbowe pochodzące z tych historycznych kodów znacznie zawyżyłyby przywóz produktu objętego postępowaniem i w związku z tym nie można było się na nich opierać do celów oceny przywozu produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem.
(125) Wobec braku dokładnych danych dotyczących przywozu w sztukach (dostępne były jedynie dane dotyczące wagi) za okres objęty dochodzeniem Komisja oszacowała przywóz produktu objętego postępowaniem w następujący sposób. Po pierwsze, udział konkretnych pustych gaśnic objętych dochodzeniem (kody TARIC 8424 10 00 11 i 8424 10 00 12) obliczono w ramach całkowitego wolumenu szerszego kodu CN 8424 10 00, który funkcjonował jako kod ex w okresie od marca do sierpnia 2025 r. Proporcję tę zastosowano następnie do łącznego przywozu zarejestrowanego w ramach kodu ex w okresie objętym dochodzeniem, aby oszacować całkowity wolumen produktu objętego postępowaniem. Tę samą proporcję zastosowano do kodów CN 8424 90 80 i 8479 90 70, w ramach których butle są przywożone jako części i które funkcjonują jako kody koszyka. Uzyskana całkowita masa została przeliczona na jednostki z wykorzystaniem średniej masy na sztukę produktu najczęściej sprzedawanego przez objętych próbą producentów eksportujących. Metodykę tę zastosowano do wszystkich państw przywozu i do przywozu pod względem wartości, a odpowiednią średnią cenę za sztukę obliczono odpowiednio. Wielkości te zostały następnie dodane do wielkości już zidentyfikowanych na etapie tymczasowym. Podejście to umożliwiło Komisji dokonanie spójnego i wiarygodnego oszacowania wielkości przywozu, zapewniając solidną podstawę do oceny wpływu przywozu na przemysł Unii.
(126) Na podstawie opisanej powyżej metodyki Komisja oszacowała wielkość przywozu produktu objętego postępowaniem z Chińskiej Republiki Ludowej w okresie objętym dochodzeniem w następujący sposób:
Tabela 2
Wielkość przywozu (jednostki/sztuki) i udział w rynku
| 2021 | 2022 | 2023 | Okres objęty dochodzeniem | |
| Wielkość przywozu z ChRL (w jednostkach/ sztukach) | 3 822 064 | 4 801 030 | 4191986 | 5038241 |
| Indeks | 100 | 126 | 110 | 132 |
| Udział w rynku (w %) | 60 | 65 | 66 | 70 |
| Źródło: Eurostat. | ||||
(127) Po uwzględnieniu nowych danych dotyczących HPSC używanych w pustych gaśnicach i HPSC przywożonych jako części, ostateczna ocena zmian w przywozie z ChRL pozostała spójna z oceną tymczasową. Przywóz z ChRL wykazywał silną tendencję wzrostową zarówno pod względem wielkości bezwzględnych, jak i udziału w rynku, przy czym Chiny zajmowały pozycję dominującą na poziomie 70 % rynku Unii w okresie objętym dochodzeniem.
(128) Nie otrzymano żadnych innych uwag dotyczących przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie. W związku z tym potwierdzono wnioski przedstawione w motywach 192-200 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.3.2. Ceny przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz podcięcie cenowe
(129) Zgodnie z metodyką zastosowaną do szacowanej wielkości przywozu (zob. motyw 125) Komisja ponownie obliczyła średnią ważoną cenę importową produktów pochodzących z państwa, którego dotyczy postępowanie. Kształtowanie się tej skorygowanej średniej ceny importowej w okresie badanym przedstawiono poniżej:
Tabela 3
Ceny importowe (EUR/szt.)
| 2021 | 2022 | 2023 | Okres objęty dochodzeniem | |
| Chiny | 16,08 | 15,78 | 14,83 | 12,02 |
| Indeks | 100 | 98 | 92 | 75 |
| Źródło: Eurostat. | ||||
(130) Średnia cena importowa produktów pochodzących z ChRL została uznana za wyższą od ceny wskazanej w ustaleniach tymczasowych. Ogólny trend cenowy pozostał jednak zgodny z oceną tymczasową. Tym samym potwierdzono wnioski zawarte w motywach 201-207 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(131) Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń przedsiębiorstwo Zhejiang Winner argumentowało, że przeprowadzona przez Komisję analiza szkody była błędna. Twierdziło ono, że metodyka zastosowana do oszacowania zużycia pustych gaśnic przeciwpożarowych w okresie objętym dochodzeniem była niespójna pod względem czasowym, ponieważ Komisja zastosowała wskaźnik przywozu pochodzący z danych zgromadzonych po tym okresie (marzec-sierpień 2025 r.), co rzekomo podważyło rzetelność metodyki. Zhejiang Winner twierdziło ponadto, że przeliczenie wielkości przywozu wyrażonej w masie na jednostki było błędne, ponieważ Komisja zastosowała średnią masę na jednostkę opartą na najczęściej sprzedawanym produkcie, a nie średnią ważoną dla wszystkich odpowiednich rodzajów produktu i kodów CN/TARIC. Biorąc pod uwagę, że puste gaśnice stanowią istotną część zakresu produktu, Zhejiang Winner stwierdziło, że te domniemane uchybienia podważyły wiarygodność ogólnego ustalenia szkody. Zwróciło się ono do Komisji o zmianę metodyki szacowania i ujawnienie szczegółowych zastosowanych współczynników przeliczeniowych.
(132) Komisja uznała, że w argumencie tym pominięto cel szacunków statystycznych wykorzystanych w analizie szkody. Oszacowanie wielkości przywozu pustych gaśnic nie ma na celu ustalenia dokładnych wielkości bezwzględnych, lecz ocenę zmian w przywozie HPSC do Unii w okresie badanym. W tym kontekście wykorzystanie szacunków było zarówno właściwe, jak i konieczne. W przypadku gdy zakres produktu nie odpowiada "pełnym" kodom CN, szacunki oparte na najlepszych dostępnych informacjach umożliwiają Komisji ocenę zmian w przywozie na rynek unijny. Istotną kwestią w kontekście analizy szkody jest to, czy zaobserwowana tendencja wskazuje na szkodę dla przemysłu Unii.
(133) Wobec braku dokładnych danych uznano, że zastosowanie wskaźnika wyprowadzonego z bezpośrednio sąsiadujących okresów oraz przeliczenie oparte na średniej wadze stanowi uzasadnioną i spójną podstawę do oceny zmian na rynku. Przedsiębiorstwo Zhejiang Winner nie wykazało, jakoby jakakolwiek domniemana niedokładność zniekształciła analizę tendencji lub zmieniła ogólny obraz szkody. Wobec braku dowodów na znaczące zakłócenia na rynku lub zmiany strukturalne zastosowane przybliżenia są wystarczające, aby uchwycić zmiany na rynku. Zhejiang Winner nie przedstawiło żadnych alternatywnych obliczeń w tym zakresie. Ponadto określenie szkody opiera się na kompleksowym zestawie wskaźników, w którym szacowana ilość pustych gaśnic stanowi tylko jeden element.
(134) Komisja wyjaśniła również, że zawarte w ostatecznych ustaleniach odniesienie do wykorzystania "najczęściej sprzedawanego" produktu było nieprawidłowe. W analizie Komisja oparła się na pełnym zestawie danych dotyczących sprzedaży przekazanych przez objętych próbą producentów eksportujących, które stosowano konsekwentnie w całym okresie objętym postępowaniem w celu ustalenia odpowiedniego współczynnika przeliczeniowego. Szacunki te nie miały zatem opierać się na pojedynczym produkcie, lecz na ogólnym asortymencie produktów zaobserwowanym w próbie. Z racji poufności wykorzystanych danych dwóch producentów eksportujących objętych próbą, Komisja nie mogła ujawnić szczegółowych zastosowanych współczynników przeliczeniowych.
(135) W związku z tym zastosowana metodyka pozostaje obiektywna i odpowiednia do celów oceny tendencji w przywozie na podstawie najlepszych dostępnych informacji. Wykorzystanie szacunków nie podważa wiarygodności analizy szkody, umożliwiając Komisji uzyskanie rzetelnego obrazu zmian na rynku w sytuacji braku danych dotyczących przywozu i obejmujących wyłącznie zakres produktu objętego dochodzeniem, zatem ocena tendencji i wnioski z analizy szkody pozostały niezmienione.
4.4. Sytuacja gospodarcza przemysłu Unii
(136) Jak wskazano w motywie 21, na późniejszym etapie procedury Komisja zidentyfikowała niektóre rodzaje HPSC, które są przywożone jako "części innych towarów" i w odniesieniu do których nie były dostępne dane statystyczne, a zatem nie zostały uwzględnione w analizie makroekonomicznej. Rozróżnienie to nie ma jednak znaczenia dla oceny mikroekonomicznej. Do celów analizy szkody zbadano kompleksowo wszystkie rodzaje HPSC stanowiących część produktu objętego postępowaniem. Wskaźniki mikroekonomiczne oceniono na podstawie całego produktu objętego postępowaniem produkowanego i sprzedawanego przez producentów unijnych objętych próbą, w tym HPSC, które są częścią innych towarów. W związku z tym włączenie tych HPSC nie ma wpływu na ważność ani reprezentatywność próby, która nadal odzwierciedla sytuację przemysłu Unii jako całości.
(137) Biorąc pod uwagę, że konsumpcja nieznacznie wzrosła, ponownie obliczono udział przemysłu Unii w rynku. W tabeli 6 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wprowadza się następujące zmiany:
"Tabela 6
Udział przemysłu Unii w rynku
| 2021 | 2022 | 2023 | OD | |
| Udział w rynku (w %) | 30 | 25 | 23 | 21 |
| Źródło: Dane makro oraz odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą." | ||||
(138) Podobnie jak miało to już miejsce w przypadku rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, udział w rynku producentów unijnych nadal wykazywał stałą tendencję spadkową. Udział ten spadł z 30 % w 2021 r. do 25 % w 2022 r., a następnie do 23 % w 2023 r., osiągając poziom zaledwie 21 % w OD. Ten spadek udziału w rynku w ujęciu rok do roku odzwierciedla stopniowo malejącą obecność przemysłu Unii na jego własnym rynku.
(139) Wobec braku uwag dotyczących sytuacji gospodarczej przemysłu Unii Komisja potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 208-245 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.5. Wnioski dotyczące szkody
(140) Komisja potwierdziła, że przemysł Unii został odpowiednio zdefiniowany i jest wystarczająco reprezentatywny, że włączenie ostatecznych danych dotyczących HPSC stosowanych w gaśnicach i jako części nie zmieniło tendencji ustalonych na etapie tymczasowym oraz że metodyka zastosowana do oszacowania przywozu była właściwa ze względu na brak dokładnych danych za okres objęty dochodzeniem. Zaktualizowana analiza wykazała znaczny wzrost zarówno wielkości, jak i udziału w rynku przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, któremu towarzyszył znaczny spadek cen, natomiast żadne nowe dowody nie wskazywały na zmianę w ocenie sytuacji gospodarczej przemysłu Unii. W związku z tym potwierdza się wnioski zawarte w motywach 246-250 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
(141) Kilku producentów eksportujących zakwestionowało związek przyczynowy między przywozem produktu objętego postępowaniem z Chin a szkodą rzekomo poniesioną przez przemysł Unii.
(142) Przedsiębiorstwo Ruiying argumentowało, że jego wywóz w ramach kodu CN rozpoczynającego się od 7311 rozpoczął się dopiero w 2025 r. i obejmował minimalne wielkości, które były niewystarczające do spowodowania szkody. Przedsiębiorstwo Zhejiang Winner twierdziło, że niektóre numery kontrolne produktu (PCN) nie odpowiadały żadnemu PCN produkowanemu przez przemysł Unii, co sugeruje, że przywóz ten nie mógł przyczynić się do powstania szkody, i oznacza brak produkcji pustych gaśnic w Unii.
(143) Komisja uznała, że twierdzenia te nie były oparte na faktach. Zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego ocena szkody opiera się na ogólnym wpływie przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł Unii, z uwzględnieniem łącznej wielkości przywozu, cen i tendencji rynkowych w okresie objętym dochodzeniem. Analiza nie koncentruje się na indywidualnych eksporterach lub pojedynczych PCN, lecz na łącznym wpływie całego przywozu towarów po cenach dumpingowych. Brak dopasowania PCN, stanowiący 37 % przypadków, nie oznacza, że przemysł Unii nie produkował porównywalnych produktów, ani nie neguje wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na sytuację przemysłu Unii. PCN mogą się różnić ze względu na różnice w specyfikacjach technicznych, rozmiarach lub wariantach produktów. Są one jednak objęte tym samym zakresem produktu i konkurują na tych samych rynkach. Podobnie późne rozpoczęcie i stosunkowo niewielka wielkość przywozu Ruiying nie eliminują skumulowanego wpływu przywozu z Chin w badanym okresie. Nawet przywóz rozpoczynający się w późniejszym okresie może przyczynić się do szkody poprzez tłumienie cen, wypieranie z rynku lub efekty przewidywania, co negatywnie wpłynęło na sprzedaż, strategie cenowe i rentowność producentów unijnych.
(144) Komisja zauważyła, że chociaż tylko 63 % PCN chińskich producentów eksportujących objętych próbą odpowiadało PCN objętych próbą producentów unijnych, zdecydowana większość przywozu z Chin odpowiadała PCN produkowanym przez przemysł Unii, co wskazuje na znaczne pokrywanie się rodzajów produktu. Potwierdziło to, że większość przywozu towarów po cenach dumpingowych bezpośrednio konkurowała z modelami produkowanymi przez przemysł Unii. Stosowanie PCN zapewnia porównywanie produktów o podobnych cechach, co oznacza, że HPSC porównywane są wyłącznie z produktami o takich samych kluczowych cechach, jak pojemność, ciśnienie znamionowe, rodzaj stali i certyfikacja. Dzięki temu ocena szkody i dumpingu jest dokładna, reprezentatywna i odzwierciedla rzeczywistą konkurencję na rynku. Odsetek niedopasowanych PCN (37 % niedopasowanych) odzwierciedla różnice w wariantach produktów lub specjalistycznych produktach niszowych i nie wskazuje na brak zdolności produkcyjnych przemysłu Unii w zakresie produkcji pełnej gamy HPSC.
(145) Zhejiang Winner i Ruiying argumentowały również, że głównymi czynnikami powodującymi trudności gospodarcze przemysłu Unii były inne czynniki, w tym wahania cen surowców, energii i kosztów pracy, konkurencja ze strony przywozu z państw trzecich oraz zmiany w konsumpcji w Unii.
(146) Komisja nie zgodziła się z tym twierdzeniem i ponownie potwierdziła swoje wnioski przedstawione w motywach 251-268 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w których zbadała również inne czynniki, w tym wahania cen surowców, energii i kosztów pracy, konkurencję ze strony przywozu z państw trzecich oraz zmiany w konsumpcji w Unii.
(147) Chociaż jednostkowe koszty produkcji wzrosły w badanym okresie, odzwierciedlając wyższe koszty surowców, energii i pracy, przemysł Unii nie był w stanie przenieść tego wzrostu kosztów na klientów ze względu na utrzymującą się presję cenową ze strony przywozu z Chin po cenach dumpingowych. Częściowy spadek kosztów zaobserwowany w okresie objętym dochodzeniem nie poprawił w istotny sposób sytuacji finansowej producentów unijnych, przy czym sam wzrost kosztów nie może być przyczyną znacznego pogorszenia rentowności. Przeciwnie, znaczny spadek średnich cen importowych wyraźnie prowadzi do pogorszenia sytuacji gospodarczej przemysłu Unii.
(148) Podobnie przywóz z innych państw trzecich w okresie badanym był w dużej mierze stabilny lub nawet się zmniejszył, a jego udział w rynku nie wzrósł w żaden sposób, który mógłby wyrządzić istotną szkodę przemysłowi Unii. Operatorzy z tych państw skoncentrowali się na utrzymaniu istniejącej pozycji rynkowej, a nie na agresywnym zwiększaniu swojej obecności na rynku Unii. Chociaż ceny importowe z państw trzecich były czasami niższe niż w poprzednich latach, przedmiotowa wielkość przywozu była niewystarczająca, aby przerwać lub nawet osłabić związek przyczynowy.
(149) Konsumpcja w Unii wzrosła w okresie badanym o około 15 %. Pomimo tego wzrostu popytu przemysł Unii odnotował znaczne straty w produkcji i sprzedaży, co świadczy o tym, że zmiany w ogólnej konsumpcji nie mogły wyjaśniać poniesionej szkody ani osłabić związku przyczynowego.
(150) W związku z tym Komisja stwierdziła, że argumenty te są nieuzasadnione i że przywóz towarów po cenach dumpingowych z Chin był główną przyczyną szkody dla przemysłu Unii. Łącznie czas, skala i charakter spadku gospodarczego przemysłu Unii ściśle wiążą się ze wzrostem przywozu towarów po cenach dumpingowych z Chin, co potwierdza, że przywóz ten był główną i decydującą przyczyną istotnej szkody poniesionej przez przemysł Unii.
6. POZIOM ŚRODKÓW
(151) W celu określenia poziomu środków Komisja zbadała, czy cło niższe od marginesu dumpingu będzie wystarczające do usunięcia szkody dla przemysłu Unii spowodowanej przez przywóz towarów po cenach dumpingowych.
(152) W niniejszej sprawie skarżący zarzucił istnienie zakłóceń handlu surowcami w rozumieniu art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego. Jak określono w motywach 286-293 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja wstępnie stwierdziła, że warunki stosowania art. 7 ust. 2a zostały spełnione. Ponieważ żadna z zainteresowanych stron nie przedstawiła uwag kwestionujących te ustalenia, Komisja potwierdziła swoje wnioski dotyczące istnienia zakłóceń handlu surowcami w rozumieniu art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego.
6.1. Badanie marginesu wystarczającego do usunięcia szkody poniesionej przez przemysł Unii
6.1.1. Uwagi ogólne dotyczące wykorzystania sztuk w analizie szkody na etapie tymczasowym
(153) Zhejiang Winner twierdziło, że wykorzystanie "sztuk" jako jednostki miary zniekształciło obliczenie marginesu szkody, ponieważ małe przenośne gaśnice nie są porównywalne pod względem wielkości lub masy z większymi przemysłowymi wysokociśnieniowymi butlami bezszwowymi (HPSC). W związku z tym zasugerowało, że analiza powinna opierać się na masie, a nie na jednostkach.
(154) Argument ten został odrzucony. W zwykłym obrocie handlowym puste wysokociśnieniowe butle bezszwowe sprzedaje się, fakturuje i wycenia za sztukę, a nie według masy. Rynek nie wycenia HPSC według ich masy, lecz raczej według szeregu parametrów technicznych i handlowych, w tym gatunku stali, ciśnienia obliczeniowego, precyzji produkcji, obróbki powierzchni, gwintowania, konfiguracji zaworów oraz wymaganych certyfikatów (takich jak PED lub TPED). Właściwości te decydują o wydajności, zgodności z przepisami i wartości rynkowej HPSC w sposób o wiele bardziej bezpośredni niż masa butli.
(155) Ponadto PCN stosowane w dochodzeniu obejmują już kluczowe właściwości fizyczne i techniczne HPSC, w tym pojemność, tolerancję ciśnieniową, rodzaj stali i zamierzone zastosowanie. Ten stopień szczegółowości gwarantuje, że porównuje się produkty podobne w ramach każdego PCN oraz że różnice w wielkości, zastosowaniu lub konstrukcji są odpowiednio odzwierciedlone w porównaniu.
(156) W celu uzyskania pełnego obrazu sytuacji Komisja przeprowadziła jednak również porównanie masy na PCN między produktami chińskimi i unijnymi. Analiza ta potwierdziła, że chińskie eksportowane HPSC były na ogół cięższe niż porównywalne butle wyprodukowane w Unii. W związku z tym, gdyby analiza opierała się na masie, faktycznie skutkowałoby to wyższymi marginesami szkody.
(157) Stosowanie "sztuk" jako jednostki miary było zatem metodologicznie uzasadnione i reprezentatywne dla realiów rynkowych, podczas gdy stosowanie PCN zapewniało solidne porównanie podobnych produktów.
6.1.2. Margines szkody
(158) Komisja zauważa, że w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, w szczególności w tabelach w motywach 282 i 309, stwierdzono błędy pisarskie. W szczególności margines zaniżania cen w przypadku BTIC powinien wynosić 21 % zamiast 48 %, a margines zaniżania cen w przypadku innych współpracujących przedsiębiorstw powinien wynosić 175,4 %. Korekty te wskazano w piśmie przewodnim (pismo ujawniające AD724) wysłanym do wszystkich stron i złożonym w jawnych aktach sprawy.
(159) W motywach 273-283 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja określiła metodykę zastosowaną do ustalenia marginesów odpowiednich do usunięcia szkody poniesionej przez przemysł Unii. Ponieważ nie otrzymano żadnych uwag dotyczących określenia marginesu zaniżania cen, Komisja potwierdziła swoje wnioski i metodykę przedstawioną w tych motywach.
6.1.3. Porównanie marginesu dumpingu i marginesu zaniżania cen
(160) Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja w pierwszej kolejności zbadała, czy ustalony tymczasowo margines dumpingu będzie wyższy niż margines wystarczający do usunięcia szkody poniesionej przez przemysł Unii. W tym celu Komisja porównała średnią ważoną cenę importową współpracujących producentów eksportujących z ceną docelową przemysłu Unii. Wynik tych obliczeń przedstawiono w poniższej tabeli.
| Przedsiębiorstwo | Margines dumpingu (%) | Margines zaniżania cen (w %) |
| Grupa Winner | 59,7 | 283,6 |
| Grupa BTIC | 57,7 | 21 |
| Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące | 58,9 | 175,4 |
| Cały pozostały przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie | 90,3 | 322,8 |
(161) Zgodnie z art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego Komisja stwierdziła w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, że odpowiednim poziomem do usunięcia szkody powinien być margines dumpingu.
(162) Ponieważ margines zaniżania cen producenta eksportującego, grupy BTIC, był niższy niż margines dumpingu, Komisja zbadała, czy występowały zakłócenia handlu surowcami w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem zgodnie z art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego.
6.2. Zakłócenia handlu surowcami
(163) Wobec braku uwag dotyczących zakłóceń handlu surowcami potwierdzono ustalenia przedstawione w motywach 287-294 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
6.2.1. Interes Unii zgodnie z art. 7 ust. 2b rozporządzenia podstawowego
(164) Grupa BTIC argumentowała, że Komisja powinna była zastosować zasadę niższego cła, zauważając, że margines szkody ustalony na poziomie 21 % był znacznie niższy niż tymczasowy margines dumpingu wynoszący 90,3 %. Według przedsiębiorstwa oznaczało to, że cło oparte na marginesie szkody byłoby wystarczające do usunięcia szkody poniesionej przez przemysł Unii. Twierdziło ono ponadto, że cło oparte na pełnym marginesie dumpingu skutecznie wykluczyłoby przedsiębiorstwo z rynku Unii i zapewniłoby nadmierną ochronę przemysłu Unii, potencjalnie stwarzając pozycję dominującą ze szkodą dla użytkowników niższego szczebla. BTIC twierdziło również, że niestosowanie zasady niższego cła na podstawie art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego nie powinno być automatyczne, nawet w przypadkach stwierdzenia zakłóceń handlu surowcami, odnosząc się do innych dochodzeń, takich jak dochodzenia dotyczące stali nierdzewnej walcowanej na gorąco z Chin, w których Komisja zastosowała zasadę niższego cła pomimo podobnych twierdzeń.
(165) Komisja uważnie oceniła te argumenty i uznała je za bezzasadne. Jak ustalono w motywach 287-294 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Komisja wstępnie ustaliła, a obecnie potwierdza, że warunki stosowania art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego zostały spełnione. Dochodzenie wykazało istnienie znaczących zakłóceń wpływających na koszty i ceny kluczowych surowców wykorzystywanych do produkcji HPSC w Chinach. W takich okolicznościach art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego stanowi, że nie stosuje się zasady niższego cła, ponieważ zakłócenia te uniemożliwiają normalne działanie sił rynkowych, a tym samym podważają wiarygodność porównań cen i kosztów.
(166) Zgodnie z art. 7 ust. 2b rozporządzenia podstawowego Komisja aktywnie dążyła do uzyskania informacji od zainteresowanych stron w celu ustalenia, czy cło niższe od marginesu dumpingu byłoby wystarczające do usunięcia szkody. Komisja wzięła przy tym pod uwagę wszystkie stosowne informacje, takie jak informacje o wolnych mocach w kraju wywozu, konkurencji o surowce i wpływie na łańcuchy dostaw dla przedsiębiorstw unijnych.
(167) Niemniej jednak wobec braku współpracy ze strony użytkowników lub importerów oraz zgodnie z art. 7 ust. 2b rozporządzenia podstawowego Komisja stwierdziła, że w interesie Unii leży zastosowanie art. 7 ust. 2a.
(168) Komisja odrzuciła ponadto twierdzenie, że cło odpowiadające marginesowi dumpingu zapewniłoby nadmierną ochronę lub zakłóciłoby konkurencję na korzyść przemysłu Unii. Celem środków antydumpingowych jest przywrócenie uczciwych warunków handlu i usunięcie szkodliwych skutków przywozu towarów po cenach dumpingowych, a nie przyznanie korzyści przemysłowi Unii. Zastosowanie pełnego marginesu dumpingu zapewnia właściwą neutralizację stwierdzonych zakłóceń oraz przywrócenie konkurencji na rynku unijnym na sprawiedliwych i zrównoważonych zasadach.
(169) Ponadto Komisja zauważyła, że odniesienie BTIC do innych dochodzeń, takich jak dochodzenia dotyczące walcowanej na gorąco stali nierdzewnej z Chin, nie jest istotne. Każde dochodzenie opiera się na odrębnych faktach i okolicznościach rynkowych. W przedmiotowej sprawie dowody na zakłócenia handlu surowcami spowodowane przez państwo uzasadniały niestosowanie zasady niższego cła zgodnie z art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego.
(170) Na tej podstawie Komisja stwierdziła, że warunki odstąpienia od stosowania zasady niższego cła zostały spełnione, i w związku z tym potwierdziła, że środki ostateczne powinny opierać się na pełnych marginesach dumpingu ustalonych dla współpracujących producentów eksportujących.
(171) Wobec braku innych uwag dotyczących interesu Unii zgodnie z art. 7 ust. 2b potwierdzono ustalenia przedstawione w motywach 295-308 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
6.2.2. Wnioski dotyczące interesu Unii zgodnie z art. 7 ust. 2b rozporządzenia podstawowego
(172) Biorąc pod uwagę powyższe, Komisja potwierdziła zawarty w motywie 308 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wniosek, że nie ma przekonujących powodów, aby stwierdzić, iż wprowadzenie środków w odniesieniu do przywozu wysokociśnieniowych stalowych butli bezszwowych pochodzących z ChRL nie leży w interesie Unii.
6.3. Wnioski dotyczące poziomu środków
(173) W wyniku powyższej oceny wysokości ostatecznego cła antydumpingowego powinny zostać ustalone zgodnie z art. 7 ust. 2a rozporządzenia podstawowego w sposób przedstawiony poniżej:
| Państwo | Przedsiębiorstwo | Ostateczne cło antydumpingowe (%) |
| Chińska Republika Ludowa | Grupa BTIC | 57,7 |
| Chińska Republika Ludowa | Grupa Winner | 59,7 |
| Chińska Republika Ludowa | Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące | 58,9 |
| Chińska Republika Ludowa | Cały pozostały przywóz pochodzący z Chińskiej Republiki Ludowej | 90,3 |
7. INTERES UNII
7.1. Interes użytkowników, konsumentów lub dostawców
(174) EUROFEU argumentowało, że nałożenie ceł antydumpingowych na HPSC nie leżałoby w interesie Unii. Twierdziło, że środki te zagroziłyby bezpieczeństwu dostaw, doprowadziłyby do nadmiernego wzrostu kosztów dla użytkowników niższego szczebla i spowodowałyby zakłócenia wynikające z długotrwałych procedur certyfikacji wymaganych przy zmianie dostawców.
(175) Komisja dokładnie zbadała te argumenty i uznała je za bezzasadne. Dochodzenie wykazało, że nic nie wskazuje na istnienie zagrożenia dla bezpieczeństwa dostaw. Producenci unijni posiadają zdolności techniczne i są skłonni przeznaczyć swoje moce produkcyjne na segment ochrony przeciwpożarowej po przywróceniu uczciwych warunków rynkowych. Obecny brak krajowych źródeł zaopatrzenia w sektorze ochrony przeciwpożarowej wynika przede wszystkim z zaniżania cen spowodowanego przywozem towarów po cenach dumpingowych z Chin, co z czasem zniechęciło producentów unijnych.
(176) Ponadto Komisja zauważyła, że wielkość rynku HPSC do zastosowań gaśniczych została zawyżona. Dane przedstawione przez zainteresowane strony obejmowały butle spawane i aluminiowe, które nie wchodzą w zakres produktu objętego niniejszym dochodzeniem. W związku z tym odnośny segment objęty dochodzeniem ma jedynie ograniczony udział w całkowitym popycie. Ponadto stwierdzono, że kilka państw trzecich, takich jak Stany Zjednoczone, Indie, Turcja, Korea Południowa i Zjednoczone Emiraty Arabskie, dysponuje wystarczającymi wolnymi mocami produkcyjnymi, aby w razie potrzeby zaopatrywać rynek unijny po uczciwych cenach. Doświadczenie pokazuje również, że chiński wywóz do Unii był kontynuowany nawet po nałożeniu ceł w porównywalnych przypadkach, choć na poziomie cen niepowodujących szkód.
(177) Chociaż nałożenie ceł może pociągać za sobą wzrost kosztów dla użytkowników niższego szczebla, obciążenie to uznano za proporcjonalne do korzyści wynikających z przywrócenia uczciwej konkurencji, zapewnienia niezawodnych dostaw i umożliwienia producentom unijnym odzyskania zrównoważonej produkcji i udziału w rynku.
(178) Na tej podstawie Komisja stwierdziła, że przyjęcie ostatecznych środków nie zagrozi bezpieczeństwu dostaw, lecz przywróci uczciwą konkurencję i wzmocni odporność przemysłu Unii. Argumenty przedstawione przez EUROFEU zostały zatem odrzucone.
(179) Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń HYDAC złożyło wniosek o wyłączenie ze względu na końcowe przeznaczenie, twierdząc, że jego obudowy akumulatorów pęcherzowych różnią się od innych produktów HPSC, nie są łatwo zamienne i są niewystarczająco dostępne na rynku unijnym.
(180) HYDAC argumentowało, że jego obudowy są częściowo wykonywane na zamówienie, dostosowane do szczególnych warunków eksploatacji dzięki dostosowanym zaworom, powłokom i materiałom, oraz że montaż, testowanie i dokumentacja wnoszą znaczną wartość dodaną. Zwróciło ponadto uwagę na zgodność z normami międzynarodowymi, w tym PED, ASME, SELO, DNV i Lloyds Register. HYDAC twierdziło również, że jego obudowy nie są zamienne ze względu na unikalne rysunki techniczne, numery części oraz zindywidualizowany montaż i interfejsy. HYDAC wskazywało ponadto na ograniczoną dostępność w Unii, powołując się na nieudane próby pozyskania dostawców, niskie moce produkcyjne dostawców i zależność od producentów spoza UE.
(181) Na wstępie Komisja zauważyła, że HYDAC nie przedstawiło wystarczająco szczegółowego opisu produktów, w odniesieniu do których wystąpiło o wyłączenie ze względu na końcowe przeznaczenie.
(182) Komisja zauważyła również, że chociaż obudowy HYDRAC opisane przez przedsiębiorstwo wiążą się z indywidualizacją i dodatkową obróbką, nie zmienia to ich podstawowych właściwości fizycznych, technicznych ani funkcjonalnych i pozostają one standardowymi zbiornikami ciśnieniowymi zawierającymi pęcherz do magazynowania energii hydraulicznej. Cechy te, choć wpływają na indywidualizację i wartość dodaną, nie zmieniają podstawowych właściwości obudów i nie uniemożliwiają zastąpienia innymi produktami HPSC, a zatem nie ograniczają pozyskiwania z alternatywnych źródeł. W tym względzie Komisja zauważyła, że przedsiębiorstwo nie przedstawiło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz że jego współpraca ograniczała się do przedstawienia uwag, które nie były poparte dowodami wskazującymi na domniemaną niedostępność takich produktów na rynku unijnym. Dochodzenie wykazało a contrario, że przedmiotowe produkty były wytwarzane przez przemysł Unii.
(183) Biorąc pod uwagę powyższe argumenty, Komisja stwierdziła, że wniosek o wyłączenie ze względu na końcowe przeznaczenie przedłożony przez HYDAC był niekompletny w odniesieniu do produktu, który miał nim być objęty, oraz że jego twierdzenie dotyczące braku dostępności było nieuzasadnione. W związku z tym wniosek o wyłączenie ze względu na końcowe przeznaczenie został odrzucony.
7.2. Wnioski dotyczące interesu Unii
(184) Wobec braku dalszych uwag dotyczących interesu Unii Komisja potwierdziła swoje tymczasowe wnioski przedstawione w motywach 310-324 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych i ostatecznie stwierdziła, że nałożenie ceł antydumpingowych na HPSC przywożone z Chin jest uzasadnione i nie jest sprzeczne z interesem Unii.
8. OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
8.1. Środki ostateczne
(185) Biorąc pod uwagę wnioski dotyczące dumpingu, wynikającej z niego szkody, związku przyczynowego, poziomu środków i interesu Unii oraz uwzględniając art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, należy wprowadzić ostateczne środki antydumpingowe, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi Unii przez przywóz produktu objętego postępowaniem po cenach dumpingowych.
(186) W związku z powyższym stawki ostatecznego cła antydumpingowego, wyrażone w cenach CIF na granicy Unii przed ocleniem, powinny być następujące:
| Państwo | Przedsiębiorstwo | Margines dumpingu (%) | Margines zaniżania cen (%) | Ostateczne cło antydumpingowe (%) |
| Chińska Republika Ludowa | Grupa BTIC | 57,7 | 21 | 57,7 |
| Chińska Republika Ludowa | Grupa Winner | 59,7 | 283,6 | 59,7 |
| Chińska Republika Ludowa | Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące | 58,9 | 175,4 | 58,9 |
| Chińska Republika Ludowa | Cały pozostały przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie | 90,3 | 322,8 | 90,3 |
(187) Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną w toku dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Te stawki celne mają zatem zastosowanie wyłącznie do przywozu produktu objętego dochodzeniem pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz produkowanego przez wymienione podmioty prawne. Stawek tych nie można stosować w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem wytworzonego przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, którego nie wymieniono w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym przez podmioty powiązane z przedsiębiorstwami w niej wymienionymi, dlatego przywóz ten powinien podlegać stawce celnej mającej zastosowanie do "całego pozostałego przywozu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej".
(188) Przedsiębiorstwo może zwrócić się o zastosowanie indywidualnych stawek cła antydumpingowego w przypadku zmiany nazwy przedsiębiorstwa. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji 20 . Wniosek musi zawierać wszystkie istotne informacje, które pozwolą wykazać, że zmiana nie wpływa na prawo przedsiębiorstwa do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie. Jeśli zmiana nazwy przedsiębiorstwa nie wpływa na prawo do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie, rozporządzenie dotyczące zmiany nazwy zostanie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(189) Do zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z różnicą w stawkach celnych potrzebne są środki szczególne gwarantujące właściwe stosowanie indywidualnych ceł antydumpingowych. Stosowanie indywidualnych ceł antydumpingowych ma zastosowanie wyłącznie po przedstawieniu ważnej faktury handlowej organom celnym państwa członkowskiego. Faktura musi spełniać wymogi określone w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia. Do czasu przedstawienia takiej faktury przywóz powinien podlegać cłu antydumpingowemu mającemu zastosowanie do "całego pozostałego przywozu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej".
(190) Mimo że przedstawienie tej faktury jest konieczne, aby organy celne państw członkowskich zastosowały indywidualne stawki cła antydumpingowego wobec przywozu, nie jest ona jedynym elementem branym pod uwagę przez organy celne. Organy celne państw członkowskich powinny bowiem przeprowadzić zwykłą kontrolę, nawet jeśli otrzymają fakturę spełniającą wszystkie wymogi określone w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, i podobnie jak we wszystkich innych przypadkach, mogą żądać dodatkowych dokumentów (dokumentów przewozowych itp.) do celów weryfikacji poprawności danych zawartych w oświadczeniu oraz zapewnienia zasadności późniejszego zastosowania stawki celnej zgodnie z prawem celnym.
(191) Jeżeli wywóz dokonywany przez jedno z przedsiębiorstw korzystających z niższej indywidualnej stawki celnej wzrośnie w znacznym stopniu, w szczególności po wprowadzeniu przedmiotowych środków, tego rodzaju wzrost wielkości wywozu może zostać uznany za stanowiący sam w sobie zmianę struktury handlu ze względu na wprowadzenie środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W takich okolicznościach można wszcząć dochodzenie w sprawie obejścia środków, o ile spełnione są odpowiednie warunki. Podczas tego dochodzenia można między innymi zbadać potrzebę zniesienia indywidualnych stawek celnych i nałożenia ogólnokrajowego cła.
(192) W celu zapewnienia należytego egzekwowania ceł antydumpingowych cło antydumpingowe dotyczące całego pozostałego przywozu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej należy stosować nie tylko w odniesieniu do niewspółpracujących producentów eksportujących w ramach niniejszego dochodzenia, ale również do producentów, którzy nie prowadzili wywozu do Unii w trakcie okresu objętego dochodzeniem.
(193) Producenci eksportujący, którzy nie dokonywali wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie objętym dochodzeniem, powinni mieć możliwość złożenia wniosku do Komisji o objęcie ich stawką cła antydumpingowego ustaloną dla przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą. Komisja powinna przychylić się do tego wniosku, o ile spełnione są trzy warunki. Nowy producent eksportujący musiałby wykazać, że: (i) nie dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie objętym dochodzeniem; (ii) nie jest powiązany z producentem eksportującym, który dokonywał takiego wywozu; oraz (iii) dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem po okresie objętym dochodzeniem lub przyjął nieodwołalne zobowiązanie umowne do wywozu znacznej ilości tego produktu.
(194) Statystyki dotyczące wysokociśnieniowych stalowych butli bezszwowych często są wyrażone liczbą sztuk. Taka dodatkowa jednostka dla HPSC nie została jednak określona w odniesieniu do wszystkich konkretnych kodów CN mających zastosowanie do produktu objętego postępowaniem w Nomenklaturze scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 21 . W związku z tym należy dopilnować, by w zgłoszeniu o dopuszczenie do obrotu podawano nie tylko wagę wyrażoną w kilogramach lub tonach, ale także liczbę sztuk w przypadku przywozu produktu objętego postępowaniem. W przypadku kodów CN i TARIC należy podać liczbę sztuk.
8.2. Ostateczne pobranie cła tymczasowego
(195) Ze względu na ustaloną wysokość marginesów dumpingu oraz zważywszy na poziom szkody, jaką poniósł przemysł Unii, należy dokonać ostatecznego poboru kwot zabezpieczonych w formie tymczasowych ceł antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych do wysokości ustalonych na mocy niniejszego rozporządzenia.
8.3. Pobór z mocą wsteczną
(196) Jak wspomniano w sekcji 1.2., Komisja objęła przywóz produktu objętego dochodzeniem obowiązkiem rejestracji.
(197) Na ostatecznym etapie dochodzenia przeprowadzono ocenę danych zgromadzonych w kontekście rejestracji. Komisja zbadała, czy kryteria zawarte w art. 10 ust. 4 rozporządzenia podstawowego zostały spełnione w odniesieniu do poboru ceł ostatecznych z mocą wsteczną.
(198) Z analizy Komisji wynika, że nie nastąpił żaden dalszy znaczny wzrost przywozu poza poziomem przywozu, który spowodował szkodę, w okresie objętym dochodzeniem, jak określono w art. 10 ust. 4 lit. d) rozporządzenia podstawowego. Na potrzeby tej analizy Komisja porównała średnią miesięczną wielkość przywozu produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem ze średnią miesięczną wielkością przywozu w okresie od miesiąca następującego po wszczęciu niniejszego dochodzenia do ostatniego pełnego miesiąca poprzedzającego wprowadzenie środków tymczasowych. Również po porównaniu średniej miesięcznej wielkości przywozu produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem ze średnią miesięczną wielkością przywozu w okresie rozpoczynającym się w miesiącu następującym po wszczęciu niniejszego dochodzenia (tj. 6 grudnia 2024 r.), a kończącym się w ostatnim pełnym miesiącu poprzedzającym nałożenie środków tymczasowych (tj. lipiec 2025 r.), nie odnotowano żadnego dalszego znacznego wzrostu:
| Średnia miesięczna wielkość przywozu w sztukach w OD | Średnia miesięczna wielkość przywozu w sztukach w okresie od grudnia 2024 r. do lipca 2025 r. | |
| ChRL | 444 456,92 | 314 786,38 |
9. PRZEPIS KOŃCOWY
(199) Zgodnie z art. 109 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2024/2509 22 , gdy kwotę należy zwrócić w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do wypłaty należnych odsetek stosuje się stopę oprocentowania stosowaną przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego głównych operacji refinansujących, opublikowaną w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującą pierwszego kalendarzowego dnia każdego miesiąca.
(200) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Sporządzono w Brukseli dnia 3 lutego 2026 r.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.L.2026.244 |
| Rodzaj: | rozporządzenie |
| Tytuł: | Rozporządzenie wykonawcze 2026/244 nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz wysokociśnieniowych stalowych butli bezszwowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej |
| Data aktu: | 2026-02-03 |
| Data ogłoszenia: | 2026-02-04 |
| Data wejścia w życie: | 2026-02-05 |
