Rozporządzenie delegowane 2024/2620 uzupełniające dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących uznania, że gazy cieplarniane stały się trwale chemicznie związane w produkcie
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2024/2620z dnia 30 lipca 2024 r.uzupełniające dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących uznania, że gazy cieplarniane stały się trwale chemicznie związane w produkcie(Tekst mający znaczenie dla EOG)
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych w Unii oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE 1 , w szczególności jej art. 12 ust. 3b akapit drugi,
(1) Dyrektywa 2003/87/WE została zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/959 2 w celu dostosowania jej do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 3 ustanawiającego cel redukcji emisji netto o co najmniej 55 % do 2030 r. w porównaniu z 1990 r.
(2) Należy ustanowić kryteria i wymogi niezbędne do uznania gazów cieplarnianych za trwale chemicznie związane w produkcie.
(3) Obecnie proces wychwytywania i utylizacji w celu trwałego składowania odnosi się jedynie do emisji CO2 ponieważ inne gazy cieplarniane, takie jak CH4 czy N2O, nie wymagają trwałego składowania, aby ograniczyć ich emisję. Ponieważ reakcje chemiczne w procesie utylizacji mogą prowadzić do przemiany chemicznej cząsteczki CO2, należy również uwzględnić atomy węgla, które stały się chemicznie związane.
(4) Należy zapewnić, aby trwałe chemicznie związanie w produkcie emisji CO2 przynosiło podobne korzyści dla klimatu jak składowanie geologiczne, przy jednoczesnym uwzględnieniu różnego charakteru tych odmiennych podejść. W związku z tym CO2 powinien pozostać trwale chemicznie związany w produkcie przez co najmniej kilka stuleci lub dłużej, w oparciu o rodzaj wiązania chemicznego oraz normalne użytkowanie i prawdopodobne przetwarzanie produktu po końcu jego przydatności do użycia.
(5) Różne ścieżki normalnego użytkowania i przetwarzania po końcu przydatności do użycia produktów wytworzonych z wychwyconego CO2 spowodują różne prawdopodobieństwo uwolnienia składowanego dwutlenku węgla związanego w produkcie. Uwalnianie może nastąpić w wyniku spalania jako integralnej części wykorzystania produktu, jak ma to miejsce w przypadku paliw syntetycznych, albo w wyniku unieszkodliwienia, np. poprzez spalanie odpadów. W celu zapewnienia, aby węgiel składowany w produkcie pozostał trwale chemicznie związany i nie przedostał się do atmosfery przez okres co najmniej kilku stuleci, CO2 powinien być związany w produktach o długim cyklu życia przy normalnym użytkowaniu, które, w ramach normalnych czynności po końcu przydatności produktu do użycia, są usuwane w sposób inny niż spalanie, co powodowałoby uwolnienie składowanego dwutlenku węgla do atmosfery.
(6) Właściwości chemiczne węglanów mineralnych, takich jak węglan wapnia lub węglan magnezu, zapewniają silne wiązania chemiczne, które - o ile nie są narażone na podwyższone temperatury lub silne kwasy - umożliwiają uznanie węgla za trwale chemicznie związany. W związku z tym karbonatyzacja doprowadzałaby do zatrzymywania przez wyjątkowo długi czas w skałach węglanowych węgla, który nie byłby uwalniany do atmosfery w normalnych warunkach 4 .
(7) Warunki panujące w spalarniach odpadów są wystarczające do rozpoczęcia procesu dekarbonizacji. W związku z tym dwutlenku węgla wychwytywanego i wykorzystywanego w produktach, które po wycofaniu z eksploatacji mają znaczny udział w przetwarzaniu poprzez spalanie, nie należy uznawać za trwale chemicznie związany.
(8) Produkty oparte na węglanach mineralnych i stosowane w produktach budowlanych, takich jak kruszywo, cement, beton, cegły lub płytki, są długotrwałe i mogą pozostać w użyciu przez dziesięciolecia, a nawet stulecia. Po końcu przydatności do użycia takie produkty należą do kategorii odpadów z budowy i rozbiórki, zgodnie z europejskim wykazem odpadów 5 . Zgodnie z najnowszą oceną Wspólnego Centrum Badawczego Komisji Europejskiej 6 przeciętny unijny proces przetwarzania frakcji mineralnej odpadów budowlanych i rozbiórkowych po końcu przydatności do użycia obejmuje recykling (79 %), wypełnianie wyrobisk (10 %) i składowanie (11 %). W związku z tym wychwycony CO2, który jest wykorzystywany do produkcji węglanów mineralnych i stosowany w produktach budowlanych, należy uznać za trwale chemicznie związany w produkcie.
(9) Wykaz produktów uznanych za spełniające kryteria określone w art. 12 ust. 3b dyrektywy 2003/87/WE powinien zostać poddany przeglądowi i, w razie potrzeby, zaktualizowany w oparciu o wszelkie istotne osiągnięcia technologiczne i innowacje w dziedzinie trwałego składowania dwutlenku węgla w produktach, usprawnienia praktyk monitorowania, sprawozdawczości i weryfikacji, które mogą poświadczać trwałość składowania, a także doświadczenie we wdrażaniu niniejszego rozporządzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2024 r.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.L.2024.2620 |
| Rodzaj: | rozporządzenie |
| Tytuł: | Rozporządzenie delegowane 2024/2620 uzupełniające dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących uznania, że gazy cieplarniane stały się trwale chemicznie związane w produkcie |
| Data aktu: | 2024-07-30 |
| Data ogłoszenia: | 2024-10-04 |
| Data wejścia w życie: | 2024-10-24 |
