Sprawa C-311/21: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 grudnia 2022 r. - CM v. TimePartner Personalmanagement GmbH
Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 grudnia 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesarbeitsgericht - Niemcy) - CM/TimePartner Personalmanagement GmbH(Sprawa C-311/21) 1
Język postępowania: niemiecki
(2023/C 54/12)
(Dz.U.UE C z dnia 13 lutego 2023 r.)
Sąd odsyłający
Bundesarbeitsgericht
Strony w postępowaniu głównym
Wnoszący odwołanie: CM
Druga strona postępowania: TimePartner Personalmanagement GmbH
Sentencja
1) Artykuł 5 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/104/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie pracy tymczasowej
należy interpretować w ten sposób, że:
poprzez odniesienie do pojęcia "ogólnej ochrony pracowników tymczasowych" przepis ten nie wymaga uwzględnienia poziomu ochrony przysługującego pracownikom tymczasowym, który przekraczałby poziom ochrony ustalony przez prawo krajowe i przez prawo Unii dotyczące podstawowych warunków pracy i zatrudnienia dla wszystkich pracowników. Jednakże jeżeli partnerzy społeczni zezwalają, w drodze układu zbiorowego, na odmienne traktowanie w zakresie podstawowych warunków pracy i zatrudnienia na niekorzyść pracowników tymczasowych, ów układ zbiorowy powinien, w celu zapewnienia ogólnej ochrony danych pracowników tymczasowych, przyznawać tym pracownikom pewne korzyści w zakresie podstawowych warunków pracy i zatrudnienia, które będą mogły rekompensować odmienne traktowanie, jakiemu ci pracownicy są poddawani.
2) Artykuł 5 ust. 3 dyrektywy 2008/104
należy interpretować w ten sposób, że:
przestrzeganie obowiązku zapewnienia ogólnej ochrony pracowników tymczasowych podlega ocenie w sposób konkretny, poprzez porównanie w odniesieniu do danego stanowiska podstawowych warunków pracy i zatrudnienia mających zastosowanie do pracowników zatrudnionych bezpośrednio przez przedsiębiorstwo użytkownika z warunkami mającymi zastosowanie do pracowników tymczasowych, aby w ten sposób móc określić, czy przyznane korzyści kompensacyjne w zakresie wspomnianych warunków podstawowych pozwalają zrównoważyć skutki odmiennego traktowania.
3) Artykuł 5 ust. 3 dyrektywy 2008/104
należy interpretować w ten sposób, że:
obowiązek zapewnienia ogólnej ochrony pracowników tymczasowych nie wymaga, aby dany pracownik tymczasowy był związany z agencją pracy tymczasowej umową o pracę na czas nieokreślony.
4) Artykuł 5 ust. 3 dyrektywy 2008/104
należy interpretować w ten sposób, że:
ustawodawca krajowy nie jest zobowiązany do ustanowienia warunków i kryteriów mających na celu zapewnienie ogólnej ochrony pracowników tymczasowych w rozumieniu tego przepisu, jeżeli dane państwo członkowskie przyznaje partnerom społecznym możliwość dalszego stosowania lub zawierania układów zbiorowych dopuszczających odmienne traktowanie w zakresie podstawowych warunków pracy i zatrudnienia na niekorzyść tych pracowników.
5) Artykuł 5 ust. 3 dyrektywy 2008/104
należy interpretować w ten sposób, że:
układy zbiorowe dopuszczające, zgodnie z tym przepisem, odmienne traktowanie w zakresie podstawowych warunków pracy i zatrudnienia na niekorzyść pracowników tymczasowych muszą móc podlegać skutecznej kontroli sądowej w celu zbadania przestrzegania przez partnerów społecznych ich obowiązku zapewnienia ogólnej ochrony tych pracowników.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2023.54.11 |
| Rodzaj: | wyrok |
| Tytuł: | Sprawa C-311/21: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 15 grudnia 2022 r. - CM v. TimePartner Personalmanagement GmbH |
| Data aktu: | 2022-12-15 |
| Data ogłoszenia: | 2023-02-13 |