Sprawa T-384/23: Skarga wniesiona w dniu 10 lipca 2023 r. - OQ/Komisja
Skarga wniesiona w dniu 10 lipca 2023 r. - OQ/Komisja(Sprawa T-384/23)
(2023/C 304/36)
(Dz.U.UE C z dnia 28 sierpnia 2023 r.)
Strony
Strona skarżąca: OQ (przedstawicielka: R. Śtaba, adwokat)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiego Urzędu Doboru Kadr z dnia 15 maja 2023 r. wydanej w ramach konkursu EPSO/AD/378/20;
- zasądzenie od strony pozwanej - Komisji Europejskiej - zwrotu na rzecz OQ żądanych kosztów niniejszego postępowaniu wraz z odsetkami za zwłokę liczonymi od chwili podjęcia każdego z działań strony skarżącej do dnia zapłaty.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi skarżący podnosi pięć zarzutów.
1. Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia art. 45 TFUE przez to, że decyzją z dnia 15 maja 2023 r. komisja konkursowa odrzuciła zgłoszenie skarżącego do konkursu EPSO/AD/378/20 ze względu na to, że jego francuski dyplom prawny nie spełnia wymogów tego konkursu, mimo że w sprawie T-713/20, która była prowadzona między tymi samymi stronami i na tej samej podstawie faktycznej, Sąd wyraźnie stwierdził, że zgłoszenie skarżącego nie mogło zostać odrzucone z tego tylko powodu, iż nie był to jeden z dyplomów konkursu, i że w tym względzie konkurs był niezgodny z prawem w stosunku do skarżącego. Narusza to podstawową swobodę skarżącego zagwarantowaną w art. 45 TFUE przez to, że to nieuznanie dyplomu stworzyło poważną przeszkodę w swobodnym przepływie osób ze względu na to, że komisja konkursowa nie dokonała oceny dyplomu skarżącego zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału w tej dziedzinie. Druga część zarzutu pierwszego dotyczy nieuwzględnienia innego doświadczenia i zaświadczeń skarżącego potwierdzających, że posiada on niezbędną wiedzę i doświadczenie.
2. Zarzut drugi dotyczący oczywistego błędu w ocenie okoliczności faktycznych i prawnych ze względu na to, że komisja konkursowa nie uwzględniła doświadczenia skarżącego w zakresie tłumaczenia tekstów prawnych nabytego w pracy w Parlamencie Europejskim. Oczywisty błąd przejawia się w tym, że mowa jest o doświadczeniu w tłumaczeniu tekstów prawnych, czego między innymi wymaga ogłoszenie o konkursie. Komisja konkursowa naruszyła również prawo, gdyż doświadczenie skarżącego kwalifikowało go w kontekście podobnych stanowisk pracy w innych instytucjach Unii, a zgodnie z właściwą praktyką należało je ocenić wyłącznie w kontekście rozpatrywanego konkursu. W ten sposób komisja konkursowa odstąpiła od ogłoszenia o konkursie, którym jest ściśle związana.
3. Zarzut trzeci dotyczy nieuwzględnienia doświadczenia tłumaczeniowego nabytego w ramach wymiany międzyinstytu- cjonalnej między Trybunałem Sprawiedliwości a Parlamentem. Chociaż skarżący był wówczas formalnie tłumaczem w Parlamencie Europejskim, wiedza zdobyta przez niego w ramach wymiany w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie mogła nie zostać w żaden sposób uwzględniona, ponieważ doświadczenie to było pod każdym względem istotne, niezależnie od tego, że zostało nabyte w ramach wymiany. Uznając to doświadczenie za nieistotne, komisja konkursowa dopuściła się oczywistego naruszenia prawa.
4. Zarzut czwarty dotyczący nieuwzględnienia pełnego doświadczenia prawnego w pracy nabytego w Republice Chorwacji. Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie okoliczności faktycznych, nie uznając za istotne doświadczenia w wymiarze około 45 dni pracy w kancelarii adwokackiej w Republice Chorwacji. Skarżącemu uznano jedynie okres jednego miesiąca pracy w tej kancelarii po wpisaniu go rejestru aplikantów adwokackich. Na poparcie swojego argumentu, zgodnie z którym również sporny okres powinien był zostać uwzględniony, skarżący podnosi, że późniejszy wpis do rejestru wynikał z faktu, że skarżący posiada dyplom zagraniczny, który został zbadany na posiedzeniu chorwackiej izby adwokackiej prawie miesiąc po złożeniu przez skarżącego wniosku o wpis do rejestru prowadzonego przez ten organ. Tymczasem do chwili wpisu w rejestrze skarżący wykonywał ściśle prawnicze zadania i obowiązki, jak wynika z przedstawionych dokumentów, którymi wykazuje, że od samego początku stosunku pracy zamiarem pracodawcy było, by skarżący pracował w charakterze aplikanta adwokackiego. Ponadto w ogłoszeniu o konkursie nigdzie nie jest wskazane, że warunkiem uznania odpowiedniego doświadczenia jest to, by kandydat był wpisany do rejestru aplikantów adwokackich, lecz jedynie, by był zatrudniony w kancelarii adwokackiej. W ten sposób komisja konkursowa odeszła od treści ogłoszenia o konkursie, którym jest ściśle związana.
5. Zarzut piąty dotyczy braku uzasadnienia decyzji z dnia 15 maja 2023 r. odrzucającej zgłoszenie skarżącego do rozpatrywanego konkursu, który polega na tym, że decyzja ta nie zawiera jasnych kryteriów, na których opierała się decyzja komisji konkursowej, oraz że przedstawione powody są ze sobą sprzeczne i nie pozwalają na wyciągnięcie wniosku co do tego, którego dokładnie kryterium nie spełnił skarżący. W ten sposób komisja konkursowa naruszyła również zasadę równego traktowania, ponieważ wszyscy pozostali kandydaci wiedzieli od początku, czy spełniają warunki konkursu, podczas gdy skarżący z powodu braku uzasadnienia nadal nie wie, czy spełnia warunki konkursu i na podstawie jakich kryteriów komisja konkursowa to ustala.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2023.304.29 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-384/23: Skarga wniesiona w dniu 10 lipca 2023 r. - OQ/Komisja |
| Data aktu: | 2023-08-28 |
| Data ogłoszenia: | 2023-08-28 |