Sprawa T-67/23: Skarga wniesiona w dniu 13 lutego 2023 r. - UH/EBC
Skarga wniesiona w dniu 13 lutego 2023 r. - UH/EBC(Sprawa T-67/23)
(2023/C 164/60)
(Dz.U.UE C z dnia 8 maja 2023 r.)
Strony
Strona skarżąca: UH (przedstawiciele: M. Burianski, R. Janjuah i W. Häring, Rechtsanwälte)
Strona pozwana: Europejski Bank Centralny
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności decyzji strony pozwanej z dnia 13 grudnia 2022 r. w sprawie cofnięcia skarżącej zezwolenia na prowadzenie działalności udzielonego instytucji kredytowej (ECB-SSM-2022-DE-22 WHD-2022-0001);
- obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.
1. Zarzut pierwszy dotyczący formalnej niezgodności z prawem decyzji
- W swoim rozstrzygnięciu decyzja EBC opiera się na innych podstawach prawnych niż te, które zostały przedstawione w uzasadnieniu. Tym samym doszło do naruszenia obowiązku uzasadnienia wynikającego z § 39 Verwaltungsverfahrensgesetz (ustawy o postępowaniu administracyjnym), art. 296 ust. 2 TFUE oraz art. 41 ust. 2 lit. c) karty praw podstawowych.
2. Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa do bycia wysłuchanym
- EBC nie uwzględnił stanowiska skarżącej w trakcie postępowania wyjaśniającego. Stanowi to naruszenie art. 41 ust. 2 lit. a) karty praw podstawowych.
3. Zarzut trzeci dotyczący braku przesłanek z § 35 ust. 2 pkt 4 lit. a) Kreditwesengesetz (ustawy o bankowości)
- Przesłanki podstawy prawnej przyjętej w uzasadnieniu decyzji EBC na podstawie § 35 ust. 2 pkt 4 lit. a) Kreditwesengesetz (ustawy o bankowości) nie są spełnione. Domniemanie przewidziane w tej podstawie prawnej nie istnieje lub w pozostałym zakresie zostało obalone.
4. Zarzut czwarty dotyczący braku przesłanek z § 35 ust. 2 pkt 6 Kreditwesengesetz (ustawy o bankowości)
- Przesłanki podstawy prawnej przyjętej w uzasadnieniu decyzji EBC na podstawie § 35 ust. 2 pkt 6 Kreditwesengesetz (ustawy o bankowości) nie są spełnione. EBC nie uwzględnił dynamicznej definicji funduszy własnych tej podstawy prawnej. Ponadto odniesienie do wymogów w zakresie funduszy własnych zwiększonych przez Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht (federalny urząd nadzoru usług finansowych) stanowi naruszenie art. 41 ust. 1 karty praw podstawowych.
5. Zarzut piąty dotyczący błędu w ocenie i nadużycia swobodnego uznania przez EBC
- Cofnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności bankowej jest nieproporcjonalne. Po pierwsze, doszło do przekroczenia zakresu uznania, ponieważ EBC uzasadnił cofnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności bankowej także w ten sposób, że należało wyjaśnić jakoby "poważne" naruszenia wymogów nadzorczych. W ten sposób EBC przyznał swojej decyzji nieprzewidziany prawem charakter sankcji, który nie wynika z § 35 Kreditwesengesetz (ustawy o bankowości). Stanowi to naruszenie § 40 Verwaltungsverfahrensgesetz (ustawy o postępowaniu administracyjnym), art. 5 ust. 1 zdanie drugie TUE oraz art. 263 ust. 2 TFUE.
- Ponadto nastąpiło przekroczenie swobodnego uznania. Cofnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności bankowej nie jest odpowiednie do osiągnięcia celu, jakiemu ma służyć ten środek. Cofnięcie zezwolenia miałoby wysoce negatywne konsekwencje w szczególności dla wierzycieli skarżącej i gwarantowania depozytów, jakich można byłoby uniknąć w ramach zamierzonej przez skarżącą likwidacji własnej.
- Cofnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności bankowej nie jest też konieczne, ponieważ w koncepcji likwidacji własnej skarżącej jest do dyspozycji równie skuteczny, jednak mniej ingerujący środek do osiągnięcia celu zamierzonego poprzez owo cofnięcie zezwolenia. Ta koncepcja likwidacji własnej stała się podstawą decyzji Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht (federalnego urzędu nadzoru usług finansowych).
- Cofnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności bankowej nie jest również proporcjonalne. Nie zachodzi uzasadniona ingerencja w prawo podstawowe z art. 12 ust. 1 w związku z art. 19 ust. 3 Grundgesetz (ustawy zasadniczej). Działania następcze grożące z tytułu cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności bankowej na podstawie § 38 Kreditwesengesetz (ustawy o bankowości) są nieproporcjonalne. Ponadto powstałyby wysoce negatywne konsekwencje dla wierzycieli i akcjonariuszy skarżącej, których można byłoby uniknąć poprzez likwidację własną z zezwoleniem na prowadzenie działalności bankowej.
- Ponadto zachodzi brak skorzystania ze swobodnego uznania, ponieważ § 35 ust. 2 pkt 4 lit. a) Kreditwesengesetz (ustawy o bankowości) wymaga podwójnego badania proporcjonalności, czego strona pozwana nie przeprowadziła.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2023.164.43 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-67/23: Skarga wniesiona w dniu 13 lutego 2023 r. - UH/EBC |
| Data aktu: | 2023-05-08 |
| Data ogłoszenia: | 2023-05-08 |