Sprawa C-921/19: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 10 czerwca 2021 r. - LH v. Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 10 czerwca 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch - Niderlandy) - LH / Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

(Sprawa C-921/19) ¹

[Odesłanie prejudycjalne - Kontrole graniczne, azyl i imigracja - Polityka azylowa - Wspólne procedury udzielania i cofania ochrony międzynarodowej - Dyrektywa 2013/32/UE - Artykuł 40 ust. 2 - Kolejny wniosek - Nowe elementy lub ustalenia - Pojęcie - Dokumenty, których autentyczność nie może zostać stwierdzona lub których źródła nie można obiektywnie zweryfikować - Dyrektywa 2011/95/UE - Artykuł 4 ust. 1 i 2 - Ocena dowodów - Obowiązek współpracy danego państwa członkowskiego]

Język postępowania: niderlandzki

(2021/C 297/08)

(Dz.U.UE C z dnia 26 lipca 2021 r.)

Sąd odsyłający

Rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: LH

Strona pozwana: Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

Sentencja

1) Artykuł 40 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej w związku z art. 4 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie ustawodawstwu krajowemu, na mocy którego każdy dokument przedstawiony przez osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową na poparcie kolejnego wniosku jest automatycznie uznawany za niestanowiący "nowego elementu lub ustalenia" w rozumieniu tego przepisu, jeżeli nie można stwierdzić autentyczności tego dokumentu lub nie można obiektywnie zweryfikować źródła takiego dokumentu.

2) Artykuł 40 dyrektywy 2013/32 w związku z art. 4 ust. 1 i 2 dyrektywy 2011/95 należy interpretować w ten sposób, że po pierwsze, ocena dowodów przedstawionych na poparcie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej nie może się różnić w zależności od tego, czy chodzi o pierwszy wniosek, czy o kolejny wniosek, a po drugie, że państwo członkowskie jest zobowiązane do współpracy z wnioskodawcą w celu oceny istotnych elementów jego kolejnego wniosku, jeżeli na poparcie tego wniosku wnioskodawca ów przedstawia dokumenty, których autentyczności nie można stwierdzić.

1 Dz.U. C 103 z 30.3.2020.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2021.297.10
• Rodzaj: wyrok
• Tytuł: Sprawa C-921/19: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 10 czerwca 2021 r. - LH v. Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid
• Data aktu: 2021-06-10
• Data ogłoszenia: 2021-07-26