Sprawa T-131/21: Skarga wniesiona w dniu 28 lutego 2021 r. - Regiao Autónoma da Madeira / Komisja.

Skarga wniesiona w dniu 28 lutego 2021 r. - Regiao Autónoma da Madeira / Komisja

(Sprawa T-131/21)

Język postępowania: portugalski

(2021/C 206/34)

(Dz.U.UE C z dnia 31 maja 2021 r.)

Strony

Strona skarżąca: Regiao Autónoma da Madeira (autonomiczny region Madery, Portugalia) (przedstawiciele: adwokaci M. Gorjao-Henriques i A. Saavedra)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

– nakazanie dołączenia do akt sprawy - w zakresie wnioskowanym w niniejszej skardze - dokumentów z postępowania administracyjnego, które doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji;

– połączenie niniejszej sprawy ze sprawą T-95/21 (Portugalia/Komisji);

– stwierdzenie nieważności art. 1 i art. 4-6 decyzji Komisji C(2020)8550 final z dnia 4 grudnia 2020 r. "w sprawie programu pomocy SA.21259 (2018/C) (ex2018/NN) wdrożonego przez Portugalię na rzecz Zona Franca da Madeira (ZFM) - Program III";

– obciążenie Komisji Europejskiej całością kosztów postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.

1. Zarzut pierwszy, dotyczący naruszenia prawa lub braku uzasadnienia, ponieważ sporny środek nie stanowi pomocy państwa, gdyż ma charakter ogólny i nieselektywny w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Strona skarżąca podnosi w szczególności, że środek ten nie ma charakteru selektywnego, ponieważ wpisuje się on w ogólną strukturę portugalskiego systemu podatkowego.

2. Zarzut drugi, dotyczący naruszenia prawa w zakresie, w jakim program III ZFM został wdrożony zgodnie z decyzjami Komisji z 2007 r. i 2013 r. oraz z art. 107 i 108 TFUE. Strona skarżąca podnosi, że wymóg, aby zyski pochodziły z działalności faktycznie i materialnie wykonywanej w autonomicznym regionie Madery nie powinien być interpretowany w ten sposób, że uwzględniane są jedynie dodatkowe koszty przedsiębiorstw zarejestrowanych w ZFM wynikające z faktu odległego położenia tego regionu, że ulgi podatkowe mogą być stosowane jedynie do zysków tych przedsiębiorstw pochodzących z działalności bezpośrednio obciążonej tymi dodatkowymi kosztami oraz że wyłączona jest działalność wykonywana poza Maderą przez przedsiębiorstwa zarejestrowane w ZFM prowadzące działalność międzynarodową.

3. Zarzut trzeci, dotyczący błędu w zakresie podstawy faktycznej decyzji Komisji lub niewystarczającego uzasadnienia ze względu na to, że wymogi systemu podatkowego i nadzór nad nim sprawowany przez władze krajowe i regionalne jest właściwym systemem kontroli programu III ZFM. Strona skarżąca podnosi między innymi, że wymogi prawne dotyczące oddzielnego księgowania dochodów uzyskanych w ZFM oraz przestrzegania szerokiego katalogu obowiązków podatkowych umożliwia skuteczną i odpowiednią kontrolę oraz nadzór nad programem III ZFM przez władze krajowe i regionalne.

4. Zarzut czwarty, dotyczący tego, że decyzja Komisji narusza prawo, ponieważ pojęcie "miejsc pracy" mające zastosowanie do programu III ZFM jest instytucją prawa krajowego nieznajdującą zastosowania do metodologii miejsc pracy w "EPC" (ekwiwalent pełnego czasu pracy) i "RJP" (roczne jednostki pracy). Strona skarżąca podnosi, że dla celów oceny wymogu programu III ZFM dotyczącego tworzenia lub utrzymania miejsc pracy, zaskarżona decyzja narusza prawo stosując metodologię definiowania pojęcia miejsca pracy w "EPC" i "RJP", ponieważ pojęciem miejsca pracy znajdującym zastosowanie do programu ZFM jest pojęcie wynikające z krajowego prawa pracy.

5. Zarzut piąty, dotyczący błędu w zakresie podstawy faktycznej decyzji lub braku uzasadnienia, ponieważ kontrola wymogu tworzenia/utrzymania miejsc pracy była odpowiednia i skuteczna. Strona skarżąca podnosi, że władze krajowe dostarczyły Komisji Europejskiej dowody umożliwiające jej ocenę kontroli warunku dotyczącego tworzenia/utrzymania miejsc pracy w ZFM, w związku z czym zaskarżona decyzja zawiera błędy w zakresie podstawy faktycznej lub jest obarczona brakiem uzasadnienia.

6. Zarzut szósty, dotyczący naruszenia ogólnych zasad prawa Unii Europejskiej. W szczególności strona skarżąca podnosi, że decyzja narusza ogólne zasady prawa Unii Europejskiej dotyczące proporcjonalności, pewności prawa, uzasadnionych oczekiwań i dobrej administracji.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2021.206.26/2
• Rodzaj: ogłoszenie
• Tytuł: Sprawa T-131/21: Skarga wniesiona w dniu 28 lutego 2021 r. - Regiao Autónoma da Madeira / Komisja.
• Data aktu: 2021-05-31
• Data ogłoszenia: 2021-05-31