Sprawa C-562/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativa rajona tiesa (Łotwa) w dniu 28 października 2020 r. - SIA Rodl & Partner / Valsts ienemumu dienests.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativa rajona tiesa (Łotwa) w dniu 28 października 2020 r. - SlA Rodl & Partner / Valsts ienemumu dienests

(Sprawa C-562/20)

(2021/C 19/43)

Język postępowania: łotewski

(Dz.U.UE C z dnia 18 stycznia 2021 r.)

Sąd odsyłający

Administrativa rajona tiesa

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: SIA Rodl & Partner

Druga strona postępowania: Valsts ienemumu dienests

Pytania prejudycjalne

1) Czy art. art. 18 ust. 1 i 3 dyrektywy 2015/849 ¹  w związku z pkt 3 lit. b) załącznika III do dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że przepisy te i) zobowiązują automatycznie zewnętrznego dostawcę usług księgowych do podjęcia wzmożonych środków należytej staranności wobec klienta na tej podstawie, iż klient jest organizacją pozarządową, a osoba upoważniona i zatrudniona przez klienta jest obywatelem państwa trzeciego o wysokim ryzyku korupcji, w tym przypadku Federacji Rosyjskiej, posiadającym pozwolenie na pobyt na Łotwie oraz ii) zobowiązują automatycznie do przypisania temu klientowi wyższego stopnia ryzyka?

2) W przypadku odpowiedzi twierdzącej na poprzednie pytanie, czy wskazaną wykładnię art. 18 ust. 1 i 3 dyrektywy 2015/849 można uznać za proporcjonalną, a tym samym za zgodną z art. 5 ust. 4 akapit pierwszy Traktatu o Unii Europejskiej?

3) Czy art. 18 dyrektywy 2015/849 w związku z pkt 3 lit. b) załącznika III do dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że przewiduje on automatyczny obowiązek podjęcia wzmocnionych środków należytej staranności wobec klienta we wszystkich przypadkach, gdy partner handlowy klienta, ale nie sam klient, jest w jakiś sposób powiązany z państwem trzecim o wysokim ryzyku korupcji, w tym przypadku z Federacją Rosyjską?

4) Czy art. 13 ust. 1 lit. c) i d) dyrektywy 2015/849 należy interpretować w ten sposób, że stanowi on, iż podmiot zobowiązany podejmując w stosunku do klienta środki należytej staranności powinien uzyskać od klienta kopię umowy zawartej pomiędzy klientem a osobą trzecią, a zatem, że zbadanie tej umowy na miejscu jest niewystarczające?

5) Czy art. 14 ust. 5 dyrektywy 2015/849 należy interpretować w ten sposób, że podmiot zobowiązany powinien stosować środki należytej staranności w odniesieniu do obecnych klientów, nawet jeżeli nie zostały wykryte żadne istotne zmiany w sytuacji klienta oraz jeżeli nie upłynął ustalony przez właściwe organy państw członkowskich termin na zastosowanie nowych środków monitorujących oraz, że obowiązek ten ma zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do tych klientów, którzy zostali uznani za klientów wysokiego ryzyka?

6) Czy art. 60 ust. 1 i 2 dyrektywy 2015/849 należy interpretować w ten sposób, że właściwy organ, publikując informację w przedmiocie ostatecznej decyzji o nałożeniu kary lub środka administracyjnego za naruszenie przepisów prawa krajowego transponujących tę dyrektywę, obowiązany jest zapewnić ścisłą zgodność opublikowanej informacji z informacją zawartą w decyzji?

1 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. 2015, L 141, s. 73).

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2021.19.42
• Rodzaj: ogłoszenie
• Tytuł: Sprawa C-562/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativa rajona tiesa (Łotwa) w dniu 28 października 2020 r. - SIA Rodl & Partner / Valsts ienemumu dienests.
• Data aktu: 2021-01-18
• Data ogłoszenia: 2021-01-18