NOWOŚĆ LEX Cyberbezpieczeństwo Twoja tarcza w cyfrowym świecie!
Zmień język strony
Zmień język strony
Prawo.pl

Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie niewyrażania sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego Komisji z dnia 28 marca 2019 r. zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) 2015/2205, rozporządzenie delegowane (UE) 2016/592 i rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1178 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do daty, od której obowiązek rozliczania staje się skuteczny dla niektórych rodzajów kontraktów (C(2019)02533 - 2019/2680(DEA)).

Decyzja
Parlamentu Europejskiego w sprawie niewyrażania sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego Komisji z dnia 28 marca 2019 r. zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) 2015/2205, rozporządzenie delegowane (UE) 2016/592 i rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1178 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do daty, od której obowiązek rozliczania staje się skuteczny dla niektórych rodzajów kontraktów (C(2019)02533 - 2019/2680(DEA))

P8_TA(2019)0332

Brak sprzeciwu wobec aktu delegowanego: data, od której obowiązek rozliczania staje się skuteczny dla niektórych rodzajów kontraktów

(2021/C 116/08)

(Dz.U.UE C z dnia 31 marca 2021 r.)

Parlament Europejski,

uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (C(2019)02533),
uwzględniając pismo Komisji z 28 marca 2019 r., w którym Komisja zwraca się do Parlamentu o oświadczenie, że nie wyraża on sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego,
uwzględniając pismo Komisji Gospodarczej i Monetarnej z 1 kwietnia 2019 r. skierowane do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji,
uwzględniając art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji 1 , w szczególności jego art. 5 ust. 2 i art. 82 ust. 6,
uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/396 z dnia 19 grudnia 2018 r. zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2015/2205, rozporządzenie delegowane (UE) 2016/592 i rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1178 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do daty, od której obowiązek rozliczania staje się skuteczny dla niektórych rodzajów kontraktów 2 ,
uwzględniając zalecenie dotyczące decyzji Komisji Gospodarczej i Monetarnej,
uwzględniając art. 105 ust. 6 Regulaminu,
uwzględniając fakt, że nie wyrażono sprzeciwu w terminie określonym w art. 105 ust. 6 akapity pierwszy i drugi Regulaminu, który upłynął dnia 4 kwietnia 2019 r.,
A.
mając na uwadze, że zgodnie z art. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/396 rozporządzenie stosuje się od dnia następującego po dniu, w którym traktaty przestają mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie na podstawie art. 50 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), chyba że umowa o wystąpieniu weszła w życie przed tym dniem lub przedłużony został dwuletni okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE;
B.
mając na uwadze, że 22 marca 2019 r. Rada Europejska przyjęła decyzję (UE) 2019/476 3  przedłużającą okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem oraz mając na uwadze, że w związku z tym nie zostanie spełniony drugi warunek stosowania rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/396, zgodnie z którym dwuletni okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE, nie został przedłużony;
C.
mając na uwadze, że przyczyny leżące u podstaw rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/396 pozostaną - bez względu na jakiekolwiek przedłużenie okresu, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE, oraz mając na uwadze, że 13 lutego 2019 r. Parlament oświadczył, że nie ma zastrzeżeń do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/396;
D.
mając na uwadze, że Parlament nadal zgadza się co do znaczenia, jakie dla właściwych organów i rynków finansowych ma zwolnienie niektórych transakcji wynikających z nowacji na ograniczony okres 12 miesięcy, jeżeli kontrahent mający siedzibę w Zjednoczonym Królestwie zostaje zmieniony na kontrahenta w UE-27, i w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje rozporządzenie delegowane z dnia 28 marca 2019 r., które dotyczy niedawnego przedłużenia okresu przewidzianego w art. 50 ust. 3 TUE decyzją Rady Europejskiej (UE) 2019/476;
1.
oświadcza, że nie wyraża sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego;
2.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji.
1 Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1.
2 Dz.U. L 71 z 13.3.2019, s. 11.
3 Decyzja Rady Europejskiej (UE) 2019/476 przyjęta w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem z dnia 22 marca 2019 r. przedłużająca okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE (Dz.U. L 80 I z 22.3.2019, s. 1).
Metryka aktu
Identyfikator:

Dz.U.UE.C.2021.116.18

Rodzaj:decyzja
Tytuł:Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie niewyrażania sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego Komisji z dnia 28 marca 2019 r. zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) 2015/2205, rozporządzenie delegowane (UE) 2016/592 i rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1178 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do daty, od której obowiązek rozliczania staje się skuteczny dla niektórych rodzajów kontraktów (C(2019)02533 - 2019/2680(DEA)).
Data aktu:2019-03-28
Data ogłoszenia:2021-03-31