Sprawy połączone C-155/19 i C-156/19: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 lutego 2021 r. - Federazione Italiana Giuoco Calcio, Consorzio Ge.Se.Av. S. c. arl v. De Vellis Servizi Globali Srl.

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 lutego 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato - Włochy) - Federazione Italiana Giuoco Calcio (FIGC), Consorzio Ge.Se.Av. S. c. arl / De Vellis Servizi Globali Srl

(Sprawy połączone C-155/19 i C-156/19) ¹

[Odesłanie prejudycjalne - Zamówienia publiczne - Procedura udzielenia zamówienia publicznego - Dyrektywa 20l4/24/UE - Artykuł 2 ust. 1 pkt 4 - Instytucja zamawiająca - Podmioty prawa publicznego - Pojęcie - Krajowa federacja sportowa - Zaspokajanie potrzeb w interesie ogólnym - Nadzór nad zarządzaniem federacją przez podmiot prawa publicznego]

(2021/C 110/04)

Język postępowania: włoski

(Dz.U.UE C z dnia 29 marca 2021 r.)

Sąd odsyłający

Consiglio di Stato

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Federazione Italiana Giuoco Calcio (FIGC), Consorzio Ge.Se.Av. S. c. arl

Strona przeciwna: De Vellis Servizi Globali Srl

przy udziale: Consorzio Ge.Se.Av. S. c. arl, Comitato Olimpico Nazionale Italiano (CONI), Federazione Italiana Giuoco Calcio (FIGC)

Sentencja

1) Artykuł 2 ust. 1 pkt 4 lit. a) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE należy interpretować w ten sposób, że można uznać, iż podmiot, któremu powierzono zadania publiczne zdefiniowane w sposób wyczerpujący przez prawo krajowe, został utworzony w szczególnym celu zaspokajania potrzeb w interesie ogólnym, które nie mają charakteru przemysłowego ani handlowego w rozumieniu tego przepisu, nawet jeśli został on utworzony nie w formie organu administracji publicznej, lecz w formie stowarzyszenia podlegającego przepisom prawa prywatnego, a niektóre rodzaje jego działalności, w stosunku do których posiada on zdolność samofinansowania, nie mają charakteru publicznego.

2) Drugą część alternatywy przewidzianej w art. 2 ust. 1 pkt 4 lit. c) dyrektywy 2014/24 należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy krajowa federacja sportowa posiada na mocy prawa krajowego autonomię w zarządzaniu, zarządzanie tą federacją można uznać za podlegające kontroli organu administracji publicznej tylko wtedy, gdy z analizy wszystkich uprawnień, jakimi dysponuje ten organ wobec wspomnianej federacji, wynika, że istnieje aktywna kontrola zarządzania, która faktycznie podważa ową autonomię do tego stopnia, iż umożliwia wspomnianemu organowi wywieranie wpływu na decyzje tej federacji w dziedzinie zamówień publicznych. Okoliczność, że poszczególne krajowe federacje sportowe wywierają wpływ na działalność danego organu administracji publicznej ze względu na ich większościowy udział w kolegialnych organach doradczych tego organu administracji, ma znaczenie tylko wtedy, gdy można wykazać, że każda z tych federacji rozpatrywana z osobna jest w stanie wywierać znaczący wpływ na kontrolę publiczną sprawowaną przez ten organ w stosunku do niej z tym skutkiem, że kontrola ta zostaje zneutralizowana i w ten sposób taka krajowa federacja sportowa przejmuje nadzór nad swoim zarządem, i to niezależnie od wpływu innych krajowych federacji sportowych znajdujących się w analogicznej sytuacji.

1 Dz.U. C 206 z 17.6.2019.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2021.110.7
• Rodzaj: wyrok
• Tytuł: Sprawy połączone C-155/19 i C-156/19: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 3 lutego 2021 r. - Federazione Italiana Giuoco Calcio, Consorzio Ge.Se.Av. S. c. arl v. De Vellis Servizi Globali Srl.
• Data aktu: 2021-02-03
• Data ogłoszenia: 2021-03-29