Sprawa C-34/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Köln (Niemcy) w dniu 24 stycznia 2020 r. - Telekom Deutschland GmbH / Republika Federalna Niemiec.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Köln (Niemcy) w dniu 24 stycznia 2020 r. - Telekom Deutschland GmbH / Republika Federalna Niemiec

(Sprawa C-34/20)

Język postępowania: niemiecki

(2020/C 137/47)

(Dz.U.UE C z dnia 27 kwietnia 2020 r.)

Sąd odsyłający

Verwaltungsgericht Köln

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Telekom Deutschland GmbH

Strona pozwana: Republika Federalna Niemiec

Pytania prejudycjalne

1.

a) Czy w przypadku, w którym taryfa telefonii komórkowej, która przewiduje w odniesieniu do ruchu mobilnego miesięczny limit ilości danych, po którego zużyciu następuje redukcja prędkości transmisji, może zostać nieodpłatnie rozszerzona o opcję taryfową, na podstawie której można korzystać z określonych usług tak zwanych partnerów treściowych przedsiębiorstwa telekomunikacyjnego bez wliczania ilości danych zużytej w wyniku korzystania z tych usług do miesięcznego limitu ilości danych określonego w taryfie telefonii komórkowej, przy czym jednak użytkownik końcowy wyraża zgodę na ograniczenie maksymalnej przepustowości do 1,7 Mbit/s dla transmisji strumieniowej wideo niezależnie od tego, czy chodzi o transmisję strumieniową wideo partnerów treściowych czy innych dostawców, art. 3 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2015/2120 ¹  należy interpretować w ten sposób, że porozumienia dotyczące cech usług dostępu do internetu, o których mowa w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2015/2120, muszą spełniać wymogi określone w art. 3 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2015/2120?

b) W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze lit. a): czy art. 3 ust. 3 akapit trzeci rozporządzenia (UE) 2015/2120 należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji takiej jak rozpatrywana w niniejszej sprawie ograniczenie przepustowości należy uznać za spowolnienie kategorii usługi?

c) W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze lit. b): czy pojęcie grożącego przeciążenia sieci w rozumieniu art. 3 ust. 3 akapit trzeci lit. c) rozporządzenia (UE) 2015/2120 należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono jedynie (grożące) wyjątkowe lub tymczasowe przeciążenia sieci?

d) W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze lit. b): czy art. 3 ust. 3 akapit trzeci lit. c) rozporządzenia (UE) 2015/2120 należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji takiej jak rozpatrywana w niniejszej sprawie wymóg równego traktowania równoważnych rodzajów transferów danych sprzeciwia się ograniczeniu przepustowości, które ma zastosowanie jedynie w przypadku opcji dodatkowej, nie zaś w przypadkach pozostałych taryf telefonii komórkowej, a ponadto dotyczy tylko transmisji strumieniowej wideo?

e) W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze lit. b): czy art. 3 ust. 3 akapit trzeci rozporządzenia (UE) 2015/2120 należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji takiej jak rozpatrywana w niniejszej sprawie ograniczenie przepustowości w zależności od zamówienia opcji dodatkowej, którą użytkownik końcowy może ponadto w każdej chwili dezaktywować na okres do 24 godzin, spełnia wymóg, zgodnie z którym kategoria usługi może być spowalniana jedynie tak długo, jak jest to konieczne dla osiągnięcia celów określonych w art. 3 ust. 3 akapit trzeci lit. a)-c) rozporządzenia (UE) 2015/2120?

2.

a) W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze lit. b): czy art. 3 ust. 3 akapit drugi zdanie drugie rozporządzenia (UE) 2015/2120 należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji takiej jak rozpatrywana w niniejszej sprawie ograniczenie przepustowości jedynie w odniesieniu do transmisji strumieniowej wideo opiera się na obiektywnych różnicach w wymogach dotyczących technicznej jakości usług w zakresie określonych kategorii ruchu?

b) W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie lit. a): czy art. 3 ust. 3 akapit drugi zdanie trzecie rozporządzenia (UE) 2015/2120 należy interpretować w ten sposób, że identyfikacja ruchu danych przypadającego na transmisję strumieniową wideo na podstawie adresów IP, protokołów, adresów URL i rozszerzeń SNI oraz w drodze tak zwanego pattern-matchingu, w przypadku którego określone informacje zawarte w nagłówku są porównywane z wartościami typowymi dla transmisji strumieniowej wideo, stanowi monitorowanie konkretnych treści ruchu?

3. W przypadku odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze lit. a): czy art. 3 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/2120 należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji takiej jak rozpatrywana w niniejszej sprawie ograniczenie przepustowości jedynie w odniesieniu do transmisji strumieniowej wideo ogranicza prawo użytkowników końcowych w rozumieniu art. 3 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/2120?

1 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2120 z dnia 25 listopada 2015 r. ustanawiające środki dotyczące dostępu do otwartego internetu i dotyczące opłat detalicznych za regulowane usługi łączności wewnątrzunijnej oraz zmieniające dyrektywę 2002/22/WE, a także rozporządzenie (UE) nr 531/2012 (Dz.U. 2015, L 310, s. 1).

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2020.137.34
• Rodzaj: Ogłoszenie
• Tytuł: Sprawa C-34/20: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Köln (Niemcy) w dniu 24 stycznia 2020 r. - Telekom Deutschland GmbH / Republika Federalna Niemiec.
• Data aktu: 27/04/2020
• Data ogłoszenia: 27/04/2020