Sprawa C-220/17: Planta Tabak-Manufaktur Dr. Manfred Obermann GmbH & Co. KG v. Land Berlin (orzeczenie wstępne).

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 30 stycznia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Berlin - Niemcy) - Planta Tabak-Manufaktur Dr. Manfred Obermann GmbH & Co. KG / Land Berlin

(Sprawa C-220/17) ¹

Odesłanie prejudycjalne - Zbliżanie ustawodawstw - Ważność dyrektywy 2014/40/UE - Produkcja, prezentowanie i sprzedaż wyrobów tytoniowych - Przepisy dotyczące "składników" - Zakaz dotyczący aromatyzowanych wyrobów tytoniowych

Język postępowania: niemiecki

(2019/C 112/04)

(Dz.U.UE C z dnia 25 marca 2019 r.)

Sąd odsyłający

Verwaltungsgericht Berlin

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Planta Tabak-Manufaktur Dr. Manfred Obermann GmbH & Co. KG

Strona pozwana: Land Berlin

Sentencja

1) Analiza pierwszego pytania prejudycjalnego nie wykazała, by istniał jakikolwiek czynnik mogący podważać ważność przepisów art. 7 ust. 1, 7 i 14 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w sprawie produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych i powiązanych wyrobów oraz uchylającej dyrektywę 2001/37/WE.

2) Artykuł 7 ust. 14 dyrektywy 2014/40 należy interpretować w ten sposób, że, po pierwsze, pojęcie "kategorii wyrobu" w rozumieniu tego przepisu obejmuje papierosy i tytoń do samodzielnego skręcania papierosów oraz, po drugie, że procedura, jaką należy zastosować w celu ustalenia, czy określony wyrób tytoniowy osiąga przewidziany w tym przepisie limit wynoszący 3 %, powinna zostać określona zgodnie z prawem wewnętrznym danego państwa członkowskiego.

3) Artykuły 8-11 dyrektywy 2014/40 należy interpretować w ten sposób, że nie pozwalają one państwom członkowskim ustanawiać dodatkowych terminów transpozycji poza tymi przewidzianymi w art. 29 i 30 tej dyrektywy.

4) Analiza drugiego pytania prejudycjalnego nie wykazała, by istniał jakikolwiek czynnik mogący podważać ważność przepisów art. 9 ust. 1 akapit drugi, art. 9 ust. 4 lit. a) zdanie drugie, art. 9 ust. 6, art. 10 ust. 1 lit. b), e) i f), a także art. 11 ust. 1 akapit pierwszy zdanie pierwsze dyrektywy 2014/40.

5) Przepisy art. 13 ust. 1 lit. c) i art. 13 ust. 3 dyrektywy 2014/40 należy interpretować w ten sposób, że nakazują one państwom członkowskim ustanowienie zakazu stosowania informacji odnoszących się do smaku, zapachu, środków aromatyzujących lub innych dodatków również wtedy, gdy informacje te nie stanowią informacji mających charakter reklamowy i stosowanie danych składników jest nadal dozwolone.

6) Analiza trzeciego pytania prejudycjalnego nie wykazała, by istniał jakikolwiek czynnik mogący podważać ważność przepisów art. 13 ust. 1 lit. c) i art. 13 ust. 3 dyrektywy 2014/40.

1 Dz.U. C 239 z 24.7.2017.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2019.112.3/2
• Rodzaj: wyrok
• Tytuł: Sprawa C-220/17: Planta Tabak-Manufaktur Dr. Manfred Obermann GmbH & Co. KG v. Land Berlin (orzeczenie wstępne).
• Data aktu: 2019-01-30
• Data ogłoszenia: 2019-03-25