Sprawa T-370/09: Skarga wniesiona w dniu 18 września 2009 r. - GDF Suez przeciwko Komisji.

Skarga wniesiona w dniu 18 września 2009 r. - GDF Suez przeciwko Komisji

(Sprawa T-370/09)

(2009/C 282/102)

Język postępowania: francuski

(Dz.U.UE C z dnia 21 listopada 2009 r.)

Strony

Strona skarżąca: GDF Suez (Paryż, Francja) (przedstawiciele: J.-P. Gunther i C. Breuvart, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

– stwierdzenie nieważności - w całości lub w części - art. 1 decyzji, w którym uznano, że spółka GDF SUEZ naruszyła postanowienia art. 81 ust. 1 WE poprzez uczestnictwo w porozumieniu oraz w uzgodnionych praktykach w sektorze gazu ziemnego przynajmniej od dnia 1 stycznia 1980 r. do dnia 30 września 2005 r. - w odniesieniu do naruszenia popełnionego w Niemczech, oraz od dnia 10 sierpnia 2000 r. przynajmniej do dnia 30 września 2005 r. - w odniesieniu do naruszenia popełnionego we Francji, a w konsekwencji stwierdzenie nieważności także art. 3 decyzji, w którym wezwano GDF Suez do zaprzestania popełniania naruszeń wskazanych w art. 1 lub naruszeń mających identyczny bądź podobny cel lub skutek;

– tytułem żądania ewentualnego, zniesienie lub znaczące obniżenie kwoty grzywny, jaką nałożono na GDF Suez na mocy art. 2 decyzji;

– obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W ramach niniejszej skargi GDF Suez wnosi tytułem żądania głównego o stwierdzenie nieważności - w całości lub w części - decyzji C(2009) 5355 wersja ostateczna, wydanej przez Komisję Europejską w dniu 8 lipca 2009 r. w odniesieniu do postępowania na podstawie art. 81 WE (sprawa COMP/39.401 - E.ON/GDF), dotyczącej porozumienia i uzgodnionych praktyk w sektorze gazu ziemnego. Tytułem żądania ewentualnego skarżąca wnosi o zniesienie, względnie o obniżenie grzywny, jaka została na nią nałożona na mocy tej decyzji.

W uzasadnieniu głównego żądania stwierdzenia nieważności skarżąca podnosi cztery zarzuty dotyczące:

– naruszenia art. 81 WE, reguł dotyczących gromadzenia dowodów oraz obowiązku uzasadnienia w odniesieniu do kwestii istnienia porozumienia lub uzgodnionych praktyk między GDF Suez a E.ON/E.ON Ruhrgas przed sierpniem 2000 r., ze względu na:

– brak antykonkurencyjnego celu i skutku pism z 1975 r. przed sierpniem 2000 r.;

– brak wpływu na wewnątrzwspólnotową wymianę handlową przed sierpniem 2000 r.; oraz

– brak jakiegokolwiek dowodu na okoliczność istnienia zarzucanego naruszenia między styczniem 1980 r. a lutym 1999 r.;

– naruszenie art. 81 WE, reguł dotyczących gromadzenia dowodów oraz obowiązku uzasadnienia w odniesieniu do kwestii istnienia porozumienia lub uzgodnionych praktyk między GDF Suez a E.ON/E.ON Ruhrgas po sierpniu 2000 r., ze względu na:

– brak jednego i ciągłego naruszenia między dniem 1 stycznia 1980 r. a dniem 30 września 2005 r., a w konsekwencji przedawnienie pism z 1975 r.;

– brak między stronami wspólnej woli stosowania pism z 1975 r. po sierpniu 2000 r.;

– oczywiście błędną ocenę przebiegu spotkań i wymiany korespondencji między GDF Suez a E.ON/E.ON Ruhrgas; oraz

– brak oceny niezależnych działań DF Suez w Niemczech oraz E.ON/E.ON Ruhrgas we Francji;

– oczywisty brak dowodów na okoliczność istnienia porozumienia lub uzgodnionych praktyk dotyczących ograniczenia przez E.ON/E.ON Ruhrgas wykorzystania we Francji gazu transportowanego gazociągiem MEGAL, ze względu na:

– niezaistnienie na rynku francuskim jakiegokolwiek naruszenia wynikającego z pisma "Direktion G";

– oczywiście błędną interpretację dotyczących Francji spotkań i dotyczącej tego państwa wymiany korespondencji między GDF Suez a E.ON/E.ON Ruhrgas;

– wyłączenie dotyczące monopolu prawnego GDF Suez w zakresie importu i dostawy gazu we Francji przed uwolnieniem rynku gazu w styczniu 2003 r.;

– błędne ustalenia faktyczne oraz naruszenia prawa dotyczące stosowania art. 81 WE, w odniesieniu do kwestii istnienia porozumienia lub uzgodnionych praktyk między GDF Suez a E.ON/E.ON Ruhrgas po sierpniu 2004 r.

W uzasadnieniu żądania ewentualnego zniesienia grzywny skarżąca podnosi jeden zarzut dotyczący naruszenia zasad równego traktowania, proporcjonalności i niedziałania prawa wstecz.

W uzasadnieniu dalszego żądania ewentualnego odnoszącego się do kwestii obniżenia kwoty grzywny skarżąca podnosi sześć zarzutów dotyczących:

– okoliczności, że zarzucane naruszenie dotyczące rynków gazu we Francji nie zostało udowodnione w wymagany prawem sposób oraz okoliczności, że zaskarżona decyzja zawiera w tym względzie braki w uzasadnieniu;

– naruszenia zasad równego traktowania i proporcjonalności poprzez nałożenie na GDF Suez i E.ON/E.ON Ruhrgas grzywien w identycznej wysokości;

– błędnej oceny czasu trwania naruszenia;

– błędnej oceny wagi naruszenia;

– błędnej oceny kwestii konieczności stosowania względem GDF Suez cła importowego wynoszącego 15 %; oraz

– błędnej oceny okoliczności łagodzących.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2009.282.54
• Rodzaj: Ogłoszenie
• Tytuł: Sprawa T-370/09: Skarga wniesiona w dniu 18 września 2009 r. - GDF Suez przeciwko Komisji.
• Data aktu: 21/11/2009
• Data ogłoszenia: 21/11/2009