Czechosłowacja-Polska. Konwencja w sprawie ochrony roślin uprawnych przed szkodnikami i chorobami. Praga.1949.01.22.

KONWENCJA

między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czechosłowacką w sprawie ochrony roślin uprawnych przed szkodnikami i chorobami, podpisana w Pradze dnia 22 stycznia 1949 r.

W Imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

BOLESŁAW BIERUT

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości:

W dniu dwudziestym drugim stycznia tysiąc dziewięćset czterdziestego dziewiątego roku podpisana została w Pradze Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czechosłowacką w sprawie ochrony roślin uprawnych przed szkodnikami i chorobami o następującym brzmieniu dosłownym:

KONWENCJA

między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czechosłowacką w sprawie ochrony roślin uprawnych przed szkodnikami i chorobami.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej i Prezydent Republiki Czechosłowackiej, kierowani chęcią zacieśnienia współpracy między obu Państwami w dziedzinie rolnictwa, a w szczególności chęcią ochronienia roślin uprawnych w obu Państwach przed szkodnikami i chorobami, postanowili zawrzeć odpowiednią umowę i wyznaczyli w tym celu swoich pełnomocników, a mianowicie:

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

p. Józefa OLSZEWSKIEGO, Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej w Pradze

a Prezydent Republiki Czechosłowackiej

p. Dr Vladimira CLEMENTISA, Ministra Spraw Zagranicznych,

którzy po wzajemnym przedłożeniu swoich pełnomocnictw, uznanych za dobre i w należytej formie, zgodzili się na następujące postanowienia:

Artykuł  1.

Obie Umawiające się Strony zobowiązują się:

1) systematycznie przeprowadzać na swoich obszarach lustrację kultur rolnych w celu otrzymania wiadomości o występowaniu lub niewystępowaniu szkodników i chorób roślin uprawnych, zwracając w szczególności uwagę na wykrycie szkodników i chorób, wymienionych w art. 2 niniejszej Konwencji,

2) przedsiębrać niezbędne kroki w kierunku lokalizowania i likwidowania ognisk szkodników i chorób, określonych w art. 2 niniejszej Konwencji, w wypadku ich pojawienia się w miejscowościach, w których przedtem nie występowały.

Uwaga: W wypadku pojawienia się na obszarach którejkolwiek z Umawiających się Stron szczególnie groźnych szkodników, Umawiające się Strony zobowiązują się celem pełnej likwidacji takich szkodników, okazywać sobie wzajemną pomoc za pośrednictwem wykwalifikowanych specjalistów przez dostarczenie trucizn, materiałów, maszyn i innych środków zwalczania.

Artykuł  2.

Obie Umawiające się Strony informować się będą wzajemnie o pojawieniu się na ich obszarze niebezpiecznych chorób i szkodników roślin uprawnych ze wskazaniem rejonów ich rozpowszechnienia.

Wyżej wymienione szkodniki i choroby są następujące:

Szkodniki:

1) Stonka ziemniaczana - Leptinotarsa decemlineata,

2) Mątwik ziemniaczany - Heterodera rostochiensis,

3) Tarcznik niszczyciel - Aspidiotus perniciosus;

Choroby:

1) Rak ziemniaczany - Synchytrium endobioticum,

2) "Pasmo Lnu" - Phlyctaena linicola.

Spis szkodników i chorób roślin uprawnych, co do których obie Strony zobowiązują się wzajemnie informować, może być w przyszłości zmieniony w drodze wzajemnego porozumienia Stron.

Artykuł  3.

Biorąc pod uwagę znaczne niebezpieczeństwo ze strony stonki ziemniaczanej dla wytwórczości ziemniaczanej Rzeczypospolitej Polskiej i Republiki Czechosłowackiej, Umawiające się Strony zgodziły się począwszy od roku 1949, bezwarunkowo przeprowadzać na swoich obszarach przeciwko stonce ziemniaczanej następujące zarządzenia:

1) w szerokim zakresie zapoznać z tym szkodnikiem całą ludność Rzeczypospolitej Polskiej i Republiki Czechosłowackiej i organizować bezpośrednio samą ludność do szczegółowych lustracji upraw ziemniaczanych w celu wykrycia we właściwym czasie, a następnie likwidacji wykrytych ognisk wspomnianego szkodnika,

2) w strefie o promieniu do 10 km od świeżo wykrytych i w likwidacji będących ognisk, jak również w innych szczególnie zagrożonych miejscach, dokąd możliwe jest przenikanie stonki ziemniaczanej, przeprowadzać lustracje wszystkich upraw ziemniaczanych przy pomocy specjalnie wyszkolonych lustratorów pod kierunkiem wykwalifikowanego personelu,

3) w miarę wykrycia ognisk stonki ziemniaczanej - niezależnie od ich rozmiarów - przeprowadzać niezwłoczną ich likwidację przy pomocy radykalnych metod z zastosowaniem środków, opartych na ostatnich osiągnięciach nauki i praktyki, oraz ustanawiać kwarantannę roślin w miejscowościach i rejonach według uznania Służby Ochrony Roślin,

4) w całej pełni wykorzystać doświadczenie, wiedzę i naukowe osiągnięcia Służby Ochrony Roślin Rzeczypospolitej Polskiej i Republiki Czechosłowackiej we wspólnej walce ze stonką ziemniaczaną.

Artykuł  4.

Obie Umawiające się Strony zgadzają się z tym, że przesyłki pochodzenia roślinnego, jak: nasiona, sadzonki, cebulki, szczepy, łodygi, bulwy, jak również wszelkie przesyłki, przeznaczone na spożycie, paszę i cele przemysłowe, jak ziarno, bób, owoce - w wypadku ich wywożenia z jednego Państwa do drugiego - winny być zaopatrzone w świadectwo, wydane przez Służbę Ochrony Roślin Państwa eksportującego, stwierdzające, że wspomniane przesyłki nie są zarażone przez szkodniki i choroby, wymienione w art. 2 niniejszej Konwencji.

Artykuł  5.

Obie Umawiające się Strony wydają na swoich obszarach przepisy, w myśl których przewóz z jakiegokolwiek trzeciego państwa materiałów roślinnych jak: nasion, sadzonek, cebulek, szczepów, korzeni, łodyg itp. będzie dokonywany wyłącznie na podstawie świadectwa Służby Ochrony Roślin.

Miejsca i sposoby wykorzystania tych materiałów roślinnych będą ustalane przez Służbę Ochrony Roślin.

Artykuł  6.

Obie Umawiające się Strony zobowiązują się ustanowić na swoich obszarach ściśle określone punkty graniczne, przez które można dokonywać wwozu przesyłek pochodzenia roślinnego z państw trzecich, zapewnić ścisłą kontrolę takich przesyłek co do stopnia zarażenia szkodnikami i chorobami roślinnymi, wyposażyć te punkty w miarę potrzeby w komory dezynfekcyjne lub inne urządzenia dla uwolnienia od zarazy wwożonych przesyłek roślinnych i w środki niezbędne dla przeprowadzania odnośnych analiz.

Artykuł  7.

Obie Umawiające się Strony zgadzają się wzajemnie informować:

1) o wszystkich odnoszących się do ochrony roślin ustawach i rozporządzeniach, regulujących wwóz przesyłek pochodzenia roślinnego, w miarę wydawania tych ustaw,

2) o nomenklaturze przesyłek, podlegających kontroli ochrony roślin przy wwozie do każdej z obu Umawiających się Stron corocznie do 15 stycznia,

3) o wynikach przeprowadzonych badań na szkodniki i choroby, wymienione w art. 2 niniejszej Konwencji, o przedsięwzięciach podjętych przeciw tym szkodnikom i chorobom, jak również o osiągniętych wynikach odnośnie likwidacji ognisk zarażenia tymi szkodnikami i chorobami corocznie do 15 stycznia roku następnego.

Uwaga: Informacje odnośnie stonki ziemniaczanej w razie wykrycia jej ognisk podawane będą bezzwłocznie telegraficznie.

Artykuł  8.

Obie Umawiające się Strony zgodziły się, celem rozpatrzenia kwestii dotyczących praktycznego zastosowania Konwencji, jak również w celach wzajemnego informowania się i dzielenia się doświadczeniami w dziedzinie ochrony roślin - zwoływać corocznie polsko - czechosłowackie konferencje dla zagadnień zwalczania szkodników i chorób roślin uprawnych.

Konferencje powinny być zwoływane po kolei w Polsce i Czechosłowacji, terminy i miejsca ich zwołania ustala się na mocy porozumienia Stron.

Artykuł  9.

Konwencja niniejsza podlega ratyfikacji i wchodzi w życie w dniu wymiany dokumentów ratyfikacyjnych. Wymiana dokumentów ratyfikacyjnych nastąpi w Warszawie.

Konwencja niniejsza została zawarta na przeciąg pięciu lat. Jeżeli nie zostanie wypowiedziana na rok przed upływem tego pięciolecia, będzie uważana za automatycznie przedłużoną na dalsze okresy pięcioletnie, z zastrzeżeniem wypowiedzenia w takich samych warunkach.

Sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, każdy w języku polskim i czeskim, przy czym oba teksty są autentyczne.

Na dowód tego wymienieni pełnomocnicy obu Umawiających się Stron podpisali niniejszą umowę i przyłożyli na niej swoje pieczęcie.

Sporządzono w Pradze, dnia 22 stycznia 1949 r.

Po zaznajomieniu się z powyższą Konwencją uznaliśmy ją i uznajemy za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych; oświadczamy, że jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona, oraz przyrzekamy, że będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydaliśmy Akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej.

W Warszawie, dnia 25 czerwca 1949 r.

• Identyfikator: Dz.U.1950.15.135
• Rodzaj: Umowa międzynarodowa
• Tytuł: Czechosłowacja-Polska. Konwencja w sprawie ochrony roślin uprawnych przed szkodnikami i chorobami. Praga.1949.01.22.
• Data aktu: 22/01/1949
• Data ogłoszenia: 17/04/1950
• Data wejścia w życie: 01/09/1949