Organizacja władz i urzędów skarbowych w b. dzielnicy pruskiej.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA B. DZIELNICY PRUSKIEJ

z dnia 23 września 1921 r.

w przedmiocie organizacji władz i urzędów skarbowych w b. dzielnicy pruskiej. ^*

Na podstawie art. 6 ustawy z dnia 1 sierpnia 1919 r. o tymczasowej organizacji zarządu byłej dzielnicy pruskiej (Dz. P. P. P. № 64, poz. 385) zarządza się co następuje:

§ 1. Zarząd skarbowy b. dzielnicy pruskiej wykonuje Ministerstwo tej dzielnicy przez:

A) izby skarbowe,

B) urzędy skarbowe, a mianowicie:

a) podatków bezpośrednich i opłat skarbowych,

b) podatków pośrednich, tudzież

c) kasy skarbowe.

§ 2. Izby skarbowe (Wielkopolska w Poznaniu na obszar Województwa Poznańskiego i Pomorska w Grudziądzu na obszar Województwa Pomorskiego) podlegają bezpośrednio Ministerstwu b. Dzielnicy Pruskiej (Departament Skarbu) i są władzami przełożonemi nad urzędami skarbowemi (§ 1 lit. B.).

§ 3. Grzędy skarbowe podatków bezpośrednich i opłat skarbowych tworzy się w każdym powiecie administracyjnym. Siedzibą ich są w zasadzie miasta, będące siedzibami starostw.

Urzędy skarbowe podatków pośrednich tworzy się, łącząc razem kilka powiatów administracyjnych z dawnych głównych urzędów celnych i urzędów celnych (wewnętrznych), które w międzyczasie, dla odróżnienia od granicznych urzędów celnych nosiły nazwę urzędów skarbowych w okręgu wielkopolskiej izby skarbowej w Poznaniu, a urzędów skarbowych akcyz i monopolów państwowych w okręgu pomorskiej izby skarbowej w Grudziądzu.

Kasy skarbowe tworzy się w zasadzie z dotychczasowych państwowych kas powiatowych i kas celnych (wewnętrznych) w każdym powiecie administracyjnym. Siedzibą ich są w zasadzie miasta, będące siedzibami urzędów skarbowych podatków bezpośrednich i opłat skarbowych.

§ 4. W okręgu wielkopolskiej izby skarbowej tworzy się następujące urzędy skarbowe podatków pośrednich:

1) w mieście Poznaniu dla powiatów: Poznań - miasto, Poznań - wschód, Poznań -zachód, Śrem, Środa;

2) w mieście Bydgoszczy dla powiatów: Bydgoszcz - miasto, Bydgoszcz - wieś, Szubin, Wyrzysk;

3) w mieście Lesznie dla powiatów: Leszno, Wolsztyn, Kościan, Śmigieł, Rawicz, Gostyń;

4) w mieście Międzychodzie dla powiatów: Szamotuły, Międzychód, Grodzisk, Nowy-Tomyśl;

5) w mieście Rogoźnie dla powiatów: Oborniki, Wągrowiec, Chodzież, Czarnków;

6) w mieście Ostrowie dla powiatów. Ostrów, Odolanów, Ostrzeszów, Kępno;

7) w mieści Jarocinie dla powiatów: Jarocin, Pleszew, Koźmin, Krotoszyn;

8) w mieście Gnieźnie dla powiatów: Gniezno, Witkowo, Września, Żnin;

9) w mieście Inowrocławiu dla powiatów: Inowrocław, Mogilno, Strzelno.

§ 5. W okręgu pomorskiej izby skarbowej tworzy się następujące urzędy skarbowe podatków pośrednich:

1) w mieście Grudziądzu dla powiatów: Grudziądz-miasto, Grudziądz-wieś, Świecie;

2) w mieście Chojnicach dla powiatów: Chojnice, Sępolno, Tuchola;

3) w mieście Toruniu dla powiatów: Chełmno, Toruń - miasto, Toruń wieś, Wąbrzeźno;

4) w mieście Brodnicy dla powiatów: Brodnica, Działdowo, Lubawa, (Nowe-miasto);

5) w mieście Starogardzie dla powiatów: Gniew, Kościerzyna, Starogard, Tczew;

6) w mieście Wejherowie dla powiatów: Kartuzy, Puck, Wejherowo.

§ 6. Na czele izby skarbowej stoi dyrektor, na czele urzędu skarbowego podatków bezpośrednich i opłat skarbowych, oraz urzędu skarbowego podatków pośrednich - naczelnik urzędu skarbowego, a na czele kasy skarbowej - skarbnik.

§ 7. Urzędnikom administracji skarbowej przysługują do chwili wejścia w życie pragmatyki służbowej na całym obszarze Rzeczypospolitej następujące oznaczenia charakterów służbowych:

w V stopniu służbowym - naczelnik wydziału (w izbach skarbowych);

w VI stopniu służbowym - radca, naczelnik urzędu skarbowego (w siedzibie izb skarbowych);

w VII stopniu służbowym - naczelnik urzędu skarbowego, skarbnik. (w większych kasach skarbowych), starszy referent, starszy inspektor kontroli skarbowej;

1940 Dziennik Ustaw. Poz. 724. № 101.

w VIII stopniu służbowym - referent, skarbnik (w mniejszych kasach skarbowych), inspektor kontroli skarbowej, starszy rachmistrz, naczelny sekretarz (w izbach skarbowych);

w IX stopniu służbowym - starszy sekretarz, starszy komisarz kontroli skarbowej, rachmistrz, kasjer, pomocniczy referent;

w X stopniu służbowym - sekretarz, książkowy, komisarz kontroli skarbowej;

w XI stopniu służbowym - asystent, starszy kancelista, kontroler skarbowy;

w XII stopniu służbowym - kancelista, kontroler, skarbowy, praktykant kasowy, pomocniczy kontroler skarbowy.

§ 8. Urzędników izb skarbowych i urzędów skarbowych mianuje, zwalnia od służby i przenosi Minister, z wyjątkiem urzędników trzech najniższych stopni służbowych. Urzędników nieetatowych i kontraktowych, oraz wszystkich niższych funkcjonarjuszów mianują, przenoszą i zwalniają dyrektorowie izb skarbowych.

Każdy urzędnik administracji skarbowej musi złożyć w przepisanym terminie egzamin zawodowy.

Ilość urzędników i niższych funkcjonarjuszów w izbach skarbowych i urzędach skarbowych (kasach) określają poszczególne etaty.

§ 9. Izby skarbowe mają następujący zakres działania:

1) wykonują nadzór nad czynnościami podległych urzędów skarbowych, a w szczególności czuwają nad tem, by podatki i opłaty, tudzież wszelkie inne daniny państwowe były prawidłowo i we właściwym czasie wymierzane, płacone i ściągane.

2) spełniają czynności, połączone z wykonaniem budżetu państwowego, poruczone im przez właściwe przepisy i rozporządzenia;

3) wykonują nadzór nad czynnościami podległych im kas skarbowych tak bezpośrednio, jakoteż za pośrednictwem urzędów skarbowych podatków bezpośrednich lub urzędów skarbowych podatków pośrednich i opłat skarbowych;

4) orzekają:

a) w pierwszej instancji - w sprawach niezastrzeżonych Ministerstwu, ani nie należących do zakresu działania urzędów skarbowych (§ 1 lit. B),

b) w drugiej i ostatniej instancji - w sprawach należących do zakresu działania podległych im urzędów skarbowych.

§ 10. Dyrektora izby mianuje, zwalnia i przenosi Minister.

§ 11. Dyrektor izby jest przełożonym wszystkich podległych mu urzędników w okręgu izby skarbowej, mianuje, zwalnia od służby i przenosi w obrębie swego okręgu urzędników trzech najniższych stopni służbowych, oraz wszystkich funkcjonarjuszów niższych; przedstawia Ministerstwu opinję co do kandydatów na urzędników wyższych stopni i składa uzasadnione wnioski co do potrzeby powiększenia personelu; w granicach wydanych przepisów udziela urlopów urzędnikom w swoim okręgu i wyznacza ich zastępców; przedstawia ze swą opinją Ministerstwu prośby urzędników o przeniesienie do innego okręgu, o zaliczki, zapomogi itp.; nadto przedstawia Ministerstwu sprawy dotyczące emerytowania, wynagradzania i karania urzędników; ma jednak prawo udzielania zaliczek na płacę, za-pomógł i remuneracji urzędnikom i niższym funkcjonarjuszom w granicach wydanych przepisów; posiada prawo czynienia podwładnym urzędnikom upomnień, tudzież zawieszania ich w czynnościach, stosownie do wydanych w tym kierunku przepisów służbowych.

§ 12. Dyrektor jest odpowiedzialny za prawidłowy bieg spraw skarbowych w okręgu izby, czuwa zatem bezpośrednio i za pośrednictwem naczelników wydziałów i naczelników urzędów nad czynnościami izby skarbowej i urzędów skarbowych, pilnuje ścisłego przestrzegania ustaw skarbowych, rozporządzeń i instrukcji Ministerstwa b. Dzielnicy Pruskiej, daje baczenie na rozwój życia ekonomicznego w podległym mu okręgu i na żądanie Ministra składa mu uwagi i wnioski w przedmiotach, dotyczących skarbowości, oraz dostarcza danych - niezbędnych dla oceny istniejących i projektowanych nowych źródeł dochodu.

§ 13. Do dyrektora izby należy kierownictwo ogólne wszystkich spraw podległych izbie skarbowej. Dyrektor izby może zlecić naczelnikom wydziałów samodzielne załatwianie niektórych rodzajów spraw. Dla narad w sprawach wymagających wszechstronnego oświetlenia i wymiany zdań, może dyrektor izby zwołać posiedzenie naczelników wydziałów lub ich zastępców.

Wygłoszone na posiedzeniach opinje protokułuje się, lecz posiadają one dla dyrektora izby tylko znaczenie doradcze.

§ 14. Za zezwoleniem Ministerstwa może dyrektor izby zwoływać narady naczelników urzędów skarbowych lub urzędników dla specjalnej gałęzi służby skarbowej (referentów stemplowych, rachmistrzów itp.) w celu zaznajomienia ich z nowemi przepisami, ujednostajnienia praktyki itp.

W wypadkach wyjątkowo nagłych może to uczynić za dodatkową zgodą Ministerstwa, jednakże nie częściej niż raz na rok.

§ 15. Do obowiązków dyrektora izby należy dokonywanie rewizji urzędów skarbowych, a także ważniejszych zakładów produkcji przedmiotów, podlegających opodatkowaniu lub stanowiących monopol państwowy.

Rewizji tej dokonywa dyrektor sam lub za dobraniem fachowych urzędników i sporządza krótki protokuł w specjalnie dla tego celu prowadzonym pamiętniku.

§ 16. Dyrektor izby składa corocznie Ministerstwu sprawozdanie ogólne o działalności urzędów skarbowych w jego okręgu.

§ 17. Stosownie do charakteru spraw, należących do kompetencji izby skarbowej dzieli się ona na pięć wydziałów:

1) wydział I szy ogólny;

2) wydział II-gi podatków bezpośrednich;

3) wydział III ci opłat skarbowych;

4) wydział IV-ty podatków pośrednich;

5) wydział V-ty kasowy.

Wydziały dzielą się na oddziały, których ilość oznaczy dyrektor izby na wniosek naczelnika wydziału.

§ 18. Wydziałami kierują naczelnicy wydziału; na czele oddziałów stoją kierownicy oddziałów.

Naczelnik wydziału jest bezpośrednim kierownikiem wyznaczonego mu wydziału, odpowiedzialnym za jego urzędowanie; rozdziela pracę między oddziały względnie przydzielonych mu urzędników i aprobuje projekty ich załatwień.

Może jednak pod własną odpowiedzialnością i za zgodą dyrektora oddać aprobatę kierownikom oddziału.

Naczelnik jest przełożonym urzędników, wchodzących w skład wydziału i pozostaje w bezpośredniej zależności od dyrektora.

Naczelnicy wydziału są obowiązani do kontroli czynności podwładnych urzędów skarbowych, do czuwania nad należytem wyszkoleniem zawodowem podwładnych urzędników, do składania dyrektorowi izby corocznie w oznaczonym przez niego terminie sprawozdań o działalności służbowej urzędników wydziału, oraz o działalności naczelników podwładnych urzędów (kas) w zakresie swego resortu celem przedstawienia przez dyrektora izby Ministerstwu łącznie z ogólnem sprawozdaniem rocznem. Naczelnicy wydziałów II, (II, IV i V są obowiązani do wydawania opinji dla wydziału i w sprawach awansowania, nagradzania i przenoszenia urzędników i funkcjonarjuszów swego wydziału i podwładnych resortowo urzędów (kas) ;.wreszcie do składania wydziałowi i należycie umotywowanych wniosków o potrzebie powiększenia lub zmniejszenia liczby istniejących w okręgu izby urzędów (kas) swego resortu, o konieczności zmian terytorjalnych w podziałach okręgów tych urzędów, zwiększania liczby urzędników i niższych funkcjonarjuszów, powiększenia etatów celem wyjednania odpowiednich zarządzeń Ministerstwa.

Naczelnicy wydziału powinni posiadać wyższe wykształcenie.

Wydział 1 ogólny.

§ 19. Do wydziału ogólnego należą:

1) sprawy składu osobowego izby skarbowej i wszystkich urzędów skarbowych w okręgu,

2) sprawy budżetowo-rachunkowe,

3) sprawy emerytalne,

4) sprawy gospodarcze,

5) nadzór nad czynnościami kancelaryjnemi izby skarbowej, nad archiwum i biblioteką,

6) wszystkie sprawy, niezastrzeżone kompetencji innych wydziałów.

§ 20. Do naczelników wydziału ogólnego należy:

a) czuwanie nad prawidłowym i sprawnym podziałem nadsyłanej korespondencji pomiędzy właściwe wydziały izby skarbowej i przestrzeganie szybkiego wysyłania korespondencji,

b) referowanie dyrektorowi spraw, dotyczących wydziału ogólnego,

c) przeprowadzanie poleconych mu przez dyrektora izby dochodzeń w sprawach służbowych przeciwko urzędnikom i funkcjonariuszom skarbowym,

d) coroczne sporządzanie preliminarzy budżetowych, dotyczących potrzeb rzeczowych i osobowych izby skarbowej i podległych jej urzędów skarbowych.

§ 21. Prócz naczelnika w skład wydziału wchodzą: referent dla spraw osobowych, referent dla spraw budżetowo-rachunkowych, referent spraw emerytalnych, referent spraw gospodarczych, naczelny sekretarz, jak również niezbędna ilość pomocniczych urzędników.

§ 22. Do czasu wydania ogólnych przepisów o sposobie przeprowadzania robót i dostaw państwowych-w każdym poszczególnym wypadku, o ile chodzi o dostawy i roboty wartości do 1.000000 mk. określa izba skarbowa, w jaki sposób ma być wykonana dostawa lub robota: czy przez przedsiębiorców w drodze przetargu lub z wolnej ręki, czy sposobem gospodarczym. Co do robót i dostaw powyżej tej sumy decyduje Ministerstwo

§ 23. Urnowy o dostawę i umowy o wykonanie robót, o ile cena dostawy lub roboty nie przewyższa jednorazowo sumy 10.000 mk.; mogą być zawierane przez naczelników urzędów skarbowych w granicach, przewidzianego na sen cel kredytu.

Jeżeli cena urnowy przewyższa 10.000 mk., a nie przekracza 1,000.000 mk., projekty umów winny' być zatwierdzane przez izbą skarbową.

§ 24. W sprawach dotyczących zatwierdzenia projektów umów najmu pomieszczeń do lat trzech, umów dostaw i robót, jak również preliminarzy budżetowych, dotyczących potrzeb rzeczowych i w innych sprawach natury gospodarczej, decyduje dyrektor izby, po wysłuchaniu opinji naczelnika wydziału ogólnego.

Wydział II podatków bezpośrednich.

§ 25. Wydział II ma nadzór nad prawidłowym wymiarem podatków bezpośrednich i nad sprawnem ich ściąganiem w okręgu izby skarbowej.

§ 26. Bezpośredni zarząd spraw, należących do wydziału II sprawuje naczelnik wydziału Do niego należy przedewszystkiem kierownictwo wszystkich spraw, wchodzących w zakres czynności wydziału, przedstawianie dyrektorowi izby do decyzji spraw wymagających jego zatwierdzania, dokonywanie rewizji czynności urzędów skarbowych podatków bezpośrednich i opłat skarbowych i przewodniczenie, ewentualnie uczestnictwo w okręgowych komisjach podatkowych.

§ 27. Poszczególne działy czynności prowadzą kierownicy oddziałów. Podział czynności między poszczególne oddziały i zmiany w podziale zarządza dyrektor izby skarbowej na wniosek naczelnika wydziału.

§ 28. W szczególności należą do wydziału 11 następujące sprawy:

1) w przedmiocie podatku przemysłowego:

a) nadzór nad należytem przestrzeganiem przepisów o podatku przemysłowym przez wydziały podatkowe;

b) rozstrzyganie odwołań przeciw orzeczeniom wydziałów podatkowych w przedmiocie wymiaru podatku przemysłowego;

c) wymierzanie kar przewidzianych w obowiązujących przepisach o państwowym podatku przemysłowym;

2) w przedmiocie podatku od kapitałów i rent:

a) nadzór nad prawidłowem obliczaniem i terminowem uiszczaniem podatku przez osoby fizyczne, tudzież instytucje publiczne i prywatne, mające siedzibą swych zarządów w okręgu izby, i czuwanie nad zachowaniem przepisów ustawy o powyższym podatku;

b) przy sprawdzaniu bilansów rocznych przedsiębiorstw, obowiązanych do publicznego składania rachunków, badanie i sprawdzanie prawidłowości obliczeń podatków od dochodów z kapitałów pieniężnych, ulokowanych w tych instytucjach, jako-też im wypożyczonych, od rachunków korespondentów i od rachunków otwartego kredytu, w miarę specjalnych kompetencyjnych przepisów wydanych przez Ministerstwo;

c) rozpatrywanie i decydowanie zażaleń i rekursów na postanowienia i wymiary urzędów skarbowych podatków bezpośrednich i opłat skarbowych;

3) w przedmiocie podatku dochodowego, majątkowego (uzupełniającego) i od przyrostu majątku:

a) inicjatywa w tworzenia komisji odwoławczych, przygotowywanie spraw na ich posiedzenia, prowadzenie biurowości komisji i wykonanie ich rozstrzygnięć;

b) wydawanie orzeczeń karnych;

4) w przedmiocie ulg podatkowych, kar i zwrotów: Wstrzymywanie egzekucji, odraczanie płatności na okres najwyżej 6 miesięczny, rozkładanie na raty należności w podatkach i karach najwyżej na przeciąg jednego roku, o ile należność nie przekracza 25,000 mk., umarzanie należności w wysokości do 1.000 mk., tudzież zwroty nadpłat w podatkach i karach do wysokości 10.000 mk. Upoważnienia te przysługują izbie, jeżeli zachodzą warunki określone przepisami Ministerstwa, o ile zarządzenia tego rodzaju w myśl obowiązujących przepisów są dopuszczalne i jeżeli wydawanie ich nie jest zastrzeżone innym organom.

Wydział III opłat skarbowych.

§ 29. Do wydziału lii należy nadzór nad należytym wymiarem opłat stemplowych i podatku spadkowego, oraz czuwanie nad prawidłowem obliczaniem opłat.

§ 30. Bezpośredni zarząd spraw, należących do wydziału III sprawuje naczelnik wydziału. Do niego należy przedewszystkiem kierownictwo wszystkich spraw, wchodzących w zakres czynności wydziału, i przedstawianie dyrektorowi izby do decyzji spraw wymagających jego zatwierdzenia.

Do obowiązków naczelnika wydziału opłat skarbowych należy przeprowadzanie przynajmniej raz na rok rewizji czynności referentów opłat skarbowych w urzędach skarbowych podatków bezpośrednich i opłat skarbowych, oraz udzielanie im niezbędnych wskazówek i informacji.

Protokuł rewizji składa naczelnik wydziału dyrektorowi izby.

§ 31. W szczególności należą do wydziału 111'następujące sprawy:

A. W przedmiocie opłat stemplowych:

1) nadzór nad należytem przestrzeganiem przepisów o opłatach stemplowych przez urzędy skarbowe podatków bezpośrednich i opłat skarbowych, oraz rewizje pod względem przestrzegania przepisów stemplowych przez instytucje kredytowe, ubezpieczeniowe, notarjuszów i t. p,;

2) załatwianie zażaleń od rozstrzygnięć urzędów skarbowych podatków bezpośrednich i opłat skarbowych;

3) pociąganie do odpowiedzialności urzędników, winnych przekroczeń przepisów o opłatach stemplowych, oraz przedstawianie Ministerstwu zażaleń w tych sprawach;

4) umarzanie nieściągalnych opłat stemplowych w granicach, wydanych w tym względzie przepisów kompetencyjnych.

B. W przedmiocie podatku spadkowego:

1) nadzór nad należytem przestrzeganiem przepisów o podatku spadkowym przez urzędy skarbowe podatków bezpośrednich i opłat skarbowych, oraz kontrolowanie wymiarów dokonywanych przez te urzędy;

2) rozstrzyganie odwołań od decyzji urzędów skarbowych podatków bezpośrednich i opłat skarbowych, o ile są one powołane do wymiaru podatku spadkowego;

3) wymiar podatku spadkowego, o ile obowiązujące przepisy przekazują te czynności izbom skarbowym, oraz przedstawianie odwołań w tym względzie Ministerstwu;

4) decyzja w sprawie próśb o odroczenie, rozłożenie na raty lub zwrot podatku spadkowego;

5) umarzania nieściągalnego podatku spadkowego w granicach wydanych w tym względzie przepisów.

§ 32. Nadto należy do wydziału III załatwianie zażaleń na postanowienia urzędów skarpowych podatków bezpośrednich i opłat skarbowych w przedmiocie opłat skarbowych rekursów i sprzeciwów, oraz spraw dotyczących odraczania, rozkładania na raty, zwrotów i umorzeń zaległości opłat skarbowych.

Wydział IV podatków pośrednich.

§ 33. W wydziale IV izby skarbowej skupiają się sprawy, dotyczące dochodów państwowych z podatków pośrednich i monopolów państwowych na obszarze okręgu izby skarbowej.

§ 34. Obowiązkiem naczelnika wydziału podatków pośrednich jest: czuwać bezpośrednio jak również przez podwładnych urzędników i przez urzędy podatków pośrednich nad ścisłem wykonywaniem ustaw dotyczących podatków pośrednich i monopolów państwowych, przedsiębrać wszelkie środki po temu, aby dochody z podatków pośrednich i monopolów państwowych wpływały do kas skarbowych we właściwym czasie, aby wszelkie niedokładności w wykonywaniu ustaw o podatkach pośrednich i monopolach państwowych były niezwłocznie usuwane, aby winni wykroczeń byli pociągani do odpowiedzialności zgodnie z obowiązującemu przepisami, a wymierzane przez władze skarbowe kary za wykroczenia były należycie egzekwowane.

§ 35. W szczególności do naczelnika wydziału podatków pośrednich należy:

A. W sprawach nadzoru służbowego:

1) sprawdzanie osobiście lub przez podwładnych urzędników dzienników czynności służbowych pozakancelaryjnych, prowadzonych przez naczelników urzędów skarbowych podatków pośrednich i inspektorów kontroli skarbowej, oraz pilne śledzenie za tokiem ich zajęć służbowych;

2) w razie stwierdzonych w czasie podróży inspekcyjnej nadużyć lub wykroczeń służbowych ze strony urzędników i niższych funkcjonarjuszów wydawanie tymczasowych zarządzeń, stosownie do obowiązujących w tym względzie przepisów służbowych.

B. W sprawach kontroli i sprzedaży produktów:

1) dokonywanie osobiście i za pośrednictwem podwładnych urzędników rewizji miejsc wyrobu i sprzedaży produktów podległych opodatkowaniu, oraz składów monopolowych, jak również składanie dyrektorowi izby perjodycznych sprawozdań z dokonanych rewizji;

2) czuwanie, aby w fabrykach i zakładach, produkujących przedmioty podległe opodatkowaniu, działały należycie aparaty kontrolujące i wagi automatyczne i by uchylenia ich nie przekraczały norm, przewidzianych w odnośnych przepisach.

C. W sprawie udzielania koncesji i zezwoleń:

1) rozpatrywanie, badanie, opinjowanie i przedstawianie do ostatniej decyzji dyrektora izby podań o udzielenie koncesji na otwarcie fabryk i zakładów, produkujących wyroby podległe opodatkowaniu, w granicach obowiązujących ustaw;

2) udzielenie stosownie do obowiązujących przepisów pozwoleń na wywóz za granicę, jak również na przywóz z zagranicy produktów, podległych opodatkowaniu, o ile wydawanie takich pozwoleń nie jest zastrzeżone Ministerstwu,

D. W różnych sprawach:

1) sporządzanie projektów umów z producentami przedmiotów podległych opodatkowaniu, o ile to jest przewidziane w ustawach lub rozporządzeniach Ministerstwa i przedstawianie projektów do zatwierdzenia dyrektorowi izby lub Ministerstwu;

2) wymierzanie kar pieniężnych za wykroczenia przeciwko przepisom ustaw o podatkach pośrednich i monopolach, w wypadkach, przewidzianych przez obowiązujące przepisy, i Kierowanie do sądów wszystkich tych spraw o wykroczenia, które są zastrzeżone orzecznictwu sądów;

3) składanie dyrektorowi izby dla przedstawienia Ministerstwu:

a) sprawozdań operacyjnych z kampanji gorzelniczych, cukrowniczych, browarnianych i t. p.;

b) planów kupna i sprzedaży zmonopolizowanych produktów na następny okres gospodarczy;

c) rocznych sprawozdań o obrocie produktów podległych opodatkowaniu lub stanowiących monopol państwowy, tudzież o dochodach z podatków i monopolów państwowych w okręgu izby skarbowej;

d) wszelkich innych przepisanych przez ustawy lub zażądanych przez. Ministerstwo doniesień, sprawozdań lub wykazów;

4) składanie izbie kontroli państwa do rewizji ksiąg i innych dowodów, stosownie do istniejących pod tym wzglądem przepisów;

5) zezwalanie na udzielanie kredytu podatków pośrednich za złożeniem zabezpieczenia lub bez zabezpieczenia, w granicach obowiązujących ustaw;

6) załatwianie lub przypilnowywanie innych spraw poruczonych izbom skarbowym przez ustawy o podatkach pośrednich i monopolach państwowych, jakoteż poszczególne rozporządzenia Ministerstwa b. Dzielnicy Pruskiej;

7) zwracanie, zaliczanie, umarzanie lub rozkładanie na raty opłat podatków pośrednich, o ile na to zezwalają ustawy i o ile decyzje takie nie są zastrzeżone Ministerstwu.

§ 36. W skład wydziału podatków pośrednich wchodzą, prócz naczelnika wydziału, urzędnicy z wykształceniem technicznem z tytułami według stopni służbowych (§ 8), referent spraw karnych, kierownik oddziału statystyczno rachunkowego, starsi inspektorowie: kontroli skarbowej, jako organa lustrujące kontrolę skarbową w myśl specjalnej instrukcji służbowej i odpowiednia ilość referentów i urzędników pomocniczych.

W szczególności do urzędników technicznych należy:

1) dokonywanie periodycznych i nadzwyczajnych rewizji miejsc wyrobu, składu i sprzedaży produktów, podlegających opodatkowaniu, oraz zakładów monopolowych;

2) bezpośredni nadzór nad wszystkiemi przyrządami kontrolującemi i nad techniczną stroną produkcji wyrobów, podległych opodatkowaniu, składanie naczelnikowi wydziału sprawozdań co do stanu urządzeń technicznych i wogóle załatwianie spraw natury technicznej, odnoszących się do podatków pośrednich;

3) czuwanie nad prowadzeniem ścisłych inwentarzy przyrządów kontrolnych i aD3ratów mierniczvch;

4) w razie zauważenia przy rewizjach jakichkolwiek nieprawidłowości, wykroczeń albo nadążyć ze strony producentów, sprzedawców lub urzędników i niższych funkcjonariuszów, poczynienie odpowiednich kroków celem pociągnięcia winnych do odpowzialności;

5) składanie naczelnikowi wydziału IV sprawozdań o każdej odbytej rewizji;

6) prowadzenie dziennika czynności pozakancelaryjnych i ogólne zestawianie wyników takich czynności z obwodów urzędów podatków pośrednich aa podstawie nadsyłanych dzienników służbowych;

7) opracowywanie podań, planów, sprawozdań i wykazów przewidzianych w § 35 ust. D. 1. 3 lit. a, b, c, d;

8) opinjowanie wniosków producentów i sprzedawców, oraz sporządzanie projektów umów z nimi zawieranych;

9) opinjowanie doniesień karnych pod względem technicznym;

10) przeprowadzanie badań i analiz produktów, podlegających opodatkowaniu, zgodnie z obowiązującemi przepisami skarbowemi i prowadzenie w tym celu urządzonych pracowni.

§ 37. Od urzędników technicznych skarbowych jest wymagane pełne wykształcenie techniczne i odpowiednia praktyka w służbie administracji skarbowej, albo co najmniej długoletnia odpowiednia praktyka.

§ 38. Naczelnik wydziału wyznacza, za zgodą dyrektora izby, każdemu z inspektorów poszczególne obwody w okręgu izby skarbowej do rewizji, a niezależnie od tego może polecać im przeprowadzanie w razie potrzeby doraźnych rewizji poszczególnych zakładów poza obrębem wyznaczonego obwodu.

§ 39. Referent dla spraw karnych skarbowych:

a) czuwa nad biegiem spraw o wykroczenia przeciwko przepisom ustaw o podatkach pośrednich i monopolach;

b) sprawdza i w razie potrzeby uzupełnia sporządzone przez podwładne izbie urzędy skarbowe dochodzenia w sprawach karnych;

c) przeprowadza osobiście dochodzenia w wypadkach szczególnej wagi;

d) referuje sprawy karne skarbowe;

e) występuje przed sądami w sprawach, dotyczących wykroczeń przeciw przepisom ustaw o podatkach pośrednich i monopolach państwowych;

f) dopilnowuje wykonania orzeczeń władz skarbowych w sprawach karnych;

g) rewiduje, przynajmniej raz na rok, tok spraw karnych w urzędach skarbowych podatków pośrednich.

§ 40. Referent dla spraw karnych powinien w zasadzie posiadać wykształcenie prawnicze i praktykę służby skarbowej.

§ 41. Do kierownika oddziału statystyczno-rachunkowego i jego pomocników należy:

1) kontrolowanie nadsyłanych przez miejscowe urzędy skarbowe podatków pośrednich, miesięcznych odpisów z ksiąg, które, stosownie do ustaw, obowiązane są prowadzić fabryki i składy przedmiotów, podlegających opodatkowaniu;

2) prowadzenie ksiąg stałej kontroli rachunkowej podatków pośrednich i dochodów z monopolów według wzorów, które ustanawia Ministerstwo;

3) prowadzenie statystyki przedsiębiorstw, podlegających kontroli skarbowej i ich produkcji;

4) prowadzenie kontroli wpływu i zwrotu kaucji, wnoszonych na zabezpieczenie opłat z tytułu podatków pośrednich;

5) zestawianie rocznych sprawozdań z obrotu produktów, podlegających opodatkowaniu o dochodach z tytułu podatków pośrednich i monopolów państwowych;

6) sporządzanie corocznie planów gospodarczych nabycia i sprzedaży produktów zmonopolizowanych lub podlegających opodatkowaniu; jak również przygotowywanie wszelkich sprawozdań rachunkowych, wykazów i zestawień wymaganych przez ustawy lub zażądanych przez Ministerstwo.

Wydział V Kasowy.

§ 42. Do wydziału kasowego izby skarbowej należy:

a) ogólny nadzór nad czynnościami i bezpieczeństwem kas skarbowych w okręgu izby skarbowej i zaopatrywanie ich potrzeb;

b) kontrola rachunkowa przychodów i rozchodów kas skarbowych i systematyczne zestawianie rachunków tychże kas;

c) upoważnianie kas skarbowych do wypłat z funduszów państwowych przez otwieranie w kasach kredytów władzom i urzędom asygnującym;

d) prowadzenie kontroli emerytur i zapomóg, jak również sporządzanie i wydawanie książeczek emerytalnych i zapomogowych.

§ 43. Naczelnik Wydziału Kasowego załatwia samodzielnie sprawy bieżące w granicach, udzielonych mu przez dyrektora upoważnień, wszelkie zaś sprawy natury zasadniczej i donioślejszego znaczenia przedstawia do decyzji dyrektora.

§ 44. Nadzór nad czynnościami i bezpieczeństwem kas (§ 42 a) ; wydział kasowy izby skarbowej wykonuje w następujący sposób:

a) naczelnik wydziału kasowego przynajmniej raz na rok dokonuje niespodzianych rewizji wszystkich kas skarbowych w okręgu. O każdej niespodzianej rewizji naczelnik wydziału kasowego sporządza szczegółowy protokuł i składa go dyrektorowi izby. Sposób dokonywania rewizji określają przepisy instrukcji kasowej. W razie wykrycia deficytu, lub innych nieporządków w kasie, naczelnik wydziału kasowego może, stosownie do zachodzących okoliczności" zawiesić w urzędowaniu skarbnika ewentualnie innych urzędników kasowych. W tym razie zarządza zastępstwo i zawiadamia o tem dyrektora izby, do którego należą dalsze w tej sprawie dyspozycje;

b) przy rewizjach kas naczelnik wydziału zwraca pilną uwagę na bezpieczeństwo lokalu, w którym mieści się kasa, na jego wady i braki, jak również na urządzenie skarbca, na całość i stan kas ogniotrwałych i składa o tem dyrektorowi izby sprawozdanie oddzielnie, do protokułu rewizji z czynności kasowych;

c) przy badaniu sprawozdań i dowodów, nadsyłanych przez kasy izbie skarbowej, wydział kasowy zwraca pilną uwagę na braki, niedokładności i omyłki w rachunkowości; właściwi rachmistrze zdają o tem sprawozdanie naczelnikowi wydziału, który udziela kasom potrzebnych wskazówek.

§ 45. Jako powołany do czuwania nad zaopatrywaniem potrzeb kas skarbowych w okręgu (§ 42 a) wydział kasowy:

a) na zasadzie obliczeń, dostarczonych mu przez kasy skarbowe czyni starania o otrzymanie we właściwych terminach od Ministerstwa potrzebnego zapasu znaków wartościowych i rozsyła je kasom z zachowaniem formalności, przewidzianych w instrukcji kasowej;

b) przygotowuje potrzebne dla kas księgi, druki, formularze, parafuje księgi kasowe i wysyła je kasom we właściwym czasie;

c) daje pilne baczenie na to, aby kasy skarbowe odsyłały wolną gotowiznę w terminach, przepisanych przez Ministerstwo;

d) otrzymawszy wiadomość o chwilowym braku gotowizny w danej kasie, przedsiębierze kroki celem zaopatrzenia jej w niezbędną sumę pieniężną.

§ 46. Kontrolę rachunkową przychodów i rozchodów kas skarbowych (§ 42 b) wydział kasowy wykonuje przez swych rachmistrzów i ich pomocników, którzy badają wszystkie nadsyłane przez kasy sprawozdania i wykazy, a dołączając do nich dowody kasowe pod względem prawidłowości sumowania i zarachowania na odpowiednie konta, księgują przychody i rozchody na właściwych rachunkach. W razie nieprawidłowego zapisania przez kasę skarbową sum dochodowych lub rozchodowych, wydział kasowy zarządza odpowiednie przeksięgowanie. Po zaksięgowaniu przesyła się sprawozdania kasowe wraz z dowodami izbie obrachunkowej, względnie izbie kontroli państwa, stosownie do instrukcji rachunkowej dla izb skarbowych, oraz do innych wydanych w tym względzie przepisów.

§ 47. Księgi rachunkowe winny być prowadzone przez wydział kasowy bez opóźnień i zaległości w ten sposób, aby w każdym czasie izba skarbowa mogła szybko i dokładnie sporządzić zestawienie dochodów i rozchodów w okręgu, z podziałem jednych i drugich na właściwe ugrupowanie, zastosowane do układu budżetu państwowego.

Przepisy do prowadzenia ksiąg, zestawień i wykazów, oraz ich wzory, podaje instrukcja rachunkowa dla izb skarbowych.

§ 48. O wszelkich przyznanych z funduszów Skarbu Państwa emeryturach i stałych zapomogach, Ministerstwo zawiadamia izbę skarbowa tego okręgu, w którym emeryci zamieszkują, lub w którym życzą sobie pobierać zaopatrzenie. Wydział kasowy izby skarbowej wystawia uprawnionym książeczki emerytalne, ewentualnie zapomogowe i przesyła je kasie, z której uprawniony życzy sobie otrzymać przyznane mu zaopatrzenie. Wydział kasowy prowadzi osobną księgę kontroli zaopatrzeń i wnosi do niej wszelkie zachodzące w nich zmiany. O każdej zmianie wydział kasowy zawiadamia niezwłocznie właściwą kasę.

Urzędy skarbowe.

A. Urzędy skarbowe podatków bezpośrednich i opłat skarbowych.

§ 49. Do urzędu skarbowego podatków bezpośrednich i opłat skarbowych należy:

a) Wymiar podatków bezpośrednich i opłat skarbowych przy współudziale komisji podatkowych tam, gdzie odnośne ustawy podatkowe to przewidują, kontrola i przymusowe ściąganie podatków bezpośrednich i opłat skarbowych, jako też wszelkie związane z tem czynności,

b) bezpośredni nadzór nad podatkami bezpośredniemi i opłatami skarbowemi, obliczanemi i uiszczanemi przez osoby opodatkowane, inne osoby lub urzędy do tego powołane, jakoteż nadzór nad zachowaniem przez nie przepisów ustawowych,

c) czuwanie nad przestrzeganiem ustaw o podatkach bezpośrednich i opłatach skarbowych i wymierzanie kary za ich przekroczenia, na podstawie obowiązujących tej mierze przepisów, o ile karanie nie należy co władz sądowych.

§ 50. W poszczególnych działach podatków i opłat do urzędów skarbowych podatków bezpośrednich i opłat skarbowych należą wszystkie w ich kompetencji leżące czynności, a w szczególności;

I. W przedmiocie podatku przemysłowego:

prowadzenia szczegółowego rejestru przedsiębiorstw handlowych i przemysłowych na zasadzie deklaracji płatników i innych danych, oraz kontrola prawidłowego uiszczania podatku.

II. W przedmiocie podatku od kapitałów i rent:

1) sporządzanie na zasadzie danych zaczerpniętych z miejscowych urzędów hipotecznych, z akt podatków gruntowych i podatków od nieruchomości miejskich, spisu wszystkich hipotecznie obciążonych nieruchomości, znajdujących się w obrębie okręgu podatkowego i zażądanie od właścicieli nieruchomości złożenia deklaracji podatkowych, zawierających wiadomości wskazane w przepisach ustawy o podatku od kapitałów zabezpieczonych na majątku nieruchomym;

2) sprawdzania złożonych deklaracji na podstawie ksiąg hipotecznych i uzupełnianie braków w deklaracjach;

3) prowadzenie co do każdej wciągnięte; do spisu nieruchomości, stałej Kontroli hipotekowanych kapitałów, ich częściowych lub całkowitych przelewów, tudzież wykreśleń, jak również kontroli zmian właścicieli, na zasadnie zawiadomień, otrzymanych od urzędów hipotecznych;

4) sporządzanie obrachunku podatku od każdej nieruchomości i przesyłanie obrachunku właścicielowi nieruchomości, a w poszczególnych wypadkach również wierzycielom hipotecznym;

5) przyjmowanie od właścicieli, ewentualnie wierzycieli, zaświadczeń o całkowitych lub częściowych spłatach kapitałów hipotekowanych, dla sporządzenia nowego obrachunku i wydawanie świadectw, celem wykreślenia z hipotek wpłaconych kapitałów lub ich części;

6) przyjmowanie od właścicieli, ewentualnie wierzycieli hipotecznych, protestów przeciwko obliczeniu podatku, rozważanie protestów i zawiadomienia osób interesowanych o decyzji;

7) sporządzanie nowych obrachunków w razie podziału majątku nieruchomego na oddzielne części i komunikowanie obrachunku osobom interesowanym;

8) sporządzanie wykazów należnych podatków i przesyłanie ich właściwym kasom skarbowym;

9) przyjmowanie skarg płatników w przedmiocie obliczenia podatku od kapitałów' pieniężnych zabezpieczonych hipotecznie, jak również próśb o rozłożenie na raty zaległości, o zwrócenie nadpłat, o umorzenie kar i zaległości i przedstawianie ich izbie skarbowej.

III. W przedmiocie podatku dochodowego, majątkowego (uzupełniającego) i od przyrostu majątku:

1) wzywanie osób podlegających opodatkowaniu do składania deklaracji podatkowych i przyjmowanie deklaracji;

2) zbieranie z urzędów danych, niezbędnych do wymierzania powyższych podatków;

3) badanie, prostowanie i uzupełnianie deklaracji podatkowych, przesłuchiwanie świadków i znawców bez przysięgi;

4) składanie aktów z wnioskiem co do obowiązku podatkowego i co do wysokości stawki podatkowej komisji wymiarowej;

5) inicjatywa w tworzeniu komisji wymiarowych, względnie ich tworzenie, zwoływanie posiedzeń komisji, przewodniczenie i kierowanie czynnościami komisji i prowadzenie ich biurowości;

6) przygotowanie i rozsyłanie nakazów płatniczych;

7) przyjmowanie odwołań podatników od wymiaru komisji wymiarowej i przedstawianie ich komisji odwoławczej;

8) zarządzanie sprostowania wymiaru podatku w wypadkach przewidzianych w ustawie;

9) sporządzanie i rozsyłanie kasom skarbowym wykazów bierczych;

10) przyjmowanie od płatników podań o zwolnienie od podatków, o jego zniżką lub ulgi podatkowe i przedstawianie próśb izbie skarbowej.

IV. W przedmiocie opłat stemplowych:

1) wymierzanie opłat i kar stemplowych w tych wypadkach, które bądźto odnośne przepisy przekazały już urzędom skarbowym podatków bezpośrednich i opłat skarbowych, lub w których dotąd były właściwe urzędy opłat stemplowych;

2) rewizje w sprawie należytego stosowania przepisów o opłatach stemplowych przez urzędy, notarjuszów, jakoteż przez osoby i instytucje prywatne w granicach, wydanych w tym względzie przepisów kompetencyjnych;

3) przekładanie izbie skarbowej zażaleń od rozstrzygnięć urzędów skarbowych podatków bezpośrednich i opłat skarbowych, jak również wszelkich podań w sprawie opłat stemplowych, których załatwienie należy do kompetencji izby skarbowej;

4) przedkładanie izbie skarbowej wniosków o pociąganiu do odpowiedzialności urzędników winnych przekroczeń przepisów o opłatach stemplowych;

5) przymusowe ściąganie opłat stemplowych.

V. W przedmiocie podatku spadkowego:

1) przyjmowanie i zbieranie danych potrzebnych do wymiaru podatku spadkowego;

2) wymiar tego podatku, o ile kompetencja pod tym względem należy do urzędów skarbowych podatków bezpośrednich i opłat skarbowych, w przeciwnym razie przedkładanie tych spraw do wymiaru izbie skarbowej;

3) przedkładanie izbie skarbowej odwołań przeciw wymiarom podatku spadkowego, dokonanym przez urzędy skarbowe podatków bezpośrednich i opłat skarbowych, jak również przedkładanie izbie skarbowej wszelkich podań w tych sprawach, do których załatwienia są kompetentne izby skarbowe;

4) przymusowe ściąganie podatku spadkowego, oraz umarzanie z powodu nieściągalności, w granicach, wydanych w tym względzie przepisów kompetencyjnych.

VI. W przedmiocie wszystkich wogóle podatków i opłat skarbowych:

Przymusowe ściąganie zaległości i kar, tudzież grzywien, nakładanych przez władze i urzędy skarbowe, o ile pobór danego podatku nie został przekazany zarządom gmin miejskich, a także, na prośby urzędów i władz celnych, przymusowe ściąganie należytości celnych, oraz kar i grzywien z powodu przekroczeń przepisów celnych.

§ 51. Skład, urzędu skarbowego podatków bezpośrednich i opłat skarbowych stanowią:

a) naczelnik urzędu;

b) odpowiednia ilość referentów;

c) niezbędna ilość urzędników pomocniczych i niższych funkcjonarjuszów.

Naczelnik urzędu powinien w zasadzie posiadać wyższe wykształcenie.

§ 52. Naczelnik urzędu jest odpowiedzialny za prawidłowy bieg wszelkich spraw, a nadewszystko za terminowo i prawidłowy wymiar podatków bezpośrednich i opłat skarbowych, oraz za sprawne ściąganie zaległości.

§ 53. W szczególności do naczelnika urzędu skarbowego należą:

1) sprawy osobowe urzędników i funkcjonarjuszów;

2) podział czynności pomiędzy pracowników i zaprowadzanie w razie potrzeby zmian w podziale czynności, jak również zaznajamianie urzędników z nowemi przepisami i instrukcjami w zakresie podatków bezpośrednich i opłat skarbowych;

3) składanie izbie skarbowej opinii o podwładnych sobie urzędnikach i próśb urzędników o udzielenie urlopów, przeniesienie" emerytowanie, zwolnienie ze służby i t. p.;

4) bezpośrednie załatwianie lub poruczanie do załatwienia urzędnikom i funkcjonarjuszom wszelkich pism, nadchodzących do urzędu, jak również podpisywanie korespondencji;

5) układanie projektów etatu urzędu (osobistych i rzeczowych) i przedstawianie ich we właściwym czasie izbie skarbowej;

6) podpisywanie asygnacji na wypłaty sum, przeznaczonych w zatwierdzonym etacie na utrzymanie urzędu;

7) piecza nad odpowiedniem pomieszczeniem biura urzędu, jako też: wyszukanie lokalu, umówienie warunków najmu i t. p., jak również nadzór nad utrzymaniem biura w porządku i dobrym stanie;

8) piecza nad zaopatrzeniem urzędu w niezbędny zapas ksiąg, druków, formularzy, blankietów, materjałów piśmiennych i innych rekwizytów kancelaryjnych;

9) prowadzenie inwentarza ruchomości i utensylji biurowych;

10) czuwanie nad terrninowem wysyłaniem wszelkich wykazów i sprawozdań do izby skarbowej i ksiąg bierczych do kas skarbowych;

11) inicjatywa w tworzeniu komisji podatkowych, kierowanie ich czynnościami, zwoływanie posiedzeń komisji, przygotowywanie spraw na posiedzenia, przewodniczenie na posiedzeniach i wykonywanie uchwał komisji;

12) nakładanie kar za wykroczenia przeciw przepisom ustaw podatkowych i stemplowych w granicach, określonych przez ustawę;

13) rewizja dzienników służbowych, prowadzonych przez sekwestratorów i pilne baczenie nad sprężystą egzekucją podatków;

14) dokonywanie miesięcznych rewizji miejscowej kasy skarbowej;

15) sprawdzanie na miejscu opodatkowanych objektów (nieruchomości wiejskich i miejskich, sklepów, składów towarowych i zakładów przemysłowych).

§ 54. Do sekwestratorów skarbowych należy przymusowe ściąganie zaległości podatków bezpośrednich i opłat skarbowych. Przy wykonywaniu swych czynności sekwestratorowie kierują się przepisami poszczególnych ustaw podatkowych i instrukcją wydaną przez Ministerstwo, Naczelnik urzędu może polecić sekwestratorom przy sposobności ich wyjazdów służbowych, załatwianie niektórych czynności w zakresie wymiaru podatków, np. sprawdzanie świadectw przemysłowych, zebranie nowych danych, potrzebnych do wymiaru lub odpisania podatku i t. p.

Sekwestratorowie prowadzą dzienniki urzędowe swych zajęć, w których zaznaczają dnie swych wyjazdów i czynności, wykonane, tak podczas wyjazdu, jak i podczas pobytu w miejscu służbowem.

B. Grzędy skarbowe podatków pośrednich.

§ 55. Do urzędu skarbowego podatków pośrednich należy:

a) bezpośredni nadzór nad produkcją, transportem, handlem i składami przedmiotów, podlegających opodatkowaniu lub stanowiących monopol państwowy,

b) nadzór nad prawidłowem obliczaniem i uiszczaniem należnych Skarbowi Państwa przychodów z tytułu podatków pośrednich i monopolów państwowych,

c) czuwanie nad przestrzeganiem ustaw o podatkach i pociąganie winnych do odpowiedzialności.

§ 56. Biuro urzędu składa się z naczelnika urzędu, z referentów i niezbędnej ilości urzędników pomocniczych, oraz niższych funkcjonarjuszów.

Naczelnik urzędu podatków pośrednich powinien w zasadzie posiadać wyższe wykształcenie.

§ 57. Do składu urzędu skarbowego podatków pośrednich oprócz urzędników wymienionych w § 56, należą jako organy wykonawcze urzędnicy kontroli. Miejsca służbowe i okręgi nadzorcze inspektorów, oraz miejsca służbowe kontrolerów, jak również obszar ich okręgów kontrolnych oznacza dyrektor izby skarbowej, na wniosek naczelnika wydziału IV.

§ 58. Naczelnik urzędu skarbowego podatków pośrednich jest kierownikiem biura, a zatem należą do niego:

1) sprawy osobowe urzędników i funkcjonarjuszów;

2) składanie izbie skarbowej opinji o podwładnych sobie urzędnikach i próśb urzędników o udzielenie urlopów, o przeniesienie, emerytowanie, zwolnienie ze służby i t. p.;

3) bezpośrednie załatwianie lub poruczanie do załatwienia urzędnikom pism, nadchodzących do urzędu, podpisywanie korespondencji;

4) układanie projektów etatów urzędu (osobistych i rzeczowych) i przedstawianie ich we właściwym czasie izbie skarbowej;

5) podpisywanie asygnacji na wypłaty sum, przeznaczonych w zatwierdzonym etacie na utrzymanie urzędu i podległych mu zakładów monopolowych;

6) piecza nad odpowiedniem pomieszczeniem biura urzędu skarbowego podatków pośrednich, jako to: wyszukanie lokalu, umówienie warunków najmu i t. p., jak również nadzór nad utrzymaniem biura w porządku i w dobrym stanie;

7) piecza nad zaopatrzeniem urzędu w niezbędny zapas ksiąg, druków" formularzy, blankietów, materjałów piśmiennych /i innych rekwizytów kancelaryjnych;

8) prowadzenie inwentarza ruchomości i utensylji biurowych, tudzież przyrządów technicznych, niezbędnych do wykonywania czynności kontroli skarbowej.

§ 59. Naczelnik urzędu skarbowego podatków pośrednich, jako bezpośredni przełożony wszystkich urzędników kontroli skarbowej w swym okręgu, zwraca baczną uwagę na ich czynności służbowe, kontroluje dzienniki zajęć służbowych; ma prawo delegowania w razie potrzeby każdego z podwładnych sobie urzędników i funkcjonarjuszów skarbowych do załatwiania czynności służbowych i prawo wydawania im poleceń służbowych.

§ 60. Do czynności biurowych naczelnika urzędu skarbowego podatków pośrednich należy:

1) zbieranie wiadomości o osobach, wnoszących podania o pozwolenie prowadzenia zakładów, produkujących przedmioty, podległe opodatkowaniu, o pozwolenie na handel przedmiotami, podległemi opodatkowaniu, lub stanowiącemi monopol państwowy, i przedstawianie tych podań wraz z opinjanni izbie skarbowej;

2) sprawdzanie składanych przez producentów deklaracji przewidzianych w ustawach o podatkach pośrednich i wydawanie świadectw na prawo rozpoczęcia produkcji przedmiotów podległych opodatkowaniu;

3) wydawanie wymaganych przez odnośne ustawy zaświadczeń dla wykupienia w kasie skarbowej właściwego, patentu na prawo wyrobu lut> sprzedaży produktów podległych opłatom akcyzowym lub stanowiących monopol państwowy, osobom posiadającym należyte koncesje;

4) wydawanie osobom, posiadającym odpowiednie koncesje, świadectw prawa nabycia w kasie skarbowej banderoli;

5) przyjmowanie wszelkich innych zgłoszeń i podań, które stosownie do ustaw o podatkach pośrednich i monopolach winny być wnoszone do urzędów 1 instancji, tudzież wydawanie wszelkich zaświadczeń, przewidzianych w obowiązujących przepisach;

6) czuwanie nad ścisłem i dokładnem zestawianiem i terminowem wysyłaniem do izby skarbowej wszelkich obrachunków, wykazów, odpisów ksiąg i sprawozdań wymaganych przez ustawy o podatkach pośrednich i monopolach lub zażądanych przez izbę skarbową.

§ 61. Oprócz czynności biurowych wymienionych w § powyższym naczelnik urzędu skarbowego podatków pośrednich pełni obowiązki służbowe poza miejscem swego stałego urzędowania, a mianowicie:

1) objeżdża i rewiduje fabryki i zakłady produkujące przedmioty, podległe opodatkowaniu, składy produktów, stanowiących monopol państwowy, czasowo nieczynne fabryki i zakłady, oraz miejsca "detalicznej sprzedaży produktów, podległych opodatkowaniu lub będących monopolem państwowym w przepisanych terminach;

2) sprawdza na miejscu dołączone do podań o koncesje plany i opisy fabryk i zakładów, przeprowadza wymiar naczyń i zabezpieczenia aparatów;

3) ustawia, sprawdza, zamyka i rozłącza wszelkie kontrolne aparaty;

4) przy objazdach sprawdza książki podatkowe prowadzone w miejscach produkcji, w destylarniach, w magazynach i t. p. zakładach.

§ 62. Do naczelnika urzędu skarbowego podatków pośrednich należy również przeprowadzanie dochodzeń o wykroczenia przeciwko przepisom ustaw o podatkach pośrednich i monopolach państwowych, wymierzanie kar za wykroczenia w wypadkach, przewidzianych przez obowiązujące przepisy, przedstawianie izbie skarbowej spraw karnych zastrzeżonych jej kompetencji, ewentualnie skierowywanie spraw karnych do właściwych sądów zgodnie z obowiązującemi w tej mierze przepisami.

§ 63. Naczelnik urzędu skarbowego podatków pośrednich ma obowiązek prowadzenia dziennika swych czynności służbowych pozabiurowych; w dzienniku szczegółowo zaznacza dnie swych wyjazdów, zrewidowane zakłady, rezultaty rewizji i wydane zarządzenia. Dziennik winien być złożony izbie skarbowej dla skontrolowania go przez naczelnika wydziału podatków pośrednich w terminach oznaczonych przez dyrektora izby.

§ 64. Czynności służbowe inspektorów kontroli skarbowej i kontrolerów określa osobna instrukcja.

C. Kasy skarbowe.

§ 65. Organizacja kas, ich stosunek do urzędów skarbowych, podatków bezpośrednich, jakoteż przepisy rachunkowo-kasowe są ujęte w osobnej instrukcji rachunkowo-kasowej dla władz i urzędów skarbowych na obszarze b. dzielnicy pruskiej.

§ 66. Władzami asygnującemi są:

1) wszystkie władze II instancji, które asygnują rozchody w granicach szczegółowych etatów terytorialnych w kasach skarbowych, znajdujących się w okręgu ich urzędowania po otwarciu w nich kredytów;

2) upoważnione przez władze dysponujące urzędy I instancji, które mogą wydawać asygnacje tylko do miejscowych kas skarbowych w granicach otwartych kredytów.

§ 67. Stopniową likwidację urzędów opłat stemplowych i podatku spadkowego w Poznaniu i w Grudziądzu zarządzą dyrektorowie odnośnych izb skarbowych w miarę przejmowania agend tych urzędów przez poszczególne urzędy skarbowe podatków bezpośrednich i opłat skarbowych, oraz przez izby skarbowe.

§ 68. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

* Z dniem 1 sierpnia 1927 r. przepisy niniejszego rozporządzenia tracą moc obowiązującą w zakresie unormowanym rozporządzeniem z dnia 20 czerwca 1927 r. o organizacji i zakresie działania izb skarbowych i podległych izbom urzędów skarbowych (Dz.U.27.66.588), zgodnie z § 92 powołanego rozporządzenia.

Z dniem 18 grudnia 1930 r. zmienia się nazwę izb skarbowych Wielkopolskiej Izby Skarbowej w Poznaniu na "Izba Skarbowa w Poznaniu", tudzież Pomorskiej Izby Skarbowej w Grudziądzu na "Izba Skarbowa w Grudziądzu", zgodnie z § 1 rozporządzenia z dnia 20 listopada 1930 r. w sprawie zmiany nazwy Wielkopolskiej Izby Skarbowej w Poznaniu oraz Pomorskiej Izby Skarbowej w Grudziądzu (Dz.U.30.89.701).

• Identyfikator: Dz.U.1921.101.724
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Organizacja władz i urzędów skarbowych w b. dzielnicy pruskiej.
• Data aktu: 1921-09-23
• Data ogłoszenia: 1921-12-17
• Data wejścia w życie: 1921-12-17