Krzysztof Kaźmierski

Mechanizm podzielonej płatności (split payment), uregulowany w art. 108a ustawy o VAT, od momentu jego wprowadzenia 1 lipca 2018 r., wywołuje liczne wątpliwości praktyczne i interpretacyjne, zwłaszcza w kontekście jego relacji z innymi gałęziami prawa, w tym z przepisami prawa upadłościowego. Szczególnie istotne spory rodzi kwestia możliwości wykorzystania środków zgromadzonych na rachunku VAT przez syndyka masy upadłościowej na cele postępowania upadłościowego.

Blokada rachunku bankowego, uregulowana w art. 119zv i 119zw ordynacji podatkowej, na stałe weszła do katalogu środków wykorzystywanych przez Krajową Administrację Skarbową w celu przeciwdziałania wyłudzeniom skarbowym. Jej zastosowanie może nastąpić nawet bez wcześniejszego wszczęcia postępowania wymiarowego, w oparciu o samą analizę ryzyka, a także – co szczególnie istotne – bez konieczności wykazania winy czy zamiaru podatnika. Co również ważne – podatnicy przegrywają z organami podatkowymi spory w przedmiocie blokad rachunku.

W ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) wprowadzone zostały pewne odstępstwa od zasady ceny rynkowej. Chodzi o ułatwienie dla podatników przeprowadzających z podmiotami powiązanymi transakcje związane m.in. z usługami o niskiej wartości dodanej. Aby jednak zastosować te ułatwienia, należy spełnić określone w ustawie warunki.

Organy podatkowe, kwestionując w toku kontroli podatkowych jak i postępowań podatkowych możliwość skorzystania z uproszczonej procedury w transakcjach trójstronnych, wydają rozstrzygnięcia, w których nakazują opodatkować wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów zarówno w kraju zakończenia transportu jak i w kraju rejestracji (w Polsce). Sądy administracyjne wskazują jednak, że podejście to jest zbyt restrykcyjne i może wprost naruszać podstawowe zasady opodatkowania podatkiem VAT.

Ulga na innowacyjnych pracowników (ulga IP), śladami ulgi B+R, staje się zagadnieniem spornym pomiędzy podatnikami a dyrektorem Krajowej Informacji Skarbowej. W jednym z ostatnich wyroków wojewódzki sąd administracyjny kolejny raz stanął po stronie podatników, wskazując na bezprawną wykładnię przepisów dotyczącą tej ulgi, dokonywaną przez organ interpretacyjny.