Michał Malinowski

Nie jest właściwe przekazanie samemu sobie sprawy do ponownego rozpatrzenia i przeprowadzenia postępowania dowodowego. Tak wynika z wyroku WSA w Białymstoku z 19 lutego 2014 r.

Charakter postanowienia o zaliczeniu wpłaty na poczet odsetek od zaległości podatkowych, nie zwalnia fiskusa z obowiązku zweryfikowania okoliczności, które mogłyby świadczyć o niezależnych od organu przyczynach opóźnienia w wydaniu decyzji.

Nie ma uniwersalnego wzorca zachowań podatnika, pozwalającego na jednoznaczne rozpoznanie sprzedaży związanej z wykonywaniem działalności gospodarczej, od zwykłego odpłatnego zbycia. Tak stwierdził NSA w wyroku z 30 stycznia 2014 r.

Sąd administracyjny nie wstrzyma wykonania decyzji, jeżeli podatnik tylko ogólnikowo wskaże, że egzekucja przyczyni się do wystąpienia dużych strat w prowadzonej przez niego działalności. Tak wynika z postanowienia NSA z 14 lutego 2014 r.

Fiskus nie może uzależnić nadania numeru NIP od wyniku oceny zdatności lokalu do funkcji siedziby spółki. Tak wynika z wyroku WSA w Gdańsku z 22 stycznia 2014 r., I SA/Gd 1404/13.

Rażące naruszenie prawa nie występuje, gdy na tle tych samych przepisów możliwe jest wyrażenie rozbieżnych poglądów. Tak wynika z wyroku WSA w Gdańsku z 15 stycznia 2014 r.

Zastosowanie środka egzekucyjnego tak długo nie wywołuje skutku w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia dopóki podatnik nie zostanie o nim zawiadomiony. Tak wynika z wyroku NSA z 12 lutego 2014 r.

Wczoraj Sejm drugi raz czytał rządowy projekt ustawy o deregulacji zawodów, który obejmuje m. in. osoby zajmujące się usługowym prowadzeniem ksiąg rachunkowych, doradców podatkowych, agentów celnych, biegłych rewidentów, czy przyjmujących zakłady wzajemne i prowadzących kolektury gier liczbowych.

Podstawą zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest ustalenie rzeczywistego przebiegu procesu gospodarczego. Tak wynika z wyroku WSA w Gdańsku z 29 stycznia 2014 r.

Obowiązek potwierdzenia przez fiskusa stanu faktycznego istniejącego w dniu wydania zaświadczenia oznacza, że może ono dotyczyć potwierdzenia zarówno zdarzeń aktualnych jak i mających miejsce w przeszłości, jeżeli zdarzenia te są znane organom podatkowym w dniu wydania zaświadczenia.