Maciej Ambroziewicz

Pytanie pochodzi z publikacji Serwisu BHPRozporządzenie Rady Ministrów z 3.04.2017r. w sprawie wykazu prac uciążliwych, niebezpiecznych lub szkodliwych dla zdrowia kobiet w ciąży i kobiet karmiących dziecko piersią (Dz.U. poz. 796) w załączniku w pkt I. 10) zabrania wykonywać kobietom w ciąży prac w pozycji wymuszonej. Przepisy nie regulują tej kwestii i nie ma dostępnego spisu takich prac. Jedynie w opracowaniach naukowych, specjalistycznych, możemy doszukać się informacji, które mogą pomóc w ustaleniu, czy dana praca nosi znamiona pracy w pozycji wymuszonej (np. pozycja siedząca bez możliwości zmiany na inną pozycję). Czy pracownice, które w swoich obowiązkach oraz w warunkach pracy i orzeczeniach lekarskich mają wpisane kierowanie autami służbowymi kat. B, w przypadku ciąży, mogą jeździć samochodami służbowymi, czy należy uznać tę czynność za pracę w pozycji wymuszonej i uznać za pracę wzbronioną - uciążliwa dla kobiet w ciąży, a tym samym niedozwoloną. Czy może raczej należałoby ustalić limity czasowe prowadzenia auta służbowego przez ciężarna pracownicę - w zależności od potrzeby delegacja służbowa może trwać kilkanaście minut do kilku godzin, w zależności od tego dokąd udaje się pracownica samochodem służbowym? Jak ustalić te limity? Nie mamy stanowisk zawodowych kierowców. Zakładamy, że pracownica ciężarna wyraża zgodę na wyjazdy w delegacje służbowe.

Pytanie pochodzi z publikacji Serwisu BHPKierowca przebywał na zwolnieniu lekarskim przez okres dłuższy niż 30 dni. Czy w związku z tym powinien przejść badania kontrolne, czy pełne badania psychotechniczne, potwierdzające zdolność do pracy na zajmowanym stanowisku?

Pytanie pochodzi z publikacji Serwisu BHPCzy upadek skutkujący stłuczeniem łokcia i kolana (w wyniku potknięcia się o paletę) powinien być uznany za wypadek przy pracy w świetle ustawy wypadkowej? Czy stłuczenie należy traktować jako uraz?

Nie ma przeciwwskazań, aby osoba zatrudniona przy linii produkcyjnej, która w ramach wykonywanych zadań sporadycznie korzysta z komputera, wykonywała te czynności na stojąco.

O tym, że wypadek przy pracy to dla pracodawcy straty, nie trzeba chyba nikogo przekonywać. Wstrzymana praca, zniszczony sprzęt, zwiększona składka na ubezpieczenie wypadkowe, odszkodowanie dla pracownika za uszkodzone przedmioty osobistego użytku to tylko niektóre, wybrane koszty związane z wypadkiem przy pracy. Należy również przypomnieć, że w przypadku, gdy pracownik, który uległ wypadkowi przy pracy lub zachorował na chorobę zawodową, utracił zdolność do pracy na dotychczasowym stanowisku, pracodawca jest obowiązany wydzielić lub zorganizować dla niego odpowiednie stanowisko pracy z podstawowym zapleczem socjalnym. Niedopełnienie tego obowiązku może być bardzo kosztowne dla pracodawcy.

Protokół powypadkowy, którego treść określił sąd w toku postępowania sądowego, powinien zostać opatrzony podpisami zarówno członków zespołu powypadkowego, jak i pracodawcy. Z treści protokołu może, a nawet powinno wynikać, że ustalenia zawarte w nim nie są ustaleniami członków zespołu powypadkowego, lecz sądu.

Pracownicy często zadają sobie pytanie, czy pracodawca może potrącić z wynagrodzenia pieniądze za nierozliczenie się z odzieży itp., odpowiedzi na to pytanie udzielił Maciej Ambroziewicz, ekspert Serwisu Prawa Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.

Zespół powypadkowy, który dysponuje kopią mandatu karnego potwierdzającego winę poszkodowanego, będącego sprawcą kolizji drogowej, może dołączyć ją do protokołu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy.

Pytanie pochodzi z publikacji Serwisu BHPCzy szkolenia okresowe dla kierowników, brygadzistów, mistrzów muszą być organizowane przez jednostki organizacyjne? Szczegółowe zasady organizowania szkoleń z dziedziny bhp regulują przepisy rozporządzenia z 27.07.2004 r. w sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz.U. Nr 180, poz. 1860 ze zm.). Zgodnie z 4 ust. 2 r.s.b.h.p., pracodawcy nie mogą organizować szkoleń z zakresu bhp dla samych siebie, pracowników służby bhp oraz instruktorów i wykładowców tematyki bhp. Takie szkolenia mogą być przeprowadzane jedynie przez jednostki organizacyjne. Wobec powyższego, czy kierowników, brygadzistów, mistrzów należy traktować jako pracodawców?

Mogłoby się wydawać, że w dzisiejszych czasach żaden pracodawca nie może pozwolić sobie na nieefektywne zarządzanie czasem pracy. Jednak w wielu przedsiębiorstwach nie jest to problem odosobniony i na rozmaitych stanowiskach pracy daje się on we znaki nie tylko pracownikom, ale i pracodawcom. Choć wielu pracowników nudę ma niemal wpisaną w zakres obowiązków, w znakomitej większości za ten stan odpowiadają niekompetentni przełożeni, którzy niewłaściwie zadaniują podległy im personel.