Jeśli skarżący wniósł pismo do sądu, co do którego są wątpliwości, czy jest to wniosek o uzasadnienie wyroku czy apelacja, to sąd ma obowiązek spytać stronę o cel pisma i jej zamiar - taki jest sens uchwały podjętej przez Izbę Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. W ten sposób Izba złagodziła rygory nowej procedury cywilnej i rzuciła "koło ratunkowe" stronom.

Wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z 19 listopada 2019 r. nie może być uznany za obowiązujący na gruncie polskiego porządku prawnego, gdyż we wszystkich toczących się przed Izbą Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego postępowaniach, których dotyczą pytania prejudycjalne, przeprowadzono czynności w składach sprzecznych z przepisami prawa

Protokół z dokonania czynności notarialnej - poświadczenia europejskiego dziedziczenia - nie jest wnioskiem o wpis do księgi wieczystej - orzekł Sąd Najwyższy i dodał, że notariusz przekroczył swoje uprawnienia. Wnioski złożone poprzez system teleinformatyczny powinny być składane na formularzu urzędowym.

Minister sprawiedliwości miał rację wnosząc kasację od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego, który ukarał radcę prawnego po wcześniejszym uniewinnieniu. Sąd w drugiej instancji wytykając delikt obwinionemu, sam popełnił rażący błąd. Sąd mógł wyłącznie uchylić orzeczenie i przekazać do ponownego rozpoznania - orzekła Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego.

Obwiniony notariusz wynosząc poza kancelarię zbędne dokumenty, objęte tajemnicą notarialną, pozostawił je bez dozoru, czym naruszył tajemnicę i w ten sposób istotę swego zawodu - orzekła Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego i uznała za trafny wyrok sądu samorządowego. Kara 10 tys. zł została uznana za adekwatną do wagi czynu.

W prowadzonej korespondencji radca prawny powinien zachować umiar. Nie można sugerować w mailu, że brakiem honoru jest dalsze prowadzenie sprawy przez kolegę adwokata, a już zupełnie niedopuszczalna jest próba szantażu i groźby - orzekła Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego i podtrzymała orzeczenie o karze upomnienia.

Cofnięcie oświadczenia o uznaniu powództwa, aż do zakończenia postępowania odwoławczego jest dopuszczalne. Nie wystarczy jednak tylko przejawić zmianę stanowiska. Okoliczności, które do tego doprowadziły należy bowiem przynajmniej uprawdopodobnić orzekł Sąd Okręgowy w Słupsku.

Nie jest deliktem zachowanie prokuratora, które mieści się w ramach kontroli instancyjnej - orzekła Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego i podtrzymała orzeczenie sądu pierwszej instancji. Wadliwe rozpoznanie pisma procesowego podlega swobodnej ocenie dowodów, a prokurator jest niezależny w swoich decyzjach

Na radcy prawnym odbiło się wprowadzenie do obrotu prawnego skargi nadzwyczajnej. Od kwietnia 2018 r., gdy zaczęła obowiązywać, ukształtowały się dwie linie orzecznicze w Sądzie Najwyższym. W spór interpretacyjny dostała się radca prawny i zapłaciła za to karą upomnienia. Izba Dyscyplinarna SN jednak dostrzegła niespójność i uniewinniła pełnomocniczkę

Sentencje uchwał poszerzonego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego mają moc bezwzględnie wiążącą dla wojewódzkich sądów administracyjnych. Przełamanie ich może nastąpić tylko w wyjątkowym, określonym przepisami trybie – stwierdził 7 osobowy skład NSA, rozpatrując precedensowe zagadnienie prawne skierowane przez wrocławski WSA,

Finlandia odpowiada za naruszenie prawa do życia uczniów, którzy zginęli w szkolnej strzelaninie, ponieważ władze tego państwa, znając podejrzane wpisy sprawcy w internecie, mogły podjąć środki zapobiegawcze, ale tego nie uczyniły - stwierdził Europejski Trybunał Praw Człowieka w wyroku z 17 września.

Przepisy zawieszające bieg terminów weszły w życie 31 marca 2020 r. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, aby zastosować je do sytuacji, które zdarzyły się przed tą datą. Zgodnie z wolą ustawodawcy, miały one mieć zastosowanie także do stanu zagrożenia epidemicznego w związku z COVID-19, który został ogłoszony już 14 marca.

Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego to sąd faktów, a nie prawa. Rozprawa w pierwszej instancji zaczyna się od ustalania stanu faktycznego, powołuje się dowody pisemne, przyjmuje zeznania świadków. Procesy dyscyplinarne prawników zamiast przyspieszać, spowolniły. Cel nowelizacji ustawy o Sądzie Najwyższym z grudnia 2016 r. nie w pełni został osiągnięty.

Jeżeli z punktu widzenia medycznego, oskarżony może brać udział w rozprawie, jedynie przez dwie godziny dziennie, to może odbywać się ona w mieście zamieszkania chorego. Sąd Najwyższy uwzględnił w całości opinię biegłego lekarza, który przewidział konieczność częstego odraczania rozprawy, przewlekłość a nawet niemożność zakończenia procesu.

Dopuszczalna jest zmiana przez strony w drodze porozumienia terminu wymagalności roszczenia, nawet gdy stało się ono wymagalne. Jednak, jeżeli wskutek odroczenia terminu spełnienia świadczenia, roszczenie przestało być wymagalne, jego przedawnienie rozpoczyna ponownie bieg dopiero z upływem nowego terminu - taki jest sens uchwały Sądu Najwyższego.

Od zażalenia na postanowienie w przedmiocie sprostowania albo odmowy sprostowania orzeczenia pobiera się opłatę proporcjonalną w związku z ustawą o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - stanowi uchwała trzech sędziów Izby Cywilnej Sądu Najwyższego. Oznacza to dużo większy koszt dla strony niż, gdyby była to opłata podstawowa - 30 zł.

Skarżący został wezwany do uzupełnienia różnych braków formalnych skargi kasacyjnej. W zakreślonym terminie jedynie z część została usunięta. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał jednak, że skoro nie wskazano numeru PESEL skarżących i nie wyjaśniono, czy strony chcą rozpoznania sprawy na rozprawie, to skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.

Sąd orzekał w oparciu o dokumenty i uznał, że nie jest koniecznym doprowadzenie na rozprawę osadzonego powoda. Ten pozwał Skarb Państwa – Prokuratora Rejonowego o zapłatę, a następnie złożył skargę kasacyjną. W ocenie Sądu Najwyższego to, że sąd zaniechał stosowania określonych pouczeń nie może być utożsamiane z pozbawieniem strony możliwości obrony jej praw.

Stwierdzona prawomocnym postanowieniem komornika sądowego należność z tytułu opłat egzekucyjnych przewidzianych w ustawie z 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych przedawnia się w terminie właściwym dla przedawnienia kosztów sądowych, czyli po trzech latach - orzekł w uchwale Sąd Najwyższy.

Sąd Najwyższy w Izbie Dyscyplinarnej pozostawił bez rozpoznania kasację prokuratora generalnego od postanowienia o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego wobec prokuratora Krzysztof Parchimowicz. Sąd stwierdził, że kasacja jest niedopuszczalna, gdyż postępowanie zakończyło się w fazie in rem, a prokuratorowi nie postawiono żadnych zarzutów.