W sprawie o uchylenie obowiązku alimentacyjnego z powództwa jednego z rodziców sprawującego na podstawie prawomocnego postanowienia sądu piecze nad małoletnim dzieckiem, pozwany małoletni powinien być reprezentowany przez kuratora ustanowionego przez sąd opiekuńczy ( art. 99 krio) a nie przez drugiego rodzica, którego władza została ograniczona

Zwykła stłuczka drogowa w zatłoczonym mieście i nieprzyjęcie mandatu przez prokuratora nie uchybia godności sprawowanego urzędu - orzekła Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego. - Sąd I instancji dokonał dowolnej oceny sytuacji, jakoby był to czyn szkodliwy społecznie w znacznym stopniu.

Ponieważ doszło w Sądzie Najwyższym do rozbieżności w wykładni w sprawie zadośćuczynienia za krzywdę wynikającą z ciężkiego uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia, którego konsekwencją jest niemożność nawiązania lub kontynuowania typowej więzi rodzinnej, pierwsza prezes zdecydowała, że problem mają rozwiązać dwie izby na wspólnym posiedzeniu.

Pobieranie wynagrodzenia od klientów, a następnie porzucanie ich spraw, wykonywanie zawodu mimo zawieszenia i nie respektowanie orzeczeń sądów oraz nie płacenie składek adwokackich - to główne zarzuty wobec adwokata, którego wydalono z zawodu. Orzeczenia sądów dyscyplinarnych zaakceptował Sąd Najwyższy.

Coraz częściej radcowie prawni są karani za brak udziału w szkoleniach, które są ich obowiązkiem. Od szkoleń chcą się "wymigać" doświadczeni radcowie, ludzie starsi, którzy uważają, że ich wiedza jest kompletna. Sąd Najwyższy stoi po stronie korporacji prawniczej uznając, że doskonalenie zawodowe to podstawa zaufania

Ojciec powoda zmarł na skutek obrażeń doznanych w wypadku samochodowym. Prokuratura umorzyła postępowanie karne. Ustalono bowiem, że to ojciec powoda odpowiada za spowodowanie zderzenia pojazdów. Brak prawomocnego wyroku skazującego nie oznacza, że sąd cywilny nie mógł ustalić tego, kto odpowiada za wypadek

Jeśli skarżący wniósł pismo do sądu, co do którego są wątpliwości, czy jest to wniosek o uzasadnienie wyroku czy apelacja, to sąd ma obowiązek spytać stronę o cel pisma i jej zamiar - taki jest sens uchwały podjętej przez Izbę Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. W ten sposób Izba złagodziła rygory nowej procedury cywilnej i rzuciła "koło ratunkowe" stronom.

Wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z 19 listopada 2019 r. nie może być uznany za obowiązujący na gruncie polskiego porządku prawnego, gdyż we wszystkich toczących się przed Izbą Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego postępowaniach, których dotyczą pytania prejudycjalne, przeprowadzono czynności w składach sprzecznych z przepisami prawa

Protokół z dokonania czynności notarialnej - poświadczenia europejskiego dziedziczenia - nie jest wnioskiem o wpis do księgi wieczystej - orzekł Sąd Najwyższy i dodał, że notariusz przekroczył swoje uprawnienia. Wnioski złożone poprzez system teleinformatyczny powinny być składane na formularzu urzędowym.

Minister sprawiedliwości miał rację wnosząc kasację od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego, który ukarał radcę prawnego po wcześniejszym uniewinnieniu. Sąd w drugiej instancji wytykając delikt obwinionemu, sam popełnił rażący błąd. Sąd mógł wyłącznie uchylić orzeczenie i przekazać do ponownego rozpoznania - orzekła Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego.

Obwiniony notariusz wynosząc poza kancelarię zbędne dokumenty, objęte tajemnicą notarialną, pozostawił je bez dozoru, czym naruszył tajemnicę i w ten sposób istotę swego zawodu - orzekła Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego i uznała za trafny wyrok sądu samorządowego. Kara 10 tys. zł została uznana za adekwatną do wagi czynu.

W prowadzonej korespondencji radca prawny powinien zachować umiar. Nie można sugerować w mailu, że brakiem honoru jest dalsze prowadzenie sprawy przez kolegę adwokata, a już zupełnie niedopuszczalna jest próba szantażu i groźby - orzekła Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego i podtrzymała orzeczenie o karze upomnienia.

Cofnięcie oświadczenia o uznaniu powództwa, aż do zakończenia postępowania odwoławczego jest dopuszczalne. Nie wystarczy jednak tylko przejawić zmianę stanowiska. Okoliczności, które do tego doprowadziły należy bowiem przynajmniej uprawdopodobnić orzekł Sąd Okręgowy w Słupsku.

Nie jest deliktem zachowanie prokuratora, które mieści się w ramach kontroli instancyjnej - orzekła Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego i podtrzymała orzeczenie sądu pierwszej instancji. Wadliwe rozpoznanie pisma procesowego podlega swobodnej ocenie dowodów, a prokurator jest niezależny w swoich decyzjach

Na radcy prawnym odbiło się wprowadzenie do obrotu prawnego skargi nadzwyczajnej. Od kwietnia 2018 r., gdy zaczęła obowiązywać, ukształtowały się dwie linie orzecznicze w Sądzie Najwyższym. W spór interpretacyjny dostała się radca prawny i zapłaciła za to karą upomnienia. Izba Dyscyplinarna SN jednak dostrzegła niespójność i uniewinniła pełnomocniczkę

Sentencje uchwał poszerzonego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego mają moc bezwzględnie wiążącą dla wojewódzkich sądów administracyjnych. Przełamanie ich może nastąpić tylko w wyjątkowym, określonym przepisami trybie – stwierdził 7 osobowy skład NSA, rozpatrując precedensowe zagadnienie prawne skierowane przez wrocławski WSA,

Finlandia odpowiada za naruszenie prawa do życia uczniów, którzy zginęli w szkolnej strzelaninie, ponieważ władze tego państwa, znając podejrzane wpisy sprawcy w internecie, mogły podjąć środki zapobiegawcze, ale tego nie uczyniły - stwierdził Europejski Trybunał Praw Człowieka w wyroku z 17 września.

Przepisy zawieszające bieg terminów weszły w życie 31 marca 2020 r. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, aby zastosować je do sytuacji, które zdarzyły się przed tą datą. Zgodnie z wolą ustawodawcy, miały one mieć zastosowanie także do stanu zagrożenia epidemicznego w związku z COVID-19, który został ogłoszony już 14 marca.

Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego to sąd faktów, a nie prawa. Rozprawa w pierwszej instancji zaczyna się od ustalania stanu faktycznego, powołuje się dowody pisemne, przyjmuje zeznania świadków. Procesy dyscyplinarne prawników zamiast przyspieszać, spowolniły. Cel nowelizacji ustawy o Sądzie Najwyższym z grudnia 2016 r. nie w pełni został osiągnięty.

Jeżeli z punktu widzenia medycznego, oskarżony może brać udział w rozprawie, jedynie przez dwie godziny dziennie, to może odbywać się ona w mieście zamieszkania chorego. Sąd Najwyższy uwzględnił w całości opinię biegłego lekarza, który przewidział konieczność częstego odraczania rozprawy, przewlekłość a nawet niemożność zakończenia procesu.