Błędem sądu było uchylenie zakazu kontaktowania się w jakiejkolwiek formie i zbliżania się do dzieci na odległość mniejszą niż 20 metrów wobec pedofila. Chociaż okazało się, że składał on propozycje seksualne osobie dorosłej. Sąd drugiej instancji jednak dopuścił się rażącego naruszenia prawa, bo uchylił zakaz probacyjny - orzekł Sąd Najwyższy.

Skazany wniósł o sporządzenie i doręczenie mu uzasadnienia wyroku. Nie dochował jednak terminu. To, że skazany i jego obrońca nie byli obecni podczas ogłoszenia wyroku nie oznacza, że termin na wniesienie wniosku należało liczyć dopiero od momentu doręczenia wyroku sądu – orzekł Sąd Najwyższy.

Przepisy procedury karnej dopuszczają przekazanie sprawy do innego sądu, jeśli przemawia za tym dobro wymiaru sprawiedliwości. Jest to jednak możliwe tylko wyjątkowo. To, że sprawa karna dotyczy sędziego nie oznacza, że sprawą nie może zająć się sąd właściwy. Wniosek o przekazanie sprawy innemu sądowi nie mógł zostać uwzględniony - orzekł Sąd Najwyższy.

Powód czekał na wyznaczenie terminu rozprawy apelacyjnej niemal 23 miesiące. Sąd Najwyższy zasądził na jego rzecz 2,5 tys. zł tytułem zadośćuczynienia za stres, a nie 20 tys. zł, jak żądał skarżący. Sąd wziął pod uwagę przejście sędziego referenta w stan spoczynku, a także stan epidemiczny związany z rozprzestrzenianiem się koronawirusa, który niewątpliwie przyczynił się do opóźnienia.

Wiosenny lockdown najpierw spowodował zawieszenie terminów procesowych, potem wraz z "odmrożeniem" sądów i je odwieszono. Ale szybkie zmiany wprowadziły zamęt interpretacyjny nie tylko wśród pełnomocników, ale i samych sędziów. Pogubiły się też strony, choćby w zakresie tego ile mają czasu na odwołanie. Skutki nadal są odczuwalne, a sprawa oparła się o Sąd Najwyższy.

Z adnotacji uczynionej na zwrotnym poświadczeniu korespondencji wynika, że skazany odmówił odebrania korespondencji z sądu. Dopiero po pewnym czasie złożył zażalenie na postanowienie z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności. Jego wniosek nie mógł zostać uwzględniony, skoro mógł on w terminie wnieść zażalenie - uznał Sąd Najwyższy.

Oszustwo powoduje wyłącznie obiektywną "niekorzystność" rozporządzenia mieniem osoby oszukanej w oderwaniu od celu przekazania pieniędzy. Płatna protekcja miała prowadzić do zniweczenia skutków licytacji. I nieważne jest czy licytacja komornicza była uczciwa, zgodna z prawem lub niegodziwa - orzekła Izba Karna Sądu Najwyższego.

Obciążenie organizacji pozarządowej wysokimi kosztami postępowania sądowego, bez uwzględnienia proporcjonalności wysokości kosztów do indywidualnych okoliczności sprawy, stanowiło naruszenie podstawowego prawa do poszanowania mienia - uznał Europejski Trybunał Praw Człowieka w wyroku z 15 grudnia br.

Informacje o systemowych lub ogólnych nieprawidłowościach w zakresie niezawisłości władzy sądowniczej w Polsce lub o pogłębieniu się tych nieprawidłowości nie stanowią podstawy do odmowy wykonania przez organy sądowe innych państw UE każdego europejskiego nakazu aresztowania wydanego przez polski organ sądowy - orzekł Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Skarga spółki podlegała odrzuceniu, gdyż w terminie nie przedłożono odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Dokument ten związany jest z koniecznością wykazania umocowania osób działających w imieniu spółki - orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach. Zagadnienie dołączania odpisu z KRS wyjaśnia adwokat Jolanta Musak.

Przepis nakazujący sądowi orzekanie dożywotnich zakazów prowadzenia wszelkich pojazdów w przypadku skazania za przestępstwo spowodowania śmiertelnego wypadku w stanie nietrzeźwości jest konstytucyjny - orzekł w środę Trybunał Konstytucyjny. Zdaniem TK rozwiązanie to nie jest "zbyt surowe", a zawarte w przepisach ograniczenia dotyczące wymiaru kary nie są nadmierne

Nieterminowe płacenie podatków jest zachowaniem nagannym, zabronionym każdemu obywatelowi. A tym bardziej nie odpowiada wymaganiom stawianym radcy prawnemu, od którego wymaga się, przede wszystkim, postępowania zgodnego z prawem - orzekła Izba Dyscyplinarna

Uniewinnienie w sprawie karnej od zarzutu jazdy samochodem pod wpływem alkoholu nie zwalnia uniewinnionego z odpowiedzialności cywilnej za spowodowane szkody. A wyrok sądu cywilnego, w którym zasądzono odszkodowanie, nie narusza zasady domniemania niewinności - uznał Europejski Trybunał Praw Człowieka.

Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego nie zgodziła się z zastrzeżeniem Naczelnika Wydziału Spraw Wewnętrznych Prokuratury Krajowej, że udostępnienie dokumentów obrońcy i obwinionemu o popełnienie przestępstwa prokuratorowi utrudni prowadzenie śledztwa. Według SN dostęp do dowodów nie zakłóci postępowania w sprawie uchylenia immunitetu i ustalenia czy został popełniony czyn zabroniony.

Po prawie czterech latach procesu i 15 latach postępowania uniewinnieniem zakończył się proces przeciwko Emilowi Wąsaczowi, ministrowi skarbu w latach 1997 - 2000. Sąd nie tylko nie uznał zarzutów prokuratury o niedopełnienie w 1999 r. obowiązków przy prywatyzacji PZU, ale wręcz stwierdził, że oczywiste jest, że oskarżony działał na korzyść Skarbu Państwa.

Sankcja dyscyplinarna dla sędzi - autorki artykułu prasowego, w którym ostro i nie przebierając w słowach skrytykowała przewodniczącą rumuńskiego Sądu Najwyższego, w tym odniosła się do jej życia prywatnego - nie stanowiła naruszenia prawa do wolności słowa - uznał w niedawnym orzeczeniu Europejski Trybunał Praw Człowieka.

Instytut Pamięci Narodowej nie ustaje w ściganiu sędziów stanu wojennego, skazujących opozycjonistów na kary pozbawienia wolności. Oskarża się ich o zbrodnię komunistyczną, która jak zbrodnie przeciwko ludzkości - nie ulega przedawnieniu. Tym razem 11 grudnia br. Izba Dyscyplinarna SN nie zgodziła się na zawieszenie postępowania wobec sędziego tego sądu w stanie spoczynku.

Mimo, że skazany w warunkach izolacji więziennej zachowuje się poprawnie, to okoliczność ta nie przemawia jeszcze za uwzględnieniem jego wniosku o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia - wskazał Sąd Apelacyjny w Katowicach. Uzasadnił, że z dobrodziejstwa tej instytucji może skorzystać ten, kto wykazuje się szczególnym zaangażowaniem w proces odbywania kary.

Powód domagał się pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego w zakresie alimentów, powołując się na przedawnienie roszczeń. Sądy powszechne oddaliły częściowo powództwo, wskazując na sprzeczność żądania z zasadami współżycia społecznego. Nie było podstaw do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania – orzekł Sąd Najwyższy.

Na etapie postępowania odwoławczego uczestnik składał oświadczenia, które rzutowały na ustalenia co do składu i wartości majątku w sprawie o jego podział. Okoliczność ta nie oznacza jednak, że sąd okręgowy mógł uchylić postanowienie sądu rejonowego i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania. Byłoby to dopuszczalne, gdyby sąd rejonowy nie rozpoznał istoty sprawy, ale stan ten nie miał miejsca