Wymóg jednoczesnego wykonywania władzy publicznej i gospodarowanie mieniem Skarbu Państwa nie ma zastosowania do organów samorządu gospodarczego i zawodowego lecz do "innych osób i jednostek organizacyjnych - orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny. Tym samym sprawozdanie z działalności adwokatury należy do tych informacji.

Trzech sędziów Izby Dyscyplinarnej - Adam Roch jako sprawozdawca, Małgorzata Bednarek, przewodnicząca i Adam Wygoda orzekli, że nie przekażą sprawy uchylenia immunitetu prof. Małgorzaty Gersdorf (na zdjęciu), byłej pierwszej prezes Sądu Najwyższego do Izby Karnej. Wniosek taki złożyła osoba prywatna jako oskarżyciel subsydiarny w trakcie procesu, który odbywa się w sądzie rejonowym.

Zagrożenie obiektywizmu sądu nie zachodzi każdorazowo wówczas, gdy strona – a w tym przypadku pomawiany sędzia - jest osobą znaną sądowi z kontaktów zawodowych - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Karnej. Dodał, że nie trzeba też przekazywać sprawy innemu sądowi orzekającemu, choć wszyscy sędziowie danego sądu muszą się znać.

W przepisach ustawy o wykonywaniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli brak jest regulacji, która uznawałaby datę oddania skargi w polskiej placówce pocztowej za równoznaczną z datą wniesienia jej do sądu. W tym wypadku obowiązuje termin 14-dniowy - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w kwestii skargi Komitetu 'Stop LGBT",

Biegły, by odpowiadać za szkodę wyrządzoną wydaniem ekspertyzy sądowej musi mieć świadomość, że przedstawia nieprawdę, czyli należy wykazać winę umyślną. Musi też przewidywać skutek swoich zeznań dla toczącego się procesu - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w sprawie, w której powód przegrał, gdyż sąd oparł się na zeznaniach biegłej w sprawie błędów budowlanych.

Sąd Najwyższy nakazał dopuszczenie Kamila Zaradkiewicza do wykonywania funkcji orzeczniczych sędziego Sądu Najwyższego w Izbie Cywilnej. - Uniemożliwienie sędziemu orzekania nie może nastąpić poprzez arbitralne, pozbawione podstaw prawnych, a zatem nieuprawnione, działanie Prezesa Izby Cywilnej - orzekła Izba Dyscyplinarna.

Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego ostatnio coraz częściej uchyla immunitety prokuratorom i sędziom stanu wojennego. Są to osoby w stanie spoczynku pobierające pełne uposażenie wynikające z tego statusu. Izba dochodzi do wniosku, że czyny sprzed ponad 30 lat nie przedawniają się, gdyż należy je uznać za zbrodnie przeciwko ludzkości.

Wydanie drugiego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po tej samej osobie, które odmiennie rozstrzyga kwestię dziedziczenia po zmarłej, powoduje, że zainteresowani nie uzyskali wiążącego stanowiska sądu i obecnie znajdują się w stanie niepewności prawnej, ponieważ nie mogą legitymować się jednoznacznym potwierdzeniem nabycia uprawnień spadkowych - orzekł Sąd Najwyższy.

Europejski Trybunał Praw Człowieka uznał, że zadośćuczynienie za uchybienie dobremu imieniu dziennikarza, który został skrytykowany przez innego dziennikarza w postach na blogu internetowym, stanowiło naruszenie prawa do wolności wyrażania opinii. Zdaniem Trybunału ochrona prawa do dobrego imienia musi zostać zrównoważona z ochroną wolności wyrażania opinii.

Wysłanie zawiadomienia o rozprawie innej niż oskarżony osobie nie spełnia podstawowego warunku przeprowadzenia procesu pod nieobecność oskarżonego, jakim jest prawidłowe poinformowanie go o jej terminie i miejscu - orzekł Sąd Najwyższy. Dodał, że zmiana przepisów postępowania karnego, która nastąpiła w 2015 r., nie uprawniała sądu do prowadzenia rozprawy pod nieobecność oskarżonego.

Sąd Najwyższy uchylił w części uchwałę Krajowej Rady Sadownictwa z 1 października ubiegłego roku w sprawie konkursu na stanowisko sędziego Sądu Okręgowego w Warszawie. Zdaniem Izby Kontroli Nadzwyczajnej uchwała ta wymyka się spod kontroli sądowej, jest w pełni dowolna. Wątpliwości budzi zdawkowy sposób uzasadnienia, a kandydaci odrzuceni mieli wyższe kwalifikacje niż ci rekomendowani prezydentowi.

Epidemia koronawirusa wpłynęła na ograniczenie pracy sądów. Okresowo doszło również do zawieszenia biegu terminów procesowych. Nie oznacza to jednak, że kasacja wniesiona przez skazanego wiele miesięcy po terminie powinna być przyjęta - orzekł Sąd Najwyższy. Orzeczenie SN komentuje adwokat Łukasz Strzelecki.

Błędem sądu było uchylenie zakazu kontaktowania się w jakiejkolwiek formie i zbliżania się do dzieci na odległość mniejszą niż 20 metrów wobec pedofila. Chociaż okazało się, że składał on propozycje seksualne osobie dorosłej. Sąd drugiej instancji jednak dopuścił się rażącego naruszenia prawa, bo uchylił zakaz probacyjny - orzekł Sąd Najwyższy.

Skazany wniósł o sporządzenie i doręczenie mu uzasadnienia wyroku. Nie dochował jednak terminu. To, że skazany i jego obrońca nie byli obecni podczas ogłoszenia wyroku nie oznacza, że termin na wniesienie wniosku należało liczyć dopiero od momentu doręczenia wyroku sądu – orzekł Sąd Najwyższy.

Przepisy procedury karnej dopuszczają przekazanie sprawy do innego sądu, jeśli przemawia za tym dobro wymiaru sprawiedliwości. Jest to jednak możliwe tylko wyjątkowo. To, że sprawa karna dotyczy sędziego nie oznacza, że sprawą nie może zająć się sąd właściwy. Wniosek o przekazanie sprawy innemu sądowi nie mógł zostać uwzględniony - orzekł Sąd Najwyższy.

Powód czekał na wyznaczenie terminu rozprawy apelacyjnej niemal 23 miesiące. Sąd Najwyższy zasądził na jego rzecz 2,5 tys. zł tytułem zadośćuczynienia za stres, a nie 20 tys. zł, jak żądał skarżący. Sąd wziął pod uwagę przejście sędziego referenta w stan spoczynku, a także stan epidemiczny związany z rozprzestrzenianiem się koronawirusa, który niewątpliwie przyczynił się do opóźnienia.

Wiosenny lockdown najpierw spowodował zawieszenie terminów procesowych, potem wraz z "odmrożeniem" sądów i je odwieszono. Ale szybkie zmiany wprowadziły zamęt interpretacyjny nie tylko wśród pełnomocników, ale i samych sędziów. Pogubiły się też strony, choćby w zakresie tego ile mają czasu na odwołanie. Skutki nadal są odczuwalne, a sprawa oparła się o Sąd Najwyższy.

Z adnotacji uczynionej na zwrotnym poświadczeniu korespondencji wynika, że skazany odmówił odebrania korespondencji z sądu. Dopiero po pewnym czasie złożył zażalenie na postanowienie z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności. Jego wniosek nie mógł zostać uwzględniony, skoro mógł on w terminie wnieść zażalenie - uznał Sąd Najwyższy.

Oszustwo powoduje wyłącznie obiektywną "niekorzystność" rozporządzenia mieniem osoby oszukanej w oderwaniu od celu przekazania pieniędzy. Płatna protekcja miała prowadzić do zniweczenia skutków licytacji. I nieważne jest czy licytacja komornicza była uczciwa, zgodna z prawem lub niegodziwa - orzekła Izba Karna Sądu Najwyższego.

Obciążenie organizacji pozarządowej wysokimi kosztami postępowania sądowego, bez uwzględnienia proporcjonalności wysokości kosztów do indywidualnych okoliczności sprawy, stanowiło naruszenie podstawowego prawa do poszanowania mienia - uznał Europejski Trybunał Praw Człowieka w wyroku z 15 grudnia br.