Sędzia Sądu Okręgowego w Warszawie Igor Tuleya będzie sądzony przez sąd karny za korzystanie z prawa do ujawnienia przebiegu posiedzenia. Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego uznała w środę, że istnieją poważne podejrzenia, że popełnił przestępstwo ujawnienia informacji z postępowania przygotowawczego jako funkcjonariusz publiczny.

Prokurator w stanie spoczynku nie uzyskał zgody swojego przełożonego na wykłady. Uznano to za naruszenie godności zawodu. Jednak był to czyn mniejszej wagi, zwłaszcza, że sąd pomylił przepisy. Niedopuszczalne jest bowiem, aby w opisie czynów wskazać, że swoim zachowaniem obwiniony naruszył przepisy nieobowiązującej wówczas ustawy z 2016 roku Prawo o prokuraturze

Europejski Trybunał Praw Człowieka uznał za niedopuszczalną skargę na przewlekłość postępowania wniesioną przez byłego esesmana i strażnika obozu w Oświęcimiu, przeciwko któremu jedno postępowanie wszczęto w 1978 r., a kolejne w 2014 r. Zdaniem Trybunału zakaz przewlekłości należy rozumieć ściśle, jako termin pomiędzy wszczęciem a prawomocnym zakończeniem konkretnego postępowania w danej sprawie.

Dopuszczenie w procesie karnym dowodów, które zostały pozyskane z naruszeniem zakazu tortur i nieludzkiego traktowania, sprowadzało się do naruszenia prawa do rzetelnego procesu - uznał Europejski Trybunał Praw Człowieka, rozpatrując skargę polskiego obywatela, który był członkiem gangu zajmującego się przemytem kokainy do Polski na dużą skalę.

Pomyłka w imieniu sprawcy oraz niewłaściwe doręczenie wezwania na rozprawę były przyczyną uchylenia wyroku sądu rejonowego. Bo wyrok skazujący zastosowano nie wobec sprawcy, lecz jego brata. W związku z tym w ogóle nie zrealizowano obowiązku powiadomienia oskarżonego o terminie rozprawy, a co więcej naruszono prawo oskarżonego do obrony - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Karnej.

Okres epidemii i zagrożenia epidemicznego COVID-19 nie może stanowić podstawy do stwierdzenia przewlekłości postępowania sądowego. Nawet jeśli czas od złożenia pozwu do rozpoznania sprawy wynosi ponad rok. Odszkodowania z tego tytułu nie należą się, gdyż odlicza się czas od 2 marca do 24 maja, gdy terminy ustawowe nie biegły.

We wtorek 10 listopada Izba Cywilna Sądu Najwyższego podejmie uchwałę w składzie siedmiu sędziów sprawie zabezpieczenia wobec najniebezpieczniejszych sprawców przestępstw. Celem takiego zabezpieczenia w postaci izolacji w ośrodku w Gostyninie jest ochrona ofiar przed kolejnymi przestępstwami ze strony tych osób. Ale skutkiem - długotrwałe przetrzymywanie bez podstawy prawnej i wyroku.

Dwa razy Sąd Najwyższy rozpoznawał wniosek o wyłączenie sędziego Adama Tomczyńskiego ze sprawy immunitetowej z powodu braku jego bezstronności. Ani sędzia Roch z Izby Dyscyplinarnej, ani sędzia Stępkowski z Izby Kontroli Nadzwyczajnej nie znaleźli podstaw do uwzględnienia tego wniosku. Rozpoznanie problemu nie wstrzymało biegu toczącego się postępowania w Izbie Dyscyplinarnej.

Wyłączenie ławnika od orzekania w sprawie uchylenia immunitetu prokuratorskiego wzbudziło wątpliwości w samej Izbie Dyscyplinarnej SN. Powstało pytanie w jakim składzie ma orzekać sąd drugiej instancji i czy prokurator IPN może wpływać na skład sądu? Siedmiu sędziów nie podjęło się odpowiedzi. Umorzono sprawę, nie podejmując uchwały.

W czwartek 5 listopada br. siedmiu sędziów Izby Dyscyplinarnej podejmie uchwałę w sprawie możliwości zaskarżenia orzeczenia wydanego w drugiej instancji, które zmieniło wyrok uniewinniający. Sąd uznał obwinionego za winnego, lecz zdecydował o odstąpieniu od wymierzenia kary. Chodzi o to, czy istnieje "trzecia" instancja w sprawach deliktów popełnionych przez prokuratorów

Sędziowie przypuszczają, że ustawodawca przeoczył i nie przewidział, iż na postanowienie sądu drugiej instancji o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych przysługuje zażalenie do sądu równoległego. To uzasadnia fakt, że takie właśnie zażalenie przewidział na podobne instytucjonalnie postanowienie sądu drugiej instancji o odmowie ustanowienia adwokata.

Izba Cywilna Sądu Najwyższego 19 listopada br. podejmie uchwałę w odpowiedzi na pytanie Sądu Okręgowego w Toruniu, czy zażalenie do innego składu sądu pierwszej instancji złożone przez profesjonalnego pełnomocnika skierowane do niewłaściwego sądu powinno podlegać odrzuceniu z uwagi na fakt, iż profesjonalny pełnomocnik dokonał doboru niewłaściwego środka zaskarżenia?

W przypadku wydalenia z Adwokatury i wymierzeniu kary pieniężnej sąd stosuje te dwie kary jednocześnie, a nie tak jak w wypadku postępowania karnego - tylko karę najsurowszą - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Karnej. Jednak w sytuacji przedawnienia wobec adwokatki z Łodzi zastosował tylko karę pieniężną za rażący brak lojalności wobec klienta.

Skazany ojciec mógłby realizować swoje uprawnienie do kontaktów z dzieckiem wynikające z orzeczenia wydanego przez sąd rodzinny, gdyby nie dopuścił się przestępstwa - stwierdził Sąd Najwyższy w Izbie Karnej. - Wykonywanie zakazu zbliżania stanowi wyraz prewencji służącej ochronie pokrzywdzonego syna przed ojcem - dodał.

Następstwa związane z przekazaniem zastępcy całego stanu prowadzonej kancelarii komorniczej stanowią realną groźbę wyrządzenia znacznej szkody, trudnych do odwrócenia skutków, a także narażenia zdrowia i życia w czasie transportu akt podczas pandemii koronawirusa SARS-Covid - stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny.

Apelacja wniesiona do Izby Karnej Sądu Najwyższego przez obwinionego prokuratora nie może być rozpoznana, gdyż Izba Dyscyplinarna odmawia udostępnienia akt sprawy. Wobec tego, ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości i prawo obwinionego do rozpoznania apelacji w rozsądnym terminie, sędzia Izby Karnej zdecydował o przekazaniu akt sprawy do rozpoznania Izbie Dyscyplinarnej.

Można skutecznie kwestionować nabycie udziałów spółki w drodze licytacji komorniczej i dobrą wiarę - orzekł Sąd Najwyższy i uchylił wyrok sądu drugiej instancji. Dodał, że dopóki nie zapadło prawomocne orzeczenie dotyczące czynności komornika, prawa i rzeczy nie przechodzą na nabywcę. Problem dotyczył podważenia tytułu egzekucyjnego i ochrony wspólnika spółki.

Uchylenie immunitetu sędzi Beacie Morawiec oraz zawieszenie jej w czynnościach orzeczniczych przez Izbę Dyscyplinarną Sądu Najwyższego miało podstawy w zeznaniach świadków, którzy obecnie znajdują się w areszcie śledczym. Ale część uzasadnienia w tej kwestii - utajniono. A dowodów nie przeprowadzono, gdyż należy to do postępowania karnego.

Strona wnosząca skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku nie ma obowiązku wykazania, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze skargi nadzwyczajnej nie było i nie jest możliwe. Tym samym skarga nie podlega odrzuceniu - taką uchwałę w składzie siedmiu sędziów podjęła Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego.

Sędzia Adam Tomczyński z Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego podjął uchwałę o uchyleniu immunitetu sędzi Beaty Morawiec, prezesa Stowarzyszenia Sędziów "Themis", obwinionej o przyjęcie korzyści materialnej w zamian za korzystne orzeczenie. Uchwała nie jest prawomocna i obwiniona może się od niej odwołać do innego wydziału Izby Dyscyplinarnej. Zdaniem obrońców postępowanie odbyło się z naruszeniem kodeksu postępowania karnego.