We wtorek 10 listopada Izba Cywilna Sądu Najwyższego podejmie uchwałę w składzie siedmiu sędziów sprawie zabezpieczenia wobec najniebezpieczniejszych sprawców przestępstw. Celem takiego zabezpieczenia w postaci izolacji w ośrodku w Gostyninie jest ochrona ofiar przed kolejnymi przestępstwami ze strony tych osób. Ale skutkiem - długotrwałe przetrzymywanie bez podstawy prawnej i wyroku.

Dwa razy Sąd Najwyższy rozpoznawał wniosek o wyłączenie sędziego Adama Tomczyńskiego ze sprawy immunitetowej z powodu braku jego bezstronności. Ani sędzia Roch z Izby Dyscyplinarnej, ani sędzia Stępkowski z Izby Kontroli Nadzwyczajnej nie znaleźli podstaw do uwzględnienia tego wniosku. Rozpoznanie problemu nie wstrzymało biegu toczącego się postępowania w Izbie Dyscyplinarnej.

Wyłączenie ławnika od orzekania w sprawie uchylenia immunitetu prokuratorskiego wzbudziło wątpliwości w samej Izbie Dyscyplinarnej SN. Powstało pytanie w jakim składzie ma orzekać sąd drugiej instancji i czy prokurator IPN może wpływać na skład sądu? Siedmiu sędziów nie podjęło się odpowiedzi. Umorzono sprawę, nie podejmując uchwały.

W czwartek 5 listopada br. siedmiu sędziów Izby Dyscyplinarnej podejmie uchwałę w sprawie możliwości zaskarżenia orzeczenia wydanego w drugiej instancji, które zmieniło wyrok uniewinniający. Sąd uznał obwinionego za winnego, lecz zdecydował o odstąpieniu od wymierzenia kary. Chodzi o to, czy istnieje "trzecia" instancja w sprawach deliktów popełnionych przez prokuratorów

Sędziowie przypuszczają, że ustawodawca przeoczył i nie przewidział, iż na postanowienie sądu drugiej instancji o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych przysługuje zażalenie do sądu równoległego. To uzasadnia fakt, że takie właśnie zażalenie przewidział na podobne instytucjonalnie postanowienie sądu drugiej instancji o odmowie ustanowienia adwokata.

Izba Cywilna Sądu Najwyższego 19 listopada br. podejmie uchwałę w odpowiedzi na pytanie Sądu Okręgowego w Toruniu, czy zażalenie do innego składu sądu pierwszej instancji złożone przez profesjonalnego pełnomocnika skierowane do niewłaściwego sądu powinno podlegać odrzuceniu z uwagi na fakt, iż profesjonalny pełnomocnik dokonał doboru niewłaściwego środka zaskarżenia?

W przypadku wydalenia z Adwokatury i wymierzeniu kary pieniężnej sąd stosuje te dwie kary jednocześnie, a nie tak jak w wypadku postępowania karnego - tylko karę najsurowszą - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Karnej. Jednak w sytuacji przedawnienia wobec adwokatki z Łodzi zastosował tylko karę pieniężną za rażący brak lojalności wobec klienta.

Skazany ojciec mógłby realizować swoje uprawnienie do kontaktów z dzieckiem wynikające z orzeczenia wydanego przez sąd rodzinny, gdyby nie dopuścił się przestępstwa - stwierdził Sąd Najwyższy w Izbie Karnej. - Wykonywanie zakazu zbliżania stanowi wyraz prewencji służącej ochronie pokrzywdzonego syna przed ojcem - dodał.

Następstwa związane z przekazaniem zastępcy całego stanu prowadzonej kancelarii komorniczej stanowią realną groźbę wyrządzenia znacznej szkody, trudnych do odwrócenia skutków, a także narażenia zdrowia i życia w czasie transportu akt podczas pandemii koronawirusa SARS-Covid - stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny.

Apelacja wniesiona do Izby Karnej Sądu Najwyższego przez obwinionego prokuratora nie może być rozpoznana, gdyż Izba Dyscyplinarna odmawia udostępnienia akt sprawy. Wobec tego, ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości i prawo obwinionego do rozpoznania apelacji w rozsądnym terminie, sędzia Izby Karnej zdecydował o przekazaniu akt sprawy do rozpoznania Izbie Dyscyplinarnej.

Można skutecznie kwestionować nabycie udziałów spółki w drodze licytacji komorniczej i dobrą wiarę - orzekł Sąd Najwyższy i uchylił wyrok sądu drugiej instancji. Dodał, że dopóki nie zapadło prawomocne orzeczenie dotyczące czynności komornika, prawa i rzeczy nie przechodzą na nabywcę. Problem dotyczył podważenia tytułu egzekucyjnego i ochrony wspólnika spółki.

Uchylenie immunitetu sędzi Beacie Morawiec oraz zawieszenie jej w czynnościach orzeczniczych przez Izbę Dyscyplinarną Sądu Najwyższego miało podstawy w zeznaniach świadków, którzy obecnie znajdują się w areszcie śledczym. Ale część uzasadnienia w tej kwestii - utajniono. A dowodów nie przeprowadzono, gdyż należy to do postępowania karnego.

Strona wnosząca skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku nie ma obowiązku wykazania, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze skargi nadzwyczajnej nie było i nie jest możliwe. Tym samym skarga nie podlega odrzuceniu - taką uchwałę w składzie siedmiu sędziów podjęła Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego.

Sędzia Adam Tomczyński z Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego podjął uchwałę o uchyleniu immunitetu sędzi Beaty Morawiec, prezesa Stowarzyszenia Sędziów "Themis", obwinionej o przyjęcie korzyści materialnej w zamian za korzystne orzeczenie. Uchwała nie jest prawomocna i obwiniona może się od niej odwołać do innego wydziału Izby Dyscyplinarnej. Zdaniem obrońców postępowanie odbyło się z naruszeniem kodeksu postępowania karnego.

W sprawie o uchylenie obowiązku alimentacyjnego z powództwa jednego z rodziców sprawującego na podstawie prawomocnego postanowienia sądu piecze nad małoletnim dzieckiem, pozwany małoletni powinien być reprezentowany przez kuratora ustanowionego przez sąd opiekuńczy ( art. 99 krio) a nie przez drugiego rodzica, którego władza została ograniczona

Zwykła stłuczka drogowa w zatłoczonym mieście i nieprzyjęcie mandatu przez prokuratora nie uchybia godności sprawowanego urzędu - orzekła Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego. - Sąd I instancji dokonał dowolnej oceny sytuacji, jakoby był to czyn szkodliwy społecznie w znacznym stopniu.

Ponieważ doszło w Sądzie Najwyższym do rozbieżności w wykładni w sprawie zadośćuczynienia za krzywdę wynikającą z ciężkiego uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia, którego konsekwencją jest niemożność nawiązania lub kontynuowania typowej więzi rodzinnej, pierwsza prezes zdecydowała, że problem mają rozwiązać dwie izby na wspólnym posiedzeniu.

Pobieranie wynagrodzenia od klientów, a następnie porzucanie ich spraw, wykonywanie zawodu mimo zawieszenia i nie respektowanie orzeczeń sądów oraz nie płacenie składek adwokackich - to główne zarzuty wobec adwokata, którego wydalono z zawodu. Orzeczenia sądów dyscyplinarnych zaakceptował Sąd Najwyższy.

Coraz częściej radcowie prawni są karani za brak udziału w szkoleniach, które są ich obowiązkiem. Od szkoleń chcą się "wymigać" doświadczeni radcowie, ludzie starsi, którzy uważają, że ich wiedza jest kompletna. Sąd Najwyższy stoi po stronie korporacji prawniczej uznając, że doskonalenie zawodowe to podstawa zaufania

Ojciec powoda zmarł na skutek obrażeń doznanych w wypadku samochodowym. Prokuratura umorzyła postępowanie karne. Ustalono bowiem, że to ojciec powoda odpowiada za spowodowanie zderzenia pojazdów. Brak prawomocnego wyroku skazującego nie oznacza, że sąd cywilny nie mógł ustalić tego, kto odpowiada za wypadek