NOWOŚĆ LEX Cyberbezpieczeństwo Twoja tarcza w cyfrowym świecie!
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Prawo.pl

Uznanie za rezerwaty przyrody.

ZARZĄDZENIE
MINISTRA LEŚNICTWA I PRZEMYSŁU DRZEWNEGO
z dnia 3 grudnia 1981 r.
w sprawie uznania za rezerwaty przyrody.

Na podstawie art. 13 ustawy z dnia 7 kwietnia 1949 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 25, poz. 180) zarządza się, co następuje:
§  1.
Uznaje się za rezerwat przyrody pod nazwą "Pomiechówek" obszar lasu o powierzchni 18,86 ha w Leśnictwie Pomiechówek Warszawskiego Zespołu Leśnego, położony w gminie Pomiechówek województwa stołecznego warszawskiego, oznaczony w planie urządzenia gospodarstwa leśnego na lata 1977-1987 jako oddziały lasu 124 b1, b2, 125 d. Celem ochrony jest zachowanie fragmentu lasu grądowego z licznymi drzewami pomnikowymi oraz bogatą fauną.
§  2.
Uznaje się za rezerwat przyrody pod nazwą "Ruska Kępa" obszar lasu o powierzchni 15,34 ha, położony w gminie Czosnów województwa stołecznego warszawskiego, stanowiący własność Państwa, zarządzany przez Kampinoski Park Narodowy, oznaczony w planie urządzenia gospodarstwa leśnego na lata 1977-1987 jako oddział lasu 223 a, c, d. Celem ochrony jest zachowanie fragmentu naturalnego nadwiślańskiego łęgu wierzbowo-topolowego z licznymi pomnikowymi drzewami.
§  3.
1.
Uznaje się za rezerwat przyrody pod nazwą "Skarpa Oborska" obszar lasu o powierzchni 15,65 ha, położony w gminie Konstancin-Jeziorna województwa stołecznego warszawskiego. Celem ochrony jest zachowanie bogato urzeźbionej skarpy wiślanej oraz mało zniekształconych zbiorowisk leśnych.
2.
W skład rezerwatu wchodzą:
1)
obszar lasu o powierzchni 13,33 ha, stanowiący własność Państwa, zarządzany przez Rolniczy Zakład Doświadczalny Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego - Akademii Rolniczej w Warszawie, oznaczony w planie urządzenia gospodarstwa leśnego na lata 1969-1979 jako oddział lasu 3 a,
2)
obszar lasu o powierzchni 2,32 ha w Leśnictwie Chojnów Warszawskiego Zespołu Leśnego, oznaczony w planie urządzenia gospodarstwa leśnego na lata 1977-1987 jako oddział lasu 69 a.
§  4.
Uznaje się za rezerwat przyrody pod nazwą "Łęgi Oborskie" obszar lasu o powierzchni 48,31 ha, położony w gminie Konstancin-Jeziorna województwa stołecznego warszawskiego, stanowiący własność Państwa, zarządzany przez Rolniczy Zakład Doświadczalny Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego - Akademii Rolniczej w Warszawie, oznaczony w planie urządzenia gospodarstwa leśnego na lata 1969-1979 jako oddziały lasu 1, 2. Celem ochrony jest zachowanie kompleksu naturalnych łęgów wiązowo-jesionowych, charakterystycznych niegdyś dla doliny Wisły.
§  5. 1
Uznaje się za rezerwat przyrody pod nazwą "Liski" obszar lasu o powierzchni 128,84 ha w Leśnictwie Zahajki Nadleśnictwa Międzyrzec, położony w gminie Drelów województwa bialskopodlaskiego, oznaczony w planie urządzenia gospodarstwa leśnego na lata 1968-1978 jako oddziały lasu 216 d, f, k, o, 217 a-l, 218 a-n, 219 o, 222 d, f, g, m, n, 223 a-g, i, j, n, 224 a. Celem ochrony jest zachowanie lasu o charakterze naturalnym, z licznymi zespołami oraz gatunkami roślin rzadkich i chronionych.
§  6.
Uznaje się za rezerwat przyrody pod nazwą "Stasin" obszar lasu o powierzchni 24,40 ha w Leśnictwie Zemborzyce Nadleśnictwa Świdnik, położony w granicach miasta Lublina województwa lubelskiego, oznaczony w planie urządzenia gospodarstwa leśnego na lata 1976-1985 jako oddział lasu 149 b, c. Celem ochrony jest zachowanie fragmentu lasu liściastego z dużym udziałem brzozy czarnej.
§  7.
1.
Uznaje się za rezerwat przyrody pod nazwą "Stawinoga" obszar stawów, lasu i łąk o łącznej powierzchni 146,51 ha, położony w gminie Zatory województwa ostrołęckiego. Celem ochrony jest zachowanie miejsc lęgowych licznych gatunków ptaków związanych ze środowiskiem wodno-bagiennym i leśnym oraz miejsc odpoczynku i żerowisk ptaków przelotnych.
2.
W skład rezerwatu wchodzą:
1)
obszar lasu o powierzchni 31,24 ha w Leśnictwie Zatory Nadleśnictwa Pułtusk, oznaczony w planie urządzenia gospodarstwa leśnego na lata 1972-1982 jako oddziały lasu 262 a, b, c, f, g, h, 263,
2)
obszar stawów, lasu i nieużytków o łącznej powierzchni 112,27 ha, stanowiący własność Państwa, zarządzany przez Międzyokręgowy Zespół Gospodarki Rybacko-Wędkarskiej Polskiego Związku Wędkarskiego w Wierzbicy koło Serocka,
3)
obszar łąk o powierzchni 3,00 ha, stanowiący własność Państwa, zarządzany przez Państwowe Gospodarstwo Rolne Zatory.
§  8.
Uznaje się za rezerwat przyrody pod nazwą "Wielgolas" obszar lasu o powierzchni 6,73 ha w Leśnictwie Wielgolas Nadleśnictwa Pułtusk, położony w gminie Zatory województwa ostrołęckiego, oznaczony w planie urządzenia gospodarstwa leśnego na lata 1972-1982 jako oddział lasu 94 h. Celem ochrony jest zachowanie fragmentu starodrzewu o cechach zespołu naturalnego.
§  9.
Uznaje się za rezerwat przyrody pod nazwą "Jezioro Bardze Małe" obszar śródleśnego jeziora wraz z otaczającym je przybrzeżnym pasem bagien o łącznej powierzchni 7,37 ha w Leśnictwie Jeziorne Nadleśnictwa Człuchów, położony w gminie Człuchów województwa słupskiego, oznaczony w planie urządzenia gospodarstwa leśnego na lata 1979-1989 jako oddział lasu 27 c. Celem ochrony jest zachowanie jeziora lobeliowego oraz stanowisk rzadkich gatunków roślin wodnych i bagiennych.
§  10.
Uznaje się za rezerwat przyrody pod nazwą "Jeziora Małe i Duże Sitno" obszar dwóch jezior, torfowiska i lasu o łącznej powierzchni 40,66 ha w Leśnictwach Miedzierza i Skaławsko Nadleśnictwa Bytów, położony w gminie Czarna Dąbrówka województwa słupskiego, oznaczony w planie urządzenia gospodarstwa leśnego na lata 1973-1983 jako oddziały lasu 307 g, 308 b, c, 309 c, 310 c, 311 c, g, 312 d, 313 c. Celem ochrony jest zachowanie dwóch zarastających jezior i tworzącego się torfowiska, stanowisk wielu rzadkich gatunków roślin torfowiskowych, wodnych i bagiennych oraz ostoi wielu gatunków ptaków.
§  11.
Uznaje się za rezerwat przyrody pod nazwą "Jezioro Cęgi Małe" obszar jeziora o powierzchni 4,06 ha, położony w gminie Koczała województwa słupskiego, stanowiący własność Państwa, zarządzany przez Państwowe Gospodarstwo Rybackie w Słupsku. Celem ochrony jest zachowanie jeziora lobeliowego oraz stanowisk wielu gatunków rzadkich roślin wodnych.
§  12.
Uznaje się za rezerwat przyrody pod nazwą "Gołębia Góra" obszar lasu o powierzchni 6,95 ha w Leśnictwie Miedzierza Nadleśnictwa Bytów, położony w gminie Bytów województwa słupskiego, oznaczony w planie urządzenia gospodarstwa leśnego na lata 1973-1983 jako oddział lasu 397 c. Celem ochrony jest zachowanie swoistych cech krajobrazu środkowego biegu rzeki Słupi.
§  13.
Uznaje się za rezerwat przyrody pod nazwą "Gniazda orła bielika" obszar lasu o powierzchni 10,40 ha w Leśnictwie Obrowo Nadleśnictwa Bytów, położony w gminie Czarna Dąbrówka województwa słupskiego, oznaczony w planie urządzenia gospodarstwa leśnego na lata 1973-1983 jako oddział lasu 305 d, f, g, h. Celem ochrony jest zachowanie fragmentu starodrzewu sosnowego, stanowiącego ostoję orła bielika.
§  14.
1.
Uznaje się za rezerwat przyrody pod nazwą "Mazury" obszar lasu i wschodniej części jeziora Pilwąg o łącznej powierzchni 372,69 ha, położony w gminie Kowale Oleckie województwa suwalskiego. Celem ochrony jest zachowanie walorów krajobrazowych obszaru wodno-leśnego, charakterystycznego dla Puszczy Boreckiej, wraz z naturalnymi zbiorowiskami leśnymi.
2.
W skład rezerwatu wchodzą:
1)
obszar lasu o powierzchni 292,69 ha w Leśnictwie Mazury Nadleśnictwa Czerwony Dwór, oznaczony w planie urządzenia gospodarstwa leśnego na lata 1971-1981 jako oddziały lasu 220 b-d, 221 k, l, 222 c, k, 229 a-c, 230 a-d, 236 a-d, 237 a-l, 238 a-m, 239 a-l, 240 a-d, 241 a-k, 253 a-n, 254 a-m, 282 a-c,
2)
obszar wschodniej części jeziora Pilwąg o powierzchni 80,00 ha, stanowiący własność Państwa, zarządzany przez Państwowe Gospodarstwo Rybackie Giżycko.
§  15.
Uznaje się za rezerwat przyrody pod nazwą "Lipowy Jar" obszar lasu o powierzchni 48,50 ha w Leśnictwie Rogonie Nadleśnictwa Czerwony Dwór, położony w gminie Kowale Oleckie województwa suwalskiego, oznaczony w planie urządzenia gospodarstwa leśnego na lata 1971-1981 jako oddziały lasu 225 d-i, 226 a-f. Celem ochrony jest zachowanie naturalnych drzewostanów Puszczy Boreckiej.
§  16.
Na obszarze rezerwatów zabrania się:
1)
wycinania drzew i pobierania użytków drzewnych, z wyjątkiem wypadków uzasadnionych potrzebami gospodarstwa rezerwatowego,
2)
zmieniania stosunków wodnych naruszających w sposób istotny warunki ekologiczne,
3)
zbierania ziół leczniczych i innych roślin oraz zbierania owoców i nasion drzew i krzewów, z wyjątkiem nasion na potrzeby odnowienia lasu,
4)
pozyskiwania ściółki leśnej i pasania zwierząt gospodarskich,
5)
niszczenia gleby i pozyskiwania kopalin,
6)
zanieczyszczania wody i terenu, wzniecania ognia oraz zakłócania ciszy,
7)
stosowania wszelkich środków chemicznych,
8)
niszczenia drzew i innych roślin,
9)
polowania, chwytania, płoszenia i zabijania dziko żyjących zwierząt, niszczenia gniazd, wybierania jaj i piskląt wszystkich gatunków ptaków oraz w rezerwatach określonych w § 9 i 11 łowienia ryb wszelkim sprzętem, z wyjątkiem jednorazowego odłowu w okresie zimowym,
10)
umieszczania tablic, napisów i innych znaków, z wyjątkiem tablic i znaków związanych z ochroną rezerwatu,
11)
wznoszenia budowli oraz zakładania i budowy urządzeń komunikacyjnych i innych urządzeń technicznych,
12)
kąpieli i uprawiania sportów wodnych oraz urządzania wodopojów w rezerwacie określonym w § 11,
13)
przebywania poza miejscami wyznaczonymi.
§  17.
Zarządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1982 r.
1 § 5 zmieniony przez § 20 zarządzenia Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych z dnia 10 maja 1989 r. zmieniającego zarządzenia w sprawie uznania za rezerwaty przyrody (M.P.89.17.119) z dniem 14 czerwca 1989 r.
Metryka aktu
Identyfikator:

M.P.1981.29.271

Rodzaj:zarządzenie
Tytuł:Uznanie za rezerwaty przyrody.
Data aktu:1981-12-03
Data ogłoszenia:1981-12-07
Data wejścia w życie:1982-01-01