NOWOŚĆ LEX Cyberbezpieczeństwo Twoja tarcza w cyfrowym świecie!
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Prawo.pl

Tryb ustalania cen w resorcie przemysłu ciężkiego.

ZARZĄDZENIE
MINISTRA PRZEMYSŁU CIĘŻKIEGO
z dnia 27 lipca 1957 r.
w sprawie trybu ustalania cen w resorcie przemysłu ciężkiego.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego z dnia 30 września 1953 r. w sprawie przekazania właściwym ministrom uprawnień do ustalania cen produktów nietypowych i opłat za nietypowe usługi, nie objęte obowiązującymi cennikami (taryfami), wykonywane przez przedsiębiorstwa przemysłu kluczowego i świadczone w obrębie gospodarki uspołecznionej (Monitor Polski Nr A-94, poz. 1311) oraz zarządzenia Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego z dnia 31 grudnia 1956 r. w sprawie przekazania Ministrom: Górnictwa Węglowego, Hutnictwa, Przemysłu Maszynowego i Przemysłu Chemicznego uprawnień do ustalania cen zbytu artykułów zaopatrzeniowych i inwestycyjnych oraz cen robót (usług) o charakterze przemysłowym (Monitor Polski Nr 106, poz. 1234), jak również w celu uregulowania trybu ustalania cen detalicznych zarządza się, co następuje:
§  1.
Dostawca wyrobów, na które nie ma ustalonych cen zbytu w obowiązujących cennikach (lub ich uzupełnieniach) bądź na które brak cen detalicznych, jest obowiązany ustalić te ceny we własnym zakresie (§ 2) lub wystąpić z wnioskiem o ich ustalenie (§ 3 lub § 8).

Tryb ustalania cen zbytu.

§  2.
1.
W razie gdy wyroby nie mają ustalonych cen zbytu (§ 1) i ze względu na charakter produkcji lub obrotu nie powinny być ujęte cennikiem (§ 3), a są przeznaczone:
1)
na cele zaopatrzenia i inwestycji jednostek państwowych lub innych jednostek uprawnionych do zakupu po cenach zbytu,
2)
na eksport,

ceny zbytu będzie ustalać dostawca w porozumieniu z odbiorcą, a w razie nieosiągnięcia porozumienia - centralny zarząd dostawcy w porozumieniu z odbiorcą lub jednostką nadrzędną odbiorcy.

2.
Centralny zarząd dostawcy może zastrzec do swej decyzji ustalanie cen zbytu określonych wyrobów lub grup wyrobów, o których mowa w ust. 1. Ceny zbytu tych wyrobów ustala centralny zarząd w porozumieniu z odbiorcą.
3.
Porozumienie z odbiorcą, o którym mowa w ust. 1 i 2, następuje w drodze przesłania odbiorcy wstępnej kalkulacji kosztu własnego wraz z propozycją co do wysokości ceny zbytu.
4.
Uważa się, że odbiorca wyraził zgodę na wysokość proponowanej ceny zbytu, jeżeli w ciągu 14 dni od daty otrzymania kalkulacji nie udzielił odpowiedzi wyrażającej stanowisko w sprawie wysokości ceny.
5.
Ceny zbytu ustalone przez dostawcę lub centralny zarząd dostawcy w trybie ust. 1-4 obowiązują jedynie w odniesieniu do określonego zamówienia odbiorcy.
§  3.
1.
W razie gdy wyroby, które nie mają ustalonych cen zbytu (§ 1), są produkowane seryjnie lub stale powtarzają się w produkcji bądź są przeznaczone dla szerszego kręgu odbiorców albo stanowią przedmiot obrotu składowego, dostawca powinien wystąpić z wnioskiem o ustalenie cen zbytu tych wyrobów w celu uzupełnienia cennika tymi cenami.
2.
Wniosek o ustalenie ceny zbytu przesyła się wraz z wstępną kalkulacją kosztu własnego do nadrzędnego centralnego zarządu. Równocześnie - jeżeli główny odbiorca lub dystrybutor podlega Ministrowi Przemysłu Ciężkiego - kopię wniosku wraz z kalkulacją wstępną przesyła się do:
1)
biura zbytu (sprzedaży) - w razie gdy biuro to jest dystrybutorem wyrobu objętego wnioskiem;
2)
centralnego zarządu odbiorcy - w przypadkach bezpośrednich dostaw dla jednostek nadzorowanych przez ten centralny zarząd.
§  4. 1
1.
Centralny zarząd dostawcy kieruje wniosek o ustalenie ceny zbytu wraz z kalkulacją do:
1)
Centralnego Zarządu Zbytu Przemysłu Maszynowego i Elektrotechnicznego - w razie gdy wniosek dotyczy cen zbytu, które powinny stanowić uzupełnienie cenników od nr 27-Z do nr 40-Z;
2)
Centralnego Zarządu Zbytu Stali - w razie gdy wniosek dotyczy cen zbytu, które powinny stanowić uzupełnienie cenników od nr 7-Z do nr 13-Z, z wyjątkiem cen stali surowej i półwyrobów;
3)
Departamentu Planowania Ministerstwa Przemysłu Ciężkiego - w pozostałych przypadkach.
2.
Do jednostek wymienionych w ust. 1 kierują opinię o wysokości ceny zbytu centralne zarządy odbiorcy oraz biura zbytu (sprzedaży) podległe Ministrowi Przemysłu Ciężkiego (§ 3 ust. 2) w terminie 20 dni od daty otrzymania kopii wniosku o ustalenie tej ceny.
3.
Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 1, dotyczy:
1)
wyrobów objętych dystrybucją dokonywaną przez jednostki handlowe lub zbytu podległe innym ministrom;
2)
wyrobów nie objętych dystrybucją, a przeznaczonych dla nabywców podległych określonym resortom,

to centralny zarząd dostawcy - w celu uzgodnienia wysokości proponowanej ceny - przesyła równocześnie kopię wniosku wraz z kalkulacją:

a)
jednostce dystrybucyjnej - w przypadkach wymienionych w pkt 1,
b)
ministerstwu, któremu podlegają główni odbiorcy - w przypadkach wymienionych w pkt 2.
4.
Przesyłając wniosek wraz z kalkulacją jednostkom wymienionym w ust. 3 należy je poinformować, że uwagi co do wysokości proponowanej ceny zbytu należy zgłosić wskazanemu we wniosku adresatowi (ust. 1), a niezgłoszenie tych uwag w terminie 20 dni od daty otrzymania wniosku będzie uważane za akceptację proponowanej ceny.
§  5.
1.
Jeżeli centrala handlu zagranicznego lub inna jednostka gospodarki uspołecznionej będąca odbiorcą wyrobu, którego cena zbytu jest ustalona w cenniku (lub uzupełnieniu), żąda dokonania nie przewidzianych w cenniku zmian w wykonaniu lub w wyposażeniu wyrobu, to dostawca ustala w porozumieniu z odbiorcą dopłatę lub opust od obowiązującej ceny zbytu.
2.
Dopłaty lub opusty ustalone przez dostawcę (ust. 1) obowiązują jedynie w odniesieniu do określonego zamówienia odbiorcy.
§  6.
1.
Ceny robót (usług) o charakterze przemysłowym, świadczonych w obrębie gospodarki uspołecznionej i nieobjętych obowiązującymi cennikami (lub uzupełnieniami), ustala wykonawca w porozumieniu z zamawiającym.
2.
Ceny robót ustalone przez wykonawcę (ust. 1) obowiązują jedynie w odniesieniu do określonego zamówienia.
§  7. 2
W zakresie uprawnień Ministra Przemysłu Ciężkiego decydują w sprawach ustalania cen zbytu:
1)
dyrektor Centralnego Zarządu Zbytu Przemysłu Maszynowego i Elektrotechnicznego - w odniesieniu do wyrobów, których ceny stanowić powinny uzupełnienie cenników od nr 27-Z do nr 40-Z oraz wyrobów importowanych należących do jednej z grup artykułów objętych tymi cennikami;
2)
dyrektor Centralnego Zarządu Zbytu Stali - w odniesieniu do wyrobów, których ceny stanowić powinny uzupełnienie cenników od nr 7-Z do nr 13-Z, z wyjątkiem stali surowej i półwyrobów oraz w odniesieniu do wyrobów importowanych należących do jednej z grup artykułów objętych tymi cennikami;
3)
dyrektor Departamentu Planowania Ministerstwa Przemysłu Ciężkiego - w pozostałych przypadkach.
§  8.
1.
W razie gdy wyroby przeznaczone dla odbiorców prywatnych lub innych jednostek nie posiadających uprawnień do zakupu po cenach zbytu nie mają obowiązujących cen detalicznych (§ 1), dostawca jest zobowiązany wystąpić z wnioskiem o ustalenie tych cen. Sprzedaż tym odbiorcom wyrobów po cenach zbytu nie jest dozwolona.
2.
Wniosek o ustalenie ceny detalicznej przesyła się wraz z kalkulacją kosztu własnego do właściwego dystrybutora.
3.
Centralny zarząd dostawcy może zastrzec występowanie z wnioskami o ustalenie cen detalicznych określonych wyrobów (grup wyrobów) do swojej kompetencji.
4.
Jeżeli chodzi o wyroby zastrzeżone (ust. 3) albo gdy dystrybucją wyrobu nie zajmuje się wyodrębniona jednostka zbytu (sprzedaży) lub handlu, wnioski o ustalenie ceny detalicznej wraz z kalkulacją przesyła się do nadrzędnego centralnego zarządu.
§  9.
1.
W przypadkach, o których mowa w § 8 ust. 4, centralny zarząd kieruje wniosek o ustalenie ceny detalicznej wraz z kalkulacją do:
1)
właściwego dystrybutora,
2)
Departamentu Planowania Ministerstwa Przemysłu Ciężkiego - jeżeli brak dystrybutora.
2.
Ustalenie podatku obrotowego w cenie zbytu wyrobów, o których mowa w § 8 ust. 1, wymaga wniosku do Departamentu Planowania Ministerstwa Przemysłu Ciężkiego.
§  10.
Przepisy §§ 8 i 9 nie naruszają przepisów zarządzenia nr 13 Państwowej Komisji Cen z dnia 8 lutego 1957 r. w sprawie cen detalicznych artykułów wytwarzanych przez państwowe przedsiębiorstwa przemysłowe w ramach produkcji ubocznej (Biuletyn nr 6 Państwowej Komisji Cen).

Przepisy końcowe.

§  11.
Tryb ustalania cen określony niniejszym zarządzeniem należy odpowiednio stosować w przypadkach konieczności wystąpienia z wnioskiem o zmianę ceny zbytu objętej obowiązującym cennikiem (lub uzupełnieniem) bądź o zmianę obowiązującej ceny detalicznej.
§  12. 3
Centralne Zarządy: Zbytu Przemysłu Maszynowego i Elektrotechnicznego oraz Zbytu Stali oraz Departament Planowania Ministerstwa Przemysłu Ciężkiego prowadzić będą rejestr ustalonych przez siebie cen według przepisów § 9 zarządzenia Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego z dnia 31 grudnia 1956 r. w sprawie przekazania Ministrom: Górnictwa Węglowego, Hutnictwa, Przemysłu Maszynowego i Przemysłu Chemicznego uprawnień do ustalania cen zbytu artykułów zaopatrzeniowych i inwestycyjnych oraz cen robót (usług) o charakterze przemysłowym (Monitor Polski Nr 106, poz. 1234).
§  13.
Rozstrzyganie kwestii spornych mogących wyniknąć przy wykonywaniu obowiązków określonych zarządzeniem przez jednostki podległe Ministrowi Przemysłu Ciężkiego oraz ogólny nadzór nad wykonaniem zarządzenia powierza się Dyrektorowi Departamentu Planowania Ministerstwa Przemysłu Ciężkiego.
§  14.
Tracą moc:
1)
zarządzenie Ministra Hutnictwa z dnia 10 lipca 1954 r. w sprawie trybu ustalania cen na produkty nietypowe i opłat za nietypowe usługi, wykonywane przez przedsiębiorstwa resortu hutnictwa i świadczone w obrębie gospodarki uspołecznionej (Monitor Polski Nr A-73, poz. 897 wraz z późniejszymi zmianami);
2)
zarządzenie Ministra Przemysłu Maszynowego z dnia 31 grudnia 1955 r. w sprawie ustalania cen zbytu na wyroby nietypowe i nietypowe roboty (usługi) o charakterze przemysłowym, wykonywane przez przedsiębiorstwa podległe Ministrowi Przemysłu Maszynowego i świadczone w obrębie gospodarki uspołecznionej (Monitor Polski z 1956 r. Nr 5, poz. 42);
3)
zarządzenie Ministra Przemysłu Maszynowego z dnia 6 lipca 1956 r. w sprawie trybu ustalania w resorcie przemysłu maszynowego cen zbytu wyrobów zaopatrzeniowych i inwestycyjnych oraz robót (usług) o charakterze przemysłowym (Monitor Polski Nr 62, poz. 746).
§  15.
Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
1 § 4 zmieniony przez § 1 pkt 1 zarządzenia z dnia 12 listopada 1957 r. (M.P.57.90.537) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 25 listopada 1957 r.
2 § 7 zmieniony przez § 1 pkt 2 zarządzenia z dnia 12 listopada 1957 r. (M.P.57.90.537) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 25 listopada 1957 r.
3 § 12 zmieniony przez § 1 pkt 3 zarządzenia z dnia 12 listopada 1957 r. (M.P.57.90.537) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 25 listopada 1957 r.
Metryka aktu
Identyfikator:

M.P.1957.68.416

Rodzaj:zarządzenie
Tytuł:Tryb ustalania cen w resorcie przemysłu ciężkiego.
Data aktu:1957-07-27
Data ogłoszenia:1957-08-23
Data wejścia w życie:1957-08-23