uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/787 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji i etykietowania napojów spirytusowych, stosowania nazw napojów spirytusowych w prezentacji i etykietowaniu innych środków spożywczych, ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych, wykorzystywania alkoholu etylowego i destylatów pochodzenia rolniczego w napojach alkoholowych, a także uchylające rozporządzenie (WE) nr 110/2008 1 , w szczególności jego art. 20 akapit pierwszy lit. d),
(1) Definicja oraz wymogi dotyczące alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego określone w art. 5 rozporządzenia (UE) 2019/787 zostały zmienione między innymi rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2022/1303 2 w celu dostosowania maksymalnego limitu niektórych pozostałości do parametrów technicznych stosowanych obecnie przez branżę i większość laboratoriów analitycznych.
(2) W tym kontekście uznaje się, że należy zmienić rozporządzenie Komisji (WE) nr 2870/2000 3 w celu rozszerzenia metod referencyjnych określonych w załączniku do tego rozporządzenia o analizę alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego.
(3) Objętościową zawartość alkoholu w alkoholu etylowym pochodzenia rolniczego należy ustalać na podstawie metody referencyjnej określonej w rozdziale I załącznika do rozporządzenia (WE) nr 2870/2000, ponieważ jest to ustalona metoda stosowana obecnie do analizy napojów spirytusowych. W tym celu należy ustanowić, że alkohol etylowy pochodzenia rolniczego powinien być uznawany za destylat, którego objętościowa zawartość alkoholu ma być mierzona bezpośrednio, a nie po destylacji. Niemniej jednak z uwagi na fakt, że densymetry automatyczne podają niejednoznaczny wynik w przypadku, gdy wstrzyknięty alkohol nie jest klarowny, należy ustanowić, że próbka powinna być w takim przypadku destylowana.
(4) W celu ustalenia pochodzenia alkoholu etylowego, w szczególności faktu, że został on uzyskany z produktów wymienionych w załączniku I do Traktatu, należy przywrócić nieaktualną obecnie metodę 13 określoną w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 625/2003 4 , mającą na celu określenie zawartości izotopu węgla 14C w alkoholu etylowym, umożliwiając odróżnienie alkoholu syntetycznego od alkoholu fermentacyjnego.
(5) Pomiar octanu etylu, aldehydu octowego, wyższych alkoholi i metanolu w alkoholu etylowym pochodzenia rolniczego powinien opierać się na metodach referencyjnych określonych w rozdziale III pkt III.2 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 2870/2000, ponieważ są to ustalone metody stosowane obecnie do analizy szeregu napojów spirytusowych.
(6) W odniesieniu do furfuralu metoda referencyjna pomiaru powinna opierać się na ustalonej metodzie przewidzianej do analizy furfuralu w napojach spirytusowych, czyli metodzie chromatografii cieczowej związków występujących w drewnie określonej w rozdziale X załącznika do rozporządzenia (WE) nr 2870/2000.
(7) Ponieważ istnieje różnica w zawartości alkoholu między alkoholem etylowym pochodzenia rolniczego a napojami spirytusowymi, dla których istnieją referencyjne metody analizy określone w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2870/2000, oraz biorąc pod uwagę, że przewidywane stężenia substancji lotnych (estrów, aldehydów, wyższych alkoholi) w przypadku alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego są znacznie niższe niż w przypadku niektórych napojów spirytusowych, należy określić niewielkie dostosowania tych metod w celu uwzględnienia wspomnianych różnic.
(8) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2870/2000.
(9) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2009/92 5 odnosi się do analizy alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego. Od czasu jego przyjęcia przepisy dotyczące tych metod analizy zmieniły się wskutek uchylenia rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1238/92 6 dotyczącego analizy alkoholu neutralnego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1623/2000 7 , jak również wskutek przyjęcia definicji oraz wymogów dotyczących alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego w art. 5 rozporządzenia (UE) 2019/787. W związku z tym rozporządzenie (EWG) nr 2009/92 jest nieaktualne.
(10) W celu zachowania jasności i pewności prawa należy uchylić rozporządzenie (EWG) nr 2009/92.
(11) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Napojów Spirytusowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Sporządzono w Brukseli dnia 16 lutego 2023 r.
"XI. OZNACZANIE ZAWARTOŚCI IZOTOPU WĘGLA 14C W ALKOHOLU ETYLOWYM
1. Wprowadzenie
Oznaczanie zawartości izotopu węgla 14C w alkoholu etylowym umożliwia odróżnienie alkoholu pochodzącego z paliw kopalnych (alkohol syntetyczny) od alkoholu uzyskanego z surowców pochodzących z ostatniego sezonu wegetacyjnego (alkohol fermentacyjny).
2. Definicja
Zawartość izotopu węgla 14C w alkoholu etylowym uważa się za zawartość izotopu węgla 14C oznaczoną metodą opisaną tutaj lub metodą opisaną w normie EN 16640 Metoda C.
Naturalna zawartość izotopu węgla 14C w atmosferze (wartość odniesienia), która jest absorbowana przez roślinność żywą w drodze asymilacji, jest wartością zmienną. Dlatego wartość odniesienia oznacza się w stosunku do alkoholu etylowego otrzymanego z surowców pochodzących z ostatniego sezonu wegetacyjnego. Tę roczną wartość odniesienia określa się zgodnie z normą EN 16640. Można jednak przyjąć inną wartość odniesienia, jeżeli jest ona poświadczona przez akredytowaną jednostkę.
3. Zasada
Zawartość izotopu węgla 14C próbek alkoholowych zawierających co najmniej 85 % masy alkoholu etylowego oznacza się bezpośrednio za pomocą scyntylacyjnego licznika cieczowego.
4. Odczynniki
4.1. Scyntylator toluenowy
5,0 g 2,5-difenyloksazolu (PPO)
0,5 g p-bis-[4-metylo-5-fenylooksazolilo(2)]-benzenu (dimetylo-POPOP) w 1 litrze toluenu o czystości analitycznej.
Dopuszcza się użycie gotowego do użycia, handlowego scyntylatora toluenowego o tym samym składzie.
4.2. Wzorzec izotopu węgla 14C
14C n-heksadekan o aktywności około 1 x 106 dpm/g (około 1,67 x 106 cBq/g) przy gwarantowanej dokładności oznaczania tej aktywności wynoszącej ± 2 %.
4.3. Alkohol etylowy bez izotopu węgla 14C
Alkohol syntetyczny z surowców kopalnych zawierający co najmniej 85 % masy alkoholu etylowego, do oznaczenia tła.
4.4. Alkohol z surowców z ostatniego sezonu wegetacyjnego zawierający co najmniej 85 % masy alkoholu etylowego, stanowiący materiał odniesienia.
5. Aparatura
5.1. Wielokanałowy scyntylacyjny spektrometr cieczowy z procesorem i automatycznym wzorcowaniem zewnętrznym oraz odczytem zewnętrznego wskaźnika wzorzec/kanał (standardowa konstrukcja: trzy kanały pomiarowe oraz dwa kanały wzorca zewnętrznego).
5.2. Niskopotasowe kuwety nadające się do spektrometru, z ciemnymi nakrętkami śrubowymi zawierającymi wkładki polietylenowe.
5.3. Pomiarowe pipety o pojemności 10 ml.
5.4. Automatyczny dozownik o pojemności 10 ml.
5.5. Kolba kulista o pojemności 250 ml z korkiem z matowego szkła.
5.6. Aparat do destylacji alkoholowej z płaszczem grzejącym, np. typu Micko.
5.7. Strzykawka mikrolitrowa o pojemności 50 pl.
5.8. Lejek do piknometrów, piknometry o pojemności 25 ml i 50 ml. Alternatywnie należy dopuścić wyposażenie równoważne, takie jak gęstościomierz elektroniczny.
5.9. Termostat ze stabilizacją temperatury ± 0,01 °C.
6. Procedura
6.1. Ustawienie sprzętu
Sprzęt ustawia się zgodnie z instrukcją producenta. Optymalne warunki pomiaru uzyskuje się wtedy, gdy wartość E2/B - wskaźnik jakości, ma wartość maksymalną.
E = skuteczność
B = tło
Optymalizowane są jedynie dwa kanały pomiarowe. Trzeci kanał pozostawia się otwarty dla celów kontrolnych.
6.2. Wybór kuwet
Większą liczbę kuwet, niż to będzie później potrzebne, napełnia się 10 ml syntetycznego alkoholu etylowego bez zawartości izotopu węgla 14C i 10 ml scyntylatora toluenowego. Dokonuje się pomiaru dla każdej z kuwet, przez co najmniej 4 cykle x 100 minut. Odrzuca się kuwety, których tła różnią się od średniej o więcej niż ±1 %. Używa się wyłącznie kuwet nowych, pochodzących z tej samej partii towaru.
6.3. Oznaczanie współczynnika wzorzec zewnętrzny/kanał (ESCR)
Podczas procesu ustawiania kanałów (pkt 6.1), po oznaczeniu wydajności, oznacza się ESCR za pomocą odpowiedniego programu komputerowego. Używany wzorzec zewnętrzny to 137cez, który jest fabrycznie wbudowany przez producenta.
6.4. Przygotowanie próbki
Dopuszcza się wykonywanie pomiaru próbek o zawartości alkoholu etylowego co najmniej 85 % masy, wolnych od zanieczyszczeń, które absorbują przy długościach fal mniejszych niż 450 nm. Niska pozostałość estrów i aldehydów nie zakłóca pomiaru. Zawartość alkoholu w próbce określa się wcześniej z dokładnością 0,1 %.
7. Wykonanie pomiaru próbek za pomocą wzorca zewnętrznego
7.1. Próbki o słabej absorbcji, takie jak próbki opisane w pkt 6.4 (ESCR około 1,8), mogą być poddane pomiarowi z zastosowaniem ESCR, który uwzględnia pomiar współczynnika wydajności.
7.2. Pomiar
Z każdej próbki przygotowanej zgodnie z pkt 6.4 odmierza się pipetą 10 ml do wybranej kuwety o sprawdzonym tle, po czym za pomocą automatycznego dozownika dodaje się 10 ml scyntylatora toluenowego. Próbki w kuwetach są mieszane ruchami obrotowymi; nie można dopuścić do nawilżania przez ciecz wkładki polietylenowej w nakrętce śrubowej. Kuwetę zawierającą syntetyczny alkohol etylowy (pochodzenia kopalnego) bez zawartości izotopu węgla 14C przygotowuje się w ten sam sposób w celu pomiaru tła. Aby sprawdzić właściwą zawartość izotopu węgla 14C w danym roku, przygotowuje się duplikat alkoholu etylowego otrzymanego z surowców pochodzących z ostatniego sezonu wegetacyjnego, następnie zawartość kuwety miesza się z wewnętrznym wzorcem - zob. pkt 8.
Próbki kontrolne i próbki tła umieszcza się na początku serii pomiarowej, a każdy z nich powinien zawierać nie więcej niż 10 próbek do analizy. Całkowity czas pomiaru jednej próbki wynosi co najmniej 2 x 100 minut, przy czym poszczególne próbki mierzy się etapami po 100 minut w celu wyeliminowania błędu (jeden cykl odpowiada przedziałowi czasu 100 minut na próbkę).
Próbki tła i próbki kontrolne przygotowuje się co cztery tygodnie.
W przypadku próbek o słabej absorpcji (ESCR około 1,8) wartość ta ma jedynie nieznaczny wpływ na skuteczność analizy. Jeżeli zmiana mieści się w granicach ± 5 %, można spodziewać się podobnej skuteczności. W przypadku próbek o silniejszej absorpcji, takich jak alkohole denaturowane, skuteczność można ustalić za pomocą korekcyjnego wykresu wygaszania. W przypadku braku odpowiedniego programu komputerowego używa się wzorca wewnętrznego w celu uzyskania wyników.
8. Pomiar próbek przy pomocy wewnętrznego wzorca heksadekanu 14C
8.1. Procedura
Próbki kontrolne i próbki tła (ostatni i alkohol kopalny) oraz materiał nieznany są poddawane pomiarom jako duplikaty. Jedna próbka duplikatu przygotowywana jest w nieoznaczonej kuwecie, a jako wzorzec wewnętrzny dodaje się dokładnie odmierzoną ilość (30 pl) heksadekanu 14C (aktywność dodatkowa około 26 269 dpm/gC, w przybliżeniu 43 782 cBq/gC). Do celów przygotowania próbki i czasu pomiaru innych próbek zob. pkt 7.2, jednakże czas pomiaru próbek ze wzorcem wewnętrznym można ograniczyć do około pięciu minut poprzez wstępne ustawianie na 105 impulsów. Do serii pomiarowej używa się jednego duplikatu z każdej próbki kontrolnej i próbki tła; są one umieszczane na początku serii pomiarowej.
8.2. Postępowanie z wzorcem wewnętrznym i kuwetami
Aby zapobiec zanieczyszczeniom podczas pomiaru z wzorcem wewnętrznym, próbki przetrzymuje się z dala od miejsca przygotowywania i pomiaru próbek do analizy. Po dokonaniu pomiaru kuwety sprawdzone pod względem tła mogą być użyte ponownie. Usuwa się nakrętki i kuwety zawierające wzorzec wewnętrzny.
9. Wyrażanie wyniku
9.1. Jednostką aktywności substancji radioaktywnej jest bekerel; 1 Bq = 1 rozpad/sek.
Wskaźnik radioaktywności właściwej wyrażony w bekerelach w stosunku do jednego grama węgla = Bq/gC.
Aby uzyskać bardziej praktyczne wyniki, wyraża się je w centybekerelach = cBq/gC.
Można również stosować opisy i wzory stosowane w literaturze, oparte na dpm. W celu otrzymania odpowiednich wartości w cBq mnoży się cyfrę dpm przez 100/60.
9.2. Wyrażanie wyniku w przypadku zastosowania wzorca zewnętrznego
9.3. Wyrażanie wyniku w przypadku zastosowania wzorca wewnętrznego
9.4. Skróty
cpmpr = średni wskaźnik licznika podczas całego czasu pomiaru próbki.
cpmNE = średni wskaźnik impulsów tła obliczony w ten sam sposób.
cpmIS = wskaźnik licznika próbek, w przypadku zastosowania wzorca wewnętrznego.
dpmIS = ilość dodanego wzorca wewnętrznego (radioaktywność wzorcowania dpm).
V = objętość użytych próbek w ml.
F = zawartość w gramach czystego alkoholu na ml odpowiadająca jego stężeniu.
Z = wydajność odpowiadająca wartości ESCR.
1,918 = liczba gramów alkoholu na gram węgla.
10. Powtarzalność metody
10.1. Powtarzalność (r)
r = 0,632 cBq/g C; S(r) = ± 0,223 cBq/g C
10.2. Odtwarzalność (R)
R = 0,821 cBq/g C; S(R) = ± 0,290 cBq/g C.".
Uproszczenie i uporządkowanie niektórych regulacji kodeksu pracy dotyczących m.in. wykorzystania postaci elektronicznej przy wybranych czynnościach z zakresu prawa pracy oraz terminu wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy przewiduje nowelizacja kodeksu pracy oraz ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, która wejdzie w życie w dniu 27 stycznia.
12.01.2026
W Dzienniku Ustaw opublikowano nowelizację, która ma zakończyć spory między nabywcami i deweloperami o powierzchnie sprzedawanych mieszkań i domów. W przepisach była luka, która skutkowała tym, że niektórzy deweloperzy wliczali w powierzchnię użytkową metry pod ściankami działowymi, wnękami technicznymi czy skosami o małej wysokości - a to mogło dawać różnicę w finalnej cenie sięgającą nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych. Po zmianach standardy dla wszystkich inwestycji deweloperskich będą jednolite.
12.01.2026
Podpisana przez prezydenta Karola Nawrockiego ustawa reformująca orzecznictwo lekarskie w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych ma usprawnić kontrole zwolnień chorobowych i skrócić czas oczekiwania na decyzje. Jednym z kluczowych elementów zmian jest możliwość dostępu do dokumentacji medycznej w toku kontroli L4 oraz poszerzenie katalogu osób uprawnionych do orzekania. Zdaniem eksperta, sam dostęp do dokumentów niczego jeszcze nie zmieni, jeśli za stwierdzonymi nadużyciami nie pójdą realne konsekwencje.
09.01.2026
Konfederacja Lewiatan krytycznie ocenia niektóre przepisy projektu ustawy o wygaszeniu pomocy dla obywateli Ukrainy. Najwięcej kontrowersji budzą zapisy ograniczające uproszczoną procedurę powierzania pracy obywatelom Ukrainy oraz przewidujące wydłużenie zawieszenia biegu terminów w postępowaniach administracyjnych. W konsultacjach społecznych nad projektem nie brały udziału organizacje pracodawców.
08.01.2026
Usprawnienie i ujednolicenie sposobu wydawania orzeczeń przez lekarzy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a także zasad kontroli zwolnień lekarskich wprowadza podpisana przez prezydenta ustawa. Nowe przepisy mają również doprowadzić do skrócenia czasu oczekiwania na orzeczenia oraz zapewnić lepsze warunki pracy lekarzy orzeczników, a to ma z kolei przyczynić się do ograniczenia braków kadrowych.
08.01.2026
Przeksięgowanie składek z tytułu na tytuł do ubezpieczeń społecznych na podstawie prawomocnej decyzji ZUS, zmiany w zakresie zwrotu składek nadpłaconych przez płatnika, w tym rozpoczęcie biegu terminu przedawnienia zwrotu nienależnie opłaconych składek dopiero od ich stwierdzenia przez ZUS - to niektóre zmiany, jakie zamierza wprowadzić Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Resort dostrzegł bowiem problem związany ze sprawami, w których ZUS kwestionuje tytuł do ubezpieczeń osób zgłoszonych do nich wiele lat wcześniej.
08.01.2026| Identyfikator: | Dz.U.UE.L.2023.53.3 |
| Rodzaj: | Rozporządzenie |
| Tytuł: | Rozporządzenie wykonawcze 2023/383 zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2870/2000 ustanawiające wspólnotowe metody referencyjne dla analizy napojów spirytusowych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2009/92 określające wspólnotowe metody analiz alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego, wykorzystywanego w produkcji napojów spirytusowych, win aromatyzowanych, aromatyzowanych napojów winopochodnych oraz aromatyzowanych koktaili winopodobnych |
| Data aktu: | 16/02/2023 |
| Data ogłoszenia: | 21/02/2023 |
| Data wejścia w życie: | 13/03/2023 |