Rozporządzenie wykonawcze 2020/2037 zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/159 nakładające ostateczne środki ochronne w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/2037z dnia 10 grudnia 2020 r.zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/159 nakładające ostateczne środki ochronne w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/478 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu 1 , w szczególności jego art. 16 i 20,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/755 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich 2 , w szczególności jego art. 13 i 16,
1. PRZEBIEG PROCEDURY
(1) Dnia 31 stycznia 2019 r. Komisja nałożyła ostateczne środki ochronne na niektóre wyroby ze stali ("rozporządzenie w sprawie ostatecznych środków ochronnych") 3 .
(2) Komisja dwukrotnie zmieniła wprowadzone środki - na podstawie, odpowiednio, rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/1590 4 i rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/894 5 .
(3) Zgodnie z umową o wystąpieniu 6 między Unią a Zjednoczonym Królestwem od dnia 1 stycznia 2021 r. Zjednoczone Królestwo nie będzie już częścią obszaru celnego UE. W związku z tym od tego dnia zmieni się zakres terytorialny, w którym mają zastosowanie środki ochronne. Poziom środków ochronnych w odniesieniu do niektórych wyrobów ze stali ustalono na podstawie średniego przywozu do Unii złożonej z 28 państw członkowskich, tj. z uwzględnieniem przywozu do Zjednoczonego Królestwa, w okresie odniesienia 2015-2017, a zatem Komisja uznaje za stosowne odpowiednie dostosowanie wielkości kontyngentów taryfowych oraz wykazu krajów rozwijających się objętych obecnie obowiązującymi środkami ochronnymi.
(4) W dniu 30 października 2020 r. Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zawiadomienie 7 , w którym przedstawiła uzasadnienie wniosku i metodykę, którą zamierzała zastosować, oraz wezwała zainteresowane strony do zgłaszania uwag. Zawiadomienie zawierało również wielkość ponownie obliczonych kontyngentów taryfowych, które miałyby obowiązywać od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca 2021 r.
2. WŁAŚCIWY PRZEBIEG DOCHODZENIA
(5) W wyznaczonym terminie Komisja otrzymała dziewiętnaście oświadczeń od zainteresowanych stron. Komisja przeprowadziła również konsultacje z rządami dziewięciu państw trzecich.
3. OCENA OTRZYMANYCH UWAG
(6) Komisja odniosła się do otrzymanych uwag, które dotyczyły konkretnych kategorii produktów bądź ogólnych aspektów dostosowania, w następujący sposób:
3.1. Kategoria 4 - arkusze blachy z metaliczną powłoką
(7) Kilka zainteresowanych stron przedstawiło uwagi dotyczące wielkości obliczonych dla kategorii 4A i 4B (łącznie z gatunkami stali przeznaczonymi do wykorzystania przez przemysł motoryzacyjny) i zwróciło się do Komisji o dokonanie przeglądu obliczeń. Podczas konsultacji z organami państw trzecich jedna zainteresowana strona wskazała w szczególności na błąd pisarski w obliczeniach. Inna zainteresowana strona wskazała na konkretny problem dotyczący obliczeń, tj. zaproponowała nieco inny podział między obie kategorie produktów - lepiej odzwierciedlający jej sytuację pod względem wielkości w odniesieniu do jej krajowych kontyngentów taryfowych, biorąc pod uwagę sytuację alternatywną w tym przypadku, a mianowicie sposób, w jaki kontyngenty taryfowe zostałyby przydzielone, gdyby Zjednoczone Królestwo nie było częścią obszaru celnego w momencie przyjęcia pierwotnych środków ochronnych. Dokonawszy oceny tych uwag, Komisja stwierdziła, że były one uzasadnione, i skorygowała odpowiednio wielkości zawarte w zawiadomieniu z dnia 30 października.
(8) Należy podkreślić, że korekty te dotyczą jedynie podziału kontyngentów taryfowych między podkategorie produktów 4A i 4B, ale nie wpływają na poziom kontyngentów taryfowych dla całej kategorii produktu 4.
(9) Zaktualizowane wielkości znalazły odzwierciedlenie w wielkościach kontyngentów taryfowych przedstawionych w załączniku I.
3.2. Wpływ dostosowania na wielkości kontyngentów taryfowych
(10) Niektóre strony twierdziły, że Komisja powinna zachować istniejące wielkości kontyngentów taryfowych, a ponadto albo przyznać Zjednoczonemu Królestwu oddzielny krajowy kontyngent taryfowy albo - jeżeli przywóz ten byłby objęty kontyngentami rezydualnymi - zwiększyć wielkości tych kontyngentów w celu uwzględnienia tradycyjnych przepływów handlowych Zjednoczonego Królestwa.
(11) Niektóre strony twierdziły również, że włączenie Zjednoczonego Królestwa do zakresu rezydualnych kontyngentów taryfowych miałoby dla nich niekorzystne skutki, ponieważ zwiększyłoby konkurencję o mniejszą wielkość kontyngentu taryfowego.
(12) Inne strony zauważyły, że w przypadku niektórych krajów pochodzenia zmniejszyłaby się łączna wielkość obliczonych kontyngentów taryfowych, przez co środek ten stałby się bardziej restrykcyjny.
(13) Niektóre kraje wywozu skarżyły się ponadto, że w przypadku przyjęcia wniosku Komisji utraciłyby swój krajowy kontyngent taryfowy dla określonych kategorii produktów. Strony te twierdziły, że Komisja powinna zachować ich krajowy kontyngent taryfowy oraz że brak takiego kontyngentu skutkowałby bardziej restrykcyjnym charakterem środków, co naruszałoby zasady WTO.
(14) Komisja odrzuciła twierdzenie, że proponowana korekta spowoduje zaostrzenie środka ochronnego. Zgodnie z zawiadomieniem z dnia 30 października wynik dostosowania w bardzo nielicznych przypadkach doprowadziłby do utraty krajowych kontyngentów taryfowych przez niektóre państwa (lub do ich uzyskania przez inne) w niektórych kategoriach produktów. Komisja nie uważa jednak, aby przedmiotowe dostosowanie jako takie skutkowało większą restrykcyjnością środka. W zawiadomieniu z dnia 30 października Komisja przedstawiła uzasadnienie dostosowania, mianowicie ustalenie wielkości kontyngentów taryfowych (zarówno w skali globalnej, jak i w podziale na kategorie produktów), która byłaby proporcjonalna do zmniejszonego zakresu geograficznego terytorium, na którym unijny środek ochronny ma zastosowanie od dnia 1 stycznia 2021 r. Komisja zauważa ponadto, że łączne wielkości kontyngentów taryfowych po dostosowaniu byłyby o 3 % wyższe niż te, które obowiązują obecnie, a zatem nie można tego środka uznać za bardziej restrykcyjny.
(15) Komisja pragnie również podkreślić, że gdyby przyjęła argumenty tych państw, które straciłyby krajowy kontyngent taryfowy, oznaczałoby to ich dyskryminowanie względem innych zainteresowanych stron, gdyż wymagałoby odstąpienia od podstawowej zasady polegającej na przyznawaniu krajowego kontyngentu taryfowego tylko w przypadku osiągnięcia określonego progu (5 % udziału przywozu) w danym okresie 8 . Z zastosowania scenariusza alternatywnego wynika tymczasem, że państwa, które posiadały swój kontyngent taryfowy, nie spełniają już obiektywnego kryterium; spełniają je natomiast inne państwa.
(16) Niewykorzystane wielkości kontyngentów określonych w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/894 dotyczące państw, które w wyniku przedmiotowego dostosowania straciłyby swoje krajowe kontyngenty w danej kategorii produktu, zostały przydzielone do kontyngentów rezydualnych w odpowiednich kategoriach produktów.
3.3. Wniosek o przeprowadzenie analizy na podstawie danych dla UE-27
(17) Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że jeżeli Unia dostosowuje swoje środki, musi ponownie ocenić, czy w scenariuszu UE-27 nadal spełniane są wszystkie wymogi dotyczące wprowadzenia środków ochronnych. Jedna z zainteresowanych stron zauważyła w szczególności, że zastosowanie takiego podejścia przez Unię skutkowałoby stwierdzeniem, że w przypadku kilku kategorii produktów nie nastąpiłby wzrost przywozu, w związku z czym kategorie te powinny zostać wyłączone z zakresu obowiązywania środków.
(18) Odnosząc się do tej kwestii, Komisja zauważyła, że warunki wprowadzenia środka ochronnego muszą być spełnione w momencie jego wprowadzenia. W przypadku przedmiotowego środka warunki były spełnione, co wyjaśniono szczegółowo w rozporządzeniu w sprawie ostatecznych środków ochronnych.
(19) Komisja nie zgadza się ze stanowiskiem niektórych zainteresowanych stron, że w sytuacji takiej jak w niniejszej sprawie, konieczne jest przeprowadzenie pełnej ponownej oceny. Jak wyjaśniono w zawiadomieniu z dnia 30 października, celem obecnego postępowania jest bowiem wyłącznie dostosowanie wielkości kontyngentów taryfowych do zmiany zakresu terytorium, na którym ma zastosowanie unijny środek ochronny. W tym względzie Komisja podkreśla, że przedmiotowe postępowanie w żadnym wypadku nie stanowi pełnego przeglądu środków i w związku z tym nie jest prawnie zobowiązana do przeprowadzenia analizy, o którą zwróciły się niektóre zainteresowane strony.
3.4. Kategoria 18 - ścianka szczelna
(20) Niektóre zainteresowane strony zakwestionowały wniosek Komisji dotyczący przyznania Zjednoczonemu Królestwu krajowego kontyngentu taryfowego w tej kategorii produktu, twierdząc, że w Zjednoczonym Królestwie nie produkuje się tej kategorii produktu. W efekcie ilości przydzielone Zjednoczonemu Królestwu nie zostałyby wykorzystane. Przedsiębiorstwa te twierdziły również, że zmniejszenie wielkości kontyngentów taryfowych wynikające z dostosowania nie ma żadnego uzasadnienia i że Komisja powinna utrzymać taki sam poziom kontyngentów taryfowych, jaki przewidziano w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2020/894.
(21) Odnosząc się do tej kwestii, w swoim zawiadomieniu z dnia 30 października Komisja wyjaśniła metodykę i uzasadnienie dostosowania, a także jego możliwe skutki. Ewentualne zmniejszenie łącznych wielkości kontyngentów taryfowych w tej kategorii wynika z faktu, że przywóz do Zjednoczonego Królestwa w okresie odniesienia został odjęty od wielkości kontyngentu taryfowego. W zawiadomieniu z dnia 30 października Komisja wyjaśniła ponadto, w jaki sposób ustaliła wielkość przywozu ze Zjednoczonego Królestwa do UE-27 w okresie odniesienia. Twierdzenie dotyczące braku produkcji w Zjednoczonym Królestwie nie zostało należycie udowodnione i nie odpowiada statystykom wykorzystywanym przez Komisję. Żadna z zainteresowanych stron nie przedstawiła danych co do tego, czy przywóz do Zjednoczonego Królestwa podlegał konsumpcji, dalszemu przetworzeniu czy też sprzedaży do Unii. W każdym przypadku ilość przyznana Zjednoczonemu Królestwu nie mogłaby zostać przeniesiona na inne kraje pochodzenia, ponieważ sztucznie zawyżyłoby to wielkość kontyngentu taryfowego. Analizowane twierdzenie pozostaje zatem bez znaczenia dla użytkowników. Komisja odrzuciła również wniosek o utrzymanie obecnych wielkości kontyngentów taryfowych, ponieważ nie uwzględniałoby ono zmniejszenia zakresu geograficznego terytorium objętego środkiem ochronnym, a także sztucznie zawyżałoby wielkość kontyngentu taryfowego. W związku z powyższym Komisja odrzuca wspomniane argumenty.
3.5. Kategoria produktu 9 - walcowane na zimno wyroby płaskie ze stali nierdzewnej
(22) Niektóre zainteresowane strony zauważyły, że wskutek wniosku Komisji Wietnam straci swój krajowy kontyngent taryfowy w przedmiotowej kategorii produktu. Strony te ostrzegły Komisję, że odnośne ilości, które zostaną w związku z tym objęte sekcją "pozostałe państwa" kontyngentu taryfowego, zostaną prawdopodobnie szybko wykorzystane, w szczególności przez jeden kraj pochodzenia. Strony te zwróciły się zatem do Komisji o zmniejszenie ilości, które dowolne państwo mogłoby wykorzystać w ramach rezydualnego kontyngentu taryfowego w przedmiotowej kategorii.
(23) Komisja zauważyła, że wniosek o ograniczenie dostępności rezydualnego kontyngentu taryfowego do dotychczasowych krajów wywozu 9 wykracza poza zakres bieżącej procedury dostosowania, ponieważ oznaczałoby to zmianę sposobu funkcjonowania środków. W każdym razie Komisja przypomniała, że ten sam postulat zgłoszono w trakcie poprzedniego postępowania i że został on wówczas odrzucony. W związku z tym Komisja nie zajmuje się dalej zasadnością tego argumentu.
3.6. Aktualizacja wykazu krajów rozwijających się objętych zakresem stosowania środków
(24) Należy zaktualizować wykaz kategorii produktów pochodzących z krajów rozwijających się, do których mają zastosowanie ostateczne środki antydumpingowe, aby odzwierciedlić dostosowanie terytorialne. Komisja oparła swoje obliczenia na zaktualizowanych danych dotyczących zbioru danych dotyczących przywozu za 2019 r. (tj. tego samego okresu, który uwzględniono w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2020/894, ale z wyłączeniem przywozu do Zjednoczonego Królestwa).
(25) W odniesieniu do kategorii 4A i 4B Komisja przedstawiła w sekcji 4 pkt 3 zawiadomienia z dnia 30 października swoje tymczasowe podejście w zakresie traktowania przywozu ze Zjednoczonego Królestwa do celów obliczenia odpowiednich kontyngentów taryfowych. Po dokonaniu oceny otrzymanych uwag i przeprowadzeniu konsultacji z państwami trzecimi w odniesieniu do przyjętego podejścia Komisja postanowiła zastosować tę samą metodykę przy aktualizacji wykazu krajów rozwijających się objętych środkami w załączniku II do niniejszego rozporządzenia. Wobec braku innych wiarygodnych informacji i udokumentowanego alternatywnego rozwiązania ze strony zainteresowanych stron Komisja założyła, że przywóz do Zjednoczonego Królestwa w 2019 r. powinien być równo rozdzielony pomiędzy obie kategorie produktów.
(26) Wielkości krajowych kontyngentów taryfowych przyznanych krajom rozwijającym się, które z chwilą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zostaną wyłączone z zakresu środka ochronnego ustanowionego w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2019/159, zostały przydzielone do rezydualnych kontyngentów taryfowych dla odpowiednich kategorii produktów.
(27) W wykazie krajów rozwijających się objętych środkami wprowadza się następujące zmiany:
- Chiny zostają objęte środkami w kategorii produktu 22,
- Turcja zostaje wyłączona ze środków w kategorii produktu 25 A,
- Zjednoczone Emiraty Arabskie zostają wyłączone ze środków w kategoriach produktów 21 i 26.
(28) Żadna z zainteresowanych stron nie zgłosiła uwag na temat powyższego dostosowania.
(29) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Środków Ochronnych ustanowionego na podstawie odpowiednio art. 3 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2015/478 i art. 22 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2015/755,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
| W imieniu Komisji | |
| Ursula VON DER LEYEN | |
| Przewodnicząca |
| Identyfikator: | Dz.U.UE.L.2020.416.32 |
| Rodzaj: | rozporządzenie |
| Tytuł: | Rozporządzenie wykonawcze 2020/2037 zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/159 nakładające ostateczne środki ochronne w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali |
| Data aktu: | 2020-12-10 |
| Data ogłoszenia: | 2020-12-11 |
| Data wejścia w życie: | 2021-01-01 |