Japonia-Unia Europejska. Umowa o partnerstwie gospodarczym. Tokio.2018.07.17.

Umowa

o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią

SPIS TREŚCI

PREAMBUŁA

ROZDZIAŁ 1 POSTANOWIENIA OGÓLNE (art. 1.1-1.9)

ROZDZIAŁ 2 HANDEL TOWARAMI

SEKCJA A Postanowienia ogólne (art. 2.1-2.5)

SEKCJA B Traktowanie narodowe i dostęp towarów do rynku (art. 2.6-2.22)

SEKCJA C Ułatwianie wywozu produktów winiarskich (art. 2.23-2.31)

SEKCJA D Inne postanowienia (art. 2.32-2.35)

ROZDZIAŁ 3 REGUŁY POCHODZENIA I PROCEDURY DOTYCZĄCE POCHODZENIA

SEKCJA A Reguły pochodzenia (art. 3.1-3.15)

SEKCJA B Procedury dotyczące pochodzenia (art. 3.16-3.26)

SEKCJA C Różne (art. 3.27-3.29)

ROZDZIAŁ 4 SPRAWY CELNE I UŁATWIENIA W HANDLU (art. 4.1-4.14)

ROZDZIAŁ 5 ŚRODKI OCHRONY HANDLU

SEKCJA A Postanowienia ogólne (art. 5.1)

SEKCJA B Dwustronne środki ochronne (art. 5.2-5.8)

SEKCJA C Ogólne środki ochronne (art. 5.9-5.10)

SEKCJA D Środki antydumpingowe i wyrównawcze (art. 5.11-5.14)

ROZDZIAŁ 6 ŚRODKI SANITARNE I FITOSANITARNE (art. 6.1-6.16)

ROZDZIAŁ 7 BARIERY TECHNICZNE W HANDLU (art. 7.1-7.14)

ROZDZIAŁ 8 HANDEL USŁUGAMI, LIBERALIZACJA INWESTYCJI I HANDEL ELEKTRONICZNY

SEKCJA A Postanowienia ogólne (art. 8.1-8.5)

SEKCJA B Liberalizacja inwestycji (art. 8.6-8.13)

SEKCJA C Transgraniczny handel usługami (art. 8.14-8.19)

SEKCJA D Wjazd i pobyt czasowy osób fizycznych (art. 8.20-8.28)

SEKCJA E Ramy regulacyjne

PODSEKCJA 1 Regulacje krajowe (art. 8.29-8.32)

PODSEKCJA 2 Postanowienia o zasięgu ogólnym (art. 8.33-8.35)

PODSEKCJA 3 Usługi pocztowe i kurierskie (art. 8.36-8.40)

PODSEKCJA 4 Usługi telekomunikacyjne (art. 8.41-8.57)

PODSEKCJA 5 Usługi finansowe (art. 8.58-8.67)

PODSEKCJA 6 Usługi międzynarodowego transportu morskiego (art. 8.68 i 8.69)

SEKCJA F Handel elektroniczny (art. 8.70-8.81)

ROZDZIAŁ 9 PRZEPŁYWY, WPŁATY I TRANSFERY KAPITAŁU ORAZ TYMCZASOWE ŚRODKI OCHRONNE (art. 9.1-9.4)

ROZDZIAŁ 10 ZAMÓWIENIA PUBLICZNE (art. 10.1-10.17)

ROZDZIAŁ 11 POLITYKA KONKURENCJI (art. 11.1-11.9)

ROZDZIAŁ 12 SUBSYDIA (art. 12.1-12.10)

ROZDZIAŁ 13 PRZEDSIĘBIORSTWA PAŃSTWOWE, PRZEDSIĘBIORSTWA POSIADAJĄCE SZCZEGÓLNE UPRAWNIENIA LUB PRZYWILEJE ORAZ WYZNACZENI MONOPOLIŚCI (art. 13.1-13.8)

ROZDZIAŁ 14 WŁASNOŚĆ INTELEKTUALNA

SEKCJA A Postanowienia ogólne (art. 14.1-14.7)

SEKCJA B Normy dotyczące praw własności intelektualnej

PODSEKCJA 1 Prawo autorskie i prawa pokrewne (art. 14.8-14.17)

PODSEKCJA 2 Znaki towarowe (art. 14.18-14.21)

PODSEKCJA 3 Oznaczenia geograficzne (art. 14.22-14.30)

PODSEKCJA 4 Wzory przemysłowe (art. 14.31)

PODSEKCJA 5 Niezarejestrowany wygląd produktów (art. 14.32)

PODSEKCJA 6 Patenty (art. 14.33-14.35)

PODSEKCJA 7 Tajemnica przedsiębiorstwa i nieujawnione badania lub inne dane (art. 14.36-14.37)

PODSEKCJA 8 Nowe odmiany roślin (art. 14.38)

PODSEKCJA 9 Nieuczciwa konkurencja (art. 14.39)

SEKCJA C Egzekwowanie postanowień

PODSEKCJA 1 Postanowienia ogólne (art. 14.40-14.41)

PODSEKCJA 2 Egzekwowanie postanowień - środki cywilnoprawne (art. 14.42-14.49)

PODSEKCJA 3 Egzekwowanie ochrony przed przywłaszczeniem tajemnicy przedsiębiorstwa (art. 14.50)

PODSEKCJA 4 Egzekwowanie postanowień - środki stosowane przy kontroli granicznej (art. 14.51)

SEKCJA D Współpraca i ustalenia instytucjonalne (art. 14.52-14.55)

ROZDZIAŁ 15 ŁAD KORPORACYJNY (art. 15.1-15.7)

ROZDZIAŁ 16 HANDEL I ZRÓWNOWAŻONY ROZWÓJ (art. 16.1-16.19)

ROZDZIAŁ 17 PRZEJRZYSTOŚĆ (art. 17.1-17.8)

ROZDZIAŁ 18 DOBRE PRAKTYKI REGULACYJNE I WSPÓŁPRACA REGULACYJNA

SEKCJA A Dobre praktyki regulacyjne i współpraca regulacyjna

PODSEKCJA 1 Postanowienia ogólne (art. 18.1-18.3)

PODSEKCJA 2 Dobre praktyki regulacyjne (art. 18.4-18.11)

PODSEKCJA 3 Współpraca regulacyjna (art. 18.12 i 18.13)

PODSEKCJA 4 Postanowienia instytucjonalne (art. 18.14-18.16)

SEKCJA B Dobrostan zwierząt (art. 18.17)

SEKCJA C Postanowienia końcowe (art. 18.18-18.19)

ROZDZIAŁ 19 WSPÓŁPRACA W DZIEDZINIE ROLNICTWA (art. 19.1-19.8)

ROZDZIAŁ 20 MAŁE I ŚREDNIE PRZEDSIĘBIORSTWA (art. 20.1-20.4)

ROZDZIAŁ 21 ROZSTRZYGANIE SPORÓW

SEKCJA A Cel, zakres i definicje (art. 21.1-21.3)

SEKCJA B Konsultacje i mediacja (art. 21.4-21.6)

SEKCJA C Procedura arbitrażowa (art. 21.7-21.24)

SEKCJA D Postanowienia ogólne (art. 21.25-21.30)

ROZDZIAŁ 22 POSTANOWIENIA INSTYTUCJONALNE (art. 22.1-22.6)

ROZDZIAŁ 23 POSTANOWIENIA KOŃCOWE (art. 23.1-23.8) ZAŁĄCZNIKI (wymieniono tylko istniejące załączniki)

ZAŁĄCZNIK 2-A ZNOSZENIE I OBNIŻANIE CEŁ

ZAŁĄCZNIK 2-B WYKAZ TOWARÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2.15 I 2.17

ZAŁĄCZNIK 2-C POJAZDY SILNIKOWE I CZĘŚCI DO NICH

DODATEK2-C-1 REGULAMINY ONZ STOSOWANE PRZEZ OBIE STRONY

DODATEK2-C-2 REGULAMINY ONZ STOSOWANE PRZEZ JEDNĄ ZE STRON I NIEUWZGLĘDNIONE JESZCZE PRZEZ DRUGĄ STRONĘ

ZAŁĄCZNIK 2-D UŁATWIANIE WYWOZU SHOCHU

ZAŁĄCZNIK 2-E UŁATWIANIE WYWOZU PRODUKTÓW WINIARSKICH

ZAŁĄCZNIK 3-A UWAGI WPROWADZAJĄCE DO REGUŁ POCHODZENIA DOTYCZĄCYCH KONKRETNYCH PRODUKTÓW

ZAŁĄCZNIK 3-B REGUŁY POCHODZENIA DOTYCZĄCE KONKRETNYCH PRODUKTÓW

DODATEK3-B-1 PRZEPISY ODNOSZĄCE SIĘ DO NIEKTÓRYCH POJAZDÓW I CZĘŚCI POJAZDÓW

ZAŁĄCZNIK 3-C INFORMACJE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 3.5

ZAŁĄCZNIK 3-D TEKST OŚWIADCZENIA O POCHODZENIU

ZAŁĄCZNIK 3-E DOTYCZĄCY KSIĘSTWA ANDORY

ZAŁĄCZNIK 3-F DOTYCZĄCY REPUBLIKI SAN MARINO

ZAŁĄCZNIK 6 DODATKI DO ŻYWNOŚCI

ZAŁĄCZNIK 8-A WSPÓŁPRACA REGULACYJNA W DZIEDZINIE REGULACJI SEKTORA FINANSOWEGO

ZAŁĄCZNIK 8-B WYKAZ DO ROZDZIAŁU 8

ZAŁĄCZNIK I ZASTRZEŻENIA DOTYCZĄCE ISTNIEJĄCYCH ŚRODKÓW

ZAŁĄCZNIK II ZASTRZEŻENIA DOTYCZĄCE PRZYSZŁYCH ŚRODKÓW

ZAŁĄCZNIK III OSOBY ODBYWAJĄCE WIZYTY SŁUŻBOWE DO CELÓW PROWADZENIA PRZEDSIĘBIORSTWA, OSOBY PRZENIESIONE WEWNĄTRZ PRZEDSIĘBIORSTWA, INWESTORZY ORAZ OSOBY ODBYWAJĄCE KRÓTKOTERMINOWE WIZYTY SŁUŻBOWE-

ZAŁĄCZNIK IV USŁUGODAWCY UMOWNI ORAZ NIEZALEŻNI SPECJALIŚCI

DODATEK IV OGRANICZENIA DOTYCZĄCE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ USŁUGODAWCÓW UMOWNYCH I NIEZALEŻNYCH SPECJALISTÓW W JAPONII

ZAŁĄCZNIK 8-C UZGODNIENIE W SPRAWIE PRZEPŁYWU OSÓB FIZYCZNYCH ODBYWAJĄCYCH WIZYTY SŁUŻBOWE

ZAŁĄCZNIK 10 ZAMÓWIENIA PUBLICZNE

ZAŁĄCZNIK 14-A PRZEPISY USTAWOWE I WYKONAWCZE STRON DOTYCZĄCE OZNACZEŃ GEOGRAFICZNYCH

ZAŁĄCZNIK 14-B WYKAZ OZNACZEŃ GEOGRAFICZNYCH

ZAŁĄCZNIK 23 WSPÓLNA DEKLARACJA

PREAMBUŁA

UNIA EUROPEJSKA i JAPONIA (zwane dalej "Stronami");

ŚWIADOME swojego długotrwałego i silnego partnerstwa opartego na wspólnych zasadach i wartościach oraz znaczących stosunkach gospodarczych, handlowych i inwestycyjnych;

UZNAJĄC znaczenie zacieśnienia stosunków gospodarczych, handlowych i inwestycyjnych, zgodnie z celem zrównoważonego rozwoju w kontekście gospodarczym, społecznym i środowiskowym, a także promowania handlu i inwestycji pomiędzy Stronami, mając na względzie potrzeby przedsiębiorców każdej ze Stron, w szczególności małych i średnich przedsiębiorstw, a także wysokiego poziomu ochrony środowiska i ochrony pracy wynikających z norm uznanych na poziomie międzynarodowym i umów międzynarodowych, których obie Strony są stronami;

UZNAJĄC, że niniejsza Umowa przyczynia się do poprawy dobrobytu konsumentów poprzez rozwiązania polityczne gwarantujące wysoki poziom ochrony konsumentów i dobrobytu gospodarczego;

ZDAJĄC SOBIE SPRAWĘ, że dynamiczna sytuacja międzynarodowa szybko zmieniająca się wskutek globalizacji i ściślejszej integracji między gospodarkami na świecie stwarza Stronom wiele nowych wyzwań i możliwości;

UZNAJĄC, że ich gospodarki mają potencjał umożliwiający im wzajemnie uzupełnianie się oraz że taka komplementarność powinna przyczynić się do dalszego rozwoju handlu i inwestycji między Stronami poprzez wykorzystywanie wzajemnych atutów gospodarczych w dwustronnej wymianie handlowej i działalności inwestycyjnej;

UWAŻAJĄC, że opracowanie jasno określonych i bezpiecznych ram handlowych i inwestycyjnych polegających na obustronnie korzystnych zasadach regulujących handel i inwestycje między Stronami zwiększyłoby konkurencyjność ich gospodarek, podniosło dynamikę i prężność rynków oraz zapewniło przewidywalne warunki komercyjne dalszego rozwoju handlu i inwestycji między nimi;

POTWIERDZAJĄC swoje zobowiązania w ramach Karty Narodów Zjednoczonych oraz mając na uwadze zasady sformułowane w Powszechnej deklaracji praw człowieka;

UZNAJĄC znaczenie przejrzystości w handlu międzynarodowym i inwestycjach przynoszącej korzyści wszystkim stronom;

DĄŻĄC do ustanowienia jasnych i obustronnie korzystnych zasad regulujących handel i inwestycje między Stronami oraz do zmniejszenia lub zniesienia barier we wzajemnym handlu i inwestycjach;

ZDECYDOWANE, by przyczynić się do harmonijnego rozwoju i rozszerzania międzynarodowej wymiany handlowej oraz inwestycji międzynarodowych przez usuwanie przeszkód w handlu i inwestycjach za pośrednictwem niniejszej Umowy oraz by unikać tworzenia między Stronami nowych barier w handlu i inwestycjach, które mogłyby obniżyć korzyści płynące z niniejszej Umowy;

UWZGLĘDNIAJĄC swoje odpowiednie prawa i obowiązki wynikające z Porozumienia WTO i innych wielostronnych, regionalnych i dwustronnych umów i uzgodnień, których obie Strony są stronami oraz

ZDETERMINOWANE ustanowić ramy prawne celem wzmocnienia swojego partnerstwa gospodarczego,

UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

ROZDZIAŁ 1 POSTANOWIENIA OGÓLNE

ARTYKUŁ  1.1

Cele

Celem niniejszej Umowy jest liberalizacja i ułatwienie handlu między Stronami zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy.

ARTYKUŁ  1.2

Ogólne definicje

Jeżeli nie określono inaczej, do celów niniejszej Umowy:

a) "Porozumienie w sprawie rolnictwa" oznacza Porozumienie w sprawie rolnictwa znajdujące się w załączniku 1A do Porozumienia WTO;

b) "Porozumienie antydumpingowe" oznacza Porozumienie o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 znajdujące się w załączniku 1A do Porozumienia WTO;

c) "Porozumienie w sprawie licencjonowania przywozu" oznacza Porozumienie w sprawie licencjonowania przywozu znajdujące się w załączniku 1A do Porozumienia WTO;

d) "Porozumienie w sprawie środków ochronnych" oznacza Porozumienie w sprawie środków ochronnych znajdujące się w załączniku 1A do Porozumienia WTO;

e) "CPC" oznacza tymczasową Centralną Klasyfikację Produktów (dokumenty statystyczne Departamentu Spraw Gospodarczych i Społecznych Urzędu Statystycznego Narodów Zjednoczonych, seria M, nr 77, Nowy Jork, 1991);

f) "organ celny" oznacza:

(i) w przypadku Unii Europejskiej, służby Komisji Europejskiej odpowiedzialne za sprawy celne i administrację celną oraz wszelkie inne organy uprawnione w państwach członkowskich Unii Europejskiej do stosowania i egzekwowania przepisów prawa celnego; oraz

(ii) w przypadku Japonii, Ministerstwo Finansów;

g) "przepisy prawa celnego" oznaczają wszelkie przepisy ustawowe i wykonawcze Unii Europejskiej lub Japonii regulujące przywóz, wywóz i tranzyt towarów oraz objęcie towarów innymi procedurami celnymi, w tym zakazy, ograniczenia oraz kontrole wchodzące w zakres uprawnień organów celnych;

h) "obszar celny" oznacza:

(i) w przypadku Unii Europejskiej, terytorium celne Unii określone w art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny ¹ ; oraz

(ii) w przypadku Japonii, terytorium, w odniesieniu do którego obowiązują przepisy prawa celnego;

i) "dni" oznacza dni kalendarzowe;

j) "DSU" oznacza Uzgodnienie w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów zawarte w załączniku 2 do Porozumienia WTO;

k) "GATS" oznacza Układ ogólny w sprawie handlu usługami zawarty w załączniku 1B do Porozumienia WTO;

l) "GATT 1994" oznacza Układ ogólny w sprawie taryf celnych i handlu 1994 zawarty w załączniku 1A do Porozumienia WTO; do celów niniejszej Umowy, odesłania do artykułów GATT 1994 zawierają uwagi interpretacyjne;

m) "GPA" oznacza Porozumienie w sprawie zamówień rządowych zawarte w załączniku 4 do Porozumienia WTO ² ;

n) "System Zharmonizowany" lub "HS" oznacza Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, w tym jego ogólne reguły interpretacji, uwagi do sekcji, uwagi do działów i uwagi do podpozycji;

o) "MFW" oznacza Międzynarodowy Fundusz Walutowy;

p) "środek" oznacza wszelkie środki, w formie ustaw, rozporządzeń, reguł, procedur, decyzji, praktyk, działań administracyjnych lub w jakiejkolwiek innej formie;

q) "osoba fizyczna Strony" oznacza, w przypadku Unii Europejskiej, obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej, a w przypadku Japonii - obywatela Japonii, zgodnie z ich odpowiednimi obowiązującymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi ³ ;

r) "osoba" oznacza osobę fizyczną albo osobę prawną;

s) "Porozumienie SCM" oznacza Porozumienie w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych zawarte w załączniku 1A do Porozumienia WTO;

t) "porozumienie SPS" oznacza Porozumienie w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych zawarte w załączniku 1A do Porozumienia WTO;

u) "porozumienie TBT" oznacza Porozumienie w sprawie barier technicznych w handlu zawarte w załączniku 1A do Porozumienia WTO;

v) "terytorium" oznacza obszar, do którego ma zastosowanie niniejsza Umowa, zgodnie z art. 1.3;

w) "TFUE" oznacza Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

x) "porozumienie TRIPS" oznacza Porozumienie w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej, zawarte w załączniku 1C do Porozumienia WTO;

y) "WIPO" oznacza Światową Organizację Własności Intelektualnej;

z) "WTO" oznacza Światową Organizację Handlu; oraz

aa) "Porozumienie WTO" oznacza Porozumienie z Marakeszu ustanawiające Światową Organizację Handlu, sporządzone w dniu 15 kwietnia 1994 r.

ARTYKUŁ  1.3

Terytorialny zakres stosowania

1. Niniejsza Umowa ma zastosowanie:

a) w przypadku Unii Europejskiej - do terytoriów, na których stosuje się Traktat o Unii Europejskiej i TFUE na warunkach określonych w tych traktatach; oraz

b) w przypadku Japonii - do jej terytorium.

2. Jeżeli nie określono inaczej, niniejsza Umowa ma także zastosowanie do wszystkich obszarów znajdujących się poza morzem terytorialnym każdej ze Stron, w tym dna morskiego i jego podglebia, wobec których dana Strona wykonuje suwerenne prawa i sprawuje jurysdykcję zgodnie z prawem międzynarodowym, w tym Konwencją Narodów Zjednoczonych o prawie morza sporządzoną w dniu 10 grudnia 1982 r. w Montego Bay i jej przepisami ustawowymi i wykonawczymi, które są zgodne z prawem międzynarodowym ⁴ .

3. W odniesieniu do postanowień niniejszej Umowy dotyczących stosowania preferencyjnego traktowania taryfowego towarów, a także do art. 2.9 i 2.10, niniejsza Umowa ma również zastosowanie do części obszaru celnego Unii, które nie są objęte postanowieniami ust. 1 lit. a) oraz do obszarów, o których mowa w załącznikach 3-E i 3-F.

4. Każda ze Stron powiadamia drugą Stronę w przypadku, gdy zmieni się odpowiedni zakres terytorialnego stosowania niniejszej Umowy, o którym mowa w ust. 1-3, oraz, na wniosek drugiej Strony, niezwłocznie przekazuje dodatkowe informacje lub wyjaśnienia w tej sprawie.

ARTYKUŁ  1.4

Podatki

1. Na potrzeby niniejszego artykułu:

a) "rezydencja" oznacza rezydencję podatkową;

b) "umowa podatkowa" oznacza umowę w sprawie unikania podwójnego opodatkowania lub jakąkolwiek inną umowę międzynarodową lub inne ustalenie międzynarodowe odnoszące się całkowicie lub głównie do opodatkowania, których Unia Europejska lub jej państwa członkowskie lub Japonia są stroną; oraz

c) "środek podatkowy" oznacza środek stosowany w ramach przepisów podatkowych Unii Europejskiej, jej państw członkowskich lub Japonii.

2. Niniejsza Umowa ma zastosowanie do środków podatkowych wyłącznie w zakresie niezbędnym do nadania skuteczności jej postanowieniom.

3. Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie ma wpływu na prawa i zobowiązania Unii Europejskiej, jej państw członkowskich lub Japonii wynikające z jakichkolwiek umów podatkowych. W przypadku niezgodności pomiędzy taką umową podatkową a niniejszą Umową pierwszeństwo w zakresie dotyczącym niezgodności mają postanowienia umowy podatkowej. Jeżeli chodzi o umowę podatkową zawartą między Unią Europejską lub jej państwami członkowskimi a Japonią, odpowiednie właściwe organy na mocy tej umowy podatkowej oraz niniejszej Umowy wspólnie określają, czy między niniejszą Umową a umową podatkową istnieje niespójność.

4. Żadnego obowiązku największego uprzywilejowania wynikającego z niniejszej Umowy nie stosuje się w odniesieniu do korzyści przyznanej przez Unię Europejską, jej państwa członkowskie lub Japonię na podstawie umowy podatkowej.

5. W odniesieniu do środków podatkowych Wspólny Komitet ustanowiony na mocy art. 22.1 może zdecydować o innym zakresie stosowania rozstrzygania sporów na mocy rozdziału 21.

6. Pod warunkiem, że środków podatkowych nie stosuje się w sposób stanowiący arbitralną lub nieuzasadnioną dyskryminację między Stronami, na których terytorium panują podobne warunki, lub ukryte ograniczenie handlu i inwestycji, żadnego z postanowień niniejszej Umowy nie należy interpretować jako uniemożliwiającego przyjęcie, utrzymanie lub egzekwowanie przez Unię Europejską, jej państwa członkowskie lub Japonię jakiegokolwiek środka podatkowego mającego na celu zapewnienie sprawiedliwego lub skutecznego nakładania lub poboru podatków, takiego jak środki:

a) wprowadzające rozróżnienie między podatnikami, którzy nie są w takiej samej sytuacji, w szczególności pod względem miejsca zamieszkania (rezydencji podatkowej) lub miejsca inwestowania kapitału; lub

b) zapobiegające unikaniu zobowiązań podatkowych lub uchylaniu się od nich zgodnie z postanowieniami wszelkich umów podatkowych lub krajowego prawodawstwa podatkowego.

ARTYKUŁ  1.5

Wyjątki ze względów bezpieczeństwa

1. Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie może być interpretowane jako:

a) wymagające od Strony, aby dostarczyła jakichkolwiek informacji, których ujawnienie uważa za sprzeczne z jej podstawowymi interesami bezpieczeństwa;

b) uniemożliwiające Stronie przeprowadzenie jakiegokolwiek działania uznanego przez nią za niezbędne do ochrony jej podstawowych interesów bezpieczeństwa:

(i) odnoszące się do materiałów rozszczepialnych i materiałów do syntezy jądrowej lub materiałów służących do ich uzyskania;

(ii) odnoszące się do produkcji lub handlu bronią, amunicją i sprzętem wojskowym oraz do produkcji lub handlu innymi towarami i materiałami, które są prowadzone bezpośrednio lub pośrednio do celów dostarczania rezerw dla obiektów wojskowych;

(iii) odnoszące się do świadczenia usług prowadzonego bezpośrednio lub pośrednio dla celów zaopatrzenia obiektów wojskowych; lub

(iv) podjęte w czasie wojny lub w obliczu innego zagrożenia w stosunkach międzynarodowych; lub

c) uniemożliwiające Stronie przeprowadzenie jakiegokolwiek działania w celu wywiązania się z zobowiązań wynikających z Karty Narodów Zjednoczonych mających na celu utrzymanie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego.

2. Niezależnie od postanowień ust. 1,

a) do celów rozdziału 10 ma zastosowanie art. III GPA oraz

b) do celów rozdziału 14 ma zastosowanie art. 14.54.

ARTYKUŁ  1.6

Informacje poufne

1. O ile w niniejszej Umowie nie przewidziano inaczej, żadne z postanowień niniejszej Umowy nie nakłada na Strony wymogu dostarczenia informacji poufnych, których ujawnienie utrudniłoby egzekwowanie przepisów ustawowych i wykonawczych lub w inny sposób byłoby sprzeczne z interesem publicznym, czy też naruszałoby uzasadnione interesy handlowe poszczególnych przedsiębiorstw publicznych bądź prywatnych.

2. W przypadku gdy, na mocy niniejszej Umowy, Strona dostarcza drugiej Stronie informacje, które zgodnie z jej przepisami ustawowymi i wykonawczymi są uważane za poufne, druga Strona zachowuje poufność przekazanych informacji, chyba że Strona przekazująca informacje postanowi inaczej.

ARTYKUŁ  1.7

Wypełnianie zobowiązań i instytucja delegowana

1. Każda ze Stron zapewnia, aby zostały podjęte wszelkie niezbędne działania w celu wprowadzenia w życie postanowień niniejszej Umowy.

2. Jeżeli w niniejszej Umowie nie określono inaczej, każda ze Stron zapewnia, aby każda osoba lub jednostka, na rzecz której Strona delegowała uprawnienia regulacyjne lub administracyjne w celu wypełniania zobowiązań Strony wynikających z niniejszej Umowy, działała w ramach wykonywania takiego uprawnienia zgodnie z tymi zobowiązaniami.

3. Dla większej przejrzystości należy wyjaśnić, że żadnej ze Stron nie zwalnia się z jej zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy w przypadku, gdy któryś z jej organów rządowych lub pozarządowych sprawujących władzę delegowaną im przez Stronę nie przestrzega postanowień niniejszej Umowy.

ARTYKUŁ  1.8

Przepisy ustawowe i wykonawcze oraz zmiany do nich

Jeżeli w niniejszej Umowie dokonuje się odesłania do przepisów ustawowych i wykonawczych Strony należy rozumieć, że, o ile nie wskazano inaczej, odesłanie to dotyczy także zmian do tych przepisów.

ARTYKUŁ  1.9

Związek z innymi umowami

1. Niniejsza Umowa nie zastępuje ani nie uchyla istniejących umów między Unią Europejską lub jej państwami członkowskimi a Japonią.

2. Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie wymaga od którejkolwiek ze Stron działania w sposób niezgodny z jej zobowiązaniami w ramach Porozumienia WTO.

3. W przypadku jakiejkolwiek niezgodności pomiędzy niniejszą Umową a jakąkolwiek inną umową niż Porozumienie WTO, która ma zastosowanie do obu Stron, Strony konsultują się ze sobą niezwłocznie w celu znalezienia wzajemnie satysfakcjonującego rozwiązania.

4. W przypadku gdy w niniejszej Umowie zamieszczono odniesienie do umów międzynarodowych ⁵  lub gdy je do niej, w całości lub w części, włączono, należy rozumieć, że umowy te obejmują zmiany do nich lub umowy je zastępujące, wchodzące w życie dla obu Stron w dniu podpisania niniejszej Umowy lub po tym dniu. Jeżeli w wyniku wprowadzenia zmian lub umów zastępujących pojawi się jakakolwiek kwestia w związku z wykonaniem lub stosowaniem postanowień niniejszej Umowy Strony mogą, w razie konieczności, podjąć, na wniosek jednej ze Stron, konsultacje w celu znalezienia wzajemnie zadowalającego rozwiązania tej kwestii.

ROZDZIAŁ  2

HANDEL TOWARAMI

SEKCJA  A

Postanowienia ogólne

ARTYKUŁ  2.1

Cel

Celem niniejszego rozdziału jest ułatwienie handlu towarami między Stronami oraz stopniowa liberalizacja handlu towarami zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy.

ARTYKUŁ  2.2

Zakres

O ile w niniejszej Umowie nie przewidziano inaczej, postanowienia niniejszego rozdziału mają zastosowanie do handlu towarami między Stronami.

ARTYKUŁ  2.3

Definicje

Do celów niniejszego rozdziału:

a) "procedury licencjonowania wywozu" oznaczają procedury administracyjne, niezależnie od tego, czy określa się je jako licencjonowanie, stosowane przez Stronę do prowadzenia systemów wydawania licencji na wywóz wymagających, jako warunek wstępny dla wywozu z terytorium tej Strony, złożenia do właściwego organu administracyjnego wniosku lub innych dokumentów, różnych niż te wymagane w odniesieniu do procedur celnych;

b) "nieautomatyczne procedury licencjonowania przywozu lub wywozu" oznaczają procedury licencjonowania, w przypadku których pozytywne rozpatrzenie wniosku nie następuje w odniesieniu do wszystkich osób, które spełniają wymagania danej Strony w zakresie prowadzenia działalności przywozowej lub wywozowej dotyczącej towarów objętych tymi procedurami licencjonowania; oraz

c) "pochodzący" oznacza kwalifikujący się jako pochodzący z terytorium Strony zgodnie z postanowieniami rozdziału 3.

ARTYKUŁ  2.4

Należności celne

Każda Strona zmniejsza lub znosi należności celne zgodnie z art. 2.8 ust. 1. Do celów niniejszego rozdziału "należności celne" oznaczają każde cło lub wszelkiego rodzaju należności nałożone na przywóz lub związane z przywozem towarów, w tym wszelkiego rodzaju podatki wyrównawcze lub należności dodatkowe nałożone na przywóz lub związane z takim przywozem, ale nie obejmują:

a) należności równoważnej podatkowi wewnętrznemu nałożonemu zgodnie z art. III GATT 1994;

b) cła zastosowanego zgodnie z art. VI oraz XIX GATT 1994, Porozumieniem antydumpingowym, Porozumieniem SCM, Porozumieniem w sprawie środków ochronnych ani art. 22 Uzgodnienia w sprawie zasad i procedur regulujących rozstrzyganie sporów; oraz

c) opłat lub innych należności nałożonych zgodnie z art. 2.16.

ARTYKUŁ  2.5

Środki ochronne w rolnictwie

1. Produkty rolne kwalifikujące się jako towary pochodzące z terytorium Strony (zwane dalej "pochodzącymi produktami rolnymi") nie są objęte żadnymi cłami stosowanymi przez drugą Stronę na mocy specjalnego środka ochronnego wprowadzonego zgodnie z Porozumieniem w sprawie rolnictwa.

2. Środki ochronne w rolnictwie w odniesieniu do pochodzących produktów rolnych na mocy niniejszej Umowy można stosować zgodnie z częścią 3 sekcji C załącznika 2-A.

SEKCJA  B

Traktowanie narodowe i dostęp towarów do rynku

ARTYKUŁ  2.6

Klasyfikacja towarów

1. Klasyfikacja towarów będących przedmiotem handlu między Stronami jest zgodna z Systemem Zharmonizowanym.

2. Każda ze Stron zapewnia spójność stosowania swoich przepisów ustawowych i wykonawczych dotyczących klasyfikacji taryfowej towarów pochodzących z terytorium drugiej Strony.

ARTYKUŁ  2.7

Traktowanie narodowe

Każda Strona przyznaje traktowanie narodowe towarom drugiej Strony zgodnie z art. III GATT 1994. W tym celu art. III GATT 1994 zostaje włączony do niniejszej Umowy i stanowi jej część, z uwzględnieniem niezbędnych zmian.

ARTYKUŁ  2.8

Obniżenie i zniesienie należności celnych przywozowych

1. O ile w niniejszej Umowie nie przewidziano inaczej, każda Strona zmniejsza lub znosi należności celne na towary pochodzące z terytorium drugiej Strony zgodnie z załącznikiem 2-A.

2. W przypadku gdy Strona zmniejszy swoją stawkę należności celnej stosowanej wobec państwa najbardziej uprzywilejowanego, stawkę tę stosuje się do towarów pochodzących z terytorium drugiej Strony, jeżeli - i tak długo, jak - jest ona niższa od stawki za ten sam towar obliczonej zgodnie z załącznikiem 2-A.

3. 6  Sposób traktowania towarów pochodzących z terytorium Strony klasyfikowanych do pozycji taryfowych oznaczonych "S" w kolumnie "Uwagi" w taryfie celnej Unii Europejskiej w sekcji B części 2 załącznika 2-A oraz w taryfie celnej Japonii w sekcji D części 3 załącznika 2-A podlega przeglądowi przez Strony w piątym roku po wejściu w życie niniejszej Umowy lub w innym roku, ustalonym przez Strony, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. Przeglądu dokonuje się w celu poprawy warunków dostępu do rynku przy pomocy środków takich jak na przykład szybsze zmniejszanie lub znoszenie należności celnych, usprawnienie procedur przetargowych i zwiększenie kontyngentu oraz zajmowanie się kwestiami związanymi z opłatami.

4. W przypadku gdy na podstawie umowy międzynarodowej Strona przyznaje większe lub szybsze obniżenie taryf celnych, wyższe kontyngenty lub jakiekolwiek inne korzystniejsze traktowanie niż przewidziano w niniejszej Umowie wobec państwa trzeciego w odniesieniu do towarów objętych ust. 3, co wpływa na równowagę na unijnym lub japońskim rynku tych towarów, Strony - w celu zapewnienia, że druga Strona uzyska co najmniej te same preferencje -rozpoczynają taki przegląd w ciągu trzech miesięcy, począwszy od daty wejścia w życie umowy międzynarodowej między Unią Europejską a danym państwem trzecim lub między Japonią a tym państwem trzecim, oraz prowadzą przegląd w celu ukończenia go w terminie sześciu miesięcy, licząc od tego samego dnia.

ARTYKUŁ  2.9

Towary ponownie wprowadzone po ich naprawie i modyfikacji

1. Strona nie stosuje należności celnych w odniesieniu do towaru, niezależnie od jego pochodzenia, który powraca na jej terytorium po tymczasowym wywiezieniu na terytorium drugiej Strony w celu naprawy lub modyfikacji, niezależnie od tego, czy taka naprawa lub modyfikacja mogłaby zostać przeprowadzona na terytorium pierwszej Strony, pod warunkiem że dany towar powraca na obszar celny tej pierwszej Strony w terminie określonym w przepisach ustawowych i wykonawczych ⁷ .

2. Postanowienia ust. 1 nie mają zastosowania do towaru z obszaru celnego Strony objętego kontrolą organów celnych bez uiszczenia należności celnych przywozowych i podatków, który to towar jest wywożony w celu naprawy lub modyfikacji i który nie powraca na obszar celny pod kontrolą organów celnych bez uiszczenia należności celnych przywozowych i podatków.

3. Strona nie stosuje należności celnych w stosunku do towaru, niezależnie od jego pochodzenia, przywiezionego czasowo z obszaru celnego drugiej Strony w celu naprawy lub modyfikacji, jeżeli towar jest ponownie wywożony z obszaru celnego Strony dokonującej przywozu w terminie określonym w przepisach ustawowych i wykonawczych ⁸ .

4. Do celów niniejszego artykułu "naprawa" lub "modyfikacja" oznaczają wszelkie działania związane z przetwarzaniem, przeprowadzone na towarach, zapobiegające uszkodzeniom eksploatacyjnym lub szkodom materialnym oraz obejmujące przywrócenie towarom ich pierwotnej funkcji lub zapewniające zgodność z wymogami technicznymi dotyczącymi ich stosowania. Naprawa lub modyfikacja towarów obejmuje odnowę i konserwację, bez względu na ewentualny wzrost wartości towaru, ale nie obejmuje działań ani procesów, które:

a) prowadzą do pozbawienia towaru jego zasadniczych właściwości, lub powstania nowego towaru lub towaru o odmiennych cechach handlowych;

b) przyczyniają się do przekształcenia wyrobu niegotowego w wyrób gotowy; lub

c) zmieniają funkcję towaru.

ARTYKUŁ  2.10

Odprawa czasowa towarów

Każda ze Stron przyznaje bezcłową odprawę czasową na swój obszar celny wobec następujących towarów zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, pod warunkiem że towary takie nie są poddawane jakimkolwiek zmianom, z wyjątkiem zwykłej amortyzacji spowodowanej ich użytkowaniem, i że są one wywożone w terminie wyznaczonym przez każdą ze Stron:

a) towarów przeznaczonych do wystawiania lub wykorzystywania na wystawach, targach, spotkaniach lub podobnych imprezach;

b) sprzętu profesjonalnego, w tym sprzętu dla prasy lub do nadawania programów radiowych lub telewizyjnych, sprzętu kinematograficznego, aparatury pomocniczej i akcesoriów do takiego sprzętu;

c) próbek handlowych oraz filmów i nagrań reklamowych;

d) kontenerów i palet wykorzystywanych lub które mają być wykorzystywane w transporcie towarów w ruchu międzynarodowym, akcesoriów i wyposażenia do nich;

e) materiałów o charakterze socjalnym dla marynarzy;

f) towarów przywożonych wyłącznie do celów naukowych;

g) towarów przywożonych na międzynarodowe zawody sportowe, pokazy lub treningi;

h) rzeczy osobistych należące do podróżnych odwiedzających tymczasowo dany kraj; oraz

i) materiałów reklamujących turystykę.

ARTYKUŁ  2.11

Ustalanie wartości celnej

Do celów ustalenia wartości celnej towarów będących przedmiotem wymiany handlowej między Stronami zastosowanie mają postanowienia części I Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 zawarte w załączniku 1A do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu, z uwzględnieniem niezbędnych zmian.

ARTYKUŁ  2.12

Cła wywozowe

Strona nie przyjmuje ani nie utrzymuje ceł, podatków ani żadnego rodzaju innych opłat i należności nałożonych na towary wywożone z terytorium Strony do drugiej Strony, ani żadnych wewnętrznych podatków ani innych należności nałożonych na towary wywożone na terytorium drugiej Strony, które przekraczają podatki, opłaty i należności, jakie byłyby nałożone na te towary, gdyby były one przeznaczone do spożycia krajowego. Do celów niniejszego artykułu, wszelkiego rodzaju opłaty lub inne należności nie obejmują opłat lub innych należności nałożonych zgodnie z art. 2.16, które są ograniczone do wysokości przybliżonego kosztu świadczonych usług.

ARTYKUŁ  2.13

Zawieszenie

1. O ile w niniejszej Umowie nie przewidziano inaczej, Strona nie zwiększa żadnych należności celnych na towary pochodzące z terytorium drugiej Strony w stosunku do stawki stosowanej zgodnie z załącznikiem 2-A.

2. Dla większej przejrzystości należy wyjaśnić, że w następstwie jednostronnego obniżenia stawki celnej Strona może podnieść stawkę celną do poziomu określonego w taryfie celnej Unii Europejskiej w sekcji B części 2 załącznika 2-A oraz w taryfie celnej Japonii w sekcji D części 3 załącznika 2-A w danym roku.

ARTYKUŁ  2.14

Konkurencja eksportowa

1. Do celów niniejszego artykułu "subsydia wywozowe" oznaczają subsydia, o których mowa w art. 1 lit. e) Porozumienia w sprawie rolnictwa, oraz inne subsydia wymienione w załączniku I do Porozumienia SCM, które mogą mieć zastosowanie do produktów rolnych wymienionych w załączniku 1 do Porozumienia w sprawie rolnictwa.

2. Strony potwierdzają swoje zobowiązanie, wyrażone w decyzji ministerialnej WTO z dnia 19 grudnia 2015 r. w sprawie konkurencji eksportowej (WT/MIN(15)/45, WT/L/980), do jak największej powściągliwości w odniesieniu do subsydiów wywozowych i równoważnych środków wywozowych określonych w tej decyzji.

ARTYKUŁ  2.15

Ograniczenia w przywozie i wywozie

1. Strona nie przyjmuje ani nie utrzymuje zakazów lub ograniczeń innych niż należności celne nakładane na przywóz towarów drugiej Strony lub na wywóz lub sprzedaż eksportową towarów z przeznaczeniem na terytorium celnym drugiej Strony, zgodnie z art. XI GATT 1994. W tym celu art. XI GATT 1994 zostaje włączony do niniejszej Umowy i stanowi jej część, z uwzględnieniem niezbędnych zmian.

2. Jeżeli Strona zamierza przyjąć zakaz lub ograniczenie nałożone na wywóz lub sprzedaż eksportową jakichkolwiek towarów wymienionych w załączniku 2-B zgodnie z art. XI ust. 2 lub art. XX GATT 1994, Strona:

a) stara się ograniczyć ten zakaz lub ograniczenie do niezbędnego zakresu, z należytym uwzględnieniem jego ewentualnych negatywnych skutków dla drugiej Strony;

b) przedstawia drugiej Stronie pisemne zawiadomienie o nim, w miarę możliwości przed wprowadzeniem takiego zakazu lub ograniczenia i z jak największym wyprzedzeniem, lub, jeżeli nie jest to wykonalne, nie później niż w terminie 15 dni po dniu wprowadzenia, przy czym pisemne zawiadomienie musi zawierać opis danego towaru, wprowadzony zakaz lub ograniczenie, w tym jego charakter, przyczyny, oraz datę wprowadzenia takiego zakazu lub ograniczenia, a także przewidywany czas jego trwania; oraz

c) stwarza drugiej Stronie, na jej wniosek, odpowiednią możliwość konsultacji w odniesieniu do wszelkich kwestii związanych z takim zakazem lub ograniczeniem.

ARTYKUŁ  2.16

Opłaty i formalności w związku z przywozem i wywozem

1. Każda ze Stron zapewnia, zgodnie z art. VIII GATT 1994, że wszystkie opłaty i należności jakiegokolwiek rodzaju inne niż należności celne, wywozowe należności celne i podatki zgodnie z art. III GATT 1994, nałożone przez daną Stronę na przywóz lub wywóz bądź z nimi związane są ograniczone kwotowo do przybliżonych kosztów wyświadczonych usług, które nie są obliczane ad valorem, oraz nie stanowią pośredniej ochrony towarów krajowych ani opodatkowania przywozu do celów fiskalnych.

2. Strona nie wymaga czynności konsularnych, ani powiązanych z nimi opłat i należności. Do celów niniejszego ustępu "czynności konsularne" oznaczają wymogi nałożone przez konsula Strony dokonującej przywozu mającego siedzibę na terytorium Strony dokonującej wywozu w celu uzyskania faktury konsularnej lub wizy konsularnej dla faktur handlowych, świadectw pochodzenia, manifestów ładunkowych, deklaracji wywozowych przewoźnika lub wszelkich innych dokumentów celnych wymaganych przy przywozie lub w związku z nim.

ARTYKUŁ  2.17

Procedury licencjonowania przywozu i wywozu

1. Strony potwierdzają swoje istniejące prawa i obowiązki wynikające z Porozumienia w sprawie licencjonowania przywozu.

2. Każda ze Stron przyjmuje lub utrzymuje procedury licencjonowania wywozu zgodnie z art. 1 ust. 1-9 oraz z art. 3 Porozumienia w sprawie licencjonowania przywozu. Strona może przyjąć lub utrzymywać procedury licencjonowania wywozu zgodnie z art. 2 Porozumienia w sprawie licencjonowania przywozu. W tym celu powyższe postanowienia Porozumienia w sprawie licencjonowania przywozu zostają włączone do niniejszej Umowy i stanowią jej część, z uwzględnieniem niezbędnych zmian, oraz mają zastosowanie do procedur licencjonowania wywozu pomiędzy Stronami. Postanowienia ust. 2-8 mają zastosowanie do wszelkich towarów wymienionych w załączniku 2-B.

3. Każda ze Stron zapewnia, że wszystkie procedury licencjonowania wywozu są neutralne w zastosowaniu i zarządzane w sposób sprawiedliwy, niedyskryminacyjny oraz przejrzysty.

4. Każda ze Stron przyjmuje lub utrzymuje procedury licencjonowania przywozu lub wywozu jedynie pod warunkiem, że inne właściwe procedury służące osiągnięciu celu administracyjnego nie są normalnie dostępne.

5. Strona nie przyjmuje ani nie utrzymuje nieautomatycznych procedur licencjonowania przywozu lub wywozu, chyba, że jest to konieczne, aby wprowadzić środek, który jest spójny z niniejszą Umową. Strona przyjmująca nieautomatyczne procedury licencjonowania wyraźnie wskazuje środek wprowadzony poprzez tego rodzaju procedurę licencjonowania.

6. Każda Strona odpowiada w ciągu 60 dni na wszelkie zapytania drugiej Strony dotyczące procedur licencjonowania przywozu lub wywozu, które Strona zamierza przyjąć, przyjęła lub utrzymuje, a także na zapytania dotyczące kryteriów przyznawania lub przydzielania pozwoleń na przywóz i wywóz.

7. Stosując ograniczenia w postaci kontyngentu dotyczącego towaru, Strona dąży do tego, aby struktura handlu tym towarem w jak największym stopniu zbliżało się do udziałów, których można by oczekiwać w przypadku braku tego ograniczenia.

8. Jeżeli Strona przyjmuje lub utrzymuje procedury licencjonowania wywozu Strony prowadzą konsultacje, na wniosek drugiej Strony, na temat wszystkich kwestii związanych z wdrażaniem tych procedur, oraz należycie uwzględniają wyniki tych konsultacji.

ARTYKUŁ  2.18

Produkty przerobione

1. O ile w niniejszej Umowie nie przewidziano inaczej każda ze Stron zapewnia, aby produkty przerobione były traktowane jako nowe produkty. Każda Strona może wymagać, aby do celów dystrybucji lub sprzedaży produkty przerobione były oznaczane jako takie.

2. 9  Do celów niniejszego artykułu "produkty przerobione" oznaczają produkty klasyfikowane do pozycji 40.12, w działach 84-90 lub pod pozycją 94.02 Systemu Zharmonizowanego ¹⁰ , które:

a) w całości lub w części składają się z części uzyskanych z towarów używanych;

b) mają podobną trwałość i właściwości użytkowe jak takie towary, kiedy są nowe; oraz

c) posiadają gwarancję fabryczną podobną do tej, która ma zastosowanie do takich towarów, kiedy są nowe.

ARTYKUŁ  2.19

Środki pozataryfowe

1. Szczegółowe zobowiązania w sprawie środków pozataryfowych dotyczących towarów podjęte przez każdą ze Stron określono w załącznikach 2-C i 2-D.

2. Po 10 latach od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy, lub na wniosek Strony, Strony dokonują oceny, czy kwestie wynikające ze środków pozataryfowych dotyczących towarów mogą być skutecznie rozwiązywane w ramach niniejszej Umowy. W wyniku tej oceny Strony rozpoczynają konsultacje, aby rozważyć rozszerzenie zakresu istniejących zobowiązań lub podjęcie dodatkowych zobowiązań będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w sprawie środków pozataryfowych dotyczących towarów, w tym w dziedzinie współpracy. Na podstawie tych konsultacji Strony mogą podjąć decyzję o rozpoczęciu negocjacji będących przedmiotem wspólnego zainteresowania. Przy wykonaniu niniejszego ustępu Strony uwzględniają doświadczenia zdobyte w trakcie poprzedniego okresu wdrażania niniejszej Umowy.

ARTYKUŁ  2.20

Ograniczenia wprowadzane celem ochrony bilansu płatniczego

1. Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie może być interpretowane jako uniemożliwiające Stronie podjęcie wszelkich środków celem ochrony bilansu płatniczego. Strona podejmująca takie środki czyni to zgodne z warunkami określonymi w art. XII GATT 1994 i w Uzgodnieniu w sprawie postanowień dotyczących bilansu płatniczego w Układzie ogólnym w sprawie taryf celnych i handlu 1994, znajdującym się w załączniku 1A do Porozumienia WTO.

2. Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie uniemożliwia Stronie stosowania kontroli dewizowej lub ograniczeń dewizowych zgodnie z Umową o Międzynarodowym Funduszu Walutowym.

ARTYKUŁ  2.21

Oznaczanie pochodzenia

O ile w niniejszej Umowie nie przewidziano inaczej, w przypadku gdy Strona stosuje obowiązkowe wymogi dotyczące oznaczeń kraju pochodzenia do towarów innych niż żywność, produkty rolne lub produkty rybołówstwa, jak określono w przepisach ustawowych i wykonawczych danej Strony, oznaczenie "Made in Japan" lub podobne oznaczenie w lokalnym języku państwa przywozu, w przypadku Unii Europejskiej, oraz oznaczenie "Made in EU" lub podobne oznaczenie po japońsku, w przypadku Japonii, uznaje się za spełniające te wymogi. Do niniejszego artykułu nie stosuje się postanowień rozdziału 3.

ARTYKUŁ  2.22

Wyjątki o charakterze ogólnym

1. Do celów niniejszego rozdziału art. XX GATT 1994 zostaje włączony do niniejszej Umowy i stanowi jej część, z uwzględnieniem niezbędnych zmian.

2. Jeżeli Strona zamierza wprowadzić środki zgodnie z art. XX lit. i) i j) GATT 1994, Strona:

a) przedstawia drugiej Stronie wszystkie istotne informacje; oraz

b) stwarza drugiej Stronie, na jej wniosek, odpowiednią możliwość konsultacji w odniesieniu do wszelkich kwestii związanych z takim środkiem w celu znalezienia rozwiązania możliwego do zaakceptowania przez obie Strony.

3. Strony mogą uzgodnić wszelkie środki niezbędne do rozwiązania kwestii będących przedmiotem konsultacji, o których mowa w ust. 2 lit. b).

4. W przypadku gdy wyjątkowe i krytyczne okoliczności wymagające natychmiastowego działania uniemożliwiają wcześniejsze przekazanie informacji lub zbadanie sprawy, Strona zamierzająca wprowadzić środki może bezzwłocznie zastosować środki niezbędne do zaradzenia sytuacji, o czym bezzwłocznie informuje drugą Stronę.

SEKCJA  C

Ułatwianie wywozu produktów winiarskich

ARTYKUŁ  2.23

Zakres

Postanowienia niniejszej sekcji stosuje się wyłącznie do produktów winiarskich objętych pozycją 22.04 Systemu Zharmonizowanego.

ARTYKUŁ  2.24

Zasada ogólna

O ile nie przewidziano inaczej w art. 2.25-2.28, przywóz i sprzedaż produktów winiarskich będących przedmiotem handlu między Stronami, o których mowa w niniejszej sekcji, prowadzi się zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Strony dokonującej przywozu.

ARTYKUŁ  2.25

Zezwolenie na praktyki enologiczne - etap pierwszy

1. Z dniem wejścia w życie niniejszej Umowy Unia Europejska zezwala na przywóz i sprzedaż przeznaczonych do spożycia przez ludzi w Unii Europejskiej produktów winiarskich pochodzących z Japonii i wyprodukowanych zgodnie z:

a) definicjami produktów oraz praktykami enologicznymi i ograniczeniami stosowanymi w Japonii w odniesieniu do sprzedaży japońskiego wina, zgodnie z sekcją A części 2 załącznika 2-E, pod warunkiem że te definicje, praktyki i ograniczenia są zgodne z definicjami produktów i praktykami enologicznymi i ograniczeniami, o których mowa w sekcji A części 1 załącznika 2-E; oraz

b) praktykami enologicznymi, o których mowa w sekcji B części 2 załącznika 2-E.

2. Z dniem wejścia w życie niniejszej Umowy Japonia zezwala na przywóz i sprzedaż przeznaczonych do spożycia przez ludzi w Japonii produktów winiarskich pochodzących z Unii Europejskiej i wyprodukowanych zgodnie z:

a) definicjami produktów oraz praktykami enologicznymi i ograniczeniami stosowanymi w Unii Europejskiej, zgodnie z sekcją A części 1 załącznika 2-E, pod warunkiem że są one zgodne z definicjami produktów i praktykami enologicznymi i ograniczeniami, o których mowa w sekcji A części 2 załącznika 2-E; oraz

b) praktykami enologicznymi, o których mowa w sekcji B części 1 załącznika 2-E.

3. Z dniem wejścia w życie niniejszej Umowy Strony wymieniają powiadomienia potwierdzające, że zakończyły swoje procedury udzielania zezwoleń na praktyki enologiczne, o których mowa, odpowiednio, w sekcji B części 1 i sekcji B części 2 załącznika 2-E.

ARTYKUŁ  2.26

Zezwolenie na praktyki enologiczne - etap drugi

1. Unia Europejska niezwłocznie podejmuje niezbędne kroki w celu udzielenia zezwolenia na praktyki enologiczne, o których mowa w sekcji C części 2 załącznika 2-E, i powiadamia Japonię o zakończeniu swoich procedur udzielania zezwoleń.

2. Japonia niezwłocznie podejmuje niezbędne kroki w celu udzielenia zezwolenia na praktyki enologiczne, o których mowa w sekcji C części 1 załącznika 2-E, i powiadamia Unię Europejską o zakończeniu swoich procedur udzielania zezwoleń.

3. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, wchodzi w życie w dniu przekazania ostatniego powiadomienia przez każdą ze Stron.

ARTYKUŁ  2.27

Zezwolenie na praktyki enologiczne - etap trzeci

1. Unia Europejska podejmuje niezbędne kroki w celu udzielenia zezwolenia na praktyki enologiczne, o których mowa w sekcji D części 2 załącznika 2-E, i powiadamia Japonię o zakończeniu swoich procedur udzielania zezwoleń.

2. Japonia podejmuje niezbędne kroki w celu udzielenia zezwolenia na praktyki enologiczne, o których mowa w sekcji D części 1 załącznika 2-E, i powiadamia Unię Europejską o zakończeniu swoich procedur udzielania zezwoleń.

3. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, wchodzi w życie w dniu przekazania ostatniego powiadomienia przez każdą ze Stron.

ARTYKUŁ  2.28

Samopoświadczanie

1. Świadectwo uwierzytelnione zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Japonii, w tym świadectwo własne sporządzone przez producenta upoważnionego przez właściwy organ władz Japonii, wystarcza jako dokument dowodzący, że spełniono wymogi w zakresie przywozu i sprzedaży w Unii produktów winiarskich pochodzących z Japonii, o którym mowa w art. 2.25, 2.26 lub 2.27.

2. Z chwilą wejścia w życie niniejszej Umowy grupa robocza ds. wina ustanowiona na mocy art. 22.4 przyjmuje - w drodze decyzji - warunki:

a) dotyczące wykonania ust. 1, w szczególności wzory formularze, jakie mają być stosowane, oraz informacje, które należy przekazać na temat świadectwa; oraz

b) dotyczące współpracy między punktami kontaktowymi wyznaczonymi przez Unię Europejską dla każdego z państw członkowskich i przez Japonię.

3. Nie wymaga się żadnego świadectwa ani innego równoważnego dokumentu jako dowodu spełnienia wymogów dotyczących przywozu i sprzedaży w Japonii produktów winiarskich pochodzących z Unii Europejskiej, o którym mowa w art. 2.25, 2.26 lub 2.27.

ARTYKUŁ  2.29

Przegląd, konsultacje i czasowe zawieszenie samopoświadczania

1. Strony dokonują przeglądu wykonania:

a) postanowień art. 2.26 regularnie i co najmniej raz w roku w ciągu dwóch lat od daty wejścia w życie niniejszej Umowy; oraz

b) postanowień art. 2.27 nie później niż po upływie trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy.

2. W przypadku, gdy w trakcie przeglądu wykonania art. 2.26 Strony stwierdzą, że w ciągu dwóch lat od wejścia w życie niniejszej Umowy nie wymieniono powiadomień, o których mowa w art. 2.26, Strony rozpoczynają konsultacje w celu uzgodnienia praktycznego rozwiązania.

3. W przypadku gdyby w terminie dwóch lat od daty wejścia w życie niniejszej Umowy nie wysłano powiadomienia, o którym mowa w art. 2.26 ust. 2, wysłano natomiast powiadomienie, o którym mowa w art. 2.26 ust. 1, Unia Europejska może tymczasowo zawiesić akceptowanie samopoświadczania produktów winiarskich, o którym mowa w art. 2.28, jeśli w ciągu trzech miesięcy od rozpoczęcia konsultacji, o których mowa w ust. 2, nie zostanie uzgodnione praktyczne rozwiązanie, o którym mowa w ust. 2.

4. Tymczasowe zawieszenie akceptowania samopoświadczania, o którym mowa w ust. 3, zostaje niezwłocznie zakończone, gdy Japonia wyśle Unii Europejskiej powiadomienie, o którym mowa w art. 2.26 ust. 2.

5. Strony rozpoczynają konsultacje, gdy w trakcie przeglądu wykonania postanowień art. 2.27, o którym mowa w ust. 1, stwierdzą one, że w ciągu pięciu lat od wejścia w życie niniejszej Umowy nie wymieniono powiadomień, o których mowa w art. 2.27.

6. Żadne z postanowień niniejszego artykułu nie ma wpływu na prawa i obowiązki Strony wynikające z porozumienia SPS.

ARTYKUŁ  2.30

Zawieszenie

1. W odniesieniu do kwestii objętych art. 2.25-2.28 Strona nie nakłada warunków mniej korzystnych niż te przewidziane w niniejszej sekcji lub w jej przepisach ustawowych i wykonawczych obowiązujących w dniu podpisania niniejszej Umowy.

2. Postanowienia ust. 1 pozostają bez uszczerbku dla prawa Stron do sięgania po środki sanitarne i fitosanitarne konieczne do ochrony życia lub zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, pod warunkiem że środki te nie są niezgodne z postanowieniami porozumienia SPS.

ARTYKUŁ  2.31

Zmiany

Wspólny Komitet może przyjmować decyzje dotyczące zmiany załącznika 2-E, aby dodawać, usuwać lub zmieniać odesłania do praktyk enologicznych, ograniczeń i innych elementów, zgodnie z art. 23.2 ust. 3.

SEKCJA  D

Inne postanowienia

ARTYKUŁ  2.32

Wymiana informacji

1. W celu monitorowania funkcjonowania niniejszej Umowy i przez okres dziesięciu lat po jej wejściu w życie Strony co roku przekazują sobie statystyki dotyczące przywozu za okres obejmujący ostatni dostępny rok kalendarzowy. Komitet ds. Handlu Towarami, ustanowiony na mocy art. 22.3, może przedłużyć ten okres o kolejne pięć lat.

2. Przekazywane dane statystyczne dotyczące przywozu, o których mowa w ust. 1, obejmują - w miarę możliwości - dane odnoszące się do okresu obejmującego ostatni dostępny rok kalendarzowy, w tym dane na temat wartości i wielkości, na podstawie nomenklatury Strony, przywozu towarów pochodzących z terytorium drugiej Strony korzystających z preferencyjnego traktowania taryfowego na podstawie niniejszej Umowy oraz, które nie otrzymują preferencyjnego traktowania taryfowego.

ARTYKUŁ  2.33

Szczególne środki dotyczące zarządzania preferencyjnym traktowaniem taryfowym

1. Strony uznają, że naruszenia ich przepisów prawa celnego odnoszące się do preferencyjnego traktowania taryfowego na podstawie niniejszej Umowy mogą mieć negatywny wpływ na przemysł krajowy i zgadzają się współpracować na rzecz zapobiegania, wykrywania i zwalczania takich naruszeń zgodnie z odpowiednimi postanowieniami rozdziału 3 i Umowy między Wspólnotą Europejską a Rządem Japonii o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych, sporządzonej w Brukseli w dniu 30 stycznia 2008 r. (zwanej dalej "umową o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej").

2. Zgodnie z procedurą określoną w ust. 4-7 Strona może czasowo zawiesić preferencyjne traktowanie taryfowe na podstawie niniejszej Umowy w odniesieniu do danych towarów, których dotyczą systematyczne naruszenia, o których mowa w lit. a), w przypadku gdy - na podstawie obiektywnych, istotnych i możliwych do zweryfikowania informacji - Strona stwierdziła, że:

a) miały miejsce systematyczne naruszenia przepisów jej prawa celnego związanych z preferencyjnym traktowaniem taryfowym na podstawie niniejszej Umowy określonego towaru; oraz

b) druga Strona systematycznie i w sposób nieuzasadniony odmawiała lub w inny sposób nie prowadziła współpracy, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do systematycznych naruszeń, o których mowa w lit. a).

3. Niezależnie od postanowień ust. 2, czasowego zawieszenia nie stosuje się wobec przedsiębiorstw handlowych, które spełniają kryteria zgodności uzgodnione przez Strony w drodze konsultacji, o których mowa w ust. 4.

4. Strona, która dokonała ustalenia, o którym mowa w ust. 2, bez zbędnej zwłoki powiadamia o tym fakcie drugą Stronę, przedstawiając jej przy tym informacje wystarczające, aby uzasadnić wszczęcie konsultacji, włącznie ze streszczeniem istotnych faktów dotyczących ust. 2 lit. a) i b), i rozpoczyna konsultacje z drugą Stroną w ramach Komitetu ds. Handlu Towarami w celu znalezienia rozwiązania możliwego do zaakceptowania przez obie Strony i uzgodnienia kryteriów zgodności w odniesieniu do wymogów niniejszej Umowy i stosownych przepisów prawa celnego.

5. Przed podjęciem ostatecznej decyzji Strona, która dokonała ustalenia, o którym mowa w ust. 2, informuje wszystkie zainteresowane strony o swoim zamiarze zastosowania czasowego zawieszenia i zapewnia im pełną możliwość obrony ich interesów. Czasowego zawieszenia nie stosuje się w odniesieniu do zainteresowanych stron, pod warunkiem że w sposób obiektywny i zadowalający wykazały Stronie, która dokonała ustalenia, że nie są zaangażowane w systematyczne naruszenia, o których mowa w ust. 2 lit. a).

6. Jeżeli w następstwie procesów, o których mowa w ust. 4 i 5, Stronom nie uda się w ciągu sześciu miesięcy od otrzymania powiadomienia znaleźć możliwego do zaakceptowania rozwiązania Strona, która dokonała ustalenia, może czasowo zawiesić preferencyjne traktowanie taryfowe na podstawie niniejszej Umowy w odniesieniu do danych towarów, należycie uwzględniając wyjątek, o którym mowa w ust. 3. Informację o tymczasowym zawieszeniu bezzwłocznie podaje się do wiadomości drugiej Strony.

7. Czasowe zawieszenie stosuje się jedynie przez okres, jaki jest konieczny, aby przeciwdziałać naruszeniom i nie dłuższy niż sześć miesięcy. Jeżeli Strona stwierdza, że po upływie okresu tymczasowego zawieszenia warunki, które doprowadziły do wprowadzenia wstępnego zawieszenia nadal się utrzymują, Strona ta - po powiadomieniu drugiej Strony o takim ustaleniu i przedstawieniu informacji wystarczających, aby uzasadnić takie przedłużenie - może podjąć decyzję o przedłużeniu tymczasowego zawieszenia. Wszelkie czasowe zawieszenie zostaje zakończone nie później niż w ciągu dwóch lat od momentu wprowadzenia wstępnego zawieszenia, chyba że wykazano Komitetowi ds. Handlu Towarami, że warunki, które doprowadziły do wstępnego zawieszenia, nadal się utrzymują po upływie każdego przedłużenia.

8. Zastosowane czasowe zawieszenie jest przedmiotem okresowych konsultacji w ramach Komitetu ds. Handlu Towarami.

9. Strona, która dokonała ustalenia, o których mowa w ust. 2 lub 7, publikuje, zgodnie ze swoimi procedurami wewnętrznymi, zawiadomienia dla importerów w sprawie wszelkich powiadomień i decyzji dotyczących czasowego zawieszenia, o którym mowa w ust. 4-7.

10. Czasowego zawieszenia nie stosuje się w odniesieniu do przedsiębiorstw handlowych innych niż przedsiębiorstwa handlowe, o których mowa w ust. 3, i zainteresowanych stron, o których mowa w ust. 5, pod warunkiem że w sposób obiektywny i zadowalający wykazały one Stronie, która dokonała ustalenia, o którym mowa w ust. 2 lub 7, że nie są zaangażowane w systematyczne naruszenia, o których mowa w ust. 2 lit. a).

11. Dla większej przejrzystości należy wyjaśnić, że żadne z postanowień niniejszego artykułu nie może być interpretowane jako uniemożliwiające przedsiębiorstwom handlowym lub zainteresowanym stronom dochodzenia odszkodowania tytułem szkód bezprawnie spowodowanych w wyniku środków, o których mowa w ust. 6, wobec Strony, która dokonała ustalenia, o którym mowa w ust. 2 lub 7, zgodnie z jej przepisami ustawowymi i wykonawczymi.

ARTYKUŁ  2.34

Komitet ds. Handlu Towarami

1. Komitet ds. Handlu Towarami, ustanowiony zgodnie z art. 22.3 (zwany dalej w niniejszym artykule "Komitetem") odpowiada za skuteczne wykonanie i funkcjonowanie postanowień niniejszego rozdziału.

2. Komitet pełni następujące funkcje:

a) dokonywanie przeglądu i monitorowanie wykonania i funkcjonowania postanowień niniejszego rozdziału;

b) sporządzanie sprawozdań z ustaleń Komitetu dla Wspólnego Komitetu; oraz

c) pełnienie innych zadań przekazanych przez Wspólny Komitet na mocy art. 22.1 ust. 5 lit. b).

3. Komitet odbywa posiedzenia w terminach i miejscach, lub za pomocą takich środków, które mogą zostać uzgodnione przez przedstawicieli Stron.

ARTYKUŁ  2.35

Grupa robocza ds. wina

1. Grupa robocza ds. wina ustanowiona na podstawie art. 22.4 jest odpowiedzialna za skuteczne wykonanie i funkcjonowanie postanowień sekcji C i załącznika 2-E.

2. Grupa robocza ds. wina pełni następujące funkcje:

a) przyjmowanie zasad dotyczących samopoświadczania, o którym mowa w art. 2.28 ust. 2;

b) monitorowanie wykonania art. 2.25-2.29, w tym przeglądu i konsultacji na mocy art. 2.29; oraz

c) rozważanie zmian do załącznika 2-E i formułowanie w odniesieniu do tych zmian zaleceń do przyjęcia przez Wspólny Komitet.

3. Grupa robocza ds. wina zbiera się na swoim pierwszym posiedzeniu w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy.

ROZDZIAŁ  3

REGUŁY POCHODZENIA I PROCEDURY DOTYCZĄCE POCHODZENIA

SEKCJA  A

Reguły pochodzenia

ARTYKUŁ  3.1

Definicje

Do celów niniejszego rozdziału:

a) "akwakultura" oznacza hodowlę organizmów wodnych obejmującą ryby, mięczaki, skorupiaki, inne bezkręgowce wodne oraz rośliny wodne, z materiału rozmnożeniowego takiego jak jaja, narybek, palczaki, larwy, stadium parr, smolty lub innych ryb, które nie osiągnęły dojrzałości płciowej w stadium po wylęgnięciu się z jaj w drodze ingerencji w procesy hodowli lub wzrostu, w celu zwiększenia produkcji, np. przez regularne zarybianie, karmienie lub ochronę przed drapieżnikami;

b) "przesyłka" oznacza produkty, które albo są jednocześnie wysłane od jednego eksportera do jednego odbiorcy, albo są objęte jednym dokumentem przewozowym obejmującym ich transport od eksportera do odbiorcy bądź, w przypadku braku takiego dokumentu, jedną fakturą;

c) "eksporter" oznacza osobę z siedzibą na terytorium Strony, która zgodnie z wymogami określonymi w przepisach ustawowych i wykonawczych tej Strony, wywozi lub wytwarza produkt pochodzący i sporządza oświadczenie o pochodzeniu;

d) "importer" oznacza osobę, która przywozi produkty pochodzące oraz ubiega się dla nich o preferencyjne traktowanie taryfowe;

e) "materiał" oznacza jakąkolwiek materię lub substancję wykorzystaną w produkcji danego produktu, w tym jakikolwiek element, składnik, surowiec lub jakakolwiek część;

f) "materiał niepochodzący" oznacza materiał, który nie kwalifikuje się jako pochodzący zgodnie z niniejszym rozdziałem, w tym materiał, którego status pochodzenia nie może zostać ustalony;

g) "preferencyjne traktowanie taryfowe" oznacza stawkę należności celnych stosowanych w odniesieniu do towaru pochodzącego zgodnie z art. 2.8 ust. 1;

h) "produkt" oznacza jakąkolwiek materię lub substancję stanowiącą wynik produkcji, nawet jeżeli jest on przeznaczony do użycia jako materiał w procesie produkcji innego produktu, i należy go rozumieć jako towar, o którym mowa w rozdziale 2 oraz

i) "produkcja" oznacza każdy rodzaj obróbki lub przetwarzania łącznie z montażem.

ARTYKUŁ  3.2

Wymogi dotyczące produktów pochodzących

1. Do celów stosowania przez Stronę preferencyjnego traktowania taryfowego w odniesieniu do towarów pochodzących z terytorium drugiej Strony, zgodnie z art. 2.8 ust. 1 następujące produkty - jeżeli spełniają wszystkie pozostałe mające zastosowanie wymogi niniejszego rozdziału - uznaje się za pochodzące z terytorium drugiej Strony:

a) 11  całkowicie uzyskane lub wyprodukowane produkty, jak przewidziano w art. 3.3;

b) produkty wyprodukowane wyłącznie z materiałów pochodzących z terytorium tej Strony; lub

c) produkty wyprodukowane przy użyciu materiałów niepochodzących, pod warunkiem że spełniają one wszystkie mające zastosowanie wymogi załącznika 3-B.

2. Do celów niniejszego rozdziału, zakres terytorialny Strony nie obejmuje morza, dna morskiego i podglebia poza jej morzem terytorialnym.

3. W przypadku gdy produkt uzyskał status pochodzenia, materiałów niepochodzących wykorzystanych w jego produkcji nie uważa się za niepochodzące, jeżeli produkt ten został włączony jako materiał do innego produktu.

4. Strona musi bez przerwy spełniać wymogi określone w niniejszym rozdziale dotyczące nabywania statusu pochodzenia.

ARTYKUŁ  3.3

Produkty całkowicie uzyskane

1. 12  Do celów art. 3.2 produkt jest całkowicie uzyskany na terytorium jednej ze Stron:

a) roślina lub produkt roślinny tam uprawiane, hodowane, pozyskane, zerwane lub zebrane;

b) żywe zwierzę tam urodzone i wyhodowane;

c) 13  produkt uzyskany od żywego zwierzęcia tam wyhodowanego;

d) produkt pochodzący z ubitego zwierzęcia tam urodzonego i wyhodowanego;

e) zwierzę tam uzyskane przez łowiectwo, odławianie, łowienie, zbieranie lub chwytanie;

f) produkt tam uzyskany z akwakultury;

g) surowiec mineralny lub inna naturalnie występująca substancja, niewymienione w lit. a)-f), tam wydobyte lub pobrane;

h) ryby, skorupiaki lub inne organizmy morskie poławiane przez statek Strony z morza, dna morskiego lub podglebia poza morzem terytorialnym każdej ze Stron oraz - zgodnie z prawem międzynarodowym - poza morzami terytorialnymi państw trzecich;

i) produkt wyprodukowany wyłącznie z produktów określonych w lit. h) na pokładzie statków przetwórni Strony poza morzem terytorialnym każdej ze Stron oraz - zgodnie z prawem międzynarodowym -poza morzami terytorialnymi państw trzecich;

j) produkt inny niż ryby, skorupiaki i inne organizmy morskie poławiane przez Stronę lub osobę pochodzącą ze Strony z dna morskiego lub podglebia poza morzem terytorialnym każdej ze Stron oraz poza obszarami, nad którymi państwa trzecie sprawują jurysdykcję, pod warunkiem że dana Strona lub osoba pochodząca z terytorium danej Strony ma prawo do eksploatacji dna morskiego lub podglebia, zgodnie z prawem międzynarodowym;

k) produkt taki jak:

(i) odpady lub resztki pochodzące z prowadzonej tam produkcji; lub

(ii) odpady lub resztki pochodzące z wykorzystanych produktów tam zebranych, pod warunkiem, że produkty te nadają się wyłącznie do odzyskiwania surowców; lub

l) produkt tam wyprodukowany, wyłącznie z produktów, o których mowa w lit. a)-k) lub z ich pochodnych.

2. "Statek Strony" w ust. 1 lit. h) lub "statek przetwórnia Strony" w ust. 1 lit. i) oznacza, odpowiednio, statek lub statek przetwórnię, który:

a) jest zarejestrowany w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w Japonii;

b) pływa pod banderą państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub Japonii; oraz

c) spełnia jeden z następujących wymogów:

(i) jest w co najmniej w 50 procentach własnością jednej osoby fizycznej lub większej liczby osób fizycznych pochodzących ze Strony; lub

(ii) jest własnością osoby prawnej lub osób prawnych ¹⁴ :

A) które mają swoją siedzibę i główne miejsce prowadzenia działalności na terytorium Strony; oraz

B) w których co najmniej 50 procent własności należy do osób fizycznych lub prawnych Strony.

ARTYKUŁ  3.4

Niewystarczająca obróbka lub przetworzenie

1. Niezależnie od postanowień art. 3.2 ust. 1 lit. c) produkt nie może być uznawany za pochodzący z terytorium Stron, jeżeli na terytorium Strony na materiałach niepochodzących użytych w procesie produkcji wykonuje się tylko jedną lub kilka spośród następujących operacji:

a) czynności konserwujące takie jak suszenie, mrożenie, przechowywanie w solance i inne podobne operacje, których jedynym celem jest zapewnienie zachowania produktów w dobrym stanie podczas transportu i składowania;

b) zmiana opakowania;

c) rozłączanie i łączenie opakowań;

d) 15  mycie, czyszczenie lub odkurzanie, usuwanie rdzy, oleju, farby lub innych powłok;

e) wszelkie prasowanie materiałów lub artykułów włókienniczych;

f) 16  proste czynności malowania lub polerowania;

g) łuskanie, częściowe lub całkowite bielenie, polerowanie lub glazurowanie zbóż i ryżu;

h) czynności polegające na barwieniu lub aromatyzowaniu cukru lub formowaniu kostek cukru; częściowe lub całkowite mielenie cukru w postaci stałej;

i) obieranie, drylowanie lub łuskanie owoców, orzechów lub warzyw;

j) ostrzenie, zwykłe szlifowanie lub przycinanie;

k) przesiewanie, przeglądanie, sortowanie, klasyfikowanie, ocenianie lub dobieranie łącznie z kompletowaniem zestawów artykułów;

l) zwykłe umieszczanie w butelkach, puszkach, flakonach, torbach, skrzynkach lub pudełkach, zwykłe mocowanie na kartonach lub deskach oraz wszystkie inne proste czynności związane z pakowaniem;

m) umieszczanie lub drukowanie na produktach lub ich opakowaniach znaków, etykiet, logo i innych podobnych znaków odróżniających;

n) zwykłe mieszanie produktów ¹⁷ , nawet różnych rodzajów;

o) zwykłe dodawanie wody, rozcieńczanie, odwadnianie lub skażanie ¹⁸  produktów;

p) zwykłe zbieranie lub montaż części w celu otrzymania kompletnego lub gotowego wyrobu, lub wyrobu uważanego za kompletny lub gotowy na podstawie reguły 2 lit. a) ogólnych reguł interpretacji Systemu Zharmonizowanego; rozbieranie produktów na części; lub

q) ubój zwierząt.

2. Na potrzeby ust. 1 czynność uznaje się za prostą w przypadku, gdy jej wykonanie nie wymaga szczególnych umiejętności ani maszyn, urządzeń czy sprzętu wykonanych lub zainstalowanych do wykonywania tych operacji.

ARTYKUŁ  3.5

Kumulacja

1. Produkt, który kwalifikuje się jako pochodzący z terytorium Strony, uważa się za pochodzący z terytorium drugiej Strony, jeżeli zostaje on użyty jako materiał do produkcji innego produktu przez drugą Stronę.

2. Produkcja prowadzona na terytorium Strony z użyciem materiału niepochodzącego może być brana pod uwagę w celu określenia, czy produkt jest pochodzący z drugiej Strony.

3. Postanowienia ust. 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli proces produkcji prowadzony na terytorium drugiej Strony nie wykracza poza jedną czynność lub więcej czynności, o których mowa w art. 3.4 pkt 1 lit. a)-q).

4. 19  Aby eksporter mógł sporządzić oświadczenie o pochodzeniu, o którym mowa w art. 3.16 ust. 2 lit. a), w odniesieniu do produktu, o którym mowa w ust. 2, eksporter otrzymuje od dostawcy informacje przewidziane w załączniku 3-C.

5. Informacje, o których mowa w ust. 4, mają zastosowanie do jednej przesyłki lub większej liczby przesyłek tego odnoszących się do tego samego materiału, który jest dostarczany w okresie nieprzekraczającym 12 miesięcy od daty przekazania informacji.

ARTYKUŁ  3.6

Tolerancje

1. Jeżeli materiał niepochodzący wykorzystany w produkcji produktu nie spełnia wymogów określonych w załączniku 3-B, produkt uznaje się za pochodzący z terytorium Strony, pod warunkiem że:

a) w odniesieniu do produktu klasyfikowanego do działów 1-49 lub do działów 64-97 Systemu Zharmonizowanego ²⁰ , wartość wszystkich tych materiałów niepochodzących nie przekracza 10 procent ceny ex-works lub FOB produktu;

b) w odniesieniu do produktu klasyfikowanego do rozdziałów 50-63 Systemu Zharmonizowanego, zastosowanie mają tolerancje określone w uwagach 6-8 załącznika 3-A.

2. Postanowienia ust. 1 nie mają zastosowania, jeżeli wartość materiałów niepochodzących wykorzystanych w produkcji produktu przewyższa którąkolwiek z wartości procentowych dla maksymalnej wartości materiałów niepochodzących, jak podano w wymogach określonych w załączniku 3-B.

3. Postanowienia ust. 1 nie mają zastosowania do produktów całkowicie uzyskanych na terytorium Strony w rozumieniu art. 3.3. Jeżeli postanowienia załącznika 3-B wymagają, aby materiały wykorzystane w produkcji produktu były całkowicie uzyskane, zastosowanie mają postanowienia ust. 1 i 2.

ARTYKUŁ  3.7

Jednostka kwalifikacyjna

1. Jednostką, którą uwzględnia się do celów stosowania postanowień niniejszego rozdziału, jest konkretny produkt uznany za jednostkę podstawową przy dokonywaniu klasyfikacji na podstawie Systemu Zharmonizowanego.

2. Jeżeli przesyłka składa się z wielu identycznych produktów sklasyfikowanych w tej samej pozycji Systemu Zharmonizowanego, postanowienia niniejszego rozdziału stosuje się z uwzględnieniem każdego produktu oddzielnie.

ARTYKUŁ  3.8

Rozróżnienie księgowe

1. 21  W celu zachowania statusu pochodzenia podczas przechowywania pochodzących i niepochodzących materiałów zamiennych muszą one być fizycznie oddzielone.

2. Do celów niniejszego artykułu "materiały zamienne" oznaczają materiały tego samego rodzaju i jakości handlowej, charakteryzujące się identycznymi cechami technicznymi i fizycznymi, i niemożliwe do rozróżnienia po tym, jak zostaną użyte do wytworzenia produktu końcowego.

3. Niezależnie od postanowień ust. 1 pochodzące i niepochodzące materiały zamienne mogą być wykorzystane w produkcji produktu bez fizycznego oddzielenia podczas przechowywania, pod warunkiem że stosuje się metodę rozróżnienia księgowego.

4. Metodę rozróżnienia księgowego, o której mowa w ust. 3, stosuje się zgodnie z metodą zarządzania zapasami w oparciu o zasady rachunkowości, które są ogólnie akceptowane na terytorium Strony.

5. 22  Strona może wymagać, na warunkach określonych w jej przepisach ustawowych i wykonawczych, aby wykorzystanie metody rozróżnienia księgowego podlegało uprzedniej zgodzie organu celnego tej Strony. Organ celny Strony monitoruje sposób korzystania z pozwolenia i może je cofnąć, jeżeli jego posiadacz niewłaściwie stosuje metodę rozróżnienia księgowego lub nie spełnia któregokolwiek z innych warunków określonych w niniejszym rozdziale.

6. Metodą rozróżnienia księgowego jest jakakolwiek metoda, która gwarantuje, że statusu produktu pochodzącego w żadnym momencie nie otrzymuje więcej materiałów, niż miałoby to miejsce w przypadku, gdyby materiały były fizycznie oddzielone.

ARTYKUŁ  3.9

Zestawy

Zestaw, klasyfikowany na podstawie reguł 3 lit. b) i c) Ogólnych reguł interpretacji Systemu Zharmonizowanego, uznaje się za pochodzący z terytorium Strony, jeżeli zgodnie z niniejszym rozdziałem wszystkie jego elementy są pochodzące. W przypadku gdy zestaw składa się z elementów pochodzących i niepochodzących, uznaje się go w całości za pochodzący z terytorium Strony, pod warunkiem że wartość elementów niepochodzących nie przekracza 15 procent ceny ex works lub ceny FOB zestawu.

ARTYKUŁ  3.10

Niezmienność

1. Produktu pochodzącego zgłoszonego do użytku krajowego na terytorium Strony dokonującej przywozu, po dokonaniu wywozu i przed zgłoszeniem do użytku krajowego, nie zmienia się ani nie przekształca w żaden sposób ani nie poddaje żadnym czynnościom innym niż czynności służące zachowaniu go w dobrym stanie lub innym niż dodawanie lub przymocowywanie znaków, etykiet, pieczęci lub innej dokumentacji w celu zapewnienia zgodności ze szczególnymi wymogami krajowymi Strony dokonującej przywozu.

2. Przechowywanie lub prezentacja na wystawie produktu w państwie trzecim może mieć miejsce, pod warunkiem że pozostaje on w danym państwie trzecim pod dozorem celnym.

3. Nie naruszając postanowień sekcji B, dzielenie przesyłek może mieć miejsce w państwie trzecim, jeżeli zostaje dokonane przez eksportera lub na jego odpowiedzialność i pod warunkiem że przesyłki pozostają w państwie trzecim pod dozorem celnym.

4. W przypadku wątpliwości co do tego, czy spełniono wymogi przewidziane w ust. 1-3, organ celny Strony dokonującej przywozu może zażądać od importera udokumentowania zgodności, którą należy udowodnić za pomocą wszelkich środków, włącznie z umownymi dokumentami przewozowymi w rodzaju listu przewozowego, albo też dowodami faktycznymi lub materialnymi, jak oznakowanie lub numeracja opakowań lub jakiekolwiek inne dowody związane z samymi towarami.

ARTYKUŁ  3.11

Produkty powracające

Jeżeli produkt pochodzący ze Strony wywożony z terytorium Strony do państwa trzeciego powraca na terytorium tej Strony, uznaje się go za niepochodzący, chyba że zgodnie z wymogami właściwego organu celnego tej Strony można wykazać, że powracający produkt:

a) jest tym samym produktem, co produkt wywieziony; oraz

b) nie został poddany żadnym innym czynnościom niż czynności niezbędne do zachowania go w dobrym stanie, gdy znajdował się w państwie trzecim, do którego został wywieziony lub gdy był przedmiotem wywozu.

ARTYKUŁ  3.12

Akcesoria, części zamienne, narzędzia i materiały instruktażowe lub inne materiały informacyjne

1. Do celów niniejszego artykułu akcesoria, części zamienne, narzędzia i materiały instruktażowe lub inne materiały informacje są objęte, jeżeli:

a) akcesoria, części zamienne, narzędzia i materiały instruktażowe lub inne materiały informacje są klasyfikowane i dostarczane z produktem, ale nie fakturowane oddzielnie; oraz

b) rodzaje, ilości i wartości akcesoriów, części zamiennych, narzędzi i materiałów instruktażowych lub innych materiałów informacyjnych są zwyczajowe dla tego produktu.

2. Akcesoriów, części zamiennych, narzędzi i materiałów instruktażowych lub innych materiałów informacyjnych nie bierze się pod uwagę przy ustalaniu, czy dany produkt jest całkowicie uzyskany lub czy spełnia wymóg procesu produkcji lub zmiany w klasyfikacji taryfowej, jak wskazano w załączniku 3-B.

3. Przy ustalaniu, czy dany produkt spełnia wymóg wartości określony w załączniku 3-B, wartość akcesoriów, części zamiennych, narzędzi i materiałów instruktażowych lub innych materiałów informacyjnych uwzględnia się w obliczeniach do celów stosowania wymogu wartości produktu, odpowiednio, jako materiały pochodzące lub materiały niepochodzące.

4. Akcesoria produktu i jego części zamienne, narzędzia, materiały instruktażowe lub inne materiały informacyjne do niego mają status pochodzenia produktu, z którym są dostarczane.

ARTYKUŁ  3.13

Elementy neutralne

Aby ustalić, czy produkt jest pochodzący z terytorium Strony, nie jest konieczne ustalenie statusu pochodzenia następujących elementów takich jak:

a) paliwo, energia, katalizatory i rozpuszczalniki;

b) sprzęt, urządzenia i zapasy stosowane do testowania i kontrolowania produktu;

c) rękawice, okulary, obuwie, odzież, sprzęt ochronny i zapasy;

d) maszyny, narzędzie, ciągadła i formy;

e) części zamienne i materiały wykorzystywane do konserwacji sprzętu i budynków;

f) oliwy, smary, materiały składowe i inne materiały stosowane w produkcji lub używane do obsługi sprzętu i budynków; oraz

g) wszelkie inne materiały, które nie są włączone do produktu, ale których stosowanie w procesie produkcji danego produktu można rozsądnie wykazać jako część tej produkcji.

ARTYKUŁ  3.14

Materiały i pojemniki opakowaniowe do wysyłki

Materiałów i pojemników opakowaniowych, których używa się do ochrony produktu podczas transportu, nie uwzględnia się przy określaniu statusu pochodzenia produktu.

ARTYKUŁ  3.15

Materiały i pojemniki opakowaniowe przeznaczone do sprzedaży detalicznej

1. Materiałów i pojemników opakowaniowych, w które produkt pakowany jest do sprzedaży detalicznej, jeżeli są klasyfikowane z produktem, nie bierze się pod uwagę przy ustalaniu, czy wszystkie materiały niepochodzące wykorzystane w produkcji produktu objęte są stosowną zmianą klasyfikacji taryfowej lub procesem produkcji określonym w załączniku 3-B lub czy produkt jest całkowicie uzyskany.

2. W przypadku gdy produkt podlega wymogowi wartości określonemu w załączniku 3-B, wartość materiałów i pojemników opakowaniowych, w które produkt jest pakowany do sprzedaży detalicznej, jeżeli są klasyfikowane z produktem, uwzględnia się w obliczeniach do celów stosowania wymogu wartości produktu, odpowiednio, jako pochodzące lub niepochodzące.

SEKCJA  B

Procedury dotyczące pochodzenia

ARTYKUŁ  3.16

Wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe

1. Przy przywozie, Strona dokonująca przywozu przyznaje preferencyjne traktowanie taryfowe dla produktu pochodzącego z terytorium drugiej Strony na podstawie wniosku importera o preferencyjne traktowanie taryfowe. Importer jest odpowiedzialny za prawidłowość wniosku o preferencyjne traktowanie taryfowe i zgodność z wymogami przewidzianymi w niniejszym rozdziale.

2. Wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe opiera się na:

a) 23  sporządzonym przez eksportera oświadczeniu o pochodzeniu wskazującym, że produkt jest pochodzący; lub

b) wiedzy importera, że produkt jest pochodzący.

3. 24  Wniosek o przyznanie preferencyjnego traktowania taryfowego i jego podstawa, o których mowa w ust. 2 lit. a) lub b), zostają włączone do deklaracji przywozowej zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Strony dokonującej przywozu. Organ celny Strony dokonującej przywozu może zwrócić się do importera, w zakresie, w jakim importer może przedstawić takie wyjaśnienie, aby przedstawił on wyjaśnienie - jako część deklaracji przywozowej lub dokument towarzyszący - że produkt spełnia wymogi niniejszego rozdziału.

4. 25  IImporter składający wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe na podstawie oświadczenia o pochodzeniu, o którym mowa w ust. 2 lit. a), przechowuje oświadczenie o pochodzeniu i, w przypadku gdy organ celny Strony dokonującej przywozu zwróci się o nie, przekazuje organowi jego kopię.

5. Postanowień ust. 2-4 nie stosuje się w przypadkach określonych w art. 3.20.

ARTYKUŁ  3.17

Oświadczenie o pochodzeniu

1. 26  Eksporter produktu może sporządzić oświadczenie o pochodzeniu na podstawie informacji wykazujących, że produkt jest pochodzący, w tym informacji na temat statusu pochodzenia materiałów użytych w procesie produkcji danego produktu.

2. Oświadczenie o pochodzeniu sporządza się w jednej z wersji językowych tekstu określonych w załączniku 3-D na fakturze lub innym dokumencie handlowym, który na tyle szczegółowo opisuje pochodzący produkt, by umożliwić jego identyfikację. Strona dokonująca przywozu nie wymaga od importera przedstawienia tłumaczenia oświadczenia o pochodzeniu.

3. Organ celny Strony dokonującej przywozu nie odrzuca wniosku o przyznanie preferencyjnego traktowania taryfowego ze względu na drobne błędy lub rozbieżności w oświadczeniu o pochodzeniu lub wyłącznie z uwagi na fakt, że faktura została wystawiona w państwie trzecim.

4. Oświadczenie o pochodzeniu ważne jest przez 12 miesięcy od daty jego sporządzenia.

5. Oświadczenie o pochodzeniu może dotyczyć:

a) pojedynczej wysyłki jednego produktu lub większej liczby produktów przywożonych na terytorium danej Strony; lub

b) 27  wielu wysyłek identycznych produktów przywożonych na terytorium Strony w dowolnym okresie wskazanym w oświadczeniu o pochodzeniu nieprzekraczającym 12 miesięcy.

6. Jeżeli produkty niezmontowane lub rozmontowane, w rozumieniu reguły 2 a) Ogólnych reguł interpretacji Systemu Zharmonizowanego, objęte sekcjami XV-XXI Systemu Zharmonizowanego są, na wniosek importera, przywożone partiami, do produktów takich można wykorzystywać pojedyncze oświadczenie o pochodzeniu zgodnie z wymogami ustanowionymi przez organ celny Strony dokonującej przywozu.

ARTYKUŁ  3.18

Wiedza importera

Wiedza importera o tym, że produkt pochodzi z terytorium Strony dokonującej wywozu opiera się na informacjach, z których wynika, że produkt jest pochodzący oraz że spełnia wymogi, o których mowa w niniejszym rozdziale.

ARTYKUŁ  3.19  ²⁸  

Wymogi w zakresie przechowywania dokumentów

1. Importer składający wniosek o preferencyjne traktowanie taryfowe towaru przywożonego na terytorium Strona dokonującej przywozu przez co najmniej trzy lata od daty przywozu produktu przechowuje:

a) oświadczenie o pochodzeniu sporządzone przez eksportera, jeżeli wniosek opierał się na oświadczeniu o pochodzeniu; lub

b) wszystkie dokumenty wykazujące, że produkt spełnia wymogi dotyczące uzyskania statusu pochodzenia, jeżeli wniosek opierał się na wiedzy importera.

2. Eksporter, który sporządził oświadczenie o pochodzeniu, przechowuje przez co najmniej cztery lata od czasu sporządzenia oświadczenia o pochodzeniu kopię oświadczenia o pochodzeniu i wszystkie inne dokumenty wykazujące, że produkt spełnia wymogi dotyczące uzyskania statusu pochodzenia.

3. Dokumenty, które należy przechowywać

4. Postanowień ust. 1-3 nie stosuje się w przypadkach określonych w art. 3.20.

ARTYKUŁ  3.20

Małe przesyłki i zwolnienia

1. Produkty wysłane jako małe paczki od osób prywatnych do osób prywatnych lub stanowiące część bagażu osobistego podróżnych są uznawane za produkty pochodzące, pod warunkiem że takie produkty nie są przywożone w celach handlowych ²⁹ , zostały zgłoszone jako spełniające wymogi niniejszego rozdziału oraz jeżeli nie ma żadnych wątpliwości co do wiarygodności takiego oświadczenia.

2. Pod warunkiem, że przywożone towary nie stanowią części przywozu, w przypadku którego w sposób uzasadniony można uznać, że dokonano go oddzielnie w celu uniknięcia wymogu oświadczenia o pochodzeniu, całkowita wartość produktów, o których mowa w ust. 1, nie przekracza:

a) w przypadku Unii Europejskiej, 500 EUR w przypadku małych paczek lub 1 200 EUR w przypadku produktów stanowiących część bagażu osobistego podróżnych. Kwoty podawane w innej walucie krajowej państw członkowskich Unii Europejskiej stanowią równowartość kwot wyrażonych w euro według kursu z pierwszego dnia roboczego października każdego roku. Kwotami tymi są kwoty publikowane na dany dzień przez Europejski Bank Centralny, chyba że do dnia 15 października każdego roku Komisja Europejska przekaże inną kwotę, obowiązują one od dnia 1 stycznia następnego roku. Komisja Europejska powiadamia Japonię o odnośnych kwotach;

b) w przypadku Japonii, 100 000 jenów lub taka kwota, jaką Japonia ustanowi.

3. Każda ze Stron może przewidzieć, że nie wymaga się podstawy do wniosku, o którym mowa w art. 3.16 ust. 2, w przypadku przywozu produktu, w odniesieniu do którego Strona dokonująca przywozu odstąpiła od wymogów.

ARTYKUŁ  3.21

Weryfikacja

1. 30  Do celów sprawdzenia, czy produkt przywieziony na terytorium Strony pochodzi z terytorium drugiej Strony lub czy spełnione są inne wymogi niniejszego rozdziału, organ celny Strony dokonującej przywozu może przeprowadzić weryfikację opartą na metodach oceny ryzyka, które mogą obejmować wybór losowy, na drodze wezwania do udzielenia informacji skierowanego do importera, który złożył wniosek, o którym mowa w art. 3.16. Organ celny Strony dokonującej przywozu może przeprowadzić weryfikację w czasie składania deklaracji przywozowej, przed dopuszczeniem produktów lub po dopuszczeniu produktów.

2. W skład informacji będących przedmiotem wniosku zgodnie z ust. 1 wchodzą co najwyżej następujące elementy takie jak:

a) oświadczenie o pochodzeniu, jeżeli oświadczenie o pochodzeniu było podstawą wniosku, o którym mowa w art. 3.16 ust. 2 lit. a);

b) numer klasyfikacji taryfowej produktu w ramach Systemu Zharmonizowanego i zastosowane kryteria pochodzenia;

c) krótki opis procesów produkcji;

d) szczegółowy opis danego procesu, jeżeli kryterium pochodzenia opierało się na szczególnym procesie produkcyjnym;

e) w stosownym przypadku, opis materiałów pochodzących i materiałów niepochodzących wykorzystanych w procesie produkcji;

f) stosowna kategoria (taka jak zbieranie, górnictwo, rybołówstwo oraz miejsce produkcji), jeżeli kryterium pochodzenia było kryterium "całkowicie uzyskane";

g) wartość produktu oraz wartość wszystkich użytych materiałów niepochodzących lub, w stosownych przypadkach w celu ustalenia zgodności z wymogiem wartości, materiałów pochodzących wykorzystanych w produkcji, jeżeli kryterium pochodzenia opierało się na metodzie wartości;

h) waga produktu oraz waga wszystkich użytych materiałów niepochodzących lub, w stosownych przypadkach w celu ustalenia zgodności z wymogiem wagi, materiałów pochodzących wykorzystanych w produkcie, jeżeli kryterium pochodzenia opierało się na wadze;

i) wykaz wszystkich materiałów niepochodzących wraz z numerem ich klasyfikacji taryfowej w ramach Systemu Zharmonizowanego (w formacie dwu-, cztero- lub sześciocyfrowym w zależności od kryteriów pochodzenia), jeżeli kryterium pochodzenia opierało się na zmianie klasyfikacji taryfowej; lub

j) informacje dotyczące zgodności z postanowieniem o niezmienności, o których mowa w art. 3.10.

3. Przy przekazywaniu wymaganych informacji importer może podać wszelkie dodatkowe informacje, jakie uzna za istotne do celów weryfikacji.

4. W przypadku kiedy wniosek o przyznanie preferencyjnego traktowania taryfowego opiera się na oświadczeniu o pochodzeniu, o którym mowa w art. 3.16 ust. 2 lit. a), importer informuje organ celny Strony dokonującej przywozu w przypadku, kiedy eksporter może bezpośrednio udzielić wymaganych informacji w całości lub w odniesieniu do przynajmniej jednego elementu.

5. W przypadku kiedy wniosek o przyznanie preferencyjnego traktowania taryfowego opiera się na wiedzy importera zgodnie z art. 3.16 ust. 2 lit. b) organ celny Strony dokonującej przywozu przeprowadzający weryfikację może - po uprzednim zwróceniu się o informacje zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu - zażądać informacji od importera, jeżeli organ celny stwierdzi, że w celu weryfikacji statusu pochodzenia danego produktu potrzebne są dodatkowe informacje. W stosownych przypadkach organ celny Strony dokonującej przywozu może zwrócić się do importera o przedstawienie szczególnych dokumentów oraz informacji.

6. 31  Jeżeli w oczekiwaniu na wyniki weryfikacji organ celny Strony dokonującej przywozu podejmie decyzję o zawieszeniu przyznania preferencyjnego traktowania w odniesieniu do danego produktu, zapewnia się importerowi możliwość zwolnienia tego produktu, z zastrzeżeniem wprowadzenia wobec niego stosownych środków ostrożności, w tym gwarancji. Jakiekolwiek zawieszenie preferencyjnego traktowania taryfowego zostaje zakończone tak szybko jak to możliwe po ustaleniu przez organ celny Strony dokonującej przywozu statusu pochodzenia przedmiotowego produktu lub faktu spełnienia innych wymogów niniejszego rozdziału.

ARTYKUŁ  3.22

Współpraca administracyjna

1. W celu zapewnienia prawidłowego stosowania niniejszego rozdziału Strony współpracują, za pośrednictwem organów celnych każdej ze Stron, przy prowadzeniu weryfikacji, czy produkt jest pochodzący oraz czy spełnia pozostałe wymogi przewidziane w niniejszym rozdziale.

2. W przypadku kiedy wniosek o przyznanie preferencyjnego traktowania taryfowego opiera się na oświadczeniu o pochodzeniu, o którym mowa w art. 3.16 ust. 2 lit. a) organ celny Strony dokonującej przywozu przeprowadzający weryfikację może także - w ciągu dwóch lat po przywozie produktów i po uprzednim zwróceniu się o informacje zgodnie z art. 3.21 ust. 1 - zwrócić się o informacje od organu celnego Strony dokonującej wywozu, jeżeli organ celny Strony dokonującej przywozu prowadzący weryfikację stwierdzi, że w celu weryfikacji statusu pochodzenia danego produktu potrzebne są dodatkowe informacje. Wniosek o informacje zawiera następujące elementy:

a) oświadczenie o pochodzeniu;

b) nazwa organu celnego składającego wniosek;

c) nazwa eksportera;

d) przedmiot i zakres weryfikacji; oraz

e) w stosownych przypadkach, inne stosowne dokumenty.

Oprócz tych informacji organ celny Strony dokonującej przywozu może, w stosownych przypadkach, zwrócić się do organu celnego Strony dokonującej wywozu o przedstawienie konkretnych dokumentów i informacji.

3. Organ celny Strony dokonującej wywozu może, zgodnie ze swoimi przepisami ustawodawczymi i wykonawczymi, zwrócić się o dokumenty lub zbadanie, domagając się wszelkich dowodów lub odwiedzając obiekty eksportera celem przeglądu dokumentacji oraz obserwowania obiektów wykorzystywanych w procesie produkcji produktu.

4. Nie naruszając postanowień ust. 5 organ celny Strony dokonującej wywozu otrzymujący wniosek, o którym mowa w ust. 2, dostarcza organowi celnemu Strony dokonującej przywozu następujące informacje:

a) wymagane dokumenty, o ile są one dostępne;

b) opinię w sprawie statusu pochodzenia produktu;

c) opis produktu podlegającego badaniu oraz klasyfikację taryfową istotną dla stosowania niniejszego rozdziału;

d) opis i wyjaśnienie procesu produkcji wystarczające do uzasadnienia statusu pochodzenia produktu;

e) informacje o sposobie, w jaki przeprowadzono badanie; oraz

f) w stosownych przypadkach, dokumenty potwierdzające.

5. Organ celny Strony dokonującej wywozu nie udziela organowi celnemu Strony dokonującej przywozu informacji, o których mowa w ust. 4, jeżeli eksporter uważa te informacje za poufne.

6. Każda ze Stron powiadamia drugą Stronę o danych kontaktowych, w tym adresach pocztowych i adresach e-mail, numerach telefonu i telefaksu organów celnych oraz powiadamia drugą Stronę o wszelkich zmianach w odniesieniu do tych informacji w ciągu 30 dni od wprowadzenia zmiany.

ARTYKUŁ  3.23

Wzajemna pomoc w zwalczaniu oszustw

W przypadku podejrzenia o naruszenie postanowień niniejszego rozdziału Strony udzielają sobie wzajemnej pomocy, zgodnie z umową o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej.

ARTYKUŁ  3.24

Odmowa preferencyjnego traktowania taryfowego

1. Nie naruszając postanowień ust. 3, organ celny Strony dokonującej przywozu może odmówić preferencyjnego traktowania taryfowego, jeżeli:

a) w ciągu trzech miesięcy od daty wniosku o udzielenie informacji zgodnie z art. 3.21 ust. 1:

(i) nie udzielono odpowiedzi; lub

(ii) w przypadku gdy wniosek o przyznanie preferencyjnego traktowania taryfowego opierał się na wiedzy importera zgodnie z art. 3.16 ust. 2 lit. b), dostarczane informacje są niewystarczające do potwierdzenia, że dany produkt jest pochodzący;

b) w ciągu trzech miesięcy od daty złożenia wniosku o udzielenie informacji zgodnie z art. 3.21 ust. 5:

(i) nie udzielono odpowiedzi; lub

(ii) przedstawione informacje są niewystarczające w celu potwierdzenia, że dany produkt jest pochodzący;

c) w ciągu 10 miesięcy od daty złożenia wniosku o udzielenie informacji zgodnie z art. 3.22 ust. 2:

(i) nie udzielono odpowiedzi; lub

(ii) przedstawione informacje są niewystarczające w celu potwierdzenia, że dany produkt jest pochodzący; lub

d) w następstwie wcześniejszego wniosku o udzielenie pomocy na podstawie art. 3.23 i w obopólnie uzgodnionym terminie, w odniesieniu do produktów, które są przedmiotem wniosku, o którym mowa w art. 3.16 ust. 1:

(i) organ celny Strony dokonującej wywozu nie udzieli pomocy; lub

(ii) wynik tej pomocy jest niewystarczające w celu potwierdzenia, że dany produkt jest pochodzący.

2. Organ celny Strony dokonującej przywozu może odmówić preferencyjnego traktowania taryfowego dla produktu, dla którego importer wnosi o preferencyjne traktowanie taryfowe, jeżeli importer nie spełni wymogów niniejszego rozdziału innych niż te odnoszące się do statusu pochodzenia produktów.

3. Jeżeli organ celny Strony dokonującej przywozu posiada wystarczające uzasadnienie, aby odmówić przyznania preferencyjnego traktowania taryfowego na podstawie ust. 1, w przypadkach gdy organ celny Strony dokonującej wywozu dostarczył opinię zgodnie z art. 3.22 ust. 4 lit. b) potwierdzającą status pochodzenia produktów, organ celny Strony dokonującej przywozu powiadamia organ celny Strony dokonującej wywozu o swoim zamiarze odmówienia im przyznania preferencyjnego traktowania taryfowego w terminie dwóch miesięcy od daty otrzymania wspomnianej opinii. Jeżeli dokonano takiego powiadomienia, na wniosek Strony przeprowadza się konsultacje w terminie trzech miesięcy od daty powiadomienia. Termin przewidziany na konsultacje może zostać przedłużony w indywidualnych przypadkach za obopólną zgodą Stron. Ewentualne konsultacje odbywają się zgodnie z procedurą określoną przez Komitet ds. Reguł Pochodzenia i Spraw Celnych ustanowiony zgodnie z art. 22.3. Po upływie terminu przewidzianego na konsultacje organ celny Strony dokonującej przywozu może odmówić przyznania preferencyjnego traktowania taryfowego wyłącznie na podstawie wystarczającego uzasadnienia i po udzieleniu importerowi prawa do bycia wysłuchanym.

ARTYKUŁ  3.25

Poufność

1. Każda ze Stron utrzymuje, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi poufność wszelkich informacji przekazanych jej przez drugą Stronę na mocy niniejszego rozdziału i obejmuje te informacje ochroną przed ujawnieniem.

2. Informacje, które organy Strony dokonującej przywozu uzyskają zgodnie z postanowieniami niniejszego rozdziału, mogą być wykorzystywane przez te organy wyłącznie do celów niniejszego rozdziału.

3. Poufne informacje handlowe, które organy celne Strony dokonującej wywozu lub Strony przywozu uzyskają od eksportera przez zastosowanie art. 3.21 i 3.22 nie mogą być ujawniane, chyba że w niniejszym rozdziale postanowiono inaczej.

4. Strona dokonująca przywozu nie może wykorzystywać informacji, które organ celny Strony dokonującej przywozu uzyska na podstawie niniejszego rozdziału, w postępowaniu karnym prowadzonym przez sąd lub sędziego, chyba że Strona dokonująca wywozu udzieli pozwolenia na wykorzystanie takich informacji zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi.

ARTYKUŁ  3.26

Środki i kary administracyjne

Każda ze Stron wprowadza środki administracyjne oraz, w stosownych przypadkach, sankcje, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, wobec każdej osoby, która sporządza lub powoduje, że sporządzony zostaje dokument zawierający nieprawdziwe informacje w celu uzyskania preferencyjnego traktowania taryfowego dla produktu, który nie spełnia wymogów określonych w art. 3.19, lub która nie przedstawi dowodów lub odmawia wizyty, o których mowa w art. 3.22 ust. 3.

SEKCJA  C

Różne

ARTYKUŁ  3.27

Stosowanie niniejszego rozdziału do Ceuty i Melilli

1. Do celów niniejszego rozdziału, w odniesieniu do Unii Europejskiej, termin "Strona" nie obejmuje Ceuty i Melilli.

2. 32  Produkty pochodzące z Japonii przy przywozie do Ceuty lub Melilli podlegają pod wszystkimi względami takiej samej odprawie celnej na podstawie niniejszej Umowy, jaka jest stosowana wobec produktów pochodzących z obszaru celnego Unii Europejskiej na podstawie Protokołu 2 do Aktu przystąpienia Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej do Wspólnot Europejskich. Japonia stosuje wobec przywozu produktów objętych niniejszą Umową i pochodzących z Ceuty i Melilli taką samą odprawę celną na podstawie niniejszej Umowy, jak w przypadku produktów przywożonych oraz pochodzących z Unii Europejskiej.

3. Reguły pochodzenia i procedury dotyczące pochodzenia na mocy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do produktów wywożonych z Japonii do Ceuty i Melilli oraz do produktów wywożonych z Ceuty i Melilli do Japonii.

4. Postanowienia art. 3.5 stosuje się do przywozu i wywozu produktów pomiędzy Unią Europejską, Japonią oraz Ceutą i Melillą.

5. Ceutę i Melillę uważa się za jedno terytorium.

6. Organ celny Królestwa Hiszpanii jest odpowiedzialny za stosowanie postanowień niniejszego artykułu w Ceucie i Melilli.

ARTYKUŁ  3.28

Komitet ds. Reguł Pochodzenia i Spraw Celnych

1. Komitet ds. Reguł Pochodzenia i Spraw Celnych ustanowiony zgodnie z art. 22.3 (zwany dalej w niniejszym rozdziale "Komitetem"), oprócz pełnienia innych obowiązków określonych w art. 4.14 ust. 1, odpowiada za skuteczne wykonanie i funkcjonowanie postanowień niniejszego rozdziału.

2. Do celów niniejszego rozdziału Komitet pełni następujące funkcje:

a) dokonywanie przeglądu i, w razie konieczności, formułowanie odpowiednich zaleceń do rozważenia przez Wspólny Komitet na temat:

(i) wykonania postanowień niniejszego rozdziału i ich funkcjonowania; oraz

(ii) wszelkich zmian postanowień niniejszego rozdziału zaproponowanych przez Stronę;

b) przyjmowanie not wyjaśniających w celu ułatwienia wykonania postanowień niniejszego rozdziału;

c) ustanawianie procedury konsultacji, o której mowa w art. 3.24 ust. 3; oraz

d) rozpatrywanie wszelkich innych uzgodnionych przez przedstawicieli Stron kwestii związanych z postanowieniami niniejszego rozdziału.

ARTYKUŁ  3.29

Postanowienia przejściowe dotyczące produktów w tranzycie lub przechowywanych

Postanowienia niniejszej Umowy można stosować do produktów, które są zgodne z postanowieniami niniejszego rozdziału i które w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy są w tranzycie od Strony dokonującej wywozu do Strony dokonującej przywozu lub znajdują się pod kontrolą organów celnych na terytorium Strony dokonującej przywozu bez uiszczenia cła przywozowego ani podatków, pod warunkiem że w ciągu 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy złożono do organu celnego Strony dokonującej przywozu wniosek o przyznanie preferencyjnego traktowania taryfowego, o którym mowa w art. 3.16.

ROZDZIAŁ  4

SPRAWY CELNE I UŁATWIENIA W HANDLU

ARTYKUŁ  4.1

Cele

Celem niniejszego rozdziału jest:

a) promowanie ułatwień w handlu w odniesieniu do towarów będących przedmiotem wymiany handlowej między Stronami, przy jednoczesnym zapewnieniu skutecznych kontroli celnych, przy uwzględnieniu zmieniających się praktyk handlowych;

b) zapewnienie przejrzystości przepisów prawa celnego i innych związanych z handlem przepisów ustawowych i wykonawczych każdej ze Stron oraz ich spójności z międzynarodowymi standardami mającymi zastosowanie w tej dziedzinie;

c) zapewnienie, aby każda ze Stron stosowała swoje przepisy celne i inne związane z handlem przepisy ustawowe i wykonawcze w sposób przewidywalny, spójny i niedyskryminujący;

d) promowanie upraszczania i unowocześniania procedur i praktyk celnych każdej ze Stron;

e) dalszy rozwój technik zarządzania ryzykiem w celu ułatwiania legalnego handlu przy jednoczesnym zabezpieczeniu łańcucha dostaw w ramach handlu międzynarodowego; oraz

f) wzmacnianie współpracy między Stronami w dziedzinie spraw celnych i ułatwień w handlu.

ARTYKUŁ  4.2

Zakres

1. Postanowienia niniejszego rozdziału mają zastosowanie do spraw związanych z prawodawstwem celnym każdej ze Stron, innych przepisów ustawowych i wykonawczych powiązanych z handlem oraz ogólnych procedur administracyjnych związanych z handlem, w tym ich stosowania w odniesieniu do towarów będących przedmiotem wymiany handlowej między Stronami, jak również współpracy między Stronami.

2. Żadne z postanowień niniejszego rozdziału nie ma wpływu na prawa i obowiązki Strony wynikające z postanowień rozdziałów 6 i 7.

3. W przypadku niezgodności pomiędzy niniejszym rozdziałem a rozdziałem 6 lub 7, pierwszeństwo w zakresie dotyczącym niezgodności mają postanowienia rozdziałów 6 lub 7.

4. Postanowienia niniejszego rozdziału mają zastosowanie bez uszczerbku dla osiągnięcia uzasadnionych celów polityki każdej ze Stron oraz jej zobowiązań na mocy umów międzynarodowych, których jest stroną, w zakresie ochrony:

a) moralności publicznej;

b) życia lub zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin;

c) narodowych dóbr kultury o wartości artystycznej, historycznej lub archeologicznej; lub

d) środowiska.

5. Każda ze Stron wykonuje postanowienia niniejszego rozdziału zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi. Każda ze Stron wykorzystuje w odpowiedni sposób swoje dostępne zasoby w celu wykonania postanowień niniejszego rozdziału.

ARTYKUŁ  4.3

Przejrzystość

1. Każda ze Stron zapewnia, aby jej przepisy prawa celnego i inne związane z handlem przepisy ustawowe i wykonawcze oraz ogólne procedury administracyjne, a także istotne informacje o zasięgu ogólnym odnoszące się do handlu były publikowane i łatwo dostępne dla każdej zainteresowanej osoby, w tym, w stosownych przypadkach, w internecie.

2. Każda ze Stron publikuje i czyni łatwo dostępnymi swoje przepisy celne, inne związane z handlem przepisy ustawowe i wykonawcze oraz ogólne procedury administracyjne możliwie jak najwcześniej przed ich wejściem w życie, aby umożliwić każdemu zainteresowanemu zapoznanie się z nimi, z wyjątkiem w sytuacji:

a) nagłych przypadków;

b) drobnych zmian do takich przepisów ustawowych i wykonawczych lub procedur administracyjnych;

c) gdy uprzednia publikacja mogłaby podważyć skuteczność takich przepisów ustawowych i wykonawczych lub ich wykonanie; lub

d) gdy środki mają skutek odciążający.

3. Każda ze Stron wyznacza co najmniej jeden punkt informacyjny, do którego zainteresowane osoby kierują wszelkie racjonalne zapytania dotyczące kwestii ujętych w ust. 1. Punkty informacyjne odpowiadają na takie zapytania i dostarczają wszelkie stosowne formularze i dokumenty w rozsądnym terminie określonym przez każdą ze Stron.

4. Każda ze Stron zapewnia w miarę potrzeb systematyczne konsultacje między organem celnym i innymi agencjami mającymi związek z handlem a przedsiębiorstwami handlowymi lub innymi zainteresowanymi stronami znajdującymi się na jego terytorium.

5. Informacje na temat opłat i należności publikuje się zgodnie z ust. 1 i 2. W informacjach tych określa się stosowane opłaty i należności, uzasadnienie takich opłat i należności, odpowiedzialny organ oraz termin i sposób ich uiszczenia. Takich opłat i należności nie stosuje się zanim nie opublikuje się dotyczącej ich informacji.

ARTYKUŁ  4.4

Procedury dotyczące przywozu, wywozu i tranzytu

1. Każda ze Stron stosuje swoje prawo celne i inne związane z handlem przepisy ustawowe i wykonawcze w sposób przewidywalny, spójny, przejrzysty i niedyskryminujący.

2. Każda ze Stron zapewnia, aby jej procedury celne:

a) były zgodne z międzynarodowymi normami i zalecanymi metodami postępowania w obszarze procedur celnych mającymi zastosowanie do każdej ze Stron, takimi jak te sporządzone pod auspicjami Światowej Organizacji Celnej ³³ , w tym z zasadniczymi elementami protokołu do zmiany Międzynarodowej konwencji dotyczącej uproszczenia i harmonizacji postępowania celnego, sporządzonej w Brukseli dnia 26 czerwca 1999 r., Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzonej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r., oraz Ram norm na rzecz zabezpieczenia i ułatwienia handlu światowego opracowanych przez Światową Organizację Celną (zwanych dalej "ramami SAFE");

b) miały na celu ułatwianie legalnego handlu, przy uwzględnieniu zmieniających się praktyk handlowych, przy jednoczesnym zapewnieniu zgodności z krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi;

c) zapewniały skuteczne egzekwowanie prawa w przypadku naruszeń przepisów ustawowych i wykonawczych dotyczących procedur celnych, w tym uchylania się od płacenia ceł i przemytu; oraz

d) nie obejmowały obowiązkowego korzystania z usług pośredników celnych lub przeprowadzania inspekcji przedwysyłkowych.

3. Każda ze Stron przyjmuje lub utrzymuje środki przyznające przedsiębiorstwom handlowym lub podmiotom gospodarczym spełniającym kryteria określone w przepisach ustawowych i wykonawczych preferencyjne traktowanie w zakresie kontroli celnej przed zwolnieniem towarów.

4. Każda ze Stron wspiera rozwój i wykorzystanie zaawansowanych systemów, w tym systemów opartych na technologiach informacyjno-komunikacyjnych, aby ułatwić elektroniczną wymianę danych między przedsiębiorstwami handlowymi i podmiotami gospodarczymi oraz jej organami celnymi i innymi agencjami związanymi z handlem.

5. Każda ze Stron podejmuje działania na rzecz dalszego uproszczenia i standaryzacji danych i dokumentów wymaganych przez jej organy celne i inne agencje związane z handlem.

ARTYKUŁ  4.5

Zwolnienie towarów

Każda ze Stron przyjmuje lub utrzymuje procedury celne, które:

a) powodują szybkie zwalnianie towarów w terminie nie dłuższym niż jest to konieczne do zapewnienia zgodności z jej przepisami ustawowymi i wykonawczymi;

b) umożliwiają uprzednie składanie i przetwarzanie drogą elektroniczną dokumentów oraz wszelkich innych wymaganych informacji przed przybyciem towarów; oraz

c) umożliwiają zwolnienie towarów przed ostatecznym ustaleniem kwot należności celnych, podatków, opłat i należności, pod warunkiem złożenia zabezpieczenia - jeżeli jest to wymagane przez przepisy ustawowe i wykonawcze - w celu zabezpieczenia kwoty płatności końcowej.

ARTYKUŁ  4.6

Uproszczenie procedur celnych

1. Każda ze Stron podejmuje działania na rzecz uproszczenia wymogów i formalności dotyczących procedur celnych w celu skrócenia czasu potrzebnego na ich spełnienie i obniżenia związanych z nimi kosztów ponoszonych przez przedsiębiorstwa handlowe lub podmioty gospodarcze, w tym małe i średnie przedsiębiorstwa.

2. Każda ze Stron przyjmuje lub utrzymuje środki umożliwiające przedsiębiorstwom handlowym lub podmiotom gospodarczym spełniającym kryteria określone w przepisach ustawowych i wykonawczych korzystanie z dalszego uproszczenia procedur celnych. Takie uproszczenie może polegać na możliwości składania okresowych deklaracji - celem określenia i płatności należności celnych i podatków - obejmujących wielokrotny przywóz towarów w danym okresie, po zwolnieniu towarów.

3. Każda ze Stron przyjmuje lub utrzymuje programy, dzięki którym podmioty spełniające kryteria określone w jej przepisach ustawowych i wykonawczych mogą czerpać dodatkowe korzyści lub mają łatwiejszy dostęp do uproszczenia, o którym mowa w ust. 2.

ARTYKUŁ  4.7

Interpretacje indywidualne

1. Każda ze Stron, za pośrednictwem swojego organu celnego, wydaje wcześniejszą interpretację określającą traktowanie należne danym towarom. Interpretację tę wydaje się w rozsądnym i przewidywalnym terminie wnioskodawcy, który złożył pisemny wniosek, w tym w postaci elektronicznej, zawierający wszystkie niezbędne informacje zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Strony wystawiającej.

2. Interpretacja indywidualna odnosi się do klasyfikacji taryfowej towarów, pochodzenia towarów, w tym ich kwalifikacji jako towary pochodzące objęte rozdziałem 3, lub wszelkich innych kwestii uzgodnionych przez Strony, w szczególności dotyczących właściwej metody lub kryteriów, jakie należy stosować do ustalania wartości celnej towarów.

3. Zachowując wszelkie wymogi w zakresie poufności zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi, Strony mogą publikować swoje interpretacje indywidualne, w tym także w internecie.

ARTYKUŁ  4.8

Odwołanie i rewizja

1. W przypadku decyzji administracyjnych wydawanych przez organ celny lub inne związane z handlem agencje Strony, każda ze Stron gwarantuje osobie, która otrzymała taką decyzję, prawo do odwołania i rewizji.

2. Odwołanie lub rewizja obejmuje:

a) odwołanie na drodze administracyjnej do organu administracyjnego szczebla wyższego niż urzędnik lub urząd, który wydał decyzję, lub organu niezależnego od takiego urzędnika lub urzędu lub rewizję przez takiego urzędnika lub urząd lub

b) odwołanie się od decyzji lub jej rewizja na drodze sądowej.

3. Każda ze Stron zapewnia, aby - w przypadku niewydania decyzji w sprawie odwołania lub rewizji, o których mowa w ust. 2 lit. a), w terminie przewidzianym w jej przepisach ustawowych i wykonawczych lub bez zbędnej zwłoki - osoby, o których mowa w ust. 1, miały prawo do dalszego odwołania lub rewizji na drodze administracyjnej lub sądowej.

4. Każdy ze Stron zapewnia, aby osoba, o której mowa w ust. 1, otrzymała uzasadnienie decyzji administracyjnej, umożliwiające takiej osobie skorzystanie w razie konieczności z procedur odwoławczych lub rewizyjnych.

ARTYKUŁ  4.9

Zarządzanie ryzykiem

1. Każda Strona przyjmuje lub utrzymuje system zarządzania ryzykiem, który umożliwia jej organom celnym skoncentrowanie inspekcji na przesyłkach wysokiego ryzyka i sprawną odprawę przesyłek charakteryzujących się niskim ryzykiem.

2. Każda ze Stron zarządza ryzykiem w oparciu o ocenę ryzyka według właściwych kryteriów selektywności.

3. W ramach swojego systemu zarządzania ryzykiem każda ze Stron może również wybrać, w sposób losowy, przesyłki do inspekcji, o których mowa w ust. 1.

4. Każda ze Stron projektuje i stosuje system zarządzania ryzykiem w sposób zapewniający uniknięcie arbitralnej lub nieuzasadnionej dyskryminacji lub ukrytego ograniczenia w handlu międzynarodowym.

ARTYKUŁ  4.10

Audyt po odprawie celnej

1. Aby usprawnić procedurę zwolnienia towarów, każda ze Stron przyjmie lub będzie utrzymywać audyt po odprawie celnej w celu zapewnienia zgodności z przepisami prawa celnego oraz innymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi związanymi z handlem. W stosowaniu systemu zarządzania ryzykiem, o którym mowa w art. 4.9, organ celny każdej ze Stron wykorzystuje wyniki przeprowadzonego przez siebie audytu po odprawie celnej. Strona może przewidzieć, aby - w stosowaniu systemu zarządzania ryzykiem - jej organ celny wykorzystywał wyniki audytu po odprawie celnej przeprowadzonego przez inne agencje związane z handlem i odwrotnie.

2. Każda ze Stron wybiera osobę lub przesyłkę do audytu po odprawie celnej w oparciu o analizę ryzyka, która może obejmować właściwe kryteria selektywności. Każda ze Stron prowadzi audyty po odprawie celnej w sposób przejrzysty. W przypadku objęcia konkretnej osoby procedurą audytu i otrzymania ostatecznych wyników, Strona niezwłocznie powiadamia o wynikach osobę, której dokumenty poddano audytowi, informując ją przy tym o jej prawach i obowiązkach oraz uzasadniając wyniki.

ARTYKUŁ  4.11

Tranzyt i przeładunek

Każda ze Stron przyjmuje lub utrzymuje procedury w celu ułatwienia przemieszczania z terytorium lub na terytorium drugiej Strony towarów, które są w tranzycie lub w przeładunku w granicach jej obszaru celnego, przy jednoczesnym utrzymaniu odpowiedniej kontroli.

ARTYKUŁ  4.12

Współpraca celna

1. Bez uszczerbku dla innych form współpracy przewidzianych w niniejszej Umowie organy celne Strony współpracują ze sobą, w tym poprzez wymianę informacji, i udzielają sobie wzajemnie pomocy administracyjnej w sprawach, o których mowa w niniejszym rozdziale, zgodnie z umową o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej, niezależnie od postanowień art. 1.6.

2. Organy celne Strony usprawniają współpracę w sprawach, o których mowa w niniejszym rozdziale, z myślą o dalszym rozwijaniu ułatwień w handlu przy jednoczesnym zapewnieniu wzajemnego przestrzegania odpowiednich przepisów prawa celnego i zwiększeniu bezpieczeństwa łańcucha dostaw w następujących dziedzinach:

a) współpraca w zakresie dalszego uproszczenia procedur celnych, przy uwzględnieniu zmieniających się praktyk handlowych;

b) współpraca w zakresie harmonizacji wymagań dotyczących danych na potrzeby celne, zgodnie z obowiązującymi normami międzynarodowymi, takimi jak normy Światowej Organizacji Celnej;

c) współpraca w zakresie dalszego rozwoju aspektów celnych związanych z zabezpieczeniem i ułatwieniem międzynarodowego łańcucha dostaw handlowych zgodnie z ramami SAFE;

d) współpraca w zakresie poprawy technik zarządzania ryzykiem, w tym wymiany najlepszych praktyk oraz, w stosownych przypadkach, informacji dotyczących ryzyka i wyników kontroli;

e) współpraca na rzecz dalszego opracowywania środków, o których mowa w art. 4.4 ust. 3 i art. 4.6 ust. 2, lub programów, o których mowa w art. 4.6 ust. 3, obejmująca możliwość współpracy zmierzającej do umożliwienia przedsiębiorstwom handlowym lub podmiotom gospodarczym Strony czerpania korzyści ze środków lub programów drugiej Strony;

f) współpraca i koordynacja w ramach organizacji międzynarodowych, takich jak WTO i Światowa Organizacja Celna, w kwestiach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, w tym klasyfikacji taryfowej, ustalania wartości celnej i pochodzenia, w celu określenia, w miarę możliwości, wspólnych stanowisk; oraz

g) współpraca w zakresie egzekwowania przepisów w odniesieniu do przemytu towarów zakazanych.

3. Organy celne Stron zapewniają wymianę informacji niezbędnych do celów ust. 2.

ARTYKUŁ  4.13

Odprawa czasowa

Do celów odprawy czasowej towarów, o której mowa w art. 2.10, i niezależnie od ich pochodzenia, każda ze Stron, zgodnie z procedurami określonymi w umowach międzynarodowych dotyczących czasowej odprawy i stosowanymi przez Strony, przyjmuje karnety ATA ³⁴  wydane na terytorium drugiej Strony.

ARTYKUŁ  4.14

Komitet ds. Reguł Pochodzenia i Spraw Celnych

1. Komitet ds. Reguł Pochodzenia i Spraw Celnych ustanowiony zgodnie z art. 22.3 (zwany dalej w niniejszym rozdziale "Komitetem"), oprócz pełnienia innych obowiązków określonych w art. 3.28 ust. 1, odpowiada za skuteczne wykonanie i funkcjonowanie postanowień niniejszego rozdziału oraz spraw związanych z cłami ujętymi w rozdziale 2 i w art. 14.51 ³⁵ .

2. Komitet odbywa wspólne posiedzenia wraz ze Wspólnym Komitetem Współpracy Celnej ustanowionym na mocy umowy o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej, o ile takie wspólne posiedzenia nie są niezbędne do zapewnienia spójności w zakresie wykonania i funkcjonowania postanowień, o których mowa w ust. 1 oraz w umowie o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej ³⁶ .

3. Strony zapewniają, że skład ich delegacji na posiedzenia Komitetu odpowiada punktom podanym w porządku obrad.

4. Bez uszczerbku dla funkcji Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej, Komitet pełni następujące funkcje:

a) zajmowanie się sprawami związanych z wykonaniem i funkcjonowaniem postanowień, o których mowa w ust. 1;

b) określanie obszarów wymagających poprawy w wykonaniu i funkcjonowaniu postanowień, o których mowa w ust. 1;

c) działanie jako mechanizm pozwalający na szybkie wypracowanie wspólnie uzgodnionych rozwiązań w odniesieniu do wszelkich kwestii objętych postanowieniami, o których mowa w ust. 1;

d) formułowaniu rezolucji, zaleceń lub opinii dotyczących działań lub środków, które uznaje za niezbędne do osiągnięcia celów i skutecznego funkcjonowania niniejszego rozdziału;

e) podejmowanie decyzji co do działań, jakie Strona lub Strony mają podjąć, lub środków, które Strona lub Strony mają wdrożyć, w dziedzinach, o których mowa w art. 4.12 ust. 2, które uważa on za konieczne do osiągnięcia celów niniejszego rozdziału i jego skutecznego funkcjonowania; oraz

f) pełnienie innych zadań przekazanych przez Wspólny Komitet na mocy art. 22.1 ust. 5 lit. b).

ROZDZIAŁ  5

ŚRODKI OCHRONY HANDLU

SEKCJA  A

Postanowienia ogólne

ARTYKUŁ  5.1

Definicje

Do celów niniejszego rozdziału:

a) "przemysł krajowy" oznacza wszystkich producentów produktów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych działających na terytorium danej Strony lub których łączna produkcja towarów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych stanowi znaczną część produkcji krajowej ogółem tych towarów;

b) "poważna szkoda" oznacza istotne ogólne osłabienie pozycji przemysłu krajowego;

c) "groźba poważnej szkody" oznacza poważną szkodę, której powstanie - jak wynika z dochodzenia, o którym mowa w art. 5.4 ust. 3 - jest w sposób oczywisty nieuchronne. Ustalenie istnienia groźby poważnej szkody będzie oparte na faktach, a nie jedynie na przypuszczeniach, domysłach i odległej możliwości; oraz

d) "okres przejściowy" oznacza - w odniesieniu do określonego towaru pochodzącego - okres rozpoczynający się z dniem wejścia w życie niniejszej Umowy i kończący się 10 lat po zakończeniu obniżania lub znoszenia ceł dla danego towaru, zgodnie z załącznikiem 2-A.

SEKCJA  B

Dwustronne środki ochronne

ARTYKUŁ  5.2

Stosowanie dwustronnych środków ochronnych

1. Jeżeli, w wyniku obniżenia lub zniesienia należności celnych zgodnie z art. 2.8, towar pochodzący z terytorium jednej Strony jest przedmiotem przywozu na terytorium drugiej Strony w tak dużych ilościach w ujęciu bezwzględnym lub względem produkcji krajowej oraz na takich warunkach, że może wyrządzić poważną szkodę lub grozić wyrządzeniem takiej szkody przemysłowi krajowemu, druga Strona może wprowadzić środki przewidziane w ust. 2 w zakresie, w jakim jest to konieczne, by zapobiec lub zaradzić wyrządzeniu poważnej szkody przemysłowi krajowemu drugiej Strony oraz ułatwić dostosowanie przemysłu krajowego.

2. Dwustronny środek ochronny może polegać na:

a) wstrzymaniu dalszych obniżek stawki należności celnej stosowanej wobec danego towaru pochodzącego przewidzianej w rozdziale 2; lub

b) zwiększeniu stawki należności celnej stosowanej wobec danego towaru pochodzącego do poziomu, który nie przekracza poziomu niższego niż:

(i) stawka należności celnej stosowana wobec państwa najbardziej uprzywilejowanego obowiązująca w dniu zastosowania dwustronnego środka ochronnego; oraz

(ii) stawka należności celnej stosowana wobec państwa najbardziej uprzywilejowanego, obowiązująca w dniu bezpośrednio poprzedzającym dzień wejścia w życie niniejszej Umowy.

ARTYKUŁ  5.3

Wyjątki i ograniczenia

1. Dwustronny środek ochronny utrzymuje się jedynie w takim zakresie i przez taki okres, które mogą być konieczne, aby zapobiec lub zaradzić poważnej szkodzie oraz ułatwić dostosowanie przemysłu krajowego, pod warunkiem że taki okres nie przekracza dwóch lat. Dwustronny środek ochronny można jednak przedłużyć, pod warunkiem że całkowity okres obowiązywania dwustronnego środka ochronnego, w tym takich przedłużeń, nie przekracza czterech lat.

2. Dwustronne środki ochronne mogą być stosowane tylko w okresie przejściowym.

3. W sytuacji, gdy przewidziany okres stosowania dwustronnego środka ochronnego przekracza jednego roku, Strona utrzymująca dwustronny środek ochronny liberalizuje go stopniowo w okresie jego stosowania w regularnych odstępach czasu w celu ułatwienia przystosowania.

4. Żadnego dwustronnego środka ochronnego nie stosuje się do przywozu danego towaru pochodzącego, który był już przedmiotem dwustronnego środka ochronnego przez okres równy okresowi stosowania poprzedniego środka dwustronnego lub przez jeden rok, w zależności od tego, który okres jest dłuższy.

5. Po zakończeniu obowiązywania dwustronnego środka ochronnego stawka należności celnych w odniesieniu do towaru pochodzącego podlegającego środkowi jest równa stawce, która obowiązywałaby w przypadku niewprowadzenia dwustronnego środka ochronnego.

ARTYKUŁ  5.4

Dochodzenie

1. Strona może zastosować dwustronny środek ochronny dopiero po tym, jak właściwy organ ³⁷  przeprowadzi dochodzenie zgodnie z takimi samymi procedurami, jak te przewidziane w art. 3 oraz art. 4 ust. 2 lit. c) Porozumienia w sprawie stosowania środków ochronnych.

2. We wszystkich przypadkach dochodzenie zostaje zakończone w terminie jednego roku od jego wszczęcia.

3. W dochodzeniu mającym na celu ustalenie, czy zwiększony przywóz towaru pochodzącego wyrządził lub grozi wyrządzeniem poważnej szkody przemysłowi krajowemu, właściwy organ prowadzący dochodzenie ocenia wszystkie istotne czynniki o charakterze obiektywnym i wymiernym wywierające wpływ na sytuację przemysłu krajowego. Czynniki te obejmują w szczególności: stopę i wielkość wzrostu przywozu towaru pochodzącego w ujęciu bezwzględnym i względnym, udział w rynku krajowym przejęty przez zwiększony przywóz towaru pochodzącego oraz zmiany w poziomie sprzedaży, produkcji, wydajności, wykorzystania mocy produkcyjnych, zysków i strat oraz zatrudnienia.

4. Nie stwierdza się, aby zwiększony przywóz towaru pochodzącego wyrządził lub grozi wyrządzeniem poważnej szkody przemysłowi krajowemu, o ile na podstawie obiektywnych dowodów nie wykazano w dochodzeniu istnienia związku przyczynowego między wzrostem przywozu towaru pochodzącego a poważną szkodą lub groźbą wyrządzenia poważnej szkody przemysłowi krajowemu. Przy stwierdzeniu tym - poza zwiększonym przywozem towaru pochodzącego - bierze się jednocześnie pod uwagę także inne czynniki, które również powodują szkodę dla przemysłu krajowego.

ARTYKUŁ  5.5

Powiadamianie

1. Strona bezzwłocznie powiadamia drugą Stronę na piśmie o tym, że:

a) wszczyna dochodzenie, o którym mowa w art. 5.4 ust. 1, dotyczące poważnej szkody lub groźby poważnej szkody oraz o jego przyczynach;

b) stwierdza poważną szkodę lub groźbę poważnej szkody spowodowaną przez zwiększony przywóz; oraz

c) podejmuje decyzję o zastosowaniu lub przedłużeniu dwustronnego środka ochronnego.

2. Strona powiadamiająca, o której mowa w ust. 1, przedstawia drugiej Stronie wszystkie istotne informacje, które obejmują:

a) w przypadku powiadomienia, o którym mowa w ust. 1 lit. a), powód wszczęcia dochodzenia, dokładny opis towaru pochodzącego będącego przedmiotem dochodzenia oraz jego podpozycję taryfową Systemu Zharmonizowanego, spodziewany czas trwania dochodzenia i datę wszczęcia dochodzenia; oraz

b) w przypadku powiadomienia, o którym mowa w ust. 1 lit. b) i c), dowody poważnej szkody lub groźby poważnej szkody w wyniku zwiększonego przywozu towaru pochodzącego, dokładny opis towaru pochodzącego objętego dwustronnym środkiem ochronnym i jego podpozycję taryfową Systemu Zharmonizowanego, szczegółowy opis proponowanego dwustronnego środka ochronnego oraz proponowaną datę wprowadzenia i spodziewany okres obowiązywania tego środka.

ARTYKUŁ  5.6

Konsultacje i rekompensaty

1. Strona, która proponuje zastosowanie lub przedłużenie stosowania dwustronnego środka ochronnego, przewiduje odpowiednią możliwość przeprowadzenia takich uprzednich konsultacji z drugą Stroną w celu przejrzenia informacji wynikających z dochodzenia, o którym mowa w art. 5.4 ust. 1, wymiany poglądów na temat dwustronnego środka ochronnego i osiągnięcia porozumienia w sprawie rekompensaty, o której mowa w niniejszym artykule.

2. Strona, która proponuje zastosowanie lub przedłużenie stosowania dwustronnego środka ochronnego, przedstawia drugiej Stronie wspólnie uzgodnione odpowiednie środki rekompensaty handlowej w formie koncesji dotyczących należności celnych, których wartość zasadniczo równa się dodatkowym należnościom celnym, jakich można się spodziewać w wyniku dwustronnego środka ochronnego.

3. Jeżeli w ciągu 30 dni od rozpoczęcia konsultacji Stronom nie uda się dojść do porozumienia w sprawie rekompensaty Strona, do której towaru pochodzącego stosuje się dwustronny środek ochronny, ma prawo zawiesić stosowanie koncesji celnych na mocy niniejszej Umowy, których wartość zasadniczo równa się dodatkowym należnościom celnym wynikającym z dwustronnego środka ochronnego. Czas, w jakim Strona wykonująca prawo do zawieszenia może zawiesić stosowanie koncesji celnych ogranicza się wyłącznie do minimalnego okresu niezbędnego do osiągnięcia zasadniczo równoważnego skutku i do okresu, kiedy dwustronny środek ochronny jest utrzymywany.

4. Niezależnie od postanowień ust. 3 prawa do zawieszenia, o którym mowa w tym ustępie, nie wykonuje się podczas pierwszych 24 miesięcy obowiązywania dwustronnego środka ochronnego, pod warunkiem, że środek ochronny wprowadzono w następstwie bezwzględnego wzrostu przywozu i że taki środek ochronny jest zgodny z postanowieniami niniejszej Umowy.

ARTYKUŁ  5.7

Tymczasowe dwustronne środki ochronne

1. W okolicznościach krytycznych, w przypadku gdy opóźnienie mogłoby spowodować trudną do naprawienia szkodę, Strona może zastosować tymczasowy dwustronny środek ochronny, który przyjmuje formę środka określonego w art. 5.2 ust. 2 lit. a) lub b), zgodnie ze wstępnym ustaleniem, że istnieje wyraźny dowód, iż zwiększony przywóz towaru pochodzącego z terytorium drugiej Strony wyrządził lub grozi wyrządzeniem poważnej szkody przemysłowi krajowemu Strony proponującej zastosowanie tymczasowego dwustronnego środka ochronnego.

2. Strona powiadamia drugą Stronę o swoim zamiarze wprowadzenia tymczasowego dwustronnego środka ochronnego na piśmie i nie później niż w dniu rozpoczęcia jego stosowania. Strony wszczynają konsultacje w sprawie stosowania tymczasowego dwustronnego środka ochronnego niezwłocznie po zastosowaniu tego środka. Powiadomienie zawiera dowody istnienia krytycznych okoliczności, dowody poważnej szkody lub groźby poważnej szkody spowodowanej zwiększonym przywozem towaru pochodzącego, dokładny opis towaru pochodzącego objętego proponowanym tymczasowym dwustronnym środkiem ochronnym i jego podpozycję taryfową Systemu Zharmonizowanego oraz szczegółowy opis tego środka.

3. Okres obowiązywania tymczasowego dwustronnego środka ochronnego nie może przekraczać 200 dni. W tym okresie mają być spełnione stosowne wymagania określone w art. 5.4. Czas obowiązywania tymczasowego dwustronnego środka ochronnego liczy się jako część okresu, o którym mowa w art. 5.3 ust. 1.

4. Postanowienia art. 5.3 ust. 5 stosuje się, z uwzględnieniem niezbędnych zmian, do tymczasowego dwustronnego środka ochronnego. Należności celne nałożone w wyniku tymczasowego dwustronnego środka ochronnego podlegają zwrotowi, w przypadku gdy po przeprowadzeniu dochodzenia, o którym mowa w art. 5.4 ust. 1, nie stwierdzi się, że wzrost przywozu towaru pochodzącego objętego tymczasowym dwustronnym środkiem ochronnym wyrządził lub groził wyrządzeniem poważnej szkody przemysłowi krajowemu.

ARTYKUŁ  5.8

Różne

Powiadomienia, o których mowa w art. 5.5 ust. 1 i art. 5.7 ust. 2, i wszelkie inne dokumenty przekazywane sobie przez Strony na mocy niniejszej sekcji sporządza się w języku angielskim.

SEKCJA  C

Ogólne środki ochronne

ARTYKUŁ  5.9

Postanowienia ogólne

1. Żadne z postanowień niniejszego rozdziału nie uniemożliwia Stronie stosowania środków ochronnych w odniesieniu do towaru pochodzącego z drugiej Strony zgodnie z art. XIX GATT 1994 oraz Porozumieniem w sprawie środków ochronnych.

2. Postanowienia niniejszej sekcji nie podlegają procedurze rozstrzygania sporów przewidzianej w rozdziale 21.

ARTYKUŁ  5.10

Stosowanie środków ochronnych

Strona nie stosuje ani nie utrzymuje jednocześnie w odniesieniu do tego samego towaru:

a) dwustronnego środka ochronnego określonego w sekcji B;

b) środka na mocy art. XIX GATT 1994 oraz Porozumienia w sprawie środków ochronnych; lub

c) środka ochronnego określonego w sekcji C części 3 załącznika 2-A.

SEKCJA  D

Środki antydumpingowe i wyrównawcze

ARTYKUŁ  5.11

Postanowienia ogólne

1. Strony zachowują swoje prawa i obowiązki wynikające z Porozumienia antydumpingowego i Porozumienia SCM.

2. Postanowienia niniejszej sekcji nie podlegają procedurze rozstrzygania sporów przewidzianej w rozdziale 21.

3. Postanowienia działu 3 nie mają zastosowania do środków antydumpingowych i wyrównawczych na mocy niniejszej Umowy.

ARTYKUŁ  5.12

Przejrzystość i ujawnienie istotnych faktów

1. Każda ze Stron prowadzi dochodzenia dotyczące cła antydumpingowego i wyrównawczego w sposób sprawiedliwy i przejrzysty oraz w oparciu o Porozumienie antydumpingowe i Porozumienie SCM.

2. Przed wprowadzeniem środków tymczasowych lub niezwłocznie po wprowadzeniu środków tymczasowych, o których mowa w art. 7 Porozumienia antydumpingowego i art. 17 Porozumienia SCM, a w każdym razie przed dokonaniem ostatecznego ustalenia, każda ze Stron w pełni ujawnia istotne fakty wzięte pod uwagę jako podstawa decyzji o ewentualnym zastosowaniu środków tymczasowych i ostatecznych. Ujawnienie wszystkich zasadniczych faktów pozostaje bez uszczerbku dla wymogów dotyczących poufności, o których mowa w art. 6.5 Porozumienia antydumpingowego i art. 12.4 Porozumienia SCM. Ujawnienia dokonuje się na piśmie oraz powinno ono przewidywać dostateczny okres umożliwiający zainteresowanym Stronom obronę ich interesów.

3. Ujawnieniu zasadniczych faktów, dokonane zgodnie z ust. 2, zawiera w szczególności:

a) w przypadku dochodzenia antydumpingowego, ustalone marginesy dumpingu, wystarczająco szczegółowe wyjaśnienie podstawy i metody, w oparciu o które ustalono wartości normalne i ceny eksportowe oraz metodologię stosowaną przy porównaniu normalnych wartości i ceny eksportowej obejmujących wszelkie dostosowania;

b) w przypadku dochodzenia antysubsydyjnego, określenie subsydiowania stanowiącego podstawę środków wyrównawczych, które zawiera wystarczająco szczegółowe informacje na temat obliczania kwoty oraz metodologii stosowanej, aby ustalić występowanie subsydiowania; oraz

c) odpowiednie informacje do ustalenia szkody, w tym informacje dotyczące wielkości przywozu towarów po cenach dumpingowych i wpływu tego towaru na ceny na rynku krajowym w odniesieniu do podobnych towarów, szczegółowe informacje dotyczące metody zastosowanej do obliczenia podcięcia cenowego, wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł krajowy oraz wykazanie związku przyczynowego obejmującego ocenę czynników innych niż przywóz towarów po cenach dumpingowych, o których mowa w art. 3.5 Porozumienia antydumpingowego.

4. W przypadkach, kiedy organ prowadzący dochodzenie ³⁸  danej Strony zamierza wykorzystać dostępne fakty zgodnie z art. 6.8 Porozumienia antydumpingowego, powiadamia on zainteresowaną stronę o swoich zamiarach i jasno określa powody, które mogą prowadzić do wykorzystania dostępnych faktów. Jeżeli - po udzieleniu możliwości przedstawienia w rozsądnym terminie dalszych wyjaśnień - organ prowadzący dochodzenie uzna, że dostarczone przez zainteresowaną stronę wyjaśnienia są niezadowalające, zawiera on w ujawnieniu istotnych faktów wyraźne wskazanie dostępnych faktów, których użył zamiast tych niezadawalających wyjaśnień.

ARTYKUŁ  5.13

Uwzględnienie interesu publicznego

Podczas prowadzenia dochodzeń antydumpingowych i dochodzeń dotyczących cła wyrównawczego w odniesieniu do towaru, organ dochodzeniowy Strony dokonującej przywozu, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, stwarza producentom podobnego towaru na terytorium Strony dokonującej przywozu, importerom towaru, użytkownikom przemysłowym towaru i przedstawicielom organizacji konsumenckich w przypadkach, gdy produkt jest powszechnie sprzedawany na poziomie detalicznym, możliwości przedstawienia swoich uwag na piśmie w odniesieniu do dochodzeń antydumpingowych i dochodzeń dotyczących cła wyrównawczego, w tym dotyczących potencjalnego wpływu ceł na ich sytuację.

ARTYKUŁ  5.14

POSTĘPOWANIE ANTYDUMPINGOWE

W przypadku kiedy organ dochodzeniowy Strony dokonującej przywozu otrzymuje pisemny wniosek skierowany przez przedstawicieli przemysłu krajowego lub w ich imieniu o wszczęcie dochodzenia antydumpingowego w odniesieniu do towaru pochodzącego z terytorium Strony dokonującej wywozu, Strona dokonująca przywozu powiadamia Stronę dokonującą wywozu o takim wniosku na co najmniej 10 dni przed wszczęciem dochodzenia.

ROZDZIAŁ  6

ŚRODKI SANITARNE I FITOSANITARNE

ARTYKUŁ  6.1

Cele

Celem niniejszego rozdziału jest:

a) ochrona życia lub zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin przez opracowywanie, wprowadzanie i egzekwowanie środków sanitarnych i fitosanitarnych przy jednoczesnym minimalizowaniu ich negatywnego wpływu na handel między Stronami;

b) wspieranie współpracy między Stronami w zakresie wykonania postanowień porozumienia SPS; oraz

c) dostarczenie środków służących poprawie komunikacji i współpracy między Stronami, ram umożliwiających rozwiązywanie kwestii związanych z wdrożeniem środków sanitarnych i fitosanitarnych oraz środków pozwalających na znalezienie rozwiązań możliwych do zaakceptowania przez obie Strony.

ARTYKUŁ  6.2

Zakres stosowania

Postanowienia niniejszego rozdziału mają zastosowanie do wszystkich środków sanitarnych i fitosanitarnych Stron określonych w porozumieniu SPS, które mogą, bezpośrednio lub pośrednio, wpływać na handel między Stronami.

ARTYKUŁ  6.3

Definicje

1. Do celów niniejszego rozdziału mają zastosowanie definicje zawarte w załączniku A do porozumienia SPS.

2. Do celów niniejszego rozdziału:

a) "warunki przywozu" oznaczają wszelkie środki sanitarne lub fitosanitarne, które muszą być spełnione w odniesieniu do przywozu produktów; oraz

b) "strefa chroniona" oznacza oficjalnie określoną część geograficzną każdej ze Stron, w której określony agrofag objęty przepisami nie zadomowił się pomimo warunków temu sprzyjających i pomimo faktu, że występuje w innych częściach terytorium danej Strony.

3. Ponadto do celów stosowania postanowień niniejszego rozdziału Komitet ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych ustanowiony zgodnie z art. 22.3 może postanowić w sprawie innych definicji, uwzględniając glosariusze i definicje opracowane przez właściwe organizacje międzynarodowe, takie jak Komisja Kodeksu Żywnościowego, Światowa Organizacja Zdrowia Zwierząt (zwana dalej "OIE") oraz odpowiednie organizacje międzynarodowe działające w ramach Międzynarodowej konwencji ochrony roślin (zwanej dalej "IPPC"). W przypadku wystąpienia rozbieżności pomiędzy definicjami uzgodnionymi przez Komitet ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych a definicjami określonymi w porozumieniu SPS, nadrzędne są definicje określone w porozumieniu SPS.

ARTYKUŁ  6.4

Związki z Porozumieniem WTO

Strony potwierdzają swoje prawa i obowiązki w zakresie środków sanitarnych i fitosanitarnych wynikające z porozumienia SPS. Żadne z postanowień niniejszego rozdziału nie ma wpływu na prawa i obowiązki każdej ze Stron wynikające z porozumienia SPS.

ARTYKUŁ  6.5

Właściwe organy oraz punkty kontaktowe

1. Z dniem wejścia w życie niniejszej Umowy każda ze Stron dostarcza drugiej Stronie opis organów właściwych do wykonania postanowień niniejszego rozdziału oraz punktu kontaktowego odpowiedzialnego za komunikację w kwestiach objętych niniejszym rozdziałem.

2. Każda ze Stron informuje drugą Stronę o wszelkich znaczących zmianach struktury, organizacji i podziału kompetencji swoich właściwych organów i zapewnia, by informacje dotyczące punktów kontaktowych były uaktualniane.

ARTYKUŁ  6.6

Ocena ryzyka

Strony zapewnią, aby ich środki sanitarne i fitosanitarne były oparte na ocenie ryzyka zgodnie z art. 5 oraz zgodnie z innymi istotnymi postanowieniami porozumienia SPS.

ARTYKUŁ  6.7

Warunki przywozu, procedury przywozowe i ułatwienia w handlu

1. W celu osiągnięcia odpowiedniego poziomu ochrony Strony dokonujące przywozu ustalają warunki przywozu, pod warunkiem przeprowadzenia, w razie konieczności, konsultacji między Stronami i przy uwzględnieniu tych konsultacji.

2. Bez uszczerbku dla praw i obowiązków Stron wynikających z porozumienia SPS Strona dokonująca przywozu powinna, na żądanie Strony dokonującej wywozu, stosować warunki przywozu produktów w sposób spójny na całym terytorium Strony dokonującej wywozu.

3. Postanowienia ust. 1 i 2 nie mają wpływu na warunki przywozowe między Stronami obowiązujące w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy. Strony zobowiązują się rozważyć wszelkie wnioski dotyczące przeglądu tych warunków przywozu.

4. W odniesieniu do wszelkich procedur przywozowych każda ze Stron zapewnia sprawdzenie i zapewnienie wdrożenia środków sanitarnych i fitosanitarnych, w tym dotyczących akceptacji i odprawy celnej, tak aby:

a) procedury takie były uproszczone, przyspieszone i zakończone bez zbędnej zwłoki, zgodnie z porozumieniem SPS;

b) procedur takich nie stosowano w sposób, który stanowiłby arbitralną lub nieuzasadnioną dyskryminację jednej ze Stron;

c) zwyczajowy okres przeprowadzania każdej procedury był publikowany lub by spodziewany czas trwania takiej procedury był podany do wiadomości zainteresowanej stronie na jej wniosek; oraz

d) wymagania dotyczące zakresu informacji ograniczać do tego, co jest niezbędne do przeprowadzenia właściwej kontroli, inspekcji i akceptacji, w tym akceptacji zastosowania dodatków lub dla ustalenia tolerancji zanieczyszczeń żywności, napojów i pożywienia dla zwierząt.

5. Uwzględniając stosowne normy opracowane w ramach IPPC, Strony utrzymują odpowiednie informacje na temat ich statusu obecności agrofagów, w tym programów nadzoru, zwalczania i ograniczania rozprzestrzeniania się oraz ich wyników w celu wniesienia wkładu do klasyfikacji agrofagów i uzasadnienia fitosanitarnych warunków przywozu.

6. Każda ze Stron ustanawia wykaz objętych przepisami agrofagów dla towarów ³⁹ , w przypadku gdy istnieją obawy związane z kwestiami fitosanitarnymi. W stosownych przypadkach wykaz zawiera:

a) agrofagi kwarantannowe, których występowania nie stwierdzono w żadnej części jej terytorium;

b) agrofagi kwarantannowe, o których wiadomo, że występują w części jej terytorium, lecz nie są szeroko rozpowszechnione i są pod urzędową kontrolą; oraz

c) wszelkie inne objęte przepisami agrofagi, w odniesieniu do których można zastosować środki fitosanitarne.

W przypadku towarów, w odniesieniu do których istnieją obawy związane z kwestiami fitosanitarnymi, warunki przywozu ogranicza się do środków zapewniających brak objętych przepisami agrofagów Strony dokonującej przywozu. Strona dokonująca przywozu udostępnia swój wykaz towarów objęty przepisami i wymogi fitosanitarne dotyczące przywozu w odniesieniu do wszystkich towarów objętych regulacjami. W stosownych przypadkach informacje takie obejmują szczególne deklaracje dotyczące agrofagów kwarantannowych i dodatkowe oświadczenia w sprawie świadectw fitosanitarnych określone przez Stronę dokonującą przywozu.

7. W przypadku konieczności ustalenia warunków przywozu na wniosek Strony dokonującej wywozu:

a) Strona dokonująca przywozu podejmuje wszelkie niezbędne kroki w celu umożliwienia przywozu danych produktów bez zbędnej zwłoki;

b) Strona dokonująca wywozu:

(i) dostarcza wszelkie istotne informacje wymagane przez Stronę dokonującą przywozu; oraz

(ii) zapewnia Stronie dokonującej przywozu odpowiedni dostęp umożliwiający przeprowadzanie audytów i innych odpowiednich procedur.

8. W przypadku gdy dostępny jest wybór alternatywnych środków sanitarnych lub fitosanitarnych umożliwiający osiągnięcie poziomu ochrony wymaganego przez Stronę dokonującą przywozu, Strony, na wniosek Strony dokonującej wywozu, rozważają wybór rozwiązań bardziej funkcjonalnych i mniej ograniczających handel.

9. Jeżeli świadectwo wydane przez Stronę dokonującą wywozu jest niezbędne do celów sanitarnych lub fitosanitarnych, Strony uzgadniają format świadectwa i jego treść, uwzględniając przy tym międzynarodowe normy, wytyczne lub zalecenia Komisji Kodeksu Żywnościowego, OIE lub IPPC.

10. Każda ze Stron promuje wdrażanie certyfikatu elektronicznego oraz innych technologii ułatwiających wymianę handlową.

11. Celem weryfikacji urzędników Strony dokonującej przywozu na terytorium Strony dokonującej wywozu powinno być ułatwianie nowych transakcji handlowych. Weryfikacje te nie powinny stać się środkiem stałym. Na wniosek Strony dokonującej wywozu i po przyjęciu bez zbędnej zwłoki przez Stronę dokonującą przywozu, Strona dokonująca przywozu zastępuje istniejący środek weryfikacji środkiem alternatywnym, który weryfikuje zgodność z wymogami dla środków fitosanitarnych uzgodnionymi przez Stronę dokonującą wywozu.

12. Przesyłki towarów objętych przepisami są przyjmowane w oparciu o odpowiednie gwarancje Strony dokonującej wywozu, bez specjalnego zezwolenia na przywóz w postaci licencji lub zezwolenia, z wyjątkiem przypadków, gdy konieczne jest oficjalne zezwolenie na przywóz, w oparciu o odpowiednie normy, wytyczne i zalecenia IPPC.

13. Analizę zagrożenia agrofagiem rozpoczyna się możliwie jak najszybciej i bez zbędnej zwłoki.

14. Wszelkie opłaty nakładane w związku z procedurami dotyczącymi przywożonych produktów pochodzących z terytorium Strony dokonującej wywozu są proporcjonalne w stosunku do opłat nakładanych na podobne produkty krajowe i nie powinny być wyższe niż rzeczywisty koszt usługi zgodnie z pkt 1 lit. f) załącznika C do porozumienia SPS.

ARTYKUŁ  6.8

Audyt

1. W celu uzyskania i utrzymania zaufania w kwestii skutecznego wykonania postanowień niniejszego rozdziału Strony udzielają sobie wzajemnej pomocy w prowadzaniu audytów dotyczących:

a) całości lub części systemu inspekcji i certyfikacji należącego do Strony dokonującej wywozu; oraz

b) wyników kontroli przeprowadzonych w ramach systemu inspekcji i certyfikacji należącego do Strony dokonującej wywozu.

Strony przeprowadzają te audyty zgodnie z postanowieniami porozumienia SPS, przy uwzględnieniu odpowiednich międzynarodowych norm, wytycznych i zaleceń Komisji Kodeksu Żywnościowego, OIE, IPPC.

2. Strona dokonująca przywozu może przeprowadzać audyty, zwracając się do Strony dokonującej wywozu o informacje lub przeprowadzając wizyty kontrolne na terytorium Strony dokonującej wywozu.

3. Wizyta kontrola jest przeprowadzana na warunkach uzgodnionych z wyprzedzeniem przez Strony.

4. Strona dokonująca przywozu umożliwia Stronie dokonującej wywozu przedstawienie uwag na piśmie na temat ustaleń z kontroli. Strona dokonująca przywozu uwzględnia wszelkie takie uwagi przed przyjęciem wniosków oraz podjęciem jakichkolwiek działań w tej sprawie. Strona dokonująca przywozu bez zbędnej zwłoki przekazuje Stronie dokonującej wywozu pisemne sprawozdanie zawierające jej wnioski.

5. Koszty wizyty kontrolnej pokrywa Strona dokonująca przywozu, chyba że Strony uzgodniły inaczej.

ARTYKUŁ  6.9

Procedura umieszczania w wykazie przedsiębiorstw lub obiektów

1. W przypadku gdy Strona dokonująca przywozu zwróci się o to, właściwe organy Strony dokonującej wywozu zapewniają, by sporządzano, uaktualniano i przekazywano Stronie dokonującej przywozu wykazy przedsiębiorstw i obiektów, które są zgodne z warunkami przywozu Strony dokonującej przywozu.

2. 40  Strona dokonująca przywozu może zwrócić się do Strony dokonującej wywozu o dostarczenie informacji koniecznych do uwzględnienia wykazów, o których mowa w ust. 1. Oprócz przypadków, kiedy do sprawdzenia pozycji w wykazie konieczne są dodatkowe informacje, Strona dokonująca przywozu bez zbędnej zwłoki podejmuje konieczne środki umożliwiające przywóz towarów od przedsiębiorstw i z obiektów ujętych w wykazie. Bez uszczerbku dla postanowień art. 6.13, środki takie nie obejmują wcześniejszych inspekcji, chyba że taka inspekcja jest wymagana na podstawie przepisów ustawowych i wykonawczych każdej ze Stron lub w inny sposób została uzgodniona przez Strony.

3. Strona dokonująca przywozu może przeprowadzać audyty zgodnie z art. 6.8.

4. W stosownych przypadkach Strona dokonująca przywozu podaje do wiadomości publicznej wykazy, o których mowa w ust. 1.

5. Strona powiadamia drugą Stronę o zamiarze wprowadzenia nowych przepisów ustawowych i wykonawczych wchodzących w zakres niniejszego artykułu i umożliwia drugiej Strony przedstawienie uwag na ten temat.

ARTYKUŁ  6.10

Dostosowanie do warunków regionalnych

1. W odniesieniu do zwierząt, produktów pochodzenia zwierzęcego i produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, Strony uznają pojęcie strefy i grupy określone w Kodeksie zdrowia zwierząt lądowych OIE oraz w Kodeksie Zdrowia Zwierząt Wodnych OIE.

2. Kiedy - na wniosek Strony dokonującej wywozu - Strona dokonująca przywozu ustanawia lub utrzymuje warunki sanitarne przy przywozie, uznaje ona strefy lub grupy ustanowione przez Stronę dokonującą wywozu jako podstawę rozpatrywania w celu umożliwienia dokonywania przywozu lub jego kontynuacji.

3. Strona dokonująca wywozu określa swoje strefy lub grupy, o których mowa w ust. 2, oraz, na wniosek Strony dokonującej przywozu, przedstawia pełne uzasadnienie i odnośne dane na podstawie Kodeksu zdrowia zwierząt lądowych OIE lub Kodeksu Zdrowia Zwierząt Wodnych OIE, lub w inny sposób, jaki Strony uznają za stosowny na podstawie wiedzy wynikającej z doświadczenia właściwych organów Strony dokonującej wywozu.

4. Każda ze Stron zapewnia bezzwłoczne wypełnianie procedur i obowiązków ustanowionych w ust. 2 i 3.

5. O ile Strony nie postanowią inaczej, Strony - za pośrednictwem Komitetu ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych - wymieniają informacje na temat sposobu ustanowienia i utrzymania wzajemnego uznawania statusu zdrowotnego, opierając się na Kodeksie zdrowia zwierząt lądowych OIE oraz zaleceniach przyjętych przez OIE.

6. Każda ze Stron może ustanowić strefy lub grupy, o których mowa w ust. 2, w odniesieniu do chorób, które nie są ujęte w Kodeksie zdrowia zwierząt lądowych OIE ani w Kodeksie zdrowia zwierząt wodnych OIE i uzgodnić z drugą Stroną stosowanie takich stref lub grup w handlu między Stronami.

7. W odniesieniu do roślin i produktów roślinnych Strony uznają pojęcia obszarów wolnych od agrofaga, miejsc produkcji wolnych od agrofaga, punktów produkcji wolnych od szkodników oraz obszarów niewielkiego rozpowszechnienia szkodników określone w Międzynarodowych Standardach dla Środków Fitosanitarnych opracowanych w ramach IPPC, a także pojęcie stref chronionych, które Strony uzgodnią stosować w handlu między sobą.

8. Kiedy - na wniosek Strony dokonującej wywozu - Strona dokonująca przywozu ustanawia lub utrzymuje warunki sanitarne przy przywozie, uznaje ona obszary wolne od szkodników, miejsca produkcji wolne od szkodników, punkty produkcji wolne od szkodników, obszary niewielkiego rozpowszechnienia szkodników i strefy chronione ustanowione przez Stronę dokonującą wywozu jako podstawę rozpatrywania w celu ustalenia zezwolenia lub utrzymania przywozu.

9. Strona dokonująca wywozu określa swoje obszary wolne od szkodników, miejsca produkcji wolne od szkodników, punkty produkcji wolnych od szkodników oraz obszary niewielkiego występowania szkodników lub strefy chronione. Na wniosek Strony dokonującej przywozu Strona dokonująca wywozu przedstawia pełne uzasadnienie i odnośne dane na podstawie stosownych Międzynarodowych Standardów dla Środków Fitosanitarnych opracowanych w ramach IPPC, lub w inny sposób, jaki Strony uznają za stosowny na podstawie wiedzy wynikającej z doświadczenia właściwych organów fitosanitarnych Strony dokonującej wywozu.

10. W celu wykonania ust. 7-9 można przeprowadzać konsultacje techniczne i kontrole. Konsultacje techniczne odbywają się zgodnie z art. 6.12. Audyty prowadzone są zgodnie z art. 6.8 z uwzględnieniem właściwości biologicznych danego agrofaga i z uwzględnieniem danego towaru.

11. Każda ze Stron zapewnia bezzwłoczne wypełnianie procedur i obowiązków określonych w ust. 8-10.

12. W przypadku stwierdzenia występowania agrofaga kwarantannowego w strefie chronionej Strona dokonująca wywozu niezwłocznie powiadamia o tym Stronę dokonującą przywozu i - na wniosek tej Strony - natychmiast zawiesza odpowiedni wywóz. Strona dokonująca wywozu może wznowić wywóz, pod warunkiem że Strona dokonująca przywozu uzna gwarancje przedstawione przez Stronę dokonującą wywozu za wystarczające.

ARTYKUŁ  6.11

Przejrzystość i wymiana informacji

1. Zgodnie z postanowieniami art. 7 Porozumienia SPS oraz załączników B i C do porozumienia SPS każda ze Stron:

a) zapewnia przejrzystość w zakresie:

(i) środków sanitarnych i fitosanitarnych, w tym warunków przywozu; oraz

(ii) procedur kontroli, inspekcji i akceptacji, w tym pełnych i szczegółowych informacji na temat obowiązkowych etapów administracyjnych, przewidywanych ram czasowych oraz organów odpowiedzialnych za przyjmowanie wniosków dotyczących przywozu i przetwarzania ich;

b) wspiera wzajemne zrozumienie środków sanitarnych i fitosanitarnych stosowanych przez każdą ze Stron; oraz

c) na uzasadniony wniosek drugiej Strony i najszybciej jak to możliwe, przekazuje informacje dotyczące środków sanitarnych i fitosanitarnych i ich stosowania obejmujące:

(i) warunki przywozu mające zastosowanie do przywozu szczególnych produktów;

(ii) stan zaawansowania wniosków o udzielenie zezwolenia w odniesieniu do określonych produktów;

(iii) częstotliwość kontroli przywozu prowadzonych w odniesieniu do produktów pochodzących z terytorium drugiej Strony; oraz

(iv) kwestie związane z opracowywaniem i stosowaniem jej środków fitosanitarnych, w tym postępów w zakresie nowych dostępnych dowodów naukowych, które wpływają lub mogą wpływać na handel między Stronami, w celu zminimalizowania ich negatywnego wpływu na handel.

2. Informacje, o których mowa w ust. 1 lit. a) i c), uznaje się za przekazane, jeżeli udostępniono je Stronie na drodze powiadomienia zgodnie z porozumieniem SPS, lub gdy udostępniono je na oficjalnej, publicznie dostępnej i bezpłatnej stronie internetowej Strony.

ARTYKUŁ  6.12

Konsultacje techniczne

1. Strona może zwrócić się o przeprowadzenie konsultacji technicznych, jeżeli ma poważne obawy dotyczące zdrowia lub życia ludzi, zwierząt lub roślin lub środków zaproponowanych lub wdrożonych przez drugą Stronę.

2. Druga Strona odpowiada bez zbędnej zwłoki na taki wniosek, aby podjąć konsultacje techniczne, które pozwolą rozwiązać te problemy.

3. Każda ze Stron dokłada starań w celu dostarczenia informacji niezbędnych, aby uniknąć zakłóceń w handlu, aby znaleźć rozwiązanie możliwe do zaakceptowania przez obie Strony.

4. Jeżeli w celu rozwiązania problemów Strony ustanowiły już inne mechanizmy niż te, o których mowa w niniejszym artykule, korzystają one z nich w miarę możliwości, aby uniknąć niepotrzebnego powielania.

5. Wszelkie zgłaszane przez drugą Stronę problemy w odniesieniu do środków sanitarnych i fitosanitarnych, o których mowa w ust. 1, każda ze Stron stara się rozwiązać w drodze konsultacji technicznych na mocy niniejszego artykułu zanim rozpocznie procedurę rozstrzygania sporów na mocy niniejszej Umowy.

6. Każda ze Stron może zakończyć konsultacje techniczne, powiadamiając o tym drugą Stronę na piśmie w dowolnym momencie nie wcześniej niż po upływie 90 dni od daty otrzymania od drugiej Strony odpowiedzi, o której mowa w ust. 2, lub w dowolnym innym terminie uzgodnionym przez Strony.

ARTYKUŁ  6.13

Środki nadzwyczajne

1. Strona może przyjąć środki nadzwyczajne, które są konieczne do ochrony życia lub zdrowia ludzi, zwierząt lub rośli. Przyjmując takie środki nadzwyczajne, właściwy organ danej Strony:

a) natychmiast powiadamia o takich środkach nadzwyczajnych właściwe organy drugiej Strony;

b) pozwala drugiej Stronie przedstawić uwagi na piśmie;

c) podejmuje, w razie potrzeby, konsultacje techniczne, o których mowa w art. 6.12; oraz

d) uwzględnia uwagi, o których mowa w lit. b), oraz wyniki konsultacji technicznych, o których mowa w lit. c).

2. Aby uniknąć niepotrzebnych zakłóceń w handlu, przy podejmowaniu decyzji w odniesieniu do przesyłek, które, w momencie przyjmowania środków nadzwyczajnych, są transportowane między Stronami Strona dokonująca przywozu uwzględnia informacje przekazane w odpowiednim terminie przez Stronę dokonującą wywozu.

3. Strona dokonująca przywozu zapewnia, aby żadnych nadzwyczajnych środków, o których mowa w ust. 1, nie utrzymywano bez poparcia tej decyzji dowodami naukowymi. W przypadkach, kiedy dowody naukowe są niewystarczające, Strona dokonująca przywozu może tymczasowo przyjąć środki nadzwyczajne na podstawie dostępnych stosownych informacji w tym informacji od odnośnych organizacji międzynarodowych. Strona dokonująca przywozu dokonuje przeglądu środków nadzwyczajnych w celu zminimalizowania ich negatywnego wpływu na handel przez uchylenie tego środka lub zastąpienie go środkiem o charakterze stałym.

ARTYKUŁ  6.14

Równoważność

1. Strona dokonująca przywozu akceptuje środki sanitarne i fitosanitarne Strony dokonującej wywozu jako równoważne, jeżeli Strona dokonująca wywozu obiektywnie wykaże Stronie dokonującej przywozu, że środki te prowadzą do osiągnięcia poziomu ochrony wymaganego przez Stronę dokonującą przywozu. W tym celu Stronie dokonującej przywozu należy umożliwić, na żądanie, w racjonalnym zakresie dostęp na potrzeby inspekcji, badania i innych odpowiednich procedur.

2. Na wniosek jednej ze Stron Strony rozpoczynają konsultacje w celu dojścia do porozumienia w kwestii określenia równoważności wskazanych środków sanitarnych i fitosanitarnych.

3. Przy ustalaniu równoważności środków sanitarnych i fitosanitarnych Strony uwzględniają odpowiednie wytyczne Komitetu WTO ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych, w szczególności jego decyzję w sprawie wykonania art. 4 Porozumienia w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych ⁴¹  oraz międzynarodowe normy, wytyczne i zalecenia Komitetu Kodeksu Żywnościowego, OIE lub IPPC.

4. W przypadku ustalenia równoważności Strony mogą uzgodnić inne warunki przywozu i uproszczone świadectwa, uwzględniając przy tym międzynarodowe normy, wytyczne lub zalecenia Komisji Kodeksu Żywnościowego, OIE lub IPPC.

ARTYKUŁ  6.15

Komitet ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych

1. Komitet ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych, ustanowiony na mocy art. 22.3, odpowiada za skuteczne wykonanie i funkcjonowanie postanowień niniejszego rozdziału.

2. Komitet ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych ma następujące cele:

a) usprawnić sposób, w jaki każda ze Stron wykonuje postanowienia niniejszego rozdziału;

b) rozważać zagadnienia sanitarne i fitosanitarne, będące przedmiotem wspólnego zainteresowania; oraz

c) usprawniać komunikację i zacieśniać współpracę w kwestiach sanitarnych i fitosanitarnych będących przedmiotem wspólnego zainteresowania.

3. Komitet ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych:

a) ma stanowić forum przyczyniające się do zwiększenia wiedzy Stron w kwestiach sanitarnych i fitosanitarnych, które odnoszą się do wykonania postanowień porozumienia SPS;

b) ma stanowić forum przyczyniające się do poprawy wzajemnej wiedzy na temat środków sanitarnych i fitosanitarnych obu Stron i związanych z nimi procesów regulacyjnych;

c) ma monitorować, dokonywać przeglądu i wymieniać się informacjami na temat wykonania i funkcjonowania postanowień niniejszego rozdziału;

d) ma służyć jako forum do rozwiązywania problemów, o których mowa w art. 6.12 ust. 1, w celu wypracowania rozwiązań możliwych do zaakceptowania przez obie Strony pod warunkiem, że Strony próbowały przedtem rozwiązać te problemy na drodze konsultacji technicznych zgodnie z art. 6.12, oraz jako forum do poruszania innych kwestii ustalonych przez Strony;

e) ma określać właściwe środki, które mogą obejmować powoływanie grup roboczych ad hoc, w celu wykonywania konkretnych zadań związanych z funkcjami Komitetu ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych;

f) może wskazywać i rozpatrywać projekty dotyczące współpracy technicznej między Stronami w zakresie rozwoju, wdrażania i stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych; oraz

g) może konsultować się w sprawach poruszanych na forum Komitetu WTO ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych i posiedzeniach, które odbywają się pod auspicjami Komisji Kodeksu Żywnościowego, OIE i IPPC oraz co do stanowiska, jakie ma przyjąć na tym forum i na posiedzeniach.

4. Komitet ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych składa się z przedstawicieli Stron odpowiedzialnych za środki sanitarne i fitosanitarne dysponujących odpowiednią wiedzą fachową.

5. Komitet ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych przyjmuje swój regulamin wewnętrzny i w razie potrzeby może wprowadzać do niego zmiany.

6. Pierwsze posiedzenie Komitetu ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych odbywa się w ciągu roku od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy.

ARTYKUŁ  6.16

Rozstrzyganie sporów

1. Postanowienia art. 6.6, art. 6.7 ust. 4 lit. b)-d) i art. 6.14 ust. 1 i 2 nie mogą być przedmiotem procedury rozstrzygania sporów przewidzianej w rozdziale 21.

2. O ile Strony nie zdecydują inaczej, w przypadku sporu przewidzianego w niniejszym rozdziale dotyczącego kwestii naukowych lub technicznych, zespół orzekający będzie zasięgał rady wybranych przez siebie ekspertów w porozumieniu ze Stronami. W tym celu zespół orzekający, na wniosek Strony, powołuje grupę doradczą ekspertów technicznych lub zasięga rady odpowiednich organizacji międzynarodowych.

ROZDZIAŁ  7

BARIERY TECHNICZNE W HANDLU

ARTYKUŁ  7.1

Cele

Celem niniejszego rozdziału jest ułatwienie i zwiększenie handlu towarami między Stronami przez:

a) zapewnienie, aby przepisy techniczne, normy i procedury oceny zgodności nie tworzyły niepotrzebnych przeszkód w handlu;

b) rozszerzenie współpracy między Stronami w tym w zakresie stosowania porozumienia TBT; oraz

c) wprowadzenie odpowiednich rozwiązań służących zmniejszaniu niepotrzebnego negatywnego wpływu na handel powodowanego przez środki objęte zakresem stosowania niniejszego rozdziału.

ARTYKUŁ  7.2

Zakres

1. Niniejszy rozdział odnosi się do opracowania, przyjęcia i stosowania norm, przepisów technicznych i procedur oceny zgodności centralnych jednostek rządowych, określonych w porozumieniu TBT, które mogą mieć wpływ na handel towarami między Stronami.

2. Każda ze Stron wprowadza, w miarę własnych możliwości, takie racjonalne środki, aby zachęcić jednostki samorządu terytorialnego na swoim terytorium na poziomie bezpośrednio poniżej rządu centralnego do przestrzegania postanowień art. 7.5-7.11, które to jednostki odpowiadają za przygotowywanie, przyjmowane i stosowanie przepisów technicznych, norm i procedur oceny zgodności.

3. Niniejszego rozdziału nie stosuje się do:

a) specyfikacji zakupów opracowanych przez organ rządowy i dotyczących jego wymogów w zakresie produkcji lub konsumpcji, ani

b) środków sanitarnych i fitosanitarnych określonych w załączniku A do porozumienia SPS.

ARTYKUŁ  7.3

Włączenie niektórych postanowień porozumienia TBT

1. Strony potwierdzają swoje prawa i obowiązki wynikające z porozumienia TBT.

2. Postanowienia art. 2-9 porozumienia TBT oraz załączników 1 i 3 do porozumienia TBT zostają włączone do niniejszej Umowy i stanowią jej część, z uwzględnieniem niezbędnych zmian.

3. W przypadku zaistnienia sporu dotyczącego konkretnego środka Strony, który według drugiej Strony narusza wyłącznie postanowienia porozumienia TBT, o których mowa w ust. 2, druga Strona, bez uszczerbku dla postanowień art. 21.27 ust. 1, wybiera mechanizm rozstrzygania sporów na podstawie Porozumienia WTO.

ARTYKUŁ  7.4

Definicje

Do celów niniejszego rozdziału mają zastosowanie terminy i definicje zawarte w załączniku 1 do porozumienia TBT.

ARTYKUŁ  7.5

Przepisy techniczne

1. Strony uznają znaczenie dobrych praktyk regulacyjnych w kontekście opracowania, przyjęcia i stosowania przepisów technicznych, w szczególności prac prowadzonych przez Komitet WTO ds. Barier Technicznych w Handlu w zakresie dobrych praktyk regulacyjnych. W związku z tym każda ze Stron zobowiązuje się:

a) przy opracowywaniu przepisów technicznych:

(i) oceniać - zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi lub wytycznymi administracyjnymi - dostępne rozwiązania regulacyjne lub pozaregulacyjne stanowiące alternatywę proponowanych przepisów, które mogłyby osiągnąć ich uzasadniony cel, aby zapewnić, że proponowane przepisy techniczne nie ograniczają handlu w stopniu większym niż to konieczne do osiągnięcia ich uzasadnionego celu, zgodnie z art. 2 ust. 2 porozumienia TBT; nic w niniejszym postanowieniu nie ma wpływu na prawo każdej ze Stron do bezzwłocznego przygotowania, przyjęcia i stosowania środków w przypadku pojawienia się nagłych problemów dotyczących bezpieczeństwa, zdrowia, ochrony środowiska lub bezpieczeństwa krajowego lub zaistnienia groźby wystąpienia takich problemów;

(ii) starać się systematycznie przeprowadzać oceny skutków regulacji technicznych mających znaczny wpływ na wymianę handlową, w tym ocenę ich wpływu na wymianę handlową; oraz

(iii) określać, w stosownych przypadkach, swoje przepisy techniczne na podstawie wymagań dotyczących produktów raczej pod względem właściwości funkcjonalnych niż charakterystyki konstrukcyjnej lub opisowej; oraz

b) weryfikować, nie naruszając postanowień art. 2 ust. 3 porozumienia TBT, przyjęte przepisy techniczne w odpowiednich odstępach czasu, najlepiej nie dłuższym niż pięć lat, w szczególności w celu zwiększenia ich spójności z odpowiednimi normami międzynarodowymi. Dokonując takiego przeglądu, każda Strona bierze pod uwagę między innymi wszelkie zmiany w odpowiednich normach międzynarodowych oraz fakty czy nadal istnieją okoliczności, które były przyczyną rozbieżności między przepisami technicznymi tej Strony i wszelkimi stosownymi normami międzynarodowymi. Wyniki tego przeglądu są przedstawiane i wyjaśniane drugiej Stronie, na jej wniosek.

2. W przypadku gdy jedna ze Stron uważa, że jej przepis techniczny oraz przepis techniczny drugiej Strony, które mają te same cele i zakres produktów, są równoważne, Strona może zwrócić się na piśmie do drugiej Strony, podając szczegółowe uzasadnienie, o uznanie przedmiotowych przepisów technicznych za równoważne. Strona będąca adresatem wniosku ustosunkowuje się pozytywnie do kwestii uznania tych przepisów technicznych za równoważne, nawet jeśli różnią się one od siebie, pod warunkiem że jest przekonana, że przepis techniczny wnioskującej Strony odpowiednio osiąga cele jej własnego przepisu technicznego. Jeżeli Strona będąca adresatem wniosku nie uznaje przepisu technicznego Strony wnioskującej za równoważny, Strona będąca adresatem wniosku wyjaśni na wniosek Strony wnioskującej powody podjęcia takiej decyzji.

3. Na wniosek Strony, która jest zainteresowana opracowywaniem przepisu technicznego podobnego do przepisu technicznego drugiej Strony, Strona będąca adresatem wniosku dostarcza, w miarę możliwości, Stronie wnioskującej odpowiednie informacje, w tym badania lub dokumenty, z wyjątkiem informacji poufnych, na których się opierała przy opracowywaniu przepisów technicznych.

4. Każda ze Stron stosuje jednolicie i spójnie wymogi dotyczące wprowadzania produktów na rynek, które są ustanowione w przepisach technicznych mających zastosowanie do całego jej terytorium. Jeśli Strona ma uzasadnione powody, aby przypuszczać, że którykolwiek z tych wymogów nie jest stosowany jednolicie i spójnie na terytorium drugiej Strony, oraz że sytuacja ta prowadzi do znacznego wpływu na handel dwustronny, Strona ta może powiadomić drugą Stronę o takich uzasadnionych powodach w celu wyjaśnienia tej sytuacji, i, w stosownych przypadkach, niezwłocznego rozwiązania problemu przez punkty kontaktowe, o których mowa w art. 7.14, lub inne właściwe organy ustanowione na mocy niniejszej Umowy.

ARTYKUŁ  7.6

Normy międzynarodowe

1. Do celów stosowania niniejszego rozdziału i porozumienia TBT, normy wydane przez organizacje międzynarodowe, takie jak: Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna (ISO), Międzynarodowa Komisja Elektrotechniczna (IEC), Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU), Komisja Kodeksu Żywnościowego, Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO), Światowe Forum na rzecz Harmonizacji Przepisów dotyczących Pojazdów (WP.29) w ramach Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (EKG ONZ), Podkomitet Ekspertów ONZ ds. Globalnie Zharmonizowanego Systemu Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów (UNSCEGHS) i Międzynarodowa konferencja ds. harmonizacji wymagań technicznych dla rejestracji produktów leczniczych stosowanych u ludzi (ICH) uznaje się za odpowiednie normy międzynarodowe, o których mowa w niniejszym rozdziale, art. 2 i 5 porozumienia TBT oraz w załączniku 3 do porozumienia TBT, o ile przy ich opracowywaniu kierowano się zasadami i procedurami określonymi w decyzji Komitetu WTO ds. Barier Technicznych w Handlu, dotyczącej zasad rozwoju międzynarodowych norm, wskazówek i zaleceń, w związku z art. 2 i 5 i załącznikiem 3 do porozumienia TBT ⁴² , z wyjątkiem sytuacji, gdy takie normy lub ich odpowiednie części byłyby nieskuteczne lub niewłaściwe do osiągnięcia wyznaczonych uzasadnionych celów.

2. W celu jak najszerszej harmonizacji norm Strony zachęcają regionalne lub krajowe jednostki normalizacyjne na swoim terytorium do:

a) aktywnego uczestnictwa, w granicach dostępnych im zasobów, w przygotowywaniu przez odpowiednie międzynarodowe jednostki normalizacyjne norm międzynarodowych;

b) wykorzystywania międzynarodowych norm jako podstawy opracowywanych norm, z wyjątkiem sytuacji, kiedy takie międzynarodowe normy byłyby nieskuteczne lub niewłaściwe, na przykład ze względu na niewystarczający poziom ochrony lub podstawowe czynniki klimatyczne lub geograficzne lub poważne problemy techniczne;

c) unikania powielania lub nakładania się prac z pracami międzynarodowych jednostek normalizacyjnych; oraz

d) dokonywania przeglądu swoich norm, które nie opierają się na odpowiednich normach międzynarodowych, we właściwych odstępach czasu, najlepiej nie dłuższych niż pięć lat, w celu zwiększenia ich spójności z odpowiednimi normami międzynarodowymi.

3. Przy opracowywaniu przepisów technicznych lub procedur oceny zgodności:

a) każda ze Stron stosuje odpowiednie normy międzynarodowe, wskazówki lub zalecenia, lub ich odpowiednie części, w zakresie, w jakim przewidziano w art. 2 ust. 4 i art. 5 ust. 4 porozumienia TBT, jako podstawę dla swoich przepisów technicznych i procedur oceny zgodności i unika odchyleń od odpowiednich norm międzynarodowych lub dodatkowych wymogów w porównaniu z tymi normami, z wyjątkiem sytuacji, w których Strona opracowująca przepisy techniczne lub procedury oceny zgodności może wykazać, w oparciu o odpowiednie informacje, w tym dostępne dowody naukowe lub techniczne, że takie międzynarodowe normy byłyby nieskutecznym lub niewłaściwym narzędziem do osiągnięcia zamierzonych uzasadnionych celów, o których mowa w art. 2 ust. 2 i art. 5 ust. 4 porozumienia TBT; oraz

b) jeżeli Strona nie stosuje odpowiednich międzynarodowych norm, wskazówek lub zaleceń lub ich odpowiednich części, o których mowa w ust. 1, jako podstawy swoich przepisów technicznych lub procedur oceny zgodności, dana Strona, na wniosek drugiej Strony, wyjaśnia, dlaczego uważa, że takie normy międzynarodowe są nieskuteczne lub niewłaściwe do osiągnięcia uzasadnionych wytyczonych celów, o których mowa w art. 2 ust. 2 i art. 5 ust. 4 porozumienia TBT, oraz przedstawia odpowiednie informacje, w tym dostępne dowody naukowe lub techniczne, na których ocena ta jest oparta, i określa części przepisów technicznych lub procedur oceny zgodności danego przepisu, które merytorycznie odbiegają od odpowiednich międzynarodowych norm, wskazówek lub zaleceń.

4. 43  Każda ze Stron zachęca regionalne lub krajowe jednostki normalizacyjne na swoim terytorium do podejmowania współpracy z odpowiednimi organami normalizacyjnymi drugiej Strony w ramach międzynarodowych działań normalizacyjnych, których obie Strony lub jednostki normalizujące obu Stron są członkami. Taka współpraca dwustronna mogłaby mieć na celu między innymi promowanie rozwoju norm międzynarodowych, wspieranie opracowywania norm wspólnych dla obu Stron w obszarach wspólnego zainteresowania, w których nie istnieją normy międzynarodowe, w szczególności w odniesieniu do nowych produktów lub technologii, lub dalszą poprawę wymiany informacji między jednostkami normalizacyjnymi Stron.

ARTYKUŁ  7.7

Normy

1. 44  Strony potwierdzają swoje obowiązki na podstawie art. 4 ust. 1 porozumienia TBT dotyczące zagwarantowania przyjęcia i stosowania przez regionalne lub krajowe jednostki normalizacyjne na ich terytorium Kodeksu właściwego postępowania przy przygotowywaniu, przyjmowaniu i stosowaniu norm określonego w załączniku 3 do porozumienia TBT.

2. Strony przypominają, że zgodnie z definicją normy określonej w załączniku 1 do porozumienia TBT, przestrzeganie norm nie jest obowiązkowe. W przypadku gdy na terytorium Strony wymagana jest zgodność z normą przez włączenie danej normy do przepisów technicznych lub procedur oceny zgodności lub odniesienie do niej w takich przepisach lub procedurach, dana Strona - przy opracowywaniu projektu przepisów technicznych lub procedur oceny zgodności - spełnia zobowiązania w zakresie przejrzystości określone w art. 2 ust. 9 lub art. 5 ust. 6 porozumienia TBT oraz w art. 7.9.

3. 45  Każda ze Stron, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, zachęca swoje regionalne i krajowe jednostki normalizacyjne, aby zapewniały odpowiedni udział zainteresowanych osób na terytorium danej Strony w opracowywaniu norm i umożliwiały osobom pochodzącym z terytorium drugiej Strony uczestnictwo w procedurach konsultacji dostępnych ogółowi społeczeństwa, na równie korzystnych warunkach jak te przyznawane osobom pochodzącym z ich własnego terytorium.

4. Strony zobowiązują się do wymiany informacji na temat:

a) sposobu wykorzystania przez każdą ze Stron norm na potrzeby wykazania lub ułatwiania zgodności z przepisami technicznymi;

b) ich procesów ustanawiania norm, w szczególności sposobu i zakresu, w jakim normy międzynarodowe lub regionalne są wykorzystywane jako podstawa ich norm krajowych i regionalnych; oraz

c) umów lub porozumień dotyczących współpracy w zakresie normalizacji ze stronami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi.

ARTYKUŁ  7.8

Procedury oceny zgodności

1. W odniesieniu do opracowywania, przyjmowania i stosowania przepisów technicznych, postanowienia art. 7.5 ust. 1 lit. a) ppkt (i) oraz (ii) i ust. 1 lit. b) mają również zastosowanie odpowiednio do procedur oceny zgodności.

2. Zgodnie z art. 5 ust. 1.2 porozumienia TBT każda ze Stron zapewnia, aby procedury oceny zgodności nie były bardziej rygorystyczne ani nie były stosowane bardziej rygorystycznie niż jest to konieczne do zapewnienia Stronie dokonującej przywozu wystarczającej pewności, że produkty są zgodne z odpowiednimi przepisami lub normami technicznymi z uwzględnieniem zagrożeń związanych z produktami, w tym ryzyka spowodowanego brakiem zgodności ze wspomnianymi przepisami i normami.

3. Strony uznają, że istnieje wiele mechanizmów ułatwiających przyjęcie wyników procedur oceny zgodności. Mechanizmy te mogą obejmować:

a) wzajemne uznanie umów w sprawie wyników procedur oceny zgodności w odniesieniu do specjalnych przepisów technicznych, które to oceny są przeprowadzane przez organy zlokalizowane na terytorium drugiej Strony;

b) dobrowolne porozumienia oparte na współpracy między organami oceny zgodności zlokalizowanymi na terytorium każdej ze Stron;

c) fakultatywne i wielostronne umowy lub porozumienia o uznawaniu, w których obie Strony uczestniczą;

d) wykorzystywanie akredytacji do kwalifikacji organów oceny zgodności;

e) rządowe wyznaczanie organów oceny zgodności w tym organów oceny zgodności zlokalizowanych na terytorium drugiej Strony;

f) uznawanie przez Stronę wyników procedur oceny zgodności przeprowadzanych na terytorium drugiej Strony; oraz

g) poświadczenie zgodności producenta lub dostawcy.

4. Strony wymieniają informacje na temat mechanizmów, o których mowa w ust. 3. Strona, na wniosek drugiej Strony, dostarcza informacji na temat:

a) mechanizmów, o których mowa w ust. 3, oraz podobnych środków w celu ułatwienia przyjmowania wyników procedur oceny zgodności;

b) czynników obejmujących ocenę ryzyka i zarządzanie ryzykiem uwzględnianych przy wyborze odpowiednich procedur oceny zgodności w stosunku do konkretnych produktów; oraz

c) polityki w dziedzinie akredytacji, w tym międzynarodowych norm akredytacji oraz międzynarodowych umów i porozumień w dziedzinie akredytacji, w tym umów w zakresie Międzynarodowej Współpracy w dziedzinie Akredytacji Laboratoriów (ILAC) i Międzynarodowego Forum Akredytacji (IAF), w miarę możliwości i w miarę jak są stosowane przez Stronę w danym obszarze.

5. W odniesieniu do tych mechanizmów każda ze Stron:

a) wykorzystuje, w miarę możliwości i zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, poświadczenie zgodności dostawcy jako gwarancję zgodności z obowiązującymi przepisami technicznymi;

b) wykorzystuje akredytację na podstawie upoważnienia udzielonego jej przez organy rządowe lub prowadzoną przez organy rządowe, w zależności od sytuacji, jako sposób wykazania kompetencji technicznych wobec organów oceny zgodności;

c) jeżeli akredytację ustanowiono prawnie jako oddzielny etap do kwalifikacji organów zgodności, zapewnia ona, aby działalność w zakresie akredytacji była niezależna od działalności w zakresie oceny zgodności oraz aby nie dochodziło do konfliktu interesów między jednostkami akredytującymi a jednostkami oceniającymi zgodność, którym udzielają akredytacji; Strony mogą wypełnić to zobowiązanie, oddzielając organy oceny zgodności od jednostek akredytujących ⁴⁶ ;

d) rozważa przystąpienie lub, w stosownych przypadkach, nie zabrania organom prowadzącym testy, kontrole i certyfikację przystępowania do umów lub porozumień międzynarodowych w celu ułatwienia przyjmowania wyników oceny zgodności; oraz

e) w przypadku upoważnienia przez Stronę co najmniej dwóch organów oceny zgodności do przeprowadzania procedur oceny zgodności wymaganych dla wprowadzenia produktu do obrotu, nie zabrania podmiotom gospodarczym dokonania wyboru spośród tych organów.

6. Strony współpracują w dziedzinie wzajemnego uznawania zgodnie z umową o wzajemnym uznawaniu między Wspólnotą Europejską a Japonią sporządzoną w Brukseli w dniu 4 kwietnia 2001 r. Strony mogą również postanowić, zgodnie z odpowiednimi postanowieniami tej Umowy, o rozszerzeniu zakresu jeśli chodzi o produkty, stosowne wymogi regulacyjne i uznane organy oceny zgodności.

ARTYKUŁ  7.9

Przejrzystość

1. Przy opracowywaniu przepisu technicznego lub procedury oceny zgodności, które mogą mieć znaczący wpływ na handel, każda ze Stron:

a) przeprowadza procedury konsultacji, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, które są ogólnie dostępne i podaje do wiadomości publicznej wyniki takich procedur konsultacji oraz wszelkich istniejących ocen skutków;

b) pozwala osobom pochodzącym z terytorium drugiej Strony na uczestnictwo w procedurach konsultacji, które są ogólnie dostępne, na warunkach nie mniej korzystnych niż te przyznane osobom pochodzącym z jej własnego terytorium;

c) uwzględnia uwagi drugiej Strony przy przeprowadzaniu procedur konsultacji, które są ogólnie dostępne i, na wniosek drugiej Strony, bez zbędnych opóźnień przedstawia pisemne odpowiedzi na uwagi zgłoszone przez tę Stronę;

d) w uzupełnieniu do postanowień art. 7.5 ust. 1 lit. a) ppkt (ii), podaje do wiadomości publicznej wyniki oceny skutków, jeżeli taka ocena została przeprowadzona, dotyczącej proponowanego przepisu technicznego lub procedury oceny zgodności, obejmującej wpływ na wymianę handlową; oraz

e) stara się, na wniosek drugiej Strony, przedstawić - w języku angielskim - streszczenie oceny skutków, o którym mowa w lit. d).

2. Przy dokonywaniu zgłoszeń zgodnie z art. 2 ust. 9.2 lub art. 5 ust. 6.2 porozumienia TBT, każda ze Stron:

a) daje drugiej Stronie, co do zasady, co najmniej 60 dni od daty zgłoszenia na przekazanie pisemnych uwag do wniosku, z wyjątkiem pojawienia się nagłych problemów dotyczących bezpieczeństwa, zdrowia, ochrony środowiska albo bezpieczeństwa krajowego lub zaistnienia zagrożenia wystąpieniem takich problemów oraz, w miarę możliwości, należycie uwzględnia racjonalne wnioski o przedłużenie okresu przedkładania uwag;

b) przedstawia elektroniczną wersję pełnego tekstu zgłoszenia wraz ze zgłoszeniem;

c) w przypadku gdy tekst zgłoszenia nie jest sformułowany w jednym z urzędowych języków WTO przedstawia szczegółowy i wyczerpujący opis treści środka w formacie zgłoszenia oraz tłumaczenie tekstu zgłoszenia w jednym z urzędowych języków WTO, jeżeli jest ono już dostępne;

d) udziela pisemnej odpowiedzi na pisemne uwagi dotyczące wniosku otrzymane od drugiej Stronie nie później niż w dniu publikacji ostatecznej wersji przepisów technicznych lub procedur oceny zgodności;

e) przedstawia informację o przyjętej ostatecznej wersji tekstu zgłoszenia w formie addendum do pierwotnego zgłoszenia;

f) zachowuje rozsądny odstęp czasu ⁴⁷  między terminem publikacji przepisów technicznych a terminem ich wejścia w życie umożliwiający podmiotom gospodarczym drugiej Strony dostosowanie się do nich; oraz

g) zapewnia, że punkty informacyjne ustanowione zgodnie z art. 10 porozumienia TBT udzielają informacji i odpowiedzi w jednym z języków urzędowych WTO na rozsądne zapytania drugiej Strony lub zainteresowanych osób pochodzących z terytorium drugiej Strony na temat przyjętych przepisów technicznych i procedur oceny zgodności.

3. Każda ze Stron udziela na wniosek drugiej Strony informacji dotyczących celów i powodów wprowadzenia przepisów technicznych lub procedury oceny zgodności, które Strona przyjęła lub których przyjęcie proponuje.

4. Każda ze Stron zapewnia, aby przyjęte przepisy techniczne i procedury oceny zgodności były publicznie dostępne na oficjalnych stronach internetowych oraz aby były dostępne w języku angielskim, jeżeli tłumaczenie już istnieje.

ARTYKUŁ  7.10

Nadzór rynku

1. Do celów niniejszego artykułu "nadzór rynku" jest funkcją władzy publicznej oddzieloną od procedur oceny zgodności i sprawowaną po zakończeniu tych procedur; funkcja ta jest odzwierciedlona w działaniach podejmowanych i środkach wprowadzanych przez organy publiczne na podstawie procedur Strony, których celem jest umożliwienie Stronie monitorowanie lub osiągnięcie zgodności produktów z wymogami określonymi w przepisach ustawowych i wykonawczych.

2. Każda ze Stron, między innymi:

a) wymienia się z drugą Stroną informacjami na temat nadzoru rynku i egzekwowania prawa dotyczącymi, na przykład, organów odpowiedzialnych za nadzór rynku i egzekwowanie prawa lub środków wprowadzanych wobec niebezpiecznych produktów;

b) zapewnia niezależność funkcji nadzoru rynku od funkcji oceny zgodności, aby uniknąć konfliktu interesów ⁴⁸ ; oraz

c) zapewnia, aby nie dochodziło do konfliktu interesów między organami nadzoru rynku oraz danymi osobami podlegającymi kontroli lub nadzorowi takimi jak producent, importer i dystrybutor.

ARTYKUŁ  7.11

Oznakowanie i etykietowanie

1. Strony odnotowują, że przepis techniczny może zawierać wyłącznie wymogi w zakresie oznakowania lub etykietowania lub dotyczyć wyłącznie takich wymogów. W związku z tym, jeżeli Strona opracowuje wymogi dotyczące oznakowania lub etykietowania w postaci przepisu technicznego, Strona ta zapewnia, aby takie wymogi nie były przygotowywane, przyjmowane ani stosowane w celu - ani ze skutkiem - tworzenia niepotrzebnych przeszkód w handlu międzynarodowym ani aby nie ograniczały handlu w stopniu większym niż to konieczne do osiągnięcia uzasadnionych celów, o których mowa w art. 2 ust. 2 porozumienia TBT.

2. Strony zgadzają się w szczególności, że jeżeli Strona posiada wymóg oznakowania lub etykietowania produktów w formie przepisów technicznych:

a) informacje wymagane do takiego oznakowania lub etykietowania produktów ograniczają się do tego, co jest istotne dla zainteresowanych osób takich jak konsumenci, użytkownicy produktu lub organy i co wskazuje na zgodność produktu z wymogami regulacyjnymi;

b) Strona nie wymaga żadnego uprzedniego zatwierdzenia, żadnej uprzedniej rejestracji ani certyfikacji oznakowań ani etykiet produktów jako warunku wstępnego wprowadzenia do obrotu na swoim rynku produktów, które spełniają obowiązkowe wymagania techniczne, chyba że jest to niezbędne do osiągnięcia uzasadnionego celu;

c) jeżeli dana Strona wymaga stosowania niepowtarzalnego numeru identyfikacyjnego w zakresie oznakowania lub etykietowania produktów, wydaje ona taki numer bezzwłocznie w sposób niedyskryminacyjny zainteresowanym osobom, w tym producentom, importerom i dystrybutorom;

d) w odniesieniu do informacji wymaganych w państwie przeznaczenia towarów - pod warunkiem że nie są one mylące, wewnętrznie sprzeczne ani niejasne ani że nie naruszają uzasadnionych celów Strony - Strona zezwala na to, co następuje:

(i) informacje w innych językach oprócz języka wymaganego w państwie przeznaczenia towarów;

(ii) międzynarodowe nazwy, piktogramy, symbole lub elementy graficzne; oraz

(iii) informacje dodatkowe w stosunku do informacji wymaganych w państwie przeznaczenia towarów;

e) Strona akceptuje, aby etykietowanie i poprawianie etykietowania odbywało się w składach celnych w punkcie przywozu jako alternatywa do etykietowania na terytorium Strony dokonującej wywozu, chyba że ze względów zdrowia publicznego lub bezpieczeństwa wymaga się, aby etykietowania dokonywały osoby zatwierdzone; oraz

f) Strony starają się akceptować nietrwałe lub usuwalne etykiety bądź też oznakowanie lub etykiety w dokumentacji towarzyszącej, a nie fizycznie przymocowane do produktu, chyba że uznają, że naruszałoby to uzasadnione cele porozumienia TBT.

ARTYKUŁ  7.12

Współpraca

1. Strony zacieśniają współpracę w dziedzinie przepisów technicznych, norm i procedur oceny zgodności w celu pogłębienia wzajemnego zrozumienia swoich systemów oraz ułatwienia dostępu do swoich rynków. Strony uznają, że istniejące dialogi dotyczące współpracy regulacyjnej są ważnym elementem służącym wzmocnieniu takiej współpracy.

2. Strony starają się określić, opracować i promować inicjatywy ułatwiające wymianę handlową będącą przedmiotem wspólnego zainteresowania.

3. Inicjatywy, o których mowa w ust. 2, mogą dotyczyć:

a) poprawy jakości i skuteczności ich odnośnych przepisów technicznych, norm i procedur oceny zgodności oraz promowania dobrych praktyk regulacyjnych poprzez współpracę regulacyjną między Stronami obejmującą wymianę informacji, doświadczeń i danych;

b) w odpowiednich przypadkach, upraszczania ich odpowiednich przepisów technicznych, norm i procedur oceny zgodności;

c) zwiększenia spójności ich odpowiednich przepisów technicznych, norm i procedur oceny zgodności z odpowiednimi międzynarodowymi normami, wskazówkami lub zaleceniami;

d) zapewnienia sprawnej interakcji i współpracy między ich odpowiednimi organami regulacyjnymi na szczeblu międzynarodowym, regionalnym lub krajowym;

e) promowania lub zacieśnienia współpracy między organizacjami Stron odpowiedzialnymi za normalizację, akredytację i procedury oceny zgodności; oraz

f) wymiany informacji, w miarę możliwości, na temat barier technicznych w handlu w kontekście umów i porozumień międzynarodowych, których jedna ze Strona lub obie Strony są stronami.

ARTYKUŁ  7.13

Komitet ds. Barier Technicznych w Handlu

1. Komitet do spraw Barier Technicznych w Handlu ustanowiony zgodnie z art. 22.3 jest odpowiedzialny za skuteczne wykonanie i funkcjonowanie postanowień niniejszego rozdziału.

2. Komitet ds. Barier Technicznych w Handlu pełni następujące funkcje:

a) dokonuje przeglądu wykonania i funkcjonowania postanowień niniejszego rozdziału;

b) dokonuje przeglądu współpracy w zakresie opracowywania i doskonalenia przepisów technicznych, norm i procedur oceny zgodności, o których mowa w art. 7.12;

c) dokonuje przeglądu postanowień niniejszego rozdziału w świetle wszelkich zmian związanych z Komitetem WTO ds. Barier Technicznych w Handlu ustanowionym na mocy art. 13 porozumienia TBT, a w razie konieczności opracowuje zalecenia dotyczące zmian w niniejszym rozdziale;

d) podejmuje wszelkie kroki, jakie Strony mogą uznać za pomocne w wykonaniu przez nie postanowień niniejszego rozdziału i porozumienia TBT oraz w ułatwianiu handlu między Stronami;

e) omawia, na wniosek jednej ze Stron, wszelkie kwestie objęte postanowieniami niniejszego rozdziału;

f) niezwłocznie zajmuje się wszelkimi kwestiami podnoszonymi przez Stronę dotyczącymi opracowywania, przyjmowania lub stosowania przepisów technicznych, norm lub procedur oceny zgodności drugiej Strony na mocy niniejszego rozdziału i porozumienia TBT;

g) powołuje, jeżeli jest to konieczne do osiągnięcia celów niniejszego rozdziału, techniczne grupy robocze ad hoc, aby zbadały konkretne kwestie lub sektory i zaproponowały rozwiązania;

h) prowadzi wymianę informacji na temat prac prowadzonych na forach regionalnych i wielostronnych zaangażowanych w działania dotyczące przepisów technicznych, norm i procedur oceny zgodności oraz wykonania i funkcjonowania postanowień niniejszego rozdziału;

i) pełnienie innych zadań przekazanych przez Wspólny Komitet na mocy art. 22.1 ust. 5 lit. b); oraz

j) składa sprawozdania Wspólnemu Komitetowi, jeśli uzna on to za stosowne, na temat wykonania i funkcjonowania postanowień niniejszego rozdziału.

3. Komitet ds. Barier Technicznych w Handlu i wszelkie techniczne grupy robocze ad hoc pod jego auspicjami są koordynowane przez:

a) w przypadku Unii Europejskiej - Komisję Europejską; oraz

b) w przypadku Japonii - Ministerstwo Spraw Zagranicznych.

4. Organy, o których mowa w ust. 3, są odpowiedzialne za koordynację z odpowiednimi instytucjami i osobami na ich odpowiednich terytoriach, a także za zapewnienie, aby takie instytucje i osoby były, w razie konieczności, zapraszane na posiedzenia Komitetu ds. Barier Technicznych w Handlu.

5. Na wniosek Strony, Komitet do spraw Barier Technicznych w Handlu oraz wszelkie techniczne grupy robocze ad hoc pod jego auspicjami zbierają się w terminach i miejscach uzgodnionych przez przedstawicieli Stron. Posiedzenia mogą odbywać się w drodze wideokonferencji lub za pomocą innych środków.

ARTYKUŁ  7.14

Punkty kontaktowe

1. Z chwilą wejścia w życie niniejszej Umowy każda ze Stron wyznacza punkt kontaktowy, aby zapewnić wykonywanie niniejszego rozdziału, oraz przekazuje drugiej Stronie dane kontaktowe wraz z informacjami dotyczącymi właściwych urzędników. Strony niezwłocznie powiadamiają się wzajemnie o wszelkich zmianach tych danych.

2. Do funkcji punktu kontaktowego należy:

a) wymiana informacji na temat przepisów technicznych, norm i procedur oceny zgodności każdej ze Stron lub wszelkich innych kwestii objętych niniejszym rozdziałem;

b) udzielanie wszelkich informacji lub wyjaśnień, o jakie zwraca się Strona zgodnie z postanowieniami niniejszego rozdziału, w formie drukowanej lub elektronicznej, w rozsądnym terminie uzgodnionym przez Strony, a w miarę możliwości, w ciągu 60 dni od daty otrzymania wniosku; oraz

c) niezwłoczne wyjaśnianie i rozwiązywanie, w miarę możliwości, wszelkich kwestii podnoszonych przez Stronę w związku z opracowywaniem, przyjmowaniem lub stosowaniem przepisów technicznych, norm i procedur oceny zgodności na mocy niniejszego rozdziału i porozumienia TBT.

ROZDZIAŁ  8

HANDEL USŁUGAMI, LIBERALIZACJA INWESTYCJI I HANDEL ELEKTRONICZNY

SEKCJA  A

Postanowienia ogólne

ARTYKUŁ  8.1

Zakres

1. Strony, potwierdzając swoje zobowiązania w ramach Porozumienia WTO oraz swoje zobowiązanie do stworzenia lepszych warunków do rozwoju handlu i inwestycji między Stronami, ustanawiają niniejszym niezbędne uzgodnienia dotyczące stopniowej i wzajemnej liberalizacji handlu usługami i inwestycji oraz współpracy w zakresie handlu elektronicznego.

2. Do celów niniejszego rozdziału Strony potwierdzają przysługujące im prawo do wprowadzania na swoim terytorium środków regulacyjnych niezbędnych do osiągania uzasadnionych celów polityki, takich jak ochrona zdrowia publicznego, bezpieczeństwa, środowiska lub moralności publicznej, ochrona społeczna i ochrona konsumentów czy promowanie i ochrona różnorodności kulturowej.

3. Niniejszy rozdział nie ma zastosowania do środków odnoszących się do osób fizycznych Strony starających się o dostęp do rynku pracy drugiej Strony ani do środków dotyczących narodowości lub obywatelstwa, stałego pobytu czy też stałego zatrudnienia.

4. Niniejszy rozdział nie uniemożliwia Stronie stosowania środków regulujących wjazd lub pobyt czasowy osób fizycznych na jej terytorium, w tym środków niezbędnych dla ochrony integralności granic i zapewnienia zorganizowanego przemieszczania się osób fizycznych przez jej granice, pod warunkiem że środki takie nie są stosowane w sposób niweczący lub naruszający korzyści przypadające drugiej Stronie na mocy postanowień niniejszego rozdziału. Samego faktu wymagania wizy od osób fizycznych pochodzących z niektórych państw, gdy w przypadku innych państw wiza nie jest wymagana, nie uznaje się za niweczący lub naruszający korzyści wynikające z postanowień niniejszego rozdziału.

ARTYKUŁ  8.2

Definicje

Do celów niniejszego rozdziału:

a) "usługi w zakresie naprawy i obsługi technicznej statku powietrznego, podczas których statek powietrzny jest wycofany z użytku" oznaczają czynności prowadzone w odniesieniu do statku powietrznego lub jego części w czasie, gdy jest on wycofany z użytku, i nie obejmują tzw. obsługi liniowej;

b) "usługi komputerowego systemu rezerwacji (KSR)" oznaczają usługi świadczone przy użyciu systemów komputerowych zawierających informacje o rozkładach lotów przewoźników lotniczych, dostępności oraz opłatach i zasadach pobierania opłat, za pomocą których to systemów można dokonywać rezerwacji lub wystawiać bilety;

c) "przedsiębiorstwo objęte niniejszą Umową" oznacza przedsiębiorstwo na terytorium Strony utworzone zgodnie z ppkt (i), bezpośrednio lub pośrednio, przez przedsiębiorcę drugiej Strony, istniejące w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy lub założone po tym dniu, zgodnie z mającym zastosowanie prawem;

d) "transgraniczny handel usługami" oznacza świadczenie usług:

(i) z terytorium jednej Strony na terytorium drugiej Strony; lub

(ii) na terytorium jednej Strony na rzecz usługobiorcy pochodzącego z terytorium drugiej Strony,

e) "podatki bezpośrednie" obejmują wszystkie podatki od dochodu całkowitego, całkowitego kapitału albo części dochodu lub kapitału - wraz z podatkami od dochodów z przeniesienia własności, podatkami od majątku, spadków i darowizn oraz z podatkami od całości płac lub wynagrodzeń wypłaconych przez przedsiębiorstwa, jak również podatki od wzrostu wartości kapitału;

f) "działalność gospodarcza" obejmuje wszelkie usługi lub wszelką działalność o charakterze przemysłowym, handlowym i zawodowym lub działalność rzemieślniczą, z wyjątkiem usług świadczonych lub działalności prowadzonej w związku z wykonywaniem władzy publicznej;

g) "przedsiębiorstwo" oznacza osobę prawną lub oddział lub biuro przedstawicielskie;

h) "przedsiębiorca Strony" oznacza osobę fizyczną lub prawną Strony, która stara się utworzyć, tworzy lub utworzyła przedsiębiorstwo zgodnie z lit. i), na terytorium drugiej Strony;

i) "utworzenie przedsiębiorstwa" oznacza utworzenie lub nabycie osoby prawnej, m.in. w oparciu o udział kapitałowy, albo założenie oddziału lub przedstawicielstwa, odpowiednio w Unii Europejskiej lub w Japonii, w celu ustanowienia lub utrzymania trwałych powiązań gospodarczych ⁴⁹ ;

j) "istniejący" oznacza mający zastosowanie w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy;

k) "obsługa naziemna" oznacza świadczenie w porcie lotniczym na zasadzie odpłatności lub na podstawie umowy takich usług, jak: reprezentowanie przedsiębiorstw lotniczych, usługi w zakresie administracji i nadzoru; obsługa pasażerów; obsługa bagażu; obsługa ramp; zaopatrzenie w żywność i napoje (catering), z wyjątkiem przygotowywania żywności; obsługa towarów i przesyłek; zaopatrzenie statków powietrznych w materiały napędowe; obsługa oraz sprzątanie statków powietrznych; transport naziemny oraz operacje lotnicze, czynności administracyjne związane z załogą i planowanie lotów. Obsługa naziemna nie obejmuje: własnej obsługi naziemnej; ochrony; obsługi liniowej; naprawy i obsługi technicznej statku powietrznego ani eksploatacji niezbędnej scentralizowanej infrastruktury portu lotniczego, takiej jak urządzenia odladzające, systemy dystrybucji paliwa, systemy obsługi bagażu i systemy transportu wewnątrzlotniskowego, lub zarządzania tą infrastrukturą;

l) "osoba prawna" oznacza każdy podmiot prawny właściwie ustanowiony lub w inny sposób utworzony na podstawie właściwego prawa, do celów komercyjnych lub innych, prywatny lub publiczny, włączając w to spółkę kapitałową, fundusz powierniczy, spółkę osobową, spółkę joint venture, spółkę jednoosobową lub stowarzyszenie;

m) osoba prawna jest:

(i) "własnością" osób fizycznych lub prawnych Strony, jeśli ponad 50 % udziałów w jej kapitale jest własnością osób fizycznych lub prawnych pochodzących z tej Strony; oraz

(ii) "kontrolowana" przez osoby fizyczne lub prawne Strony, jeżeli te osoby fizyczne lub prawne mają uprawnienia do powołania większości zarządu albo mogą w inny uprawniony sposób kierować jej działaniami;

n) "osoba prawna Strony" oznacza:

(i) dla Unii Europejskiej osobę prawną utworzoną lub zorganizowaną na mocy przepisów ustawodawczych i wykonawczych Unii Europejskiej lub z jej państw członkowskich i prowadzącą znaczące operacje gospodarcze ⁵⁰  na terytorium Unii Europejskiej; oraz

(ii) dla Japonii osobę prawną utworzoną lub zorganizowaną na mocy przepisów ustawodawczych i wykonawczych Japonii oraz prowadzącą znaczące operacje gospodarcze na terytorium Japonii;

Niezależnie od postanowień ppkt (i) oraz (ii) przedsiębiorstwa żeglugowe mające siedzibę poza Unią Europejską lub Japonią i kontrolowane odpowiednio przez obywateli państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub Japonii, również są objęte postanowieniami niniejszego rozdziału, jeśli ich statki są zarejestrowane zgodnie z właściwymi przepisami w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w Japonii i pływają pod banderą tego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub Japonii;

o) "środki wprowadzone lub utrzymywane przez Stronę" oznaczają środki wprowadzone lub utrzymane przez:

(i) administrację i władze stopnia centralnego, regionalnego lub lokalnego; oraz

(ii) organy pozarządowe sprawujące władzę delegowaną przez administrację lub władze stopnia centralnego, regionalnego lub lokalnego;

p) "działalność" oznacza prowadzenie i utrzymywanie przedsiębiorstwa, zarządzanie nim, korzystanie z niego, a także jego sprzedaż lub rozporządzanie nim w inny sposób;

q) "sprzedaż i marketing usług transportu lotniczego" oznacza możliwość swobodnej sprzedaży i swobodnego wprowadzania do obrotu własnych usług z zakresu transportu lotniczego przez danego przewoźnika lotniczego, która obejmuje wszystkie aspekty marketingu, takie jak badanie rynku, reklama i dystrybucja; działania te nie obejmują wyceny usług transportu lotniczego ani mających zastosowanie warunków;

r) "usługi" oznaczają wszelkie usługi w jakichkolwiek sektorach z wyjątkiem usług świadczonych w związku z wykonywaniem władzy publicznej;

s) "usługi świadczone lub działania prowadzone w związku z wykonywaniem władzy publicznej" oznaczają wszelkie usługi lub działania, które nie są świadczone lub wykonywane na zasadach handlowych ani w ramach konkurencji z jednym podmiotem gospodarczym lub większą ich liczbą;

t) "usługodawca" oznacza osobę fizyczną lub prawną, która zamierza świadczyć lub świadczy usługi; oraz

u) "usługodawca Strony" oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną Strony, która zamierza świadczyć lub świadczy usługi.

ARTYKUŁ  8.3

Wyjątki o charakterze ogólnym

1. Do celów sekcji B art. XX GATT 1994 zostaje włączony do niniejszej Umowy i stanowi jej część, z uwzględnieniem niezbędnych zmian ⁵¹ .

2. Pod warunkiem że środki takie nie są stosowane w sposób stanowiący arbitralną lub nieuzasadnioną dyskryminację pomiędzy krajami, na których terytorium panują podobne warunki, lub ukryte ograniczenie w odniesieniu do utworzenia przedsiębiorstwa lub handlu usługami, żadne z postanowień sekcji B-F nie może być interpretowane jako uniemożliwiające Stronie wprowadzenie lub egzekwowanie środków:

a) niezbędnych do ochrony bezpieczeństwa publicznego lub moralności publicznej bądź utrzymania porządku publicznego ⁵² ;

b) niezbędnych dla ochrony życia lub zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin ⁵³ ;

c) niezbędnych do zapewnienia przestrzegania przepisów ustawowych lub wykonawczych, które nie są sprzeczne z postanowieniami niniejszego rozdziału, w tym przepisów odnoszących się do:

(i) zapobiegania oszukańczym i nieuczciwym działaniom lub do postępowania ze skutkami niewykonania umów;

(ii) ochrony życia prywatnego osób w zakresie przetwarzania i rozpowszechniania danych osobowych oraz ochrony poufności akt i rachunków osobistych; lub

(iii) bezpieczeństwa; lub

d) niezgodnych z art. 8.8 ust. 1 i 2 oraz art. 8.16 ust. 1, pod warunkiem, że zróżnicowane traktowanie ma na celu zapewnienie sprawiedliwego lub skutecznego ⁵⁴  nakładania lub poboru podatków bezpośrednich w odniesieniu do działalności gospodarczej, przedsiębiorców, usług lub usługodawców drugiej Strony.

ARTYKUŁ  8.4

Komitet ds. Handlu Usługami, Liberalizacji Inwestycji i Handlu Elektronicznego

1. Komitet ds. Handlu Usługami, Liberalizacji Inwestycji i Handlu Elektronicznego ustanowiony na podstawie art. 22.3 (zwany dalej w niniejszym rozdziale "Komitetem") jest odpowiedzialny za skuteczne wykonywanie i funkcjonowanie postanowień niniejszego rozdziału.

2. Komitet pełni następujące funkcje:

a) przeprowadzanie przeglądów i monitorowanie wykonania i funkcjonowania postanowień niniejszego rozdziału oraz środków niezgodnych określonych w wykazach każdej ze Stron w załącznikach I - IV do załącznika 8-B;

b) wymiana informacji na temat wszelkich kwestii dotyczących niniejszego rozdziału;

c) analiza ewentualnych zmian postanowień niniejszego rozdziału;

d) omawianie wszelkich kwestii związanych z niniejszym rozdziałem uzgodnionych między przedstawicielami Stron; oraz

e) pełnienie innych zadań przekazanych przez Wspólny Komitet na mocy art. 22.1 ust. 5 lit. b).

3. Komitet składa się z przedstawicieli Stron, w tym urzędników właściwych ministerstw lub agencji odpowiedzialnych za kwestie do rozwiązania. Komitet może zaprosić przedstawicieli odpowiednich podmiotów innych niż rządy Stron posiadających niezbędną wiedzę ekspercką w odniesieniu do kwestii wymagających rozwiązania.

ARTYKUŁ  8.5

Przegląd

1. Każda ze Stron stara się w stosownych przypadkach ograniczać lub eliminować środki niespełniające wymogów określone w jej odpowiednich wykazach w załącznikach I-IV do załącznika 8-B.

2. Mając na uwadze wprowadzenie ewentualnych zmian postanowień niniejszego rozdziału i zgodne ze swoimi zobowiązaniami na mocy umów międzynarodowych, Strony dokonują przeglądu ram prawnych dotyczących handlu usługami, liberalizacji inwestycji, handlu elektronicznego i otoczenia inwestycyjnego, w tym niniejszej Umowy, zgodnie z art. 23.1.

SEKCJA  B

Liberalizacja inwestycji

ARTYKUŁ  8.6

Zakres

1. Niniejsza sekcja ma zastosowanie do środków wprowadzonych lub utrzymywanych przez Stronę w odniesieniu do tworzenia przedsiębiorstwa lub prowadzenia działalności gospodarczej przez:

a) przedsiębiorców drugiej Strony;

b) przedsiębiorstwa objęte niniejszą Umową; oraz

c) do celów art. 8.11 wszelkie przedsiębiorstwa na terytorium Strony stosującej lub utrzymującej dany środek.

2. Niniejsza sekcja nie ma zastosowania do:

a) usług morskiego transportu kabotażowego ⁵⁵ ;

b) przewozów lotniczych lub powiązanych usług wspierających przewozy lotnicze ⁵⁶ , innych niż:

(i) usługi w zakresie naprawy i obsługi technicznej statku powietrznego, podczas których statek powietrzny jest wycofany z użytku;

(ii) sprzedaż i marketing usług transportu lotniczego;

(iii) usługi komputerowego systemu rezerwacji (KSR), oraz

(iv) obsługa naziemna; oraz

c) usług audiowizualnych.

ARTYKUŁ  8.7

Dostęp do rynku

Strona nie utrzymuje ani nie wprowadza, w odniesieniu do dostępu do rynku poprzez utworzenie przedsiębiorstwa lub działalność przedsiębiorcy drugiej Strony lub przedsiębiorstwa objętego niniejszą Umową, w jednostkach podziału administracyjnego bądź na obszarze całego terytorium środków, które:

a) nakładają ograniczenia odnoszące się do ⁵⁷ :

(i) liczby przedsiębiorstw, czy to w postaci kontyngentów liczbowych, monopoli, praw wyłącznych, czy też wymogów wykonania testu potrzeb ekonomicznych;

(ii) całkowitej wartości transakcji lub aktywów, w postaci kontyngentów liczbowych lub wymogu wykonania testu potrzeb ekonomicznych;

(iii) całkowitej liczby transakcji lub całkowitej wielkości produkcji wyrażonych jako określone jednostki liczbowe, w postaci kontyngentów lub wymogu wykonania testu potrzeb ekonomicznych;

(iv) udziału kapitału zagranicznego, w postaci górnego progu procentowego ograniczającego udziały zagranicznych podmiotów albo całkowitą wartość inwestycji zagranicznych w ujęciu indywidualnym lub zbiorczym; lub

(v) całkowitej liczby osób fizycznych, które mogą być zatrudnione w danym sektorze lub które przedsiębiorstwo może zatrudniać i które są niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej i bezpośrednio związane z jej prowadzeniem, w postaci kontyngentów liczbowych lub wymogu wykonania testu potrzeb ekonomicznych; lub

b) stanowią ograniczenie lub wymagają szczególnego rodzaju podmiotowości prawnej lub spółki joint venture, poprzez które przedsiębiorca drugiej Strony może prowadzić działalność gospodarczą.

ARTYKUŁ  8.8

Traktowanie narodowe

1. Każda ze Stron przyznaje przedsiębiorcom drugiej Strony i przedsiębiorstwom objętym niniejszą Umową traktowanie nie mniej korzystne od traktowania, jakie Strona ta przyznaje, w podobnych sytuacjach, własnym przedsiębiorcom i ich przedsiębiorstwom, w odniesieniu do tworzenia przedsiębiorstwa na jej terytorium.

2. Każda ze Stron przyznaje przedsiębiorcom drugiej Strony i przedsiębiorstwom objętym niniejszą Umową traktowanie nie mniej korzystne od traktowania, jakie Strona ta przyznaje, w podobnych sytuacjach, własnym przedsiębiorcom i ich przedsiębiorstwom, w odniesieniu do działalności na jej terytorium.

3. Dla większej przejrzystości należy zaznaczyć, że ust. 1 i 2 nie należy interpretować jako uniemożliwiających Stronie wprowadzenie obowiązków statystycznych lub wymogów informacyjnych w związku z przedsiębiorstwami objętymi niniejszą Umową, o ile obowiązki i wymogi te nie stanowią obejścia obowiązku Strony wynikającego z niniejszego artykułu.

ARTYKUŁ  8.9

Najwyższe uprzywilejowanie

1. Każda ze Stron przyznaje przedsiębiorcom drugiej Strony i przedsiębiorstwom objętym niniejszą Umową traktowanie nie mniej korzystne od traktowania, jakie Strona ta przyznaje, w podobnych sytuacjach, przedsiębiorcom z państw trzecich oraz ich przedsiębiorstwom, w odniesieniu do tworzenia przedsiębiorstwa na jej terytorium.

2. Każda ze Stron przyznaje przedsiębiorcom drugiej Strony i przedsiębiorstwom objętym niniejszą Umową traktowanie nie mniej korzystne od traktowania, jakie Strona ta przyznaje, w podobnych sytuacjach, przedsiębiorcom z państw trzecich oraz ich przedsiębiorstwom, w odniesieniu do działalności na jej terytorium.

3. Ust. 1 i 2 nie należy interpretować jako zobowiązujących Stronę do rozszerzenia na przedsiębiorców drugiej Strony i przedsiębiorstwa objęte niniejszą Umową traktowania wynikającego z:

a) umowy międzynarodowej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania lub innej umowy międzynarodowej lub innego ustalenia międzynarodowego odnoszących się całkowicie lub głównie do opodatkowania; lub

b) istniejących lub przyszłych środków gwarantujących uznanie kwalifikacji, licencji lub środków ostrożności, o których mowa w art. VII GATS lub ust. 3 jego załącznika dotyczącego usług finansowych.

4. Dla większej pewności należy zaznaczyć, że "traktowanie", o którym mowa w ust. 1 i 2, nie obejmuje procedur dotyczących rozstrzygania sporów między inwestorami a państwami przewidzianych w innych umowach międzynarodowych.

5. Postanowienia prawa materialnego zawarte w innych umowach międzynarodowych zawartych przez Stronę z państwami trzecimi ⁵⁸  nie stanowią same w sobie traktowania, o którym mowa w niniejszym artykule. Dla większej pewności należy zaznaczyć, że działania lub zaniechania Strony w odniesieniu do tych postanowień mogą stanowić traktowanie ⁵⁹  i w związku z tym dawać podstawę do naruszenia niniejszego artykułu w takim zakresie, w jakim naruszenia tego nie stwierdza się wyłącznie na podstawie wspomnianych postanowień.

ARTYKUŁ  8.10

Kadra kierownicza wyższego szczebla i organ zarządzający i nadzorczy  ⁶⁰

Strona nie wymaga, aby przedsiębiorstwo objęte niniejszą Umową powoływało na stanowiska w kadrze zarządzającej, kierowniczej lub w organie zarządzającym lub nadzorczym osoby fizyczne posiadające określone obywatelstwo.

ARTYKUŁ  8.11

Zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników

1. Strona nie nakłada i nie egzekwuje żadnego z następujących wymogów, ani też nie egzekwuje podjętych zobowiązań, w związku z utworzeniem przedsiębiorstwa lub działalnością dowolnego przedsiębiorstwa na jej terytorium ⁶¹ :

a) wywozu określonego poziomu lub odsetka towarów lub usług;

b) osiągnięcia określonego poziomu lub odsetka udziału lokalnego;

c) nabycia lub wykorzystania towarów produkowanych lub usług świadczonych na terytorium Strony lub przyznania preferencji względem takich towarów lub usług, lub też nabycia towarów lub usług od osób fizycznych lub prawnych bądź innych podmiotów na terytorium Strony;

d) powiązania w jakikolwiek sposób wolumenu lub wartości przywozu z wolumenem lub wartością wywozu lub z kwotą wpływów w walucie obcej związanych z tym przedsiębiorstwem;

e) ograniczenia na jej terytorium sprzedaży towarów lub usług, które są produkowane lub świadczone przez to przedsiębiorstwo, poprzez powiązanie tej sprzedaży w jakikolwiek sposób z wolumenem lub wartością jej wywozu lub wpływów w walucie obcej

f) ograniczenia wywozu lub sprzedaży eksportowej;

g) przekazania technologii, procesu produkcji lub innej prawnie zastrzeżonej wiedzy na rzecz osoby fizycznej lub prawnej lub dowolnego innego podmiotu na terytorium Strony;

h) zlokalizowania siedziby głównej takiego przedsiębiorstwa na dany region lub rynek światowy na terytorium Strony;

i) zatrudnienia określonej liczby lub odsetka obywateli Strony;

j) osiągnięcia danego poziomu lub wartości prac badawczo-rozwojowych na terytorium Strony;

k) dostarczania co najmniej jednego z towarów produkowanych lub co najmniej jednej z usług świadczonych przez przedsiębiorstwo do określonego regionu lub na rynek światowy wyłącznie z własnego terytorium Strony; lub

l) przyjęcia:

(i) stawki lub kwoty opłaty licencyjnej poniżej pewnego poziomu; lub

(ii) określonego okresu obowiązywania umowy licencyjnej ⁶² ;

w odniesieniu do wszelkich umów licencyjnych obowiązujących w czasie, kiedy wymóg ten jest nakładany lub egzekwowany lub gdy egzekwowane jest zobowiązanie, lub w odniesieniu do wszelkich przyszłych umów licencyjnych zawartych dobrowolnie między przedsiębiorstwem a osobą fizyczną lub prawną lub też dowolnym innym podmiotem na terytorium Strony, jeżeli wymóg jest nakładany lub egzekwowany lub egzekwowane jest zobowiązanie, w sposób, który stanowi bezpośrednią ingerencję w tę umowę licencyjną przez wykonywanie pozasądowej władzy publicznej Strony ⁶³ .

2. Strona nie uzależnia otrzymania lub dalszego otrzymywania korzyści, które są związane z utworzeniem przedsiębiorstwa lub działalnością jakiegokolwiek przedsiębiorstwa na jej terytorium, od wywiązania się z któregokolwiek z poniższych wymogów:

a) osiągnięcia określonego poziomu lub odsetka udziału lokalnego;

b) nabycia lub wykorzystania towarów produkowanych na terytorium Strony lub przyznania preferencji względem takich towarów, lub też nabycia towarów od osób fizycznych lub prawnych bądź innych podmiotów na terytorium Strony;

c) powiązania w jakikolwiek sposób wolumenu lub wartości przywozu z wolumenem lub wartością wywozu lub z kwotą wpływów w walucie obcej związanych z tym przedsiębiorstwem;

d) ograniczenia na jej terytorium sprzedaży towarów lub usług, które są produkowane lub świadczone przez to przedsiębiorstwo, poprzez powiązanie tej sprzedaży w jakikolwiek sposób z wolumenem lub wartością jej wywozu lub wpływów w walucie obcej; lub

e) ograniczenia wywozu lub sprzedaży eksportowej;

3. Żadne z postanowień ust. 2 nie może być interpretowane jako uniemożliwiające Stronie uzależnienia otrzymania lub dalszego otrzymywania korzyści związanych z utworzeniem przedsiębiorstwa lub działalnością jakiegokolwiek przedsiębiorstwa na jej terytorium od wywiązania się z wymogu ulokowania produkcji, świadczenia usług, szkolenia lub zatrudnienia pracowników, budowy lub rozbudowy poszczególnych zakładów lub prowadzenia prac badawczo-rozwojowych na terytorium Strony.

4. Ust. 1 lit. a)-c) oraz ust. 2 lit. a) i b) nie mają zastosowania do wymogów dotyczących kwalifikacji w odniesieniu do towarów lub usług w związku z promowaniem wywozu i programami pomocy zagranicznej.

5. Ust. 1 lit. g) i l) nie mają zastosowania, kiedy:

a) wymóg został nałożony lub wyegzekwowany lub zobowiązanie zostało wyegzekwowane przez sąd, trybunał administracyjny lub organ ochrony konkurencji, aby zaradzić naruszeniu prawa konkurencji; lub

b) Strona zezwala na korzystanie z prawa własności intelektualnej zgodnie z art. 31 lub 31bis porozumienia TRIPS, lub środków wymagających ujawnienia danych lub informacji prawnie zastrzeżonych, które wchodzą w zakres art. 39 ust. 3 porozumienia TRIPS i są z nim zgodne.

6. Ust. 1 lit. l) nie ma zastosowania, jeżeli wymóg został nałożony lub wyegzekwowany lub zobowiązanie zostało wyegzekwowane przez trybunał jako godziwe wynagrodzenie na podstawie przepisów prawa autorskiego Strony.

7. Ust. 2 lit. a) i b) nie mają zastosowania do wymogów nałożonych lub egzekwowanych przez Stronę dokonującą przywozu, dotyczących składu towarów wymaganego, aby towar ten kwalifikował się do objęcia go taryfą preferencyjną lub kontyngentem preferencyjnym.

8. Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla zobowiązań Strony na podstawie Porozumienia WTO.

ARTYKUŁ  8.12

Środki niespełniające wymogów i wyjątki

1. Art. 8.7-8.11 nie mają zastosowania do:

a) wszelkich istniejących środków niespełniających wymogów, utrzymywanych przez Stronę na poziomie:

(i) w przypadku Unii Europejskiej:

A) Unii Europejskiej, jak określono w wykazie tej Strony w załączniku I do załącznika 8-B;

B) instytucji rządowych na szczeblu centralnym państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jak określono w wykazie tej Strony w załączniku I do załącznika 8-B;

C) instytucji rządowych i samorządowych na szczeblu regionalnym państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jak określono w wykazie tej Strony w załączniku I do załącznika 8-B; lub

D) władz lokalnych innych niż te, o których mowa w pkt C; oraz

(ii) w przypadku Japonii:

A) instytucji rządowych na szczeblu centralnym, jak określono w wykazie tej Strony w załączniku I do załącznika 8-B;

B) prefektury, jak określono w wykazie tej Strony w załączniku I do załącznika 8-B; lub

C) władz lokalnych innych niż prefektura;

b) dalszego stosowania lub szybkiego przedłużenia obowiązywania wszelkich środków niespełniających wymogów, o których mowa w lit. a); lub

c) zmiany lub modyfikacji dowolnego środka niespełniającego wymogów, o którym mowa w lit. a) i b), pod warunkiem, że zmiana lub modyfikacja ta nie obniża zgodności środka z art. 8.7-8.11, w porównaniu ze stanem bezpośrednio przed wprowadzeniem takiej zmiany lub modyfikacji.

2. Art. 8.7-8.11 nie mają zastosowania do jakichkolwiek środków wprowadzonych lub utrzymywanych przez Stronę w odniesieniu do sektorów, podsektorów lub rodzajów działalności określonych w wykazie tej Strony w załączniku II do załącznika 8-B.

3. Strona nie wymaga, na podstawie żadnego środka wprowadzonego po dacie wejście w życie niniejszej Umowy i zamieszczonego w wykazie tej Strony w załączniku II do załącznika 8-B, aby przedsiębiorca drugiej Strony ze względu na swoją przynależność państwową sprzedał lub zbył w inny sposób przedsiębiorstwo istniejące w chwili, gdy ten środek wchodzi w życie.

4. Art. 8.8 i 8.9 nie mają zastosowania do żadnego środka, który stanowi wyjątek lub odstępstwo od art. 3 lub 4 porozumienia TRIPS, jak szczegółowo określono w art. 3-5 porozumienia TRIPS.

5. Art. 8.7-8.11 nie mają zastosowania do jakichkolwiek środków wprowadzonych lub utrzymywanych przez Stronę w odniesieniu do zamówień publicznych.

6. Art. 8.7-8.10 nie mają zastosowania do dotacji przyznanych przez Strony.

ARTYKUŁ  8.13

Odmowa przyznania korzyści

Strona może odmówić przyznania korzyści płynących z niniejszej sekcji przedsiębiorcy drugiej Strony, który jest osobą prawną drugiej Strony, i jego przedsiębiorstwu objętemu niniejszą Umową, jeżeli ta osoba prawna jest własnością osoby fizycznej lub prawnej pochodzącej z państwa trzeciego lub jest przez taką osobę kontrolowana, i Strona odmawiająca wprowadza lub utrzymuje środki odnoszące się do wspomnianego państwa trzeciego, które:

a) są związane z utrzymaniem międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, obejmującym ochronę praw człowieka; oraz

b) zakazują prowadzenia transakcji z tą osobą prawną lub jej przedsiębiorstwem objętym niniejszą Umową lub doszłoby do naruszenia lub obejścia tych zakazów, gdyby korzyści, o których mowa w niniejszej sekcji, zostały przyznane na rzecz tej osoby lub tego przedsiębiorstwa.

SEKCJA  C

Transgraniczny handel usługami

ARTYKUŁ  8.14

Zakres

1. Niniejsza sekcja ma zastosowanie do środków wprowadzonych lub utrzymywanych przez Stronę, które mają wpływ na transgraniczny handel usługami przez usługodawców drugiej Strony. Środki te obejmują m.in. środki mające wpływ na:

a) produkcję, dystrybucję, marketing, sprzedaż lub dostarczanie usługi;

b) zakup usługi, korzystanie z niej lub jej opłacanie; oraz

c) dostęp do usług oferowanych publicznie i korzystanie z tych usług, w związku ze świadczeniem usługi.

2. Niniejsza sekcja nie ma zastosowania do:

a) usług morskiego transportu kabotażowego ⁶⁴ ;

b) przewozów lotniczych lub powiązanych usług wspierających przewozy lotnicze ⁶⁵ , innych niż:

(i) usługi w zakresie naprawy i obsługi technicznej statku powietrznego, podczas których statek powietrzny jest wycofany z użytku;

(ii) sprzedaż i marketing usług transportu lotniczego;

(iii) usługi komputerowego systemu rezerwacji (KSR); oraz

(iv) obsługa naziemna;

c) zamówień publicznych;

d) usług audiowizualnych; oraz

e) dotacji, zgodnie z definicją i postanowieniami zawartymi w rozdziale 12.

ARTYKUŁ  8.15

Dostęp do rynku

Strona nie utrzymuje ani nie wprowadza w jednostkach podziału administracyjnego bądź na obszarze całego terytorium środków, które:

a) nakładają ograniczenia odnoszące się do:

(i) liczby usługodawców, czy to w postaci kontyngentów liczbowych, monopolów, usługodawców na zasadzie wyłączności, czy też wymogów wykonania testu potrzeb ekonomicznych ⁶⁶ ;

(ii) całkowitej wartości transakcji usługowych lub aktywów, w postaci kontyngentów liczbowych lub wymogu wykonania testu potrzeb ekonomicznych; lub

(iii) całkowitej liczby transakcji usługowych lub całkowitego wolumenu wykonanych usług wyrażonych jako określone jednostki liczbowe, w postaci kontyngentów lub wymogu wykonania testu potrzeb ekonomicznych ⁶⁷ ; lub

b) ograniczają lub wymagają szczególnego rodzaju podmiotowości prawnej lub wspólnego przedsięwzięcia, za pośrednictwem których usługodawca może świadczyć usługę.

ARTYKUŁ  8.16

Traktowanie narodowe

1. Każda ze Stron przyznaje usługom i usługodawcom drugiej Strony traktowanie nie mniej korzystne od tego, jakie przyznaje własnym podobnym usługom i usługodawcom.

2. Strona może spełnić wymóg ust. 1 przez przyznanie usługom i usługodawcom drugiej Strony traktowania identycznego lub innego z formalnego punktu widzenia niż to, które przyznaje własnym podobnym usługom i usługodawcom.

3. Identyczne lub różne z formalnego punktu widzenia traktowanie uważane jest za mniej korzystne, jeżeli zmienia ono warunki konkurencji na korzyść usług lub usługodawców danej Strony w porównaniu z podobnymi usługami lub usługodawcami drugiej Strony.

4. Żadne z postanowień niniejszego artykułu nie może być interpretowane jako wymagające od którejkolwiek ze Stron rekompensaty za wszelkie nieodłączne niekorzystne czynniki konkurencji, które wynikają z faktu, że odnośne usługi lub usługodawcy pochodzą z zagranicy.

ARTYKUŁ  8.17

Najwyższe uprzywilejowanie

1. Każda ze Stron przyznaje usługom i usługodawcom drugiej Strony traktowanie nie mniej korzystne od tego, jakie przyznaje podobnym usługom i usługodawcom pochodzącym z państwa trzeciego.

2. Ustępu 1 nie należy interpretować jako zobowiązującego którąkolwiek ze Stron do rozszerzenia na usługi i usługodawców drugiej Strony korzystniejszego traktowania wynikającego z:

a) umowy międzynarodowej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania lub innej umowy międzynarodowej lub innego ustalenia międzynarodowego odnoszących się całkowicie lub głównie do opodatkowania; lub

b) istniejących lub przyszłych środków gwarantujących uznanie kwalifikacji, licencji lub środków ostrożności, o których mowa w art. VII GATS lub ust. 3 jego załącznika dotyczącego usług finansowych.

ARTYKUŁ  8.18

Środki niespełniające wymogów

1. Art. 8.15-8.17 nie mają zastosowania do:

a) wszelkich istniejących środków niespełniających wymogów, utrzymywanych przez Stronę na poziomie:

(i) w przypadku Unii Europejskiej:

A) Unii Europejskiej, jak określono w wykazie tej Strony w załączniku I do załącznika 8-B;

B) instytucji rządowych na szczeblu centralnym państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jak określono w wykazie tej Strony w załączniku I do załącznika 8-B;

C) instytucji rządowych i samorządowych na szczeblu regionalnym państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jak określono w wykazie tej Strony w załączniku I do załącznika 8-B; lub

D) władz lokalnych inne niż te, o których mowa w pkt C; oraz

(ii) w przypadku Japonii:

A) instytucji rządowych na szczeblu centralnym, jak określono w wykazie tej Strony w załączniku I do załącznika 8-B;

B) prefektury, jak określono w wykazie tej Strony w załączniku I do załącznika 8-B; lub

C) władz lokalnych innych niż prefektura;

b) dalszego stosowania lub szybkiego przedłużenia obowiązywania wszelkich środków niespełniających wymogów, o których mowa w lit. a); lub

c) zmiany lub modyfikacji dowolnego środka niespełniającego wymogów, o którym mowa w lit. a) i b), pod warunkiem, że zmiana lub modyfikacja ta nie obniża zgodności środka z art. 8.15-8.17, w porównaniu ze stanem bezpośrednio przed wprowadzeniem takiej zmiany lub modyfikacji.

2. Art. 8.15-8.17 nie mają zastosowania do jakichkolwiek środków wprowadzonych lub utrzymywanych przez Stronę w odniesieniu do sektorów, podsektorów lub rodzajów działalności określonych w wykazie tej Strony w załączniku II do załącznika 8-B.

ARTYKUŁ  8.19

Odmowa przyznania korzyści

Strona może odmówić przyznania korzyści płynących z niniejszej sekcji usługodawcy drugiej Strony, który jest osobą prawną drugiej Strony, i usługom tego usługodawcy, jeżeli ta osoba prawna jest własnością osoby fizycznej lub prawnej pochodzącej z państwa trzeciego lub jest przez taką osobę kontrolowana, i Strona odmawiająca wprowadza lub utrzymuje środki odnoszące się do wspomnianego państwa trzeciego, które:

a) są związane z utrzymaniem międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, obejmującym ochronę praw człowieka; oraz

b) zakazują prowadzenia transakcji z tym usługodawcą lub doszłoby do naruszenia lub obejścia tego zakazu, gdyby korzyści, o których mowa w niniejszym rozdziale, zostały przyznane na rzecz tego usługodawcy lub jego usług.

SEKCJA  D

Wjazd i pobyt czasowy osób fizycznych

ARTYKUŁ  8.20

Postanowienia ogólne i zakres

1. Niniejsza sekcja odzwierciedla zacieśnienie stosunków handlowych między Stronami, a także dążenie Stron do ułatwienia, na zasadzie wzajemności, wjazdu i pobytu czasowego osób fizycznych odbywających wizyty służbowe oraz do zapewnienia przejrzystości tego procesu.

2. Niniejsza sekcja ma zastosowanie do środków wprowadzonych lub utrzymywanych przez Stronę mających wpływ na wjazdu na jej terytorium osób fizycznych drugiej Strony, które są osobami odbywającymi wizyty służbowe do celów utworzenia przedsiębiorstwa, osobami przeniesionymi wewnątrz przedsiębiorstwa, inwestorami, usługodawcami umownymi, niezależnymi specjalistami czy osobami odbywającymi krótkoterminowe wizyty służbowe, oraz do środków mających wpływ na ich działalność biznesową w trakcie pobytu czasowego na terytoriom pierwszej Strony.

3. W takim zakresie, w jakim postanowienia niniejszej sekcji nie nakładają zobowiązań, zastosowanie mają w dalszym ciągu wszystkie wymogi zawarte w przepisach ustawowych i wykonawczych Strony, dotyczące wjazdu i pobytu czasowego, w tym przepisy dotyczące długości pobytu.

4. Niezależnie od postanowień niniejszej sekcji, w dalszym ciągu zastosowanie mają wszystkie wymogi zawarte w przepisach ustawowych i wykonawczych Strony, dotyczące pracy i zabezpieczenia społecznego, w tym przepisy dotyczące płacy minimalnej i układy zbiorowe dotyczące wynagrodzenia.

5. Zobowiązania dotyczące wjazdu i pobytu czasowego osób fizycznych odbywających wizyty służbowe nie mają zastosowania do przypadków, w których celem lub skutkiem wjazdu i pobytu czasowego jest ingerowanie lub wpłynięcie w inny sposób na wynik sporu zbiorowego albo negocjacji pracowniczych lub kierowniczych, lub zatrudnienie osób fizycznych uczestniczących w takim sporze.

ARTYKUŁ  8.21

Definicje

Do celów niniejszej sekcji:

a) "osoby odbywające wizyty służbowe do celów utworzenia przedsiębiorstwa" oznaczają osoby fizyczne Strony pracujące na wyższych stanowiskach, które są odpowiedzialne za założenie przedsiębiorstwa, które nie oferują ani nie świadczą usług, ani nie prowadzą działalności gospodarczej innej niż działalność wymagana do celów prowadzenia przedsiębiorstwa i które nie otrzymują wynagrodzenia na terytorium drugiej Strony;

b) "usługodawcy umowni" oznaczają:

(i) w odniesieniu do wjazdu i pobytu czasowego w Unii Europejskiej osoby fizyczne zatrudnione przez osobę prawną Japonii, która nie jest agencją zajmującą się rekrutacją i pośrednictwem w zatrudnieniu pracowników ani nie działa za pośrednictwem takiej agencji, nie ma siedziby na terytorium Unii Europejskiej oraz zawarła umowę w dobrej wierze o świadczenie usług z końcowym usługobiorcą w Unii Europejskiej, wymagającą czasowej obecności pracowników w Unii Europejskiej w celu wykonania umowy o świadczenie usług ⁶⁸ ;

(ii) w odniesieniu do wjazdu i pobytu czasowego w Japonii osoby fizyczne z Unii Europejskiej zatrudnione przez osobę prawną Unii Europejskiej, która nie ma siedziby w Japonii, pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:

A) została zawarta umowa o świadczenie usług między osobą prawną Japonii oraz osobą prawną Unii Europejskiej, która nie ma siedziby w Japonii;

B) właściwy organ imigracyjny Japonii stwierdza, w związku z umową o świadczenie usług, o której mowa w pkt A, że została zawarta umowa o pracę między osobą fizyczną pochodzącą z Unii Europejskiej a osobą prawną Japonii; oraz

C) umowa o świadczenie usług, o której mowa w pkt A, nie wchodzi w zakres umowy o świadczenie usług dotyczącej rekrutacji i pośrednictwa w zatrudnieniu pracowników (CPC872), a umowa o pracę, o której mowa w pkt B, jest zgodna z odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi Japonii;

c) "niezależni specjaliści" oznaczają:

(i) w odniesieniu do wjazdu i pobytu czasowego w Unii Europejskiej osoby fizyczne świadczące usługi i prowadzące działalność na własny rachunek na terytorium Japonii, które nie mają siedziby na terytorium Unii Europejskiej oraz które zawarły umowę w dobrej wierze o świadczenie usług (bez udziału agencji zajmującej się rekrutacją i pośrednictwem w zatrudnieniu pracowników) z końcowym usługobiorcą pochodzącym z Unii Europejskiej, wymagającą czasowej obecności tych osób na terytorium Unii Europejskiej w celu wykonania umowy o świadczenie usług ⁶⁹ ; oraz

(ii) w odniesieniu do wjazdu i pobytu czasowego w Japonii osoby fizyczne pochodzące z Unii Europejskiej, które podczas swojego pobytu czasowego w Japonii będą prowadzić działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług na podstawie osobistej umowy z osobą prawną Japonii;

d) 70  "osoby przeniesione wewnątrz przedsiębiorstwa" oznaczają osoby fizyczne, które zostały zatrudnione przez osobę prawną Strony lub są jej partnerami przez okres nie krótszy niż rok poprzedzający bezpośrednio datę wniosku o pozwolenie na wjazd i pobyt czasowy na terytorium drugiej Strony, stanowiącego część tej samej grupy tej pierwszej osoby prawnej, w tym jej przedstawicielstwa, jednostki zależnej, oddziału lub jednostki dominującej, o ile spełnione są następujące warunki:

(i) dana osoba fizyczna musi należeć do jednej z następujących kategorii:

A) 71  kierownicy: osoby pracujące na wyższych stanowiskach, które przede wszystkim bezpośrednio kierują zarządzaniem przedsiębiorstwem, podlegające ogólnemu nadzorowi lub otrzymujące wytyczne głównie od organu zarządzającego lub nadzorczego lub udziałowców firmy, bądź osób im równoważnych, w tym:

(1) kierują przedsiębiorstwem lub jego działem;

(2) nadzorują i kontrolują pracę innych pracowników nadzoru i kierownictwa lub sprawują funkcje specjalistyczne; lub

(3) są osobiście upoważnione do naboru i zwalniania pracowników lub do wydawania zaleceń w kwestii naboru, zwalniania pracowników lub innych działań dotyczących personelu; lub

B) specjaliści: osoby posiadające specjalistyczną wiedzę niezbędną do produkcji prowadzonej przez przedsiębiorstwo, obsługi sprzętu badawczego, technik, procesów, procedur lub zarządzania; oraz

(ii) w przypadku Unii Europejskiej przy ocenie wiedzy, o której mowa w ppkt (i) pkt B, należy wziąć pod uwagę nie tylko wiedzę specyficzną dla przedsiębiorstwa, ale również to, czy dana osoba fizyczna posiada wysoki poziom kwalifikacji odnoszących się do rodzaju pracy lub handlu, które wymagają szczególnej wiedzy technicznej, włącznie z członkostwem w zawodzie akredytowanym; oraz

e) "inwestorzy" oznaczają osoby fizyczne tworzące przedsiębiorstwo na terytorium drugiej Strony i rozwijające jego działalność lub zarządzające nią w ramach uprawnień nadzorczych lub wykonawczych, na który to cel osoby te lub osoba prawna je zatrudniająca przeznaczyły znaczny kapitał lub są w trakcie jego przeznaczania.

ARTYKUŁ  8.22

Zobowiązania ogólne

1. Strona przyznaje prawo do wjazdu i pobytu czasowego osobom fizycznym drugiej Strony w celach biznesowych zgodnie z niniejszą sekcją oraz załącznikami III i IV do załącznika 8-B, pod warunkiem że osoby te przestrzegają przepisów ustawowych i wykonawczych dotyczących imigracji pierwszej Strony mających zastosowanie do wjazdu i pobytu czasowego.

2. Każda ze Stron stosuje swoje środki dotyczące postanowień niniejszej sekcji zgodnie z życzeniami Stron określonymi w art. 8.20 ust. 1, a w szczególności stosuje te środki w celu uniknięcia niepotrzebnego zakłócenia lub opóźnienia handlu towarami lub usługami, lub utworzenia przedsiębiorstwa lub działalności na podstawie niniejszej Umowy.

3. Środki zastosowane przez każdą ze Stron w celu ułatwienia i przyspieszenia procedur dotyczących wjazdu i pobytu czasowego osób fizycznych drugiej Strony w celach biznesowych muszą być zgodne z załącznikiem 8-C.

ARTYKUŁ  8.23

Przejrzystość

1. Strona podaje do wiadomości publicznej informacje dotyczące wjazdu i pobytu czasowego osób fizycznych drugiej Strony, o których mowa w art. 8.20 ust. 2.

2. Informacje, o których mowa w ust. 1, obejmują w stosownych przypadkach informacje na temat:

a) kategorii wiz, pozwoleń lub wszelkich podobnych rodzajów zezwolenia w odniesieniu do wjazdu i pobytu czasowego;

b) wymaganych dokumentów oraz warunków, jakie należy spełnić;

c) sposobu złożenia wniosku i możliwości jego złożenia, np. w urzędzie konsularnym lub w internecie;

d) opłat za wniosek oraz orientacyjnego terminu rozpatrzenia wniosku;

e) maksymalnej długości pobytu nad podstawie każdego rodzaju zezwolenia opisanego w lit. a);

f) warunków możliwego przedłużenia lub odnowienia;

g) przepisów dotyczących towarzyszących osób pozostających na utrzymaniu;

h) dostępnych procedur przeglądu i odwołania; oraz

i) odpowiednich przepisów o zasięgu ogólnym odnoszących się do wjazdu i pobytu czasowego osób fizycznych.

3. W odniesieniu do informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, każda ze Stron dokłada starań, aby bezzwłocznie informować drugą Stronę o wprowadzeniu wszelkich nowych wymogów i procedur lub zmian w wymogach i procedurach, mających wpływ na bieżące wnioski o przyznanie prawa do wjazdu, pobytu czasowego oraz, w stosownych przypadkach, zezwolenie na pracę na terytorium pierwszej Strony.

ARTYKUŁ  8.24

Obowiązki w innych sekcjach

1. Postanowienia niniejszej Umowy nie nakładają na żadną ze Stron zobowiązania dotyczącego środków w zakresie imigracji, z wyjątkiem przypadków, gdy zostało to wyraźnie wskazane w niniejszej sekcji.

2. Bez uszczerbku dla jakiejkolwiek decyzji przyznającej prawo wjazdu osobie fizycznej drugiej Strony na warunkach określonych w niniejszej sekcji, w tym dla długości pobytu dozwolonej na podstawie takiego prawa:

a) obowiązki określone w art. 8.7-8.11 z zastrzeżeniem:

(i) art. 8.6; oraz

(ii) art. 8.12 w takim zakresie, w jakim środek ma wpływ na traktowanie osób fizycznych odbywających wizyty służbowe, przebywających na terytorium drugiej Strony,

zostają niniejszym włączone do niniejszej sekcji i stanowią jej część oraz mają zastosowanie do środków mających wpływ na traktowanie osób fizycznych odbywających wizyty służbowe przebywających na terytorium drugiej Strony, należących do następujących kategorii: osoby odbywające wizyty służbowe do celów utworzenia przedsiębiorstwa, osoby przeniesione wewnątrz przedsiębiorstwa oraz inwestorzy, zgodnie z definicją w art. 8.21;

b) obowiązki określone w art. 8.15-8.16 z zastrzeżeniem:

(i) art. 8.14; oraz

(ii) art. 8.18 w takim zakresie, w jakim środek ma wpływ na traktowanie osób fizycznych odbywających wizyty służbowe, przebywających na terytorium drugiej Strony,

zostają niniejszym włączone do niniejszej sekcji i stanowią jej część oraz mają zastosowanie do środków mających wpływ na traktowanie osób fizycznych odbywających wizyty służbowe, przebywających na terytorium drugiej Strony, należących do następujących kategorii:

(i) usługodawcy umowni oraz niezależni specjaliści, zgodnie z definicją w art. 8.21, w odniesieniu do wszystkich sektorów wymienionych w załączniku IV do załącznika 8-B; oraz

(ii) osoby odbywające krótkoterminowe wizyty służbowe, o których mowa w art. 8.27, zgodnie z załącznikiem III do załącznika 8-B; oraz

c) obowiązek określony w art. 8.17 z zastrzeżeniem:

(i) art. 8.14; oraz

(ii) art. 8.18 w takim zakresie, w jakim środek ma wpływ na traktowanie osób fizycznych odbywających wizyty służbowe, przebywających na terytorium drugiej Strony,

zostaje niniejszym włączony do niniejszej sekcji i stanowi jej część oraz ma zastosowanie do środków mających wpływ na traktowanie osób fizycznych odbywających wizyty służbowe, przebywających na terytorium drugiej Strony, należących do następujących kategorii:

(i) usługodawcy umowni oraz niezależni specjaliści, zgodnie z definicją w art. 8.21, oraz

(ii) osoby odbywające krótkoterminowe wizyty służbowe, o których mowa w art. 8.27.

3. Dla większej przejrzystości należy zaznaczyć, że obowiązki, o których mowa w ust. 2, nie mają zastosowania do środków dotyczących przyznawania prawa do wjazdu na terytorium Strony osobom fizycznym pochodzącym z tej Strony lub z państwa trzeciego.

ARTYKUŁ  8.25

Osoby odbywające wizyty służbowe do celów utworzenia przedsiębiorstwa, osoby przeniesione wewnątrz przedsiębiorstwa oraz inwestorzy

1. Każda ze Stron przyznaje prawo do wjazdu i pobytu czasowego osobom odbywającym wizyty służbowe do celów utworzenia przedsiębiorstwa, osobom przeniesionym wewnątrz przedsiębiorstwa oraz inwestorom drugiej Strony zgodnie z załącznikiem III do załącznika 8-B.

2. Żadna ze Stron nie wprowadza ani nie utrzymuje ograniczeń całkowitej liczby osób fizycznych, którym przyznaje się prawo wjazdu zgodnie z ust. 1, w konkretnym sektorze lub podsektorze, w formie kontyngentów określonych liczbowo lub wymogu wykonania testu potrzeb ekonomicznych w jednostkach podziału administracyjnego bądź na obszarze całego terytorium.

ARTYKUŁ  8.26

Usługodawcy umowni i niezależni specjaliści

1. Każda ze Stron przyznaje prawo do wjazdu i pobytu czasowego usługodawcom umownym oraz niezależnym specjalistom drugiej Strony zgodnie z załącznikiem IV do załącznika 8-B.

2. Jeżeli w załączniku IV do załącznika 8-B nie wskazano inaczej, Strona nie może przyjmować ani utrzymywać ograniczenia dotyczącego całkowitej liczby usługodawców umownych i niezależnych specjalistów drugiej Strony, którym przyznano prawo wjazdu, w postaci ograniczenia liczbowego lub wymogu wykonania testu potrzeb ekonomicznych.

ARTYKUŁ  8.27

Osoby odbywające krótkoterminowe wizyty służbowe

1. Każda ze Stron przyznaje prawo do wjazdu i pobytu czasowego osobom odbywającym krótkoterminowe wizyty służbowe drugiej Strony zgodnie z załącznikiem III do załącznika 8-B, z zastrzeżeniem następujących warunków:

a) osoby odbywające krótkoterminowe wizyty służbowe nie prowadzą sprzedaży swoich towarów ani nie świadczą usług na rzecz ogółu społeczeństwa;

b) osoby odbywające krótkoterminowe wizyty służbowe nie otrzymują we własnym imieniu wynagrodzenia ze źródła zlokalizowanego na terytorium Strony, gdzie przebywają czasowo; oraz

c) osoby odbywające krótkoterminowe wizyty służbowe nie świadczą usługi na podstawie umowy zawartej między osobą prawną niemającą siedziby na terytorium Strony, na którym przebywają czasowo, a konsumentem na tym terytorium, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w załączniku III do załącznika 8-B.

2. O ile nie określono inaczej w załączniku III do załącznika 8-B, każda ze Stron przyznaje prawo do wjazdu osobom odbywającym krótkoterminowe wizyty służbowe, nie wymagając pozwolenia na pracę, testu potrzeb ekonomicznych ani wcześniejszego poddania się innej procedurze o podobnym charakterze.

ARTYKUŁ  8.28

Punkty kontaktowe

Z chwilą wejścia w życie niniejszej Umowy każda ze Stron wyznacza punkt kontaktowy, aby zapewnić skuteczne wykonywanie i funkcjonowanie niniejszej sekcji, oraz przekazuje drugiej Stronie dane kontaktowe wraz z informacjami dotyczącymi właściwych urzędników. Strony niezwłocznie powiadamiają się wzajemnie o wszelkich zmianach tych danych.

SEKCJA  E

Ramy regulacyjne

PODSEKCJA  1

Regulacje krajowe

ARTYKUŁ  8.29

Zakres stosowania i definicje

1. Niniejsza podsekcja ma zastosowanie do środków Strony dotyczących wymogów i procedur licencjonowania, a także wymogów i procedur kwalifikacyjnych oraz standardów technicznych ⁷²  wpływających na:

a) transgraniczny handel usługami zgodnie z definicją w art. 8.2 lit. d);

b) utworzenie przedsiębiorstwa zgodnie z definicją w art. 8.2 lit. i) lub działalność zgodnie z definicją w art. 8.2 lit. p); lub

c) świadczenie usługi poprzez obecność osoby fizycznej Strony na terytorium drugiej Strony zgodnie z art. 8.24.

2. Niniejsza podsekcja nie ma zastosowania do wymogów i procedur licencyjnych, a także wymogów i procedur kwalifikacyjnych oraz standardów technicznych:

a) na podstawie środka, który nie jest zgodny z art. 8.7 lub 8.8 i o którym mowa w art. 8.12. ust. 1 lit. a)-c) lub z art. 8.15 lub 8.16 i o którym mowa w art. 8.18 ust. 1 lit. a)-c); lub

b) na podstawie środka, o którym mowa w art. 8.12 ust. 2 lub art. 8.18 ust. 2.

3. Do celów niniejszej podsekcji "właściwy organ" oznacza instytucję rządową lub organ na szczeblu centralnym, regionalnym lub lokalnym bądź organ pozarządowy wykonujący uprawnienia delegowane mu przez instytucje rządowe lub organy na szczeblu centralnym, regionalnym lub lokalnym, uprawniony do podejmowania decyzji o udzieleniu zezwolenia na świadczenie usług, w tym poprzez utworzenie przedsiębiorstwa, lub w odniesieniu do zezwolenia na utworzenie przedsiębiorstwa w celu prowadzenia działalności gospodarczej innej niż świadczenie usług.

ARTYKUŁ  8.30

Warunki udzielenia licencji i kwalifikacji

Środki dotyczące wymogów i procedur licencjonowania oraz wymogów i procedur kwalifikacyjnych każdej ze Stron są oparte na następujących kryteriach:

a) jasność;

b) obiektywność;

c) przejrzystość;

d) dostępność publiczna z wyprzedzeniem; oraz

e) łatwość dostępu.

ARTYKUŁ  8.31

Procedury licencjonowania i procedury kwalifikacyjne

1. Procedury licencjonowania i procedury kwalifikacyjne muszą być jasne, udostępniane publicznie z wyprzedzeniem oraz gwarantować rozpatrywanie wniosków w sposób obiektywny i bezstronny.

2. Procedury licencjonowania i procedury kwalifikacyjne muszą być jak najprostsze i nie mogą same w sobie stanowić ograniczenia dla świadczenia usługi lub prowadzenia jakiejkolwiek innej działalności gospodarczej. Opłata za zezwolenie ⁷³ , jaką może ponieść wnioskodawca w związku ze złożonym przez siebie wnioskiem, powinna być rozsądna, przejrzysta i nie może stanowić sama w sobie ograniczenia dla świadczenia usługi lub wykonywania jakiejkolwiek innej działalności gospodarczej.

3. Procedury stosowane przez właściwy organ i decyzje właściwego organu podejmowane w ramach procesu wydawania zezwoleń muszą być bezstronne w odniesieniu do wszystkich wnioskodawców. Właściwy organ powinien podejmować decyzję w sposób niezależny i nie powinien być odpowiedzialny przed jakąkolwiek osobą świadczącą usługę lub wykonującą działalność gospodarczą, której świadczenie lub wykonywanie wymaga uzyskania zezwolenia.

4. W przypadku gdy istnieją określone terminy składania wniosków, właściwy organ zapewnia wnioskodawcy możliwość złożenia wniosku w rozsądnym terminie. Właściwy organ bez zbędnej zwłoki przystępuje do rozpatrzenia wniosku. Jeżeli jest to możliwe, właściwy organ powinien przyjmować wnioski w formie elektronicznej na tych samych warunkach w zakresie autentyczności co wnioski papierowe.

5. Właściwy organ kończy rozpatrywanie wniosku, wraz z podjęciem ostatecznej decyzji, w rozsądnym terminie od momentu złożenia kompletnego wniosku. Każda ze Stron stara się określić orientacyjne ramy czasowe dla rozpatrywania wniosków i po ustaleniu tych ram podaje je do wiadomości publicznej.

6. W rozsądnym terminie od otrzymania wniosku, który został uznany za niekompletny, właściwy organ informuje wnioskodawcę oraz, w najszerszym możliwym zakresie, określa dodatkowe informacje wymagane w celu uzupełnienia wniosku oraz zapewnia możliwość skorygowania braków.

7. W miarę możliwości zamiast oryginalnych dokumentów właściwy organ przyjmuje uwierzytelnione kopie.

8. Jeżeli właściwy organ odrzuca wniosek wnioskodawcy, informuje o tym wnioskodawcę, zasadniczo na piśmie i bez zbędnej zwłoki. Co do zasady, na żądanie wnioskodawcy informuje go o powodach odrzucenia wniosku i o terminach odwołania od decyzji.

9. Właściwy organ przyznaje zezwolenie natychmiast po jego wydaniu w świetle wyników stosownego badania stwierdzającego, że warunki jego uzyskania zostały spełnione.

10. Właściwy organ zapewnia, aby udzielone zezwolenie wchodziło w życie bez zbędnej zwłoki zgodnie z określonymi w nim warunkami.

ARTYKUŁ  8.32

Standardy techniczne

Każda ze Stron zachęca swoje właściwe organy, aby przy przyjmowaniu standardów technicznych przyjmowały standardy techniczne opracowane w ramach otwartych i przejrzystych procedur, a także zachęca wszelkie organy wyznaczone do opracowania standardów technicznych do stosowania otwartych i przejrzystych procedur.

PODSEKCJA  2

Postanowienia o zasięgu ogólnym

ARTYKUŁ  8.33

Stosowanie środków o zasięgu ogólnym

1. Każda ze Stron zapewnia racjonalne, obiektywne i bezstronne stosowanie wszystkich środków o zasięgu ogólnym mających wpływ na handel usługami.

2. Ust. 1 nie ma zastosowania do:

a) aspektów środka, które nie są zgodne z art. 8.7 lub 8.8 i o których mowa w art. 8.12. ust. 1 lit. a)-c) lub z art. 8.15 lub 8.16 i o których mowa w art. 8.18 ust. 1 lit. a)-c); lub

b) środka, o którym mowa w art. 8.12 ust. 2 lub art. 8.18 ust. 2.

ARTYKUŁ  8.34

Procedury odwoławcze w przypadku decyzji administracyjnych

1. Każda ze Stron utrzymuje organy lub procedury sądowe, arbitrażowe lub administracyjne, które zapewniają, na żądanie poszkodowanego przedsiębiorcy lub usługodawcy drugiej Strony, szybkie rozpatrzenie sprawy, a w uzasadnionych przypadkach także odpowiednie środki zaradcze dotyczące decyzji administracyjnych mających wpływ na:

a) transgraniczny handel usługami zgodnie z definicją w art. 8.2 lit. d);

b) utworzenie przedsiębiorstwa zgodnie z definicją w art. 8.2 lit. i) lub działalność zgodnie z definicją w art. 8.2 lit. p); lub

c) świadczenie usługi poprzez obecność osoby fizycznej Strony na terytorium drugiej Strony zgodnie z art. 8.24.

2. W przypadku gdy procedury, o których mowa w ust. 1, nie są niezależne od agencji, której powierzono wydawanie odnośnych decyzji administracyjnych, każda ze Stron zapewnia rzeczywisty obiektywizm i bezstronność przy rozpatrywaniu odwołania.

ARTYKUŁ  8.35

Wzajemne uznawanie

1. Żadne z postanowień niniejszej sekcji nie uniemożliwia Stronie nakładania na osoby fizyczne obowiązku posiadania niezbędnych kwalifikacji albo doświadczenia zawodowego wymaganych na terytorium, na którym świadczona jest usługa, w danym sektorze działalności.

2. Każda ze Stron zachęca właściwe organizacje zawodowe na swoim terytorium do przekazania Komitetowi wspólnych zaleceń dotyczących wzajemnego uznawania kwalifikacji i doświadczenia zawodowego w celu wypełnienia przez przedsiębiorców i usługodawców, w całości lub w części, kryteriów stosowanych przez tę Stronę do wydawania zezwoleń, licencji, prowadzenia działalności i certyfikacji przedsiębiorców i usługodawców, w szczególności w sektorze usług świadczonych w ramach zawodów regulowanych.

3. Po otrzymaniu zalecenia, o którym mowa w ust. 2, Komitet dokonuje w rozsądnym czasie przeglądu tego zalecenia w celu zapewnienia jego spójności z niniejszą Umową i na podstawie informacji zawartych w zaleceniu ocenia przede wszystkim:

a) zakres, w jakim są ze sobą zbieżne standardy i kryteria stosowane przez każdą ze Stron w celu wydawania zezwoleń, licencji, prowadzenia działalności i certyfikacji, o których mowa w ust. 2; oraz

b) potencjalną wartość ekonomiczną umowy w sprawie wzajemnego uznawania dotyczącej zezwoleń, licencji, działalności i certyfikacji, o których mowa w ust. 2.

4. Jeżeli wymogi te są spełnione, Komitet określa działania niezbędne do rozpoczęcia negocjacji. Następnie Strony podejmują negocjacje, poprzez swoje właściwe organy, dotyczące umowy w sprawie wzajemnego uznawania w odniesieniu do zezwoleń, licencji, działalności i certyfikacji, o których mowa w ust. 2.

5. Każda umowa w sprawie wzajemnego uznawania, jaką Strony mogą zawrzeć, musi być zgodna z odpowiednimi postanowieniami Porozumienia WTO, a w szczególności art. VII GATS.

PODSEKCJA  3

Usługi pocztowe i kurierskie

ARTYKUŁ  8.36

Zakres stosowania i definicje

1. Niniejsza podsekcja określa zasady ram regulacyjnych dotyczących świadczenie usług pocztowych i kurierskich oraz ma zastosowanie do środków stosowanych lub wprowadzanych przez Stronę, mających wpływ na handel usługami pocztowymi i kurierskimi.

2. Do celów niniejszej podsekcji:

a) "zezwolenie" oznacza zezwolenie, jakiego niezależny organ regulacyjny Strony może wymagać od indywidualnego dostawcy zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Strony, aby ten dostawca mógł oferować usługi pocztowe i kurierskie; oraz

b) "usługa powszechna" oznacza ciągłe świadczenie usług pocztowych o określonej jakości we wszystkich punktach na terytorium Strony po przystępnych cenach dla wszystkich użytkowników.

ARTYKUŁ  8.37

Usługa powszechna

1. Każda ze Stron ma prawo do określenia rodzaju obowiązku świadczenia usługi powszechnej, jaki pragnie zachować. Taki obowiązek nie będzie uważany za antykonkurencyjny jako taki, pod warunkiem że będzie stosowany w sposób przejrzysty, niedyskryminujący i konkurencyjnie neutralny oraz że nie będzie bardziej uciążliwy, niż to jest konieczne dla rodzaju usługi powszechnej określonej przez Stronę, w odniesieniu do wszystkich podmiotów podlegających temu obowiązkowi.

2. W ramach swojego prawodawstwa pocztowego lub za pomocą innych zwyczajowych środków każda ze Stron określa zakres obowiązku świadczenia usługi powszechnej, uwzględniając w pełni potrzeby użytkowników i warunki krajowe, w tym mechanizmy rynkowe, tej Strony.

3. Każda ze Stron zapewnia, aby żaden dostawca usług pocztowych i kurierskich podlegający obowiązkowi świadczenia usługi powszechnej na podstawie jej przepisów ustawowych i wykonawczych nie stosował następujących praktyk:

a) wykluczanie działalności gospodarczej innych przedsiębiorstw przez subsydiowanie skrośne przy użyciu dochodów uzyskanych ze świadczenia usługi powszechnej, świadczenia ekspresowych usług pocztowych ⁷⁴  lub jakichkolwiek usług nienależących do usług powszechnych w sposób, który stanowi odpowiednio prywatną monopolizację, co stanowi naruszenie art. 3 japońskiej ustawy dotyczącej zakazu monopolu prywatnego i zachowania uczciwego handlu (ustawa nr 54 z 1947 r.) lub nadużycie pozycji dominującej niezgodne z prawem konkurencji Unii Europejskiej ⁷⁵ ; lub

b) stosowanie nieuzasadnionego rozróżnienia między klientami, takimi jak podmioty wysyłające przesyłki masowe lub konsolidatorzy, gdy panują podobne warunki w odniesieniu do opłat i przepisów dotyczących przyjmowania, doręczenia, przekierowywania, zwrotu i liczby dni wymaganych do wykonania usługi wchodzącej w zakres obowiązku świadczenia usługi powszechnej.

ARTYKUŁ  8.38

Procedury graniczne

1. Procedury graniczne dotyczące międzynarodowych usług pocztowych i międzynarodowych usług kurierskich ⁷⁶  stosuje się zgodnie z odnośnymi umowami międzynarodowymi oraz przepisami ustawowymi i wykonawczymi każdej ze Stron.

2. Nie naruszając ust. 1, żadna ze Stron nie przyznaje w sposób nieuzasadniony mniej korzystnego traktowania w odniesieniu do procedur granicznych dotyczących międzynarodowych przesyłek kurierskich niż traktowanie, jakie przyznaje międzynarodowym usługom pocztowym.

ARTYKUŁ  8.39

Zezwolenia

1. Każda ze Stron może wymagać zezwolenia na świadczenie usług objętych niniejszą podsekcją.

2. Jeżeli Strona wymaga zezwolenia, do wiadomości publicznej należy podać następujące informacje:

a) wszystkie kryteria udzielania zezwolenia i termin, w jakim zwykle podejmowana jest decyzja w sprawie wniosku o zezwolenie; oraz

b) warunki dotyczące zezwoleń.

3. W przypadku gdy właściwy organ odrzuci wniosek o wydanie zezwolenia, na żądanie wnioskodawcy informuje go o przyczynach odrzucenia wniosku o zezwolenie. Każda ze Stron ustanawia procedurę odwoławczą z udziałem niezależnego organu, z której będą mogli skorzystać wnioskodawcy, których wniosek o zezwolenie został odrzucony. Procedura ta musi być przejrzysta, niedyskryminująca i oparta na obiektywnych kryteriach.

ARTYKUŁ  8.40

Niezależność organu regulacyjnego

Każda ze Stron zapewnia, aby:

a) jej organ regulacyjny ⁷⁷  do spraw usług objętych niniejszą podsekcją był prawnie odrębny od podmiotów świadczących te usługi i nie ponosił przed nimi odpowiedzialności oraz

b) z zastrzeżeniem przepisów ustawowych i wykonawczych każdej ze Stron decyzje organu regulacyjnego i procedury, jakie organ ten stosuje, są bezstronne.

PODSEKCJA  4

Usługi telekomunikacyjne

ARTYKUŁ  8.41

Zakres

1. Niniejsza podsekcja określa zasady ram regulacyjnych dla wszystkich usług telekomunikacyjnych oraz ma zastosowanie do środków stosowanych lub wprowadzanych przez Stronę, mających wpływ na handel usługami telekomunikacyjnymi, które polegają na przekazywaniu sygnałów, m.in. transmisji obrazu i sygnałów akustycznych (niezależnie od rodzajów stosowanych protokołów i technologii) za pomocą publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego.

2. Niniejsza podsekcja nie ma zastosowania do środków dotyczących:

a) usług nadawczych określonych w przepisach ustawowych i wykonawczych każdej ze Stron; oraz

b) usług dostarczania treści przekazywanych za pomocą sieci przekazu telekomunikacyjnego i usług telekomunikacyjnych lub sprawowania kontroli edytorskiej nad tymi treściami.

3. Niezależnie od postanowień ust. 2 lit. a) dostawca usług nadawczych jest uważany za dostawcę publicznych usług telekomunikacyjnych, a jego sieci - za publiczne sieci przekazu telekomunikacyjnego, w przypadku gdy oraz w takim zakresie, w jakim takie sieci są również wykorzystywane do świadczenia publicznych usług telekomunikacyjnych.

4. Żadne z postanowień niniejszej podsekcji nie może być interpretowane jako wymagające od Strony:

a) udzielenia zezwolenia usługodawcy drugiej Strony na ustanowienie, budowę, nabycie, dzierżawę, obsługę lub zapewnienie sieci przekazu telekomunikacyjnego lub świadczenie usług telekomunikacyjnych innych niż określone w niniejszej Umowie; lub

b) ustanowienia, budowy, nabycia, dzierżawy, obsługi lub zapewnienia sieci przekazu telekomunikacyjnego lub świadczenia usług telekomunikacyjnych, które nie są oferowane publicznie, ani zobowiązywania do tego usługodawcy pod jej jurysdykcją.

ARTYKUŁ  8.42

Definicje

Do celów niniejszej podsekcji:

a) "udogodnienia towarzyszące" oznaczają usługi i infrastrukturę związane z sieciami przekazu telekomunikacyjnego lub usługami telekomunikacyjnymi, które są niezbędne do świadczenia usług za pośrednictwem tych sieci lub usług, takie jak budynki (w tym wejścia i przewody), kanały i szafki, a także maszty i anteny;

b) "uwzględniający koszty" oznacza oparty na kosztach i mogący obejmować rozsądny zysk i różne metody obliczania kosztów dla różnej infrastruktury i różnych usług;

c) "użytkownik końcowy" oznacza ostatecznego konsumenta lub abonenta publicznej sieci przekazu telekomunikacyjnego lub usługi telekomunikacyjnej, włącznie z usługodawcą innym niż dostawca publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego lub usług telekomunikacyjnych;

d) "infrastruktura podstawowa" oznacza infrastrukturę publicznej sieci przekazu telekomunikacyjnego lub usługi telekomunikacyjnej, która:

(i) jest dostarczana wyłącznie lub głównie przez jednego dostawcę lub ograniczoną liczbę dostawców; oraz

(ii) z przyczyn ekonomicznych lub technicznych nie można jej łatwo zastąpić w celu świadczenia usługi;

e) "wzajemne połączenie" oznacza połączenie ⁷⁸  z dostawcami oferującymi publiczne sieci lub usługi przekazu telekomunikacyjnego celem umożliwienia użytkownikom jednego dostawcy komunikacji z użytkownikami innego dostawcy oraz dostęp do usług świadczonych przez dowolnego dostawcę, który ma dostęp do sieci;

f) "usługa roamingu międzynarodowego" oznacza komercyjną usługę łączności ruchomej świadczoną na podstawie umowy handlowej między dostawcami publicznych usług telekomunikacyjnych, która umożliwia użytkownikowi końcowemu korzystanie ze swojego telefonu komórkowego lub innego urządzenia umożliwiającego korzystanie z usług głosowych, usług przesyłania danych lub przesyłania wiadomości podczas pobytu poza terytorium, na którym znajduje się macierzysta publiczna sieć przekazu telekomunikacyjnego użytkownika końcowego;

g) "łącza dzierżawione" oznaczają infrastrukturę telekomunikacyjną łączącą co najmniej dwa wyznaczone punkty, które przeznaczono do specjalnego wykorzystywania lub dostępności przez konkretnego użytkownika bez względu na stosowaną technologię;

h) "główny dostawca" oznacza dostawcę, który może istotnie wpływać na warunki uczestnictwa w odniesieniu do cen i dostaw, na odpowiednim rynku publicznych usług telekomunikacyjnych poprzez:

(i) kontrolowanie infrastruktury podstawowej; lub

(ii) wykorzystanie swojej pozycji rynkowej;

i) "niedyskryminujący" oznacza traktowanie nie mniej korzystne niż to, które przyznano w podobnych okolicznościach innym dostawcom podobnych publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego lub usług telekomunikacyjnych bądź użytkownikom podobnych tego rodzaju sieci i usług;

j) "przenoszenie numerów" oznacza możliwość zachowania przez użytkownika końcowego publicznych usług telekomunikacyjnych, który zgłasza chęć zachowania w tym samym miejscu tych samych numerów telefonu bez pogorszenia jakości lub niezawodności przy zmianie pomiędzy tymi samymi kategoriami dostawców publicznych usług telekomunikacyjnych;

k) "publiczna sieć przekazu telekomunikacyjnego" oznacza publiczną infrastrukturę telekomunikacyjną, która umożliwia łączność między określonymi punktami końcowymi sieci;

l) "publiczna usługa telekomunikacyjna" oznacza każdą usługę telekomunikacyjną, która jest publicznie dostępna i może obejmować między innymi telegraf, telefon, teleks oraz przekazywanie danych, które obejmuje przeważnie transmisję informacji dostarczanych przez klienta między co najmniej dwoma punktami, bez żadnej zmiany formy lub treści informacji klienta;

m) "organ regulacyjny" oznacza organ lub organy Strony odpowiedzialne za regulowanie działalności telekomunikacyjnej;

n) "telekomunikacja" oznacza przesyłanie i odbiór sygnałów przewodowo, za pomocą radia, środków optycznych lub innych środków elektromagnetycznych oraz

o) "użytkownicy" oznaczają ostatecznych użytkowników publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego lub usług telekomunikacyjnych lub dostawców takich sieci bądź usług, którzy są konsumentami lub abonentami publicznej sieci przekazu telekomunikacyjnego lub usługi telekomunikacyjnej.

ARTYKUŁ  8.43

Strategie regulacyjne

1. Strony uznają znaczenie konkurencyjnych rynków dla zapewnienia szerokiego wyboru w świadczeniu usług telekomunikacyjnych i polepszania dobrobytu konsumentów oraz uznają fakt, że uregulowania gospodarcze mogą nie być konieczne, jeżeli istnieje efektywna konkurencja. W związku z tym Strony uznają, że potrzeby i strategie regulacyjne różną się na poszczególnych rynkach oraz że Strona może określić sposób realizacji zobowiązań na mocy niniejszej podsekcji.

2. W tym względzie Strony uznają, że Strona może:

a) podjąć bezpośrednie działania regulacyjne, zanim dojdzie do sytuacji, której wystąpienia Strona ta się spodziewa, lub w celu rozwiązania kwestii, która już występuje na rynku; lub

b) polegać na roli mechanizmów rynkowych, szczególnie w odniesieniu do segmentów rynku, które są konkurencyjne lub na których występują niskie bariery wejścia na rynek, jak w przypadku usług świadczonych przez dostawców usług telekomunikacyjnych, którzy nie są właścicielami infrastruktury sieci.

3. Dla większej przejrzystości należy zaznaczyć, że Strona, która powstrzymuje się od angażowania się w działania regulacyjne zgodnie z ust. 2 lit. b), nadal podlega obowiązkom wynikającym z niniejszej podsekcji. Żadne z postanowień niniejszego artykułu nie uniemożliwia Stronom stosowania środków regulujących do usług telekomunikacyjnych.

ARTYKUŁ  8.44

Dostęp i wykorzystanie

1. Każda ze Stron zapewnia przyznanie dostępu usługodawcy drugiej Strony do publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego i usług telekomunikacyjnych oraz możliwości korzystania z nich na rozsądnych i niedyskryminujących warunkach, które nie są mniej korzystne niż te, które dostawca tych publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego i usług telekomunikacyjnych zapewnia w przypadku własnych podobnych usług w podobnych okolicznościach. Zobowiązanie to stosuje się, między innymi, przez stosowanie ust. 2-6.

2. Każda ze Strona zapewnia usługodawcom drugiej Strony dostęp do publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego i usług telekomunikacyjnych oferowanych na jej terytorium lub transgranicznie, włącznie z prywatnymi łączami dzierżawionymi, oraz możliwość korzystania z nich, i w tym celu zapewnia, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, zezwolenie takim usługodawcom na:

a) nabywanie lub dzierżawienie i przyłączanie urządzeń końcowych lub innych urządzeń, które łączą się z siecią i są niezbędne do świadczenia usług;

b) łączenie prywatnych łączy dzierżawionych lub własnych łączy z publicznymi sieciami przekazu telekomunikacyjnego lub usługami telekomunikacyjnymi lub z łączami dzierżawionymi lub własnymi innych usługodawców; oraz

c) korzystanie z wybranych przez nich protokołów operacyjnych przy świadczeniu jakiejkolwiek usługi, innych niż te, które są konieczne dla zapewnienia dostępności sieci przekazu telekomunikacyjnego i usług telekomunikacyjnych oferowanych publicznie;

3. Każda ze Stron zapewnia, aby usługodawcy drugiej Strony mogli korzystać z publicznej sieć przekazu telekomunikacyjnego i usług telekomunikacyjnych w celu przekazywania informacji na jej terytorium lub transgraniczne, włącznie z komunikacją w ramach przedsiębiorstwa takich usługodawców oraz z dostępem do informacji zawartych w bazach danych lub inaczej przechowywanych w formie nadającej się do przetwarzania automatycznego na terytorium każdej ze Stron lub dowolnego innego członka WTO.

4. Niezależnie od ust. 3 Strona może podjąć takie środki, jakie uważa za niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa i poufności informacji, z zastrzeżeniem wymogu, że środki te nie mogą być stosowane w sposób, który stanowiłby środek arbitralnej lub nieuzasadnionej dyskryminacji albo ukryte ograniczenie handlu usługami.

5. Każda ze Stron zapewnia, aby nie nakładano warunków dotyczących dostępu do publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego i usług telekomunikacyjnych oraz korzystania z tych sieci i usług, innych niż warunki niezbędne dla:

a) zabezpieczenia wypełnienia zobowiązań do świadczenie usług publicznych spoczywających na dostawcach publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego lub usług telekomunikacyjnych, w szczególności ich zdolności do publicznego udostępniania sieci i usług; lub

b) ochrony technicznej integralności publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego lub usług telekomunikacyjnych.

6. Pod warunkiem że spełniono kryteria określone w ust. 5, warunki dostępu do publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego lub usług telekomunikacyjnych oraz korzystania z nich mogą obejmować:

a) ograniczenia dotyczące odprzedaży lub wspólnego korzystania z tych usług;

b) wymóg stosowania określonych interfejsów technicznych, w tym protokołów interfejsów, do celów związanych z przyłączeniem do publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego i usług telekomunikacyjnych;

c) w razie potrzeby wymogi dotyczące interoperacyjności publicznych usług telekomunikacyjnych oraz w celu zachęcenia do osiągnięcia celów określonych w art. 8.55;

d) homologację typu urządzeń końcowych lub innych urządzeń łączących się z publiczną siecią przekazu telekomunikacyjnego oraz wymogi techniczne wiążące się z przyłączeniem takich urządzeń do tych sieci;

e) ograniczenia dotyczące łączenia prywatnych łączy dzierżawionych lub własnych łączy z publicznymi sieciami przekazu telekomunikacyjnego lub usługami telekomunikacyjnymi lub z łączami dzierżawionymi lub własnymi innych usługodawców; lub

f) powiadomienia, pozwolenia, rejestrację i licencjonowanie.

ARTYKUŁ  8.45

Możliwość przeniesienia numeru

Każda ze Stron zapewnia, aby dostawcy publicznych usług telekomunikacyjnych na jej terytorium oferowali możliwość przenoszenia numerów w przypadku usług łączności ruchomej oraz wszelkich innych usług wskazanych przez tę Stronę w sposób terminowy i na rozsądnych warunkach.

ARTYKUŁ  8.46

Odsprzedaż

Jeżeli Strona wymaga od dostawcy publicznych usług telekomunikacyjnych oferowania przez niego swoich publicznych usług telekomunikacyjnych w celu odsprzedaży, strona ta zapewnia, aby taki dostawca nie nakładał nierozsądnych lub dyskryminujących warunków bądź ograniczeń na odsprzedaż świadczonych przez niego publicznych usług telekomunikacyjnych.

ARTYKUŁ  8.47

Umożliwienie korzystania z urządzeń sieciowych oraz umożliwienie wzajemnego połączenia

1. Strony uznają, że umożliwienie korzystania z urządzeń sieciowych ⁷⁹  oraz umożliwienie wzajemnego połączenia powinno być co do zasady uzgadniane w ramach negocjacji handlowych między odpowiednimi dostawcami publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego lub usług telekomunikacyjnych.

2. Każda ze Stron zapewnia, aby każdy dostawca publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego lub usług telekomunikacyjnych na jej terytorium miał prawo oraz, w przypadku żądania ze strony dostawcy publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego lub usług telekomunikacyjnych od drugiej Strony - obowiązek negocjowania wzajemnego połączenia do celów oferowania publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego lub usług telekomunikacyjnych. Każda ze Stron zapewnia swojemu organowi regulacyjnemu uprawnienia do wymagania, w razie potrzeby, od dostawcy publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego lub usług telekomunikacyjnych zapewnienia wzajemnego połączenia z dostawcami publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego lub usług telekomunikacyjnych drugiej Strony.

3. Strona nie wprowadza ani nie utrzymuje żadnych środków, które zobowiązywałyby dostawców publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego lub usług telekomunikacyjnych umożliwiających korzystanie z urządzeń sieciowych lub zapewniających wzajemne połączenie do oferowania różnych warunków różnym dostawcom podobnych usług lub które nakładałyby obowiązki niezwiązane ze świadczonymi usługami.

ARTYKUŁ  8.48

Obowiązki związane z głównymi dostawcami

1. Każda ze Stron wprowadza lub utrzymuje właściwe środki do celów zapobiegania sytuacjom, w których usługodawcy, którzy pojedynczo lub wspólnie są głównymi dostawcami, rozpoczynają lub kontynuują stosowanie praktyk antykonkurencyjnych. Takie praktyki antykonkurencyjne obejmują w szczególności:

a) uczestniczenie w antykonkurencyjnym subsydiowaniu skrośnym;

b) wykorzystywanie informacji uzyskanych od konkurentów w antykonkurencyjnych celach; oraz

c) nieudostępnianie w odpowiednim czasie innym usługodawcom informacji technicznych dotyczących infrastruktury podstawowej oraz informacji istotnych z handlowego punktu widzenia niezbędnych do świadczenia przez nich usług.

2. Każda ze Stron zapewnia swojemu organowi regulacyjnemu uprawnienia do wymagania, w razie potrzeby, od głównych dostawców na swoim terytorium, by przyznali dostawcom publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego lub usług telekomunikacyjnych drugiej Strony traktowanie nie mniej korzystne niż traktowanie, jakie dany główny dostawca przyznaje w podobnych okolicznościach swoim spółkom zależnym i innym podmiotom zrzeszonym w odniesieniu do:

a) dostępności, dostarczania, stawek lub jakości podobnych usług telekomunikacyjnych; oraz

b) dostępności interfejsów technicznych niezbędnych do wzajemnego połączenia.

3. Każda ze Stron dokłada starań, aby główni dostawcy na jej terytorium zapewniali wzajemne połączenie z dostawcami publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego lub usług telekomunikacyjnych drugiej Strony w dowolnym punkcie sieci głównego dostawcy, w jakim jest to technicznie możliwe, i aby dany główny dostawca udostępniał takie wzajemne połączenie:

a) na niedyskryminujących warunkach (w tym w odniesieniu do norm technicznych, specyfikacji, jakości i konserwacji) i po niedyskryminujących stawkach, które są nie mniej korzystne niż te oferowane w przypadku własnych podobnych usług w podobnych okolicznościach, i przy zachowaniu jakości nie gorszej niż zapewniana w przypadku własnych podobnych usług, podobnych usług niezrzeszonych usługodawców lub swoich podmiotów zależnych lub innych podmiotów zrzeszonych;

b) bez zbędnych opóźnień, na warunkach (w tym w odniesieniu do norm technicznych, specyfikacji, jakości i konserwacji) oraz zgodnie ze stawkami uwzględniającymi koszty, które są przejrzyste, rozsądne, uwzględniają możliwości ekonomiczne oraz są w wystarczającym stopniu rozdzielone, tak że dostawcy nie muszą płacić za elementy sieci lub infrastrukturę, których nie potrzebują do świadczenia usługi; oraz

c) na żądanie, w punktach innych niż punkty końcowe sieci oferowane większości użytkowników, z zastrzeżeniem opłat odzwierciedlających koszty budowy niezbędnej dodatkowej infrastruktury.

4. Każda ze Stron zapewnia, aby główni dostawcy na jej terytorium oferowali dostawcom publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego lub usług telekomunikacyjnych drugiej Strony możliwość połączenia ich urządzeń i sprzętu z urządzeniami i sprzętem głównego dostawcy w oparciu o:

a) referencyjną ofertę dotyczącą wzajemnego połączenia lub inną standardową ofertę dotyczącą wzajemnego połączenia, zawierającą stawki i warunki oferowane zazwyczaj przez głównego dostawcę dostawcom publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego lub usług telekomunikacyjnych; lub

b) warunki obowiązującej umowy o wzajemnym połączeniu.

5. Każda ze Stron zapewnia, aby procedury mające zastosowanie do wzajemnego połączenia z głównymi dostawcami na jej terytorium podawano do wiadomości publicznej.

6. Każda ze Stron zapewnia, aby główni dostawcy na jej terytorium podawali do wiadomości publicznej swoje umowy o wzajemnych połączeniach albo swoje oferty dotyczące wzajemnych połączeń.

7. Każda ze Stron zapewnia, aby główni dostawcy na jej terytorium uzyskujący informacje od innego dostawcy publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego lub usług telekomunikacyjnych podczas negocjowania uzgodnień dotyczących korzystania z urządzeń sieciowych lub wzajemnego połączenia oraz w wyniku tego korzystania i tego wzajemnego połączenia mogli wykorzystać takie informacje wyłącznie do celów, w których zostały one przekazane, i zawsze z poszanowaniem poufności przekazanych lub przechowywanych informacji.

8. Każda ze Stron zapewnia, aby główni dostawcy na jej terytorium umożliwili korzystanie z urządzeń sieciowych, które mogą obejmować m.in. elementy sieci i udogodnienia towarzyszące, dostawcom publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego lub usług telekomunikacyjnych drugiej Strony na warunkach (w tym w odniesieniu do stawek, norm technicznych, specyfikacji, jakości i konserwacji), które są przejrzyste, rozsądne i niedyskryminujące (w tym w odniesieniu do terminowości) i nie mniej korzystne niż te oferowane w przypadku ich własnych podobnych usług w podobnych okolicznościach ⁸⁰ .

ARTYKUŁ  8.49

Organ regulacyjny

1. Każda ze Stron zapewnia, aby jej organ regulacyjny był prawnie odrębny i funkcjonalnie niezależny ⁸¹  od jakiegokolwiek dostawcy usług telekomunikacyjnych, sieci telekomunikacyjnych lub wyposażenia sieci telekomunikacyjnych.

2. Strona, która zachowuje własność lub kontrolę nad dostawcą publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego lub usług telekomunikacyjnych, zapewnia skuteczne oddzielenie strukturalne funkcji regulacyjnych w dziedzinie telekomunikacji od działalności związanej z własnością lub kontrolą.

3. Każda ze Stron zapewnia swojemu organowi regulacyjnemu uprawnienia do regulowania sektora telekomunikacyjnego oraz wykonywania przekazanych mu zadań, w tym do egzekwowania środków dotyczących obowiązków wynikających z niniejszej podsekcji. Zadania, które ma wypełniać organ regulacyjny, są podawane do wiadomości publicznej w łatwo dostępny i zrozumiały sposób.

4. Każda ze Stron zapewnia bezstronność decyzji swojego organu regulacyjnego i stosowanych przez ten organ procedur w odniesieniu do wszystkich uczestników rynku.

5. Każda ze Stron zapewnia, by jej organ regulacyjny wykonywał swoje zadania w sposób przejrzysty oraz, w miarę możliwości, bez zbędnej zwłoki.

6. Każda ze Stron zapewnia swojemu organowi regulacyjnemu uprawnienia do wzywania dostawców sieci i usług telekomunikacyjnych do przekazania wszystkich informacji, w tym informacji finansowych, niezbędnych do wypełniania przez organy regulacyjne ich zadań zgodnie z niniejszą podsekcją. Organ regulacyjny nie zwraca się o więcej informacji, niż jest to konieczne do wykonywania jego zadań i traktuje informacje uzyskane od tych dostawców zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi tej Strony dotyczącymi tajemnicy przedsiębiorstwa.

ARTYKUŁ  8.50

Usługa powszechna

1. 82  Każda ze Stron ma prawo do określenia rodzaju obowiązku świadczenia usługi powszechnej, jaki pragnie zachować. Te obowiązki nie są uważane za antykonkurencyjne jako takie, pod warunkiem że będą stosowane w sposób przejrzysty, objektywny, niedyskryminujący i będą konkurencyjnie neutralne oraz że nie będą bardziej uciążliwe, niż to jest konieczne dla rodzaju usługi powszechnej określonej przez Stronę.

2. Do świadczenia usługi powszechnej powinni kwalifikować się wszyscy dostawcy usług telekomunikacyjnych. Dostawców usługi powszechnej wyznacza się za pomocą przejrzystego, niedyskryminacyjnego mechanizmu, który nie jest nadmiernie uciążliwy.

3. Organ regulacyjny Strony może określić, czy wymagany jest mechanizm służący wyrównaniu kosztów ponoszonych przez dostawców wyznaczonych do świadczenia usługi powszechnej, biorąc pod uwagę korzyści rynkowe, o ile takie występują, dla tych dostawców lub podziałowi kosztów wynikających z obowiązku świadczenia usługi powszechnej.

ARTYKUŁ  8.51

Zezwolenie na udostępnianie sieci i świadczenie usług telekomunikacyjnych

1. Każda ze Stron zezwala na udostępnianie sieci lub świadczenie usług telekomunikacyjnych w miarę możliwości na podstawie zwykłego powiadomienia lub zwykłej rejestracji, bez konieczności uzyskania jednoznacznej decyzji organu regulacyjnego. Prawa i obowiązki wynikające z takiego zezwolenia podawane są do wiadomości publicznej w łatwo dostępnej formie.

2. W razie potrzeby Strona może wymagać licencji na użytkowanie częstotliwości radiowych i numerów, w szczególności w celu:

a) uniknięcia szkodliwych zakłóceń;

b) zapewnienia jakości technicznej usługi; oraz

c) zagwarantowania efektywnego wykorzystania widma.

3. Jeżeli Strona wymaga licencji, do wiadomości publicznej należy podać następujące informacje:

a) wszystkie kryteria udzielania licencji i rozsądny termin, w jakim zwykle podejmowana jest decyzja w sprawie wniosku o licencję; oraz

b) warunki dotyczące poszczególnych licencji.

4. Każda ze Stron powiadamia wnioskodawcę o wyniku rozpatrzenia wniosku niezwłocznie po podjęciu decyzji w sprawie licencji. W przypadku decyzji o odrzuceniu wniosku lub cofnięciu licencji, na żądanie każda ze Stron przekazuje wnioskodawcy, co do zasady na piśmie, uzasadnienie odmowy wydania lub cofnięcia licencji. W takim przypadku wnioskodawca ma możliwość odwołania się do organu odwoławczego, o którym mowa w art. 8.54.

5. Każda ze Stron zapewnia, aby opłaty administracyjne nakładane na dostawców sieci i usług telekomunikacyjnych były obiektywne, przejrzyste i współmierne do kosztów administracyjnych ponoszonych przez organ regulacyjny. Te opłaty administracyjne nie obejmują opłat za prawa do korzystania z ograniczonych zasobów ani obowiązkowych składek za świadczenie usług o charakterze powszechnym.

ARTYKUŁ  8.52

Przydzielanie ograniczonych zasobów i korzystanie z nich

1. Każda ze Stron stosuje swoje procedury dotyczące przydzielania ograniczonych zasobów związanych z telekomunikacją i korzystania z nich, w tym częstotliwości, numerów i służebności przesyłu, w sposób otwarty, obiektywny, terminowy, przejrzysty, niedyskryminujący i nie nadmiernie uciążliwy.

2. Każda ze Stron podaje do wiadomości publicznej aktualny stan przydzielonych pasm częstotliwości, ale nie wymaga się od niej szczegółowej identyfikacji częstotliwości przyznanych na realizację określonych zadań rządowych.

3. Środków wprowadzonych przez Stronę przyznającą i przypisującą widmo i zarządzającą częstotliwością nie uznaje się za środki same w sobie niezgodne z art. 8.7 i 8.15. Każda ze Stron zachowuje w związku z tym prawo do ustanowienia i stosowania polityk zarządzania widmem i częstotliwościami, które mogą spowodować ograniczenie liczby dostawców publicznych usług telekomunikacyjnych, o ile robi to w sposób zgodny z pozostałymi postanowieniami niniejszej Umowy. Prawo to obejmuje możliwość przyznawania częstotliwości przy uwzględnieniu bieżących i przyszłych potrzeb oraz dostępności widma radiowego.

ARTYKUŁ  8.53

Przejrzystość

Każda ze Stron zapewnia, aby stosowane lub utrzymywane przez nią środki dotyczące dostępu do publicznych sieci telekomunikacyjnych i usług telekomunikacyjnych oraz korzystania z tych sieci i usług, były publicznie dostępne, dotyczy to także warunków związanych z:

a) opłatami i innymi warunkami świadczenia usługi;

b) ze specyfikacjami interfejsów technicznych;

c) organami odpowiedzialnymi za przygotowanie, zmianę i przyjęcie standardów mających wpływ na dostęp i korzystanie;

d) warunkami mającymi zastosowanie do przyłączania urządzeń końcowych lub innych urządzeń do publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego; oraz

e) ewentualnymi wymogami w zakresie powiadomień, pozwoleń, rejestracji lub licencjonowania.

ARTYKUŁ  8.54

Rozstrzyganie sporów w zakresie telekomunikacji

1. Każda ze Stron zapewnia, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, aby dostawcy publicznych sieć przekazu telekomunikacyjnego i usług telekomunikacyjnych drugiej Strony mogli w odpowiednim czasie odwołać się do organu regulacyjnego pierwszej Strony w celu rozstrzygnięcia sporów dotyczących praw i obowiązków tych dostawców wynikających z niniejszej podsekcji. W takich przypadkach organ regulacyjny dąży do wydania wiążącej decyzji, w stosownych przypadkach, w celu rozstrzygnięcie sporu bez zbędnej zwłoki.

2. Jeżeli organ regulacyjny odmówi podjęcia działań w sprawie wniosku o rozstrzygnięcie sporu, na żądanie przekazuje w rozsądnym terminie pisemne uzasadnienie swojej decyzji.

3. Organ regulacyjny podaje decyzję rozstrzygającą spór do wiadomości publicznej zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Strony z uwzględnieniem wymogów tajemnicy przedsiębiorstwa.

4. Każda ze Stron zapewnia, aby dostawca publicznych sieci telekomunikacyjnych i usług telekomunikacyjnych poszkodowany na skutek postanowienia lub decyzji jej organu regulacyjnego mógł uzyskać kontrolę postanowienia lub decyzji przez organ regulacyjny lub niezależny organ odwoławczy, jakim może być organ sądowy lub inny organ.

5. Każda ze Stron zapewnia, aby dostawca publicznych sieci telekomunikacyjnych i usług telekomunikacyjnych, którego dotyczy decyzja organu regulacyjnego lub niezależnego organu odwoławczego, jeżeli ten ostatni nie jest organem sądowym, mógł uzyskać dalszą kontrolę tej decyzji przez niezależny organ sądowy, chyba że dostawca zgodził się na procedurę, w której organ regulacyjny lub niezależny organ odwoławczy wydaje ostateczną decyzję zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Strony.

6. Strona nie zezwala, aby wniosek o kontrolę przez organ odwoławczy lub organ sądowy stanowił podstawę do nieprzestrzegania postanowienia lub decyzji organu regulacyjnego, chyba że właściwy organ odwoławczy lub sądowy wstrzyma, zawiesi lub uchyli takie postanowienie lub taką decyzję.

7. Procedura, o której mowa w ust. 1-3, nie wyklucza wniesienia przez którąkolwiek z zainteresowanych stron skargi do organów sądowych.

ARTYKUŁ  8.55

Związek z organizacjami międzynarodowymi

Strony uznają znaczenie norm międzynarodowych dla globalnej kompatybilności i interoperacyjności sieci oraz usług telekomunikacyjnych oraz zobowiązują się do propagowania tych norm poprzez pracę stosownych instytucji międzynarodowych, w tym Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego i Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej.

ARTYKUŁ  8.56

Poufność informacji

Każda ze Stron zapewnia poufność przekazów telekomunikacyjnych i związanych z nimi danych użytkowników o przekazie za pośrednictwem publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego i usług telekomunikacyjnych bez bezzasadnego ograniczania handlu usługami.

ARTYKUŁ  8.57

Roaming międzynarodowy ⁸³

1. Każda ze Stron stara się współpracować w celu propagowania przejrzystych i rozsądnych stawek za usługi roamingu międzynarodowego, by wspierać wzrost handlu między Stronami i polepszać dobrobyt konsumentów.

2. Każda ze Stron może wybrać działania, jakie podejmie w celu zwiększenia przejrzystości i konkurencji w zakresie stawek za usługi roamingu międzynarodowego oraz technologicznych alternatyw dla usług roamingowych, takie jak:

a) zapewnienie, aby informacje dotyczące stawek detalicznych były łatwo dostępne dla konsumentów; oraz

b) ograniczanie do minimum przeszkód utrudniających korzystanie z technologicznych alternatyw dla usług roamingowych, tak by konsumenci przyjeżdzający na terytorium Strony z terytorium drugiej Strony mogli mieć dostęp do usług telekomunikacyjnych za pomocą wybranego przez siebie urządzenia.

3. Każda ze Stron zachęca dostawców publicznych usług telekomunikacyjnych na swoim terytorium do podawania do wiadomości publicznej informacji na temat stawek detalicznych za usługi roamingu międzynarodowego w przypadku połączeń głosowych, transmisji danych i wiadomości tekstowych, oferowanych użytkownikom końcowym podczas ich pobytu na terytorium drugiej Strony.

4. Żadne z postanowień niniejszego artykułu nie zobowiązuje Strony do regulowania stawek lub warunków dla usług roamingu międzynarodowego.

PODSEKCJA  5

Usługi finansowe

ARTYKUŁ  8.58

Zakres

1. Niniejsza podsekcja ma zastosowanie do środków stosowanych lub wprowadzanych przez Stronę, mających wpływ na usługi finansowe.

2. Do celów stosowania art. 8.2 lit. r) do niniejszej podsekcji pojęcie "usługi świadczone w związku z wykonywaniem władzy publicznej" oznacza:

a) działalność prowadzoną przez bank centralny lub organ kształtujący politykę pieniężną lub przez jakikolwiek inny podmiot publiczny przy realizacji polityki pieniężnej lub kursowej;

b) działalność stanowiącą część ustawowego systemu zabezpieczenia społecznego lub powszechnego programu emerytalnego oraz

c) inną działalność prowadzoną przez podmiot publiczny na rachunek, z gwarancją lub przy wykorzystaniu zasobów finansowych Strony lub jej podmiotów publicznych.

3. Do celów stosowania art. 8.2 lit. r) do niniejszej podsekcji, w sytuacji gdy Strona zezwala na prowadzenie jakiejkolwiek działalności wymienionej w ust. 2 lit. b) lub c) przez swoje własne podmioty świadczące usługi finansowe w konkurencji z podmiotem publicznym lub podmiotem świadczącym usługi finansowe, pojęcie "usługi" będzie obejmowało taką działalność.

4. Art. 8.2 lit. s) nie ma zastosowania do usług objętych niniejszą podsekcją.

ARTYKUŁ  8.59

Definicje

Do celów niniejszego rozdziału:

a) "usługa finansowa" oznacza dowolną usługę o charakterze finansowym, oferowaną przez usługodawcę finansowego Strony. Usługi finansowe obejmują wszystkie usługi ubezpieczeniowe i związane z ubezpieczeniami oraz wszystkie usługi bankowe i inne usługi finansowe (z wyłączeniem ubezpieczeń). Usługi finansowe obejmują następujące rodzaje działalności:

(i) usługi ubezpieczeniowe oraz związane z ubezpieczeniami;

A) ubezpieczenia bezpośrednie (w tym koasekuracja):

(1) na życie; oraz

(2) inne niż na życie;

B) reasekuracja i retrocesja;

C) pośrednictwo ubezpieczeniowe, takie jak usługi brokerskie i agencyjne; oraz

D) pomocnicze usługi ubezpieczeniowe, takie jak doradztwo ubezpieczeniowe, usługi aktuarialne, ocena ryzyka oraz likwidacja szkód; oraz

(ii) usługi bankowe i inne usługi finansowe (z wyłączeniem ubezpieczeń):

A) przyjmowanie depozytów i innych funduszy zwrotnych od ludności;

B) udzielanie wszelkiego rodzaju pożyczek i kredytów, w tym kredytów konsumenckich i kredytów hipotecznych, faktoring oraz finansowanie transakcji handlowych;

C) leasing finansowy;

D) wszelkie usługi w zakresie płatności i transferu środków pieniężnych, w tym karty kredytowe, debetowe, czeki podróżne oraz czeki bankierskie;

E) gwarancje i zobowiązania;

F) transakcje z użyciem środków własnych lub klientów, dokonywane na giełdzie, na rynku pozagiełdowym lub w inny sposób, których przedmiotem są:

(1) instrumenty rynku pieniężnego (w tym czeki, weksle lub certyfikaty depozytowe);

(2) waluty obce;

(3) instrumenty pochodne, w tym, ale nie wyłącznie, kontrakty terminowe typu futures i opcje;

(4) instrumenty kursu walutowego i stóp procentowych włączając w to produkty takie jak swapy i kontrakty terminowe na stopę procentową;

(5) zbywalne papiery wartościowe; oraz

(6) inne instrumenty zbywalne i aktywa finansowe, w tym kruszce;

G) udział w emisji wszelkiego rodzaju papierów wartościowych, w tym w gwarantowaniu i inwestycjach (publicznych i prywatnych) w charakterze agenta oraz świadczenie usług z tym związanych;

H) pośrednictwo na rynku pieniężnym;

I) zarządzanie aktywami, takie jak zarządzanie płynnością lub portfelem aktywów, wszelkie formy zarządzania inwestycjami zbiorowymi, zarządzanie funduszami emerytalnymi, usługi w zakresie przechowywania, deponowania i powiernictwa;

J) usługi rozliczeniowe i rozrachunkowe dotyczące aktywów finansowych, w tym papierów wartościowych, instrumentów pochodnych oraz innych instrumentów zbywalnych;

K) dostarczanie i przekazywanie informacji finansowych, przetwarzanie danych finansowych oraz dostarczanie oprogramowania dotyczącego finansów przez dostawców innych usług finansowych; oraz

L) doradztwo, pośrednictwo i inne pomocnicze usługi finansowe w zakresie wszystkich rodzajów działalności wymienionych w pkt A-K, w tym informacje kredytowe i analizy kredytowe, badania i doradztwo w zakresie inwestycji i portfeli inwestycyjnych oraz doradztwo w zakresie przejęć oraz restrukturyzacji i strategii przedsiębiorstw;

b) "usługodawca finansowy" oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną Strony, która pragnie świadczyć lub świadczy usługi finansowe, a nie jest podmiotem publicznym;

c) "nowa usługa finansowa" oznacza usługę o charakterze finansowym, w tym usługi związane z istniejącymi i nowymi produktami lub sposób, w jaki produkt jest dostarczany, która nie jest świadczona przez żadnego usługodawcę finansowego na terytorium Strony, ale która świadczona jest na terytorium drugiej Strony;

d) "pocztowy zakład ubezpieczeń" oznacza podmiot, który gwarantuje i sprzedaje ubezpieczenia ludności i który, bezpośrednio lub pośrednio, jest własnością podmiotu pocztowego Strony lub jest przez taki podmiot kontrolowany;

e) "podmiot publiczny" oznacza:

(i) rząd, bank centralny lub organ kształtujący politykę pieniężną Strony lub jakikolwiek podmiot będący własnością Strony lub przez nią kontrolowany, który zajmuje się głównie wykonywaniem funkcji publicznych lub działań do celów publicznych, z wyłączeniem podmiotów zajmujących się głównie świadczeniem usług finansowych na warunkach komercyjnych lub

(ii) podmiot prywatny realizujący zadania wykonywane zwykle przez bank centralny lub organ kształtujący politykę pieniężną - w zakresie wykonywania tych zadań; oraz

f) "organ samoregulacyjny" oznacza organ pozarządowy, w tym wszelkie giełdy lub rynki, na których prowadzony jest obrót papierami wartościowymi lub kontraktami terminowymi typu futures, izby rozliczeniowe lub inne organizacje bądź stowarzyszenia, które wykonują uprawnienia regulacyjne lub nadzorcze - przekazane im przez Stronę - wobec usługodawców finansowych.

ARTYKUŁ  8.60

Usługi finansowe nowe na terytorium Strony

1. Strona zezwala usługodawcom finansowym drugiej Strony z siedzibą na jej terytorium na oferowanie wszelkich nowych usług finansowych.

2. Niezależnie od postanowień art. 8.7 lit. b) Strona może ustalić formę prawną, poprzez którą nowa usługa finansowa może być świadczona, i może wymagać zezwolenia na świadczenie danej usługi. Jeżeli Strona wymaga zezwolenia, może odmówić jego wydania ze względów ostrożnościowych, ale nie wyłącznie ze względu na to, że dana usługa nie jest świadczona przez żadnego usługodawcę finansowego na jej terytorium.

ARTYKUŁ  8.61

Systemy płatności i rozliczeń

Zgodnie z warunkami traktowania narodowego każda ze Stron przyznaje usługodawcom finansowym drugiej Strony, mającym siedzibę na jej terytorium, dostęp do systemów płatności i rozliczeń obsługiwanych przez podmioty publiczne oraz do możliwości związanych z urzędową konsolidacją długu i refinansowaniem, dostępnych w ramach zwykłego prowadzenia działalności. Niniejszy artykuł nie ma na celu przyznania dostępu do linii kredytowych kredytodawcy ostatniego stopnia danej Strony.

ARTYKUŁ  8.62

Organy samoregulacyjne

W przypadku gdy Strona wymaga członkostwa lub uczestnictwa w jakimkolwiek organie samoregulacyjnym albo dostępu do niego w celu umożliwienia usługodawcom finansowym drugiej Strony świadczenia usług finansowych na zasadach równorzędnych z zasadami dotyczącymi usługodawców finansowych danej Strony lub jeżeli bezpośrednio lub pośrednio Strona zapewnia takim organom przywileje lub korzyści w zakresie świadczenia usług finansowych, Strona ta zapewnia przestrzeganie przez ten organ samoregulacyjny zobowiązań określonych w art. 8.8.

ARTYKUŁ  8.63

Przekazywanie i przetwarzanie informacji

1. Strona nie stosuje środków uniemożliwiających przekazywanie lub przetwarzanie informacji finansowych, w tym przekazywanie danych za pomocą środków elektronicznych, lub takich, które, z zastrzeżeniem zasad przywozu zgodnych z międzynarodowymi porozumieniami, uniemożliwiają przekazywanie urządzeń, jeżeli takie przekazywanie informacji, przetwarzanie informacji finansowych lub przekazywanie urządzeń są niezbędne usługodawcy finansowemu w prowadzeniu zwykłej działalności.

2. Żadne z postanowień ust. 1 nie ogranicza prawa Strony do ochrony danych osobowych, prywatności i poufności akt i rachunków osobistych, o ile prawo to nie jest stosowane w celu obchodzenia postanowień sekcji B-D oraz niniejszej podsekcji.

ARTYKUŁ  8.64

Skuteczne i przejrzyste regulacje

1. Jeżeli Strona wymaga licencji na świadczenie usług finansowych, podaje do wiadomości publicznej wymogi i procedury dotyczące takiej licencji.

2. Jeżeli Strona żąda dodatkowych informacji od wnioskodawcy w celu rozpatrzenia jego wniosku, bezzwłocznie informuje o tym wnioskodawcę.

3. Strona dokłada starań w celu zapewnienia niezwłocznego publikowania przepisów o zasięgu ogólnym wprowadzanych lub utrzymywanych przez organy samoregulacyjne na terytorium danej Strony lub udostępniania ich w inny sposób, tak aby zainteresowane osoby miały możliwość zapoznać się z nimi.

ARTYKUŁ  8.65

Wyłączenie ze względów ostrożnościowych

1. Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie stanowi przeszkody dla wprowadzenia lub utrzymywania przez Stronę środków ze względów ostrożnościowych, m.in. w celu:

a) ochrony inwestorów, deponentów, ubezpieczonych lub osób, względem których usługodawca finansowy ma obowiązek powierniczy; lub

b) zapewnienia integralności i stabilności systemu finansowego Strony.

2. W przypadku gdy środki te nie są zgodne z niniejszą Umową, nie mogą być stosowane jako środek umożliwiający uchylanie się przez Stronę od obowiązków wynikających z niniejszej Umowy.

3. Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie może być interpretowane jako nakładające na Stronę obowiązek ujawnienia informacji odnoszących się do interesów i rachunków indywidualnych klientów, ani jakiejkolwiek informacji poufnej lub informacji zastrzeżonej będącej w posiadaniu podmiotów publicznych.

ARTYKUŁ  8.66

Świadczenie usług ubezpieczeniowych przez pocztowe zakłady ubezpieczeń

1. W niniejszym artykule określono zasady, jakie mają zastosowanie, jeżeli Strona zezwala swojemu pocztowemu zakładowi ubezpieczeniowemu na gwarantowanie ubezpieczeń i świadczenie bezpośrednich usług ubezpieczeniowych dla ludności. Usługi wchodzące w zakres niniejszego artykułu nie obejmują świadczenia usług ubezpieczeniowych dotyczących odbioru, przewozu i doręczania listów i paczek przez pocztowy zakład ubezpieczeń Strony.

2. Strona nie może wprowadzać ani utrzymywać środka tworzącego warunki konkurencji, które są korzystniejsze dla pocztowego zakładu ubezpieczeń w odniesieniu do świadczenia usług ubezpieczeniowych, o których mowa w ust. 1, niż dla prywatnego podmiotu świadczącego podobne usługi ubezpieczeniowe na jej rynku, m.in. przez:

a) nakładanie bardziej uciążliwych warunków w odniesieniu do licencji prywatnego podmiotu na świadczenie usług ubezpieczeniowych niż warunki, jakie Strona nakłada na pocztowy zakład ubezpieczeń w związku ze świadczeniem podobnych usług; lub

b) udostępnianie kanału dystrybucji na użytek sprzedaży usług ubezpieczeniowych pocztowemu zakładowi ubezpieczeń na warunkach korzystniejszych niż te, które stosuje on do prywatnych dostawców podobnych usług.

3. W odniesieniu do świadczenia usług ubezpieczeniowych, o których mowa w ust. 1, przez pocztowy zakład ubezpieczeń, Strona stosuje te same przepisy i działania w zakresie egzekwowania, jakie stosuje w odniesieniu do świadczenia usług ubezpieczeniowych przez prywatnych dostawców.

4. 84  Przy wypełnianiu swoich zobowiązań wynikających z ust. 3 Strona wymaga od pocztowego zakładu ubezpieczeń, który świadczy usługi ubezpieczeniowe, o których mowa w ust. 1, opublikowania rocznego sprawozdania finansowego w odniesieniu do świadczenia tych usług. Sprawozdanie musi zapewniać poziom szczegółowości oraz być zgodne ze standardami badania sprawozdań finansowych, międzynarodowo przyjętych zasad rachunkowości i badania sprawdzań finansowych, jakie są wymagane na podstawie ogólnie przyjętych zasad rachunkowości i badania sprawozdań finansowych lub równoważnych zasad, stosowanymi na terytorium Strony w odniesieniu do przedsiębiorstw prywatnych znajdujących się w obrocie publicznym, świadczących podobne usługi.

5. Ust. 1-4 nie mają zastosowania do pocztowego zakładu ubezpieczeń na terytorium Strony:

a) którego Strona ta nie jest właścicielem ani nad którym nie sprawuje kontroli, bezpośrednio lub pośrednio, o ile Strona nie utrzymuje żadnej korzyści, która zmienia warunki konkurencji na korzyść pocztowego zakładu ubezpieczeń w odniesieniu do świadczenia usług ubezpieczeniowych w porównaniu z warunkami, w jakich działa prywatny dostawca podobnych usług ubezpieczeniowych na jej rynku; lub

b) jeśli sprzedaż bezpośrednich ubezpieczeń na życie oraz ubezpieczeń innych niż ubezpieczenie na życie gwarantowanych przez pocztowy zakład ubezpieczeń w przypadku każdego z tych rodzajów ubezpieczeń stanowi, odpowiednio, nie więcej niż 10 procent łącznego rocznego dochodu ze składek od bezpośrednich ubezpieczeń na życie oraz ubezpieczeń innych niż ubezpieczenie na życie na rynku Strony.

ARTYKUŁ  8.67

Współpraca regulacyjna w zakresie przepisów finansowych

Strony promują współpracę regulacyjną w zakresie przepisów finansowych zgodnie z załącznikiem 8-A.

PODSEKCJA  6

Usługi międzynarodowego transportu morskiego

ARTYKUŁ  8.68

Zakres stosowania i definicje

1. Niniejsza podsekcja określa zasady ram regulacyjnych dotyczących świadczenia usług międzynarodowego transportu morskiego na podstawie sekcji B-D niniejszego rozdziału oraz ma zastosowanie do środków stosowanych lub wprowadzanych przez Strony, mających wpływ na handel usługami międzynarodowego transportu morskiego.

2. Do celów niniejszego rozdziału:

a) "usługi w zakresie obsługi stacji kontenerowej i magazynowania" oznaczają działalność polegającą na przechowywaniu kontenerów, na terenie portu lub na lądzie, w celu ich zapełnienia lub opróżnienia, napraw i udostępniania do załadunku;

b) "usługi w zakresie odprawy celnej" oznaczają działalność polegającą na przeprowadzaniu w imieniu innego podmiotu formalności celnych dotyczących przywozu, wywozu lub przewozu ładunków, bez względu na to, czy usługa ta stanowi główny przedmiot działalności usługodawcy czy zwyczajowe uzupełnienie głównego przedmiotu jego działalności;

c) "transport od drzwi do drzwi lub transport multimodalny" oznacza przewóz ładunku odbywający się w ramach jednolitego dokumentu przewozowego, wykorzystujący więcej niż jeden rodzaj transportu i obejmujący międzynarodowy odcinek morski;

d) "usługi spedycyjne" oznaczają działalność polegającą na organizowaniu i monitorowaniu operacji przewozu w imieniu przewoźników, poprzez nabywanie usług transportowych i pokrewnych, przygotowanie dokumentacji i dostarczenie informacji handlowych,

e) "usługi międzynarodowego transportu morskiego" oznaczają przewóz osób lub ładunku statkiem morskim między portem jednej Strony a portem drugiej Strony lub państwa trzeciego, obejmujący bezpośrednie zawieranie umów z podmiotami świadczącymi inne usługi transportowe w celu zapewnienia transportu od drzwi do drzwi lub transportu multimodalnego w ramach jednolitego dokumentu przewozowego, ale nie obejmujący prawa do świadczenia takich innych usług transportowych;

f) "usługi agencji morskich" oznaczają reprezentowanie, w charakterze agenta, na danym obszarze geograficznym, interesów linii żeglugi morskiej lub przedsiębiorstwa żeglugowego lub większej liczby takich linii lub przedsiębiorstw, do następujących celów:

(i) marketing i sprzedaż usług transportu morskiego i usług powiązanych, począwszy od kwotowania po fakturowanie, wystawianie konosamentów w imieniu przedsiębiorstw, nabywanie i odsprzedaż niezbędnych usług powiązanych, przygotowanie dokumentów i dostarczanie informacji handlowych; oraz

(ii) działanie w imieniu spółek organizujących zawinięcia statku do portu lub przejęcie ładunków w razie potrzeby;

g) "morskie usługi pomocnicze" oznaczają usługi w zakresie obsługi ładunku morskiego, usługi w zakresie przechowywania i składowania, usługi w zakresie odprawy celnej, w zakresie obsługi stacji kontenerowej i magazynowania, usługi agencji morskich oraz usługi spedycji morskiej;

h) "usługi w zakresie obsługi ładunku morskiego" oznaczają działania wykonywane przez przedsiębiorstwa zajmujące się załadunkiem i rozładunkiem, w tym przez operatorów terminali portowych, jednak nieobejmujące działalności pracowników portowych w przypadkach, kiedy nie są oni pracownikami przedsiębiorstw zajmujących się załadunkiem i rozładunkiem lub operatorów terminali portowych. Do działań objętych powyższą definicją zalicza się organizacja i nadzór:

(i) załadunku ładunku na statek lub jego wyładunku ze statku;

(ii) mocowania lub odmocowywania ładunku; oraz

(iii) odbioru lub dostawy i przechowywania ładunków przed załadunkiem lub po rozładunku; oraz

i) "usługi w zakresie przechowywania i składowania" oznaczają usługi w zakresie przechowywania towarów mrożonych lub schłodzonych, usługi w zakresie przechowywania luzem płynów lub gazów oraz inne usługi w zakresie przechowywania lub składowania towarów, w tym bawełny, ziarna, wełny, tytoniu, innych produktów rolnych oraz innych artykułów gospodarstwa domowego.

ARTYKUŁ  8.69

Zobowiązania

Bez uszczerbku dla środków niespełniających wymogów lub innych środków, o których mowa w art. 8.12 i 8.18, każda ze Stron:

a) przestrzega zasady nieograniczonego dostępu do międzynarodowego rynku i handlu morskiego na zasadach handlowych i na zasadzie braku dyskryminacji;

b) przyznaje statkom pływającym pod banderą drugiej Strony lub obsługiwanym przez usługodawców drugiej Strony traktowanie nie mniej korzystne niż traktowanie, jakie przyznaje własnym statkom, w zakresie między innymi dostępu do portów, korzystania z infrastruktury i usług portowych oraz korzystania z morskich usług pomocniczych, a także w zakresie związanych z tym prowizji i opłat, infrastruktury celnej oraz wyznaczania miejsca do cumowania statku w porcie oraz sprzętu do załadunku i rozładunku ⁸⁵ ;

c) zezwala podmiotom drugiej Strony świadczącym usługi międzynarodowego transportu morskiego na utworzenie przedsiębiorstwa na jej terytorium i jego prowadzenie na warunkach prowadzenia i funkcjonowania przedsiębiorstw nie mniej korzystnych niż przyznane usługodawcom tej Strony; oraz

d) udostępnia podmiotom drugiej Strony świadczącym usługi międzynarodowego transportu morskiego, na rozsądnych i niedyskryminujących warunkach, następujące usługi w porcie: pilotaż, holowanie i pomoc holowniczą, zaopatrzenie, uzupełnianie paliwa i wody, odbiór odpadów i utylizację odpadów balastowych, usługi kapitanatu portu, pomoc nawigacyjną, usługi naprawcze w przypadku nagłych awarii, kotwiczenie, cumowanie i usługi związane z cumowaniem, usługi operacyjne na nabrzeżu niezbędne dla funkcjonowania statku, włączając w to usługi komunikacyjne, dostawę wody i energii elektrycznej.

SEKCJA  F

Handel elektroniczny

ARTYKUŁ  8.70

Cel i postanowienia ogólne

1. Strony uznają, że handel elektroniczny przyczynia się do wzrostu gospodarczego i zwiększa możliwości handlowe w wielu sektorach. Strony uznają także znaczenie wprowadzania ułatwień w korzystaniu z handlu elektronicznego i jego rozwoju.

2. Postanowienia niniejszej sekcji mają przyczyniać się do tworzenia warunków, które będą sprzyjać budowaniu zaufania do handlu elektronicznego i pewności w zakresie korzystania z niego, a także promować handel elektroniczny między Stronami.

3. Strony uznają znaczenie zasady neutralności technologicznej w handlu elektronicznym.

4. Niniejsza sekcja ma zastosowanie do środków stosowanych lub wprowadzanych przez Stronę, mających wpływ na handel przy użyciu środków elektronicznych.

5. Niniejsza sekcja nie ma zastosowania do usług hazardowych i zakładów wzajemnych, usług radiodyfuzyjnych, audiowizualnych, usług notariuszy lub usług świadczonych w ramach zawodów równorzędnych oraz usług reprezentacji prawnej.

6. W przypadku wystąpienia rozbieżności między postanowieniami niniejszej sekcji a innymi postanowieniami niniejszej Umowy, rozstrzygające w zakresie takich rozbieżności są te inne postanowienia.

ARTYKUŁ  8.71

Definicje

Do celów niniejszej sekcji:

a) "uwierzytelnianie elektroniczne" oznacza proces lub działanie polegające na weryfikacji tożsamości strony w komunikacji lub transakcji elektronicznej bądź zapewnienie integralności łączności elektronicznej; oraz

b) "podpis elektroniczny" oznacza dane w formie elektronicznej dodane do innych danych elektronicznych lub logicznie z nimi powiązane i spełniające następujące wymogi:

(i) służy osobie do potwierdzenia, że dane w formie elektronicznej, do których podpis ten się odnosi, zostały stworzone lub podpisane, zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi każdej ze Stron, przez tę osobę; oraz

(ii) potwierdza, że informacje zawarte w danych elektronicznych nie zostały zmienione.

ARTYKUŁ  8.72

Należności celne

Strony nie nakładają ceł na przekazy elektroniczne.

ARTYKUŁ  8.73

Kod źródłowy

1. Strona nie może wymagać przekazania lub dostępu do kodu źródłowego oprogramowania będącego własnością osoby drugiej Strony ⁸⁶ . Żadne z postanowień niniejszego ustępu nie uniemożliwia uwzględnienia lub wprowadzenia w życie warunków dotyczących przekazania lub udzielenia dostępu do kodu źródłowego w umowach negocjowanych na zasadach komercyjnych lub dobrowolnego przekazania lub udzielenia dostępu do kodu źródłowego na przykład w ramach zamówień publicznych.

2. Żadne z postanowień niniejszego artykułu nie wpływa na:

a) wymagania sądu, trybunału administracyjnego lub organu ochrony konkurencji mające zaradzić naruszeniu prawa konkurencji;

b) wymagania sądu, trybunału administracyjnego lub organu ochrony konkurencji dotyczące ochrony i egzekwowania praw własności intelektualnej w takim zakresie, w jakim kody źródłowe są chronione tymi prawami; oraz

c) prawa Strony do podjęcia działań zgodnie z art. III Porozumienia w sprawie zamówień rządowych.

3. Dla większej przejrzystości należy zaznaczyć, że żadne z postanowień niniejszego artykułu nie uniemożliwia Stronie wprowadzenia lub utrzymania środków ⁸⁷ , które są niespójne z ust.1, zgodnie z art. 1.5, 8.3 i 8.65.

ARTYKUŁ  8.74

Regulacje krajowe

Każda ze Stron zapewnia racjonalne, obiektywne i bezstronne stosowanie wszystkich swoich środków o zasięgu ogólnym mających wpływ na handel elektroniczny.

ARTYKUŁ  8.75

Zasada niewymagania wcześniejszego zezwolenia

1. Strony dołożą starań, aby nie nakładać wymogu wcześniejszego zezwolenia ani żadnych innych wymogów o skutku równoważnym dla świadczenia usług drogą elektroniczną.

2. Postanowienia ust. 1 pozostają bez uszczerbku dla systemów zezwoleń, które nie są szczególnie i wyłącznie ukierunkowane na usługi świadczone drogą elektroniczną, oraz dla przepisów w dziedzinie telekomunikacji.

ARTYKUŁ  8.76

Zawieranie umów drogą elektroniczną

O ile w przepisach ustawowych i wykonawczych nie przewidziano inaczej, Strona nie może wprowadzać ani utrzymywać środków, które regulują transakcje elektroniczne i w myśl których:

a) umowie odmawia się skutku prawnego, ważności lub wykonalności wyłącznie z tego powodu, że została ona zawarta drogą elektroniczną; lub

b) w inny sposób tworzy się przeszkody utrudniać korzystanie z umów zawieranych drogą elektroniczną.

ARTYKUŁ  8.77

Uwierzytelnianie elektroniczne i podpis elektroniczny

1. O ile w przepisach ustawowych i wykonawczych nie przewidziano inaczej, Strona nie może odmawiać podpisowi skutku prawnego wyłącznie z tego powodu, że ma on formę elektroniczną.

2. Strona nie może wprowadzać ani utrzymywać środków regulujących uwierzytelnianie elektroniczne i podpis elektroniczny, które:

a) zakazywałyby stronom transakcji elektronicznej określenia wzajemnie odpowiednich metod uwierzytelniania elektronicznego w odniesieniu do ich transakcji; lub

b) pozbawiałyby strony transakcji elektronicznych możliwości stwierdzenia przed organami sądowymi lub administracyjnymi, że ich transakcje elektroniczne są zgodne z wszelkimi wymogami prawnymi w odniesieniu do uwierzytelniania elektronicznego i podpisu elektronicznego.

3. Niezależnie od postanowień ust. 2 każda ze Stron może wymagać, aby w odniesieniu do danej kategorii transakcji metoda uwierzytelniania spełniała określone normy efektywności lub była certyfikowana przez organ akredytowany zgodnie z jej przepisami ustawowymi i wykonawczymi.

ARTYKUŁ  8.78

Ochrona konsumentów

1. Strony uznają znaczenie stosowania i utrzymywania przejrzystych i skutecznych środków ochrony konsumentów mających zastosowanie do handlu elektronicznego, jak i środków sprzyjających budowaniu zaufania konsumentów do handlu elektronicznego.

2. Strony uznają znaczenie współpracy między ich odpowiednimi właściwymi organami odpowiedzialnymi za ochronę konsumentów w zakresie działań związanych z handlem elektronicznym w celu zapewnienia większej ochrony konsumentów.

3. Strony uznają znaczenie stosowania i utrzymywania środków, zgodnie z ich odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, w celu ochrony danych osobowych użytkowników handlu elektronicznego.

ARTYKUŁ  8.79

Niezamówione komercyjne wiadomości elektroniczne

1. W odniesieniu do niezamówionych komercyjnych wiadomości elektronicznych każda ze Stron wprowadza lub utrzymuje środki, które:

a) zobowiązują dostawców niezamówionych komercyjnych wiadomości elektronicznych do ułatwienia odbiorcom zapobiegania dalszemu otrzymywaniu tych wiadomości; oraz

b) wymagają wyrażenia przez odbiorców uprzedniej zgody na otrzymywanie komercyjnych wiadomości elektronicznych, jak zostało to określone zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Strony.

2. Każda ze Stron zapewnia, aby komercyjne wiadomości elektroniczne były wyraźnie rozpoznawalne jako takie, aby jasno wynikało z nich, w czyim imieniu zostały przygotowane i aby zawierały niezbędne informacje pozwalające odbiorcom zażądać nieodpłatnie i w każdym momencie zaprzestania ich przesyłania.

3. Każda ze Stron zapewnia możliwość złożenia skargi na dostawców niezamówionych komercyjnych wiadomości elektronicznych, którzy nie przestrzegają środków wprowadzonych lub utrzymywanych na podstawie ust. 1 i 2.

ARTYKUŁ  8.80

Współpraca w zakresie handlu elektronicznego

1. W stosownych przypadkach Strony współpracują i aktywnie uczestniczą w forach wielostronnych w celu promowania rozwoju handlu elektronicznego.

2. Strony zgadzają się prowadzić dialog poświęcony kwestiom regulacyjnym związanym z handlem elektronicznym w celu wymiany informacji i doświadczeń, w stosownych przypadkach, m.in. na temat związanych z nim przepisów ustawowych i wykonawczych oraz ich wdrażania, a także najlepszych praktyk w zakresie handlu elektronicznego m.in. w odniesieniu do:

a) ochrony konsumentów;

b) cyberbezpieczeństwa;

c) przeciwdziałania niezamówionym komercyjnym wiadomościom elektronicznym;

d) uznawania certyfikatów podpisów elektronicznych wydawanych użytkownikom;

e) wyzwań, przed jakimi stają małe i średnie przedsiębiorstwa w związku z korzystaniem z handlu elektronicznego;

f) ułatwiania świadczenia transgranicznych usług certyfikacyjnych;

g) własności intelektualnej; oraz

h) administracji elektronicznej.

ARTYKUŁ  8.81

Swobodny przepływ danych

W ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy Strony ponownie ocenią potrzebę uwzględnienia w niej postanowień dotyczących swobodnego przepływu danych.

ROZDZIAŁ  9

PRZEPŁYWY, WPŁATY I TRANSFERY KAPITAŁUORAZ TYMCZASOWE ŚRODKI OCHRONNE

ARTYKUŁ  9.1

Rachunek bieżący

Nie naruszając innych postanowień niniejszej Umowy, każda ze Stron zezwala w stosownych przypadkach na wszelkie płatności i transfery w walucie w pełni wymienialnej ⁸⁸  oraz zgodnie z postanowieniami Umowy o Międzynarodowym Funduszu Walutowym, w odniesieniu do transakcji na rachunku bieżącym bilansu płatniczego, wchodzących w zakres niniejszej Umowy.

ARTYKUŁ  9.2

Przepływy kapitału

1. Nie naruszając innych postanowień niniejszej Umowy, każda ze Stron zezwala, w odniesieniu do transakcji na rachunku kapitałowym i finansowym bilansu płatniczego, na swobodny przepływ kapitału do celów liberalizacji inwestycji i innych transakcji, jak przewidziano w rozdziale 8.

2. Strony prowadzą wzajemne konsultacje mające na celu ułatwianie przepływu kapitału pomiędzy sobą w celu wspierania handlu i inwestycji.

ARTYKUŁ  9.3

Stosowanie przepisów ustawowych i wykonawczych dotyczących przepływów, wpłat i transferów kapitału

1. Art. 9.1 i 9.2 nie należy interpretować jako uniemożliwiających Stronie stosowanie własnych przepisów ustawowych i wykonawczych dotyczących:

a) upadłości, niewypłacalności lub ochrony praw kredytodawców;

b) emitowania papierów wartościowych oraz handlu lub obrotu tymi papierami, kontraktami terminowymi futures, opcjami i innymi instrumentami pochodnymi;

c) sprawozdawczości finansowych lub przechowywania zapisów dotyczących przepływów, wpłat i transferów kapitału, w przypadku gdy sprawozdawczość i przechowywanie są konieczne w celu wspierania organów egzekwowania prawa lub organów regulacyjnych w dziedzinie finansów;

d) przestępstw kryminalnych lub podlegających karze bądź oszukańczych lub nieuczciwych praktyk;

e) zapewnienia zgodności z nakazami lub wyrokami w postępowaniach rozstrzygających spory; lub

f) ochrony socjalnej, publicznych systemów emerytalnych lub obowiązkowych programów oszczędnościowych.

2. Przepisy ustawowe i wykonawcze, o których mowa w ust. 1, nie mogą być stosowane w sposób niesprawiedliwy, arbitralny lub dyskryminacyjny bądź stanowiący w inny sposób ukryte ograniczenia dla przepływów, wpłat i transferów kapitału.

ARTYKUŁ  9.4

Tymczasowe środki ochronne

1. W szczególnych okolicznościach, jeżeli występują poważne trudności w funkcjonowaniu unii gospodarczej i walutowej Unii Europejskiej bądź gdy istnieje zagrożenie takimi trudnościami Unia Europejska może wprowadzić lub utrzymać środki ochronne w odniesieniu do przepływów, wpłat i transferów kapitału na okres nieprzekraczający sześciu miesięcy. Środki te są ograniczone do zakresu, jaki jest absolutnie niezbędny, i nie mogą stanowić środka arbitralnej lub nieuzasadnionej dyskryminacji między Japonią a państwem trzecim w podobnych sytuacjach.

2. Strona może wprowadzić lub utrzymać środki ograniczające dotyczące przepływów, wpłat i transferów kapitału ⁸⁹ :

a) w przypadku poważnych trudności w zakresie bilansu płatniczego lub finansowania zewnętrznego bądź zagrożenia takimi trudnościami ⁹⁰ ; lub

b) jeżeli w szczególnych okolicznościach przepływy, wpłaty lub transfery kapitału powodują lub mogą spowodować poważne trudności makroekonomiczne związane z polityką monetarną i kursową.

3. Środki, o których mowa w ust. 2:

a) są zgodne w stosownych przypadkach z postanowieniami Umowy o Międzynarodowym Funduszu Walutowym;

b) nie przekraczają środków niezbędnych dla zaradzenia sytuacjom opisanym w ust. 2;

c) mają charakter tymczasowy i są, w miarę poprawy sytuacji określonej w ust. 2, stopniowo usuwane;

d) nie prowadzą do zbędnych szkód dla handlowych, gospodarczych lub finansowych interesów drugiej Strony; oraz

e) są niedyskryminujące w porównaniu ze środkami wprowadzanymi w państwach trzecich w podobnych sytuacjach.

4. W przypadku handlu towarami każda ze Stron może wprowadzić środki ograniczające na podstawie art. 2.20 do celów bilansu płatniczego.

5. W przypadku handlu usługami każda Strona może wprowadzić środki ograniczające służące zabezpieczeniu zewnętrznej pozycji finansowej lub bilansu płatniczego. Środki te są zgodne z warunkami określonymi w art. XII GATS.

6. Strona, która utrzymuje lub wprowadziła środki, o których mowa w ust. 1-3, niezwłocznie powiadamia o nich drugą Stronę.

7. Jeżeli na podstawie niniejszego artykułu wprowadza lub utrzymuje się ograniczenia, Strony niezwłocznie odbywają konsultacje na forum Komitetu ds. Handlu Usługami, Liberalizacji Inwestycji i Handlu Elektronicznego ustanowionego na podstawie art. 22.3, chyba że konsultacje odbywają się na innych forach. W toku konsultacji dokonuje się oceny trudności w zakresie bilansu płatniczego lub finansowania zewnętrznego bądź innych trudności makroekonomicznych, które doprowadziły do wprowadzenia odpowiednich środków, uwzględniając między innymi czynniki takie, jak:

a) charakter i zakres trudności;

b) zewnętrzne warunki gospodarcze i handlowe; oraz

c) dostępne alternatywne środki korygujące.

8. Konsultacje prowadzone na podstawie ust. 7 dotyczą zgodności wszelkich środków ograniczających z postanowieniami ust. 1-3. Konsultacje te opierają się na wszelkich stosownych dostępnych ustaleniach statystycznych lub faktycznych przedstawionych przez MFW, a we wnioskach uwzględnia się dokonaną przez MFW ocenę bilansu płatniczego i zewnętrznej pozycji finansowej lub innych trudności makroekonomicznych danej Strony.

ROZDZIAŁ  10

ZAMÓWIENIA PUBLICZNE

ARTYKUŁ  10.1

Włączenie Porozumienia w sprawie zamówień rządowych (GPA)

GPA zostaje niniejszym włączone do niniejszego rozdziału i stanowi jego część mutatis mutandis.

ARTYKUŁ  10.2

Dodatkowy zakres stosowania

Zasady i procedury przewidziane w postanowieniach GPA wskazane w części 1 załącznika 10 stosuje się, odpowiednio, do zamówień objętych częścią 2 załącznika 10.

ARTYKUŁ  10.3

Zasady dodatkowe

Każda ze Stron stosuje art. 10.4-10.12 zarówno do zamówień objętych załącznikami Strony do dodatku I do GPA, jak i do zamówień objętych częścią 2 załącznika 10.

ARTYKUŁ  10.4  ⁹¹  

Publikacja ogłoszeń

Ogłoszenia o zamiarze udzielenia zamówienia lub o planowanych zamówieniach na podstawie art. VII GPA są bezpośrednio dostępne drogą elektroniczną, bezpłatnie, w pojedynczym punkcie dostępu.

ARTYKUŁ  10.5

Warunki uczestnictwa

1. Zgodnie z art. VIII GPA podmiot zamawiający Strony nie wyklucza dostawcy mającego siedzibę na terytorium drugiej Strony z udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia na podstawie wymogu prawnego, zgodnie z którym dostawca musi być:

a) osobą fizyczną; lub

b) osobą prawną.

Niniejsze postanowienie nie ma zastosowania do zamówień objętych zakresem japońskiej ustawy o promowaniu inicjatywy prywatnego finansowania (ustawa nr 117 z 1999 r.).

2. Wprawdzie przy określaniu warunków uczestnictwa podmiot zamawiający Strony może wymagać odpowiedniego wcześniejszego doświadczenia, gdy jest to niezbędne do spełnienia wymogów zamówienia zgodnie z art. VIII ust. 2 lit. b) GPA, ale nie może stawiać warunku, że takie wcześniejsze doświadczenie musi być zdobyte na terytorium tej Strony.

ARTYKUŁ  10.6

Kwalifikacja dostawców

1. Jeżeli Strona utrzymuje system rejestracji dostawców, w którym zainteresowani dostawcy mają obowiązek się rejestrować i podawać określone informacje, dostawcy ci mogą zwrócić się o ich zarejestrowanie w dowolnym momencie. Podmiot zamawiający powinien poinformować tych dostawców w możliwie krótkim czasie, czy ich rejestracja została dokonana.

2. W przypadkach gdy dostawca z siedzibą w Unii Europejskiej jest zobowiązany poddać się ocenie przedsiębiorstwa (Keieijikoshinsa) (znanej również jako Keishin) na podstawie japońskiej ustawy o działalności gospodarczej w zakresie budownictwa (ustawa nr 100 z 1949 r.), aby zostać dopuszczonym do złożenia oferty w postępowaniu o udzielenie zamówienia na roboty budowlane w Japonii, Japonia zapewnia, aby jej organy przeprowadzające taką ocenę:

a) dokonywały oceny w sposób niedyskryminujący i w stosownych przypadkach uznawały za równoważne wskaźnikom w Japonii wskaźniki dostawcy osiągnięte poza Japonią, które mogą obejmować:

(i) liczbę pracowników technicznych;

(ii) warunki dobrostanu pracy;

(iii) liczbę lat działalności w branży budowlanej;

(iv) warunki rachunkowości w branży budowlanej;

(v) kwotę wydatków na badania i rozwój;

(vi) uzyskanie certyfikacji ISO9001 lub ISO14001;

(vii) zatrudnienie i rozwój młodych inżynierów i wykwalifikowanych pracowników;

(viii) wartość sprzedaży z tytułu ukończonych robót budowlanych; oraz

(ix) wartość sprzedaży z tytułu ukończonych robót budowlanych prowadzonych jako główny wykonawca, a także

b) należycie uwzględniały wskaźniki dostawcy osiągnięte poza Japonią, które mogą obejmować:

(i) kwotę kapitału własnego;

(ii) kwotę wyniku finansowego przed odsetkami, ewaluacją, opodatkowaniem i amortyzacją (EBITDA);

(iii) stosunek wydatków netto z tytułu odsetek do kwoty sprzedaży;

(iv) okres rotacji zobowiązań;

(v) stosunek zysku brutto ze sprzedaży do kapitału brutto;

(vi) stosunek zysku z powtarzającego się zysku do kwoty sprzedaży;

(vii) stosunek kapitału własnego do aktywów trwałych;

(viii) wskaźnik kapitału własnego;

(ix) kwotę przepływów środków pieniężnych z działalności operacyjnej; oraz

(x) kwotę skumulowanych zysków.

ARTYKUŁ  10.7

Przetarg selektywny

1. Jeżeli, zgodnie z art. IX ust. 4 i 5 GPA, podmiot zamawiający ogranicza liczbę dostawców w przypadku danego zamówienia, liczba dostawców dopuszczonych do złożenia oferty musi być wystarczająca, aby zapewnić konkurencję bez wpływania na skuteczność funkcjonowania systemu udzielania zamówień.

2. W odniesieniu do Japonii niniejszy artykuł ma zastosowanie wyłącznie do instytucji rządowych na szczeblu centralnym.

ARTYKUŁ  10.8

Specyfikacje techniczne

Jeżeli podmiot zamawiający stosuje przyjazne środowisku specyfikacje techniczne określone dla etykiet ekologicznych lub zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi obowiązującymi na terytorium Unii Europejskiej lub Japonii, każda ze Stron zapewnia, aby te specyfikacje były:

a) odpowiednie do określenia właściwości produktów lub usług będących przedmiotem zamówienia;

b) oparte na kryteriach obiektywnie możliwych do zweryfikowania i niedyskryminujących; oraz

c) dostępne dla wszystkich zainteresowanych dostawców.

ARTYKUŁ  10.9

Sprawozdania z badań

1. Każda ze Stron, w tym jej podmioty zamawiające, może wymagać dostarczenia przez zainteresowanych dostawców sprawozdania z badań sporządzonego przez jednostkę oceniającą zgodność lub świadectwa wydanego przez taką jednostkę jako dowodu potwierdzającego zgodność z wymaganiami lub kryteriami określonymi w specyfikacjach technicznych, kryteriami oceny lub innymi warunkami.

2. W przypadku wymagania dostarczenia sprawozdania z badań lub świadectwa wydanego przez jednostkę oceniającą zgodność każda ze Stron, w tym jej podmioty zamawiające:

a) akceptuje wyniki procedur oceny zgodności przeprowadzanych przez zarejestrowane jednostki oceny zgodności drugiej Strony zgodnie z art. 2 ust. 1 umowy o wzajemnym uznawaniu między Wspólnotą Europejską a Japonią sporządzonej w Brukseli w dniu 4 kwietnia 2001 r.; oraz

b) należycie uwzględnia wszelkie przyszłe rozszerzenia zakresu umowy, o której mowa w lit. a), lub wszelkie dalsze umowy, jakie zostaną zawarte pomiędzy Stronami w celu wzajemnego uznawania procedur oceny zgodności, po ich wejściu w życie.

ARTYKUŁ  10.10

Warunki środowiskowe

Podmioty zamawiające mogą określić warunki środowiskowe dotyczący sposobu wykonania zamówienia, pod warunkiem że jest on zgodny z zasadami zawartymi w niniejszym rozdziale i jest podany w ogłoszeniu o zamiarze udzielania zamówienia lub innym ogłoszeniu opublikowanym jako ogłoszenie o zamiarze udzielenia zamówienia lub w dokumentacji przetargowej.

ARTYKUŁ  10.11

Rozpatrywanie ofert oraz udzielanie zamówień

1. Zgodnie z art. XV ust. 5 GPA oraz zgodnie z warunkami określonymi w przepisach ustawowych i wykonawczych każdej ze Stron, każda ze Stron zapewnia, aby jej podmioty zamawiające były uprawnione do dokonania wyboru między dwoma kryteriami, o których mowa w art. XV ust. 5 lit. a) i b) GPA, oraz by były świadome odpowiednich treści tych kryteriów.

2. Zgodnie z art. XV ust. 6 GPA, w przypadku gdy podmiot zamawiający otrzymuje ofertę zawierającą cenę, która jest niewspółmiernie niska w porównaniu z cenami w innych złożonych ofertach, może skonsultować się z dostawcą, aby sprawdzić, czy cena uwzględnia przyznane subsydia.

ARTYKUŁ  10.12

Krajowe procedury odwoławcze

1. W przypadku wyznaczenia przez Stronę bezstronnego organu administracyjnego na podstawie art. XVIII ust. 4 GPA, Strona ta zapewnia, aby:

a) członkowie wyznaczonego organu byli niezależni, bezstronni i by pozostawali wolni od wpływów zewnętrznych przez okres, na jaki zostali powołani;

b) członkowie wyznaczonego organu nie byli odwoływani wbrew ich woli podczas ich kadencji, chyba że ich odwołanie jest wymagane na mocy przepisów regulujących działalność wyznaczonego organu; oraz

c) w odniesieniu do podmiotów zamawiających objętych załącznikami 1 i 3 każdej ze Stron do dodatku I do GPA, a także instytucji rządowych na szczeblu centralnym oraz wszelkich innych podmiotów z wyjątkiem podmiotów rządowych na szczeblu niższym niż centralny wchodzących w zakres części 2 załącznika 10, przewodniczący lub co najmniej jeden członek wyznaczonego organu posiada kwalifikacje prawne i zawodowe równoważne tym, jakie są niezbędne w przypadku sędziów, prawników lub innych ekspertów prawnych zakwalifikowanych na podstawie przepisów ustawowych i wykonawczych Strony.

2. Każda ze Stron wprowadza lub utrzymuje procedury dotyczące szybkich środków tymczasowych służących zapewnieniu dostawcy możliwości wzięcia udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Tego rodzaju środki tymczasowe, przewidziane w art. XVIII ust. 7 lit. a) GPA, mogą skutkować zawieszeniem postępowania o udzielenie zamówienia lub, jeżeli umowa została zawarta przez podmiot zamawiający i o ile Strona tak określiła - zawieszeniem wykonania umowy. Jednakże procedury mogą przewidywać, że przy podejmowaniu decyzji o tym, czy środki te powinny zostać zastosowane, można wziąć pod uwagę nadrzędne negatywne skutki dla odnośnych interesów, w tym dla interesu publicznego. Uzasadnienie braku działań musi być przedstawione na piśmie.

3. 92  W przypadku gdy zainteresowany udziałem lub uczestniczący w postępowaniu dostawca złożył skargę do wyznaczonego organu, o którym mowa w ust. 1, każda ze Stron co do zasady zapewnia, aby podmiot zamawiający nie zawarł umowy do czasu, aż organ ten podejmie decyzję lub wyda zalecenie odnośnie do środków tymczasowych, działania naprawczego lub odszkodowania za poniesione straty lub szkody, o których mowa w ust. 2, 5 i 6, zgodnie ze jej zasadami, przepisami i procedurami. Każda ze Stron może postanowić, że w nieuniknionych i należycie uzasadnionych okolicznościach umowa może jednak zostać zawarta.

4. Każda ze Stron może ustanowić:

a) okres zawieszenia pomiędzy decyzją o udzieleniu zamówienia a zawarciem umowy, aby umożliwić dostawcom, którym nie udzielono zamówienia, stwierdzenie, czy stosowne jest wszczęcie procedury odwoławczej; lub

b) wystarczający okres na złożenie przez zainteresowanego dostawcę odwołania, które może stanowić podstawę zawieszenia wykonywania umowy.

5. Działania naprawcze na podstawie art. XVIII ust. 7 lit. b) GPA mogą obejmować co najmniej jedno z następujących działań:

a) usunięcie dyskryminujących warunków technicznych, ekonomicznych lub finansowych zawartych w zaproszeniu do składania ofert, dokumentach zamówienia lub we wszelkich innych dokumentach związanych z postępowaniem o udzielenie zamówienia oraz przeprowadzenie nowych postępowań o udzielenie zamówienia;

b) powtórzenie postępowania o udzielenie zamówienia bez zmiany warunków;

c) uchylenie decyzji o udzieleniu zamówienia i przyjęcie nowej decyzji o udzieleniu zamówienia;

d) rozwiązanie umowy lub stwierdzenia jej nieskuteczności; lub

e) zastosowanie innych środków w celu naprawienia naruszenia postanowień niniejszego rozdziału, na przykład nakazanie zapłaty określonej kwoty do czasu skutecznego usunięcia naruszenia.

6. Zgodnie z art. XVIII ust. 7 lit. b) GPA każda ze Stron może dopuścić przyznanie odszkodowania za poniesione straty lub szkody. W tym względzie, jeżeli organ odwoławczy Strony nie jest organem sądowym, a dostawca uważa, że doszło do naruszenia krajowych przepisów ustawowych i wykonawczych wdrażających obowiązki wynikające z niniejszego rozdziału, dostawca może wnieść sprawę do sądu, m.in. w celu dochodzenia odszkodowania, zgodnie z zasadami postępowania sądowego Strony.

7. Każda ze Stron wprowadza lub utrzymuje niezbędne procedury, które zapewniają skuteczne wykonanie decyzji lub zaleceń organów odwoławczych lub skuteczne egzekwowanie decyzji sądowych organów odwoławczych.

ARTYKUŁ  10.13

Gromadzenie danych statystycznych i sprawozdawczość w ich zakresie

Każda ze Stron przekazuje drugiej Stronie dostępne i porównywalne dane statystyczne dotyczące zamówień objętych częścią 2 załącznika 10.

ARTYKUŁ  10.14

Zmiany i korekty zakresu stosowania

1. Strona może dokonać zmiany lub korekty swoich zobowiązań wynikających z części 2 załącznika 10.

2. Jeżeli zmiana lub korekta załączników Strony do dodatku I do GPA zaczyna obowiązywać na podstawie art. XIX GPA, zaczyna ona automatycznie obowiązywać do celów niniejszej Umowy.

3. Kiedy Strona zamierza dokonać korekty swoich zobowiązań na podstawie części 2 załącznika 10:

a) powiadamia o tym drugą Stronę na piśmie; oraz

b) do powiadomienia dołącza wniosek dotyczący odpowiednich wyrównań na rzecz drugiej Strony, aby zakres stosowania pozostał na poziomie porównywalnym z poziomem istniejącym przed wprowadzeniem zmiany.

4. Niezależnie od ust. 3 lit. b) Strona nie musi zapewnić wyrównań, jeżeli zmiana dotyczy podmiotu zamawiającego, nad którego zamówieniami Strona skutecznie zniosła swoją kontrolę lub na którego zamówienia Strona nie wywiera już wpływu.

5. W przypadku gdy Komitet ds. Zamówień Publicznych ustanowiony postanowieniami art. XXI GPA przyjmie kryteria na podstawie art. XIX ust. 8 lit. b) i c) GPA, kryteria te będą miały zastosowanie również w kontekście niniejszego artykułu.

6. Jeżeli druga Strona sprzeciwia się i twierdzi, że:

a) wyrównanie zaproponowane zgodnie z ust. 3 lit. b) jest nieodpowiednie do tego, aby utrzymać porównywalny poziom wspólnie uzgodnionego zakresu; lub

b) planowana zmiana, o której mowa w ust. 4, dotyczy podmiotu zamawiającego, nad którego zamówieniami Strona nie zniosła skutecznie swojej kontroli lub swojego wpływu,

jest ona zobowiązana przedstawić Stronie zamierzającej dokonać zmiany swoich zobowiązań sprzeciw na piśmie w terminie 45 dni od otrzymania powiadomienia, o którym mowa w ust. 3 lit. a), albo uznaje się, że przyjmuje ona to wyrównanie lub tę zmianę.

7. Za korektę uznaje się następujące zmiany w zobowiązaniach Strony wynikających z części 2 załącznika 10:

a) zmianę nazwy podmiotu zamawiającego;

b) połączenie co najmniej dwóch podmiotów zamawiających wymienionych w tym samym akapicie części 2 załącznika 10;

c) podzielenie jednego z podmiotów zamawiających wymienionych w cz. 2 załącznika 10 na co najmniej dwa podmioty zamawiające, które zostają dodane do podmiotów zamawiających wymienionych w tym samym ustępie tej części oraz

d) aktualizacje orientacyjnych wykazów takich jak te zawarte w ust. 3 sekcji A części 2 załącznika 10, ust. 1 lit. b) sekcji B części 2 załącznika 10, lub w załącznikach 2 i 3 Unii Europejskiej do dodatku I do GPA.

8. W przypadku zamierzonych korekt Strona powiadamia drugą Stronę na piśmie co dwa lata, zgodnie z cyklem powiadomień przewidzianym w decyzji Komitetu ds. Zamówień Publicznych w sprawie wymogów dotyczących powiadomień przekazywanych na podstawie art. XIX i XXII umowy przyjętej dnia 30 marca 2012 r. (GPA/113), po wejściu w życie niniejszej Umowy.

9. Druga Strona może w terminie 45 dni od otrzymania powiadomienia na podstawie ust. 8 przedstawić drugiej Stronie zamierzającej dokonać korekty swoich zobowiązań sprzeciw na piśmie. Strona składająca sprzeciw przedstawia powody, dla których uważa, że planowana korekta nie jest zmianą, o której mowa w ust. 7 niniejszego artykułu, oraz opisuje wpływ planowanej korekty na wspólnie uzgodniony zakres przewidziany w niniejszej Umowie. Jeżeli żaden taki sprzeciw na piśmie nie zostanie złożony w terminie 45 dni od otrzymania powiadomienia, uznaje się, że planowana korekta jest przyjęta.

10. Jeżeli Strona sprzeciwia się planowanej zmianie lub korekcie lub proponowanemu wyrównaniu, Strony starają się rozstrzygnąć tę kwestię w drodze konsultacji. Jeżeli w okresie 150 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o sprzeciwie Strony nie osiągną porozumienia, Strona zamierzająca dokonać zmiany lub korekty swoich zobowiązań może skorzystać z metody rozstrzygania sporów na podstawie rozdziału 21 w celu stwierdzenia, czy sprzeciw jest uzasadniony. Wszelkie zamierzone zmiany lub korekty, w odniesieniu do których sprzeciw został złożony, uznaje się za przyjęte tylko wtedy, kiedy zostanie to uzgodnione w drodze konsultacji lub gdy o ich przyjęciu zdecyduje zespół orzekający ustanowiony na podstawie art. 21.7.

ARTYKUŁ  10.15

Współpraca

Strony dokładają wszelkich starań, aby ze sobą współpracować w celu osiągnięcia lepszego wzajemnego zrozumienia swoich rynków zamówień publicznych. Strony uznają również, że zaangażowanie odpowiednich branż Stron, poprzez środki takie jak dialog, ma istotne znaczenie dla osiągnięcia tego celu.

ARTYKUŁ  10.16

Komitet ds. Zamówień Publicznych

1. Komitet ds. Zamówień Publicznych, ustanowiony na podstawie art. 22.3 (zwany dalej w niniejszym artykule "Komitetem") odpowiada za skuteczne wdrażanie i funkcjonowanie postanowień niniejszego rozdziału.

2. Komitet pełni następujące funkcje:

a) wydaje zalecenia Wspólnemu Komitetowi dotyczące przyjęcia decyzji zmieniających część 2 załącznika 10 w celu odzwierciedlenia zmian lub korekt przyjętych na podstawie art. 10.14 lub uzgodnionych wyrównań;

b) określa sposoby przekazywania danych statystycznych na podstawie art. 10.13, jeżeli zostanie to uznane za konieczne;

c) rozważa kwestie dotyczące zamówień publicznych kierowane do niego przez Stronę; oraz

d) dokonuje wymiany informacji dotyczących oferowanych zamówień publicznych, w tym na poziomie niższym niż centralny, na terytorium każdej ze Stron.

ARTYKUŁ  10.17

Punkty kontaktowe

Z chwilą wejścia w życie niniejszej Umowy każda ze Stron wyznacza punkt kontaktowy, aby zapewnić wykonywanie niniejszego rozdziału, oraz przekazuje drugiej Stronie dane kontaktowe wraz z informacjami dotyczącymi właściwych urzędników. Strony niezwłocznie powiadamiają się wzajemnie o wszelkich zmianach tych danych.

ROZDZIAŁ  11

POLITYKA KONKURENCJI

ARTYKUŁ  11.1

Zasady

Strony uznają znaczenie wolnej i uczciwej konkurencji w swoich stosunkach handlowych i inwestycyjnych. Strony uznają jednak, że praktyki antykonkurencyjne mogą zakłócać właściwe funkcjonowanie rynków i osłabiać korzyści płynące z liberalizacji handlu i inwestycji.

ARTYKUŁ  11.2

Praktyki antykonkurencyjne

Każda ze Stron zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi stosuje środki przeciwko praktykom antykonkurencyjnym, jakie uzna za stosowne, aby osiągnąć cele niniejszej Umowy.

ARTYKUŁ  11.3

Ramy prawne i regulacyjne

1. Każda ze Stron zachowuje swoje prawo konkurencji, które ma zastosowanie do wszystkich przedsiębiorstw we wszystkich sektorach gospodarki i które skutecznie rozstrzyga kwestię następujących praktyk antykonkurencyjnych:

a) w przypadku Unii Europejskiej:

(i) umowy między przedsiębiorstwami, decyzje zrzeszeń przedsiębiorstw i praktyki uzgodnione, których celem lub skutkiem jest zapobieganie konkurencji, jej ograniczanie lub zakłócanie;

(ii) nadużywanie przez co najmniej jedno przedsiębiorstwo pozycji dominującej; oraz

(iii) połączenia lub koncentracje przedsiębiorstw, które przeszkadzałyby znacząco skutecznej konkurencji; oraz

b) w przypadku Japonii:

(i) prywatna monopolizacja;

(ii) bezzasadne ograniczenie handlu;

(iii) nieuczciwe praktyki handlowe; oraz

(iv) połączenia lub koncentracje, które znacząco ograniczyłyby konkurencję w określonej dziedzinie handlu.

2. Każda ze Stron stosuje swoje prawo konkurencji do wszystkich przedsiębiorstw, zarówno prywatnych, jak i publicznych, prowadzących działalność gospodarczą. Nie uniemożliwia to Stronie wprowadzania przepisów przewidujących odstępstwa od jej prawa konkurencji, o ile takie odstępstwa są przejrzyste i ograniczają się do tego, co jest niezbędne do zabezpieczenia interesu publicznego. Takie odstępstwa nie mogą wykraczać poza to, co jest ściśle konieczne do osiągnięcia celów związanych z interesem publicznym określonych przez tę Stronę.

3. Do celów niniejszego rozdziału "działalność gospodarcza" oznacza działania związane z oferowaniem towarów i usług na rynku.

ARTYKUŁ  11.4

Niezależność operacyjna

Każda Strona utrzymuje działający niezależnie organ. który jest odpowiedzialny za skuteczne egzekwowanie jej prawa konkurencji i posiada kompetencje w tej dziedzinie.

ARTYKUŁ  11.5

Niedyskryminacja

Przy stosowaniu swojego prawa konkurencji każda Strona przestrzega zasady niedyskryminacji w odniesieniu do wszystkich przedsiębiorstw, bez względu na ich przynależność państwową i rodzaj własności.

ARTYKUŁ  11.6

Sprawiedliwość proceduralna

Przy stosowaniu swojego prawa konkurencji każda Strona przestrzega zasady sprawiedliwości proceduralnej w odniesieniu do wszystkich przedsiębiorstw, bez względu na ich przynależność państwową i rodzaj własności.

ARTYKUŁ  11.7

Przejrzystość

Każda Strona stosuje swoje prawo konkurencji w sposób przejrzysty. Każda Strona działa na rzecz przejrzystości w swoim prawie konkurencji.

ARTYKUŁ  11.8

Współpraca w zakresie egzekwowania prawa

1. Aby osiągnąć cele niniejszej Umowy oraz przyczynić się do skutecznego egzekwowania prawa konkurencji każdej Strony, strony potwierdzają, że w ich wspólnym interesie leży wspieranie współpracy odpowiednich organów ochrony konkurencji oraz koordynacji ich działań w związku z rozwojem polityki w dziedzinie konkurencji oraz egzekwowaniem prawa w ramach Umowy między Wspólnotą Europejską a Rządem Japonii dotyczącej współpracy w sprawie działań antykonkurencyjnych sporządzonej w Brukseli dnia 10 lipca 2003 r. (zwanej dalej w niniejszym rozdziale "umową o współpracy w sprawie działań antykonkurencyjnych").

2. W celu ułatwienia współpracy i koordynacji, o których mowa w ust. 1, organy ochrony konkurencji Stron mogą wymieniać między sobą informacje lub przekazywać je sobie w inny sposób na podstawie umowy o współpracy w zakresie działań antykonkurencyjnych.

ARTYKUŁ  11.9

Rozstrzyganie sporów

Postanowienia niniejszego rozdziału nie mogą być przedmiotem procedury rozstrzygania sporów przewidzianej w rozdziale 21.

ROZDZIAŁ  12

SUBSYDIA

ARTYKUŁ  12.1

Zasady

Strony uznają, że Strona może udzielać subsydiów, gdy są one niezbędne do osiągnięcia celów polityki publicznej. Niektóre subsydia mogą jednak zakłócać właściwe funkcjonowanie rynków i osłabiać korzyści płynące z liberalizacji handlu i inwestycji. Zasadniczo Strona nie powinna udzielać subsydiów, kiedy stwierdza, że mają lub mogą one mieć znaczny negatywny wpływ na handel lub inwestycje między Stronami.

ARTYKUŁ  12.2

Definicje

Do celów niniejszego rozdziału:

a) "działalność gospodarcza" oznacza działania związane z oferowaniem towarów i usług na rynku;

b) "subsydium" oznacza środek, który spełnia mutatis mutandis warunki określone w art. 1.1 Porozumienia SCM, bez względu na to, czy beneficjenci tego subsydium zajmują się handlem towarami, czy usługami; oraz

c) "subsydium specyficzne" oznacza subsydium, które określa się mutatis mutandis jako specyficzne zgodnie z art. 2 Porozumienia SCM.

ARTYKUŁ  12.3

Zakres

1. Niniejszy rozdział ma zastosowanie do subsydiów specyficznych w zakresie, w jakim dotyczą one działalności gospodarczej ⁹³ .

2. Niniejszy rozdział nie ma zastosowania do dotacji przyznawanych przedsiębiorstwom, którym rząd powierzył świadczenie usług dla ogółu społeczeństwa w celach związanych z polityką publiczną. Takie wyjątki od reguł dotyczących subsydiów muszą być przejrzyste i nie mogą wykraczać poza wyznaczone cele związane z polityką publiczną.

3. Niniejszy rozdział nie ma zastosowania do subsydiów przyznawanych w celu zrekompensowania szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi.

4. Art. 12.5 i 12.6 nie mają zastosowania do subsydiów, których łączne kwoty lub budżety wynoszą mniej niż 450 000 specjalnych praw ciągnienia (dalej zwanych "SDR") na beneficjenta w okresie trzech kolejnych lat.

5. Art. 12.6 i 12.7 nie mają zastosowania do subsydiów związanych z handlem towarami objętymi załącznikiem 1 do Porozumienia w sprawie rolnictwa oraz subsydiów związanych z handlem rybami i produktami rybołówstwa.

6. Art. 12.7 nie ma zastosowania do subsydiów przyznawanych tymczasowo w celu zaradzenia sytuacji wyjątkowej w gospodarce krajowej lub światowej ⁹⁴ . Takie subsydia powinny być ukierunkowane, oszczędne, skuteczne i wydajne, aby umożliwiały zaradzenie stwierdzonej tymczasowej sytuacji wyjątkowej w gospodarce krajowej lub światowej.

7. Niniejszy rozdział nie ma zastosowania do usług audiowizualnych.

8. Art. 12.7 nie ma zastosowania do subsydiów przyznawanych przez instytucje rządowe na szczeblu niższym niż centralny. Przy wypełnianiu zobowiązań wynikających z niniejszego rozdziału każda ze Stron stosuje takie uzasadnione środki, jakimi dysponuje, aby zapewnić przestrzeganie postanowień niniejszego rozdziału przez instytucje rządowe na szczeblu niższym niż centralny.

ARTYKUŁ  12.4

Związki z Porozumieniem WTO

Żadne z postanowień niniejszego rozdziału nie ma wpływu na prawa i obowiązki Stron wynikające z Porozumienia SCM, art. XVI GATT 1994 i art. XV GATS.

ARTYKUŁ  12.5

Powiadomienia

1. Co dwa lata od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy każda ze Stron zawiadamia drugą Stronę o podstawie prawnej, formie, kwocie lub budżecie, a w miarę możliwości także o odbiorcach wszelkich subsydiów specyficznych przyznanych lub utrzymanych ⁹⁵  przez Stronę powiadamiającą. Pierwsze powiadomienie zostanie dokonane nie później niż trzy lata od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy.

2. Jeżeli Strona podaje do wiadomości publicznej na oficjalnej stronie internetowej informacje określone w ust. 1, powiadomienie na podstawie ust. 1 uznaje się za dokonane. Jeżeli Strona powiadamia o subsydiach na podstawie art. 25.2 Porozumienia SCM, uznaje się, że Strona ta wypełniła wymóg określony w ust. 1 w odniesieniu do takich subsydiów.

3. W odniesieniu do subsydiów związanych z usługami niniejszy artykuł ma zastosowanie jedynie do następujących sektorów: usługi architektoniczne i inżynieryjne, usługi bankowe, usługi informatyczne, usługi budowlane, usługi energetyczne, usługi w zakresie ochrony środowiska, usługi ekspresowego doręczania, usługi ubezpieczeniowe, usługi telekomunikacyjne i usługi transportowe.

ARTYKUŁ  12.6

Konsultacje

1. Jeżeli Strona uzna, że subsydium drugiej Strony wywiera lub może wywierać znaczący negatywny wpływ na interesy handlowe lub inwestycyjne objęte niniejszym rozdziałem, pierwsza Strona może złożyć wniosek o konsultacje w formie pisemnej. Strony rozpoczynają konsultacje w celu rozstrzygnięcia danej kwestii, o ile wniosek zawiera wyjaśnienie, w jaki sposób subsydium wywiera lub może wywierać znaczący negatywny wpływ na handel lub inwestycje między Stronami.

2. Podczas konsultacji Strona otrzymująca wniosek o konsultację jest zobowiązana rozważyć przekazanie drugiej Stronie następujących informacji na temat subsydium, jeżeli druga Strona o nie wystąpi:

a) podstawa prawna i cel polityki lub cel subsydium;

b) forma subsydium taka, jak: dotacja, pożyczka, gwarancja, zaliczka zwrotna, zastrzyk kapitałowy lub ulga podatkowa;

c) daty oraz okres stosowania subsydium i inne terminy z nim związane;

d) wymogi kwalifikowalności obowiązujące w przypadku subsydium;

e) łączna kwota lub roczna kwota przewidziana w budżecie na subsydium oraz możliwość ograniczenia subsydium;

f) w miarę możliwości informacje o beneficjencie subsydium; oraz

g) wszelkie inne informacje, w tym dane statystyczne, umożliwiające ocenę wpływu subsydium na handel lub inwestycje.

3. Dla ułatwienia konsultacji Strona, która otrzymała wniosek, przekazuje odpowiednie informacje o danym subsydium na piśmie w ciągu 90 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 1.

4. W przypadku gdy informacje, o których mowa w ust. 2, nie zostaną przekazane przez Stronę, która otrzymała wniosek, Strona ta wyjaśnia brak takich informacji w swojej odpowiedzi na piśmie.

5. Jeżeli Strona wnioskująca, po konsultacji, nadal uważa, że subsydium wywiera lub może wywierać znaczący negatywny wpływ na jej interesy handlowe lub inwestycyjne objęte niniejszym rozdziałem, Strona, która otrzymała wniosek, rozpatruje ten wniosek uważnie i ze zrozumieniem dla stanowiska Strony wnioskującej. Strona, która otrzymała wniosek, uznaje każde rozwiązanie za wykonalne i akceptowalne.

ARTYKUŁ  12.7

Zakazane subsydia

Zakazuje się następujących subsydiów Strony, które wywierają lub mogą wywierać znaczący negatywny wpływ na handel lub inwestycje między Stronami:

a) porozumienia prawne lub o innym charakterze, na podstawie których rząd lub organ publiczny ponosi odpowiedzialność za gwarantowanie długów lub zobowiązań przedsiębiorstwa, bez ograniczeń co do kwoty i czasu trwania takiej gwarancji; oraz

b) subsydia na restrukturyzację przedsiębiorstwa w trudnej sytuacji lub przedsiębiorstwa niewypłacalnego bez konieczności przygotowania przez przedsiębiorstwo wiarygodnego planu restrukturyzacji. Taki plan restrukturyzacji musi zostać przygotowany w rozsądnym terminie po otrzymaniu przez dane przedsiębiorstwo tymczasowej pomocy na utrzymanie płynności finansowej ⁹⁶ . Plan restrukturyzacji musi opierać się na realistycznych założeniach, tak by zapewnić przywrócenie w rozsądnym czasie długoterminowej rentowności przedsiębiorstwa, które znajduje się w trudnej sytuacji lub jest niewypłacalne. Samo przedsiębiorstwo lub jego właściciele wnoszą znaczące środki finansowe lub aktywa, aby uczestniczyć w kosztach restrukturyzacji.

ARTYKUŁ  12.8

Wykorzystanie subsydiów

Każda Strona zapewnia wykorzystanie subsydiów przez przedsiębiorstwa wyłącznie w celu, na jaki zostały przyznane.

ARTYKUŁ  12.9

Wyjątki o charakterze ogólnym

Do celów niniejszego rozdziału art. XX GATT 1994 i art. XIV GATS zostają włączone do niniejszej Umowy i stanowią jej część, mutatis mutandis.

ARTYKUŁ  12.10

Rozstrzyganie sporów

Art. 12. 6 ust. 5 nie może być przedmiotem procedury rozstrzygania sporów przewidzianej w rozdziale 21.

ROZDZIAŁ  13

PRZEDSIĘBIORSTWA PAŃSTWOWE, PRZEDSIĘBIORSTWA POSIADAJĄCE SZCZEGÓLNE UPRAWNIENIA LUB PRZYWILEJE ORAZ WYZNACZENI MONOPOLIŚCI

ARTYKUŁ  13.1

Definicje

Do celów niniejszego rozdziału:

a) "porozumienie" oznacza Porozumienie w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, opracowane w ramach Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (dalej zwanej "OECD") lub kolejne porozumienie, bez względu na to, czy zostało opracowane w ramach OECD czy poza tą organizacją, przyjęte przez co najmniej 12 pierwotnych członków WTO będących jego uczestnikami na dzień 1 stycznia 1979 r.;

b) "działalność handlowa" oznacza działalność, którą przedsiębiorstwo podejmuje w celu osiągnięcia zysku ⁹⁷  i której efektem końcowym jest wyprodukowanie towaru lub dostarczenie usługi, które zostaną sprzedane na rynku właściwym w ilościach i po cenach określonych przez przedsiębiorstwo;

c) "względy handlowe" oznaczają takie względy, jak: cena, jakość, dostępność, zbywalność, transport oraz inne warunki zakupu lub sprzedaży bądź inne czynniki, które w zwykłych warunkach zostałyby wzięte pod uwagę przy podejmowaniu decyzji handlowych przedsiębiorstwa prywatnego prowadzącego działalność zgodnie z zasadami gospodarki rynkowej obowiązującymi w odnośnej dziedzinie lub branży;

d) "wyznaczać monopol" oznacza ustanawiać lub udzielać zezwolenia na monopol lub też rozszerzać zakres monopolu, aby objąć nim dodatkowy towar lub dodatkową usługę;

e) "wyznaczony monopolista" oznacza jednostkę, w tym konsorcjum lub agencję rządową, która na danym rynku na terytorium Strony została wyznaczona na wyłącznego dostawcę lub nabywcę określonych towarów lub usług; nie dotyczy to jednak jednostki, której przyznane zostało wyłączne prawo własności intelektualnej, wyłącznie ze względu na takie przyznanie;

f) "przedsiębiorstwo posiadające szczególne uprawnienia lub przywileje" oznacza przedsiębiorstwo, publiczne lub prywatne, w tym jego jednostki zależne, któremu Strona udzieliła szczególnych praw lub przywilejów; specjalne prawa lub przywileje są przyznawane przez Stronę, gdy Strona wyznacza ograniczoną liczbę przedsiębiorstw upoważnionych do dostarczania towarów lub usług, nie kierując się przy tym wyłącznie obiektywnymi, proporcjonalnymi i niedyskryminującymi kryteriami, znacząco wpływając w ten sposób na zdolność innych przedsiębiorstw do dostarczania tych samych towarów lub usług na tym samym obszarze geograficznym na zasadniczo równoważnych warunkach;

g) "usługa świadczona w związku z wykonywaniem władzy publicznej" oznacza usługę świadczoną w związku z wykonywaniem władzy publicznej zgodnie z definicją zawartą w GATS oraz, w stosownych przypadkach, załączniku do GATS dotyczącym usług finansowych; oraz

h) "przedsiębiorstwo państwowe" oznacza przedsiębiorstwo prowadzące działalność handlową, w którym Strona:

(i) jest bezpośrednio właścicielem ponad 50 procent kapitału zakładowego;

(ii) kontroluje, bezpośrednio lub pośrednio poprzez udziały własnościowe, wykonywanie ponad 50 procent praw głosu;

(iii) 98  ma uprawnienia do powoływania większości członków organu zarządzającego lub nadzorczego lub równoważnego organu zarządzającego; lub

(iv) ma prawo do kierowania działaniami przedsiębiorstwa z prawnego punktu widzenia lub w inny sposób sprawuje równoważną kontrolę zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi.

ARTYKUŁ  13.2

Zakres

1. Niniejszy rozdział ma zastosowanie do przedsiębiorstw państwowych, przedsiębiorstw posiadających szczególne uprawnienia lub przywileje oraz wyznaczonych monopolistów prowadzących działalność handlową. W przypadku gdy przedsiębiorstwa prowadzą zarówno działalność handlową, jak i działalność inną niż działalność handlowa, niniejszym rozdziałem objęta jest wyłącznie działalność handlowa.

2. Niniejszy rozdział ma zastosowanie do przedsiębiorstw państwowych, przedsiębiorstw posiadających szczególne uprawnienia lub przywileje oraz wyznaczonych monopolistów na wszystkich szczeblach instytucji rządowych.

3. Niniejszy rozdział nie ma zastosowania do sytuacji, w których przedsiębiorstwa państwowe, przedsiębiorstwa posiadające szczególne uprawnienia lub przywileje oraz wyznaczeni monopoliści działają jako podmioty zamawiające objęte załącznikami każdej ze Stron do dodatku I do GPA lub częścią 2 załącznika 10, udzielając zamówień do celów publicznych, a nie w celu komercyjnej odsprzedaży ani w celu wykorzystania przy produkcji towaru lub świadczeniu usług przeznaczonych do komercyjnej sprzedaży.

4. Niniejszego rozdziału nie stosuje się do jakichkolwiek usług świadczonych w związku z wykonywaniem władzy publicznej.

5. Niniejszy rozdział nie ma zastosowania do przedsiębiorstwa państwowego, przedsiębiorstwa posiadającego szczególne uprawnienia lub przywileje lub wyznaczonego monopolisty, jeżeli w dowolnym z trzech ostatnich kolejnych lat podatkowych roczne przychody osiągane z działalności handlowej danego przedsiębiorstwa lub monopolisty wynosiły mniej niż 200 mln SDR.

6. Art. 13.5 nie ma zastosowania w odniesieniu do świadczenia usług finansowych przez przedsiębiorstwo państwowe na podstawie upoważnienia rządu, jeżeli to świadczenie usług finansowych:

a) wspiera wywóz lub przywóz, pod warunkiem że dane usługi:

(i) nie mają z założenia wyprzeć finansowania komercyjnego; lub

(ii) są oferowane na warunkach nie mniej korzystnych niż te, które można by uzyskać w przypadku porównywalnych usług finansowych na rynku komercyjnym;

b) wspierają inwestycje sektora prywatnego poza terytorium Strony, pod warunkiem że usługi te:

(i) nie mają z założenia wyprzeć finansowania komercyjnego; lub

(ii) są oferowane na warunkach nie mniej korzystnych niż te, które można by uzyskać w przypadku porównywalnych usług finansowych na rynku komercyjnym; lub

c) są oferowane na warunkach zgodnych z porozumieniem, pod warunkiem że wchodzi ono w zakres porozumienia.

7. Art. 13.5 nie ma zastosowania do sektorów wskazanych art. 8.6 ust. 2.

8. Art. 13.5 nie ma zastosowania w zakresie, w jakim przedsiębiorstwo państwowe, przedsiębiorstwo posiadające szczególne uprawnienia lub przywileje lub wyznaczony monopolista Strony nabywa i sprzedaje produkt lub usługę na podstawie:

a) jakiegokolwiek istniejącego środka niespełniającego wymogów zgodnie z art. 8.12 ust. 1 i art. 8.18 ust. 1, który Strona utrzymuje, kontynuuje, odnawia, zmienia lub modyfikuje, jak określono w wykazie tej Strony w załączniku I do załącznika 8-B; lub

b) jakiegokolwiek środka niespełniającego wymogów, wprowadzonego lub utrzymywanego przez Stronę zgodnie z art. 8.12 ust. 2 i art. 8.18 ust. 2 w odniesieniu do sektorów, podsektorów lub rodzajów działalności określonych w wykazie tej Strony w załączniku II do załącznika 8-B.

ARTYKUŁ  13.3

Związki z Porozumieniem WTO

Strony potwierdzają swoje prawa i obowiązki na podstawie art. XVII ust. 1-3 GATT 1994, Uzgodnienia w sprawie interpretacji art. XVII GATT 1994, a także na podstawie art. VIII ust. 1, 2 i 5 GATS.

ARTYKUŁ  13.4

Postanowienia ogólne

1. Bez uszczerbku dla praw i obowiązków każdej Strony wynikających z niniejszego rozdziału żadne z postanowień niniejszego rozdziału nie uniemożliwia Stronie ustanowienia lub utrzymania przedsiębiorstwa państwowego, przyznania przedsiębiorstwu szczególnych uprawnień lub przywilejów czy wyznaczenia monopolisty.

2. Żadna ze Stron nie wymaga od przedsiębiorstwa państwowego, przedsiębiorstwa posiadającego szczególne uprawnienia lub przywileje czy wyznaczonego monopolisty działania w sposób niezgodny z niniejszym rozdziałem ani nie zachęca do tego tych przedsiębiorstw.

ARTYKUŁ  13.5

Niedyskryminujące traktowanie oraz względy handlowe

1. Każda Strona zapewnia, aby każde z jej przedsiębiorstw państwowych, przedsiębiorstw posiadających szczególne uprawnienia lub przywileje oraz każdy z jej wyznaczonych monopolistów przy prowadzeniu działalności handlowej:

a) kierowali się względami handlowymi przy zakupie lub sprzedaży towaru lub usługi, z wyjątkiem sytuacji, w których wypełniają jakiekolwiek warunki związane z obowiązkiem świadczenia usługi publicznej, które nie są niezgodne z lit. b) lub c);

b) przy zakupie towarów lub usług:

(i) przyznawali towarom dostarczanym lub usługom świadczonym przez przedsiębiorstwo drugiej Strony traktowanie nie mniej korzystne od traktowania, jakie przyznają podobnym towarom dostarczanym lub usługom świadczonym przez przedsiębiorstwa danej Strony; oraz

(ii) przyznawali towarom dostarczanym lub usługom świadczonym przez przedsiębiorstwo objęte niniejszą Umową zgodnie z definicją zawartą w art. 8.2 lit. c) traktowanie nie mniej korzystne od traktowania, jakie przyznają podobnym towarom dostarczanym lub usługom świadczonym przez przedsiębiorstwa przedsiębiorców danej Strony na rynku właściwym tej Strony; oraz

c) przy sprzedaży towarów lub usług:

(i) przyznawali przedsiębiorstwom drugiej Strony traktowanie nie mniej korzystne od traktowania, jakie przyznają przedsiębiorstwom danej Strony; oraz

(ii) przyznawali towarom dostarczanym lub usługom świadczonym przez przedsiębiorstwo objęte niniejszą Umową zgodnie z definicją zawartą w art. 8.2 lit. c) traktowanie nie mniej korzystne niż to, które przyznają przedsiębiorstwom przedsiębiorców danej Strony na rynku właściwym tej Strony ⁹⁹ .

2. Postanowienia ust. 1 lit. b) i c) nie uniemożliwiają przedsiębiorstwu państwowemu, przedsiębiorstwu posiadającemu szczególne uprawnienia lub przywileje bądź wyznaczonemu monopoliście:

a) 100  nabywania lub sprzedaży towarów lub usług na różnych warunkach, w tym dotyczących ceny, o ile takie różne warunki podyktowane są względami handlowym; lub

b) odmowy nabycia lub sprzedaży towarów lub usług, o ile taka odmowa podyktowana jest względami handlowymi.

ARTYKUŁ  13.6

Ramy regulacyjne

1. Strony szanują i w jak najlepszy sposób wykorzystują odpowiednie normy międzynarodowe, w tym m.in. Wytyczne OECD w sprawie ładu korporacyjnego przedsiębiorstw państwowych.

2. Każda ze Stron zapewnia, aby każdy organ regulacyjny lub każdy inny organ pełniący funkcję regulacyjną, który Strona ustanawia lub utrzymuje, był niezależny od przedsiębiorstw podlegających jego regulacjom, nie ponosił przed nimi żadnej odpowiedzialności i by działał bezstronnie ¹⁰¹  w podobnych okolicznościach w odniesieniu do wszystkich przedsiębiorstw podlegających jego regulacjom, w tym przedsiębiorstw państwowych, przedsiębiorstw posiadających szczególne uprawnienia lub przywileje oraz wyznaczonych monopolistów ¹⁰² .

3. Każda ze Stron stosuje swoje przepisy ustawowe i wykonawcze do przedsiębiorstw państwowych, przedsiębiorstw posiadających szczególne uprawnienia lub przywileje oraz wyznaczonych monopolistów w sposób konsekwentny i niedyskryminujący.

ARTYKUŁ  13.7

Wymiana informacji

1. Strona, która ma powody, by uważać, że jej interesy objęte niniejszym rozdziałem są naruszane przez działalność handlową przedsiębiorstwa państwowego, przedsiębiorstwa posiadającego szczególne uprawnienia lub przywileje lub wyznaczonego monopolistę (zwanego dalej w niniejszym artykule "podmiotem") drugiej Strony, może zwrócić się do drugiej Strony na piśmie o przekazanie informacji na temat działalności handlowej podmiotu związanej z wykonywaniem postanowień niniejszego rozdziału zgodnie z ust. 2.

2. Strona, która otrzymała wniosek, przekazuje następujące informacje, pod warunkiem, że wniosek zawiera wyjaśnienie tego, w jaki sposób działalność podmiotu może wpływać na interesy Strony wnioskującej na podstawie niniejszego rozdziału, i wskazuje, które z poniższych informacji mają zostać przekazane:

a) 103  struktura organizacyjna podmiotu i skład zarządu lub innego równoważnego organu zarządzającego;

b) procent udziałów, jaki Strona, która otrzymała wniosek, jej przedsiębiorstwa państwowe, przedsiębiorstwa posiadające szczególne uprawnienia lub przywileje lub wyznaczeni monopoliści posiadają łącznie w danym podmiocie oraz procent posiadanych przez nie łącznie praw głosu w tym podmiocie;

c) opis wszelkich szczególnych udziałów lub szczególnych praw głosu bądź innych praw, które posiada Strona, która otrzymała wniosek, jej przedsiębiorstwa państwowe, przedsiębiorstwa posiadające szczególne uprawnienia lub przywileje lub wyznaczeni monopoliści, w przypadku gdy prawa te różnią się od praw wynikających ze zwykłych udziałów w takim podmiocie;

d) 104  opis jednostek administracji publicznej bądź organów publicznych, które regulują działalność danego podmiotu, opis wymogów w zakresie sprawozdawczości nałożonych na podmiot przez te jednostki lub organy oraz, w miarę możliwości, prawa i praktyki stosowane przez te jednostki lub organy publiczne przy powoływaniu, zwalnianiu lub wynagradzaniu wyższej kadry kierowniczej, członków zarządu lub innego równoważnego organu zarządzającego;

e) przychód roczny lub aktywa razem podmiotu w ostatnim trzyletnim okresie, za które dane są dostępne;

f) wszelkie zwolnienia, immunitety oraz środki powiązane, z których podmiot korzysta na podstawie przepisów ustawowych i wykonawczych Strony, która otrzymała wniosek; oraz

g) wszelkie dodatkowe informacje dotyczące podmiotu, które są publicznie dostępne, w tym roczne sprawozdania finansowe oraz audyty przeprowadzane przez osoby trzecie.

ARTYKUŁ  13.8

Wyjątki o charakterze ogólnym

Do celów niniejszego rozdziału art. XX GATT 1994 i art. XIV GATS zostają włączone do niniejszej Umowy i stanowią jej część, mutatis mutandis.

ROZDZIAŁ  14

WŁASNOŚĆ INTELEKTUALNA

SEKCJA  A

Postanowienia ogólne

ARTYKUŁ  14.1

Postanowienia wstępne

1. W celu ułatwienia produkcji i komercjalizacji produktów innowacyjnych i twórczych oraz świadczenia usług między Stronami oraz w celu zwiększenia korzyści płynących z handlu i inwestycji Strony udzielają i zapewniają odpowiednią, skuteczną i niedyskryminacyjną ochronę praw własności intelektualnej oraz przewidują środki egzekwowania praw własności intelektualnej przeciwdziałające ich naruszeniom, w tym podrabianiu i piractwu, zgodnie z postanowieniami niniejszego rozdziału i z umowami międzynarodowymi, które mają zastosowanie do obu Stron.

2. Strony mogą, ale nie muszą, zapewnić w swoim prawie szerszą ochronę lub egzekwowanie praw własności intelektualnej niż jest to wymagane na mocy niniejszego rozdziału, pod warunkiem że taka ochrona lub egzekwowanie nie narusza postanowień niniejszego rozdziału.

3. Do celów niniejszego rozdziału "własność intelektualna" oznacza wszystkie kategorie własności intelektualnej objęte art. 14.8-14.39 niniejszego rozdziału lub sekcjami 1-7 części II porozumienia TRIPS. Ochrona własności intelektualnej obejmuje ochronę przed nieuczciwą konkurencją w rozumieniu art. 10bis Konwencji paryskiej o ochronie własności przemysłowej, sporządzonej w Paryżu w dniu 20 marca 1883 r. (zwanej dalej "konwencją paryską") ¹⁰⁵ .

4. Do niniejszego rozdziału mają zastosowanie odpowiednio cele i zasady określone w części I porozumienia TRIPS, w szczególności w jego art. 7 i 8.

ARTYKUŁ  14.2

Uzgodnione zasady

Uwzględniając cele polityki społecznej leżące u podstaw systemów krajowych, Strony uznają potrzebę:

a) wspierania innowacji i kreatywności;

b) ułatwiania rozpowszechniania informacji, wiedzy, technologii, kultury i sztuki; oraz

c) wspierania konkurencji oraz otwartych i wydajnych rynków;

za pośrednictwem ich własnych systemów własności intelektualnej, przy jednoczesnym poszanowaniu, między innymi, zasad przejrzystości i niedyskryminacji, a także z uwzględnieniem interesów zainteresowanych stron, w tym posiadaczy praw i użytkowników.

ARTYKUŁ  14.3

Umowy międzynarodowe

1. Postanowienia niniejszego rozdziału uzupełniają prawa i obowiązki Stron wynikające z innych umów międzynarodowych w dziedzinie własności intelektualnej, które mają zastosowanie do obu Stron.

2. Strony potwierdzają swoje zobowiązanie do przestrzegania wymogów określonych w umowach międzynarodowych dotyczących praw własności intelektualnej, które mają zastosowanie do obu Stron ¹⁰⁶  w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy, w tym w następujących:

a) porozumienie TRIPS;

b) konwencja paryska;

c) Międzynarodowa konwencja o ochronie wykonawców, producentów fonogramów oraz organizacji nadawczych, sporządzona w Rzymie w dniu 26 października 1961 r. (zwana dalej "konwencją rzymską");

d) Konwencja berneńska o ochronie dzieł literackich i artystycznych, sporządzona w Bernie dnia 9 września 1886 r. (zwana dalej "konwencją berneńską") ¹⁰⁷ ;

e) Traktat WIPO o prawie autorskim, sporządzony w Genewie dnia 20 grudnia 1996 r.;

f) Traktat WIPO o artystycznych wykonaniach i fonogramach, sporządzony w Genewie dnia 20 grudnia 1996 r.;

g) Traktat budapesztański o międzynarodowym uznawaniu depozytu drobnoustrojów dla celów postępowania patentowego, sporządzony w Budapeszcie dnia 28 kwietnia 1977 r.;

h) Międzynarodowa konwencja o ochronie nowych odmian roślin, sporządzona w Paryżu dnia 2 grudnia 1961 r. (zwana dalej "konwencją UPOV z 1991 r.") ¹⁰⁸ ;

i) Protokół do Porozumienia madryckiego o międzynarodowej rejestracji znaków, sporządzony w Madrycie dnia 27 czerwca 1989 r.; oraz

j) Układ o współpracy patentowej, sporządzony w Waszyngtonie dnia 19 czerwca 1970 r.

3. Każda ze Stron dokłada wszelkich możliwych starań, by ratyfikować następujące umowy wielostronne lub do nich przystąpić, jeżeli do dnia wejścia w życie niniejszej Umowy nie jest jeszcze stroną takiej umowy ¹⁰⁹ :

a) Traktat o prawie patentowym, sporządzony w Genewie dnia 1 czerwca 2000 r.;

b) Traktat o prawie znaków towarowych, sporządzony w Genewie dnia 27 października 1994 r.;

c) Traktat singapurski o prawie znaków towarowych, sporządzony w Singapurze dnia 27 marca 2006 r.;

d) Akt genewski Porozumienia haskiego w sprawie międzynarodowej rejestracji wzorów przemysłowych, sporządzony w Genewie dnia 2 lipca 1999 r.;

e) traktat pekiński o artystycznych wykonaniach audiowizualnych, sporządzony w Pekinie dnia 24 czerwca 2012 r.; oraz

f) Traktat z Marrakeszu o ułatwieniu dostępu do opublikowanych utworów osobom niewidomym, słabowidzącym i osobom z niepełnosprawnościami uniemożliwiającymi zapoznawanie się z drukiem, sporządzony dnia 27 czerwca 2013 r.

ARTYKUŁ  14.4

Traktowanie narodowe

1. W odniesieniu do wszystkich kategorii własności intelektualnej objętych postanowieniami niniejszego rozdziału każda ze Stron przyznaje obywatelom ¹¹⁰  drugiej Strony traktowanie nie mniej korzystne niż traktowanie, które przyznaje własnym obywatelom w zakresie ochrony praw własności intelektualnej ¹¹¹ , z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych już, odpowiednio, w konwencji paryskiej, konwencji berneńskiej, konwencji rzymskiej oraz w Traktacie o własności intelektualnej w odniesieniu do układów scalonych, sporządzonym w Waszyngtonie dnia 26 maja 1989 r. W odniesieniu do artystów wykonawców, producentów fonogramów oraz organizacji nadawczych obowiązek ten stosuje się jedynie do praw przyznanych na mocy postanowień niniejszej Umowy.

2. Obowiązki, o których mowa w ust. 1, podlegają również wyjątkom przewidzianym w art. 5 porozumienia TRIPS.

ARTYKUŁ  14.5

Najwyższe uprzywilejowanie

Każda ze Stron niezwłocznie i bezwarunkowo przyznaje obywatelom drugiej Strony traktowanie nie mniej korzystne niż traktowanie, które przyznaje obywatelom państw trzecich w zakresie ochrony praw własności intelektualnej, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 4 i 5 porozumienia TRIPS.

ARTYKUŁ  14.6

Kwestie proceduralne i przejrzystość

1. 112  Każda ze Stron dokłada wszelkich możliwych starań, by wspierać skuteczność i przejrzystość w administrowaniu swoim systemem ochrony własności intelektualnej.

2. W celu zapewnienia skutecznego administrowania swoim systemem własności intelektualnej każda ze Stron przyjmuje odpowiednie środki, aby zwiększyć skuteczność swoich procedur administracyjnych dotyczących praw własności intelektualnej zgodnie z normami międzynarodowymi.

3. W celu dalszego propagowania przejrzystości w administrowaniu systemem własności intelektualnej każda ze Stron dokłada wszelkich możliwych starań, aby przedsięwziąć odpowiednie dostępne środki służące:

a) publikowaniu i podawaniu do wiadomości publicznej informacji zawartych w dokumentacji na temat:

(i) zgłoszenie o uzyskanie patentu,

(ii) rejestracji wzorów przemysłowych,

(iii) rejestracji znaków towarowych i zgłoszeń o ich rejestrację,

(iv) rejestracji nowych odmian roślin; oraz

(v) rejestracji oznaczeń geograficznych;

b) podawaniu do wiadomości publicznej informacji na temat działań podjętych przez właściwe organy w odniesieniu do zawieszenia dopuszczenia do obrotu towarów naruszających prawa własności intelektualnej jako środek stosowany przy kontroli granicznej określony w art. 14.51;

c) podawaniu do wiadomości publicznej informacji na temat jej starań na rzecz zapewnienia skutecznego egzekwowania praw własności intelektualnej i innych informacji dotyczących jej systemu ochrony własności intelektualnej; oraz

d) podawaniu do wiadomości publicznej informacji na temat stosownych przepisów ustawowych i wykonawczych, prawomocnych orzeczeń sądowych oraz zarządzeń administracyjnych o powszechnym stosowaniu dotyczących egzekwowania praw własności intelektualnej.

ARTYKUŁ  14.7

Podnoszenie świadomości społecznej dotyczącej ochrony własności intelektualnej

Każda ze Stron wprowadza niezbędne środki na rzecz dalszego podnoszenia świadomości społecznej dotyczącej ochrony własności intelektualnej, między innymi przez inicjatywy edukacyjne i projekty rozpowszechniania informacji na temat korzystania z własności intelektualnej, jak również na temat egzekwowania praw własności intelektualnej.

SEKCJA  B

Normy dotyczące praw własności intelektualnej

PODSEKCJA  1

Prawo autorskie i prawa pokrewne

ARTYKUŁ  14.8

Autorzy

Każda ze Stron nadaje autorom prawo wyłączne do zezwolenia lub zakazu:

a) bezpośredniego lub pośredniego zwielokrotniania ich utworów, w jakikolwiek sposób i w jakiejkolwiek formie, w całości lub w części;

b) jakiejkolwiek formy publicznej dystrybucji poprzez sprzedaż lub w inny sposób oryginalnego utworu lub jego kopii; każda ze Stron może określić warunki, na których następuje wyczerpanie prawa, o którym mowa w niniejszym postanowieniu, po dokonanej za zgodą autora pierwszej sprzedaży lub innej formie przeniesienia własności oryginału lub kopii utworu; oraz

c) jakiegokolwiek publicznego udostępniania ich utworów, drogą przewodową lub bezprzewodową, w tym publicznego udostępniania ich utworów w taki sposób, że osoby postronne mają do nich dostęp w wybranym przez siebie miejscu i czasie.

ARTYKUŁ  14.9

Artyści wykonawcy

Każda ze Stron nadaje artystom wykonawcom prawo wyłączne do zezwolenia lub zakazu:

a) utrwalania ich wykonań;

b) bezpośredniego lub pośredniego zwielokrotniania ich utrwalonych wykonań, w jakikolwiek sposób i w jakiejkolwiek formie, w całości lub w części;

c) publicznego udostępnienia, poprzez sprzedaż lub w inny sposób, ich utrwalonych wykonań w formie fonogramów; każda ze Stron może określić warunki, na których następuje wyczerpanie prawa, o którym mowa w niniejszym postanowieniu, po dokonanej za zgodą artysty wykonawcy pierwszej sprzedaży lub innej formie przeniesienia własności oryginału lub kopii utrwalonego wykonania;

d) publicznego udostępniania ich utrwalonych wykonań, drogą przewodową lub bezprzewodową, w taki sposób, że osoby postronne mają do nich dostęp w wybranym przez siebie miejscu i czasie; oraz

e) bezprzewodowego nadawania oraz publicznego udostępniania ich wykonań artystycznych, chyba że wykonania te stanowią już same w sobie nadawane wykonanie lub oparte są na utrwalonym wykonaniu.

ARTYKUŁ  14.10

Producenci fonogramów

Każda ze Stron nadaje producentom fonogramów prawo wyłączne do zezwolenia lub zakazu:

a) bezpośredniego lub pośredniego, zwielokrotniania ich fonogramów, w jakikolwiek sposób i w jakiejkolwiek formie, w całości lub w części;

b) publicznego udostępniania, poprzez sprzedaż lub w inny sposób, ich fonogramów, w tym kopii tych fonogramów; każda ze Stron może określić warunki, na których następuje wyczerpanie prawa, o którym mowa w niniejszym postanowieniu, po dokonanej za zgodą producenta fonogramu pierwszej sprzedaży lub innej formie przeniesienia własności oryginału lub kopii fonogramu oraz

c) publicznego udostępniania ich fonogramów, drogą przewodową lub bezprzewodową, w taki sposób, że osoby postronne mają do nich dostęp w wybranym przez siebie miejscu i czasie.

ARTYKUŁ  14.11

Organizacje nadawcze

Każda ze Stron nadaje organizacjom radiowym i telewizyjnym prawo wyłączne do zezwolenia lub zakazu:

a) utrwalania ich audycji;

b) zwielokrotniania ich utrwalonych audycji;

c) publicznego udostępniania ¹¹³  ich audycji, drogą przewodową lub bezprzewodową, w odpowiedzi na prośbę osoby postronnej ¹¹⁴ ;

d) bezprzewodowej retransmisji ich audycji; oraz

e) publicznego udostępniania ich audycji, jeżeli takiego udostępnienia dokonuje się za opłatą w miejscach publicznie dostępnych; każda ze Stron może określić warunki, na jakich można skorzystać z tego wyłącznego prawa.

ARTYKUŁ  14.12

Wykorzystanie fonogramów

Strony postanawiają kontynuować dyskusję na temat odpowiedniej ochrony w odniesieniu do wykorzystania fonogramów do dowolnego publicznego udostępniania, z należytym uwzględnieniem znaczenia norm międzynarodowych dotyczących ochrony w zakresie wykorzystania fonogramów.

ARTYKUŁ  14.13

Okres ochrony

1. Okres ochrony praw majątkowych autora utworu literackiego lub artystycznego w rozumieniu art. 2 konwencji berneńskiej biegnie przez cały okres życia autora i przez 70 lat od dnia jego śmierci, niezależnie od dnia zgodnego z prawem publicznego udostępnienia utworu. Jeżeli okres ochrony tych praw jest liczony na podstawie innej niż długość życia osoby fizycznej, okres ten jest nie krótszy niż 70 lat od dnia zgodnego z prawem publicznego udostępnienia utworu. W przypadku braku takiego udostępnienia w ciągu 70 lat od powstania utworu okres ochrony wynosi nie mniej niż 70 lat od powstania utworu.

2. Okres ochrony praw artystów wykonawców jest nie krótszy niż 50 lat od dnia pierwszego wykonania.

3. Okres ochrony praw producentów fonogramów jest nie krótszy niż 70 lat od dnia publikacji fonogramu. W przypadku braku takiej publikacji w ciągu co najmniej 50 lat od powstania fonogramu okres ochrony wynosi nie mniej niż 50 lat od powstania fonogramu ¹¹⁵ .

4. Okres ochrony praw do nadawania jest nie krótszy niż 50 lat od dnia pierwszej transmisji audycji.

5. Okresy ochrony ustanowione w niniejszym artykule liczone są od dnia 1 stycznia roku następującego po zdarzeniu, które powoduje rozpoczęcie biegu okresu ochrony.

ARTYKUŁ  14.14

Ograniczenia i wyjątki

Każda ze Stron może ustanowić ograniczenia lub wyjątki od praw ustanowionych w art. 14.8-14.12 wyłącznie w niektórych szczególnych przypadkach, które nie stoją w sprzeczności ze zwykłym wykorzystaniem przedmiotu ochrony i nie powodują nieuzasadnionego uszczerbku dla prawnie uzasadnionego interesu posiadaczy praw, zgodnie z konwencjami i umowami międzynarodowymi, do których Strona ta przystąpiła.

ARTYKUŁ  14.15

Prawo artysty do odsprzedaży dzieła sztuki

Strony zgodnie postanawiają, że będą prowadzić wymianę poglądów i informacji w kwestiach związanych z prawem do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki i sytuacji w tym zakresie w Unii Europejskiej i w Japonii.

ARTYKUŁ  14.16

Organizacje zbiorowego zarządzania

Strony:

a) uznają znaczenie wspierania współpracy pomiędzy swoimi organizacjami zbiorowego zarządzania;

b) zgodnie postanawiają propagować przejrzystość organizacji zbiorowego zarządzania; oraz

c) dokładają starań, by ułatwić niedyskryminacyjne traktowanie przez organizacje zbiorowego zarządzania posiadaczy praw autorskich reprezentowanych przez nie bezpośrednio lub za pośrednictwem innej organizacji zbiorowego zarządzania.

ARTYKUŁ  14.17

Ochrona istniejących przedmiotów własności intelektualnej

1. Każda ze Stron stosuje odpowiednio art. 18 konwencji berneńskiej i art. 14 ust. 6 porozumienia TRIPS, do utworów, wykonań i fonogramów, a także praw i ochrony przyznanych w stosunku do tych przedmiotów własności intelektualnej zgodnie z niniejszą podsekcją.

2. Żadna ze Stron nie jest zobowiązana do przywrócenia ochrony w odniesieniu do przedmiotów własności intelektualnej, które w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy należały do domeny publicznej na jej terytorium.

PODSEKCJA  2

Znaki towarowe

ARTYKUŁ  14.18

Prawa ze znaku towarowego

Każda ze Stron zapewnia, by właściciel zarejestrowanego znaku towarowego posiadał wyłączne prawo do powstrzymywania wszelkich osób trzecich od używania ¹¹⁶  w działalności handlowej bez jego zgody identycznych lub podobnych oznaczeń dla towarów lub usług identycznych lub podobnych do tych, dla których znak towarowy jest zarejestrowany, gdy takie używanie prowadziłoby do prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd. W przypadku użycia identycznego oznaczenia dla identycznych towarów lub usług istnieje domniemanie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd. Określone powyżej prawa nie będą naruszały wcześniejszych praw ani nie będą miały wpływu na możliwość przyznawania przez Stronę praw na podstawie używania znaku.

ARTYKUŁ  14.19

Wyjątki

Każda ze Stron zapewnia ograniczone wyjątki od stosowania praw ze znaku towarowego, takich jak uczciwe używanie wyrażeń opisowych ¹¹⁷ , i może zapewnić inne ograniczone wyjątki, pod warunkiem że uwzględniają one uzasadnione interesy właściciela znaku towarowego oraz osób trzecich.

ARTYKUŁ  14.20

Czynności przygotowawcze uznane za naruszenie

W odniesieniu do etykiet i opakowań każda ze Stron zapewnia, aby co najmniej każda z następujących czynności przygotowawczych była uznawana za naruszenie zarejestrowanego znaku towarowego, jeżeli czynność taka została dokonana bez zgody właściciela zarejestrowanego znaku towarowego:

a) produkcja;

b) przywóz; oraz

c) prezentowanie ¹¹⁸ ;

etykiet lub opakowań, na których umieszczono ¹¹⁹  oznaczenie identyczne lub podobne do zarejestrowanego znaku towarowego w celu używania takiego oznaczenia lub doprowadzenia do jego używania w obrocie handlowym w stosunku do towarów lub usług, które są identyczne lub podobne do tych, w odniesieniu do których znak towarowy został zarejestrowany.

ARTYKUŁ  14.21  ¹²⁰  

Znaki towarowe powszechnie znane

W celu nadania skuteczności ochronie znaków towarowych powszechnie znanych, o których mowa w art. 6bis konwencji paryskiej oraz art. 16 ust. 2 i 3 porozumienia TRIPS, każda ze Stron potwierdza znaczenie Wspólnego Zalecenia dotyczącego przepisów o ochronie znaków towarowych powszechnie znanych, przyjętego przez Zgromadzenie Związku Paryskiego o ochronie własności przemysłowej oraz Zgromadzenie Ogólne Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (WIPO) na 34. serii sesji Zgromadzeń państw członkowskich WIPO w 1999 r.

PODSEKCJA  3

Oznaczenia geograficzne

ARTYKUŁ  14.22

Zakres

1. Niniejsza podsekcja ma zastosowanie do uznawania i ochrony oznaczeń geograficznych win, napojów spirytusowych i innych napojów alkoholowych ¹²¹ , jak również produktów rolnych ¹²² , które pochodzą z terytorium Stron.

2. Do celów niniejszego rozdziału "oznaczeniami geograficznymi" są oznaczenia, które identyfikują towar jako pochodzący z terytorium Strony lub z regionu lub miejscowości na terytorium tej Strony, jeżeli pewną jakość, renomę lub inną cechę towaru przypisuje się zasadniczo pochodzeniu geograficznemu tego towaru.

3. Oznaczenia geograficzne Strony wymienione w załączniku 14-B podlegają ochronie przez drugą Stronę na mocy niniejszej Umowy, jeżeli wchodzą w zakres rodzajów towarów, które druga Strona chroni zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi wymienionymi w załączniku 14-A.

ARTYKUŁ  14.23

System ochrony oznaczeń geograficznych

1. Każda ze Stron ustanawia lub utrzymuje na swoim terytorium system rejestracji ¹²³  i ochrony oznaczeń geograficznych.

2. System, o którym mowa w ust. 1, obejmuje co najmniej:

a) oficjalny sposób publicznego udostępnienia wykazu zarejestrowanych oznaczeń geograficznych;

b) procedurę administracyjną pozwalającą zweryfikować, czy oznaczenie geograficzne, o którym mowa w lit. a), identyfikuje towar jako pochodzący z terytorium Strony lub z regionu lub miejscowości na terytorium tej Strony, gdy daną jakość, renomę lub inne cechy towaru przypisuje się zasadniczo jego pochodzeniu geograficznemu;

c) procedurę sprzeciwową, która pozwala uwzględnić uzasadnione interesy stron trzecich; oraz

d) procedurę unieważnienia ¹²⁴  oznaczenia geograficznego, biorąc pod uwagę uzasadnione interesy stron trzecich oraz użytkowników danych zarejestrowanych oznaczeń geograficznych ¹²⁵ .

ARTYKUŁ  14.24

Wykazy oznaczeń geograficznych

1. Po zakończeniu procedury sprzeciwowej i zbadaniu oznaczeń geograficznych Unii Europejskiej wymienionych w sekcji A części 1 i sekcji A części 2 załącznika 14-B Japonia uznaje, że oznaczenia te stanowią oznaczenia geograficzne w rozumieniu art. 22 ust. 1 porozumienia TRIPS i że zostały zarejestrowane przez Unię Europejską w ramach systemu, o którym mowa w art. 14.23. Japonia obejmuje te oznaczenia geograficzne ochroną zgodnie z postanowieniami niniejszej podsekcji.

2. Po zakończeniu procedury sprzeciwowej i zbadaniu oznaczeń geograficznych Japonii wymienionych w sekcji B części 1 i sekcji B części 2 załącznika 14-B Unia Europejska uznaje, że oznaczenia te stanowią oznaczenia geograficzne w rozumieniu art. 22 ust. 1 porozumienia TRIPS i że zostały zarejestrowane przez Japonię w ramach systemu, o którym mowa w art. 14.23. Unia Europejska obejmuje te oznaczenia geograficzne ochroną zgodnie z postanowieniami niniejszej podsekcji.

ARTYKUŁ  14.25

Zakres ochrony oznaczeń geograficznych

1. Z zastrzeżeniem art. 14.29 każda ze Stron zapewni, w odniesieniu do oznaczeń geograficznych drugiej Strony wymienionych w załączniku 14-B, środki prawne dla zainteresowanych stron, by zapobiec występowaniu następujących sytuacji na swoim terytorium ¹²⁶ :

a) wykorzystanie oznaczeń geograficznych identyfikujących towar wobec towaru podobnego ¹²⁷ , który nie spełnia obowiązujących wymogów specyfikacji oznaczenia geograficznego, nawet w przypadku gdy:

(i) wskazane jest prawdziwe pochodzenie towaru;

(ii) oznaczenie geograficzne jest podane ¹²⁸  w wersji przetłumaczonej lub w transliteracji ¹²⁹  lub

(iii) oznaczeniu geograficznemu towarzyszą takie wyrażenia, jak: "w rodzaju", "typu", "w stylu", "imitacja" itp.;

b) stosowanie jakichkolwiek środków w oznaczeniu lub przedstawieniu towaru, które w sposób wprowadzający odbiorców w błąd co do pochodzenia geograficznego lub rodzaju towaru wskazują lub sugerują, że towar ten pochodzi z obszaru geograficznego innego niż rzeczywiste miejsce pochodzenia; oraz

c) jakiekolwiek inne wykorzystywanie, które stanowi akt nieuczciwej konkurencji w rozumieniu art. 10bis konwencji paryskiej.

2. Każda ze Stron może określić praktyczne warunki, na podstawie których na jej terytorium rozróżniane będą homonimiczne oznaczenia geograficzne, uwzględniając przy tym potrzebę zapewnienia równego traktowania producentów oraz dbając o to, aby nie wprowadzać konsumentów w błąd.

3. Jeżeli Strona zamierza chronić, na podstawie umowy międzynarodowej, oznaczenie geograficzne państwa trzeciego, które jest homonimiczne z oznaczeniem geograficznym drugiej Strony chronionym na mocy niniejszej Umowy, Strona ta informuje drugą Stronę, nie później niż w dniu publikacji otwierającej procedurę sprzeciwową, o możliwość wypowiedzenia się, pod warunkiem że taka procedura sprzeciwowa dotycząca oznaczeń geograficznych, które mają być chronione, rozpoczyna się po dniu wejścia w życie niniejszej Umowy.

4. W ramach procedury sprzeciwowej i w ramach badania, o którym mowa w art. 14.24, każda ze Stron może uwzględnić następujące przesłanki, na podstawie których nie jest zobowiązana do ochrony nazwy jako oznaczenia geograficznego wymienionego w załączniku 14-B:

a) nazwa ta koliduje z nazwą odmiany roślin lub rasy zwierząt i z tego powodu może wprowadzić konsumenta w błąd co do prawdziwego pochodzenia danego produktu; oraz

b) nazwa ta jest zwyczajowym terminem w języku potocznym, stanowiącym nazwę zwyczajową danego towaru.

5. Niezależnie od specyfikacji oznaczeń geograficznych, o których mowa w ust. 1 lit. a), przez okres siedmiu lat od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy ochrona przewidziana w niniejszej podsekcji w odniesieniu do konkretnego oznaczenia geograficznego Unii Europejskiej wymienionego w załączniku 14-B nie wyklucza, w odniesieniu do towaru objętego takim oznaczeniem geograficznym, możliwości prowadzenia czynności polegających na tarciu, krojeniu i pakowaniu, w tym krojeniu na porcje i pakowaniu w opakowania wewnętrzne, na terytorium Japonii, pod warunkiem że towar taki jest przeznaczony na rynek japoński, nie zaś do celów powrotnego wywozu.

6. Strony dokonują przeglądu wykonania postanowień ust. 5 nie później niż trzy lata od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy w celu znalezienia wzajemnie akceptowalnego rozwiązania przed upływem okresu siedmiu lat, o którym mowa w tym ustępie.

ARTYKUŁ  14.26

Zakres wykorzystania oznaczeń geograficznych

1. Każdy może korzystać z jakiegokolwiek oznaczenia geograficznego chronionego na mocy niniejszej podsekcji, pod warunkiem że takie korzystanie ma związek z towarem identyfikowanym przez to oznaczenie geograficzne i zgodnie z zakresem ochrony na mocy niniejszej Umowy.

2. Jeżeli oznaczenie geograficzne jest chronione na mocy niniejszej Umowy na terytorium drugiej Strony, zgodne z prawem wykorzystanie takiej nazwy chronionej nie podlega żadnej rejestracji przez użytkownika ani dodatkowym opłatom na terytorium tej Strony.

ARTYKUŁ  14.27

Oznaczenia geograficzne a znaki towarowe

1. 130  Jeżeli oznaczenie geograficzne jest chronione na mocy niniejszej podsekcji, każda ze Stron odmawia rejestracji znaku towarowego, którego używanie rodziłoby prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd co do jakości, pod warunkiem że zgłoszenie o rejestrację tego znaku towarowego zostało złożone po dniu rozpoczęcia ochrony oznaczenia geograficznego na danym terytorium ¹³¹ , o którym mowa w ust. 2 i 3. Znaki towarowe zarejestrowane z naruszeniem niniejszego ustępu są unieważniane.

2. W przypadku oznaczeń geograficznych, o których mowa w art. 14.24 i które wymieniono w załączniku 14-B w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy, dniem rozpoczęcia ochrony jest data wejścia w życie niniejszej Umowy.

3. W przypadku oznaczeń geograficznych, o których mowa w art. 14.30 i których nie wymieniono w załączniku 14-B w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy, dniem rozpoczęcia ochrony jest data wejścia w życie stosownych zmian do załącznika 14-B.

4. Strony uznają, że istnienie wcześniejszych kolidujących znaków towarowych na terytorium danej Strony nie wyklucza całkowicie objęcia ochroną kolejnego oznaczenia geograficznego dla towarów podobnych na terytorium tej Strony na mocy niniejszej Umowy ¹³² .

5. 133  Jeżeli znak towarowy został zgłoszony do rejestracji lub został zarejestrowany w dobrej wierze lub jeżeli prawa do znaku towarowego zostały nabyte wskutek jego używania w dobrej wierze na terytorium Strony przed dniem rozpoczęcia ochrony oznaczenia geograficznego na terytorium tej Strony na mocy niniejszej Umowy, środki przyjęte w celu wdrożenia niniejszej podsekcji nie wykluczają możliwości rejestracji ani nie naruszają ważności rejestracji tego znaku towarowego, ani też prawa do używania tego znaku towarowego, z uwagi na fakt, że taki znak towarowy jest identyczny z danym oznaczeniem geograficznym lub do niego podobny.

ARTYKUŁ  14.28

Egzekwowanie ochrony

Każda ze Stron upoważnia swoje właściwe organy do podjęcia odpowiednich działań z urzędu lub na wniosek zainteresowanej strony, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, w celu ochrony oznaczeń geograficznych wymienionych w załączniku 14-B.

ARTYKUŁ  14.29

Wyjątki

1. Niezależnie od postanowień art. 14.25 ust. 1 Strona uniemożliwia utrzymywanie na jej terytorium wcześniej używanego konkretnego oznaczenia geograficznego drugiej Strony identyfikującego produkt rolny, wymienionego w załączniku 14-B, w odniesieniu do towaru podobnego w powiązaniu z towarami lub usługami po okresie przejściowym wynoszącym maksymalnie siedem lat od dnia rozpoczęcia ochrony tego oznaczenia geograficznego przez pierwszą Stronę. Towary wyprodukowane na terytorium pierwszej Strony, których takie korzystanie dotyczy, muszą zawierać jasne i widoczne wskazanie prawdziwego pochodzenia geograficznego.

2. Niezależnie od postanowień art. 14.25 ust. 1, z wyjątkiem przypadków, gdy ma zastosowanie art. 24 ust. 4 porozumienia TRIPS, Strona uniemożliwia utrzymywanie na jej terytorium wcześniej używanego konkretnego oznaczenia geograficznego drugiej Strony identyfikującego wino, napój spirytusowy lub inny napój alkoholowy, wymienionego w załączniku 14-B, w odniesieniu do towaru podobnego w powiązaniu z towarami lub usługami po okresie przejściowym wynoszącym maksymalnie pięć lat od dnia rozpoczęcia ochrony tego oznaczenia geograficznego przez pierwszą Stronę. Towary wyprodukowane na terytorium pierwszej Strony, których takie korzystanie dotyczy, muszą zawierać jasne i widoczne wskazanie prawdziwego pochodzenia geograficznego.

3. Każda ze Stron może określić warunki praktyczne, na podstawie których takie wcześniejsze wykorzystanie, o którym mowa w ust. 1 i 2, zostanie odróżnione od oznaczenia geograficznego na jej terytorium, uwzględniając potrzebę zapewnienia, aby konsumenci nie byli wprowadzani w błąd.

4. Okres przejściowy, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli wykorzystanie oznaczenia geograficznego w odniesieniu do towaru wyprodukowanego na terytorium drugiej Strony, o którym mowa w ust. 1, nie jest zgodne z odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi wymienionymi w załączniku 14-A obowiązującymi na terytorium tej Strony.

5. Żadne z postanowień niniejszej podsekcji nie narusza prawa jakiejkolwiek osoby do wykorzystywania w handlu jej nazwiska lub nazwiska jej poprzedników w celach komercyjnych, z wyjątkiem przypadków wykorzystywania takiego nazwiska w sposób wprowadzający konsumentów w błąd.

ARTYKUŁ  14.30

Zmiany w wykazach oznaczeń geograficznych

1. Strony zgodnie postanawiają o możliwości wprowadzania zmian w wykazach oznaczeń geograficznych zawartych w załączniku 14-B zgodnie art. 14.53 ust. 3 i 4 po zakończeniu procedury sprzeciwowej i po zbadaniu oznaczeń geograficznych, o którym mowa w art. 14.24, w sposób zadowalający obie Strony.

2. Art. 14.25 ust. 4 ma zastosowanie do dodawania nazwy, która ma być chroniona jako oznaczenie geograficzne, do załącznika 14-B.

3. Żadne z postanowień niniejszej podsekcji nie zobowiązuje Strony do ochrony oznaczenia geograficznego drugiej Strony, które nie jest chronione lub przestało być chronione na mocy przepisów ustawowych i wykonawczych drugiej Strony. Strony powiadamiają się wzajemnie, jeżeli oznaczenie geograficzne przestaje być chronione na terytorium Strony, z której pochodzi.

4. Na wniosek jednej ze Stron Strony przeprowadzają konsultacje do celów zmiany załącznika 14-B w odniesieniu do jakiejkolwiek kwestii mającej wpływ na kontynuowanie ochrony oznaczeń geograficznych wymienionych w tym załączniku z myślą o osiągnięciu wzajemnie akceptowalnych rozwiązań.

PODSEKCJA  4

Wzory przemysłowe ¹³⁴

ARTYKUŁ  14.31

Wzory przemysłowe

1. Każda ze Stron zapewnia ochronę niezależnie stworzonych wzorów przemysłowych, które są nowe i oryginalne, w tym wzorów części produktu ¹³⁵ , niezależnie od tego, czy tę część można oddzielić od produktu. Ochrona jest zapewniana w drodze rejestracji i przyznaje wyłączne prawo posiadaczom wzorów zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu.

2. Wzór, który zastosowano w produkcie lub który włączono w produkt stanowiący część składową produktu złożonego, uznaje się za nowy i oryginalny w następujących okolicznościach: ¹³⁶

a) jeżeli część składowa włączona do produktu złożonego pozostaje widoczna podczas zwykłego używania tego produktu ¹³⁷ ; oraz

b) w zakresie, w jakim te widoczne cechy danej części składowej spełniają wymogi co do nowości i oryginalności.

3. Każda ze Stron może ustanowić ograniczone wyjątki od ochrony wzorów przemysłowych w sposób zgodny z art. 26 ust. 2 porozumienia TRIPS.

4. Postanowienia niniejszego artykułu pozostają bez uszczerbku dla postanowień niniejszego rozdziału oraz przepisów ustawowych i wykonawczych każdej ze Stron odnoszących się do innych rodzajów własności intelektualnej, w tym do niezarejestrowanego wyglądu produktów, znaków towarowych lub innych oznaczeń odróżniających oraz patentów.

5. Każda ze Stron zapewnia, by właściciel chronionego wzoru przemysłowego miał prawo co najmniej zabronić osobom trzecim wytwarzania, sprzedawania, przywozu lub wywozu, bez jego zgody, artykułów wykonanych według wzoru lub zawierających wzór, który jest identyczny jak wzór chroniony lub do niego podobny, gdy takie działania są podejmowane w celach handlowych.

6. 138  Każda ze Stron zapewnia, by zgłaszający wzór przemysłowy do rejestracji mógł zwrócić się do właściwego organu o utrzymanie wzoru bez publikacji przez okres wskazany przez zgłaszającego, nieprzekraczający okresu przewidzianego w przepisach ustawowych i wykonawczych.

7. Każda ze Stron zapewnia, by całkowity okres ochrony dostępny dla wzorów przemysłowych był nie krótszy niż 20 lat.

PODSEKCJA  5

Niezarejestrowany wygląd produktów

ARTYKUŁ  14.32

Niezarejestrowany wygląd produktów

1. Strony uznają, że wygląd produktów może być chroniony za pomocą wzorów przemysłowych, praw autorskich lub przepisów o zapobieganiu nieuczciwej konkurencji.

2. Każda ze Stron zapewnia środki prawne zapobiegające używaniu niezarejestrowanego wyglądu produktu, jeżeli takie używanie jest rezultatem powielenia niezarejestrowanego wyglądu produktu, w zakresie przewidzianym w jej przepisach ustawowych i wykonawczych. Takie używanie obejmuje co najmniej oferowanie do sprzedaży, wprowadzanie do obrotu, przywóz lub wywóz produktu ¹³⁹ .

3. Okres ochrony przyznanej w odniesieniu do niezarejestrowanego wyglądu produktu wynosi co najmniej trzy lata, zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi Stron.

PODSEKCJA  6

Patenty

ARTYKUŁ  14.33

Patenty

1. Każda ze Stron zapewnia, aby patent przyznawał właścicielowi prawa wyłączne:

a) jeżeli przedmiotem patentu jest produkt, prawo zakazania osobom trzecim niemającym zgody właściciela wytwarzania, używania, oferowania do sprzedaży ¹⁴⁰ , sprzedawania produktu lub przywozu produktu do tych celów; oraz

b) 141  jeżeli przedmiotem patentu jest sposób wytwarzania, prawo zakazania osobom trzecim niemającym zgody właściciela wykorzystywania tego sposobu oraz używania, oferowania do sprzedaży, sprzedawania co najmniej produktu uzyskanego bezpośrednio tym sposobem lub jego przywozu do tych celów.

2. Każda ze Stron może ustanowić ograniczone wyjątki od praw wyłącznych przyznanych patentem pod warunkiem, że takie wyjątki nie będą bezzasadnie sprzeczne z normalnym wykorzystaniem patentu i nie będą bezzasadnie naruszały uzasadnionych interesów właściciela patentu, biorąc pod uwagę uzasadnione interesy stron trzecich.

3. Strony uznają znaczenie zapewnienia jednolitego systemu ochrony patentowej, w tym jednolitego systemu sądownictwa na ich terytoriach.

4. Strony będą nadal współpracować w celu zwiększenia międzynarodowej harmonizacji prawa patentowego materialnego, między innymi w kwestii ulgi w nowości, prawa używaczy uprzednich i publikacji rozpatrywanych zgłoszeń opatentowych.

5. 142  Strony należycie uwzględniają możliwość współpracy na rzecz zwiększenia wzajemnego wykorzystania wyników poszukiwań i badań, np. na podstawie Układu o współpracy patentowej ¹⁴³  jak również wszelkiego innego wykorzystania, tak aby umożliwić zgłaszającym uzyskanie patentów w skuteczny i sprawny sposób, bez uszczerbku dla ich odpowiednich procedur merytorycznego badania patentowego.

ARTYKUŁ  14.34

Patenty a zdrowie publiczne

1. Strony uznają znaczenie Deklaracji w sprawie porozumienia TRIPS i zdrowia publicznego z Ad-Dauhy przyjętej przez konferencję ministerialną WTO w dniu 14 listopada 2001 r. Interpretując i wdrażając prawa i obowiązki wynikające z niniejszego rozdziału, Strony zapewniają zgodność z tą deklaracją.

2. Strony przestrzegają decyzji Rady Generalnej WTO z dnia 30 sierpnia 2003 r. w sprawie wykonania ust. 6 Deklaracji w sprawie porozumienia TRIPS i zdrowia publicznego z Ad-Dauhy oraz wnoszą wkład w jej wdrażanie.

ARTYKUŁ  14.35

Przedłużenie okresu ochrony patentowej produktów farmaceutycznych ¹⁴⁴  i produktów chemicznych przeznaczonych dla rolnictwa ¹⁴⁵

W odniesieniu do patentów udzielonych na wynalazki dotyczące produktów farmaceutycznych lub produktów chemicznych przeznaczonych dla rolnictwa każda ze Stron, z zastrzeżeniem warunków przewidzianych w obowiązujących przepisach ustawowych i wykonawczych, zapewnia dodatkowy okres ochrony kompensujący okres, podczas którego opatentowany wynalazek nie może być wykorzystywany ze względu na proces dopuszczenia do obrotu. Począwszy od daty podpisania niniejszej Umowy maksymalny dodatkowy okres ochrony określony w odpowiednich przepisach ustawowych i wykonawczych każdej ze Stron wynosi pięć lat ¹⁴⁶ .

PODSEKCJA  7

Tajemnica przedsiębiorstwa i nieujawnione badania lub inne dane

ARTYKUŁ  14.36

Zakres ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa

1. Każda ze Stron zapewnia w swoich przepisach ustawowych i wykonawczych stosowną i skuteczną ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa, zgodnie z art. 39 ust. 2 porozumienia TRIPS.

2. Do celów niniejszego artykułu oraz postanowień sekcji C podsekcji 3:

a) "tajemnica przedsiębiorstwa" oznacza informacje, które:

(i) są poufne w tym sensie, że jako całość lub w szczególnym zestawie i zbiorze ich elementów nie są ogólnie znane ani łatwo dostępne dla osób z kręgów, które na ogół mają do czynienia z tym rodzajem informacji;

(ii) mają wartość handlową dlatego, że są poufne; oraz

(iii) poddane zostały przez osobę, pod której legalną kontrolą się znajdują, rozsądnym, w danych okolicznościach, działaniom dla utrzymania ich w tajemnicy; oraz

b) "posiadacz tajemnicy przedsiębiorstwa" oznacza każdą osobę, która w sposób zgodny z prawem sprawuje kontrolę nad tajemnicą przedsiębiorstwa.

3. Do celów niniejszego artykułu oraz postanowień sekcji C podsekcji 3 każda ze Stron zapewnia, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, by co najmniej następujące czyny uznawane były za sprzeczne z uczciwymi praktykami handlowymi:

a) pozyskanie tajemnicy przedsiębiorstwa bez zgody posiadacza tajemnicy przedsiębiorstwa, dokonane w sposób niezgodny z prawem albo przez nieuprawniony dostęp do dokumentów, przedmiotów, materiałów, substancji lub plików elektronicznych znajdujących się zgodnie z prawem pod kontrolą posiadacza tajemnicy przedsiębiorstwa i zawierających tę tajemnicę lub umożliwiających jej odkrycie, a także ich przywłaszczenie lub powielenie;

b) wykorzystanie lub ujawnienie tajemnicy przedsiębiorstwa dokonane bez zgody posiadacza tej tajemnicy przez osobę, która spełnia jeden z następujących warunków:

(i) pozyskała tajemnicę przedsiębiorstwa w sposób, o którym mowa w lit. a);

(ii) naruszyła umowę o poufności lub inny obowiązek nieujawniania tajemnicy przedsiębiorstwa, z zamiarem uzyskania nieuczciwych korzyści lub wyrządzenia szkody posiadaczowi tajemnicy przedsiębiorstwa; albo

(iii) naruszyła obowiązek umowny lub inny obowiązek ograniczenia wykorzystywania tajemnicy przedsiębiorstwa, z zamiarem uzyskania nieuczciwych korzyści lub wyrządzenia szkody posiadaczowi tajemnicy przedsiębiorstwa; oraz

c) pozyskanie, wykorzystanie lub ujawnienie tajemnicy przedsiębiorstwa dokonane przez osobę, która w momencie tego pozyskania, wykorzystania lub ujawnienia wiedziała lub w danych okolicznościach powinna była wiedzieć ¹⁴⁷ , że tajemnica ta pochodzi bezpośrednio lub pośrednio od innej osoby, która ujawniała tajemnicę w sposób, o którym mowa w lit. b), w tym w przypadku gdy osoba taka nakłoniła inną osobę do działań, o których mowa w lit. b).

4. Żadne z postanowień niniejszej podsekcji nie nakłada na Stronę wymogu uznawania któregokolwiek z wymienionych poniżej czynów za sprzeczne z uczciwymi praktykami handlowymi ani przyjmowania w związku z tymi czynami środków, procedur i środków naprawczych, o których mowa w sekcji C podsekcji 3:

a) samodzielne odkrycie lub stworzenie odnośnych informacji przez inną osobę;

b) dokonanie inżynierii odwrotnej produktu przez osobę, która go zgodnie z prawem posiada i na której nie spoczywa żaden prawny obowiązek ograniczania dostępu do odnośnych informacji;

c) pozyskanie, wykorzystanie lub ujawnienie informacji wymaganych lub dopuszczonych właściwymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi;

d) wykorzystanie przez pracowników doświadczenia i umiejętności zdobytych uczciwie w trakcie zwykłego przebiegu ich zatrudnienia; lub

e) ujawnianie informacji w ramach korzystania z prawa do wolności wypowiedzi i informacji.

ARTYKUŁ  14.37

Przetwarzanie wyników badań w procedurze dopuszczenia do obrotu

1. Każda ze Stron uniemożliwia wnioskodawcom ubiegającym się o zezwolenie na wprowadzenie do obrotu produktów leczniczych ¹⁴⁸ , w których wykorzystano nowe farmaceutyczne składniki czynne, powoływanie się na niejawne wyniki badań lub inne dane przekazane właściwemu organowi przez pierwszego wnioskodawcę przez pewien okres, licząc od daty zatwierdzenia wniosku. Z dniem wejścia w życie niniejszej Umowy taki okres określa się w odpowiednich przepisach ustawowych i wykonawczych każdej ze Stron jako nie mniej niż sześć lat.

2. Jeżeli Strona wymaga - jako warunek zezwolenia na wprowadzenie do obrotu produktów chemicznych przeznaczonych dla rolnictwa ¹⁴⁹ , w których wykorzystano nowe jednostki chemiczne - przedstawienia niejawnych wyników badań lub innych danych, których pozyskanie wymaga znacznego wysiłku, Strona ta zapewnia, by zgodnie z jej odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi osoby wnioskujące o zezwolenie na wprowadzenie do obrotu:

a) nie miały możliwości opierania się na takich danych przekazanych właściwemu organowi przez pierwszego wnioskodawcę ani powoływania się na nie przez okres co najmniej 10 lat, licząc od daty zatwierdzenia tego wniosku; albo

b) zasadniczo zobowiązane były przekazać pełen zakres wyników badań, nawet w przypadkach, w których złożono wcześniej wniosek dotyczący tego samego produktu, przez okres co najmniej 10 lat, licząc od daty zatwierdzenia wcześniejszego wniosku.

PODSEKCJA  8

Nowe odmiany roślin

ARTYKUŁ  14.38

Nowe odmiany roślin

Każda ze Stron zapewni ochronę nowych odmian wszystkich rodzajów i gatunków roślin zgodnie ze swoimi prawami i zobowiązaniami wynikającymi z konwencji UPOV z 1991 r.

PODSEKCJA  9

Nieuczciwa konkurencja

ARTYKUŁ  14.39

Nieuczciwa konkurencja

1. Każda ze Stron zapewnia skuteczną ochronę przed czynami nieuczciwej konkurencji zgodnie z konwencją paryską ¹⁵⁰ .

2. W związku z obowiązującymi odpowiednio w Unii Europejskiej i Japonii systemami zarządzania krajowymi domenami najwyższego poziomu (ccTLD) ¹⁵¹  dostępne są odpowiednie środki naprawcze ¹⁵² , zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, co najmniej w przypadkach, w których osoba rejestruje lub posiada, w złej wierze i z zamiarem osiągnięcia zysku, nazwę domeny, która jest identyczna lub podobna do znaku towarowego w stopniu rodzącym prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

3. Każda ze Stron zapewnia skuteczną ochronę przed bezprawnym używaniem znaków towarowych przez wdrożenie art. 6septies ust. 2 konwencji paryskiej.

SEKCJA  C

Egzekwowanie postanowień

PODSEKCJA  1

Postanowienia ogólne

ARTYKUŁ  14.40

Dochodzenie praw - postanowienia ogólne

1. Strony potwierdzają swoje zobowiązania wynikające z porozumienia TRIPS, a w szczególności z jego części III. Każda ze Stron ustanawia następujące środki uzupełniające, procedury i środki naprawcze ¹⁵³  niezbędne do zapewnienia egzekwowania praw własności intelektualnej. Te środki, procedury i środki naprawcze muszą być sprawiedliwe i słuszne, nie mogą być nadmiernie skomplikowane ani kosztowne, ani też pociągać za sobą nierozsądnych ograniczeń czasowych lub nieuzasadnionych opóźnień.

2. Środki, procedury i środki naprawcze, o których mowa w ust. 1, muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające ¹⁵⁴  i są stosowane w taki sposób, aby uniknąć tworzenia barier dla handlu prowadzonego zgodnie z prawem oraz aby stworzyć zabezpieczenia przed ich nadużyciem.

3. Każda ze Stron dokłada wszelkich starań, aby:

a) wspierać utworzenie publicznych lub prywatnych grup doradczych, zajmujących się co najmniej kwestiami podrabiania i piractwa; oraz

b) zapewnić wewnętrzną koordynację działań i ułatwiać wspólne działania swoich właściwych organów zajmujących się egzekwowaniem praw własności intelektualnej w ramach dostępnych im zasobów.

ARTYKUŁ  14.41

Uprawnieni wnioskodawcy

Za osoby uprawnione do występowania o zastosowanie środków, procedur i środków naprawczych określonych w niniejszej sekcji każda ze Stron uznaje:

a) posiadaczy praw własności intelektualnej zgodnie z jej przepisami ustawowymi i wykonawczymi;

b) posiadaczy tajemnicy przedsiębiorstwa, o których mowa w art.14.36; oraz

c) wszystkie inne osoby i podmioty, w zakresie, w jakim zezwalają na to przepisy ustawowe i wykonawcze oraz zgodnie z tymi przepisami.

PODSEKCJA  2

Dochodzenie praw - środki cywilnoprawne ^{155 156}

ARTYKUŁ  14.42

Środki zabezpieczenia dowodów

1. Organy sądowe każdej ze Stron mają prawo nakazać wprowadzenie sprawnych i skutecznych środków tymczasowych zapewniających zachowanie odpowiednich dowodów dotyczących domniemanego naruszenia, zgodnie ze stosownymi procedurami zapewniającymi ochronę informacji poufnych.

2. Organy sądowe każdej ze Stron mają prawo zastosować, w stosownych przypadkach, środki tymczasowe bez wysłuchania drugiej strony, w szczególności gdy jakakolwiek zwłoka może spowodować dla posiadacza praw nieodwracalną szkodę lub gdy istnieje wyraźne ryzyko, że dowody zostaną zniszczone.

3. W przypadkach naruszeń praw własności intelektualnej każda ze Stron zapewnia, by w cywilnych postępowaniach sądowych jej organy sądowe miały prawo do nakazania konfiskaty podejrzanych towarów, materiałów i narzędzi związanych z naruszeniem oraz dowodów w postaci oryginałów lub kopii dokumentów związanych z naruszeniem lub innego rodzaju przejęcia kontroli nad nimi.

ARTYKUŁ  14.43

Prawo do informacji

Nie naruszając przepisów prawa krajowego każdej ze Stron dotyczących przywileju ochrony poufności źródeł informacji lub przetwarzania danych osobowych, każda ze Stron zapewnia swoim organom sądowym w cywilnych postępowaniach sądowych dotyczących egzekwowania praw własności intelektualnej prawo do nakazania sprawcy naruszenia lub domniemanemu sprawcy naruszenia, na uzasadniony wniosek posiadacza praw, aby przekazał posiadaczowi praw lub organom sądowym, przynajmniej do celów gromadzenia dowodów, stosowne informacje - zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi Strony - będące w posiadaniu lub pod kontrolą sprawcy naruszenia lub domniemanego sprawcy naruszenia. Informacje takie mogą obejmować informacje dotyczące dowolnej osoby zaangażowanej w jakikolwiek aspekt rzeczywistego lub domniemanego naruszenia oraz dotyczące środków produkcji lub kanałów dystrybucji towarów lub usług, w przypadku których istnieje rzeczywiste lub domniemanie naruszenie, w tym informacje umożliwiające identyfikację osób trzecich, co do których istnieje domniemanie, że są zaangażowane w produkcję i dystrybucję takich towarów lub usług, oraz identyfikację kanałów dystrybucji takich towarów lub usług.

ARTYKUŁ  14.44

Środki tymczasowe i zabezpieczające

1. Każda ze Stron zapewnia, aby jej organy sądowe mogły - na żądanie wnioskodawcy - wydać przeciwko domniemanemu sprawcy naruszenia tymczasowy nakaz sądowy mający zapobiec jakiemukolwiek nieuchronnemu zagrożeniu naruszeniem prawa własności intelektualnej lub zabronić, tymczasowo oraz, w stosownych przypadkach, pod rygorem okresowego uiszczania kary pieniężnej, w przypadku gdy taka kara przewidziana jest w jej przepisach ustawowych i wykonawczych, dalszego domniemanego naruszania tego prawa lub w przypadku jego kontynuowania nakazać złożenie zabezpieczenia zapewniającego pokrycie strat poniesionych przez posiadacza prawa. Tymczasowy nakaz sądowy może być także wydany, w stosownych przypadkach, na tych samych warunkach w odniesieniu do osoby trzeciej ¹⁵⁷ , nad którą odnośny organ sądowy sprawuje jurysdykcję i której usługi są wykorzystywane do naruszania praw własności intelektualnej.

2. Tymczasowy nakaz sądowy może być także wydany w celu zajęcia albo przekazania towarów, w stosunku do których istnieje podejrzenie, że naruszają prawo własności intelektualnej, aby zapobiec wprowadzeniu ich do obrotu lub przepływowi w kanałach handlowych.

3. W przypadku domniemanych naruszeń na skalę handlową każda ze Stron zapewnia, aby w przypadku, gdy wnioskodawca wskaże okoliczności, które mogłyby zagrozić naprawieniu szkód, jej organy sądowe mogły zarządzić tymczasowe zajęcie ruchomości i nieruchomości domniemanego sprawcy naruszenia, łącznie z zablokowaniem jego kont bankowych i innych aktywów.

ARTYKUŁ  14.45

Środki naprawcze

1. Każda ze Stron zapewnia, aby jej organy sądowe mogły nakazać, na żądanie wnioskodawcy oraz bez uszczerbku dla jakichkolwiek odszkodowań należnych posiadaczowi praw z tytułu naruszenia, co najmniej ostateczne wycofanie z kanałów handlowych lub zniszczenie - poza wyjątkowymi okolicznościami - towarów, w przypadku których stwierdzono, że naruszają prawa własności intelektualnej, bez jakiejkolwiek rekompensaty. W stosownych przypadkach organy sądowe mogą również nakazać zniszczenie materiałów i narzędzi wykorzystywanych głównie do tworzenia lub wytwarzania tych towarów.

2. Organy sądowe każdej ze Stron mogą nakazać, aby środki te były stosowane na koszt naruszającego, chyba że istnieją szczególne powody przemawiające za innym rozwiązaniem.

ARTYKUŁ  14.46

Nakazy

Każda ze Stron zapewnia, by w przypadku stwierdzenia w orzeczeniu sądowym naruszenia prawa własności intelektualnej jej organy sądowe mogły wydać nakaz zakazujący dalszego naruszania w stosunku do sprawcy naruszenia, a także, w stosownych przypadkach, w stosunku do osoby trzeciej ¹⁵⁸ , nad którą odnośny organ sądowy sprawuje jurysdykcję i której usługi są wykorzystywane do naruszania praw własności intelektualnej.

ARTYKUŁ  14.47

Odszkodowania

1. Każda ze Stron zapewnia swoim organom sądowym w cywilnych postępowaniach sądowych prawo do nakazania sprawcy naruszenia, który wiedział lub miał wystarczające podstawy, by wiedzieć, że zajmuje się działalnością stanowiącą naruszenie praw własności intelektualnej, aby zapłacił posiadaczowi praw odszkodowanie odpowiednie dla zadośćuczynienia za szkodę, jakiej posiadacz praw doznał w wyniku naruszenia.

2. Określając kwotę odszkodowania za naruszenie praw własności intelektualnej, organy sądowe każdej ze Stron mogą uwzględnić między innymi wszelkie uzasadnione szacunki dotyczące wartości dostarczone przez posiadacza praw, w tym utracone zyski.

3. Każda ze Stron może przewidzieć w swoich przepisach ustawowych i wykonawczych założenia ¹⁵⁹  dotyczące sposobu ustalania kwoty odszkodowania, o którym mowa w ust. 1.

ARTYKUŁ  14.48

Koszty

Każda ze Stron zapewnia swoim organom sądowym prawo do nakazania, w stosownych przypadkach, w wyniku cywilnych postępowań sądowych dotyczących naruszenia praw własności intelektualnej, by strona przegrywająca wypłaciła stronie wygrywającej kwotę kosztów lub opłat sądowych oraz stosownych honorariów adwokackich lub wszelkich innych wydatków przewidzianych w przepisach ustawowych i wykonawczych danej Strony.

ARTYKUŁ  14.49

Domniemanie autorstwa lub własności

1. Każda ze Stron zapewni, by do utożsamienia autora z utworem literackim lub artystycznym wystarczyło opatrzenie takiego utworu imieniem i nazwiskiem autora w zwykły sposób, chyba że dostępne dowody wskazują inaczej, i by w konsekwencji autor był uprawniony do wszczęcia postępowania o naruszenie.

2. Strona może również stosować postanowienia ust. 1 odpowiednio do posiadaczy praw pokrewnych prawu autorskiemu w odniesieniu do przedmiotów ochrony.

PODSEKCJA  3

Egzekwowanie ochrony przed przywłaszczeniem tajemnicy przedsiębiorstwa

ARTYKUŁ  14.50

Cywilnoprawne procedury i środki naprawcze

1. Każda ze Stron ustanawia odpowiednie sądowe postępowania cywilne i środki naprawcze umożliwiające posiadaczowi tajemnicy przedsiębiorstwa uniemożliwienie nabycia, wykorzystania lub ujawnienia tajemnicy przedsiębiorstwa bądź uzyskanie zadośćuczynienia z tego tytułu, w przypadku gdy doszło do niego w sposób niezgodny z uczciwą praktyką handlową.

2. Każda ze Stron zapewnia, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, by na należycie uzasadniony wniosek zainteresowanej strony organy sądowe miały prawo zakazać stronom, ich pełnomocnikom i innym zainteresowanym osobom w danym postępowaniu sądowym wykorzystywania i ujawniania jakiejkolwiek rzeczywistej lub domniemanej tajemnicy przedsiębiorstwa, którą te organy sądowe uznały za poufną ¹⁶⁰ , a z którą te strony, ich pełnomocnicy i inne osoby zapoznały się w wyniku udziału w takim cywilnym postępowaniu sądowym.

3. W sądowym postępowaniu cywilnym każda ze Stron zapewnia swoim organom sądowym co najmniej następujące uprawnienia:

a) wydawanie nakazów sądowych uniemożliwiających pozyskanie, użycie lub ujawnienie tajemnicy przedsiębiorstwa w sposób niezgodny z uczciwą praktyką handlową;

b) nakazywanie osobie, która wiedziała lub powinna była wiedzieć ¹⁶¹ , że nabywa, wykorzystuje lub ujawnia tajemnicę przedsiębiorstwa w sposób niezgodny z uczciwą praktyką handlową, aby zapłaciła posiadaczowi tajemnicy przedsiębiorstwa odszkodowanie odpowiadające szkodzie poniesionej w wyniku takiego pozyskania, użycia lub ujawnienia tajemnicy przedsiębiorstwa;

c) stosowanie szczególnych środków w celu ochrony poufności rzeczywistej lub domniemanej tajemnicy przedsiębiorstwa powstałej w trakcie sądowego postępowania cywilnego dotyczącego domniemanego pozyskania, wykorzystania i ujawnienia tajemnicy przedsiębiorstwa w sposób niezgodny z uczciwą praktyką handlową. Takie szczególne środki mogą obejmować, zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Strony, możliwość ograniczenia dostępu do pewnych dokumentów w całości lub w części; ograniczenia dostępu do przesłuchań oraz ich zapisów lub protokołów oraz udostępnienia nieobjętej klauzulą poufności wersji orzeczenia sądowego, z której usunięto lub wykreślono fragmenty zawierające tajemnice przedsiębiorstwa; oraz

d) nakładanie sankcji na strony, ich pełnomocników i inne zainteresowane osoby w cywilnym postępowaniu sądowym w przypadku naruszenia wydanych w ramach tych postępowań nakazów sądowych, o których mowa w ust. 2, dotyczących ochrony rzeczywistej lub domniemanej tajemnicy przedsiębiorstwa.

4. Strony nie mają obowiązku przewidywać w swoich przepisach ustawowych i wykonawczych cywilnego postępowania sądowego ani środków naprawczych, o których mowa w art. 1, w odniesieniu do przypadków postępowania niezgodnego z uczciwą praktyką handlową w celu ujawnienia naruszenia przepisów, nadużycia lub nielegalnego działania bądź w celu ochrony prawnie uzasadnionego interesu.

PODSEKCJA  4

Dochodzenie praw - środki stosowane przy kontroli granicznej

ARTYKUŁ  14.51

Dochodzenie praw - środki stosowane przy kontroli granicznej

1. W odniesieniu do towarów przywożonych lub wywożonych ¹⁶²  każda ze Stron przyjmuje lub utrzymuje procedury, w ramach których posiadacz praw może złożyć wniosek do organu celnego o zawieszenie dopuszczenia towarów do obrotu lub o zatrzymanie towarów, co do których istnieje podejrzenie naruszenia znaków towarowych, praw autorskich i praw pokrewnych, oznaczeń geograficznych ¹⁶³ , patentów, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych i praw do ochrony odmian roślin (zwanych dalej w niniejszym artykule "podejrzanymi towarami") na jej obszarze celnym.

2. Organy celne każdej ze Stron dysponują elektronicznymi systemami zarządzania wnioskami, o których mowa w ust. 1, które zostały pozytywnie rozpatrzone lub zarejestrowane.

3. Organy celne każdej ze Stron podejmują decyzję w sprawie pozytywnego rozpatrzenia lub zarejestrowania wniosku, o którym mowa w ust. 1, w rozsądnym terminie od dnia złożenia wniosku.

4. Każda ze Stron przewiduje możliwość, by wniosek, o którym mowa w ust. 1, miał zastosowanie do wielu przesyłek towarów.

5. W odniesieniu do towarów przywożonych lub wywożonych organy celne każdej ze Stron są uprawnione do działania z własnej inicjatywy w celu zawieszenia dopuszczenia do obrotu lub zatrzymania podejrzanych towarów znajdujących się na obszarze celnym danej Strony ¹⁶⁴ .

6. Art. 4.9 dotyczy wykrywania podejrzanych towarów, o których mowa w niniejszym artykule.

7. Nie naruszając swoich przepisów ustawowych i wykonawczych dotyczących prywatności lub poufności informacji, Strona może uprawnić swój organ celny do udzielenia posiadaczowi praw informacji dotyczących towarów, w tym ich opisu i ilości oraz - jeśli takie informacje są dostępne - nazwy i adresu nadawcy, importera, eksportera lub odbiorcy i kraju pochodzenia towarów, których dopuszczenie do obrotu zostało zawieszone lub które zostały zatrzymane.

8. Strona może przyjąć lub utrzymać procedury, w ramach których jej właściwe organy mogą stwierdzić, w rozsądnym terminie po wszczęciu procedur opisanych w ust. 1 i 5, czy podejrzane towary naruszają prawa własności intelektualnej. W takim przypadku właściwe organy są uprawnione do nakazania zniszczenia towarów w wyniku ustalenia, że towary te naruszają takie prawa. Strona może dysponować procedurami umożliwiającymi zniszczenie podejrzanych towarów bez konieczności formalnego stwierdzenia istnienia naruszenia, w przypadku gdy zainteresowane osoby zgadzają się na takie zniszczenie lub mu się nie sprzeciwiają.

9. Jeżeli Strona zwróci się do posiadaczy praw o pokrycie faktycznie poniesionych kosztów składowania lub zniszczenia towarów, których dopuszczenie do obrotu zostało zawieszone lub które zostały zatrzymane zgodnie z ust. 1 i 5, koszty te stanowią kwotę należną za usługi świadczone w związku ze składowaniem lub zniszczeniem tych towarów.

10. Nie ma obowiązku stosowania postanowień niniejszego artykułu do przywozu towarów wprowadzonych na rynek innym kraju przez posiadacza prawa lub za jego zgodą. Strona może wyłączyć z zakresu stosowania niniejszego artykułu niewielkie ilości towarów o charakterze niehandlowym znajdujących się w bagażu osobistym podróżnych.

11. Konsultacje, o których mowa w art. 4.3 ust. 4, dotyczą również środków stosowanych przy kontroli granicznej przez organy celne każdej ze Stron na podstawie niniejszego artykułu.

12. Organy celne Stron mogą współpracować w zakresie środków stosowanych przy kontroli granicznej w odniesieniu do naruszeń własności intelektualnej, o których mowa w niniejszej podsekcji.

13. Bez uszczerbku dla kompetencji Komitetu ds. Własności Intelektualnej, o którym mowa w art. 14.53, Komitet ds. Reguł Pochodzenia i Spraw Celnych, o którym mowa w art. 4.14, może rozważyć możliwość współpracy w następujących dziedzinach:

a) wymiana ogólnych informacji dotyczących zajęcia towarów stanowiących naruszenie lub podejrzanych towarów; oraz

b) zorganizowanie dialogu na temat konkretnych kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, dotyczących:

(i) ogólnych informacji na temat wykorzystywania systemów zarządzania ryzykiem do wykrywania podejrzanych towarów; oraz

(ii) ogólnych informacji na temat analizy ryzyka przy zwalczaniu towarów stanowiących naruszenie.

SEKCJA  D

Współpraca i ustalenia instytucjonalne

ARTYKUŁ  14.52

Współpraca

1. Strony, uznając rosnące znaczenie ochrony własności intelektualnej w dalszym wspieraniu rozwoju handlu i inwestycji między nimi, współpracują w zakresie własności intelektualnej, między innymi prowadząc wymianę informacji na temat stosunków Strony z państwami trzecimi w sprawach dotyczących własności intelektualnej, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi oraz w zakresie, w jakim pozwalają im na to dostępne zasoby.

2. Do celów ust. 1 współpraca może obejmować wymianę informacji, wymianę doświadczeń i umiejętności oraz wszelkie inne formy współpracy lub działalności uzgodnione między Stronami. Współpraca ta może obejmować takie obszary, jak:

a) zmiany w polityce w zakresie własności intelektualnej na szczeblu krajowym i międzynarodowym;

b) systemy administrowania przedmiotami własności intelektualnej i ich rejestrowania;

c) kształcenie i wiedza w zakresie własności intelektualnej;

d) kwestie dotyczące własności intelektualnej istotne dla:

(i) małych i średnich przedsiębiorstw;

(ii) działalności naukowej, technologicznej i innowacyjnej; oraz

(iii) tworzenia, transferu i rozpowszechniania technologii;

e) strategie polityczne obejmujące wykorzystanie własności intelektualnej do celów badań naukowych, innowacji i wzrostu gospodarczego;

f) wykonanie wielostronnych umów dotyczących własności intelektualnej, takich jak umowy zawierane pod auspicjami Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (WIPO) lub przez nią zarządzane;

g) pomoc techniczna dla krajów rozwijających się;

h) najlepsze praktyki, projekty i programy związane ze zwalczaniem naruszeń praw własności intelektualnej; oraz

i) poszukiwanie możliwości dalszych prac w zakresie wspólnych wysiłków na rzecz przeciwdziałania naruszeniom praw własności intelektualnej na całym świecie.

3. Strony dążą do współpracy w odniesieniu do działań mających na celu poprawę międzynarodowych ram prawnych dotyczących własności intelektualnej, między innymi przez zachęcanie do dalszej ratyfikacji istniejących umów międzynarodowych i przez wspieranie międzynarodowej harmonizacji i egzekwowania praw własności intelektualnej, administrowania nią oraz działań podejmowanych w ramach organizacji międzynarodowych, w tym WTO i WIPO.

ARTYKUŁ  14.53

Komitet ds. Własności Intelektualnej

1. Komitet ds. Własności Intelektualnej, ustanowiony zgodnie z art. 22.3 (zwany dalej w niniejszym artykule "Komitetem") odpowiada za skuteczne wdrażanie i funkcjonowanie postanowień niniejszego rozdziału.

2. Komitet pełni następujące funkcje:

a) dokonywanie przeglądu i monitorowanie wykonania i funkcjonowania postanowień niniejszego rozdziału;

b) prowadzenie wymiany informacji na temat zmian w przepisach i polityce dotyczących oznaczeń geograficznych oraz wszelkich innych kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w obszarze oznaczeń geograficznych, w tym wszelkich kwestii wynikających ze stosownych wymogów specyfikacji oznaczeń geograficznych wymienionych w załączniku 14-B w odniesieniu do ich ochrony na mocy niniejszej Umowy;

c) omawianie wszelkich kwestii związanych z własnością intelektualną w celu zwiększenia ochrony praw własności intelektualnej i ich lepszego egzekwowania oraz w celu propagowania skutecznego i przejrzystego administrowania systemami ochrony własności intelektualnej;

d) sporządzenie sprawozdań ze swoich ustaleń i z wyników dyskusji na forum Wspólnego Komitetu; oraz

e) pełnienie innych zadań przekazanych przez Wspólny Komitet na mocy art. 22.1 ust. 5 lit. b).

3. Na wniosek Strony Komitet kieruje zalecenia do Wspólnego Komitetu w sprawie zmian do załączników 14-A i 14-B.

4. Każda ze Stron rozpatruje wszelkie wnioski drugiej Strony dotyczące zmiany załącznika 14-B zgodnie z art. 14.30.

5. Komitet może zaprosić do udziału w swoich pracach przedstawicieli odpowiednich podmiotów innych niż Strony, w tym przedstawicieli sektora prywatnego, posiadających niezbędną wiedzę ekspercką w odniesieniu do omawianych kwestii.

ARTYKUŁ  14.54

Wyjątki ze względów bezpieczeństwa

Do celów niniejszego rozdziału art. 73 porozumienia TRIPS zostaje włączony do niniejszej Umowy i stanowi jej część, z uwzględnieniem niezbędnych zmian.

ARTYKUŁ  14.55

Rozstrzyganie sporów

Art. 14. 52 nie może być przedmiotem procedury rozstrzygania sporów przewidzianej w rozdziale 21.

ROZDZIAŁ  15

ŁAD KORPORACYJNY

ARTYKUŁ  15.1

Cele

1. Strony potwierdzają znaczenie skutecznych ram prawnych ładu korporacyjnego dla osiągnięcia wzrostu gospodarczego dzięki dobrze funkcjonującym rynkom oraz solidnym finansowym systemom opartym na przejrzystości, efektywności, uczciwości i zaufaniu.

2. Każda ze Stron przyjmuje odpowiednie środki na rzecz opracowania skutecznych ram ładu korporacyjnego na swoim terytorium, uznając, że środki te przyczynią się do przyciągnięcia i wspierania inwestycji dzięki zwiększeniu zaufania inwestorów i poprawie konkurencyjności, umożliwiając w ten sposób jak najlepsze wykorzystanie możliwości, jakie dają zobowiązania każdej ze Stron dotyczące dostępu do rynku.

3. Bez uszczerbku dla zdolności każdej ze Stron do opracowania własnych ram prawnych, instytucjonalnych i regulacyjnych w odniesieniu do ładu korporacyjnego w spółkach giełdowych Strony zobowiązują się do poszanowania zasad i przestrzegania postanowień niniejszego rozdziału w zakresie, w jakim przyczyniają się one do ułatwienia wzajemnego dostępu do rynków przewidzianego w niniejszej Umowie.

4. Strony współpracują w kwestiach związanych z rozwojem skutecznych ram ładu korporacyjnego objętych zakresem niniejszego rozdziału.

ARTYKUŁ  15.2

Definicje

Do celów niniejszego rozdziału:

a) "zarząd" oznacza organ zarządzający spółką giełdową, mający uprawnienia decyzyjne w zakresie nadzorowania działalności spółki, którego członkowie (dyrektorzy) są wybierani, zazwyczaj przez akcjonariuszy spółki, do celów zarządzania nią;

b) "ład korporacyjny" oznacza zespół relacji między kierownictwem spółki, jej zarządem, akcjonariuszami oraz innymi zainteresowanymi stronami; obejmuje on również strukturę, za pomocą której spółka jest zarządzana i kontrolowana, w szczególności przez określenie, w jaki sposób ustalane są jej cele i środki służące osiąganiu tych celów, jak również poprzez monitorowanie wyników;

c) "ramy ładu korporacyjnego" Strony oznaczają zasady i normy o charakterze wiążącym lub niewiążącym dotyczące ładu korporacyjnego w spółkach giełdowych, stosownie do kompetencji i przepisów danej Strony; oraz

d) "spółka giełdowa" oznacza osobę prawną, której akcje są notowane na giełdzie lub rynku regulowanym Strony zgodnie z definicją zawartą w prawodawstwie tej Strony.

ARTYKUŁ  15.3

Zasady ogólne

1. Strony dostrzegają znaczenie roli ram ładu korporacyjnego w dostarczaniu w odpowiednim czasie precyzyjnych informacji na temat wszystkich istotnych kwestii dotyczących spółek giełdowych w ramach ich odpowiednich jurysdykcji, w tym na temat sytuacji finansowej, wyników, własności i zarządzania tymi spółkami.

2. Ponadto Strony dostrzegają znaczenie roli ram ładu korporacyjnego w zapewnianiu odpowiedniej rozliczalności kierownictwa i zarządu wobec akcjonariuszy, odpowiedzialnego podejmowania decyzji przez zarząd w oparciu o niezależny i obiektywny punkt widzenia oraz równego traktowania akcjonariuszy należących do tej samej kategorii.

3. Dla większej pewności należy zaznaczyć, że przepisy składające się na ramy ładu korporacyjnego Strony, o których mowa w art. 15.4 i 15.5, mogą być wdrażane za pomocą prawnie wiążących mechanizmów lub za pomocą niewiążących środków, na przykład w oparciu o zasadę "przestrzegaj lub wyjaśnij".

4. Strona może postanowić, że niektóre zasady lub normy ładu korporacyjnego nie mają zastosowania do niektórych spółek ¹⁶⁵  w przypadkach uzasadnionych na podstawie obiektywnych i niedyskryminujących kryteriów, takich jak wczesna faza rozwoju lub wielkość przedsiębiorstwa.

ARTYKUŁ  15.4

Prawa akcjonariuszy i funkcje związane z własnością

1. Ramy ładu korporacyjnego każdej ze Stron obejmują przepisy mające na celu ochronę i ułatwianie skutecznego wykonywania praw akcjonariuszy w spółkach giełdowych. Prawa te obejmują, w stosownych przypadkach, uczestnictwo i głosowanie w walnym zgromadzeniu, jak również w wyborze i odwoływaniu członków zarządu zgodnie ze strukturą ładu korporacyjnego danej spółki, co ma na celu umożliwienie akcjonariuszom nadzorowania postępowania zarządu ¹⁶⁶  i udziału w podejmowaniu ważnych decyzji dotyczących spółki.

2. Ramy ładu korporacyjnego każdej ze Stron obejmują przepisy mające na celu zachęcanie do ujawniania informacji dotyczących kontroli spółki, które mogą być cenne i użyteczne dla inwestorów. Informacje te obejmują, na przykład, strukturę kapitałową, ze wskazaniem, w stosownych przypadkach, różnych rodzajów akcji, bezpośredniego i pośredniego nabycia akcji, które uznaje się za istotne, a także specjalnych uprawnień kontrolnych.

ARTYKUŁ  15.5

Zadania zarządu

Ramy ładu korporacyjnego każdej ze Stron obejmują przepisy mające na celu realizację poniższych zadań, wspierających odpowiedzialne podejmowanie decyzji przez zarząd:

a) skuteczne monitorowanie zarządzania przez zarząd w oparciu o niezależny i obiektywny punktu widzenia, co można osiągnąć na przykład przez skuteczne wykorzystanie wystarczającej liczby niezależnych członków lub dyrektorów ¹⁶⁷ ;

b) zapewnienie rozliczalności zarządu przed akcjonariuszami; oraz

c) zapewnienie ujawniania wystarczających informacji istotnych dla inwestorów, na przykład w odniesieniu do składu zarządu, składu komitetów zarządu oraz niezależności członków lub dyrektorów.

ARTYKUŁ  15.6

Przejęcia

Każda ze Stron ustanawia przepisy i procedury regulujące przejęcia w spółkach giełdowych. Takie przepisy i procedury mają na celu umożliwienie przeprowadzania tych transakcji po przejrzystych cenach i na uczciwych warunkach.

ARTYKUŁ  15.7

Rozstrzyganie sporów

Postanowienia niniejszego rozdziału nie mogą być przedmiotem procedury rozstrzygania sporów przewidzianej w rozdziale 21.

ROZDZIAŁ  16

HANDEL I ZRÓWNOWAŻONY ROZWÓJ

ARTYKUŁ  16.1

Kontekst i cele

1. Strony uznają znaczenie wspierania rozwoju handlu międzynarodowego w sposób przyczyniający się do zrównoważonego rozwoju, dla dobra obecnych i przyszłych pokoleń, z uwzględnieniem Agendy 21 przyjętej na Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Środowiska i Rozwoju w dniu 14 czerwca 1992 r., Deklaracji Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej podstawowych zasad i praw w pracy oraz działań uzupełniających przyjętych przez Międzynarodową Konferencję Pracy w dniu 18 czerwca 1998 r., planu wdrażania przyjętego na Światowym Szczycie w sprawie Zrównoważonego Rozwoju w dniu 4 września 2002 r., deklaracji ministrów zatytułowanej "Creating an environment at the national and international levels conductive to generating full and productive employment and decent work for all, and its impact on sustainable development" (Tworzenie środowiska na szczeblu krajowym i międzynarodowym sprzyjającego generowaniu pełnego i produktywnego zatrudnienia i godnych warunków pracy dla wszystkich oraz jego wpływ na zrównoważony rozwój) przyjętej przez Radę Społeczno-Gospodarczą ONZ w dniu 5 lipca 2006 r., deklaracji MOP dotyczącej sprawiedliwości społecznej na rzecz uczciwej globalizacji przyjętej przez Międzynarodową Konferencję Pracy w dniu 10 czerwca 2008 r., dokumentu końcowego Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zrównoważonego Rozwoju zatytułowanej "The future we want" (Przyszłość, jakiej chcemy) przyjętego przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych w dniu 27 lipca 2012 r. oraz dokumentu końcowego szczytu ONZ w sprawie przyjęcia agendy rozwoju po roku 2015 zatytułowanego "Transforming our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development" (Przekształcamy nasz świat: program działań na rzecz zrównoważonego rozwoju do roku 2030) przyjętego przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w dniu 25 września 2015 r.

2. Strony uznają wkład niniejszej Umowy we wspieranie zrównoważonego rozwoju, na który składają się rozwój gospodarczy, rozwój społeczny i ochrona środowiska, będące wzajemnie się wzmacniającymi elementami. Strony uznają ponadto, że celem niniejszego rozdziału nie jest harmonizacja standardów ochrony środowiska lub norm pracy obu Stron, lecz wzmocnienie stosunków handlowych i współpracy między Stronami w taki sposób, aby wspierać zrównoważony rozwój.

ARTYKUŁ  16.2

Prawo do regulacji oraz poziomy ochrony

1. Uznając prawo każdej ze Stron do określania polityki i priorytetów zrównoważonego rozwoju, ustanawiania własnych krajowych poziomów ochrony środowiska i pracy oraz przyjmowania odpowiednich przepisów ustawowych i wykonawczych lub zmian do tych przepisów zgodnie ze zobowiązaniami wynikającymi z norm uznanych na poziomie międzynarodowym i umów międzynarodowych, których dana Strona jest stroną, każda ze Stron dąży do zapewnienia, aby jej krajowe przepisy ustawowe i wykonawcze oraz powiązane strategie polityczne przewidywały wysoki poziom ochrony środowiska i pracy oraz dąży do ciągłego ulepszania tych przepisów ustawowych i wykonawczych oraz poziomów ochrony leżących u ich podstaw.

2. Strony nie mogą pobudzać handlu i inwestycji przez mniej rygorystyczne przestrzeganie lub obniżanie poziomów ochrony przewidzianych w ich odpowiednich przepisach ustawowych i wykonawczych dotyczących środowiska i pracy. W związku z tym Strony nie wprowadzają zwolnień z tych przepisów ustawowych i wykonawczych ani odstępstw od nich i gwarantują, że ich skuteczne egzekwowanie nie jest zakłócone przez ciągłe lub powtarzające się działania lub zaniechanie w sposób, który może mieć wpływ na handel lub inwestycje między Stronami.

3. Strony nie mogą wykorzystywać swoich przepisów ustawowych i wykonawczych dotyczących ochrony środowiska i pracy w sposób, który stanowiłby narzędzie służące arbitralnemu lub nieuzasadnionemu wprowadzaniu różnic między Stronami lub ukryte ograniczenie handlu międzynarodowego.

ARTYKUŁ  16.3

Międzynarodowe normy i konwencje dotyczące pracy

1. Strony uznają pełne i produktywne zatrudnienie oraz godną pracę dla wszystkich za kluczowe kwestie w stawianiu czoła wyzwaniom w dziedzinie gospodarki, zatrudnienia i spraw społecznych. Ponadto Strony dostrzegają znaczenie wspierania rozwoju handlu międzynarodowego w sposób sprzyjający pełnemu i produktywnemu zatrudnieniu oraz oferowaniu wszystkim godnej pracy. W tym kontekście Strony dokonują wymiany poglądów i informacji na temat związanych z handlem zagadnień dotyczących pracy będących przedmiotem wspólnego zainteresowania na forum Komitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju, ustanowionego na mocy art. 22.3, a w stosownych przypadkach także na innych forach.

2. Strony potwierdzają swoje zobowiązania wynikające z członkostwa w Międzynarodowej Organizacji Pracy (zwanej dalej "MOP") ¹⁶⁸ . Ponadto Strony potwierdzają swoje zobowiązania w odniesieniu do Deklaracji Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej podstawowych zasad i praw w pracy oraz działań uzupełniających do niej. W związku z tym Strony zobowiązują się do przestrzegania, promowania i stosowania w swoich przepisach ustawowych i wykonawczych oraz praktyce uznanych na szczeblu międzynarodowym zasad dotyczących podstawowych praw pracowniczych, a mianowicie:

a) wolności zrzeszania się oraz skutecznego uznawania prawa do negocjacji zbiorowych;

b) likwidacji wszelkich form pracy przymusowej lub obowiązkowej;

c) skutecznego zniesienia pracy dzieci; oraz

d) likwidacji dyskryminacji w obszarze zatrudnienia i wykonywania zawodu.

3. Każda ze Stron podejmuje z własnej inicjatywy nieustające i trwałe wysiłki w dążeniu do ratyfikacji podstawowych konwencji MOP i innych konwencji MOP, które każda ze Stron uzna za odpowiednie do ratyfikacji.

4. Strony wymieniają informacje na temat postępów w ratyfikacji konwencji i protokołów MOP, w tym podstawowych konwencji MOP.

5. Każda ze Stron potwierdza swoje zobowiązania do skutecznego wdrażania w swoich przepisach ustawowych i wykonawczych oraz praktyce podstawowych konwencji MOP ratyfikowanych przez - odpowiednio - Japonię i państwa członkowskie Unii Europejskiej.

6. Strony uznają, że naruszenie uznanych na poziomie międzynarodowym zasad dotyczących podstawowych praw pracowniczych, o których mowa w ust. 2, nie może stanowić pretekstu ani być wykorzystane w jakikolwiek inny sposób jako uzasadniona przewaga komparatywna, a normy pracy nie mogą być wykorzystywane do protekcjonistycznych celów handlowych.

ARTYKUŁ  16.4

Wielostronne umowy środowiskowe

1. Strony podkreślają znaczenie wielostronnych umów środowiskowych, w szczególności tych, które mają zastosowanie do obu Stron, jako sposobu na wielostronne zarządzanie środowiskiem, pozwalające społeczności międzynarodowej na stawianie czoła światowym i regionalnym problemom środowiskowym. Ponadto Strony podkreślają znaczenie zapewnienia, by strategie polityczne dotyczące handlu i środowiska wzajemnie się wspierały. W tym kontekście Strony dokonują wymiany poglądów i informacji na temat związanych z handlem zagadnień dotyczących środowiska, będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, na forum Komitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju, a w stosownych przypadkach także na innych forach.

2. Każda ze Stron potwierdza swoje zobowiązanie do skutecznego wdrażania w swoich przepisach ustawowych i wykonawczych oraz praktyce wielostronnych umów środowiskowych, których jest stroną.

3. Każda ze Stron prowadzi wymianę informacji z drugą Stroną na temat swojej sytuacji i postępów w zakresie ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia, lub przystąpienia do wielostronnych umów środowiskowych, w tym ich zmian, do których każda ze Stron uzna za stosowne przystąpić, oraz wdrażania takich umów.

4. Strony dostrzegają znaczenie osiągnięcia ostatecznego celu Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu sporządzonej w Nowym Jorku dnia 9 maja 1992 r. (dalej zwanej "UNFCCC") w reakcji na poważne zagrożenie zmianą klimatu oraz rolę handlu w tym zakresie. Strony potwierdzają swoje zobowiązanie do skutecznego wdrażania UNFCCC i porozumienia paryskiego, sporządzonego w Paryżu dnia 12 grudnia 2015 r. przez Konferencję Stron UNFCCC na jej 21. sesji. Strony współpracują w celu promowania pozytywnego wpływu handlu na transformację w kierunku niskich emisji gazów cieplarnianych i rozwoju odpornego na zmianę klimatu. Strony zobowiązują się do wspólnego podejmowania działań na rzecz przeciwdziałania zmianie klimatu w kierunku osiągnięcia ostatecznego celu UNFCCC i celu porozumienia paryskiego.

5. Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie uniemożliwia żadnej ze Stron wprowadzenia ani utrzymania środków służących wdrożeniu wielostronnych porozumień środowiskowych, których jest stroną, pod warunkiem że środki takie nie są stosowane w sposób, który stanowiłby narzędzie służące arbitralnemu lub nieuzasadnionemu wprowadzaniu różnic między Stronami lub ukryte ograniczenie handlu.

ARTYKUŁ  16.5

Handel i inwestycje wspierające zrównoważony rozwój

Strony dostrzegają znaczenie zwiększenia wkładu handlu i inwestycji w osiąganie celu zrównoważonego rozwoju w wymiarze gospodarczym, społecznym i środowiskowym. W tym celu Strony:

a) uznają znaczenie zasad dotyczących podstawowych praw pracowniczych, godnej pracy dla wszystkich oraz podstawowych wartości takich jak wolność, godność ludzka, sprawiedliwość społeczna, bezpieczeństwo i niedyskryminacja, dla trwałego rozwoju gospodarczego i społecznego oraz wydajności, a także znaczenie dążenia do lepszego uwzględnienia tych zasad w polityce handlowej i inwestycyjnej;

b) podejmują działania w celu ułatwiania i wspierania handlu towarami i usługami związanymi z przemysłem ekologicznym oraz inwestycji w takie towary i usługi w sposób zgodny z postanowieniami niniejszej Umowy;

c) dążą do ułatwienia handlu i inwestycji dotyczących towarów i usług mających szczególne znaczenie dla łagodzenia skutków zmiany klimatu, na przykład związanych ze zrównoważonymi źródłami energii odnawialnej oraz energooszczędnymi towarami i usługami, w sposób zgodny z niniejszą Umową;

d) dążą do wspierania handlu towarami, które sprzyjają lepszym warunkom socjalnym i praktykom przyjaznym dla środowiska, w tym towarami, które są objęte systemami etykietowania, oraz do wspierania inwestycji w takie towary i uznawania wkładu innych dobrowolnych inicjatyw, również prywatnych, w zapewnienie zrównoważonego rozwoju; oraz

e) zachęcają do społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i wymieniają poglądy i informacje na ten temat na forum Komitetu ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju, a w stosownych przypadkach także na innych forach. W tym zakresie Strony dostrzegają znaczenie odpowiednich uznanych na szczeblu międzynarodowym zasad i wytycznych, w tym Wytycznych OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych, które są częścią deklaracji OECD w sprawie międzynarodowych inwestycji i przedsiębiorstw wielonarodowych przyjętych przez OECD w dniu 21 czerwca 1976 r., oraz Trójstronnej deklaracji zasad dotyczących przedsiębiorstw wielonarodowych i polityki społecznej przyjętej przez organ zarządzający Międzynarodowego Biura Pracy w listopadzie 1977 r.

ARTYKUŁ  16.6

Różnorodność biologiczna

1. Każda ze Stron dostrzega znaczenie i rolę handlu i inwestycji w zapewnianiu ochrony i zrównoważonego wykorzystywania różnorodności biologicznej zgodnie z odpowiednimi umowami międzynarodowymi, których jest stroną, w szczególności z Konwencją o różnorodności biologicznej, sporządzoną w Rio de Janeiro dnia 5 czerwca 1992 r. i protokołami do niej oraz Konwencją o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem, sporządzoną w Waszyngtonie dnia 3 marca 1973 r. (zwaną dalej "konwencją CITES").

2. W tym kontekście Strony:

a) zachęcają do korzystania z produktów, które zostały uzyskane w drodze zrównoważonego wykorzystania zasobów naturalnych i które przyczyniają się do ochrony i zrównoważonego wykorzystania różnorodności biologicznej, w tym poprzez systemy etykietowania, uwzględniając znaczenie handlu takimi produktami;

b) wdrażają skuteczne środki, takie jak monitorowanie i środki egzekwowania, jak również działania mające na celu podnoszenie świadomości, w celu zwalczania nielegalnego handlu zagrożonymi gatunkami dzikiej fauny i flory wymienionymi w konwencji CITES oraz w razie potrzeby innymi gatunkami zagrożonymi;

c) stosują, w odpowiednich przypadkach, decyzje przyjęte na mocy umów międzynarodowych, o których mowa w ust. 1, w tym w drodze przepisów ustawowych i wykonawczych, strategii, planów i programów; oraz

d) prowadzą wymianę informacji i konsultacje z drugą Stroną, na szczeblu dwustronnym i wielostronnym, w kwestiach istotnych dla postanowień niniejszego artykułu, w tym w kwestii handlu dziką fauną i florą i produktami opartymi na zasobach naturalnych, wyceny, mapowania i oceny ekosystemów oraz powiązanych z nimi usług, a także dostępu do zasobów genetycznych oraz sprawiedliwego i równego podziału korzyści wynikających z ich wykorzystania.

ARTYKUŁ  16.7

Zrównoważona gospodarka leśna oraz handel drewnem i produktami z drewna

1. Strony dostrzegają znaczenie i rolę handlu i inwestycji w zapewnianiu ochrony lasów i zrównoważonej gospodarki leśnej.

2. W tym kontekście Strony:

a) zachęcają do ochrony lasów i zrównoważonej gospodarki leśnej oraz handlu drewnem i produktami z drewna pozyskanymi zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi kraju pozyskania;

b) przyczyniają się do zwalczania nielegalnego pozyskiwania drewna i związanego z nim handlu, w tym, w stosownych przypadkach, wymiany handlowej z państwami trzecimi; oraz

c) prowadzą wymianę informacji i doświadczeń, na szczeblu dwustronnym i wielostronnym, celem propagowania ochrony lasów i zrównoważonej gospodarki leśnej oraz handlu drewnem i produktami z drewna pozyskanymi zgodnie z prawem, jak również zwalczania nielegalnego pozyskiwania drewna.

ARTYKUŁ  16.8

Handel i zrównoważone wykorzystanie zasobów rybnych oraz zrównoważona akwakultura

1. Strony dostrzegają znaczenie i rolę handlu i inwestycji w zapewnianiu ochrony i zrównoważonego wykorzystania zasobów rybnych oraz gospodarowania nimi, zabezpieczenia ekosystemów morskich oraz wspierania odpowiedzialnej i zrównoważonej akwakultury.

2. W tym kontekście Strony:

a) przestrzegają postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, Porozumienia wspierającego przestrzeganie międzynarodowych środków ochrony i gospodarowania przez statki rybackie na otwartych morzach sporządzonego w Rzymie dnia 24 listopada 1993 r. oraz Porozumienia w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi, sporządzonego w Nowym Jorku dnia 4 sierpnia 1995 r., podejmują działania w celu osiągania celów i wdrożenia zasad wyrażonych w Kodeksie odpowiedzialnego rybołówstwa przyjętym na konferencji Organizacji ds. Wyżywienia i Rolnictwa w dniu 31 października 1995 r., zachęcają do wdrażania środków stosowanych przez państwa portu, zarówno na szczeblu globalnym, jak i regionalnym, oraz w stosownych przypadkach, zachęcają państwa trzecie do ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia do odpowiednich umów międzynarodowych mających zastosowanie do obu Stron;

b) wspierają ochronę i zrównoważone wykorzystanie zasobów rybnych za pośrednictwem odpowiednich organizacji lub organów międzynarodowych, w których obie Strony uczestniczą, w tym regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem, w drodze, w stosownych przypadkach, skutecznego monitorowania, kontroli lub egzekwowania postanowień rezolucji, zaleceń lub środków przyjmowanych przez te organizacje oraz wdrażania ich systemów dokumentacji połowowej lub systemów certyfikacji;

c) przyjmują i wdrażają właściwe sobie skuteczne narzędzia zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów (zwanych dalej "połowami NNN"), między innymi za pomocą instrumentów prawnych oraz, w stosownych przypadkach, środków kontroli, monitorowania i egzekwowania przepisów oraz zarządzania zdolnością połowową, dostrzegając, że dobrowolna wymiana informacji na temat połowów NNN zwiększy skuteczność tych narzędzi w walce z połowami NNN i podkreślając kluczową rolę członków regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem mających duże rynki rybne we wpływaniu na zrównoważone wykorzystanie zasobów rybnych; oraz

d) wspierają rozwój zrównoważonej i odpowiedzialnej akwakultury, uwzględniając jego aspekty gospodarcze, społeczne i środowiskowe.

ARTYKUŁ  16.9

Informacje naukowe

Podczas opracowywania i wdrażania środków służących ochronie środowiska i warunków pracy, które mogą mieć wpływ na handel lub inwestycje, Strony uwzględniają dostępne informacje naukowe i techniczne oraz, w stosownych przypadkach, właściwe normy, wytyczne lub zalecenia międzynarodowe oraz zasadę ostrożnego zarządzania zasobami.

ARTYKUŁ  16.10

Przejrzystość

Każda ze Stron zapewnia, aby wszystkie środki o zasięgu ogólnym służące osiągnięciu celów niniejszego rozdziału były stosowane w sposób przejrzysty, zgodnie z jej przepisami ustawowymi i wykonawczymi oraz postanowieniami rozdziału 17, między innymi przez udostępnienie opinii publicznej rozsądnych możliwości i wystarczającego czasu na zgłoszenie uwag oraz przez publikowanie informacji o takich środkach.

ARTYKUŁ  16.11

Przegląd oddziaływania na zrównoważony rozwój

Strony dostrzegają znaczenie dokonywania, wspólnie lub osobno, przeglądów, monitorowania i oceny wpływu wdrożenia postanowień niniejszej Umowy na zrównoważony rozwój za pomocą ich własnych procesów i instytucji, jak również procesów i instytucji ustanowionych niniejszą Umową.

ARTYKUŁ  16.12

Współpraca

Dostrzegając znaczenie współpracy w zakresie handlowych i inwestycyjnych aspektów polityki w dziedzinie ochrony środowiska i pracy w dążeniu do osiągnięcia celów niniejszej Umowy, Strony mogą między innymi:

a) współpracować na poziomie dwustronnym lub wielostronnym w dziedzinie ochrony środowiska i pracy, między innymi za pośrednictwem właściwych organizacji lub organów międzynarodowych, w których obie Strony uczestniczą;

b) współpracować w zakresie oceny wzajemnego wpływu handlu i środowiska oraz handlu i pracy, jak również określania sposobów zwiększania lub zmniejszania takiego wpływu, lub zapobiegania mu, uwzględniając wyniki monitorowania i ocen przeprowadzonych przez Strony, na przykład ocen wpływu na zrównoważony rozwój w odniesieniu do Unii Europejskiej;

c) współpracować w celu ułatwiania i wspierania handlu towarami i usługami związanymi z przemysłem ekologicznym oraz inwestycji w takie towary i usługi w sposób zgodny z postanowieniami niniejszej Umowy, między innymi przez wymianę informacji;

d) współpracować w zakresie systemów etykietowania, między innymi przez wymianę informacji na temat oznakowania ekologicznego, jak również inne środki i inicjatywy przyczyniające się do zrównoważonego rozwoju, w tym, w stosownych przypadkach, programy dotyczące sprawiedliwego i etycznego handlu;

e) współpracować w celu promowania społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, w szczególności przez wymianę informacji i najlepszych praktyk, w tym w zakresie stosowania, wdrażania i rozpowszechniania wytycznych i zasad uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym oraz związanych z nimi działań następczych;

f) współpracować w dziedzinie handlowych aspektów programu godnej pracy MOP;

g) współpracować w dziedzinie handlowych aspektów wielostronnych umów środowiskowych, między innymi w drodze wymiany poglądów i informacji na temat realizacji postanowień CITES oraz współpracy technicznej i celnej;

h) współpracować w dziedzinie handlowych aspektów międzynarodowego reżimu prawnego regulującego kwestie klimatu, w tym w zakresie środków na rzecz propagowania technologii niskoemisyjnych, innych technologii przyjaznych dla klimatu oraz efektywności energetycznej;

i) współpracować w zakresie propagowania ochrony i zrównoważonego wykorzystania różnorodności biologicznej, w tym zwalczania nielegalnego handlu zagrożonymi gatunkami fauny i flory;

j) współpracować w zakresie propagowania ochrony lasów i zrównoważonej gospodarki leśnej oraz handlu drewnem i produktami z drewna pozyskanymi zgodnie z prawem, jak również zwalczania nielegalnego pozyskiwania drewna; oraz

k) współpracować na poziomie dwustronnym lub w ramach odpowiednich organizacji lub organów międzynarodowych, w których obie Strony uczestniczą, na rzecz propagowania zrównoważonych praktyk w dziedzinie rybołówstwa i akwakultury oraz handlu legalnie pozyskanymi zasobami rybnymi, a także na rzecz zwalczania połowów NNN.

ARTYKUŁ  16.13

Komitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju

1. Komitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju, ustanowiony na mocy art. 22.3 (zwany dalej w niniejszym rozdziale "Komitetem") odpowiada za skuteczne wykonywanie i funkcjonowanie postanowień niniejszego rozdziału.

2. Komitet pełni następujące funkcje:

a) przeprowadzanie przeglądów i monitorowanie wykonania i funkcjonowania postanowień niniejszego rozdziału oraz, w razie potrzeby, formułowanie odpowiednich zaleceń do rozważenia przez Wspólny Komitet w związku z art. 22.1 ust. 5 lit. d);

b) rozpatrywanie wszelkich innych uzgodnionych przez Strony kwestii związanych z postanowieniami niniejszego rozdziału;

c) interakcja ze społeczeństwem obywatelskim ¹⁶⁹  w związku z wykonywaniem postanowień niniejszego rozdziału;

d) pełnienie innych zadań przekazanych przez Wspólny Komitet na mocy art. 22.1 ust. 5 lit. b); oraz

e) poszukiwanie rozwiązań w przypadku różnic między Stronami w odniesieniu do wykładni lub stosowania postanowień niniejszego rozdziału, w tym w drodze procedur ustanowionych na mocy art. 16.17 ust. 5 ¹⁷⁰ .

3. Pierwsze posiedzenie Komitetu odbędzie się w ciągu roku od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy. Następnie Komitet zbiera się zgodnie z postanowieniami art. 22.3 ust. 3 lit. a) bez uszczerbku dla procedur na podstawie art. 16.17 ust. 5.

4. Komitet dąży do zapewnienia spójności i współpracy między jego pracami a działaniami MOP i odpowiednich wielostronnych organizacji lub organów ds. ochrony środowiska.

ARTYKUŁ  16.14

Punkty kontaktowe

Z chwilą wejścia w życie niniejszej Umowy każda ze Stron wyznacza punkt kontaktowy, aby ułatwić komunikację między Stronami w każdej kwestii dotyczącej niniejszego rozdziału, oraz przekazuje drugiej Stronie dane kontaktowe wraz z informacjami dotyczącymi właściwych urzędników. Strony niezwłocznie powiadamiają się wzajemnie o wszelkich zmianach tych danych.

ARTYKUŁ  16.15

Wewnętrzna grupa doradcza

1. Każda ze Stron zwołuje spotkania swojej nowej lub istniejącej wewnętrznej grupy doradczej do spraw kwestii gospodarczych, społecznych i środowiskowych związanych z niniejszym rozdziałem lub kilku takich grup i konsultuje się z nimi zgodnie z jej przepisami ustawowymi i wykonawczymi oraz praktykami.

2. Każda ze Stron odpowiada za zapewnienie w takiej grupie doradczej lub grupach doradczych wyważonej reprezentacji niezależnych podmiotów gospodarczych, społecznych i środowiskowych, w tym organizacji pracodawców i pracowników oraz grup działających na rzecz ochrony środowiska.

3. Grupa lub grupy doradcze każdej ze Stron mogą z własnej inicjatywy podejmować działania i wyrażać swoją opinię w sprawie wdrażania niniejszego rozdziału niezależnie od Strony oraz przedstawiać te opinie Stronie.

ARTYKUŁ  16.16

Wspólny dialog ze społeczeństwem obywatelskim

1. Strony zwołają posiedzenie w ramach wspólnego dialogu z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego mającymi siedzibę na ich terytorium (zwanego w niniejszym rozdziale "wspólnym dialogiem"), obejmującego członków ich wewnętrznych grup doradczych, o których mowa w art. 16.15, w celu prowadzenia dialogu na temat niniejszego rozdziału.

2. Strony propagują wyważoną reprezentację odpowiednich zainteresowanych podmiotów w ramach wspólnego dialogu, w tym niezależnych organizacji reprezentatywnych dla grup interesów gospodarczych, środowiskowych i społecznych, jak również, w stosownych przypadkach, innych istotnych organizacji.

3. Posiedzenie w ramach wspólnego dialogu zostanie zwołane nie później niż rok od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy. Następnie posiedzenia w ramach wspólnego dialogu zwołuje się regularnie, o ile Strony nie postanowią inaczej. Strony uzgodnią sposób funkcjonowania wspólnego dialogu przed pierwszym posiedzeniem. Uczestnictwo we wspólnym dialogu może odbywać się za pośrednictwem wszelkich uzgodnionych przez Strony stosownych środków komunikacji.

4. Strony informują uczestników wspólnego dialogu o postępach w wykonywaniu postanowień niniejszego rozdziału. Poglądy i opinie wspólnego dialogu mogą być przekazywane Komitetowi i mogą być udostępniane publicznie.

ARTYKUŁ  16.17

Konsultacje z władzami publicznymi

1. W przypadku braku porozumienia między Stronami co do jakichkolwiek kwestii dotyczących wykładni lub stosowania niniejszego rozdziału Strony mogą odwoływać się wyłącznie do procedur przewidzianych w niniejszym artykule oraz w art. 16.18. Postanowienia niniejszego rozdziału nie mogą być przedmiotem procedury rozstrzygania sporów przewidzianej w rozdziale 21.

2. Strona może zwrócić się z pisemnym wnioskiem o konsultacje z drugą Stroną w dowolnej kwestii dotyczącej wykładni i stosowania postanowień niniejszego rozdziału. Strona, która składa wniosek o konsultacje, przedstawia uzasadnienie takiego wniosku, w tym opis przedmiotu konsultacji wraz ze wskazaniem jego podstawy faktycznej i prawnej, określając odpowiednie przepisy niniejszego rozdziału.

3. Jeśli Strona zwraca się o konsultacje na mocy ust. 2, druga Strona niezwłocznie udziela odpowiedzi i rozpoczyna konsultacje w celu osiągnięcia obustronnie zadowalającego rozwiązania.

4. W ramach konsultacji każda ze Stron udziela wystarczających informacji, aby umożliwić pełne rozpatrzenie danej kwestii. Każda ze Stron może zażądać, na zasadzie ad hoc, uwzględnienia działań MOP i innych właściwych organizacji lub organów międzynarodowych, w których uczestniczą obie Strony, a także może zwrócić się o opinię do tych organizacji lub organów międzynarodowych lub innych ekspertów. Strony omawiają właściwe środki, które należy wdrożyć, uwzględniając wspomniane wyżej opinie.

5. Jeżeli nie uda się znaleźć rozwiązania w drodze konsultacji przeprowadzonych zgodnie z ust. 2-4, Komitet zbiera się niezwłocznie na wniosek Strony w celu rozważenia w danej kwestii.

6. Strony zapewniają wspólne podanie do wiadomości publicznej rozwiązań wypracowanych w drodze konsultacji na mocy niniejszego artykułu, chyba że Strony postanowią inaczej.

ARTYKUŁ  16.18

Zespół ekspertów

1. Jeżeli w terminie nie później niż 75 dni od dnia złożenia przez Stronę wniosku o zwołanie posiedzenia Komitetu na mocy art. 16.17 ust. 5 Strony nie wypracują obustronnie zadowalającego rozwiązania danej kwestii dotyczącej wykładni lub stosowania postanowień odpowiednich artykułów niniejszego rozdziału, Strona może wnioskować o zwołanie panelu ekspertów w celu rozpatrzenia sprawy zgodnie z zakresem zadań, o którym mowa w ust. 2. Wniosek taki musi zostać złożony na piśmie za pośrednictwem punktu kontaktowego drugiej Strony, o którym mowa w art. 16.14, i wskazywać uzasadnienie wniosku, a także opis kwestii do rozstrzygnięcia wraz ze wskazaniem jej podstawy faktycznej i prawnej.

2. W ciągu roku od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy Komitet przyjmie regulamin wewnętrzny i zakres zadań zespołu ekspertów. Regulamin wewnętrzny określa procedury pozyskiwania stosownych informacji. Zespół ekspertów dokonuje wykładni odpowiednich postanowień niniejszego rozdziału zgodnie ze zwyczajowymi zasadami wykładni międzynarodowego prawa publicznego, w tym z zasadami określonymi w Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów sporządzonej w Wiedniu dnia 23 maja 1969 r. W oczekiwaniu na ustanowienie regulaminu wewnętrznego i zakresu zadań zastosowanie ma regulamin wewnętrzny, o którym mowa w art. 21.30, z uwzględnieniem niezbędnych zmian, a zakres zadań jest następujący, chyba że Strony postanowią inaczej nie później niż pięć dni od dnia ustanowienia zespołu ekspertów:

"zbadanie, w świetle postanowień odpowiednich artykułów rozdziału 16, kwestii, o której mowa we wniosku o ustanowienie zespołu ekspertów, oraz sporządzenie sprawozdania zgodnie z art. 16.18 ust. 5, zawierającego zalecenia dotyczące rozwiązania przedmiotowej kwestii".

3. Zespół ekspertów może uzyskiwać informacje z każdego źródła, które uzna za stosowne. W sprawach dotyczących instrumentów MOP lub wielostronnych umów środowiskowych zespół powinien zwracać się o informacje i opinie do stosownych organów lub organizacji międzynarodowych. Wszelkie informacje uzyskane na podstawie niniejszego ustępu zostają przedłożone Stronom, aby umożliwić im przedstawienie uwag.

4. Zespół składa się z trzech ekspertów. Osoby te są wybierane zgodnie z postanowieniami lit. a)-e).

a) Eksperci mają odpowiednią wiedzę techniczną lub prawną w kwestiach, o których mowa w niniejszym rozdziale. Eksperci to osoby niezależne i niepowiązane z żadną ze Stron i nie przyjmują poleceń od żadnej ze Stron. Działają w imieniu własnym i nie przyjmują poleceń od żadnej organizacji ani żadnego rządu, nie byli również i nie są w żaden sposób zaangażowani w przedmiotową sprawę.

b) Nie później niż 45 dni od dnia otrzymania wniosku o powołanie zespołu ekspertów każda ze Stron powołuje jednego eksperta, który może być obywatelem danej Strony, i proponuje do trzech kandydatów na funkcję przewodniczącego zespołu. Przewodniczący nie może być obywatelem żadnej ze Stron. Strony uzgadniają i wyznaczają przewodniczącego spośród zaproponowanych kandydatów nie później niż 15 dni po upływie wspomnianego wyżej okresu 45 dni.

c) Jeżeli Strona nie wyznaczyła eksperta lub jeżeli Strony nie uzgodniły ani nie wyznaczyły przewodniczącego zgodnie z lit. b), niewyznaczonych dotąd ekspertów lub przewodniczącego wybiera się nie później niż 15 dni po upływie okresu 15 dni, o którym mowa w lit. b), w drodze losowania spośród kandydatów zaproponowanych na podstawie lit. d).

d) Nie później rok od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy Komitet sporządza listę co najmniej 10 osób, które chcą i są w stanie pełnić rolę eksperta na podstawie postanowień niniejszego artykułu, i które spełniają wymogi określone w lit. a). Lista składa się z trzech części: po jednej dla każdej ze Stron oraz jednej dla osób niebędących obywatelami żadnej ze Stron, które mają pełnić rolę przewodniczącego zespołu. Każda ze Stron wybiera co najmniej trzy osoby do roli ekspertów do swojej własnej części listy. O ile strony nie postanowią inaczej, Strony wspólnie wybierają cztery osoby do części listy zawierającej kandydatów na przewodniczących. Komitet będzie czuwać nad tym, by liczba osób na liście wynosiła zawsze tyle, ile określono w postanowieniach niniejszej litery.

e) Za datę ustanowienia zespołu uznaje się dzień wyznaczenia przewodniczącego.

5. Zespół ekspertów przedstawia Stronom sprawozdanie okresowe i końcowe zawierające ustalenia faktyczne, wykładnię lub zakres stosowania odpowiednich artykułów Umowy oraz ogólne uzasadnienie wszelkich dokonanych ustaleń i przedstawionych zaleceń. Nie później niż 45 dni od dnia otrzymania sprawozdania okresowego, które sporządza się nie później niż 90 dni od dnia ustanowienia zespołu ekspertów, Strony mogą zgłaszać pisemne uwagi na temat tego sprawozdania. Po rozpatrzeniu takich pisemnych uwag zespół ekspertów może zmodyfikować sprawozdanie i przeprowadzić wszelkie dalsze badania, jakie uzna za właściwe. Sprawozdanie końcowe sporządza się nie później niż 180 dni od dnia ustanowienia zespołu, chyba że przewodniczący zespołu powiadomi Strony na piśmie, że nie uda się dotrzymać terminu. W takim przypadku sprawozdanie końcowe sporządza się nie później niż 200 dni od dnia ustanowienia zespołu, o ile Strony nie postanowią inaczej. Sprawozdanie końcowe powinno zostać podane do wiadomości publicznej. Strony zapewniają ochronę informacji poufnych.

6. Strony omawiają działania lub środki mające na celu rozstrzygnięcie danej sprawy, uwzględniając sprawozdanie końcowe i zalecenia zespołu ekspertów. Nie później niż trzy miesiące od dnia sporządzenia sprawozdania końcowego każda ze Stron przekazuje drugiej Stronie i swojej własnej wewnętrznej grupie doradczej lub grupom doradczym informacje o wszelkich działaniach lub środkach następczych. Działania lub środki następcze są monitorowane przez Komitet. Wewnętrzna grupa doradcza lub grupy doradcze oraz wspólny dialog mogą przedłożyć Komitetowi swoje uwagi w tej kwestii.

ARTYKUŁ  16.19

Przegląd

1. Komitet omawia, w miarę potrzeb, wykonywanie i funkcjonowanie postanowień instytucjonalnych i postanowień dotyczących konsultacji zawartych w art. 16.13, 16.17 i 16.18, uwzględniając, między innymi, doświadczenia zdobyte podczas wykonywania postanowień niniejszego rozdziału i ich funkcjonowania oraz zmiany istotnych strategii politycznych każdej ze Stron. Rozmowy takie mogą dotyczyć ewentualnych zmian tych artykułów.

2. Biorąc pod uwagę wynik rozmów, o których mowa w ust. 1, na podstawie art. 16.13 ust. 2 lit. a) Komitet może zalecić Wspólnemu Komitetowi zmiany artykułów, o których mowa w ust. 1.

ROZDZIAŁ  17

PRZEJRZYSTOŚĆ

ARTYKUŁ  17.1

Definicje

Do celów niniejszego rozdziału "środki o zasięgu ogólnym" oznaczają wszelkie przepisy ustawowe i wykonawcze, zasady, decyzje lub postępowania administracyjne lub sądowe o zasięgu ogólnym w odniesieniu do wszelkich kwestii objętych niniejszą Umową.

ARTYKUŁ  17.2

Przejrzyste otoczenie regulacyjne

Dostrzegając wpływ, jaki otoczenie regulacyjne może wywierać na handel i inwestycje między Stronami, Strony ustanawiają przejrzyste otoczenie regulacyjne, które jest skuteczne i przewidywalne dla wszelkich osób, w tym podmiotów gospodarczych, w szczególności dla małych i średnich przedsiębiorstw.

ARTYKUŁ  17.3

Publikacja

Przy wprowadzaniu lub zmianie środków o zasięgu ogólnym każda ze Stron:

a) niezwłocznie publikuje informacje o tych środkach o zasięgu ogólnym lub w inny sposób udostępnia je publicznie, wraz z wyjaśnieniem ich celu i uzasadnieniem, o ile to możliwe przy użyciu środków elektronicznych, takich jak strona internetowa w języku angielskim; oraz

b) dokłada starań, aby przewidzieć rozsądny odstęp czasu między terminem publikacji lub publicznego udostępnienia informacji o środkach o zasięgu ogólnym a terminem ich wejścia w życie, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków.

ARTYKUŁ  17.4

Pytania

1. Każda ze Stron, na wniosek drugiej Strony, udziela w rozsądnym terminie odpowiedzi na konkretne pytania drugiej Strony dotyczące do środków o zasięgu ogólnym i dostarcza informacje na ich temat.

2. Każda ze Stron zapewnia łatwy publiczny dostęp do nazw i adresów właściwych organów odpowiedzialnych za jej środki o zasięgu ogólnym.

3. Każda ze Stron ustanawia lub utrzymuje odpowiednie mechanizmy udzielania odpowiedzi na pytania od jakichkolwiek osób dotyczące jej środków o zasięgu ogólnym.

4. Strony uznają, że odpowiedzi na pytania, o których mowa w ust. 3, nie mogą być ostateczne ani prawnie wiążące, lecz służą wyłącznie celom informacyjnym, chyba że przepisy ustawowe i wykonawcze każdej ze Stron stanowią inaczej.

ARTYKUŁ  17.5

Stosowanie środków o zasięgu ogólnym

1. Każda ze Stron stosuje wszystkie swoje środki o zasięgu ogólnym w sposób konsekwentny, obiektywny, bezstronny i racjonalny.

2. Przy stosowaniu środków o zasięgu ogólnym w postępowaniu administracyjnym w odniesieniu do konkretnych osób, towarów lub usług drugiej Strony w konkretnych sprawach każda ze Stron zapewnia osobom, których dane postępowanie administracyjne bezpośrednio dotyczy, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi:

a) powiadomienie z rozsądnym wyprzedzeniem o tym, kiedy postępowanie zostanie wszczęte, wraz ze wskazaniem podstawy prawnej oraz opisem charakteru postępowania, okoliczności faktycznych i kwestii spornej; oraz

b) stosowną możliwość przedstawienia faktów i argumentów na poparcie ich stanowiska przed podjęciem ostatecznej decyzji administracyjnej, z wyjątkiem pilnych przypadków.

ARTYKUŁ  17.6

Kontrola i odwołanie

1. Każda ze Stron ustanawia lub utrzymuje organy lub procedury sądowe, arbitrażowe lub administracyjne do celów niezwłocznej kontroli czynności administracyjnych lub odwołania od tych czynności, a w stosownych przypadkach również ich korygowania lub, na podstawie przepisów ustawowych i wykonawczych Strony, przypadków zaniechania w odniesieniu do jakichkolwiek kwestii objętych niniejszą Umową. Wspomniane organy i procedury są bezstronne i niezależne od urzędu lub organu odpowiedzialnego za egzekucję administracyjną takich działań a z wynikiem sprawy nie wiąże się dla nich żaden istotny interes.

2. Każda ze Stron zapewnia, aby strony postępowania przed organami, o których mowa w ust. 1, lub osoby zaangażowane w te postępowania, miały zagwarantowane prawo do:

a) odpowiedniej możliwości uzasadnienia lub obrony swojego stanowiska; oraz

b) decyzji opartej na dowodach i złożonej dokumentacji.

3. Każda ze Stron zapewnia, z zastrzeżeniem późniejszej kontroli lub odwołania zgodnie z jej przepisami ustawowymi i wykonawczymi, aby decyzja, o której mowa w ust. 2 lit. b) była wykonywana przez urzędy lub organy właściwe dla spornej czynności administracyjnej.

ARTYKUŁ  17.7

Współpraca w zakresie promowania większej przejrzystości

Strony współpracują, w stosownych przypadkach, na forach dwustronnych, regionalnych i wielostronnych w zakresie sposobów promowania przejrzystości w odniesieniu do handlu i inwestycji międzynarodowych.

ARTYKUŁ  17.8

Powiązania z innymi rozdziałami

Postanowienia niniejszego rozdziału stosuje się bez uszczerbku dla wszelkich szczegółowych postanowień innych rozdziałów niniejszej Umowy.

ROZDZIAŁ  18

DOBRE PRAKTYKI REGULACYJNE I WSPÓŁPRACA REGULACYJNA

SEKCJA  A

Dobre praktyki regulacyjne i współpraca regulacyjna

PODSEKCJA  1

Postanowienia ogólne

ARTYKUŁ  18.1

Cele i zasady ogólne

1. Celem niniejszej sekcji jest wspieranie dobrych praktyk regulacyjnych i współpracy regulacyjnej między Stronami w celu zwiększenia dwustronnej wymiany handlowej i inwestycyjnej przez:

a) propagowanie skutecznego, przejrzystego i przewidywalnego otoczenia regulacyjnego;

b) propagowanie zgodnych podejść regulacyjnych oraz ograniczenie nadmiernie uciążliwych, podwójnych lub rozbieżnych wymogów regulacyjnych;

c) omawianie środków, praktyk lub podejść regulacyjnych Strony, w tym sposobów zwiększenia skuteczności ich stosowania; oraz

d) poprawa współpracy dwustronnej między Stronami na forach międzynarodowych.

2. Żadne z postanowień niniejszej sekcji nie naruszają prawa Strony do określenia lub regulowania własnych poziomów ochrony celem prowadzenia lub wspierania jej własnej polityki publicznej w takich dziedzinach jak:

a) zdrowie publiczne;

b) życie lub zdrowie ludzi, zwierząt i roślin;

c) bezpieczeństwo i higiena pracy;

d) warunki zatrudnienia;

e) środowisko, w tym zmiana klimatu;

f) konsumenci;

g) ochrona socjalna i zabezpieczenie społeczne;

h) dane osobowe i bezpieczeństwo cyfrowe;

i) różnorodność kulturowa;

j) stabilność finansowa; oraz

k) bezpieczeństwo energetyczne.

3. Żadne z postanowień niniejszej sekcji nie może być interpretowane jako zabraniające Stronie:

a) przyjmowania, utrzymania i stosowania środków regulacyjnych zgodnie ze jej ramami prawnymi, zasadami ¹⁷¹  i terminami, w celu osiągnięcia celów jej polityki publicznej na takim poziomie ochrony, jaki uważa za stosowny; oraz

b) zapewnienia i wspierania usług świadczonych w interesie ogólnym, w tym tych związanych z zaopatrzeniem w wodę, opieką zdrowotną, edukacją i usługami społecznymi.

4. Środki regulacyjne nie mogą stanowić ukrytej bariery w handlu.

5. Żadne z postanowień niniejszej sekcji nie może być interpretowane jako zobowiązujące Strony do osiągnięcia określonego wyniku regulacyjnego.

ARTYKUŁ  18.2

Definicje

Do celów niniejszej sekcji:

a) "organ regulacyjny" oznacza:

i) w przypadku Unii Europejskiej - Komisję Europejską; oraz

(ii) w przypadku Japonii - rząd Japonii; oraz

b) "środki regulacyjne" oznaczają środki o zasięgu ogólnym, a mianowicie:

i) w przypadku Unii Europejskiej:

A) rozporządzenia i dyrektywy, zgodnie z postanowieniami art. 288 TFUE; oraz

B) akty delegowane i wykonawcze, zgodnie z postanowieniami, odpowiednio, art. 290 i 291 TFUE; oraz

(ii) w przypadku Japonii:

A) ustawy;

B) rozporządzenia rządowe; oraz

C) rozporządzenia ministrów.

ARTYKUŁ  18.3

Zakres

1. Niniejsza sekcja ma zastosowanie do środków regulacyjnych wydanych przez organ regulacyjny Strony w odniesieniu do wszelkich kwestii objętych niniejszą Umową.

2. Oprócz środków regulacyjnych, o których mowa w ust. 1, podsekcje 3 i 4 stosuje się do innych środków o zasięgu ogólnym wydanych przez organ regulacyjny Strony, które są istotne dla działań w zakresie współpracy regulacyjnej, takich jak wytyczne, dokumenty programowe lub zalecenia.

PODSEKCJA  2

Dobre praktyki regulacyjne

ARTYKUŁ  18.4

Koordynacja wewnętrzna

Każda ze Stron utrzymuje wewnętrzne procedury lub mechanizmy koordynacji w celu wspierania dobrych praktyk regulacyjnych, w tym tych przewidzianych w niniejszej sekcji.

ARTYKUŁ  18.5

Procedury i mechanizmy regulacyjne

Każda ze Stron udostępnia publicznie dostępne opisy procedur i mechanizmów, w ramach których organ regulacyjny przygotowuje i ocenia środki regulacyjne oraz dokonuje ich przeglądu. Opisy te odnoszą się do odpowiednich wytycznych, przepisów lub procedur, w tym tych dotyczących możliwości przedstawienia uwag przez opinię publiczną.

ARTYKUŁ  18.6

Wcześniejsze informacje na temat planowanych środków regulacyjnych

Organy regulacyjne każdej ze Stron podają do wiadomości publicznej przynajmniej raz w roku wykaz ważnych ¹⁷²  planowanych środków regulacyjnych wraz z krótkim opisem ich zakresu i założeń, w tym, w miarę możliwości, szacunkowy harmonogram ich przyjmowania. Jeżeli natomiast organ regulacyjny Strony nie podaje takiego wykazu do wiadomości publicznej, Strona ta co roku przedkłada, najwcześniej jak to możliwe, taki wykaz wraz z krótkim opisem Komitetowi ds. Współpracy Regulacyjnej, ustanowionemu na podstawie art. 22.3. Wykaz ten wraz z krótkim opisem, z wyjątkiem informacji oznaczonych jako poufne, może być udostępniony publicznie przez organ regulacyjny każdej ze Stron.

ARTYKUŁ  18.7

Konsultacje publiczne

1. W trakcie przygotowywania ważnych środków regulacyjnych organy regulacyjne każdej ze Stron, w stosownych przypadkach i zgodnie z odpowiednimi przepisami i procedurami:

a) publikują projekty środków regulacyjnych albo dokumenty konsultacyjne zawierające wystarczająco szczegółowe informacje na temat przygotowywanych środków regulacyjnych, by każdy mógł ocenić, czy i w jaki sposób środki te mogą mieć znaczny wpływ na jego interesy;

b) oferują wszystkim, w sposób niedyskryminujący, rozsądne możliwości przedstawienia uwag; oraz

c) rozważają otrzymane uwagi.

2. Organy regulacyjne każdej ze Stron powinny korzystać z elektronicznych środków komunikacji i dążyć do prowadzenia specjalnego jednolitego portalu internetowego służącego do publikowania informacji i przesyłania uwag dotyczących konsultacji publicznych.

3. Organy regulacyjne każdej ze Stron podają do wiadomości publicznej otrzymane uwagi lub streszczenie wyników konsultacji. Obowiązek ten nie ma zastosowania, w zakresie niezbędnym do ochrony informacji poufnych, do utajnienia danych osobowych lub nieodpowiednich treści, lub z innych uzasadnionych względów, takich jak ryzyko szkody dla interesów osoby trzeciej.

ARTYKUŁ  18.8

Ocena skutków

1. Organy regulacyjne każdej ze Stron podejmują starania na rzecz systematycznego przeprowadzania, zgodnie z odpowiednimi przepisami i procedurami, oceny wpływu ważnych środków regulacyjnych będących w przygotowaniu.

2. Przeprowadzając ocenę wpływu, organy regulacyjne każdej ze Stron ustanawiają i utrzymują procedury i mechanizmy, w ramach których pod uwagę bierze się następujące czynniki:

a) potrzebę istnienia danego środka regulacyjnego, w tym charakter i znaczenie kwestii, którą dany środek ma regulować;

b) wszelkie możliwe i stosowne alternatywne rozwiązania regulacyjne lub nieregulacyjne, w tym możliwość zaniechania regulacji, jeżeli taka możliwość jest dostępna, które pozwoliłyby na osiągnięcie celów polityki publicznej Strony;

c) w zakresie, w jakim jest to możliwe i istotne, potencjalne skutki społeczne, gospodarcze i środowiskowe tych alternatywnych rozwiązań, między innymi dla handlu oraz małych i średnich przedsiębiorstw; oraz

d) w stosownych przypadkach to, w jaki sposób rozważane warianty odnoszą się do odpowiednich norm międzynarodowych, w tym uzasadnienie wszelkich rozbieżności.

3. Organy regulacyjne każdej ze Stron publikują ustalenia dokonane w wyniku oceny skutków nie później niż w chwili publikacji powiązanych proponowanych lub ostatecznych środków regulacyjnych.

ARTYKUŁ  18.9

Ocena retrospektywna

1. Organy regulacyjne każdej ze Stron utrzymują procedury lub mechanizmy służące wspieraniu okresowej retrospektywnej oceny obowiązujących środków regulacyjnych.

2. Organy regulacyjne każdej ze Stron podają do wiadomości publicznej, w zakresie zgodnym z odpowiednimi przepisami i procedurami, swoje plany dotyczące takich ocen retrospektywnych i ich wyniki.

ARTYKUŁ  18.10

Możliwość zgłaszania uwag

Bez uszczerbku dla osiągnięcia celów polityki publicznej każdej ze Stron organy regulacyjne każdej ze Stron zapewniają wszystkim możliwość zgłaszania uwag dotyczących udoskonalenia obowiązujących środków regulacyjnych, w tym propozycji uproszczenia lub zmniejszenia nadmiernych obciążeń.

ARTYKUŁ  18.11

Wymiana informacji na temat dobrych praktyk regulacyjnych

Organy regulacyjne podejmują starania w zakresie wymiany informacji, między innymi na forum Komitetu ds. Współpracy Regulacyjnej, na temat dobrych praktyk regulacyjnych, o których mowa w niniejszej podsekcji, takich jak praktyki w zakresie oceny skutków, w tym również oceny wpływu na handel i inwestycje, lub w zakresie oceny retrospektywnej.

PODSEKCJA  3

Współpraca regulacyjna

ARTYKUŁ  18.12

Działania w zakresie współpracy regulacyjnej

1. Każda ze Stron może zaproponować drugiej Stronie działanie w zakresie współpracy regulacyjnej. Strona przedstawia taką propozycję za pośrednictwem punktu kontaktowego wyznaczonego zgodnie z art. 18.15.

2. Druga Strona rozpatruje propozycję w odpowiednim czasie i informuje Stronę zgłaszającą propozycję, czy uważa proponowane działanie za odpowiednie do współpracy regulacyjnej.

3. Na wniosek Strony Komitet ds. Współpracy Regulacyjnej omawia propozycję działania w zakresie współpracy regulacyjnej, o której mowa w ust. 1.

4. W celu określenia odpowiednich działań w zakresie współpracy regulacyjnej każda ze Stron uwzględnia:

a) wykaz, o którym mowa w art. 18.6; oraz

b) propozycje działań w zakresie współpracy regulacyjnej złożone przez osoby pochodzące z terytorium Strony, wraz z uzasadnieniem i stosownymi informacjami towarzyszącymi.

5. Jeżeli Strony postanowią zaangażować się w działanie w zakresie współpracy regulacyjnej, organ regulacyjny każdej ze Stron:

a) informuje organ regulacyjny drugiej Strony o opracowaniu nowych lub zmianie istniejących środków, które są istotne dla danego działania w zakresie współpracy regulacyjnej;

b) na wniosek udziela informacji i omawia środki, które są istotne dla danego działania w zakresie współpracy regulacyjnej; oraz

c) przy opracowywaniu nowych lub zmianie obowiązujących środków regulacyjnych lub innych rozważa, w możliwym zakresie, wszelkie podejścia regulacyjne drugiej Strony w odniesieniu do tych samych lub powiązanych kwestii.

6. Strony mogą dobrowolnie podejmować działania w zakresie współpracy regulacyjnej. Strona może odmówić podjęcia działań w zakresie współpracy regulacyjnej lub wycofać się z nich. Strona odmawiająca podjęcia działań w zakresie współpracy regulacyjnej lub wycofująca się z nich powinna wyjaśnić drugiej Stronie przyczyny swojej decyzji.

7. W stosownych przypadkach organy regulacyjne mogą, za obopólną zgodą, powierzyć realizację działania w zakresie współpracy regulacyjnej właściwym organom Stron.

ARTYKUŁ  18.13

Dobre praktyki w zakresie wspierania zgodności regulacyjnej

W celu wspierania zgodności regulacyjnej organy regulacyjne każdej ze Stron rozważają między innymi następujące kwestie:

a) propagowanie wspólnych zasad, wytycznych, kodeksów postępowania, wzajemnego uznawania równoważności i narzędzi wdrażania, aby uniknąć niepotrzebnego powielania wymogów regulacyjnych, takich jak badania, kwalifikacje, audyty lub inspekcje; oraz

b) w miarę możliwości współpracę dwustronną i współpracę z państwami trzecimi na odpowiednich forach międzynarodowych, w tym w ramach wspólnych inicjatyw i propozycji, w celu rozwijania i propagowania przyjmowania i wdrażania międzynarodowych norm regulacyjnych, wytycznych lub innych podejść.

PODSEKCJA  4

Postanowienia instytucjonalne

ARTYKUŁ  18.14

Komitet ds. Współpracy Regulacyjnej

1. Komitet ds. Współpracy Regulacyjnej, ustanowiony na mocy art. 22.3, wzmacnia i wspiera dobre praktyki regulacyjne i współpracę regulacyjną między Stronami zgodnie z postanowieniami niniejszej sekcji.

2. Komitet ds. Współpracy Regulacyjnej może zaprosić zainteresowane strony do uczestnictwa w swoich posiedzeniach.

3. Komitet ds. Współpracy Regulacyjnej może w szczególności:

a) omówić propozycje działań w zakresie współpracy regulacyjnej;

b) wymieniać informacje na temat dobrych praktyk regulacyjnych i propagować takie praktyki;

c) zalecać działania w zakresie współpracy regulacyjnej w kwestiach stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania Stron, w tym dotyczące badań w ramach przygotowania projektów regulacji prawnych;

d) propagować dwustronne działania w zakresie współpracy regulacyjnej w celu ułatwienia uzyskania zgodnych wyników regulacyjnych u każdej ze Stron, w szczególności w obszarach, w których nie istnieją środki regulacyjne lub w których rozwój takich środków znajduje się na wstępnym etapie;

e) wspierać rozwój praktycznych mechanizmów, narzędzi wdrażania i najlepszych praktyk służących propagowaniu dobrych praktyk regulacyjnych i współpracy regulacyjnej;

f) zachęcać do współpracy regulacyjnej i koordynacji na forach międzynarodowych, w tym do okresowej dwustronnej wymiany informacji na temat istotnych trwających lub planowanych działań;

g) okresowo określać i zatwierdzać priorytetowe obszary współpracy regulacyjnej;

h) zapewniać, w razie potrzeby, wytyczne pomagające w usprawnieniu współpracy regulacyjnej w ramach innych specjalnych komitetów, o których mowa w art. 22.3, oraz na innych dwustronnych forach współpracy;

i) przeanalizować sprawozdanie z wyników konsultacji, o którym mowa w art. 18.16 ust. 8, i dokonać, w stosownych przypadkach, przeglądu postępów we wdrażaniu zadowalającego rozwiązania, o którym mowa w art. 18.16 ust. 6; oraz

j) ustanowić, w razie potrzeby, grupy robocze ad hoc do celów realizacji konkretnych działań w zakresie współpracy regulacyjnej, które składają sprawozdania Komitetowi ds. Współpracy Regulacyjnej.

4. Komitet ds. Współpracy Regulacyjnej:

a) odbywa pierwsze posiedzenie w ciągu roku od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy i co najmniej raz w roku po pierwszym posiedzeniu, chyba że przedstawiciele Stron postanowią inaczej; oraz

b) na pierwszym posiedzeniu po wejściu w życie niniejszej Umowy przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

ARTYKUŁ  18.15

Punkty kontaktowe

Z chwilą wejścia w życie niniejszej Umowy każda ze Stron wyznacza punkt kontaktowy, aby zapewnić wykonywanie postanowień niniejszej sekcji oraz wymianę informacji zgodnie z postanowieniami art. 18.16, oraz przekazuje drugiej Stronie dane kontaktowe wraz z informacjami dotyczącymi właściwych urzędników. Strony niezwłocznie powiadamiają się wzajemnie o wszelkich zmianach tych danych.

ARTYKUŁ  18.16

Wymiana informacji na temat planowanych lub istniejących środków regulacyjnych

1. Strona może przedłożyć drugiej Stronie wniosek o udzielenie informacji i wyjaśnień dotyczących planowanych bądź istniejących środków regulacyjnych drugiej Strony. Strona, do której kierowany jest wniosek, podejmuje starania, by udzielić szybkiej odpowiedzi.

2. Strona może przedłożyć drugiej Stronie wniosek w sprawie uwzględnienia jej obaw dotyczących planowanego bądź istniejącego środka regulacyjnego drugiej Strony. W swoim wniosku Strona wnioskująca wskazuje sporny środek regulacyjny, opisuje swoje uwagi oraz, w stosownych przypadkach, stawia pytania.

3. Strona odpowiadająca przesyła tak szybko, jak to możliwe, a w uzasadnionych przypadkach nie później niż 60 dni od otrzymania wniosku, pisemne uwagi dotyczące kwestii poruszonych przez Stronę wnioskującą na mocy ust. 2. Uwagi te obejmują, w miarę możliwości, między innymi cel polityczny i uzasadnienie środka regulacyjnego oraz, w stosownych przypadkach, wyjaśnienie dotyczące braku środka mniej restrykcyjnego dla handlu lub inwestycji, który pozwoliłby osiągnąć ten sam cel polityczny z taką samą skutecznością. Strona odpowiadająca udziela odpowiedzi na wszelkie prośby o wyjaśnienia złożone przez Stronę wnioskującą.

4. Strona wnioskująca może złożyć wniosek o konsultacje z drugą Stroną:

a) po otrzymaniu pisemnych uwag, o których mowa w ust. 3; lub

b) po upływie terminu, o którym mowa w ust. 3, jeżeli Strona odpowiadająca nie przedstawi w tym terminie pisemnych uwag.

5. Konsultacje mogą być prowadzone w ramach spotkań osobiście lub drogą elektroniczną. Każda Strona wyznacza urzędnika odpowiedzialnego za prowadzenie spotkań.

6. W trakcie konsultacji Strony rozważają w dobrej wierze możliwe zadowalające rozwiązanie w celu rozstrzygnięcia wątpliwości Strony wnioskującej, w tym wnioski dotyczące modyfikacji spornego środka regulacyjnego lub, w stosownych przypadkach, przyjęcia środka regulacyjnego mniej restrykcyjnego dla handlu lub inwestycji.

7. Strony nie są zobowiązane do ujawniania informacji ani danych poufnych lub szczególnie chronionych.

8. Sprawozdanie z wyników konsultacji sporządza Strona wnioskująca w porozumieniu ze Stroną odpowiadającą. Punkt kontaktowy Strony wnioskującej przesyła sprawozdanie do rozpatrzenia Komitetowi ds. Współpracy Regulacyjnej.

9. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, może również zostać złożony w przypadkach, w których nie znaleziono satysfakcjonującego rozwiązania na poziomie odpowiednich specjalnych komitetów, i pozostaje bez uszczerbku dla praw i obowiązków Stron wynikających z rozdziału 21 lub z procedury rozstrzygania sporów w ramach dowolnej innej obowiązującej umowy.

10. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, nie może wymagać od Strony odpowiadającej osiągnięcia określonych wyników regulacyjnych ani opóźniać przyjęcia tego środka regulacyjnego.

SEKCJA  B

Dobrostan zwierząt

ARTYKUŁ  18.17

Dobrostan zwierząt

1. Strony będą współpracować z wzajemną korzyścią w kwestiach dobrostanu zwierząt, ze szczególnym uwzględnieniem zwierząt gospodarskich, w celu poprawy wzajemnego zrozumienia swoich odpowiednich przepisów ustawowych i wykonawczych.

2. W tym celu Strony mogą przyjąć za obopólną zgodą plan prac określający priorytety i kategorie zwierząt, których mają dotyczyć postanowienia niniejszego artykułu, oraz ustanowić merytoryczną grupę roboczą ds. dobrostanu zwierząt w celu wymiany informacji, wiedzy fachowej i doświadczeń w dziedzinie dobrostanu zwierząt oraz w celu zbadania możliwości propagowania dalszej współpracy.

SEKCJA  C

Postanowienia końcowe

ARTYKUŁ  18.18

Stosowanie sekcji A

1. Postanowień sekcji A nie stosuje się do sekcji B i do współpracy regulacyjnej w dziedzinie regulacji sektora finansowego przewidzianej w rozdziale 8 sekcji E podsekcji 5.

2. Niezależnie od postanowień art. 18.3 wszelkie postanowienia szczegółowe zawarte w innych rozdziałach niniejszej Umowy są nadrzędne w stosunku do postanowień sekcji A w zakresie niezbędnym do stosowania postanowień szczegółowych.

ARTYKUŁ  18.19

Rozstrzyganie sporów

Postanowienia niniejszego rozdziału nie mogą być przedmiotem procedury rozstrzygania sporów przewidzianej w rozdziale 21.

ROZDZIAŁ  19

WSPÓŁPRACA W DZIEDZINIE ROLNICTWA

ARTYKUŁ  19.1

Cele

Strony dostrzegają, że wspieranie handlu produktami rolnymi ¹⁷³  i żywnością między nimi leży we wspólnym interesie i dążą do propagowania współpracy w zakresie zrównoważonego rolnictwa, w tym rozwoju obszarów wiejskich oraz wymiany informacji technicznych i najlepszych praktyk służących zapewnianiu bezpiecznej i wysokiej jakości żywności dla konsumentów w Unii Europejskiej i Japonii.

ARTYKUŁ  19.2

Zakres

1. Strony współpracują w dziedzinach, o których mowa w art. 19.1, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi. Strony wspierają i ułatwiają współpracę między odpowiednimi grupami, podmiotami, właściwymi organami i innymi organizacjami Stron.

2. Zakres współpracy, o której mowa w ust. 1:

a) wspieranie handlu produktami rolnymi i żywnością, w tym dialog na temat odnośnych regulacji;

b) współpraca w celu poprawy zarządzania gospodarstwami, produktywności i konkurencyjności, w tym wymiana najlepszych praktyk w zakresie zrównoważonego rolnictwa, jak również wykorzystanie technologii i innowacji;

c) współpraca w zakresie produkcji i technologii w dziedzinie rolnictwa i żywności;

d) współpraca w zakresie polityki zapewniania jakości produktów rolnych, w tym w odniesieniu do oznaczeń geograficznych ¹⁷⁴ , pod warunkiem, że współpraca taka nie pokrywa się z zadaniami Komitetu ds. Własności Intelektualnej, ustanowionego zgodnie z art. 22.3, dotyczącymi oznaczeń geograficznych;

e) współpraca i wymiana najlepszych praktyk w celu wspierania rozwoju obszarów wiejskich, takich jak strategie polityczne służące utrzymaniu producentów i młodych rolników na obszarach wiejskich; oraz

f) konsultacje w innych uzgodnionych przez Strony kwestiach objętych postanowieniami art. 19.1.

ARTYKUŁ  19.3

Współpraca na rzecz poprawy otoczenia biznesowego

1. Każda ze Stron wprowadza, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, odpowiednie środki w celu dalszej poprawy otoczenia biznesowego w dziedzinie rolnictwa i żywności dla podmiotów drugiej Strony prowadzących działalność gospodarczą na terytorium pierwszej Strony.

2. W celu dalszej poprawy otoczenia biznesowego Strony wspierają, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, współpracę między organami publicznymi i przedstawicielami poszczególnych sektorów rolniczych i spożywczych Stron.

ARTYKUŁ  19.4

Wezwanie do udzielenia informacji

Każda ze Stron może przedłożyć drugiej Stronie wniosek o udzielenie informacji i wyjaśnień dotyczących środków związanych z rolnictwem lub żywnością. Strona odpowiadająca przesyła tak szybko, jak to możliwe, ale nie później niż 60 dni od otrzymania wniosku, chyba że Strony postanowią inaczej, pisemne uwagi dotyczące wniosku drugiej Strony.

ARTYKUŁ  19.5

Komitet ds. Współpracy w Dziedzinie Rolnictwa

1. Komitet ds. Współpracy w Dziedzinie Rolnictwa, ustanowiony na mocy art. 22.3 (zwany dalej w niniejszym rozdziale "Komitetem") odpowiada za skuteczne wykonanie i funkcjonowanie postanowień niniejszego rozdziału.

2. Komitet pełni następujące funkcje:

a) zapewnianie wykonania i funkcjonowania postanowień niniejszego rozdziału oraz dokonywanie przeglądu ich wykonania i funkcjonowania;

b) omawianie wszelkich kwestii dotyczących niniejszego rozdziału;

c) sporządzanie sprawozdań z ustaleń Komitetu dla Wspólnego Komitetu;

d) ułatwianie współpracy między sektorami prywatnymi Stron, która przyczynia się do osiągnięcia celów niniejszego rozdziału; oraz

e) pełnienie innych zadań przekazanych przez Wspólny Komitet na mocy art. 22.1 ust. 5 lit. b).

3. Komitet uchwala swój własny regulamin wewnętrzny i szczegóły współpracy, o której mowa w niniejszym rozdziale.

4. Komitet może, w drodze konsensusu, zaprosić przedstawicieli odpowiednich podmiotów, innych niż Komisja Europejska i rząd Japonii, posiadających niezbędną wiedzę ekspercką w odniesieniu do kwestii wymagających omówienia.

ARTYKUŁ  19.6

PUNKTY KONTAKTOWE I KORESPONDENCJA

1. Z chwilą wejścia w życie niniejszej Umowy każda ze Stron wyznacza co najmniej jeden punkt kontaktowy, aby ułatwić komunikację między Stronami w każdej kwestii dotyczącej niniejszego rozdziału, i przekazuje drugiej Stronie dane kontaktowe wraz z informacjami dotyczącymi właściwych urzędników. Strony niezwłocznie powiadamiają się wzajemnie o wszelkich zmianach tych danych.

2. Wnioski dotyczące niniejszego rozdziału zgłaszane przez odpowiednie podmioty Strony inne niż Komisja Europejska i rząd Japonii są składane w rozsądnym terminie przez punkt kontaktowy Strony do punktu kontaktowego drugiej Strony, o których mowa w niniejszym artykule.

3. Korespondencja, o której mowa w niniejszym rozdziale, odbywa się w języku angielskim.

ARTYKUŁ  19.7

Powiązania z innymi rozdziałami

1. O ile Strony nie postanowią inaczej, niniejszy rozdział nie ma zastosowania do kwestii objętych rozdziałami 2, 6, 7 i 14.

2. Żadne z postanowień niniejszego rozdziału nie ma wpływu na prawa i obowiązki żadnej ze Stron wynikające z postanowień rozdziałów 2, 6, 7 i 14.

ARTYKUŁ  19.8

Rozstrzyganie sporów

Postanowienia niniejszego rozdziału nie mogą być przedmiotem procedury rozstrzygania sporów przewidzianej w rozdziale 21.

ROZDZIAŁ  20

MAŁE I ŚREDNIE PRZEDSIĘBIORSTWA

ARTYKUŁ  20.1

Cel

Strony dostrzegają znaczenie postanowień niniejszego rozdziału, jak również innych postanowień niniejszej Umowy, które mają na celu wzmocnienie współpracy między Stronami w sprawach mających znaczenie dla małych i średnich przedsiębiorstw (zwanych dalej w niniejszym rozdziale "MŚP") lub które w inny sposób mogłyby być szczególnie korzystne dla MŚP.

ARTYKUŁ  20.2

Wymiana informacji

1. Każda ze Stron ustanawia lub utrzymuje swoją własną publicznie dostępną stronę internetową zawierającą informacje dotyczące niniejszej Umowy, w tym:

a) tekst niniejszej Umowy, wraz z wszystkimi jej załącznikami, w szczególności taryf celnych i reguł pochodzenia odnoszących się do konkretnych produktów;

b) streszczenie niniejszej Umowy; oraz

c) informacje przeznaczone dla MŚP, zawierające:

i) opis postanowień niniejszej Umowy, które Strona uzna za istotne dla MŚP; oraz

(ii) wszelkie dodatkowe informacje, które Strona uzna za przydatne dla MŚP zainteresowanych korzystaniem z możliwości przewidzianych w niniejszej Umowie.

2. Każda ze Stron zamieszcza na stronie internetowej, o której mowa w ust. 1, linki do:

a) odpowiedniej strony internetowej drugiej Strony;

b) stron internetowych organów rządowych i innych odpowiednich podmiotów publikujących informacje, które Strona uważa za użyteczne dla osób zainteresowanych handlem, inwestycjami lub prowadzeniem działalności gospodarczej na terytorium tej Strony; oraz

c) strony internetowej Centrum UE-Japonia ds. Współpracy Przemysłowej lub organizacji będącej jego następcą.

3. Każda ze Stron dopilnowuje, by na stronach internetowych, o których mowa w ust. 2 lit. b), zamieszczone były informacje związane z:

a) przepisami i procedurami celnymi, jak również opisy procedur, praktyczne kroki, formularze, dokumenty i inne informacje niezbędne do przywozu na obszar celny danej Strony, wywozu z tego obszaru lub tranzytu przez ten obszar;

b) przepisami ustawowymi i wykonawczymi, w tym procedurami dotyczącymi praw własności intelektualnej;

c) przepisami technicznymi i procedurami oceny zgodności;

d) środkami sanitarnymi i fitosanitarnymi mającymi znaczenie dla przywozu i wywozu;

e) publikacją ogłoszeń dotyczących zamówień publicznych zgodnie z art. 10.4, jak również innych istotnych informacji;

f) procedurami rejestracji przedsiębiorstw;

g) w stosownych przypadkach, podatkami pobieranymi w trakcie procedur przywozu oraz

h) innymi informacjami, które Strona uzna za przydatne dla MŚP.

4. Każda ze Stron zamieszcza na stronie internetowej, o której mowa w ust. 1, link do bazy danych, którą można przeszukać elektronicznie według kodów nomenklatury taryfowej i która obejmuje, jeżeli strona uzna to za stosowne, następujące informacje w odniesieniu do dostępu do jej rynku:

a) stawki celne, które mają być stosowane przez Stronę wobec towarów pochodzących z terytorium drugiej Strony, stawki należności celnej stosowane względem kraju najbardziej uprzywilejowanego oraz ustalone przez Stronę kontyngenty taryfowe;

b) cła lub inne opłaty, w tym odnoszące się konkretnych produktów, nałożone na przywóz i wywóz lub w związku z przywozem i wywozem;

c) inne środki taryfowe;

d) reguły pochodzenia;

e) zwrot ceł, odroczenia lub inne rodzaje pomocy, które prowadzą do ograniczenia lub zwrotu opłat celnych lub zwolnienia z nich;

f) kryteria stosowane do ustalenia wartości celnej towarów;

g) wymogi dotyczące oznaczania kraju pochodzenia, w tym położenia oznaczenia i metody oznaczania; oraz

h) inne właściwe środki.

5. Każda ze Stron regularnie lub na wniosek drugiej Strony dokonuje przeglądu informacji i odnośników, o których mowa w ust. 1-4, aby zagwarantować, że są one aktualne i właściwe.

6. Każda ze Stron dąży do zapewnienia, by informacje udostępnione na podstawie niniejszego artykułu były przedstawiane w sposób łatwy w użyciu dla MŚP. Każda ze Stron dokłada wszelkich starań, aby udostępnić informacje w języku angielskim.

7. Za dostęp do informacji udostępnionych na podstawie postanowień ust. 1-4 nie pobiera się żadnych opłat od jakiejkolwiek osoby którejkolwiek ze Stron.

ARTYKUŁ  20.3

Punkty kontaktowe ds. MŚP

1. Z chwilą wejścia w życie niniejszej Umowy każda ze Stron wyznacza punkt kontaktowy, aby zapewnić wykonywanie postanowień niniejszego rozdziału (zwany dalej w niniejszym rozdziale "punktem kontaktowym ds. MŚP"), oraz przekazuje drugiej Stronie dane kontaktowe wraz z informacjami dotyczącymi właściwych urzędników. Strony niezwłocznie powiadamiają się wzajemnie o wszelkich zmianach tych danych.

2. Punkty kontaktowe ds. MŚP pełnią następujące zadania, zgodnie z przepisami i procedurami każdej ze Stron:

a) zapewnianie, by potrzeby MŚP były uwzględniane w ramach wykonania niniejszej Umowy;

b) rozważanie sposobów wzmacniania współpracy między Stronami w sprawach mających znaczenie dla MŚP w celu zwiększenia możliwości handlowych i inwestycyjnych dla MŚP;

c) określanie sposobów wymiany informacji w celu umożliwienia MŚP każdej ze Stron skorzystania z nowych możliwości w ramach niniejszej Umowy;

d) monitorowanie wdrażania postanowień art. 20.2 i zapewnienie, by informacje udostępnione przez każdą ze Stron były aktualne i istotne dla MŚP;

e) regularne składanie Wspólnemu Komitetowi sprawozdań ze swoich działań i formułowanie odpowiednich zaleceń dla Wspólnego Komitetu; oraz

f) rozpatrywanie wszelkich innych spraw istotnych dla MŚP i objętych niniejszą Umową.

3. Punkty kontaktowe ds. MŚP mogą, zgodnie z przepisami i procedurami każdej ze Stron, zalecić Wspólnemu Komitetowi zamieszczenie przez Strony dodatkowych informacji na ich odnośnych stronach internetowych, o których mowa w art. 20.2.

4. Punkty kontaktowe ds. MŚP dążą do rozwiązywania wszelkich innych kwestii będących przedmiotem zainteresowania MŚP w związku z wykonaniem niniejszej Umowy, między innymi przez:

a) wymianę informacji w celu udzielenia Stronom pomocy w monitorowaniu wykonania niniejszej Umowy w kwestiach mających znaczenie dla MŚP;

b) udział w pracach specjalnych komitetów i grup roboczych ustanowionych na mocy niniejszej Umowy, w tym w odniesieniu do kwestii współpracy regulacyjnej oraz kwestii pozataryfowych, i przedstawianie tym specjalnym komitetom i grupom roboczym, w ramach ich odpowiednich obszarów kompetencji, konkretnych kwestii będących przedmiotem szczególnego zainteresowania MŚP, przy jednoczesnym unikaniu powielania działań; oraz

c) rozważanie obustronnie akceptowalnych rozwiązań w celu zwiększenia możliwości udziału MŚP w handlu i inwestycjach między Stronami.

5. Punkty kontaktowe ds. MŚP zbierają się na posiedzenia w miarę konieczności i wykonują swoje działania za pośrednictwem odpowiednich kanałów komunikacji, które mogą obejmować pocztę elektroniczną, wideokonferencje lub inne środki.

6. W wykonywaniu swojej działalności punkty kontaktowe ds. MŚP mogą w razie potrzeby nawiązywać współpracę z ekspertami w dziedzinie MŚP i organizacjami zewnętrznymi.

ARTYKUŁ  20.4

Rozstrzyganie sporów

Postanowienia niniejszego rozdziału nie mogą być przedmiotem procedury rozstrzygania sporów przewidzianej w rozdziale 21.

ROZDZIAŁ  21

ROZSTRZYGANIE SPORÓW

SEKCJA  A

Cel, zakres i definicje

ARTYKUŁ  21.1

Cel

Celem niniejszego rozdziału jest ustanowienie skutecznego i efektywnego mechanizmu rozstrzygania sporów między Stronami w zakresie wykładni i stosowania postanowień niniejszej Umowy, mając na uwadze dążenie do obustronnie akceptowalnego rozwiązania.

ARTYKUŁ  21.2

Zakres

O ile postanowienia niniejszej Umowy nie stanowią inaczej, niniejszy rozdział ma zastosowanie do rozstrzygania każdego sporu między Stronami dotyczącego wykładni lub stosowania postanowień niniejszej Umowy.

ARTYKUŁ  21.3

Definicje

Do celów niniejszego rozdziału:

a) "arbiter" oznacza członka zespołu orzekającego;

b) "nagłe przypadki" i "pilne kwestie" obejmują zagadnienia dotyczące takich towarów lub usług, które gwałtownie tracą jakość, szybko zmieniają stan lub wartość handlową;

c) "kodeks postępowania" oznacza kodeks postępowania dla arbitrów, o których mowa w art. 21.30;

d) "Strona skarżąca" oznacza Stronę, która składa wniosek o powołanie zespołu orzekającego na mocy art. 21.7;

e) "odnośne postanowienia" oznaczają postanowienia niniejszej Umowy objęte zakresem niniejszego rozdziału zgodnie z art. 21.2;

f) "ORS" oznacza Organ Rozstrzygania Sporów WTO;

g) "zespół orzekający" oznacza zespół utworzony na mocy art. 21.7;

h) "Strona, przeciwko której wysunięto zarzut" oznacza Stronę, przeciw której wniesiono skargę do zespołu orzekającego na mocy art. 21.7; oraz

i) "regulamin wewnętrzny" oznacza regulamin wewnętrzny zespołu orzekającego, o którym mowa w art. 21.30.

SEKCJA  B

Konsultacje i mediacja

ARTYKUŁ  21.4

Wezwanie do udzielenia informacji

Przed złożeniem wniosku o konsultacje lub mediację na mocy, odpowiednio, art. 21.5 lub 21.6, Strona może zażądać na piśmie wszelkich stosownych informacji dotyczących spornego środka. Strona, do której taki wniosek jest adresowany, dokłada wszelkich starań, by dostarczyć żądane informacje w formie pisemnej odpowiedzi nie później niż 20 dni od dnia otrzymania wniosku.

ARTYKUŁ  21.5

Konsultacje

1. Strony dokładają starań, by rozstrzygnąć wszelkie spory, o których mowa w art. 21.2, w drodze konsultacji prowadzonych w dobrej wierze z myślą o osiągnięciu wspólnie uzgodnionego rozwiązania.

2. Strona może zwrócić się z prośbą o konsultacje w formie pisemnego wniosku przesłanego drugiej Stronie. We wniosku o przeprowadzenie konsultacji Strona, która zwróciła się o konsultacje, przedstawia uzasadnienie takiego wniosku wraz z określeniem spornego środka oraz wskazaniem podstawy faktycznej i prawnej, wymieniając odnośne postanowienia Umowy.

3. Podczas konsultacji każda ze Stron przekazuje wystarczające informacje, by umożliwić pełne zbadanie spornego środka, w tym tego, w jaki sposób dany środek może wpłynąć na funkcjonowanie i stosowanie niniejszej Umowy.

4. Strona, do której taki wniosek o przeprowadzenie konsultacji jest adresowany, udziela odpowiedzi nie później niż 10 dni od dnia otrzymania wniosku. Strony rozpoczynają konsultacje nie później niż 30 dni od dnia otrzymania wniosku. O ile Strony nie postanowią inaczej, konsultacje uznaje się za zakończone nie później niż 45 dni od dnia otrzymania wniosku. Jeżeli obie Strony uznają, że sprawa dotyczy pilnych kwestii, konsultacje uznaje się za zakończone nie później niż 25 dni od dnia otrzymania wniosku, chyba że Strony postanowią inaczej.

5. W konsultacjach można uczestniczyć osobiście lub za pośrednictwem jakiegokolwiek innego środka komunikacji uzgodnionego przez Strony. O ile Strony nie postanowią inaczej, konsultacje przeprowadzane osobiście odbywają się na terytorium Strony, do której kierowany jest wniosek.

6. Konsultacje, w tym wszystkie ujawnione informacje i stanowiska, jakie Strony zajęły podczas konsultacji, są poufne i pozostają bez uszczerbku dla praw każdej ze Stron w dalszych postępowaniach.

ARTYKUŁ  21.6

Mediacja

1. Każda ze Stron może w dowolnej chwili zażądać od drugiej Strony przystąpienia do mediacji w odniesieniu do wszelkich kwestii objętych zakresem niniejszego rozdziału dotyczących środków negatywnie wpływających na handel lub inwestycje między Stronami.

2. Strony mogą w dowolnej chwili zgodnie postanowić o przystąpieniu do mediacji, która zostanie wszczęta, przeprowadzona i zakończona zgodnie z procedurą mediacji przyjętą przez Wspólny Komitet na jego pierwszym posiedzeniu na podstawie art. 22.1 ust. 4 lit. f).

3. Za zgodą Stron procedura mediacyjna może być kontynuowana podczas trwania procedury arbitrażowej, o której mowa w sekcji C.

SEKCJA  C

Procedura arbitrażowa

ARTYKUŁ  21.7

Powołanie zespołu orzekającego

1. Strona, która wniosła o konsultacje na podstawie art. 21.5, może zwrócić się z wnioskiem o powołanie zespołu orzekającego, jeżeli:

a) druga Strona nie odpowie na wniosek o konsultacje w ciągu 10 dni od dnia jego otrzymania lub nie przystąpi do konsultacji w ciągu 30 dni od dnia otrzymania wniosku;

b) Strony postanowią nie przystępować do konsultacji; lub

c) Strony nie rozstrzygną sporu w drodze konsultacji w ciągu 45 dni, a w pilnych kwestiach - w ciągu 25 dni, od dnia otrzymania wniosku o przeprowadzenie konsultacji, chyba że Strony uzgodniły inaczej.

2. Wniosek o powołanie zespołu orzekającego na mocy art. 1 przedkłada się na piśmie Stronie, przeciwko której wysunięto zarzut. W swojej skardze Strona skarżąca wyraźnie określa:

a) środek stanowiący przedmiot postępowania;

b) podstawę prawną określającą odnośne postanowienia w taki sposób, aby jasno przedstawić, w jaki sposób środek ten jest niezgodny z tymi postanowieniami; oraz

c) podstawę faktyczną.

ARTYKUŁ  21.8

Skład zespołu orzekającego

1. W skład zespołu orzekającego wchodzi trzech arbitrów.

2. W ciągu 10 dni od dnia otrzymania wniosku o powołanie zespołu orzekającego przez Stronę, przeciwko której wysunięto zarzut, Strony konsultują się w celu osiągnięcia porozumienia co do jego składu.

3. W przypadku gdy Strony nie osiągną porozumienia w kwestii składu zespołu orzekającego w terminie określonym w ust. 2, każda ze Stron wyznacza arbitra spośród osób wskazanych w dotyczącej tej Strony części listy sporządzonej zgodnie z art. 21.9 nie później niż pięć dni od upływu terminu określonego w ust. 2. W przypadku gdy Strona nie wyznaczy w tym terminie arbitra, współprzewodniczący Strony skarżącej, nie później niż pięć dni po upłynięciu tego terminu, wybiera arbitra w drodze losowania spośród osób wskazanych w części listy sporządzonej zgodnie z art. 21.9 dotyczącej Strony, która nie wyznaczyła arbitra. Współprzewodniczący Wspólnego Komitetu ze Strony skarżącej może przekazać wybór arbitra w drodze losowania swojemu przedstawicielowi.

4. W przypadku gdy Strony nie osiągną porozumienia w kwestii wyboru przewodniczącego zespołu orzekającego w terminie ustanowionym w ust. 2, współprzewodniczący Wspólnego Komitetu ze Strony skarżącej, na wniosek Strony i nie później niż pięć dni od otrzymania tego wniosku, wybiera przewodniczącego zespołu orzekającego w drodze losowania spośród osób wskazanych w części listy dotyczącej przewodniczących, sporządzonej zgodnie z art. 21.9. O złożeniu takiego wniosku powiadamia się równocześnie drugą Stronę. Współprzewodniczący Wspólnego Komitetu ze Strony skarżącej może przekazać wybór przewodniczącego zespołu orzekającego w drodze losowania swojemu przedstawicielowi.

5. Jeżeli listy przewidziane w art. 21.9 nie zostały sporządzone lub nie zawierają co najmniej dziewięciu osób, o których mowa w niniejszym artykule, stosuje się następujące procedury:

a) w odniesieniu do wyboru przewodniczącego:

i) w przypadku gdy część listy dotycząca przewodniczących zawiera nazwiska co najmniej dwóch osób uzgodnionych przez Strony, współprzewodniczący Wspólnego Komitetu ze Strony skarżącej wybiera przewodniczącego w drodze losowania spośród tych osób nie później niż pięć dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 4;

(ii) w przypadku gdy część listy dotycząca przewodniczących zawiera nazwisko jednej osoby uzgodnionej przez Strony, rolę przewodniczącego pełni ta osoba; lub

(iii) jeżeli Stronom nie uda się wybrać przewodniczącego na podstawie ppkt (i) lub (ii) lub jeżeli części listy dotycząca przewodniczących nie zawiera nazwiska żadnej osoby uzgodnionej przez Strony, współprzewodniczący Wspólnego Komitetu ze Strony skarżącej, nie później niż pięć dni od daty złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 4, wybiera przewodniczącego w drodze losowania spośród osób, które zostały formalnie zaproponowane przez Stronę do roli przewodniczącego w chwili sporządzenia lub aktualizacji listy arbitrów, o której mowa w art. 21.9. Strona może zaproponować nową osobę, jeżeli osoba, która została oficjalnie zaproponowana na przewodniczącego przez tę Stronę, nie jest już dostępna; oraz

b) w odniesieniu do wyboru arbitra innego niż przewodniczący:

i) w przypadku gdy część listy dotycząca Strony zawiera nazwiska co najmniej dwóch osób uzgodnionych przez Strony, dana Strona wybiera arbitra spośród tych osób nie później niż pięć dni od upływu terminu, o którym mowa w ust. 2;

(ii) w przypadku gdy część listy dotycząca Strony zawiera nazwisko jednej osoby uzgodnionej przez Strony, rolę arbitra pełni ta osoba; lub

(iii) jeżeli arbiter nie może być wybrany na podstawie ppkt (i) lub (ii) lub jeżeli część listy arbitrów dotycząca Strony nie zawiera żadnych nazwisk osób uzgodnionych przez Strony, współprzewodniczący Wspólnego Komitetu ze Strony skarżącej wybiera arbitra, stosując odpowiednio procedurę, o której mowa w lit. a).

6. Za datę powołania zespołu orzekającego uznaje się dzień, w którym ostatni z trzech arbitrów poinformował Strony o przyjęciu mianowania.

ARTYKUŁ  21.9

Lista arbitrów

1. Podczas pierwszego posiedzenia zwołanego na podstawie art. 22.1 ust. 2 Wspólny Komitet ustanawia listę co najmniej dziewięciu osób, które chcą i mogą pełnić rolę arbitrów. Lista składa się z trzech części: po jednej dla każdej ze Stron oraz jednej złożonej z osób niebędących obywatelami żadnej ze Stron, które mają pełnić rolę przewodniczącego zespołu orzekającego. Każda część listy obejmuje co najmniej trzy nazwiska. W celu sporządzenia lub aktualizacji części listy dotyczącej przewodniczących, każda ze Stron może zaproponować do trzech osób. Wspólny Komitet będzie czuwać nad tym, by liczba osób na liście arbitrów wynosiła zawsze tyle, ile określono w postanowieniach niniejszego ustępu.

2. Wspólny Komitet może sporządzić dodatkową listę, składającą się z osób mających udowodnioną wiedzę fachową w konkretnych sektorach objętych niniejszą Umową, którą to listę można wykorzystać do powoływania składu zespołu orzekającego.

ARTYKUŁ  21.10

Kwalifikacje arbitrów

Wszyscy arbitrzy:

a) posiadają udowodnioną wiedzę fachową w dziedzinie prawa, handlu międzynarodowego i innych kwestii objętych niniejszą Umową, a w przypadku przewodniczącego również doświadczenie w postępowaniach arbitrażowych;

b) są niezależni od Stron, nie są powiązani z żadną ze Stron i nie przyjmują poleceń od żadnej ze Stron;

c) działają w imieniu własnym i nie przyjmują poleceń od żadnej organizacji ani żadnego rządu w kwestiach związanych z przedmiotową sprawą; oraz

d) postępują zgodnie z kodeksem postępowania.

ARTYKUŁ  21.11

Zastępowanie arbitrów

Jeżeli którykolwiek z arbitrów zespołu orzekającego w pierwotnym składzie nie może uczestniczyć w postępowaniu arbitrażowym na podstawie niniejszego rozdziału, wycofa się z niego lub musi zostać zastąpiony, ponieważ nie przestrzega kodeksu postępowania, zastosowanie ma procedura określona w art. 21.8.

ARTYKUŁ  21.12

Funkcje zespołu orzekającego

Zespół orzekający utworzony na mocy art. 21.7:

a) dokonuje obiektywnej oceny sprawy, włącznie z obiektywną oceną okoliczności faktycznych, zakresu stosowania odnośnych postanowień i zgodności spornych środków z odnośnymi postanowieniami;

b) podaje w swoich decyzjach ustalenia prawne i faktyczne oraz uzasadnienie wszelkich dokonanych ustaleń i wniosków; oraz

c) powinien regularnie konsultować się ze Stronami i zapewniać odpowiednie możliwości osiągnięcia wspólnie uzgodnionego rozwiązania.

ARTYKUŁ  21.13

Zakres zadań

1. O ile w ciągu nie więcej niż 10 dni od dnia powołania zespołu orzekającego Strony nie uzgodnią inaczej, zakres zadań zespołu orzekającego obejmuje:

"zbadanie, w świetle odpowiednich postanowień niniejszej Umowy, na które powołują się Strony, kwestii, o której mowa we wniosku o utworzenie zespołu orzekającego, w celu wydania decyzji w sprawie zgodności danego środka z odnośnymi postanowieniami niniejszej Umowy oraz sporządzenia sprawozdania zgodnie z art. 21.18 i 21.19".

2. Jeżeli Strony uzgodnią inny zakres zadań niż ten, o którym mowa w ust. 1, informują o tym zespół orzekający nie później niż trzy dni po dokonaniu takiego uzgodnienia.

ARTYKUŁ  21.14

Decyzja w pilnych kwestiach

Na wniosek Strony zespół orzekający decyduje, nie później niż 15 dni od dnia jego powołania, o uznaniu sprawy za pilną.

ARTYKUŁ  21.15

Procedura arbitrażowa

1. Wszelkie posiedzenia zespołu orzekającego są jawne, o ile Strony nie uzgodnią inaczej i o ile oświadczenia i argumenty Strony nie zawierają informacji poufnych. Posiedzenia przy drzwiach zamkniętych są poufne.

2. O ile Strony nie postanowią inaczej, posiedzenia odbywają się naprzemiennie na terytorium każdej ze Strony, przy czym pierwsze posiedzenie odbywa się na terytorium Strony, przeciwko której wysunięto zarzut.

3. Zespół orzekający oraz Strony traktują jako poufne wszelkie informacje przedłożone zespołowi orzekającemu przez Stronę, które Strona ta oznaczyła jako poufne. W przypadku gdy Strona ta przedstawia zespołowi orzekającemu poufną wersję pisemnych oświadczeń, na wniosek drugiej Strony przedstawia również jawne podsumowanie tych informacji zawartych w złożonych oświadczeniach, które mogą być ujawnione, wraz z wyjaśnieniem, dlaczego nieujawnione informacje są poufne.

4. Obrady zespołu orzekającego są poufne.

5. Strony mają możliwość uczestnictwa w prezentacjach, oświadczenia, argumentach i replikach w ramach postępowania. Strony udostępniają sobie nawzajem wszelkie informacje i pisemne oświadczenia składane zespołowi orzekającemu, w tym wszelkie komentarze dotyczące opisowej części sprawozdania wstępnego, odpowiedzi na pytania zespołu orzekającego i pisemne uwagi na temat tych odpowiedzi.

6. Sprawozdanie wstępne i sprawozdanie końcowe sporządza się bez obecności Stron, na podstawie uzyskanych informacji i złożonych oświadczeń. Arbitrzy przyjmują pełną odpowiedzialność za sporządzenie sprawozdań i nie przekazują tego obowiązku żadnej innej osobie.

7. Zespół orzekający dokłada starań, aby podejmować decyzje, w tym dotyczące przyjęcia sprawozdania końcowego, w drodze konsensusu. Może również podjąć decyzje, w tym dotyczące przyjęcia sprawozdania końcowego, większością głosów, w przypadku gdy nie jest możliwe podjęcie decyzji w drodze konsensusu. Zdania odrębne arbitrów nie są publikowane.

8. Decyzje zespołu orzekającego są ostateczne i wiążące dla Stron. Muszą one być bezwarunkowo zaakceptowane przez Strony. Decyzje te nie mogą rozszerzać ani ograniczać praw i obowiązków Stron przewidzianych w niniejszej Umowie. Nie mogą być również interpretowane jako tworzące prawa i obowiązki osób.

ARTYKUŁ  21.16

Reguły interpretacji

Zespół orzekający interpretuje odnośne postanowienia zgodnie ze zwyczajowymi zasadami wykładni międzynarodowego prawa publicznego, w tym z zasadami określonymi w Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów. Zespół orzekający uwzględnia również odpowiednie interpretacje zawarte w sprawozdaniach zespołu orzekającego i Organu Apelacyjnego przyjętych przez Organ Rozstrzygania Sporów.

ARTYKUŁ  21.17

Otrzymywanie informacji

1. Na wniosek Strony lub z inicjatywy własnej zespół orzekający może starać się o uzyskanie od Stron odpowiednich informacji, które uzna za niezbędne i stosowne. Strony udzielają bezzwłocznej i pełnej odpowiedzi na każdy wniosek zespołu orzekającego o udzielenie informacji.

2. Na wniosek Strony lub z inicjatywy własnej zespół orzekający może starać się o uzyskanie z dowolnych źródeł wszelkich informacji, które uzna za stosowne, w tym informacji poufnych. Zespół orzekający ma również prawo, jeśli uzna to za stosowne, zwrócić się o opinię do ekspertów.

3. Osoby fizyczne Strony lub osoby prawne mające siedzibę na terytorium Strony mogą przedkładać zespołowi orzekającemu raporty amicus curiae zgodnie z regulaminem wewnętrznym.

4. Wszelkie informacje uzyskane przez zespół orzekający na mocy niniejszego artykułu są udostępniane Stronom, a Strony mogą przedstawić zespołowi orzekającemu uwagi dotyczące tych informacji.

ARTYKUŁ  21.18

Sprawozdanie wstępne

1. Zespół orzekający przedstawi Stronom sprawozdanie wstępne, zawierające część opisową oraz ustalenia i wnioski zespołu orzekającego, nie później niż 120 dni od dnia jego powołania, w sposób umożliwiający Stronom dokonanie jego przeglądu. Jeżeli zespół orzekający uzna, że nie zdoła dotrzymać tego terminu, przewodniczący zespołu orzekającego powiadamia o tym Strony na piśmie, podając przyczyny opóźnienia oraz przewidywany termin przedstawienia sprawozdania wstępnego przez zespół orzekający. W żadnym przypadku opóźnienie nie może przekroczyć 30 dni po terminie.

2. Każda ze Stron może przedłożyć zespołowi orzekającemu pisemne uwagi i pisemny wniosek o dokonanie przeglądu szczegółowych aspektów sprawozdania wstępnego nie później niż 15 dni od dnia przedstawienia sprawozdania wstępnego. Po rozważeniu wszelkich pisemnych uwag i wniosków każdej ze Stron dotyczących sprawozdania wstępnego zespół orzekający może zmienić swoje sprawozdanie wstępne oraz przeprowadzić wszelkie dalsze badania, jakie uzna za właściwe.

3. W pilnych kwestiach:

a) zespół orzekający dokłada wszelkich starań, aby przedstawić sprawozdanie wstępne nie później niż 60 dni od dnia powołania zespołu orzekającego i w żadnym wypadku nie przedstawia sprawozdania wstępnego później niż 75 dni od dnia powołania oraz

b) każda ze Stron może przedłożyć zespołowi orzekającemu pisemne uwagi i pisemny wniosek o dokonanie przeglądu szczegółowych aspektów sprawozdania wstępnego nie później niż siedem dni od dnia przedstawienia sprawozdania wstępnego.

ARTYKUŁ  21.19

Sprawozdanie końcowe

1. Zespół orzekający przedstawia Stronom sprawozdanie końcowe nie później niż 30 dni od dnia przedstawienia sprawozdania wstępnego. Jeżeli zespół orzekający uzna, że nie zdoła dotrzymać tego terminu, przewodniczący zespołu orzekającego powiadamia o tym Strony na piśmie, podając przyczyny opóźnienia oraz przewidywany termin przedstawienia sprawozdania końcowego przez zespół orzekający. W żadnym przypadku opóźnienie nie może przekroczyć 30 dni po terminie.

2. W pilnych kwestiach zespół orzekający dokłada wszelkich starań, aby przedstawić sprawozdanie końcowe nie później niż 15 dni od dnia przedstawienia sprawozdania wstępnego i w żadnym wypadku nie przedstawia sprawozdania końcowego później niż 30 dni od dnia przedstawienia sprawozdania wstępnego.

3. Sprawozdanie końcowe obejmuje wystarczająco dokładne omówienie wszelkich pisemnych uwag i wniosków złożonych przez Strony w związku ze sprawozdaniem wstępnym. W swoim sprawozdaniu końcowym zespół orzekający może zasugerować sposoby jego wdrożenia.

4. Strony udostępniają sprawozdanie końcowe publicznie w całości nie później niż 10 dni od dnia jego wydania, chyba że zdecydują, w celu ochrony informacji poufnych, o opublikowaniu sprawozdania końcowego wyłącznie w części lub o niepublikowaniu sprawozdania końcowego.

ARTYKUŁ  21.20

Zastosowanie się do sprawozdania końcowego

1. Strona, przeciwko której wysunięto zarzut, podejmuje wszelkie działania niezbędne do zastosowania się niezwłocznie i w dobrej wierze do ustaleń sprawozdania końcowego wydanego na mocy art. 21.19.

2. Nie później niż 30 dni od dnia wydania sprawozdania końcowego Strona, przeciwko której wysunięto zarzut, powiadamia Stronę skarżącą o długości rozsądnego terminu zastosowania się do ustaleń sprawozdania i Strony dokładają starań, by porozumieć się co do rozsądnego okresu niezbędnego do zastosowania się do sprawozdania końcowego. W przypadku gdy Strony nie mogą się porozumieć co do rozsądnego terminu, Strona skarżąca może, nie później niż 20 dni od dnia otrzymania przez Stronę, przeciwko której wysunięto zarzut, powiadomienia przesłanego zgodnie z postanowieniami niniejszego ustępu, złożyć pisemny wniosek do zespołu orzekającego w pierwotnym składzie o ustalenie rozsądnego terminu. O złożeniu takiego wniosku powiadamia równocześnie Stronę, przeciwko której wysunięto zarzut. Zespół orzekający w pierwotnym składzie przedstawia Stronom swoje rozstrzygnięcie nie później niż 30 dni od dnia otrzymania wniosku.

3. Rozsądny termin zastosowania się do sprawozdania końcowego może zostać przedłużony za zgodą obu Stron.

4. Strona, przeciwko której wysunięto zarzut, informuje Stronę skarżącą na piśmie o swoich postępach w zastosowaniu się do sprawozdania końcowego nie później niż na miesiąc przed upływem rozsądnego terminu zastosowania się do sprawozdania końcowego, chyba że Strony postanowią inaczej.

ARTYKUŁ  21.21

Kontrola zgodności

1. Nie później niż w dniu upływu rozsądnego terminu zastosowania się do sprawozdania końcowego Strona, przeciwko której wysunięto zarzut, powiadamia Stronę skarżącą o wszelkich środkach przedsięwziętych w celu zastosowania się do sprawozdania końcowego.

2. W przypadku braku porozumienia co do istnienia środka przedsięwziętego w celu zastosowania się do sprawozdania końcowego lub co do jego zgodności z odnośnymi postanowieniami Strona skarżąca może wystąpić z pisemnym wnioskiem o zbadanie tej kwestii do zespołu orzekającego w pierwotnym składzie. O złożeniu wniosku powiadamia równocześnie Stronę, przeciwko której wysunięto zarzut.

3. We wniosku, o którym mowa w ust. 2, przedstawia się stan faktyczny i podstawę prawną skargi, w tym konkretne sporne środki, w taki sposób, aby jasno przedstawić, w jaki sposób środki te są niezgodne z odnośnymi postanowieniami.

4. Zespół orzekający powiadamia Strony o swojej decyzji nie później niż 90 dni od dnia przedstawienia mu sprawy do rozpatrzenia.

ARTYKUŁ  21.22

Tymczasowe środki naprawcze w przypadku niezastosowania się do sprawozdania końcowego

1. Na wniosek Strony skarżącej Strona, przeciwko której wysunięto zarzut, przystąpi do konsultacji w celu uzgodnienia obustronnie zadowalającej rekompensaty lub alternatywnego rozwiązania, jeżeli:

a) zgodnie z art. 21.21, zespół orzekający w pierwotnym składzie stwierdzi, że środki przedsięwzięte w celu zastosowania się do sprawozdania końcowego zgłoszone przez Stronę, przeciwko której wysunięto zarzut, nie są zgodne z odnośnymi postanowieniami;

b) Strona, przeciwko której wysunięto zarzut, nie powiadomiła o środku przedsięwziętym w celu zastosowania się do sprawozdania końcowego przed upływem rozsądnego terminu ustalonego zgodnie z art. 21.20 ust. 2; lub

c) Strona, przeciwko której wysunięto zarzut, powiadomiła Stronę skarżącą, że zastosowanie się do sprawozdania końcowego przed upływem rozsądnego terminu ustalonego zgodnie z art. 21.20 ust. 2 nie jest w praktyce możliwe.

2. Jeżeli Strona skarżąca nie zdecyduje się złożyć wniosku zgodnie z ust. 1 lub jeżeli wniosek zostanie złożony, a w ciągu 20 dni od dnia otrzymania wniosku złożonego zgodnie z ust. 1 nie zostanie uzgodniona żadna obustronnie zadowalająca rekompensata ani jakiekolwiek alternatywne rozwiązanie, Strona skarżąca może powiadomić na piśmie Stronę, przeciwko której wysunięto zarzut, że zamierza zawiesić stosowanie wobec Strony, przeciwko której wysunięto zarzut, wszelkich koncesji lub innych zobowiązań wynikających z odnośnych postanowień. W powiadomieniu tym określa się poziom koncesji i innych zobowiązań, które Strona ma zamiar zawiesić.

3. Strona skarżąca ma prawo wprowadzić zawieszenie koncesji lub innych zobowiązań, o którym mowa w powyższym ustępie, 15 dni od dnia otrzymania powiadomienia przez Stronę, przeciwko której wysunięto zarzut, chyba że Strona ta złoży wniosek o arbitraż zgodnie z postanowieniami ust. 6.

4. Zawieszenie koncesji lub innych zobowiązań:

a) musi być na poziomie odpowiadającym poziomowi zniweczenia lub naruszenia korzyści, które spowodowane jest faktem, że Strona, przeciwko której wysunięto zarzut, nie zastosowała się do sprawozdania końcowego; oraz

b) może być stosowane w odniesieniu do sektorów, które są przedmiotem procedury rozstrzygania sporów na podstawie art. 21.2, innych niż sektor lub sektory, w których zespół orzekający stwierdził zniweczenie lub naruszenie korzyści, w szczególności, gdy Strona skarżąca jest zdania, że takie zawieszenie jest skuteczne w nakłanianiu do zastosowania się do sprawozdania końcowego.

5. Zawieszenie koncesji lub innych zobowiązań bądź rekompensata lub jakiekolwiek alternatywne rozwiązanie, o których mowa w niniejszym artykule, mają charakter tymczasowy i są stosowane wyłącznie do czasu usunięcia niezgodności danego środka z odnośnymi postanowieniami, którą opisano w sprawozdaniu końcowym, lub do czasu uzgodnienia przez Strony obustronnie zadowalającej rekompensaty lub jakiegokolwiek alternatywnego rozwiązania.

6. Jeżeli Strona, przeciwko której wysunięto zarzut, uzna, że zawieszenie koncesji lub innych zobowiązań nie spełnia wymogów określonych w ust. 4, Strona ta może wystąpić z pisemnym wnioskiem do zespołu orzekającego w pierwotnym składzie o zbadanie tej kwestii nie później niż po upływie 15 dni od dnia otrzymania powiadomienia, o którym mowa w ust. 2. O złożeniu takiego wniosku powiadamia równocześnie Stronę skarżącą. Zespół orzekający w pierwotnym składzie powiadamia Strony o swojej decyzji w danej kwestii nie później niż 30 dni od dnia otrzymania wniosku. Zawieszenie koncesji lub innych zobowiązań nie może nastąpić przed ogłoszeniem decyzji zespołu orzekającego w pierwotnym składzie. Zawieszenie koncesji lub innych zobowiązań musi być zgodne z tą decyzją.

ARTYKUŁ  21.23

Kontrola zgodności po przyjęciu tymczasowych środków zaradczych

1. Po powiadomieniu Strony skarżącej przez Stronę, przeciwko której wysunięto zarzut, o środku przedsięwziętym w celu zastosowania się do sprawozdania końcowego:

a) w sytuacji, w której prawo do zawieszenia koncesji lub innych zobowiązań zostało wykonane przez Stronę skarżącą zgodnie z art. 21.22, Strona skarżąca kończy zawieszenie koncesji lub innych zobowiązań nie później niż po upływie 30 dni od dnia otrzymania powiadomienia, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w ust. 2, lub

b) w sytuacji, w której uzgodniono obustronnie zadowalającą rekompensatę lub alternatywne rozwiązanie, Strona, przeciwko której wysunięto zarzut, może zakończyć stosowanie takiej rekompensaty lub alternatywnego rozwiązania nie później niż po upływie 30 dni od dnia otrzymania powiadomienia, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w ust. 2.

2. Jeżeli w ciągu 30 dni od daty takiego powiadomienia Strony nie osiągną porozumienia co do tego, czy środek zgłoszony zgodnie z ust. 1 jest zgodny z odnośnymi postanowieniami, Strona skarżąca występuje do zespołu orzekającego w pierwotnym składzie z pisemnym wnioskiem o zbadanie tej kwestii. O złożeniu wniosku powiadamia równocześnie Stronę, przeciwko której wysunięto zarzut. Zespół orzekający w pierwotnym składzie powiadamia Strony o swojej decyzji nie później niż 45 dni od dnia otrzymania wniosku. Jeżeli zespół orzekający uzna, że środek zgłoszony zgodnie z ust. 1 jest zgodny z odnośnymi postanowieniami, zawieszenie koncesji lub innych zobowiązań bądź stosowanie rekompensaty lub alternatywnego rozwiązania kończy się nie później niż 15 dni od dnia wydania decyzji. W stosownych przypadkach w świetle decyzji zespołu orzekającego zmienia się odpowiednio poziom zawieszenia koncesji lub innych zobowiązań bądź poziom rekompensaty lub alternatywnego rozwiązania.

ARTYKUŁ  21.24

Zawieszenie i zamknięcie postępowania

Na wspólny wniosek obu Stron zespół orzekający może w dowolnej chwili zawiesić postępowanie na uzgodniony przez Strony okres nieprzekraczający 12 kolejnych miesięcy. W przypadku takiego zawieszenia odnośne terminy zostają wydłużone o okres odpowiadający okresowi zawieszenia prac zespołu orzekającego. Zespół orzekający wznawia prace w dowolnej chwili na wspólny wniosek obu Stron lub z końcem uzgodnionego okresu zawieszenia na pisemny wniosek jednej ze Stron. O złożeniu wniosku powiadamia się przewodniczącego zespołu orzekającego oraz, w stosownych przypadkach, drugą Stronę. Jeżeli prace zespołu orzekającego zostały zawieszone na dłużej niż 12 kolejnych miesięcy, upoważnienie do powołania zespołu orzekającego wygasa i postępowanie zostaje zakończone. Strony mogą w dowolnym czasie uzgodnić zakończenie prac zespołu orzekającego. Strony wspólnie powiadamiają o takim uzgodnieniu przewodniczącego zespołu orzekającego.

SEKCJA  D

Postanowienia ogólne

ARTYKUŁ  21.25

Zarządzanie procedurą rozstrzygania sporów

1. Każda ze Stron:

a) wyznacza urząd, który odpowiada za administrowanie procedurą rozstrzygania sporów na mocy niniejszego rozdziału;

b) odpowiada za funkcjonowanie i koszty wyznaczonego przez siebie urzędu; oraz

c) nie później niż trzy miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy przekazuje drugiej Stronie na piśmie informacje o lokalizacji urzędu i dane kontaktowe.

2. Niezależnie od postanowień ust. 1 Strony mogą wspólnie uzgodnić powierzenie organowi zewnętrznemu wsparcia w wykonywaniu niektórych zadań administracyjnych dotyczących procedury rozstrzygania sporów na mocy niniejszego rozdziału.

ARTYKUŁ  21.26

Wspólnie uzgodnione rozwiązanie

1. Strony mogą w dowolnym czasie wypracować wspólnie uzgodnione rozwiązanie w odniesieniu do wszelkich sporów, o których mowa w art. 21.2.

2. Jeżeli wspólnie uzgodnione rozwiązanie zostanie wypracowane w ramach prac zespołu orzekającego lub w drodze mediacji, Strony wspólnie powiadamiają o takim rozwiązaniu przewodniczącego zespołu orzekającego lub mediatora. Po takim powiadomieniu postępowanie arbitrażowe lub mediacja zostają zakończone.

3. Każda ze Stron wprowadza środki niezbędne do wdrożenia wspólnie uzgodnionego rozwiązania w uzgodnionym terminie.

4. Nie później niż z upływem uzgodnionego terminu Strona wdrażająca powiadamia drugą Stronę na piśmie o wszelkich środkach przedsięwziętych w celu wdrożenia wspólnie uzgodnionego rozwiązania.

ARTYKUŁ  21.27

Wybór forum

1. W przypadku powstania sporu dotyczącego rzekomej niezgodności danego środka ze zobowiązaniem wynikającym z niniejszej Umowy oraz zasadniczo równoważnym zobowiązaniem wynikającym z innej umowy międzynarodowej, do której obie Strony przystąpiły, w tym z Porozumienia WTO, Strona skarżąca może wybrać organ, który rozstrzygnie spór.

2. Po wybraniu takiego organu przez Stronę i wszczęciu procedury rozstrzygania sporów na podstawie niniejszego rozdziału lub na podstawie innej umowy międzynarodowej w odniesieniu do konkretnego środka, o którym mowa w ust. 1, Strona nie wszczyna takiej procedury w odniesieniu do tego samego środka na forum innego organu, chyba że organ wybrany w pierwszej kolejności nie dokona żadnych ustaleń w spornych kwestiach z powodów proceduralnych lub jurysdykcyjnych.

3. Do celów ust. 2:

a) postępowanie mające na celu rozstrzygnięcie sporu na mocy niniejszego rozdziału uznaje się za wszczęte z chwilą złożenia przez Stronę wniosku o powołanie zespołu orzekającego na podstawie art. 21.7 ust. 1;

b) postępowanie mające na celu rozstrzygnięcie sporu na podstawie Porozumienia WTO uznaje się za wszczęte z chwilą złożenia przez Stronę wniosku o powołanie odpowiedniego organu na podstawie art. 6 uzgodnienia w sprawie rozstrzygania sporów; oraz

c) postępowanie mające na celu rozstrzygnięcie sporu na podstawie jakiejkolwiek innej umowy uznaje się za wszczęte z chwilą złożenia przez Stronę wniosku o powołanie panelu ds. rozstrzygnięcia sporu zgodnie z odpowiednimi postanowieniami tej umowy.

4. Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie wyklucza możliwości zastosowania przez Stronę zawieszenia koncesji lub innych zobowiązań, jeżeli zezwala na to Organ Rozstrzygania Sporów. Strona nie może powołać się na Porozumienie WTO w celu uniemożliwienia drugiej Stronie zawieszenia koncesji lub innych zobowiązań wynikających z odnośnych postanowień.

ARTYKUŁ  21.28

Terminy

1. Wszystkie terminy określone w niniejszym rozdziale liczy się od dnia następującego po czynności lub zdarzeniu, do którego się odnoszą.

2. Każdy termin, o którym mowa w niniejszym rozdziale, można zmienić w odniesieniu do określonego sporu za porozumieniem Stron. Zespół orzekający może w dowolnym czasie zaproponować Stronom zmianę dowolnego terminu, o którym mowa w niniejszym rozdziale, podając uzasadnienie. Na wniosek Strony zespół orzekający podejmuje decyzję o zmianie terminu, o którym mowa w art. 21.18 ust. 2 i ust. 3 lit. b), podając uzasadnienie tej decyzji, między innymi ze względu na złożoność danego sporu.

ARTYKUŁ  21.29

Koszty

O ile Strony nie postanowią inaczej, koszty dotyczące zespołu orzekającego, łącznie z wynagrodzeniem arbitrów, ponoszą Strony w równych częściach zgodnie z regulaminem wewnętrznym.

ARTYKUŁ  21.30

Regulamin wewnętrzny oraz kodeks postępowania

Prace zespołu orzekającego, o których mowa w niniejszym rozdziale, prowadzi się zgodnie z regulaminem wewnętrznym zespołu orzekającego oraz kodeksem postępowania arbitrów, które przyjmuje Wspólny Komitet na pierwszym posiedzeniu na mocy art. 22.1 ust. 4 lit. f).

ROZDZIAŁ  22

POSTANOWIENIA INSTYTUCJONALNE

ARTYKUŁ  22.1

Wspólny Komitet

1. Niniejszym Strony ustanawiają Wspólny Komitet składający się z przedstawicieli obu Stron.

2. Pierwsze posiedzenie Komitetu odbędzie się w ciągu trzech miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy. Następnie, o ile przedstawiciele Stron nie uzgodnili inaczej, Wspólny Komitet spotyka się raz do roku lub, w pilnych przypadkach, na wniosek jednej ze Stron. Posiedzenia Wspólnego Komitetu mogą odbywać się z osobistym udziałem lub w inny sposób uzgodniony przez przedstawicieli Stron.

3. Posiedzenia Wspólnego Komitetu odbywają się na przemian w Unii Europejskiej i Japonii, chyba że przedstawiciele Stron uzgodnili inaczej. Wspólnemu Komitetowi przewodniczą wspólnie członek Komisji Europejskiej i przedstawiciel Japonii na poziomie ministerialnym odpowiedzialny za kwestie objęte niniejszą Umową lub odpowiednio ich przedstawiciele.

4. W celu zapewnienia prawidłowego i skutecznego funkcjonowania niniejszej Umowy Wspólny Komitet:

a) kontroluje i monitoruje wykonanie i funkcjonowanie niniejszej Umowy oraz, w razie konieczności, przedstawia Stronom odpowiednie zalecenia;

b) nadzoruje i koordynuje, w razie potrzeby, pracę wszystkich specjalnych komitetów, grup roboczych i innych organów powołanych na mocy niniejszej Umowy oraz zaleca im wszelkie niezbędne działania;

c) bez uszczerbku dla postanowień rozdziału 21, poszukuje rozwiązań problemów, które mogą powstać w ramach niniejszej Umowy lub rozstrzyga spory powstałe w związku z wykładnią lub stosowaniem niniejszej Umowy;

d) rozpatruje wszelkie inne kwestie związane z postanowieniami niniejszej Umowy uzgodnione przez przedstawicieli Stron;

e) na pierwszym posiedzeniu przyjmuje swój regulamin wewnętrzny; oraz

f) na pierwszym posiedzeniu przyjmuje regulamin wewnętrzny zespołu orzekającego i kodeks postępowania arbitrów, o których mowa w art. 21.30, jak również procedurę mediacji, o której mowa w art. 21.6 ust. 2.

5. W celu zapewnienia prawidłowego i skutecznego funkcjonowania niniejszej Umowy Wspólny Komitet może:

a) utworzyć lub rozwiązać specjalne komitety, grupy robocze lub inne organy, inne niż te, o których mowa w art. 22.3 i 22.4, oraz określić ich skład, funkcje i zadania;

b) przydzielić obowiązki specjalnym komitetom, grupom roboczym lub innym organom;

c) informować opinię publiczną o kwestiach wchodzących w zakres niniejszej Umowy;

d) zalecić Stronom zmiany niniejszej Umowy lub przyjąć decyzje w sprawie zmiany niniejszej Umowy w przypadkach wyraźnie przewidzianych w art. 23.2 ust. 4;

e) przyjąć wykładnię postanowień niniejszej Umowy, która jest wiążąca dla Stron oraz wszystkich specjalnych komitetów, grup roboczych i innych organów utworzonych na mocy niniejszej Umowy, w tym zespołów orzekających utworzonych na mocy rozdziału 21; oraz

f) podejmować inne, uzgodnione przez Strony działania związane z wykonywaniem swoich funkcji.

ARTYKUŁ  22.2

Decyzje i zalecenia Wspólnego Komitetu

1. Wspólny Komitet może podejmować decyzje w sprawach przewidzianych w niniejszej Umowie. Decyzje te są wiążące dla Stron. Każda ze Stron zobowiązana jest przedsięwziąć środki niezbędne do wykonania podjętych decyzji.

2. Wspólny Komitet może formułować zalecenia istotne dla wykonania i funkcjonowania niniejszej Umowy.

3. Wszystkie decyzje i zalecenia Wspólnego Komitetu podejmowane są w drodze konsensusu i mogą zostać przyjęte osobiście na posiedzeniu lub na piśmie.

ARTYKUŁ  22.3

Specjalne komitety

1. Niniejszym ustanawia się następujące specjalne komitety pod auspicjami Wspólnego Komitetu:

a) Komitet ds. Handlu Towarami;

b) Komitet ds. Reguł Pochodzenia i Spraw Celnych;

c) Komitet ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych;

d) Komitet ds. Barier Technicznych w Handlu;

e) Komitet ds. Handlu Usługami, Liberalizacji Inwestycji i Handlu Elektronicznego;

f) Komitet ds. Zamówień Rządowych;

g) Komitet ds. Własności Intelektualnej;

h) Komitet ds. Handlu i Zrównoważonego Rozwoju;

i) Komitet ds. Współpracy Regulacyjnej; oraz

j) Komitet ds. Współpracy w Dziedzinie Rolnictwa.

2. Obowiązki i funkcje specjalnych komitetów, o których mowa w ust. 1, są określone w odpowiednich rozdziałach niniejszej Umowy i mogą być zmienione decyzją Wspólnego Komitetu, jednak ich obowiązki pozostają w zakresie rozdziałów, za których wykonanie i funkcjonowanie są odpowiedzialne.

3. Jeżeli niniejsza Umowa nie stanowi inaczej:

a) posiedzenia specjalnych komitetów odbywają się raz w roku, o ile przedstawiciele Stron w specjalnych komitetach nie uzgodnili inaczej, albo na wniosek Strony lub Wspólnego Komitetu;

b) specjalne komitety składają się z przedstawicieli Stron;

c) posiedzeniom specjalnych komitetów przewodniczą wspólnie, na odpowiednim poziomie, przedstawiciele Stron;

d) posiedzenia specjalnych komitetów odbywają się na przemian w Unii Europejskiej i Japonii, chyba że przedstawiciele Stron w specjalnych komitetach uzgodnili inaczej, lub za pośrednictwem wszelkich innych stosownych środków komunikacji;

e) specjalne komitety uzgadniają swoje harmonogramy posiedzeń i ustalają swoje porządki obrad w drodze konsensusu; oraz

f) specjalne komitety podejmują wszystkie decyzje i wydają zalecenia w drodze konsensusu osobiście na posiedzeniu lub na piśmie.

4. Specjalne komitety mogą przyjąć swoje regulaminy wewnętrzne. Dopóki komitet nie przyjmie własnego regulaminu wewnętrznego, stosuje się odpowiednio regulamin wewnętrzny Wspólnego Komitetu.

5. Specjalne komitety mogą składać wnioski w sprawie decyzji do przyjęcia przez Wspólny Komitet lub podejmować decyzje zgodnie z odpowiednimi postanowieniami niniejszej Umowy.

6. Na wniosek Strony lub na wniosek odpowiedniego specjalnego komitetu Wspólny Komitet może rozstrzygać sprawy, które nie zostały rozwiązane przez odpowiedni specjalny komitet.

7. Każdy specjalny komitet informuje Wspólny Komitet o swoich harmonogramach i porządkach obrad z odpowiednim wyprzedzeniem i przedkłada Wspólnemu Komitetowi sprawozdania dotyczące wyników i wniosków płynących z każdego posiedzenia.

8. Istnienie specjalnego komitetu nie wyklucza przedstawienia przez Stronę dowolnej sprawy bezpośrednio Wspólnemu Komitetowi.

ARTYKUŁ  22.4

Grupy robocze

1. Niniejszym ustanawia się grupę roboczą ds. wina i grupę roboczą ds. pojazdów silnikowych i ich części pod auspicjami Komitetu ds. Handlu Towarami. Obowiązki i funkcje tych grup roboczych określono w art. 2.35 oraz art. 20 załącznika 2-C.

2. Zgodnie z odpowiednimi rozdziałami można ustanowić następujące grupy robocze:

a) grupy robocze ad hoc pod auspicjami Komitetu ds. Środków Sanitarnych i Fitosanitarnych;

b) techniczne grupy robocze ad hoc pod auspicjami Komitetu ds. Barier Technicznych w Handlu;

c) grupy robocze ad hoc pod auspicjami Komitetu ds. Współpracy Regulacyjnej; oraz

d) techniczną grupę roboczą ds. dobrostanu zwierząt pod auspicjami Wspólnego Komitetu.

3. O ile w niniejszej Umowie nie przewidziano inaczej lub o ile przedstawiciele Stron w grupach roboczych nie postanowili inaczej:

a) posiedzenia grup roboczych odbywają się raz w roku bądź na wniosek Strony lub Wspólnego Komitetu;

b) posiedzeniom grup roboczych przewodniczą wspólnie, na odpowiednim poziomie, przedstawiciele Stron;

c) posiedzenia grup roboczych odbywają się na przemian w Unii Europejskiej i Japonii lub za pośrednictwem wszelkich innych stosownych środków komunikacji uzgodnionych przez przedstawicieli Stron w grupach roboczych;

d) 175  grupy robocze uzgadniają swoje harmonogramy posiedzeń i ustalają swoje porządki obrad w drodze konsensusu; oraz

e) 176  grupy robocze podejmują wszystkie decyzje i wydają zalecenia w drodze konsensusu osobiście na posiedzeniu lub na piśmie.

4. Grupy robocze mogą przyjąć swoje regulaminy wewnętrzne. Dopóki grupa robocza nie przyjmie własnego regulaminu wewnętrznego, stosuje się odpowiednio regulamin wewnętrzny Wspólnego Komitetu.

5. Grupy robocze informują odpowiednie specjalne komitety lub, w stosownych przypadkach, Wspólny Komitet o swoim harmonogramie i porządku obrad z odpowiednim wyprzedzeniem przed swoimi posiedzeniami. Na każdym posiedzeniu odpowiedniego specjalnego komitetu lub, w stosownych przypadkach, Wspólnego Komitetu grupy robocze przedstawiają mu sprawozdanie ze swojej działalności.

6. Istnienie grupy roboczej nie wyklucza przedstawienia przez Stronę dowolnej sprawy bezpośrednio Wspólnemu Komitetowi lub odpowiednim specjalnym komitetom.

ARTYKUŁ  22.5

Prace specjalnych komitetów, grup roboczych i innych organów

W ramach wykonywania swoich funkcji specjalne komitety, grupy robocze i inne organy powołane na mocy niniejszej Umowy unikają powielania swoich zadań.

ARTYKUŁ  22.6

Punkty kontaktowe

1. Z chwilą wejścia w życie niniejszej Umowy każda ze Stron wyznacza punkt kontaktowy, aby zapewnić wykonanie Umowy, oraz przekazuje drugiej Stronie dane kontaktowe wraz z informacjami dotyczącymi właściwych urzędników. Strony niezwłocznie powiadamiają się wzajemnie o wszelkich zmianach tych danych.

2. Punkty kontaktowe:

a) o ile w niniejszej Umowie nie przewidziano inaczej, dostarczają i przyjmują wszelkie powiadomienia i informacje przekazywane między Stronami na podstawie niniejszej Umowy;

b) ułatwiają wszelką inną komunikację pomiędzy Stronami we wszelkich kwestiach związanych z niniejszą Umową; oraz

c) koordynują przygotowania do posiedzeń Wspólnego Komitetu.

ROZDZIAŁ  23

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

ARTYKUŁ  23.1

Ogólny przegląd

Nie naruszając postanowień dotyczących przeglądu zawartych w innych rozdziałach Strony dokonają ogólnego przeglądu wykonania i funkcjonowania niniejszej Umowy w 10. roku od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy lub w terminach ustalonych przez Strony.

ARTYKUŁ  23.2

Zmiany

1. Niniejsza Umowa może zostać zmieniona w drodze porozumienia między Stronami.

2. Zmiany takie wchodzą w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca od dnia, w którym Strony wymienią pisemne powiadomienia o wypełnieniu swoich odpowiednich obowiązujących procedur i wymogów prawnych dotyczących wejścia w życie takich zmian, lub w późniejszym terminie uzgodnionym przez Strony. Strony dokonują takiego powiadomienia w drodze wymiany not dyplomatycznych między Unią Europejską a rządem Japonii.

3. Zgodnie z odpowiednimi krajowymi procedurami prawnymi Stron Wspólny Komitet może przyjmować decyzje w sprawie zmiany niniejszej Umowy w przypadkach, o których mowa w ust. 4. Niezależnie od postanowień ust. 2 zmiany są potwierdzane i wchodzą w życie z chwilą wymiany not dyplomatycznych między Unią Europejską a rządem Japonii, chyba że Strony uzgodniły inaczej.

4. Postanowienia ust. 3 stosuje się do:

a) załącznika 2-A, pod warunkiem, że zmiany są dokonywane zgodnie ze zmianami Systemu Zharmonizowanego i nie obejmują zmiany stawek celnych, które mają być stosowane przez Stronę wobec towarów pochodzących z terytorium drugiej Strony zgodnie z załącznikiem 2-A;

b) dodatków 2-C-1 i 2-C-2 załącznika 2-C;

c) załącznika 2-E;

d) rozdziału 3, załączników od 3-A do 3-F i dodatku 3-B-1;

e) załącznika 10;

f) załącznika 14-A;

g) załącznika 14-B;oraz

h) postanowień niniejszej Umowy odnoszących się do postanowień umów międzynarodowych lub włączających je do niniejszej Umowy, w przypadku jej zmian lub zawarcia umów ją zastępujących.

ARTYKUŁ  23.3

Wejście w życie

Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony wymienią powiadomienia o wypełnieniu swoich odpowiednich obowiązujących procedur i wymogów prawnych dotyczących wejścia w życie niniejszej Umowy, chyba że Strony uzgodnią inaczej. Strony dokonują takiego powiadomienia w drodze wymiany not dyplomatycznych między Unią Europejską a rządem Japonii.

ARTYKUŁ  23.4

Wypowiedzenie

1. Niniejsza Umowa pozostaje w mocy do czasu jej wypowiedzenia zgodnie z ust. 2.

2. Każda ze Stron może pisemnie powiadomić drugą Stronę o swoim zamiarze wypowiedzenia niniejszej Umowy. Wypowiedzenie staje się skuteczne po upływie sześciu miesięcy od dnia otrzymania przez drugą Stronę wypowiedzenia, chyba że Strony uzgodnią inaczej.

ARTYKUŁ  23.5

Brak bezpośredniego wpływu na osoby fizyczne i prawne

Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie będzie interpretowane jako przyznające prawa lub nakładające obowiązki na osoby fizyczne lub prawne, bez uszczerbku dla praw i obowiązków osób fizycznych i prawnych na podstawie międzynarodowego prawa publicznego.

ARTYKUŁ  23.6

Załączniki, dodatki i przypisy

Załączniki i dodatki do niniejszej Umowy stanowią jej integralną część. Dla większej pewności należy zaznaczyć, że przypisy również stanowią integralną część Umowy.

ARTYKUŁ  23.7

Przyszłe przystąpienia do Unii Europejskiej

1. Unia Europejska powiadamia Japonię o każdym wniosku o przystąpienie państwa trzeciego do Unii Europejskiej.

2. W trakcie negocjacji między Unią Europejską a państwem trzecim, o którym mowa w ust. 1, Unia Europejska:

a) przekazuje, na wniosek Japonii i w możliwym zakresie, wszelkie informacje dotyczące wszelkich kwestii objętych niniejszą Umową; oraz

b) uwzględnia wszelkie kwestie zgłoszone przez Japonię.

3. Wspólny Komitet bada wszelkie skutki przystąpienia państwa trzeciego do Unii Europejskiej dla postanowień niniejszej Umowy z odpowiednim wyprzedzeniem przed dniem przystąpienia.

4. W zakresie, w jakim będzie to konieczne, przed wejściem w życie umowy w sprawie przystąpienia państwa trzeciego do Unii Europejskiej Strony:

a) dokonują zmiany niniejszej Umowy zgodnie z postanowieniami art. 23.2 lub

b) wprowadzają w drodze decyzji Wspólnego Komitetu wszelkie inne niezbędne dostosowania lub uregulowania przejściowe dotyczące niniejszej Umowy.

ARTYKUŁ  23.8

Teksty autentyczne

1. Niniejsza Umowa jest sporządzona w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i japońskim, przy czym teksty te są na równi autentyczne, z wyjątkiem załącznika 2-A część 2, taryf celnych Unii Europejskiej w załącznikach I-IV do załącznika 8-B oraz załącznika 10 część 2 sekcja A, które są sporządzone w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym teksty te są na równi autentyczne.

2. W przypadku jakichkolwiek rozbieżności w interpretacji decyduje tekst w języku, w którym negocjowano niniejszą Umowę.

NA DOWÓD CZEGO niżej podpisani, należycie w tym celu umocowani, podpisali niniejszą Umowę.

Съставено в Токио на седемнадесети юли две хиляди и осемнадесета година.

Hecho en Tokio, el diecisiete de julio de dos mil dieciocho.

V Tokiu dne sedmnáctého července dva tisíce osmnáct.

Udfærdiget i Tokyo den syttende juli to tusind og atten.

Geschehen zu Tokyo am siebzehnten Juli zweitausendachtzehn.

Kahe tuhande kaheksateistkümnenda aasta juulikuu seitsmeteistkümnendal päeval Tōkyōs.

Έγινε στο Τόκιο, στις δεκαεπτά Ιουλίου δύο χιλιάδες δεκαοκτώ.

Done at Tokyo on the seventeenth day of July in the year two thousand and eighteen.

Fait à Tokyo, le dix-sept juillet deux mille dix-huit.

Sastavljeno u Tokiju sedamnaestog srpnja godine dvije tisuće osamnaeste.

Fatto a Tokyo, addì diciassette luglio duemiladiciotto.

Tokijā, divtūkstoš astoņpadsmitā gada septiņpadsmitajā jūlijā.

Priimta du t ūkstančiai aštuonioliktų metų liepos septynioliktą dieną Tokijuje.

Kelt Tokióban, a kétezer-tizennyolcadik év július havának tizenhetedik napján.

Magħmul fTokyo fis-sbatax-il jum ta' Lulju fis-sena elfejn u tmintax.

Gedaan te Tokio, zeventien juli tweeduizend achttien.

Sporządzono w Tokio dnia siedemnastego lipca roku dwa tysiące osiemnastego.

Feito em Tóquio aos dezassete dias do mês de julho de dois mil e dezoito.

Întocmit la Tokyo la ș aptesprezece iulie două mii optsprezece.

V Tokiu sedemnásteho júla dvetisícosemnásť.

V Tokiu, sedemnajstega julija leta dva tisoč osemnajst.

Tehty Tokiossa seitsemäntenätoista päivänä heinäkuuta vuonna kaksituhattakahdeksantoista.

Som skedde i Tokyo den sjuttonde juli år tjugohundraarton.

За Европейския съюз

Рог la Unión Europea

Za Evropskou unii

For Den Europæiske Union

Für die Europäische Union

Euroopa Liidu nimel

Για την Ευρωπαϊκή Ένωση

For the European Union

Pour l'Union européenne

Za Europsku uniju

Per l'Unione europea

Eiropas Savienības vārdā -

Europos Sąjungos vardu

Az Európai Unió részéről

Għall-Unjoni Ewropea

Voor de Europese Unie

W imieniu Unii Europejskiej

Pela União Europeia

Pentru Uniunea Europeană

Za Európsku úniu

Za Evropsko unijo

Euroopan unionin puolesta

För Europeiska unionen

(podpis pominięto)

За Япония

Por Japón

Za Japonsko

For Japan

Für Japan

Jaapani nimel

Για την Ιαπωνία

For Japan

Pour le Japon

Za Japan

Per il Giappone

Japānas vārdā -

Japonijos vardu

Japán részéről

Għall-Ġappun

Voor Japan

W imieniu Japonii

Pelo Japão

Pentru Japonia

Za Japonsko

Za Japonsko

Japanin Puolesta

För Japan

(podpis pominięto)

ZAŁĄCZNIKI

ZAŁĄCZNIK  2-A

ZNOSZENIE I OBNIŻANIE CEŁ

CZĘŚĆ  1

Uwagi ogólne

1. Do celów art. 2.8, i o ile nie postanowiono inaczej w niniejszym załączniku, w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy każda ze Stron całkowicie znosi cła na towary pochodzące z terytorium drugiej Strony.

2. Do celów wykonania równych rocznych transz stosuje się następujące postanowienia:

a) obniżanie w pierwszym roku ma miejsce w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy; oraz

b) kolejne roczne obniżenia mają miejsce pierwszego dnia każdego kolejnego roku.

3. Do celów niniejszego załącznika "rok" oznacza:

a) w przypadku części 2, w odniesieniu do pierwszego roku, 12-miesięczny okres od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy, a w odniesieniu do każdego kolejnego roku - 12-miesięczny okres po zakończeniu poprzedniego roku; oraz

b) w przypadku części 3, w odniesieniu do pierwszego roku, okres od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy do dnia 31 marca kolejnego roku, a w odniesieniu do każdego kolejnego roku - 12-miesięczny okres rozpoczynający się dnia 1 kwietnia tego roku.

4. W sekcji B części 2 taryfy celnej Unii Europejskiej i w sekcji D części 3 taryfy celnej Japonii zawartych w niniejszej podsekcji określa się stawkę podstawową cła i kategorię służące do ustalenia dla każdej pozycji taryfowej tymczasowej stawki celnej na każdym etapie obniżania.

5. Do celów niniejszego załącznika, o ile nie postanowiono inaczej w częściach 2 i 3, "stawka podstawowa" oznacza początek znoszenia lub obniżania ceł.

6. O ile nie postanowiono inaczej w niniejszym załączniku, do celów znoszenia lub obniżania ceł zgodnie z niniejszym załącznikiem, w przypadku ceł ad valorem wszelkie ułamki wynoszące mniej niż 0,1 punktu procentowego zaokrągla się z dokładnością do jednego miejsca po przecinku (w przypadku 0,05 proc., ułamek zaokrągla się do 0,1 proc.), a w przypadku cła specyficznego wszelkie ułamki wynoszące mniej niż 0,01 euro lub jeden jen japoński zaokrągla się z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku (w przypadku 0,005, ułamek zaokrągla się do 0,01).

7. Niniejszy załącznik opiera się na systemie zharmonizowanym, w wersji zmienionej w dniu 1 stycznia 2017 r.; oraz

a) w przypadku części 2, ośmiocyfrowy kod numerów klasyfikacji taryfowej Unii Europejskiej i odpowiadający mu opis dla poszczególnych pozycji taryfowych, o których mowa w taryfie celnej Unii Europejskiej, opiera się na Nomenklaturze scalonej Unii Europejskiej (Nomenklatura scalona z dnia 1 stycznia 2017 r.); oraz

b) w przypadku części 3, dziewięciocyfrowy kod numerów klasyfikacji taryfowej Japonii i odpowiadające im opisy dla poszczególnych pozycji taryfowych, o których mowa w taryfie celnej Japonii, opierają się na krajowej nomenklaturze Japonii (wykazy kodów statystycznych do celu przywozów w wersji obowiązującej dnia 1 kwietnia 2017 r.).

8. Dla większej pewności numery klasyfikacji taryfowej i odpowiadające im opisy, o których mowa w nomenklaturze każdej ze Stron, mogą być zmienione w przypadku wprowadzenia jakiejkolwiek zmiany do jej nomenklatury, o której mowa w ust. 7, zgodnie z jej ustawami, regulacjami prawnymi lub urzędowymi powiadomieniami, a odniesienia do nich podaje się wraz z tabelami korelacji publikowanymi przez każdą ze Stron w przypadku jakiejkolwiek zmiany nomenklatury.

CZĘŚĆ  2

Znoszenie i obniżanie ceł - Unia Europejska

SEKCJA  A

Uwagi do taryfy celnej Unii Europejskiej

1. Do celów art. 2.8 zastosowanie mają następujące kategorie wskazane w kolumnie "Kategoria" w sekcji B taryfy celnej Unii Europejskiej:

a) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B3", znosi się w czterech równych rocznych transzach, rozpoczynając od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy, a następnie towary takie będą wolne od wszelkich należności celnych;

b) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B5", znosi się w sześciu równych rocznych transzach, rozpoczynając od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy, a następnie towary takie będą wolne od wszelkich należności celnych;

c) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B7", znosi się w ośmiu równych rocznych transzach, rozpoczynając od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy, a następnie towary takie będą wolne od wszelkich należności celnych;

d) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B10", znosi się w 11 równych rocznych transzach, rozpoczynając od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy, a następnie towary takie będą wolne od wszelkich należności celnych;

e) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B12", znosi się w 13 równych rocznych transzach, rozpoczynając od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy, a następnie towary takie będą wolne od wszelkich należności celnych;

f) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B15", znosi się w 16 równych rocznych transzach, rozpoczynając od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy, a następnie towary takie będą wolne od wszelkich należności celnych;

g) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczone "EU10", pozostają na poziomie stawki podstawowej od pierwszego roku do siódmego roku, a począwszy od pierwszego dnia ósmego roku znosi się je w czterech równych rocznych transzach, a następnie towary takie będą wolne od wszelkich należności celnych;

h) cła nakładane na towary pochodzące sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "X" są w niniejszej Umowie wyłączone z obniżania lub znoszenia;

i) cła (w tym element rolny cła ¹⁷⁷  (oznaczony jako "EA"), tam gdzie element ten jest wymieniony jako część stawki podstawowej) nakładane na towary pochodzące sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R5" obniża się o odsetek określony w taryfie w sześciu równych rocznych transzach, rozpoczynając od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy;

j) cła (w tym element rolny cła (oznaczony jako "EA"), tam gdzie element ten jest wymieniony jako część stawki podstawowej) nakładane na towary pochodzące sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R7" obniża się o odsetek określony w taryfie w ośmiu równych ro cznych transzach, rozpoczynając od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy;

k) cła (w tym element rolny cła (oznaczony jako "EA"), tam gdzie element ten jest wymieniony jako część stawki podstawowej) nakładane na towary pochodzące sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R10" obniża się o odsetek określony w taryfie w 11 równych rocznych transzach, rozpoczynając od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy; oraz

l) składnik ad valorem ceł na towary pochodzące sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "cena wejścia" zostaje zniesiony po wejściu w życie niniejszej Umowy; znoszenie ceł ma zastosowanie wyłącznie do składnika ad valorem ceł; składnik "cło specyficzne" ceł wynikający z systemu ceny wejścia ¹⁷⁸ , który ma zastosowanie do tych towarów pochodzących, zostaje utrzymany.

2. Traktowanie towarów pochodzących sklasyfikowanych w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "S" w kolumnie "Uwaga" w taryfie celnej Unii Europejskiej w sekcji B poddaje się przeglądowi zgodnie z art. 2.8 ust. 3 i 4.

SEKCJA  B

Taryfa celna Unii Europejskiej

CN 2017	Wyszczególnienie	Stawka podstawowa	Kategoria	Uwaga	1. rok	2. rok	3. rok	4. rok	5. rok	6. rok	7. rok	8. rok	9. rok	10. rok	11. rok	12. rok	13. rok	14. rok	15. rok	Od 16. roku
I	SEKCJA I - ZWIERZĘTA ŻYWE; PRODUKTY POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO
01	DZIAŁ 1 - ZWIERZĘTA ŻYWE
0106	Pozostałe zwierzęta żywe
	- Ssaki
0106 12 00	- - Wieloryby, delfiny i morświny (ssaki z rzędu waleni); manaty i krowy morskie (ssaki z rzędu syren); foki, lwy morskie i morsy (ssaki z podrzędu płetwonogich)		X
02	DZIAŁ 2 - MIĘSO I PODROBY JADALNE
0208	Pozostałe mięso i podroby jadalne, świeże, schłodzone lub zamrożone
0208 40	- Z wielorybów, delfinów i morświnów (ssaki z rzędu waleni); z manatów i krów morskich (ssaki z rzędu syren); fok, lwów morskich i morsów (ssaki z podrzędu płetwonogich)
0208 40 10	- - Mięso z wielorybów		X
0208 40 80	- - Pozostałe		X
0210	Mięso i podroby jadalne, solone, w solance, suszone lub wędzone; mąki i mączki, jadalne, z mięsa lub podrobów
	- Pozostałe, włącznie z jadalnymi mączkami i mąkami, z mięsa lub podrobów
0210 92	- - Z wielorybów, delfinów i morświnów (ssaki z rzędu waleni); z manatów i krów morskich (ssaki z rzędu syren); fok, lwów morskich i morsów (ssaki z podrzędu płetwonogich)
0210 92 10	- - - Z wielorybów, delfinów i morświnów (ssaki z rzędu waleni); z manatów i krów morskich (ssaki z rzędu syren)		X
03	DZIAŁ 3 - RYBY I SKORUPIAKI, MIĘCZAKI I POZOSTAŁE BEZKRĘGOWCE WODNE
0301	Ryby żywe
	- Ryby ozdobne
0301 19 00	- - Pozostałe	7,5 %	B7	S	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- Pozostałe ryby żywe
0301 94	- - Tuńczyk błękitnopłetwy atlantycki i pacyficzny (Thunnus thynnus, Thunnus orientalis)
0301 94 10	- - - Atlantycki tuńczyk błękitnopłetwy (Thunnus thynnus)	16,0 %	B15		15,0 %	14,0 %	13,0 %	12,0 %	11,0 %	10,0 %	9,0 %	8,0 %	7,0 %	6,0 %	5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %
0301 94 90	- - - Pacyficzny tuńczyk błękitnopłetwy (Thunnus orientalis)	16,0 %	B15		15,0 %	14,0 %	13,0 %	12,0 %	11,0 %	10,0 %	9,0 %	8,0 %	7,0 %	6,0 %	5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %
0301 95 00	- - Tuńczyk południowy (makoja) (Thunnus maccoyii)	16,0 %	B15		15,0 %	14,0 %	13,0 %	12,0 %	11,0 %	10,0 %	9,0 %	8,0 %	7,0 %	6,0 %	5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %
0302	Ryby świeże lub schłodzone, z wyłączeniem filetów rybnych oraz pozostałego mięsa rybiego, objętych pozycją 0304
	- Tuńczyki (z rodzaju Thunnus), latający lub paskowany bonito (Euthynnus (Katsuwonus) pelamis), z wyłączeniem jadalnych odpadków rybnych objętych podpozycjami od 0302 91 do 0302 99
0302 31	- - Albakora lub tuńczyk biały (Thunnus alalunga)
0302 31 90	- - - Pozostałe	22,0 %	B15		20,6 %	19,3 %	17,9 %	16,5 %	15,1 %	13,8 %	12,4 %	11,0 %	9,6 %	8,3 %	6,9 %	5,5 %	4,1 %	2,8 %	1,4 %	0,0 %
0302 33	- - Latający lub paskowany bonito
0302 33 90	- - - Pozostałe	22,0 %	B15		20,6 %	19,3 %	17,9 %	16,5 %	15,1 %	13,8 %	12,4 %	11,0 %	9,6 %	8,3 %	6,9 %	5,5 %	4,1 %	2,8 %	1,4 %	0,0 %
0302 36	- - Tuńczyk południowy (makoja) (Thunnus maccoyii)
0302 36 90	- - - Pozostałe	22,0 %	B15		20,6 %	19,3 %	17,9 %	16,5 %	15,1 %	13,8 %	12,4 %	11,0 %	9,6 %	8,3 %	6,9 %	5,5 %	4,1 %	2,8 %	1,4 %	0,0 %
0302 39	- - Pozostałe
0302 39 80	- - - Pozostałe	22,0 %	B15		20,6 %	19,3 %	17,9 %	16,5 %	15,1 %	13,8 %	12,4 %	11,0 %	9,6 %	8,3 %	6,9 %	5,5 %	4,1 %	2,8 %	1,4 %	0,0 %
	- Śledzie (Clupea harengus, Clupea pallasii), sardele (Engraulis spp.), sardynki (Sardina pilchardus, Sardinops spp.), sardynele (Sardinella spp.), brisling lub szproty (Sprattus sprattus), makrela (Scomber scombrus, Scomber australasicus, Scomber japonicus), kanagurty (Rastrelliger spp.), makrele królewskie (Scomberomorus spp.), ostrobok (Trachurus spp.), karanksy (Caranx spp.), rachica (Rachycentron canadum), błyszczyki (Pampus spp.), sajra (Cololabis saira), trzogony (Decapterus spp.), gromadnik, kapelan (Mallotus villosus), włócznik (Xiphias gladius), tunek wschodni (Euthynnus affinis), pelamida (Sarda spp.), marliny, żaglice, żaglicowate (Istiophoridae), z wyłączeniem jadalnych odpadków rybnych objętych podpozycjami od 0302 91 do 0302 99
0302 42 00	- - Sardele (Engraulis spp.)	15,0 %	B15		14,1 %	13,1 %	12,2 %	11,3 %	10,3 %	9,4 %	8,4 %	7,5 %	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %
0302 45	- - Ostroboki (Trachurus spp.)
0302 45 10	- - - Ostrobok pospolity (Trachurus trachurus)	15,0 %	B15		14,1 %	13,1 %	12,2 %	11,3 %	10,3 %	9,4 %	8,4 %	7,5 %	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %
0302 45 30	- - - Ostrobok chilijski (Trachurus murphyi)	15,0 %	B15		14,1 %	13,1 %	12,2 %	11,3 %	10,3 %	9,4 %	8,4 %	7,5 %	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %
0302 45 90	- - - Pozostałe	15,0 %	B15		14,1 %	13,1 %	12,2 %	11,3 %	10,3 %	9,4 %	8,4 %	7,5 %	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %
0302 47 00	- - Włócznik (Xiphias gladius)	15,0 %	B15		14,1 %	13,1 %	12,2 %	11,3 %	10,3 %	9,4 %	8,4 %	7,5 %	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %
	- Ryby z rodzin Bregmacerotidae, Euclichthyidae, Gadidae, Macrouridae, Melanonidae, Merlucciidae, Moridae i Muraenolepididae, z wyłączeniem jadalnych odpadków rybnych objętych podpozycjami od 0302 91 do 0302 99
0302 54	- - Morszczuki i widłaki (Merluccius spp., Urophycis spp.)
	- - - Morszczuki z rodzaju Merluccius
0302 54 11	- - - - Morszczuk kapski (shallow-water hake) (Merluccius capensis) i morszczuk głębokowodny (Merluccius paradoxus)	15,0 %	B15		14,1 %	13,1 %	12,2 %	11,3 %	10,3 %	9,4 %	8,4 %	7,5 %	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %
0302 54 15	- - - - Morszczuk australijski (Merluccius australis)	15,0 %	B15		14,1 %	13,1 %	12,2 %	11,3 %	10,3 %	9,4 %	8,4 %	7,5 %	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %
0302 54 19	- - - - Pozostałe	15,0 %	B15		14,1 %	13,1 %	12,2 %	11,3 %	10,3 %	9,4 %	8,4 %	7,5 %	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %
0302 54 90	- - - Widłaki z rodzaju Urophycis	15,0 %	B15		14,1 %	13,1 %	12,2 %	11,3 %	10,3 %	9,4 %	8,4 %	7,5 %	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %
0302 59	- - Pozostałe
0302 59 90	- - - Pozostałe	15,0 %	B15		14,1 %	13,1 %	12,2 %	11,3 %	10,3 %	9,4 %	8,4 %	7,5 %	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %
	- Pozostałe ryby, z wyłączeniem jadalnych odpadków rybnych objętych podpozycjami od 0302 91 do 0302 99
0302 83 00	- - Antary (Dissostichus spp.)	15,0 %	B15		14,1 %	13,1 %	12,2 %	11,3 %	10,3 %	9,4 %	8,4 %	7,5 %	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %
0303	Ryby zamrożone, z wyłączeniem filetów rybnych oraz pozostałego mięsa rybiego, objętych pozycją 0304
	- Tuńczyki (z rodzaju Thunnus), latający lub paskowany bonito (Euthynnus (Katsuwonus) pelamis), z wyłączeniem jadalnych odpadków rybnych objętych podpozycjami od 0303 91 do 0303 99
0303 45	- - Tuńczyk błękitnopłetwy atlantycki i pacyficzny (Thunnus thynnus, Thunnus orientalis)
	- - - Pacyficzny tuńczyk błękitnopłetwy (Thunnus orientalis)
0303 45 99	- - - - Pozostały	22,0 %	B15		20,6 %	19,3 %	17,9 %	16,5 %	15,1 %	13,8 %	12,4 %	11,0 %	9,6 %	8,3 %	6,9 %	5,5 %	4,1 %	2,8 %	1,4 %	0,0 %
0303 49	- - Pozostałe
0303 49 85	- - - Pozostałe	22,0 %	B15		20,6 %	19,3 %	17,9 %	16,5 %	15,1 %	13,8 %	12,4 %	11,0 %	9,6 %	8,3 %	6,9 %	5,5 %	4,1 %	2,8 %	1,4 %	0,0 %
	- Ryby z rodzin Bregmacerotidae, Euclichthyidae, Gadidae, Macrouridae, Melanonidae, Merlucciidae, Moridae i Muraenolepididae, z wyłączeniem jadalnych odpadków rybnych objętych podpozycjami od 0303 91 do 0303 99
0303 66	- - Morszczuki i widłaki (Merluccius spp., Urophycis spp.)
	- - - Morszczuki z rodzaju Merluccius
0303 66 11	- - - - Morszczuk kapski (shallow-water hake) (Merluccius capensis) i morszczuk głębokowodny (Merluccius paradoxus)	15,0 %	B15		14,1 %	13,1 %	12,2 %	11,3 %	10,3 %	9,4 %	8,4 %	7,5 %	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %
0303 66 12	- - - - Morszczuk argentyński (Merluccius hubbsi)	15,0 %	B15		14,1 %	13,1 %	12,2 %	11,3 %	10,3 %	9,4 %	8,4 %	7,5 %	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %
0303 66 13	- - - - Morszczuk australijski (Merluccius australis)	15,0 %	B15		14,1 %	13,1 %	12,2 %	11,3 %	10,3 %	9,4 %	8,4 %	7,5 %	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %
0303 66 19	- - - - Pozostały	15,0 %	B15		14,1 %	13,1 %	12,2 %	11,3 %	10,3 %	9,4 %	8,4 %	7,5 %	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %
0303 66 90	- - - Widłaki z rodzaju Urophycis	15,0 %	B15		14,1 %	13,1 %	12,2 %	11,3 %	10,3 %	9,4 %	8,4 %	7,5 %	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %
	- Pozostałe ryby, z wyłączeniem jadalnych odpadków rybnych objętych podpozycjami od 0303 91 do 0303 99
0303 81	- - Koleń i pozostałe rekiny
0303 81 40	- - - Żarłacz błękitny (Prionace glauca)	8,0 %	B7	S	7,0 %	6,0 %	5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
0303 81 90	- - - Pozostały	8,0 %	B7	S	7,0 %	6,0 %	5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
0303 84	- - Ryby z rodzaju Dicentrarchus
0303 84 10	- - - Labraks (Dicentrarchus labrax)	15,0 %	B15		14,1 %	13,1 %	12,2 %	11,3 %	10,3 %	9,4 %	8,4 %	7,5 %	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %
0303 84 90	- - - Pozostały	15,0 %	B15		14,1 %	13,1 %	12,2 %	11,3 %	10,3 %	9,4 %	8,4 %	7,5 %	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %
0304	Filety rybne i pozostałe mięso rybie (nawet rozdrobnione), świeże, schłodzone lub zamrożone
	- Świeże lub schłodzone filety z pozostałych ryb:
0304 45 00	- - Włócznik (Xiphias gladius)	18,0 %	B15		16,9 %	15,8 %	14,6 %	13,5 %	12,4 %	11,3 %	10,1 %	9,0 %	7,9 %	6,8 %	5,6 %	4,5 %	3,4 %	2,3 %	1,1 %	0,0 %
	- Pozostałe, świeże lub schłodzone
0304 53 00	- - Ryby z rodzin Bregmacerotidae, Euclichthyidae, Gadidae, Macrouridae, Melanonidae, Merlucciidae, Moridae i Muraenolepididae	15,0 %	B15		14,1 %	13,1 %	12,2 %	11,3 %	10,3 %	9,4 %	8,4 %	7,5 %	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %
0304 54 00	- - Włócznik (Xiphias gladius)	15,0 %	B15		14,1 %	13,1 %	12,2 %	11,3 %	10,3 %	9,4 %	8,4 %	7,5 %	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %
	- Zamrożone filety z pozostałych ryb
0304 85 00	- - Antary (Dissostichus spp.)	15,0 %	B15		14,1 %	13,1 %	12,2 %	11,3 %	10,3 %	9,4 %	8,4 %	7,5 %	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %
0304 86 00	- - Śledzie (Clupea harengus, Clupea pallasii)	15,0 %	B15		14,1 %	13,1 %	12,2 %	11,3 %	10,3 %	9,4 %	8,4 %	7,5 %	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %
	- Pozostałe, zamrożone
0304 96	- - Koleń i pozostałe rekiny
0304 96 10	- - - Koleń Squalus acanthias) i rekinki ( (Scyliorhinus spp.)	7,5 %	B7	S	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
0304 96 20	- - - Żarłacz śledziowy (Lamna nasus)	7,5 %	B7	S	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
0304 96 30	- - - Żarłacz błękitny (Prionace glauca)	7,5 %	B7	S	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
0304 96 90	- - - Pozostały	7,5 %	B7	S	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
0304 97 00	- - Rajowate (Rajidae)	7,5 %	B7	S	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
0304 99	- - Pozostały
	- - - Pozostałe
	- - - - Pozostałe
0304 99 99	- - - - - Pozostałe	7,5 %	B7	S	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
0305	Ryby suszone, solone lub w solance; ryby wędzone, nawet gotowane przed lub podczas procesu wędzenia; mąki, mączki i granulki, z ryb, nadające się do spożycia przez ludzi
	- Filety rybne, suszone, solone lub w solance, ale niewędzone
0305 39	- - Pozostałe
0305 39 50	- - - Halibut niebieski (Reinhardtius hippoglossoides), solony lub w solance	15,0 %	B15		14,1 %	13,1 %	12,2 %	11,3 %	10,3 %	9,4 %	8,4 %	7,5 %	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %
0305 39 90	- - - Pozostałe	16,0 %	B15		15,0 %	14,0 %	13,0 %	12,0 %	11,0 %	10,0 %	9,0 %	8,0 %	7,0 %	6,0 %	5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %
	- Ryby solone, ale niesuszone lub niewędzone i ryby w solance, inne niż jadalne odpadki rybne
0305 69	- - Pozostałe
0305 69 30	- - - Halibut biały (Hippoglossus hippoglossus)	15,0 %	B15		14,1 %	13,1 %	12,2 %	11,3 %	10,3 %	9,4 %	8,4 %	7,5 %	6,6 %	5,6 %	4,7 %	3,8 %	2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %
0306	Skorupiaki, nawet w skorupach, żywe, świeże, schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance; skorupiaki wędzone, nawet w skorupach, nawet gotowane przed lub w trakcie procesu wędzenia; skorupiaki, w skorupach, gotowane na parze lub w wodzie, nawet schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance; mąki, mączki i granulki, ze skorupiaków, nadające się do spożycia przez ludzi
	- Zamrożone
0306 12	- - Homary (Homarus spp.)
0306 12 90	- - - Pozostałe	16,0 %	B15		15,0 %	14,0 %	13,0 %	12,0 %	11,0 %	10,0 %	9,0 %	8,0 %	7,0 %	6,0 %	5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %
0306 17	- - Pozostałe krewetki
0306 17 94	- - - Krewetki z rodzaju Crangon, inne niż z gatunku Crangon crangon	12,0 %	B7		10,5 %	9,0 %	7,5 %	6,0 %	4,5 %	3,0 %	1,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- Żywe, świeże lub schłodzone
0306 35	- - Krewetki wód zimnych (Pandalus spp., Crangon crangon)
	- - - Krewetki z gatunku Crangon crangon
0306 35 10	- - - - Świeże lub schłodzone	18,0 %	B15		16,9 %	15,8 %	14,6 %	13,5 %	12,4 %	11,3 %	10,1 %	9,0 %	7,9 %	6,8 %	5,6 %	4,5 %	3,4 %	2,3 %	1,1 %	0,0 %
0306 35 50	- - - - Pozostałe	18,0 %	B15		16,9 %	15,8 %	14,6 %	13,5 %	12,4 %	11,3 %	10,1 %	9,0 %	7,9 %	6,8 %	5,6 %	4,5 %	3,4 %	2,3 %	1,1 %	0,0 %
0306 36	- - Pozostałe krewetki
0306 36 50	- - - Krewetki z rodzaju Crangon, inne niż z gatunku Crangon crangon	18,0 %	B15		16,9 %	15,8 %	14,6 %	13,5 %	12,4 %	11,3 %	10,1 %	9,0 %	7,9 %	6,8 %	5,6 %	4,5 %	3,4 %	2,3 %	1,1 %	0,0 %
	- Pozostałe
0306 91 00	- - Langusty i pozostałe raki morskie (Palinurus spp., Panulirus spp., Jasus spp.)	12,5 %	B7		10,9 %	9,4 %	7,8 %	6,3 %	4,7 %	3,1 %	1,6 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
0306 92	- - Homary (Homarus spp.)
0306 92 10	- - - Całe	8,0 %	B15		7,5 %	7,0 %	6,5 %	6,0 %	5,5 %	5,0 %	4,5 %	4,0 %	3,5 %	3,0 %	2,5 %	2,0 %	1,5 %	1,0 %	0,5 %	0,0 %
0306 94 00	- - Homarzec (Nephrops norvegicus)	12,0 %	B15		11,3 %	10,5 %	9,8 %	9,0 %	8,3 %	7,5 %	6,8 %	6,0 %	5,3 %	4,5 %	3,8 %	3,0 %	2,3 %	1,5 %	0,8 %	0,0 %
0306 95	- - Krewetki
	- - - Krewetki wód zimnych (Pandalus spp., Crangon crangon)
	- - - - Krewetki z gatunku Crangon crangon
0306 95 11	- - - - - Gotowane na parze lub w wodzie	18,0 %	B15		16,9 %	15,8 %	14,6 %	13,5 %	12,4 %	11,3 %	10,1 %	9,0 %	7,9 %	6,8 %	5,6 %	4,5 %	3,4 %	2,3 %	1,1 %	0,0 %
0306 95 19	- - - - - Pozostałe	18,0 %	B15		16,9 %	15,8 %	14,6 %	13,5 %	12,4 %	11,3 %	10,1 %	9,0 %	7,9 %	6,8 %	5,6 %	4,5 %	3,4 %	2,3 %	1,1 %	0,0 %
0306 95 20	- - - - Krewetki z gatunku Pandalus	12,0 %	B7		10,5 %	9,0 %	7,5 %	6,0 %	4,5 %	3,0 %	1,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- - - Pozostałe krewetki
0306 95 30	- - - - Krewetki z rodziny Pandalidae, inne niż z rodzaju Pandalus	12,0 %	B7		10,5 %	9,0 %	7,5 %	6,0 %	4,5 %	3,0 %	1,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
0306 95 40	- - - - Krewetki z rodzaju Crangon, inne niż z gatunku Crangon crangon	18,0 %	B15		16,9 %	15,8 %	14,6 %	13,5 %	12,4 %	11,3 %	10,1 %	9,0 %	7,9 %	6,8 %	5,6 %	4,5 %	3,4 %	2,3 %	1,1 %	0,0 %
0306 95 90	- - - - Pozostałe	12,0 %	B7		10,5 %	9,0 %	7,5 %	6,0 %	4,5 %	3,0 %	1,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
0307	Mięczaki, nawet w skorupach, żywe, świeże, schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance; mięczaki wędzone, nawet w skorupach, nawet gotowane przed lub w trakcie procesu wędzenia; mąki, mączki i granulki z mięczaków, nadające się do spożycia przez ludzi
	- Przegrzebki, włącznie z przegrzebkami grzebieniowatymi, z rodzaju Pecten, Chlamys lub Placopecten
0307 21 00	- - Żywe, świeże lub schłodzone	8,0 %	B7	S	7,0 %	6,0 %	5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
0307 22	- - Zamrożone
0307 22 10	- - - Muszle św. Jakuba (Pecten maximus)	8,0 %	B7	S	7,0 %	6,0 %	5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
0307 22 90	- - - Pozostałe	8,0 %	B7	S	7,0 %	6,0 %	5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
0307 29 00	- - Pozostałe	8,0 %	B7	S	7,0 %	6,0 %	5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
05	DZIAŁ 5 - PRODUKTY POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO, GDZIE INDZIEJ NIEWYMIENIONE ANI NIEWŁĄCZONE
0507	Kość słoniowa, skorupy żółwiowe, fiszbiny i frędzle, rogi, rogi jelenie, kopyta, paznokcie, szpony, pazury i dzioby, nieobrobione lub po prostu przygotowane, ale nieprzycięte do kształtu; proszek i odpadki z tych produktów
0507 90 00	- Pozostałe		X
II	SEKCJA II - PRODUKTY POCHODZENIA ROŚLINNEGO
07	DZIAŁ 7 - WARZYWA ORAZ NIEKTÓRE KORZENIE I BULWY, JADALNE
0702 00 00	Pomidory, świeże lub schłodzone	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
0707 00	Ogórki i korniszony, świeże lub schłodzone
0707 00 05	- Ogórki	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
0709	Pozostałe warzywa, świeże lub schłodzone
	- Pozostałe
0709 91 00	- - Karczochy	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
0709 93	- - Dynie i tykwy (Cucurbita spp.)
0709 93 10	- - - Cukinia	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
08	DZIAŁ 8 - OWOCE I ORZECHY JADALNE; SKÓRKI OWOCÓW CYTRUSOWYCH LUB MELONÓW
0805	Owoce cytrusowe, świeże lub suszone
0805 10	- Pomarańcze
	- - Pomarańcze słodkie, świeże
0805 10 22	- - - Pomarańcze pępkowe	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
0805 10 24	- - - Pomarańcze białe	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
0805 10 28	- - - Pozostałe	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
	- Mandarynki (włącznie z tangerynami i satsumami); klementynki, wilkingi i inne podobne hybrydy cytrusowe
0805 21	- - Mandarynki (włącznie z tangerynami i satsumy)
0805 21 10	- - - Satsumy	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
0805 21 90	- - - Pozostałe	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
0805 22 00	- - Klementynki	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
0805 29 00	- - Pozostałe	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
0805 50	- Cytryny (Citrus limon, Citrus limonum) i limony (Citrus aurantifolia, Citrus latifolia)
0805 50 10	- - Cytryny (Citrus limon, Citrus limonum)	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
0806	Winogrona, świeże lub suszone
0806 10	- Świeże
0806 10 10	- - Winogrona stołowe	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
0808	Jabłka, gruszki i pigwy, świeże
0808 10	- Jabłka
0808 10 80	- - Pozostałe	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
0808 30	- Gruszki
0808 30 90	- - Pozostałe	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
0809	Morele, wiśnie i czereśnie, brzoskwinie (włącznie z nektarynami), śliwki i owoce tarniny, świeże
0809 10 00	- Morele	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
	- Wiśnie i czereśnie
0809 21 00	- - Wiśnie (Prunus cerasus)	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
0809 29 00	- - Pozostałe	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
0809 30	- Brzoskwinie, włącznie z nektarynami
0809 30 10	- - Nektaryny	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
0809 30 90	- - Pozostałe	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
0809 40	- Śliwki i owoce tarniny
0809 40 05	- - Śliwki	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
10	DZIAŁ 10 - ZBOŻA
1006	Ryż
1006 10	- Ryż niełuskany
1006 10 10	- - Do siewu		X
	- - Pozostały
1006 10 30	- - - Okrągłoziarnisty		X
1006 10 50	- - - Średnioziarnisty		X
	- - - Długoziarnisty
1006 10 71	- - - - O stosunku długości do szerokości większym niż 2, ale mniejszym niż 3		X
1006 10 79	- - - - O stosunku długości do szerokości równym 3 lub większym niż 3		X
1006 20	- Ryż łuskany (brązowy)
	- - Parzony
1006 20 11	- - - Okrągłoziarnisty		X
1006 20 13	- - - Średnioziarnisty		X
	- - - Długoziarnisty
1006 20 15	- - - - O stosunku długości do szerokości większym niż 2, ale mniejszym niż 3		X
1006 20 17	- - - - O stosunku długości do szerokości równym 3 lub większym niż 3		X
	- - Pozostały
1006 20 92	- - - Okrągłoziarnisty		X
1006 20 94	- - - Średnioziarnisty		X
	- - - Długoziarnisty
1006 20 96	- - - - O stosunku długości do szerokości większym niż 2, ale mniejszym niż 3		X
1006 20 98	- - - - O stosunku długości do szerokości równym 3 lub większym niż 3		X
1006 30	- Ryż częściowo lub całkowicie bielony, nawet polerowany lub glazurowany
	- - Ryż półbielony
	- - - Parzony
1006 30 21	- - - - Okrągłoziarnisty		X
1006 30 23	- - - - Średnioziarnisty		X
	- - - - Długoziarnisty
1006 30 25	- - - - - O stosunku długości do szerokości większym niż 2, ale mniejszym niż 3		X
1006 30 27	- - - - - O stosunku długości do szerokości równym 3 lub większym niż 3		X
	- - - Pozostały
1006 30 42	- - - - Okrągłoziarnisty		X
1006 30 44	- - - - Średnioziarnisty		X
	- - - - Długoziarnisty
1006 30 46	- - - - - O stosunku długości do szerokości większym niż 2, ale mniejszym niż 3		X
1006 30 48	- - - - - O stosunku długości do szerokości równym 3 lub większym niż 3		X
	- - Ryż całkowicie bielony
	- - - Parzony
1006 30 61	- - - - Okrągłoziarnisty		X
1006 30 63	- - - - Średnioziarnisty		X
	- - - - Długoziarnisty
1006 30 65	- - - - - O stosunku długości do szerokości większym niż 2, ale mniejszym niż 3		X
1006 30 67	- - - - - O stosunku długości do szerokości równym 3 lub większym niż 3		X
	- - - Pozostały
1006 30 92	- - - - Okrągłoziarnisty		X
1006 30 94	- - - - Średnioziarnisty		X
	- - - - Długoziarnisty
1006 30 96	- - - - - O stosunku długości do szerokości większym niż 2, ale mniejszym niż 3		X
1006 30 98	- - - - - O stosunku długości do szerokości równym 3 lub większym niż 3		X
1006 40 00	- Ryż łamany		X
11	DZIAŁ 11 - PRODUKTY PRZEMYSŁU MŁYNARSKIEGO; SŁÓD; SKROBIE; INULINA; GLUTEN PSZENNY
1102	Mąki ze zbóż, innych niż pszenica lub meslin
1102 90	- Pozostałe
1102 90 50	- - Mąka ryżowa		X
1103	Kasze, mączki i granulki, zbożowe
	- Kasze i mączki
1103 19	- - Z pozostałych zbóż
1103 19 50	- - - Z ryżu		X
1103 20	- Granulki
1103 20 50	- - Z ryżu		X
1104	Ziarna zbóż obrobione w inny sposób (na przykład łuszczone, miażdżone, płatkowane, perełkowane, krojone lub śrutowane), z wyjątkiem ryżu objętego pozycją 1006; zarodki zbóż całe, miażdżone, płatkowane lub mielone
	- Ziarna miażdżone lub płatkowane
1104 19	- - Z pozostałych zbóż
	- - - Pozostałe
1104 19 91	- - - - Ryż płatkowany		X
12	DZIAŁ 12 - NASIONA I OWOCE OLEISTE; ZIARNA, NASIONA I OWOCE RÓŻNE; ROŚLINY PRZEMYSŁOWE LUB LECZNICZE; SŁOMA I PASZA
1212	Chleb świętojański, wodorosty morskie i pozostałe algi, burak cukrowy i trzcina cukrowa, świeże, schłodzone, zamrożone lub suszone, nawet mielone; pestki i jądra owoców oraz pozostałe produkty roślinne (włącznie z niepalonymi korzeniami cykorii odmiany Cichorium intybus sativum), w rodzaju stosowanych głównie do spożycia przez ludzi, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone
	- Wodorosty morskie i pozostałe algi
1212 21 00	- - Nadające się do spożycia przez ludzi		X
1212 29 00	- - Pozostałe		X
IV	SEKCJA IV - GOTOWE ARTYKUŁY SPOŻYWCZE; NAPOJE BEZALKOHOLOWE, ALKOHOLOWE I OCET; TYTOŃ I PRZEMYSŁOWE NAMIASTKI TYTONIU
16	DZIAŁ 16 - PRZETWORY Z MIĘSA, RYB LUB SKORUPIAKÓW, MIĘCZAKÓW LUB POZOSTAŁYCH B E Z KRĘGOWCÓW WODNYCH
1604	Ryby przetworzone lub zakonserwowane; kawior i namiastki kawioru przygotowane z ikry rybiej
1604 20	- Ryby inaczej przetworzone lub zakonserwowane
	- - Pozostałe
1604 20 90	- - - Z pozostałych ryb	14,0 %	B7	S	12,3 %	10,5 %	8,8 %	7,0 %	5,3 %	3,5 %	1,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- Krewetki
1605 21	- - W niehermetycznych pojemnikach
1605 21 10	- - - W bezpośrednich pojemnikach o zawartości netto nieprzekraczającej 2 kg	20,0 %	B15		18,8 %	17,5 %	16,3 %	15,0 %	13,8 %	12,5 %	11,3 %	10,0 %	8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %
1605 21 90	- - - Pozostałe	20,0 %	B15		18,8 %	17,5 %	16,3 %	15,0 %	13,8 %	12,5 %	11,3 %	10,0 %	8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %
1605 29 00	- - Pozostałe	20,0 %	B15		18,8 %	17,5 %	16,3 %	15,0 %	13,8 %	12,5 %	11,3 %	10,0 %	8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %
	- Mięczaki
1605 56 00	- - Małże i sercówki	20,0 %	B15		18,8 %	17,5 %	16,3 %	15,0 %	13,8 %	12,5 %	11,3 %	10,0 %	8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %
	- Pozostałe bezkręgowce wodne
1605 69 00	- - Pozostałe	26,0 %	B15		24,4 %	22,8 %	21,1 %	19,5 %	17,9 %	16,3 %	14,6 %	13,0 %	11,4 %	9,8 %	8,1 %	6,5 %	4,9 %	3,3 %	1,6 %	0,0 %
18	DZIAŁ 18 - KAKAO I PRZETWORY Z KAKAO
1806	Czekolada i pozostałe przetwory spożywcze zawierające kakao
1806 10	- Proszek kakaowy zawierający dodatek cukru lub innego środka słodzącego
1806 10 15	- - Niezawierający sacharozy lub zawierający mniej niż 5 % masy sacharozy (włącznie z cukrem inwertowanym wyrażonym jako sacharoza) lub izoglukozy wyrażonej jako sacharoza	8,0 %	R7 (- 25 %)	S	7,8 %	7,5 %	7,3 %	7,0 %	6,8 %	6,5 %	6,3 %	6,0 %	6,0 %	6,0 %	6,0 %	6,0 %	6,0 %	6,0 %	6,0 %	6,0 %
1806 10 20	- - Zawierający 5 % masy lub więcej, ale mniej niż 65 % masy, sacharozy (włącznie z cukrem inwertowanym wyrażonym jako sacharoza) lub izoglukozy wyrażonej jako sacharoza	8,0 % + 25,20 EUR/ 100 kg	R7 (- 25 %)	S	7,8 %+ 24,41 EUR/ 100 kg	7,5 % + 23,63 EUR/ 100 kg	7,3 % + 22,84 EUR/ 100 kg	7,0 % + 22,05 EUR/ 100 kg	6,8 % + 21,26 EUR/ 100 kg	6,5 % + 20,48 EUR/ 100 kg	6,3 % + 19,69 EUR/ 100 kg	6,0 % + 18,90 EUR/ 100 kg	6,0 % + 18,90 EUR/ 100 kg	6,0 % + 18,90 EUR/ 100 kg	6,0 % + 18,90 EUR/ 100 kg	6,0 % + 18,90 EUR/ 100 kg	6,0 % + 18,90 EUR/ 100 kg	6,0 % + 18,90 EUR/ 100 kg	6,0 % + 18,90 EUR/ 100 kg	6,0 % + 18,90 EUR/ 100 kg
1806 10 30	- - Zawierający 65 % masy lub więcej, ale mniej niż 80 % masy, sacharozy (włącznie z cukrem inwertowanym wyrażonym jako sacharoza) lub izoglukozy wyrażonej jako sacharoza	8,0 % + 31,40 EUR/ 100 kg	R7 (- 25 %)	S	7,8 % + 30,42 EUR/ 100 kg	7,5 % + 29,44 EUR/ 100 kg	7,3 % + 28,46 EUR/ 100 kg	7,0 % + 27,48 EUR/ 100 kg	6,8 % + 26,49 EUR/ 100 kg	6,5 % + 25,51 EUR/ 100 kg	6,3 % + 24,53 EUR/ 100 kg	6,0 % + 23,55 EUR/ 100 kg	6,0 % + 23,55 EUR/ 100 kg	6,0 % + 23,55 EUR/ 100 kg	6,0 % + 23,55 EUR/ 100 kg	6,0 % + 23,55 EUR/ 100 kg	6,0 % + 23,55 EUR/ 100 kg	6,0 % + 23,55 EUR/ 100 kg	6,0 % + 23,55 EUR/ 100 kg	6,0 % + 23,55 EUR/ 100 kg
1806 10 90	- - Zawierający 80 % masy lub więcej sacharozy (włącznie z cukrem inwertowanym wyrażonym jako sacharoza) lub izoglukozy wyrażonej jako sacharoza	8,0 % + 41,90 EUR/ 100 kg	R7 (- 25 %)	S	7,8 % + 40,59 EUR/ 100 kg	7,5 % + 39,28 EUR/ 100 kg	7,3 % + 37,97 EUR/ 100 kg	7,0 %+ 36,66 EUR/ 100 kg	6,8 % + 35,35 EUR/ 100 kg	6,5 % + 34,04 EUR/ 100 kg	6,3 % + 32,73 EUR/ 100 kg	6,0 % + 31,43 EUR/ 100 kg	6,0 % + 31,43 EUR/ 100 kg	6,0 % + 31,43 EUR/ 100 kg	6,0 % + 31,43 EUR/ 100 kg	6,0 % + 31,43 EUR/ 100 kg	6,0 % + 31,43 EUR/ 100 kg	6,0 % + 31,43 EUR/ 100 kg	6,0 % + 31,43 EUR/ 100 kg	6,0 % + 31,43 EUR/ 100 kg
19	DZIAŁ 19 - PRZETWORY ZE ZBÓŻ, MĄKI, SKROBI LUB MLEKA; PIECZYWA CUKIERNICZE
1901	Ekstrakt słodowy; przetwory spożywcze z mąki, kasz, mączki, skrobi lub z ekstraktu słodowego, niezawierające kakao lub zawierające mniej niż 40 % masy kakao, obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; przetwory spożywcze z towarów objętych pozycjami od 0401 do 0404, niezawierające kakao lub zawierające mniej niż 5 % masy kakao, obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone
1901 10 00	- Preparaty odpowiednie dla niemowląt lub małych dzieci, pakowane do sprzedaży detalicznej	7,6 % + EA	R10 (- 66 %)		7,1 % + 0,940 EA	6,7 % + 0,880 EA	6,2 % + 0,820 EA	5,8 % + 0,760 EA	5,3 % + 0,700 EA	4,9 % + 0,640 EA	4,4 % + 0,580 EA	4,0 % + 0,520 EA	3,5 % + 0,460 EA	3,0 % + 0,400 EA	2,6 % + 0,340 EA	2,6 % + 0,340 EA	2,6 % + 0,340 EA	2,6 % + 0,340 EA	2,6 % + 0,340 EA	2,6 % + 0,340 EA
1901 20 00	- Mieszaniny i ciasta, do wytworzenia wyrobów piekarniczych objętych pozycją 1905	7,6 % + EA	R7 (- 25 %)		7,4 % + 0,968 EA	7,1 % + 0,937 EA	6,9 % + 0,906 EA	6,7 % + 0,875 EA	6,4 % + 0,843 EA	6,2 % + 0,812 EA	5,9 % + 0,781 EA	5,7 % + 0,750 EA	5,7 % + 0,750 EA	5,7 % + 0,750 EA	5,7 % + 0,750 EA	5,7 % + 0,750 EA	5,7 % + 0,750 EA	5,7 % + 0,750 EA	5,7 % + 0,750 EA	5,7 % + 0,750 EA
1901 90	- Pozostałe
	- - Pozostałe
1901 90 99	- - - Pozostałe	7,6 % + EA	R10 (- 25 %)	S	7,4 % + 0,977 EA	7,3 % + 0,954 EA	7,1 % + 0,931 EA	6,9 % + 0,909 EA	6,7 % + 0,886 EA	6,6 % + 0,863 EA	6,4 % + 0,840 EA	6,2 % + 0,818 EA	6,0 % + 0,796 EA	5,9 % + 0,772 EA	5,7 % + 0,750 EA	5,7 % + 0,750 EA	5,7 % + 0,750 EA	5,7 % + 0,750 EA	5,7 % + 0,750 EA	5,7 % + 0,750 EA
1904	Przetwory spożywcze otrzymane przez spęcznianie lub prażenie zbóż, lub produktów zbożowych (na przykład płatki kukurydziane); zboża (inne niż kukurydza) w postaci ziarna lub w postaci płatków, lub inaczej przetworzonego ziarna (z wyjątkiem mąki, kasz i mączki), wstępnie obgotowane lub inaczej przygotowane, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone
1904 10	- Przetwory spożywcze otrzymane przez spęcznianie lub prażenie zbóż lub produktów zbożowych
1904 10 30	- - Otrzymane z ryżu		X
1904 10 90	- - Pozostałe	5,1 % + 33,60 EUR/ 100 kg	R7 (- 50 %)	S	4,8 % + 31,50 EUR/ 100 kg	4,5 % + 29,40 EUR/ 100 kg	4,1 % + 27,30 EUR/ 100 kg	3,8 % + 25,20 EUR/ 100 kg	3,5 % + 23,10 EUR/ 100 kg	3,2 % + 21,00 EUR/ 100 kg	2,9 % + 18,90 EUR/ 100 kg	2,6 % + 16,80 EUR/ 100 kg	2,6 % + 16,80 EUR/ 100 kg	2,6 % + 16,80 EUR/ 100 kg	2,6 % + 16,80 EUR/ 100 kg	2,6 % + 16,80 EUR/ 100 kg	2,6 % + 16,80 EUR/ 100 kg	2,6 % + 16,80 EUR/ 100 kg	2,6 % + 16,80 EUR/ 100 kg	2,6 % + 16,80 EUR/ 100 kg
1904 20	- Przetwory spożywcze otrzymane z nieprażonych płatków zbożowych lub z mieszaniny nieprażonych płatków zbożowych i prażonych płatków zbożowych lub zbóż spęcznionych
	- - Pozostałe
1904 20 95	- - - Otrzymane z ryżu		X
1904 20 99	- - - Pozostałe	5,1 % + 33,60 EUR/ 100 kg	R7 (- 50 %)	S	4,8 % + 31,50 EUR/ 100 kg	4,5 % + 29,40 EUR/ 100 kg	4,1 % + 27,30 EUR/ 100 kg	3,8 % + 25,20 EUR/ 100 kg	3,5 % + 23,10 EUR/ 100 kg	3,2 % + 21,00 EUR/ 100 kg	2,9 % + 18,90 EUR/ 100 kg	2,6 % + 16,80 EUR/ 100 kg	2,6 % + 16,80 EUR/ 100 kg	2,6 % + 16,80 EUR/ 100 kg	2,6 % + 16,80 EUR/ 100 kg	2,6 % + 16,80 EUR/ 100 kg	2,6 % + 16,80 EUR/ 100 kg	2,6 % + 16,80 EUR/ 100 kg	2,6 % + 16,80 EUR/ 100 kg	2,6 % + 16,80 EUR/ 100 kg
1904 30 00	- Pszenica spęczniona	8,3 % + 25,70 EUR/ 100 kg	R10 (- 25 %)	S	8,1 % + 25,12 EUR/ 100 kg	7,9 % + 24,53 EUR/ 100 kg	7,7 % + 23,95 EUR/ 100 kg	7,5 % + 23,36 EUR/ 100 kg	7,4 % + 22,78 EUR/ 100 kg	7,2 % + 22,20 EUR/ 100 kg	7,0 % + 21,61 EUR/ 100 kg	6,8 % + 21,03 EUR/ 100 kg	6,6 % + 20,44 EUR/ 100 kg	6,4 % + 19,86 EUR/ 100 kg	6,2 % + 19,28 EUR/ 100 kg	6,2 % + 19,28 EUR/ 100 kg	6,2 % + 19,28 EUR/ 100 kg	6,2 % + 19,28 EUR/ 100 kg	6,2 % + 19,28 EUR/ 100 kg	6,2 % + 19,28 EUR/ 100 kg
1904 90	- Pozostałe
1904 90 10	- - Otrzymane z ryżu		X
1904 90 80	- - Pozostałe	8,3 % + 25,70 EUR/ 100 kg	R10 (- 25 %)	S	8,1 % + 25,12 EUR/ 100 kg	7,9 % + 24,53 EUR/ 100 kg	7,7 % + 23,95 EUR/ 100 kg	7,5 % + 23,36 EUR/ 100 kg	7,4 % + 22,78 EUR/ 100 kg	7,2 % + 22,20 EUR/ 100 kg	7,0 % + 21,61 EUR/ 100 kg	6,8 % + 21,03 EUR/ 100 kg	6,6 % + 20,44 EUR/ 100 kg	6,4 % + 19,86 EUR/ 100 kg	6,2 % + 19,28 EUR/ 100 kg	6,2 % + 19,28 EUR/ 100 kg	6,2 % + 19,28 EUR/ 100 kg	6,2 % + 19,28 EUR/ 100 kg	6,2 % + 19,28 EUR/ 100 kg	6,2 % + 19,28 EUR/ 100 kg
20	DZIAŁ 20 - PRZETWORY Z WARZYW, OWOCÓW, ORZECHÓW LUB POZOSTAŁYCH CZĘŚCI ROŚLIN
2009	Soki owocowe (włączając moszcz gronowy) i soki warzywne, niesfermentowane i niezawierające dodatku alkoholu, nawet z dodatkiem cukru lub innej substancji słodzącej
	- Sok winogronowy (włączając moszcz gronowy)
2009 61	- - O liczbie Brixa nieprzekraczającej 30
2009 61 10	- - - O wartości przekraczającej 18 € za 100 kg masy netto	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
2009 69	- - Pozostały
	- - - O liczbie Brixa przekraczającej 67
2009 69 19	- - - - Pozostały	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
	- - - O liczbie Brixa przekraczającej 30, ale nieprzekraczającej 67
	- - - - O wartości przekraczającej 18 € za 100 kg masy netto
2009 69 51	- - - - - Zagęszczony	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
2009 69 59	- - - - - Pozostały	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
21	DZIAŁ 21 - RÓŻNE PRZETWORY SPOŻYWCZE
2101	Ekstrakty, esencje i koncentraty kawy, herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej) oraz przetwory na bazie tych produktów lub na bazie kawy, herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej); cykoria palona i pozostałe palone namiastki kawy oraz ich ekstrakty, esencje i koncentraty
	- Ekstrakty, esencje i koncentraty kawy oraz przetwory na bazie tych ekstraktów, esencji lub koncentratów, lub na bazie kawy
2101 12	- - Przetwory na bazie tych ekstraktów, esencji lub koncentratów, lub na bazie kawy
2101 12 92	- - - Przetwory na bazie tych ekstraktów, esencji lub koncentratów kawy	11,5 %	R5 (- 50 %)	S	10,5 %	9,6 %	8,6 %	7,7 %	6,7 %	5,8 %	5,8 %	5,8 %	5,8 %	5,8 %	5,8 %	5,8 %	5,8 %	5,8 %	5,8 %	5,8 %
2101 12 98	- - - Pozostałe	9,0 % + EA	R10 (- 50 %)	S	8,6 % + 0,954 EA	8,2 % + 0,909 EA	7,8 % + 0,863 EA	7,4 % + 0,818 EA	7,0 % + 0,772 EA	6,5 % + 0,727 EA	6,1 % + 0,681 EA	5,7 % + 0,636 EA	5,3 % + 0,590 EA	4,9 % + 0,545 EA	4,5 % + 0,500 EA	4,5 % + 0,500 EA	4,5 % + 0,500 EA	4,5 % + 0,500 EA	4,5 % + 0,500 EA	4,5 % + 0,500 EA
2101 20	- Ekstrakty, esencje i koncentraty herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej) i przetwory na bazie tych ekstraktów, esencji lub koncentratów, lub na bazie herbaty, lub maté (herbaty paragwajskiej)
	- - Przetwory
2101 20 98	- - - Pozostałe	6,5 % + EA	R10 (- 50 %)	S	6,2 % + 0,954 EA	5,9 % + 0,909 EA	5,6 % + 0,863 EA	5,3 % + 0,818 EA	5,0 % + 0,772 EA	4,7 % + 0,727 EA	4,4 % + 0,681 EA	4,1 % + 0,636 EA	3,8 % + 0,590 EA	3,5 % + 0,545 EA	3,3 % + 0,500 EA	3,3 % + 0,500 EA	3,3 % + 0,500 EA	3,3 % + 0,500 EA	3,3 % + 0,500 EA	3,3 % + 0,500 EA
2105 00	Lody i pozostałe lody jadalne, nawet zawierające kakao
	- Zawierające tłuszcz mleka
2105 00 91	- - 3 % masy lub więcej, ale mniej niż 7 % masy	8,0 % + 38,50 EUR/ 100 kg maks. 18,1 % + 7,00 EUR/ 100 kg	R5 (- 70 %)	S	7,1 % + 34,01 EUR/ 100 kg maks. 16,0 % + 6,18 EUR/ 100 kg	6,1 % + 29,52 EUR/ 100 kg maks. 13,9 % + 5,37 EUR/ 100 kg	5,2 % + 25,03 EUR/ 100 kg maks. 11,8 % + 4,55 EUR/ 100 kg	4,3 % + 20,53 EUR/ 100 kg maks. 9,7 % + 3,73 EUR/ 100 kg	3,3 % + 16,04 EUR/ 100 kg maks. 7,5 % + 2,92 EUR/ 100 kg	2,4 % + 11,55 EUR/ 100 kg maks. 5,4 % + 2,10 EUR/ 100 kg	2,4 % + 11,55 EUR/ 100 kg maks. 5,4 % + 2,10 EUR/ 100 kg	2,4 % + 11,55 EUR/ 100 kg maks. 5,4 % + 2,10 EUR/ 100 kg	2,4 % + 11,55 EUR/ 100 kg maks. 5,4 % + 2,10 EUR/ 100 kg	2,4 % + 11,55 EUR/ 100 kg maks. 5,4 % + 2,10 EUR/ 100 kg	2,4 % + 11,55 EUR/ 100 kg maks. 5,4 % + 2,10 EUR/ 100 kg	2,4 % + 11,55 EUR/ 100 kg maks. 5,4 % + 2,10 EUR/ 100 kg	2,4 % + 11,55 EUR/ 100 kg maks. 5,4 % + 2,10 EUR/ 100 kg	2,4 % + 11,55 EUR/ 100 kg maks. 5,4 % + 2,10 EUR/ 100 kg	2,4 % + 11,55 EUR/ 100 kg maks. 5,4 % + 2,10 EUR/ 100 kg	2,4 % + 11,55 EUR/ 100 kg maks. 5,4 % + 2,10 EUR/ 100 kg
2105 00 99	- - 7 % masy lub więcej	7,9 % + 54,00 EUR/ 100 kg maks. 17,8 % + 6,90 EUR/ 100 kg	R5 (- 70 %)	S	7,0 % + 47,70 EUR/ 100 kg maks. 15,7 % + 6,10 EUR/ 100 kg	6,1 % + 41,40 EUR/ 100 kg maks. 13,6 % + 5,29 EUR/ 100 kg	5,1 % + 35,10 EUR/ 100 kg maks. 11,6 % + 4,49 EUR/ 100 kg	4,2 % + 28,80 EUR/ 100 kg maks. 9,5 % + 3,68 EUR/ 100 kg	3.3 % + 22,50 EUR/ 100 kg maks. 7.4 % + 2,88 EUR/ 100 kg	2,4 % + 16,20 EUR/ 100 kg maks. 5,3 % + 2,07 EUR/ 100 kg	2,4 % + 16,20 EUR/ 100 kg maks. 5,3 % + 2,07 EUR/ 100 kg	2,4 % + 16,20 EUR/ 100 kg maks. 5,3 % + 2,07 EUR/ 100 kg	2,4 % + 16,20 EUR/ 100 kg maks. 5,3 % + 2,07 EUR/ 100 kg	2,4 % + 16,20 EUR/ 100 kg maks. 5,3 % + 2,07 EUR/ 100 kg	2,4 % + 16,20 EUR/ 100 kg maks. 5,3 % + 2,07 EUR/ 100 kg	2,4 % + 16,20 EUR/ 100 kg maks. 5,3 % + 2,07 EUR/ 100 kg	2,4 % + 16,20 EUR/ 100 kg maks. 5,3 % + 2,07 EUR/ 100 kg	2,4 % + 16,20 EUR/ 100 kg maks. 5,3 % + 2,07 EUR/ 100 kg	2,4 % + 16,20 EUR/ 100 kg maks. 5,3 % + 2,07 EUR/ 100 kg	2,4 % + 16,20 EUR/ 100 kg maks. 5,3 % + 2,07 EUR/ 100 kg
2106	Przetwory spożywcze, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone
2106 10	- Koncentraty białkowe i teksturowane substancje białkowe
2106 10 80	- - Pozostałe	0,0 % + EA	R7 (- 70 %)	S	0,0 % + 0,912 EA	0,0 % + 0,825 EA	0,0 % + 0,737 EA	0,0 % + 0,650 EA	0,0 % + 0,562 EA	0,0 % + 0,475 EA	0,0 % + 0,387 EA	0,0 % + 0,300 EA	0,0 % + 0,300 EA	0,0 % + 0,300 EA	0,0 % + 0,300 EA	0,0 % + 0,300 EA	0,0 % + 0,300 EA	0,0 % + 0,300 EA	0,0 % + 0,300 EA	0,0 % + 0,300 EA
2106 90	- Pozostałe
	- - Pozostałe
2106 90 98	- - - Pozostałe	9,0 % + EA	R5 (- 50 %)	S	8,3 % + 0,916 EA	7,5 % + 0,833 EA	6,8 % + 0,750 EA	6 % + 0,666 EA	5,3 % + 0,583 EA	4,5 % + 0,500 EA	4,5 % + 0,500 EA	4,5 % + 0,500 EA	4,5 % + 0,500 EA	4,5 % + 0,500 EA	4,5 % + 0,500 EA	4,5 % + 0,500 EA	4,5 % + 0,500 EA	4,5 % + 0,500 EA	4,5 % + 0,500 EA	4,5 % + 0,500 EA
22	DZIAŁ 22 - NAPOJE BEZALKOHOLOWE, ALKOHOLOWE I OCET
2204	Wino ze świeżych winogron, włącznie z winami wzmocnionymi; moszcz gronowy, inny niż ten objęty pozycją 2009
2204 30	- Pozostały moszcz gronowy
	- - Pozostały
	- - - O gęstości 1,33 g/cm3 lub mniejszej w 20 °C, i o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu nieprzekraczającej 1 % obj.
2204 30 92	- - - - Zagęszczony	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
2204 30 94	- - - - Pozostały	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
	- - - Pozostały
2204 30 96	- - - - Zagęszczony	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
2204 30 98	- - - - Pozostały	Cena wejścia	Cena wejścia		Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia	Cena wejścia
23	DZIAŁ 23 - POZOSTAŁOŚCI I ODPADY PRZEMYSŁU SPOŻYWCZEGO; GOTOWA KARMA DLA ZWIERZĄT
2309	Preparaty, w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt
2309 90	- Pozostałe
2309 90 10	- - Roztwory z ryb lub ssaków morskich	3,8 %	B7	S	3,3 %	2,9 %	2,4 %	1,9 %	1,4 %	1,0 %	0,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
VI	SEKCJA VI - PRODUKTY PRZEMYSŁU CHEMICZNEGO LUB PRZEMYSŁÓW POKREWNYCH
29	DZIAŁ 29 - CHEMIKALIA ORGANICZNE
	X. ZWIĄZKI ORGANICZNO-NIEORGANICZNE, ZWIĄZKI HETEROCYKLICZNE, KWASY NUKLEINOWE I ICH SOLE ORAZ SULFONAMIDY
2933	Związki heterocykliczne tylko z heteroatomem(-ami) azotu
	- Pozostałe
2933 92 00	- - Azynofosmetylowy (ISO)	6,5 %	B3		4,9 %	3,3 %	1,6 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
2933 99	- - Pozostałe
2933 99 80	- - - Pozostałe	6,5 %	B3		4,9 %	3,3 %	1,6 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
2934	Kwasy nukleinowe i ich sole, nawet niezdefiniowane chemicznie; pozostałe związki heterocykliczne
	- Pozostałe
2934 99	- - Pozostałe
2934 99 90	- - - Pozostałe	6,5 %	B3		4,9 %	3,3 %	1,6 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
32	DZIAŁ 32 - EKSTRAKTY GARBNIKÓW LUB ŚRODKÓW BARWIĄCYCH; GARBNIKI I ICH POCHODNE; BARWNIKI, PIGMENTY I POZOSTAŁE ŚRODKI BARWIĄCE; FARBY I LAKIERY; KIT I POZOSTAŁE MASY USZCZELNIAJĄCE; ATRAMENTY
3215	Farba drukarska, atrament do pisania, tusz kreślarski i pozostałe atramenty, nawet stężone lub stałe
	- Farba drukarska
3215 19	- - Pozostała
3215 19 90	- - - Pozostała	6,5 %	B3		4,9 %	3,3 %	1,6 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
3215 90	- Pozostałe
3215 90 70	- - Pozostałe	6,5 %	B7		5,7 %	4,9 %	4,1 %	3,3 %	2,4 %	1,6 %	0,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
VII	SEKCJA VII - TWORZYWA SZTUCZNE I ARTYKUŁY Z NICH; KAUCZUK I ARTYKUŁY Z KAUCZUKU
39	DZIAŁ 39 - TWORZYWA SZTUCZNE I ARTYKUŁY Z NICH
	II. ODPADY, ŚCINKI I BRAKI; PÓŁFABRYKATY; ARTYKUŁY
3923	Artykuły do transportu lub pakowania towarów, z tworzyw sztucznych; korki, pokrywki, kapsle i pozostałe zamknięcia, z tworzyw sztucznych
3923 10	- Pudełka, skrzynki, klatki i podobne artykuły
3923 10 90	- - Pozostałe	6,5 %	B10		5,9 %	5,3 %	4,7 %	4,1 %	3,5 %	3,0 %	2,4 %	1,8 %	1,2 %	0,6 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- Worki, torby (włącznie ze stożkami)
3923 21 00	- - Z polimerów etylenu	6,5 %	B10		5,9 %	5,3 %	4,7 %	4,1 %	3,5 %	3,0 %	2,4 %	1,8 %	1,2 %	0,6 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
3926	Pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z pozostałych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914
3926 90	- Pozostałe
	- - Pozostałe
3926 90 97	- - - Pozostałe	6,5 %	B7		5,7 %	4,9 %	4,1 %	3,3 %	2,4 %	1,6 %	0,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
40	DZIAŁ 40 - KAUCZUK I ARTYKUŁY Z KAUCZUKU
4011	Opony pneumatyczne, nowe, gumowe
4011 30 00	- W rodzaju stosowanych w statkach powietrznych	4,5 %	B3		3,4 %	2,3 %	1,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
4011 40 00	- W rodzaju stosowanych w motocyklach	4,5 %	B3		3,4 %	2,3 %	1,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
4011 80 00	- W rodzaju stosowanych w budowlanych, górniczych lub przemysłowych pojazdach i maszynach transportu bliskiego	4,0 %	EU10		4,0 %	4,0 %	4,0 %	4,0 %	4,0 %	4,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
4011 90 00	- Pozostałe	4,0 %	B3		3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
XII	SEKCJA XII - OBUWIE, NAKRYCIA GŁOWY, PARASOLE, PARASOLE PRZECIWSŁONECZNE, LASKI, STOŁKI MYŚLIWSKIE, BICZE, SZPICRUTY I ICH CZĘŚCI; PIÓRA PREPAROWANE I ARTYKUŁY Z NICH; KWIATY SZTUCZNE; ARTYKUŁY Z WŁOSÓW LUDZKICH
64	DZIAŁ 64 - OBUWIE, GETRY I TYM PODOBNE; CZĘŚCI TYCH ARTYKUŁÓW
6402	Pozostałe obuwie z podeszwami i cholewkami, z gumy lub tworzyw sztucznych
	- Pozostałe obuwie
6402 99	- - Pozostałe
6402 99 05	- - - Zawierające metalowy nosek ochronny	17,0 %	B10		15,5 %	13,9 %	12,4 %	10,8 %	9,3 %	7,7 %	6,2 %	4,6 %	3,1 %	1,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- - - Pozostałe
6402 99 10	- - - - Z cholewkami z gumy	16,8 %	B10		15,3 %	13,7 %	12,2 %	10,7 %	9,2 %	7,6 %	6,1 %	4,6 %	3,1 %	1,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- - - - Z cholewkami z tworzyw sztucznych
	- - - - - Obuwie z przyszwą wykonaną z pasków lub mające jedno lub więcej wycięć
6402 99 31	- - - - - - W których wysokość podeszwy razem z obcasem przekracza 3 cm	16,8 %	B10		15,3 %	13,7 %	12,2 %	10,7 %	9,2 %	7,6 %	6,1 %	4,6 %	3,1 %	1,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
6402 99 39	- - - - - - Pozostałe	16,8 %	B10		15,3 %	13,7 %	12,2 %	10,7 %	9,2 %	7,6 %	6,1 %	4,6 %	3,1 %	1,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
6402 99 50	- - - - - Pantofle i pozostałe obuwie domowe	16,8 %	B10		15,3 %	13,7 %	12,2 %	10,7 %	9,2 %	7,6 %	6,1 %	4,6 %	3,1 %	1,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- - - - - Pozostałe, o długości podpodeszwy (podeszwy wewnętrznej)
6402 99 91	- - - - - - Mniejszej niż 24 cm	16,8 %	B10		15,3 %	13,7 %	12,2 %	10,7 %	9,2 %	7,6 %	6,1 %	4,6 %	3,1 %	1,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- - - - - - 24 cm lub większej
6402 99 93	- - - - - - - Obuwie, którego nie można określić ani jako męskie, ani jako damskie	16,8 %	B10		15,3 %	13,7 %	12,2 %	10,7 %	9,2 %	7,6 %	6,1 %	4,6 %	3,1 %	1,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- - - - - - - Pozostałe
6402 99 96	- - - - - - - - Męskie	16,8 %	B10		15,3 %	13,7 %	12,2 %	10,7 %	9,2 %	7,6 %	6,1 %	4,6 %	3,1 %	1,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
6402 99 98	- - - - - - - - Damskie	16,8 %	B10		15,3 %	13,7 %	12,2 %	10,7 %	9,2 %	7,6 %	6,1 %	4,6 %	3,1 %	1,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
6404	Obuwie z podeszwami z gumy, tworzyw sztucznych, skóry wyprawionej lub skóry wtórnej i cholewkami z materiałów włókienniczych
	- Obuwie z podeszwami z gumy lub tworzyw sztucznych
6404 19	- - Pozostałe
6404 19 10	- - - Pantofle i pozostałe obuwie domowe	16,9 %	B10		15,4 %	13,8 %	12,3 %	10,8 %	9,2 %	7,7 %	6,1 %	4,6 %	3,1 %	1,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
6404 19 90	- - - Pozostałe	16,9 %	B10		15,4 %	13,8 %	12,3 %	10,8 %	9,2 %	7,7 %	6,1 %	4,6 %	3,1 %	1,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
6404 20	- Obuwie z podeszwami ze skóry wyprawionej lub skóry wtórnej
6404 20 10	- - Pantofle i pozostałe obuwie domowe	17,0 %	B10		15,5 %	13,9 %	12,4 %	10,8 %	9,3 %	7,7 %	6,2 %	4,6 %	3,1 %	1,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
6404 20 90	- - Pozostałe	17,0 %	B10		15,5 %	13,9 %	12,4 %	10,8 %	9,3 %	7,7 %	6,2 %	4,6 %	3,1 %	1,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
6405	Pozostałe obuwie
6405 90	- Pozostałe
6405 90 10	- - Z podeszwami z gumy, tworzyw sztucznych, skóry wyprawionej lub skóry wtórnej	17,0 %	B10		15,5 %	13,9 %	12,4 %	10,8 %	9,3 %	7,7 %	6,2 %	4,6 %	3,1 %	1,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
XIII	SEKCJA XIII - ARTYKUŁY Z KAMIENIA, GIPSU, CEMENTU, AZBESTU, MIKI LUB PODOBNYCH MATERIAŁÓW; WYROBY CERAMICZNE; SZKŁO I WYROBY ZE SZKŁA
69	DZIAŁ 69 - WYROBY CERAMICZNE
	I. WYROBY Z KRZEMIONKOWYCH MĄCZEK KOPALNYCH LUB PODOBNYCH ZIEM KRZEMIONKOWYCH I WYROBY OGNIOTRWAŁE
6903	Pozostałe wyroby ceramiczne ogniotrwałe (na przykład retorty, tygle, mufle, dysze, korki, podpory, tygle probiercze do kupelacji, przewody, rury, osłony i pręty), inne niż te z krzemionkowych mączek kopalnych lub podobnych ziem krzemionkowych
6903 90	- Pozostałe
6903 90 90	- - Pozostałe	5,0 %	B3		3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
70	DZIAŁ 70 - SZKŁO I WYROBY ZE SZKŁA
7002	Szkło w postaci kulek (innych niż mikro-kulki objęte pozycją 7018), prętów lub rur, nieobrobione
7002 20	- Pręty
7002 20 10	- - Ze szkła optycznego	3,0 %	B3		2,3 %	1,5 %	0,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
7002 20 90	- - Pozostałe	3,0 %	B3		2,3 %	1,5 %	0,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
7019	Włókna szklane (włącznie z watą szklaną) oraz artykuły z nich (na przykład przędza, tkaniny)
	- Taśmy przędzy, niedoprzędy, przędza i nici szklane cięte
7019 19	- - Pozostałe
7019 19 10	- - - Z włókien ciągłych	7,0 %	B5		5,8 %	4,7 %	3,5 %	2,3 %	1,2 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
XV	SEKCJA XV - METALE NIESZLACHETNE I ARTYKUŁY Z METALI NIESZLACHETNYCH
76	DZIAŁ 76 - ALUMINIUM I ARTYKUŁY Z ALUMINIUM
7604	Sztaby, pręty i kształtowniki, z aluminium
	- Ze stopów aluminium
7604 29	- - Pozostałe
7604 29 90	- - - Kształtowniki	7,5 %	B5		6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
7607	Folia aluminiowa (nawet zadrukowana lub na podłożu z papieru, tektury, tworzyw sztucznych lub podobnych materiałów podłożowych), o grubości (z wyłączeniem dowolnego podłoża) nieprzekraczającej 0,2 mm
	- Bez podłoża
7607 11	- - Walcowana, ale nieobrobiona więcej
7607 11 90	- - - O grubości nie mniejszej niż 0,021 mm, ale nie większej niż 0,2 mm	7,5 %	B5		6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
7607 19	- - Pozostała
7607 19 90	- - - O grubości nie mniejszej niż 0,021 mm, ale nie większej niż 0,2 mm	7,5 %	B5		6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
7614	Splotki, kable, taśmy plecione i temu podobne, z aluminium, nieizolowane elektrycznie
7614 10 00	- Z rdzeniem stalowym	6,0 %	B5		5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
7616	Pozostałe artykuły z aluminium
	- Pozostałe
7616 99	- - Pozostałe
7616 99 90	- - - Pozostałe	6,0 %	B5		5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
81	DZIAŁ 81 - POZOSTAŁE METALE NIESZLACHETNE; CERMETALE; ARTYKUŁY Z TYCH MATERIAŁÓW
8108	Tytan i artykuły z tytanu, włączając odpady i złom
8108 20 00	- Tytan nieobrobiony plastycznie; proszki	5,0 %	B5		4,2 %	3,3 %	2,5 %	1,7 %	0,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8108 90	- Pozostałe
8108 90 50	- - Blachy grube, cienkie, taśma i folia	7,0 %	B5		5,8 %	4,7 %	3,5 %	2,3 %	1,2 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
82	DZIAŁ 82 - NARZĘDZIA, PRZYBORY, NOŻE, ŁYŻKI, WIDELCE I POZOSTAŁE SZTUĆCE Z METALI NIESZLACHETNYCH; ICH CZĘŚCI Z METALI NIESZLACHETNYCH
8207	Narzędzia wymienne do narzędzi ręcznych, nawet napędzanych mechanicznie lub do obrabiarek (na przykład do prasowania, tłoczenia, kucia na prasach, przebijania, wykrawania, gwintowania otworów lub wałków, wiercenia, wytaczania, przeciągania, frezowania, toczenia lub wkręcania), włączając ciągadła, ciągowniki lub matryce do wyciskania metalu oraz narzędzia do wiercenia w kamieniu lub do wierceń ziemnych
8207 30	- Narzędzia do prasowania, tłoczenia, kucia na prasach, przebijania lub wykrawania
8207 30 10	- - Do metalu	2,7 %	B3		2,0 %	1,4 %	0,7 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8211	Noże z ostrzami tnącymi, nawet ząbkowanymi (włączając noże ogrodnicze), inne niż noże objęte pozycją 8208, oraz ostrza do nich
	- Pozostałe
8211 92 00	- - Pozostałe noże z ostrzami stałymi	8,5 %	B5		7,1 %	5,7 %	4,3 %	2,8 %	1,4 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8211 93 00	- - Noże z ostrzami innymi niż stałe	8,5 %	B5		7,1 %	5,7 %	4,3 %	2,8 %	1,4 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
XVI	SEKCJA XVI - MASZYNY I URZĄDZENIA MECHANICZNE; SPRZĘT ELEKTRYCZNY; ICH CZĘŚCI; URZĄDZENIA DO REJESTRACJI I ODTWARZANIA DŹWIĘKU, URZĄDZENIA TELEWIZYJNE DO REJESTRACJI I ODTWARZANIA OBRAZU I DŹWIĘKU ORAZ CZĘŚCI I WYPOSAŻENIE DODATKOWE DO TYCH ARTYKUŁÓW
84	DZIAŁ 84 - REAKTORY JĄDROWE, KOTŁY, MASZYNY I URZĄDZENIA MECHANICZNE; ICH CZĘŚCI
8407	Silniki spalinowe z zapłonem iskrowym z tłokami wykonującymi ruch posuwisto-zwrotny lub obrotowy
8407 90	- Pozostałe silniki
	- - O pojemności skokowej przekraczającej 250 cm3
	- - - Pozostałe
8407 90 90	- - - - O mocy przekraczającej 10 kW	4,2 %	B3		3,2 %	2,1 %	1,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8408	Silniki spalinowe tłokowe z zapłonem samoczynnym (wysokoprężne i średnioprężne)
8408 20	- Silniki w rodzaju stosowanych do napędu pojazdów objętych działem 87
8408 20 10	- - Do montażu przemysłowego w: ciągnikach kierowanych przez pieszego objętych podpozycją 8701 10; pojazdach silnikowych objętych pozycją 8703; pojazdach silnikowych objętych pozycją 8704 z silnikiem o pojemności skokowej mniejszej niż 2 500 cm3; pojazdach silnikowych objętych pozycją 8705	2,7 %	B3		2,0 %	1,4 %	0,7 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8408 90	- Pozostałe silniki
	- - Pozostałe
	- - - Nowe, o mocy
8408 90 41	- - - - Nieprzekraczającej 15 kW	4,2 %	B3		3,2 %	2,1 %	1,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8408 90 43	- - - - Przekraczającej 15 kW, ale nieprzekraczającej 30 kW	4,2 %	B3		3,2 %	2,1 %	1,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8408 90 45	- - - - Przekraczającej 30 kW, ale nieprzekraczającej 50 kW	4,2 %	B3		3,2 %	2,1 %	1,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8408 90 47	- - - - Przekraczającej 50 kW, ale nieprzekraczającej 100 kW	4,2 %	B3		3,2 %	2,1 %	1,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8408 90 61	- - - - Przekraczającej 100 kW, ale nieprzekraczającej 200 kW	4,2 %	B3		3,2 %	2,1 %	1,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8411	Silniki turboodrzutowe, turbośmigłowe oraz inne turbiny gazowe
	- Silniki turboodrzutowe
8411 12	- - O ciągu przekraczającym 25 kN
8411 12 80	- - - O ciągu przekraczającym 132 kN	2,7 %	B3		2,0 %	1,4 %	0,7 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- Pozostałe turbiny gazowe
8411 82	- - O mocy przekraczającej 5 000 kW
8411 82 80	- - - O mocy przekraczającej 50 000 kW	4,1 %	B3		3,1 %	2,1 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- Części
8411 91 00	- - Silników turboodrzutowych lub turbośmigłowych	2,7 %	B3		2,0 %	1,4 %	0,7 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8411 99 00	- - Pozostałe	4,1 %	B3		3,1 %	2,1 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8412	Pozostałe silniki i siłowniki
	- Silniki i siłowniki hydrauliczne
8412 29	- - Pozostałe
	- - - Pozostałe
8412 29 81	- - - - Silniki hydrauliczne	4,2 %	B3		3,2 %	2,1 %	1,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- Silniki i siłowniki pneumatyczne
8412 31 00	- - Liniowe (cylindry)	4,2 %	B3		3,2 %	2,1 %	1,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8415	Klimatyzatory, zawierające wentylator napędzany silnikiem oraz elementy służące do zmiany temperatury i wilgotności, włączając klimatyzatory nieposiadające możliwości oddzielnej regulacji wilgotności
8415 10	- W rodzaju przeznaczonych do zamocowania do okna, ściany, sufitu lub podłogi, samodzielne lub w systemach złożonych z oddzielnych części (system typu "split")
8415 10 90	- - W systemach złożonych z oddzielnych części (typu "split")	2,5 %	B3		1,9 %	1,3 %	0,6 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- Pozostałe
8415 81 00	- - Zawierające agregat chłodniczy oraz zawór odwracający cykl chłodzenia/grzania (odwracalne pompy ciepła)	2,7 %	B3		2,0 %	1,4 %	0,7 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8427	Wózki widłowe; inne wozy i wózki transportu wewnętrznego wyposażone w urządzenia podnoszące lub przenoszące
8427 20	- Pozostałe wozy i wózki samobieżne
	- - O wysokości podnoszenia 1 m lub większej
8427 20 19	- - - Pozostałe	4,5 %	B3		3,4 %	2,3 %	1,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8431	Części nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie do urządzeń objętych pozycjami od 8425 do 8430
8431 20 00	- Urządzeń objętych pozycją 8427	4,0 %	B3		3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8456	Obrabiarki do obróbki dowolnego materiału przez usuwanie materiału za pomocą lasera lub innej wiązki światła lub fotonów, metodą ultradźwiękową, elektroerozyjną, elektrochemiczną, za pomocą wiązki elektronów, wiązki jonów lub łuku plazmowego; maszyny do cięcia strumieniem wody
8456 30	- Obrabiające za pomocą elektroerozji
	- - Sterowane numerycznie
8456 30 11	- - - Wycinarki drutowe	3,5 %	B3		2,6 %	1,8 %	0,9 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8458	Tokarki (włączając centra tokarskie) do usuwania metalu
	- Tokarki poziome
8458 11	- - Sterowane numerycznie
8458 11 20	- - - Centra tokarskie	2,7 %	B3		2,0 %	1,4 %	0,7 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- - - Automaty tokarskie
8458 11 41	- - - - Jednowrzecionowe	2,7 %	B3		2,0 %	1,4 %	0,7 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8458 11 49	- - - - Wielowrzecionowe	2,7 %	B3		2,0 %	1,4 %	0,7 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8458 11 80	- - - Pozostałe	2,7 %	B3		2,0 %	1,4 %	0,7 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8482	Łożyska toczne
8482 10	- Łożyska kulkowe
8482 10 10	- - O największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 30 mm	8,0 %	B7		7,0 %	6,0 %	5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8482 10 90	- - Pozostałe	8,0 %	B7		7,0 %	6,0 %	5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8482 20 00	- Łożyska wałeczkowe stożkowe, włączając łożyska bez pierścienia wewnętrznego lub zewnętrznego	8,0 %	B7		7,0 %	6,0 %	5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8482 30 00	- Łożyska baryłkowe	8,0 %	B5		6,7 %	5,3 %	4,0 %	2,7 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8482 40 00	- Łożyska igiełkowe	8,0 %	B7		7,0 %	6,0 %	5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8482 50 00	- Pozostałe łożyska wałeczkowe	8,0 %	B7		7,0 %	6,0 %	5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8482 80 00	- Pozostałe, włączając kombinowane łożyska kulkowo-wałeczkowe	8,0 %	B5		6,7 %	5,3 %	4,0 %	2,7 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- Części
8482 91	- - Kulki, igiełki i wałeczki
8482 91 90	- - - Pozostałe	7,7 %	B5		6,4 %	5,1 %	3,9 %	2,6 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8482 99 00	- - Pozostałe	8,0 %	B5		6,7 %	5,3 %	4,0 %	2,7 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8483	Wały napędowe (włączając wały krzywkowe i wały wykorbione) i korby; obudowy łożysk i łożyska ślizgowe; mechanizmy i przekładnie zębate; mechanizmy śrubowo-kulkowe lub śrubowo-wałeczkowe; skrzynie przekładniowe i pozostałe układy zmieniające prędkość, włączając przemienniki momentu obrotowego; koła zamachowe i koła pasowe lub linowe, włączając wielokrążki i zblocza; sprzęgła rozłączne i nierozłączne (włączając przeguby uniwersalne)
8483 10	- Wały napędowe (włączając wały krzywkowe i wały wykorbione) i korby
	- - Korby i wały wykorbione
8483 10 21	- - - Z żeliwa lub staliwa	4,0 %	B5		3,3 %	2,7 %	2,0 %	1,3 %	0,7 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8483 10 25	- - - Ze stali kutej swobodnie	4,0 %	B5		3,3 %	2,7 %	2,0 %	1,3 %	0,7 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8483 10 29	- - - Pozostałe	4,0 %	B5		3,3 %	2,7 %	2,0 %	1,3 %	0,7 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8483 10 50	- - Wały przegubowe	4,0 %	B5		3,3 %	2,7 %	2,0 %	1,3 %	0,7 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8483 20 00	- Obudowy łożysk, zawierające łożyska toczne	6,0 %	B5		5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
85	DZIAŁ 85 - MASZYNY I URZĄDZENIA ELEKTRYCZNE ORAZ ICH CZĘŚCI; URZĄDZENIA DO REJESTRACJI I ODTWARZANIA DŹWIĘKU, URZĄDZENIA TELEWIZYJNE DO REJESTRACJI I ODTWARZANIA OBRAZU I DŹWIĘKU ORAZ CZĘŚCI I WYPOSAŻENIE DODATKOWE DO TYCH ARTYKUŁÓW
8501	Silniki elektryczne i prądnice (z wyłączeniem zespołów prądotwórczych)
	- Pozostałe silniki prądu stałego; prądnice prądu stałego
8501 32 00	- - O mocy wyjściowej przekraczającej 750 W, ale nieprzekraczającej 75 kW	2,7 %	B3		2,0 %	1,4 %	0,7 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8504	Transformatory elektryczne, przekształtniki (na przykład prostowniki) oraz wzbudniki
	- Pozostałe transformatory
8504 32 00	- - O mocy wyjściowej przekraczającej 1 kVA, ale nieprzekraczającej 16 kVA	3,7 %	B3		2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8504 33 00	- - O mocy wyjściowej przekraczającej 16 kVA, ale nieprzekraczającej 500 kVA	3,7 %	B3		2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8506	Ogniwa i baterie galwaniczne
8506 10	- Z ditlenkiem manganu
	- - Alkaliczne (zasadowe)
8506 10 11	- - - Ogniwa cylindryczne	4,7 %	B3		3,5 %	2,4 %	1,2 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8506 10 18	- - - Pozostałe	4,7 %	B3		3,5 %	2,4 %	1,2 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8506 40 00	- Tlenkowo-srebrowe	4,7 %	B3		3,5 %	2,4 %	1,2 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8506 50	- Litowe
8506 50 10	- - Ogniwa cylindryczne	4,7 %	B3		3,5 %	2,4 %	1,2 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8506 50 30	- - Ogniwa guzikowe	4,7 %	B3		3,5 %	2,4 %	1,2 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8506 50 90	- - Pozostałe	4,7 %	B3		3,5 %	2,4 %	1,2 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8506 80	- Pozostałe ogniwa i baterie galwaniczne
8506 80 80	- - Pozostałe	4,7 %	B3		3,5 %	2,4 %	1,2 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8506 90 00	- Części	4,7 %	B3		3,5 %	2,4 %	1,2 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8507	Akumulatory elektryczne, włącznie z separatorami, nawet prostokątnymi (włączając kwadratowe)
8507 20	- Pozostałe akumulatory kwasowo-ołowiowe
8507 20 80	- - Pozostałe	3,7 %	B7		3,2 %	2,8 %	2,3 %	1,9 %	1,4 %	0,9 %	0,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8513	Przenośne lampy elektryczne przystosowane do zasilania z własnego źródła energii (na przykład suchych baterii, akumulatorów, prądnic), inne niż sprzęt oświetleniowy objęty pozycją 8512
8513 10 00	- Lampy	5,7 %	B3		4,3 %	2,9 %	1,4 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8513 90 00	- Części	5,7 %	B3		4,3 %	2,9 %	1,4 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8519	Aparatura do rejestrowania lub odtwarzania dźwięku
8519 20	- Aparatura uruchamiana monetami, banknotami, kartami bankowymi, żetonami lub innymi środkami płatniczymi
	- - Pozostałe
8519 20 91	- - - Z laserowym systemem odczytu	9,5 %	B5		7,9 %	6,3 %	4,8 %	3,2 %	1,6 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8527	Aparatura odbiorcza do radiofonii, nawet połączona w tej samej obudowie z aparaturą do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub zegarem
	- Odbiorniki radiowe nienadające się do pracy bez zewnętrznego źródła zasilania, w rodzaju stosowanych w pojazdach silnikowych
8527 21	- - Połączone z aparaturą do zapisu lub odtwarzania dźwięku
	- - - Pozostałe
8527 21 70	- - - - Z laserowym systemem odczytu	14,0 %	B7		12,3 %	10,5 %	8,8 %	7,0 %	5,3 %	3,5 %	1,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- - - - Pozostałe
8527 21 92	- - - - - Kasetowa z analogowym i cyfrowym systemem odczytu	14,0 %	B7		12,3 %	10,5 %	8,8 %	7,0 %	5,3 %	3,5 %	1,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8527 21 98	- - - - - Pozostałe	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8528	Monitory i projektory, niezawierające aparatury odbiorczej do telewizji; aparatura odbiorcza do telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu
	- Pozostałe monitory
8528 59 00	- - Pozostałe	14,0 %	B10		12,7 %	11,5 %	10,2 %	8,9 %	7,6 %	6,4 %	5,1 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- Projektory
8528 69	- - Pozostałe
8528 69 80	- - - Pozostałe	14,0 %	B10		12,7 %	11,5 %	10,2 %	8,9 %	7,6 %	6,4 %	5,1 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8528 72	- - Pozostała, kolorowa
8528 72 10	- - - Aparatura do projekcji telewizyjnej	14,0 %	B5		11,7 %	9,3 %	7,0 %	4,7 %	2,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8528 72 20	- - - Aparatura zawierająca urządzenia wideo do zapisu lub odtwarzania	14,0 %	B5		11,7 %	9,3 %	7,0 %	4,7 %	2,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- - - Pozostała
8528 72 30	- - - - Z lampą kineskopową zintegrowaną	14,0 %	B5		11,7 %	9,3 %	7,0 %	4,7 %	2,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8528 72 40	- - - - Z ekranem z technologią wyświetlania ciekłokrystalicznego (LCD)	14,0 %	B5		11,7 %	9,3 %	7,0 %	4,7 %	2,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8528 72 60	- - - - Z ekranem, w którym zastosowano plazmową technologię wyświetlania (PDP)	14,0 %	B5		11,7 %	9,3 %	7,0 %	4,7 %	2,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8528 72 80	- - - - Pozostała	14,0 %	B5		11,7 %	9,3 %	7,0 %	4,7 %	2,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8537	Tablice, panele, konsole, pulpity, szafy i pozostałe układy wspornikowe, wyposażone przynajmniej w dwa lub więcej urządzeń objętych pozycją 8535 lub 8536, służące do elektrycznego sterowania lub rozdziału energii elektrycznej, włącznie z układami zawierającymi przyrządy lub aparaturę, objęte działem 90, oraz aparatura sterowana numerycznie, inna niż aparatura połączeniowa objęta pozycją 8517
8537 10	- Do napięć nieprzekraczających 1 000 V
	- - Pozostałe
8537 10 91	- - - Urządzenia sterujące z programowalną pamięcią	2,1 %	B5		1,8 %	1,4 %	1,1 %	0,7 %	0,4 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8537 10 98	- - - Pozostałe	2,1 %	B5		1,8 %	1,4 %	1,1 %	0,7 %	0,4 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8540	Lampy elektronowe z termokatodą, o zimnej katodzie lub z fotokatodą (na przykład elektronowe lampy próżniowe, wyładowcze lub gazowane, rtęciowe lampy prostownicze, lampy elektronopromieniowe, telewizyjne lampy analizujące)
	- Kineskopy do odbiorników telewizyjnych, włącznie z kineskopami do monitorów wideo
8540 11 00	- - Kolorowe	14,0 %	B5		11,7 %	9,3 %	7,0 %	4,7 %	2,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
XVII	SEKCJA XVII - POJAZDY, STATKI POWIETRZNE, JEDNOSTKI PŁYWAJĄCE ORAZ WSPÓŁDZIAŁAJĄCE URZĄDZENIA TRANSPORTOWE
86	DZIAŁ 86 - LOKOMOTYWY POJAZDÓW SZYNOWYCH, TABOR SZYNOWY I JEGO CZĘŚCI; OSPRZĘT I ELEMENTY TORÓW KOLEJOWYCH LUB TRAMWAJOWYCH, I ICH CZĘŚCI; KOMUNIKACYJNE URZĄDZENIA SYGNALIZACYJNE WSZELKICH TYPÓW, MECHANICZNE (WŁĄCZAJĄC ELEKTROMECHANICZNE)
8601	Lokomotywy szynowe zasilane energią elektryczną ze źródła zewnętrznego lub z akumulatorów
8601 10 00	- Zasilane z zewnętrznego źródła energii elektrycznej	1,7 %	B12		1,6 %	1,4 %	1,3 %	1,2 %	1,0 %	0,9 %	0,8 %	0,7 %	0,5 %	0,4 %	0,3 %	0,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8601 20 00	- Zasilane z akumulatorów	1,7 %	B12		1,6 %	1,4 %	1,3 %	1,2 %	1,0 %	0,9 %	0,8 %	0,7 %	0,5 %	0,4 %	0,3 %	0,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8602	Pozostałe lokomotywy; tendry
8602 10 00	- Lokomotywy spalinowo-elektryczne	1,7 %	B12		1,6 %	1,4 %	1,3 %	1,2 %	1,0 %	0,9 %	0,8 %	0,7 %	0,5 %	0,4 %	0,3 %	0,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8602 90 00	- Pozostałe	1,7 %	B12		1,6 %	1,4 %	1,3 %	1,2 %	1,0 %	0,9 %	0,8 %	0,7 %	0,5 %	0,4 %	0,3 %	0,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8603	Wagony osobowe, towarowe lub trans-portowe, kolejowe lub tramwajowe, o napędzie własnym, inne niż te objęte pozycją 8604
8603 10 00	- Zasilane z zewnętrznego źródła energii elektrycznej	1,7 %	B12		1,6 %	1,4 %	1,3 %	1,2 %	1,0 %	0,9 %	0,8 %	0,7 %	0,5 %	0,4 %	0,3 %	0,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8603 90 00	- Pozostałe	1,7 %	B12		1,6 %	1,4 %	1,3 %	1,2 %	1,0 %	0,9 %	0,8 %	0,7 %	0,5 %	0,4 %	0,3 %	0,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8604 00 00	Pojazdy szynowe naprawcze lub serwisowe, nawet z napędem własnym (na przykład wagony warsztatowe, dźwigi szynowe, wagony wyposażone w podbijaki podsypki, maszyny do regulacji toru, wagony próbno-kontrolne i drezyny)	1,7 %	B12		1,6 %	1,4 %	1,3 %	1,2 %	1,0 %	0,9 %	0,8 %	0,7 %	0,5 %	0,4 %	0,3 %	0,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8605 00 00	Wagony pasażerskie, kolejowe lub tramwajowe, bez własnego napędu; wagony bagażowe, pocztowe oraz pozostałe wagony kolejowe lub tramwajowe specjalnego przeznaczenia, bez własnego napędu (z wyłączeniem tych objętych pozycją 8604)	1,7 %	B12		1,6 %	1,4 %	1,3 %	1,2 %	1,0 %	0,9 %	0,8 %	0,7 %	0,5 %	0,4 %	0,3 %	0,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8606	Wagony towarowe, kolejowe lub tramwajowe, bez własnego napędu
8606 10 00	- Cysterny i temu podobne	1,7 %	B12		1,6 %	1,4 %	1,3 %	1,2 %	1,0 %	0,9 %	0,8 %	0,7 %	0,5 %	0,4 %	0,3 %	0,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8606 30 00	- Wagony samowyładowcze, inne niż te objęte podpozycją 8606 10	1,7 %	B12		1,6 %	1,4 %	1,3 %	1,2 %	1,0 %	0,9 %	0,8 %	0,7 %	0,5 %	0,4 %	0,3 %	0,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- Pozostałe
8606 91	- - Kryte i zamknięte
8606 91 10	- - - Specjalnie zaprojektowane do przewozu materiałów silnie promieniotwórczych (Euratom)	1,7 %	B12		1,6 %	1,4 %	1,3 %	1,2 %	1,0 %	0,9 %	0,8 %	0,7 %	0,5 %	0,4 %	0,3 %	0,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8606 91 80	- - - Pozostałe	1,7 %	B12		1,6 %	1,4 %	1,3 %	1,2 %	1,0 %	0,9 %	0,8 %	0,7 %	0,5 %	0,4 %	0,3 %	0,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8606 92 00	- - Odkryte z niezdejmowanymi bokami, o wysokości przekraczającej 60 cm	1,7 %	B12		1,6 %	1,4 %	1,3 %	1,2 %	1,0 %	0,9 %	0,8 %	0,7 %	0,5 %	0,4 %	0,3 %	0,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8606 99 00	- - Pozostałe	1,7 %	B12		1,6 %	1,4 %	1,3 %	1,2 %	1,0 %	0,9 %	0,8 %	0,7 %	0,5 %	0,4 %	0,3 %	0,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8607	Części lokomotyw szynowych lub taboru kolejowego
	- Wózki zwrotne, jednoosiowe wózki Bissela, osie i koła, i ich części
8607 11 00	- - Wózki zwrotne napędzane i jednoosiowe wózki Bissela	1,7 %	B12		1,6 %	1,4 %	1,3 %	1,2 %	1,0 %	0,9 %	0,8 %	0,7 %	0,5 %	0,4 %	0,3 %	0,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8607 12 00	- - Pozostałe wózki zwrotne i wózki Bissela	1,7 %	B12		1,6 %	1,4 %	1,3 %	1,2 %	1,0 %	0,9 %	0,8 %	0,7 %	0,5 %	0,4 %	0,3 %	0,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8607 19	- - Pozostałe (włącznie z częściami)
8607 19 10	- - - Osie, zmontowane lub nie; koła i ich części	2,7 %	B12		2,5 %	2,3 %	2,1 %	1,9 %	1,7 %	1,5 %	1,2 %	1,0 %	0,8 %	0,6 %	0,4 %	0,2 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8607 19 90	- - - Części wózków zwrotnych i wózków Bissela i temu podobnych	1,7 %	B12		1,6 %	1,4 %	1,3 %	1,2 %	1,0 %	0,9 %	0,8 %	0,7 %	0,5 %	0,4 %	0,3 %	0,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- Hamulce i ich części
8607 21	- - Hamulce pneumatyczne i ich części
8607 21 10	- - - Z żeliwa lub staliwa	1,7 %	B12		1,6 %	1,4 %	1,3 %	1,2 %	1,0 %	0,9 %	0,8 %	0,7 %	0,5 %	0,4 %	0,3 %	0,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8607 21 90	- - - Pozostałe	1,7 %	B12		1,6 %	1,4 %	1,3 %	1,2 %	1,0 %	0,9 %	0,8 %	0,7 %	0,5 %	0,4 %	0,3 %	0,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8607 29 00	- - Pozostałe	1,7 %	B12		1,6 %	1,4 %	1,3 %	1,2 %	1,0 %	0,9 %	0,8 %	0,7 %	0,5 %	0,4 %	0,3 %	0,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8607 30 00	- Haki i pozostałe układy sprzęgające, bufory, i ich części	1,7 %	B12		1,6 %	1,4 %	1,3 %	1,2 %	1,0 %	0,9 %	0,8 %	0,7 %	0,5 %	0,4 %	0,3 %	0,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- Pozostałe
8607 91	- - Lokomotyw
8607 91 10	- - - Maźnice i ich części	3,7 %	B12		3,4 %	3,1 %	2,8 %	2,6 %	2,3 %	2,0 %	1,7 %	1,4 %	1,1 %	0,9 %	0,6 %	0,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8607 91 90	- - - Pozostałe	1,7 %	B12		1,6 %	1,4 %	1,3 %	1,2 %	1,0 %	0,9 %	0,8 %	0,7 %	0,5 %	0,4 %	0,3 %	0,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8607 99	- - Pozostałe
8607 99 10	- - - Maźnice i ich części	3,7 %	B12		3,4 %	3,1 %	2,8 %	2,6 %	2,3 %	2,0 %	1,7 %	1,4 %	1,1 %	0,9 %	0,6 %	0,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8607 99 80	- - - Pozostałe	1,7 %	B12		1,6 %	1,4 %	1,3 %	1,2 %	1,0 %	0,9 %	0,8 %	0,7 %	0,5 %	0,4 %	0,3 %	0,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8608 00 00	Osprzęt torów kolejowych lub tramwajowych; mechaniczne (oraz elektromechaniczne) urządzenia sygnalizacyjne, bezpieczeństwa i sterowania ruchem szynowym, drogowym, na wodach śródlądowych, miejscach postojowych, w portach lub na lotniskach; ich części	1,7 %	B12		1,6 %	1,4 %	1,3 %	1,2 %	1,0 %	0,9 %	0,8 %	0,7 %	0,5 %	0,4 %	0,3 %	0,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
87	DZIAŁ 87 - POJAZDY NIESZYNOWE ORAZ ICH CZĘŚCI I AKCESORIA
8701	Ciągniki (inne niż ciągniki objęte pozycją 8709)
8701 20	- Ciągniki drogowe do naczep
8701 20 10	- - Nowe	16,0 %	B12		14,8 %	13,5 %	12,3 %	11,1 %	9,8 %	8,6 %	7,4 %	6,2 %	4,9 %	3,7 %	2,5 %	1,2 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- Pozostałe, o mocy silnika
8701 91	- - Nieprzekraczającej 18 kW
8701 91 90	- - - Pozostałe	7,0 %	B12		6,5 %	5,9 %	5,4 %	4,8 %	4,3 %	3,8 %	3,2 %	2,7 %	2,2 %	1,6 %	1,1 %	0,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8701 92	- - Przekraczającej 18 kW, ale nieprzekraczającej 37 kW
8701 92 90	- - - Pozostałe	7,0 %	B12		6,5 %	5,9 %	5,4 %	4,8 %	4,3 %	3,8 %	3,2 %	2,7 %	2,2 %	1,6 %	1,1 %	0,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8701 93	- - Przekraczającej 37 kW, ale nieprzekraczającej 75 kW
8701 93 90	- - - Pozostałe	7,0 %	B12		6,5 %	5,9 %	5,4 %	4,8 %	4,3 %	3,8 %	3,2 %	2,7 %	2,2 %	1,6 %	1,1 %	0,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8701 94	- - Przekraczającej 75 kW, ale nieprzekraczającej 130 kW
8701 94 90	- - - Pozostałe	7,0 %	B12		6,5 %	5,9 %	5,4 %	4,8 %	4,3 %	3,8 %	3,2 %	2,7 %	2,2 %	1,6 %	1,1 %	0,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8701 95	- - Przekraczającej 130 kW
8701 95 90	- - - Pozostałe	7,0 %	B12		6,5 %	5,9 %	5,4 %	4,8 %	4,3 %	3,8 %	3,2 %	2,7 %	2,2 %	1,6 %	1,1 %	0,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8702	Pojazdy silnikowe do przewozu dziesięciu lub więcej osób razem z kierowcą
8702 10	- Jedynie z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem samoczynnym (wysokoprężne lub średnioprężne)
	- - O pojemności skokowej przekraczającej 2 500 cm3
8702 10 11	- - - Nowe	16,0 %	B12		14,8 %	13,5 %	12,3 %	11,1 %	9,8 %	8,6 %	7,4 %	6,2 %	4,9 %	3,7 %	2,5 %	1,2 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8702 10 19	- - - Używane	16,0 %	B12		14,8 %	13,5 %	12,3 %	11,1 %	9,8 %	8,6 %	7,4 %	6,2 %	4,9 %	3,7 %	2,5 %	1,2 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- - O pojemności skokowej nieprzekraczającej 2 500 cm3
8702 10 99	- - - Używane	10,0 %	B12		9,2 %	8,5 %	7,7 %	6,9 %	6,2 %	5,4 %	4,6 %	3,8 %	3,1 %	2,3 %	1,5 %	0,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8702 20	- Zarówno z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem samoczynnym (wysokoprężne lub średnioprężne), jak i silnikiem elektrycznym, jako silnikami do napędu
8702 20 10	- - O pojemności skokowej przekraczającej 2 500 cm3	16,0 %	B12		14,8 %	13,5 %	12,3 %	11,1 %	9,8 %	8,6 %	7,4 %	6,2 %	4,9 %	3,7 %	2,5 %	1,2 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8702 30	- Zarówno z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem iskrowym, jak i silnikiem elektrycznym, jako silnikami do napędu
8702 30 10	- - O pojemności skokowej przekraczającej 2 800 cm3	16,0 %	B12		14,8 %	13,5 %	12,3 %	11,1 %	9,8 %	8,6 %	7,4 %	6,2 %	4,9 %	3,7 %	2,5 %	1,2 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8702 30 90	- - O pojemności skokowej nieprzekraczającej 2 800 cm3	10,0 %	B12		9,2 %	8,5 %	7,7 %	6,9 %	6,2 %	5,4 %	4,6 %	3,8 %	3,1 %	2,3 %	1,5 %	0,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8702 40 00	- Jedynie z silnikiem elektrycznym do napędu	10,0 %	B12		9,2 %	8,5 %	7,7 %	6,9 %	6,2 %	5,4 %	4,6 %	3,8 %	3,1 %	2,3 %	1,5 %	0,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8702 90	- Pozostałe
	- - Z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem iskrowym
	- - - O pojemności skokowej przekraczającej 2 800 cm3
8702 90 11	- - - - Nowe	16,0 %	B12		14,8 %	13,5 %	12,3 %	11,1 %	9,8 %	8,6 %	7,4 %	6,2 %	4,9 %	3,7 %	2,5 %	1,2 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8702 90 19	- - - - Używane	16,0 %	B12		14,8 %	13,5 %	12,3 %	11,1 %	9,8 %	8,6 %	7,4 %	6,2 %	4,9 %	3,7 %	2,5 %	1,2 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- - - O pojemności skokowej nieprzekraczającej 2 800 cm3
8702 90 31	- - - - Nowe	10,0 %	B12		9,2 %	8,5 %	7,7 %	6,9 %	6,2 %	5,4 %	4,6 %	3,8 %	3,1 %	2,3 %	1,5 %	0,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8702 90 90	- - Z innymi silnikami	10,0 %	B12		9,2 %	8,5 %	7,7 %	6,9 %	6,2 %	5,4 %	4,6 %	3,8 %	3,1 %	2,3 %	1,5 %	0,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703	Samochody i pozostałe pojazdy silnikowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi
8703 10	- Pojazdy specjalnie zaprojektowane do poruszania się po śniegu; pojazdy golfowe i podobne pojazdy
8703 10 11	- - Pojazdy zaprojektowane do poruszania się po śniegu, wyposażone w silniki tłokowe wewnętrznego spalania z zapłonem samoczynnym (wysokoprężne lub średnioprężne) i iskrowym	5,0 %	B7		4,4 %	3,8 %	3,1 %	2,5 %	1,9 %	1,3 %	0,6 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 10 18	- - Pozostałe	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- Pozostałe pojazdy, jedynie z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem iskrowym
8703 21	- - O pojemności skokowej nieprzekraczającej 1 000 cm3
8703 21 10	- - - Nowe	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 21 90	- - - Używane	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 22	- - O pojemności skokowej przekraczającej 1 000 cm3, ale nieprzekraczającej 1 500 cm3
8703 22 10	- - - Nowe	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 22 90	- - - Używane	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 23	- - O pojemności skokowej przekraczającej 1 500 cm3, ale nieprzekraczającej 3 000 cm3
	- - - Nowe
8703 23 11	- - - - Samochody kempingowe	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 23 19	- - - - Pozostałe	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 23 90	- - - Używane	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 24	- - O pojemności skokowej przekraczającej 3 000 cm3
8703 24 10	- - - Nowe	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 24 90	- - - Używane	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- Pozostałe pojazdy, jedynie z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem samoczynnym (wysokoprężne lub średnioprężne)
8703 31	- - O pojemności skokowej nieprzekraczającej 1 500 cm3
8703 31 10	- - - Nowe	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 31 90	- - - Używane	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 32	- - O pojemności skokowej przekraczającej 1 500 cm3, ale nieprzekraczającej 2 500 cm3
	- - - Nowe
8703 32 11	- - - - Samochody kempingowe	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 32 19	- - - - Pozostałe	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 32 90	- - - Używane	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 33	- - O pojemności skokowej przekraczającej 2 500 cm3
	- - - Nowe
8703 33 11	- - - - Samochody kempingowe	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 33 19	- - - - Pozostałe	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 33 90	- - - Używane	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 40	- Pozostałe pojazdy, zarówno z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem iskrowym, jak i silnikiem elektrycznym, jako silnikami do napędu, innymi niż te zdolne do ładowania przez podłączenie do zewnętrznego źródła energii elektrycznej
8703 40 10	- - Nowe	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 40 90	- - Używane	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 50 00	- Pozostałe pojazdy zarówno z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem samoczynnym (wysokoprężnym lub średnioprężnym), jak i silnikiem elektrycznym, jako silnikami do napędu, innymi niż te zdolne do ładowania przez podłączenie do zewnętrznego źródła energii elektrycznej	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 60	- Pozostałe pojazdy, zarówno z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem iskrowym, jak i silnikiem elektrycznym, jako silnikami do napędu, zdolnymi do ładowania przez podłączenie do zewnętrznego źródła energii elektrycznej
8703 60 10	- - Nowe	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 60 90	- - Używane	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 70 00	- Pozostałe pojazdy, zarówno z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem samoczynnym (wysokoprężnym lub średnioprężnym), jak i silnikiem elektrycznym, jako silnikami do napędu, zdolnymi do ładowania przez podłączenie do zewnętrznego źródła energii elektrycznej	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 80	- Pozostałe pojazdy, jedynie z silnikiem elektrycznym do napędu
8703 80 10	- - Nowe	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 80 90	- - Używane	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8703 90 00	- Pozostałe	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8704	Pojazdy silnikowe do transportu towarów
	- Pozostałe, z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem samoczynnym (wysokoprężnym lub średnioprężnym)
8704 21	- - O masie całkowitej pojazdu nieprzekraczającej 5 ton
8704 21 10	- - - Specjalnie zaprojektowane do przewozu materiałów silnie promieniotwórczych (Euratom)	3,5 %	B7		3,1 %	2,6 %	2,2 %	1,8 %	1,3 %	0,9 %	0,4 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- - - Pozostałe
	- - - - Z silnikami o pojemności skokowej przekraczającej 2 500 cm3
8704 21 31	- - - - - Nowe	22,0 %	B7		19,3 %	16,5 %	13,8 %	11,0 %	8,3 %	5,5 %	2,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8704 21 39	- - - - - Używane	22,0 %	B7		19,3 %	16,5 %	13,8 %	11,0 %	8,3 %	5,5 %	2,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- - - - Z silnikami o pojemności skokowej nieprzekraczającej 2 500 cm3
8704 21 91	- - - - - Nowe	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8704 21 99	- - - - - Używane	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8704 22	- - O masie całkowitej pojazdu przekraczającej 5 ton, ale nieprzekraczającej 20 ton
8704 22 10	- - - Specjalnie zaprojektowane do przewozu materiałów silnie promieniotwórczych (Euratom)	3,5 %	B7		3,1 %	2,6 %	2,2 %	1,8 %	1,3 %	0,9 %	0,4 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- - - Pozostałe
8704 22 91	- - - - Nowe	22,0 %	B7		19,3 %	16,5 %	13,8 %	11,0 %	8,3 %	5,5 %	2,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8704 22 99	- - - - Używane	22,0 %	B7		19,3 %	16,5 %	13,8 %	11,0 %	8,3 %	5,5 %	2,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8704 23	- - O masie całkowitej pojazdu przekraczającej 20 ton
8704 23 10	- - - Specjalnie zaprojektowane do przewozu materiałów silnie promieniotwórczych (Euratom)	3,5 %	B7		3,1 %	2,6 %	2,2 %	1,8 %	1,3 %	0,9 %	0,4 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- - - Pozostałe
8704 23 91	- - - - Nowe	22,0 %	B7		19,3 %	16,5 %	13,8 %	11,0 %	8,3 %	5,5 %	2,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8704 23 99	- - - - Używane	22,0 %	B7		19,3 %	16,5 %	13,8 %	11,0 %	8,3 %	5,5 %	2,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- Pozostałe, z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem iskrowym
8704 31	- - O masie całkowitej pojazdu nieprzekraczającej 5 ton
8704 31 10	- - - Specjalnie zaprojektowane do przewozu materiałów silnie promieniotwórczych (Euratom)	3,5 %	B7		3,1 %	2,6 %	2,2 %	1,8 %	1,3 %	0,9 %	0,4 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- - - Pozostałe
	- - - - Z silnikami o pojemności skokowej przekraczającej 2 800 cm3
8704 31 31	- - - - - Nowe	22,0 %	B7		19,3 %	16,5 %	13,8 %	11,0 %	8,3 %	5,5 %	2,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8704 31 39	- - - - - Używane	22,0 %	B7		19,3 %	16,5 %	13,8 %	11,0 %	8,3 %	5,5 %	2,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- - - - Z silnikami o pojemności skokowej nieprzekraczającej 2 800 cm3
8704 31 91	- - - - - Nowe	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8704 31 99	- - - - - Używane	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8704 32	- - O masie całkowitej pojazdu przekraczającej 5 ton
8704 32 10	- - - Specjalnie zaprojektowane do przewozu materiałów silnie promieniotwórczych (Euratom)	3,5 %	B7		3,1 %	2,6 %	2,2 %	1,8 %	1,3 %	0,9 %	0,4 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- - - Pozostałe
8704 32 91	- - - - Nowe	22,0 %	B7		19,3 %	16,5 %	13,8 %	11,0 %	8,3 %	5,5 %	2,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8704 32 99	- - - - Używane	22,0 %	B7		19,3 %	16,5 %	13,8 %	11,0 %	8,3 %	5,5 %	2,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8704 90 00	- Pozostałe	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8706 00	Podwozia wyposażone w silniki, do pojazdów silnikowych objętych pozycjami od 8701 do 8705
	- Podwozia ciągników objętych pozycją 8701; podwozia pojazdów silnikowych objętych pozycją 8702, 8703 lub 8704, z silnikami tłokowymi wewnętrznego spalania z zapłonem samoczynnym (wysokoprężnym lub średnioprężnym), o pojemności skokowej przekraczającej 2 500 cm3 lub z silnikami tłokowymi wewnętrznego spalania z zapłonem iskrowym, o pojemności skokowej przekraczającej 2 800 cm3
8706 00 11	- - Do pojazdów objętych pozycją 8702 lub 8704	19,0 %	B7		16,6 %	14,3 %	11,9 %	9,5 %	7,1 %	4,8 %	2,4 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8706 00 19	- - Pozostałe	6,0 %	B7		5,3 %	4,5 %	3,8 %	3,0 %	2,3 %	1,5 %	0,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- Pozostałe
8706 00 91	- - Do pojazdów objętych pozycją 8703	4,5 %	B7		3,9 %	3,4 %	2,8 %	2,3 %	1,7 %	1,1 %	0,6 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8706 00 99	- - Pozostałe	10,0 %	B7		8,8 %	7,5 %	6,3 %	5,0 %	3,8 %	2,5 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8707	Nadwozia (włączając kabiny), do pojazdów silnikowych objętych pozycjami od 8701 do 8705
8707 10	- Do pojazdów objętych pozycją 8703
8707 10 10	- - Do montażu przemysłowego	4,5 %	B7		3,9 %	3,4 %	2,8 %	2,3 %	1,7 %	1,1 %	0,6 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8707 10 90	- - Pozostałe	4,5 %	B7		3,9 %	3,4 %	2,8 %	2,3 %	1,7 %	1,1 %	0,6 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8707 90	- Pozostałe
8707 90 10	- - Do montażu przemysłowego: Ciągników kierowanych przez pieszego, objętych podpozycją 8701 10; pojazdów objętych pozycją 8704 z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem samoczynnym (wysokoprężnym lub średnioprężnym), o pojemności skokowej nieprzekraczającej 2 500 cm3 lub z zapłonem iskrowym, o pojemności skokowej nieprzekraczającej 2 800 cm3; pojazdów silnikowych specjalnego przeznaczenia, objętych pozycją 8705	4,5 %	B7		3,9 %	3,4 %	2,8 %	2,3 %	1,7 %	1,1 %	0,6 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8707 90 90	- - Pozostałe	4,5 %	B7		3,9 %	3,4 %	2,8 %	2,3 %	1,7 %	1,1 %	0,6 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8708	Części i akcesoria do pojazdów silnikowych objętych pozycjami od 8701 do 8705
8708 10	- Zderzaki i ich części
8708 10 90	- - Pozostałe	4,5 %	B3		3,4 %	2,3 %	1,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- Pozostałe części i akcesoria nadwozi (włączając kabiny)
8708 21	- - Pasy bezpieczeństwa
8708 21 90	- - - Pozostałe	4,5 %	B5		3,8 %	3,0 %	2,3 %	1,5 %	0,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8708 70	- Koła jezdne oraz ich części i akcesoria
	- - Pozostałe
8708 70 50	- - - Koła z aluminium; części i akcesoria kół, z aluminium	4,5 %	B5		3,8 %	3,0 %	2,3 %	1,5 %	0,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8708 70 99	- - - Pozostałe	4,5 %	B5		3,8 %	3,0 %	2,3 %	1,5 %	0,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8708 80	- Układy zawieszenia oraz ich części (włączając amortyzatory)
	- - Pozostałe
8708 80 55	- - - Stabilizatory; pozostałe wałki skrętne	3,5 %	B5		2,9 %	2,3 %	1,8 %	1,2 %	0,6 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- - - Pozostałe
8708 80 91	- - - - Stalowe, odkute w matrycy zamkniętej	4,5 %	B5		3,8 %	3,0 %	2,3 %	1,5 %	0,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8708 80 99	- - - - Pozostałe	3,5 %	B5		2,9 %	2,3 %	1,8 %	1,2 %	0,6 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- Pozostałe części i akcesoria
8708 91	- - Chłodnice oraz ich części
	- - - Pozostałe
8708 91 35	- - - - Chłodnice	4,5 %	B3		3,4 %	2,3 %	1,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- - - - Części
8708 91 91	- - - - - Stalowe, odkute w matrycy zamkniętej	4,5 %	B3		3,4 %	2,3 %	1,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8708 91 99	- - - - - Pozostałe	3,5 %	B3		2,6 %	1,8 %	0,9 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8708 92	- - Tłumiki i rury wydechowe; ich części
8708 92 20	- - - Do montażu przemysłowego: ciągników kierowanych przez pieszego, objętych podpozycją 8701 10; pojazdów objętych pozycją 8703; pojazdów objętych pozycją 8704, z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem samoczynnym (wysokoprężnym lub średnioprężnym), o pojemności skokowej nieprzekraczającej 2 500 cm3 lub z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem iskrowym, o pojemności skokowej nieprzekraczającej 2 800 cm3; pojazdów objętych pozycją 8705	3,0 %	B3		2,3 %	1,5 %	0,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8708 93	- - Sprzęgła i ich części
8708 93 10	- - - Do montażu przemysłowego: ciągników kierowanych przez pieszego, objętych podpozycją 8701 10; pojazdów objętych pozycją 8703; pojazdów objętych pozycją 8704, z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem samoczynnym (wysokoprężnym lub średnioprężnym), o pojemności skokowej nieprzekraczającej 2 500 cm3 lub z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem iskrowym, o pojemności skokowej nieprzekraczającej 2 800 cm3; pojazdów objętych pozycją 8705	3,0 %	B3		2,3 %	1,5 %	0,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8708 93 90	- - - Pozostałe	4,5 %	B3		3,4 %	2,3 %	1,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8708 95	- - Poduszki powietrzne z systemem nadmuchiwania; ich części
8708 95 10	- - - Do montażu przemysłowego: ciągników kierowanych przez pieszego, objętych podpozycją 8701 10; pojazdów objętych pozycją 8703; pojazdów objętych pozycją 8704, z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania, z zapłonie samoczynnym (wysokoprężnym lub średnioprężnym), o pojemności skokowej nieprzekraczającej 2 500 cm3 lub z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem iskrowym, o pojemności skokowej nieprzekraczającej 2 800 cm3; pojazdów objętych pozycją 8705	3,0 %	B3		2,3 %	1,5 %	0,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8708 99	- - Pozostałe
8708 99 93	- - - - Stalowe, odkute w matrycy zamkniętej	4,5 %	B5		3,8 %	3,0 %	2,3 %	1,5 %	0,8 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8711	Motocykle (włączając motorowery) oraz rowery wyposażone w pomocnicze silniki, z wózkiem bocznym lub bez; wózki boczne
8711 10 00	- Z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania, o pojemności skokowej nieprzekraczającej 50 cm3	8,0 %	B5		6,7 %	5,3 %	4,0 %	2,7 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8711 20	- Z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania, o pojemności skokowej przekraczającej 50 cm3, ale nieprzekraczającej 250 cm3
8711 20 10	- - Skutery	8,0 %	B5		6,7 %	5,3 %	4,0 %	2,7 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
	- - Pozostałe, o pojemności skokowej
8711 20 92	- - - Przekraczającej 50 cm3, ale nieprzekraczającej 125 cm3	8,0 %	B5		6,7 %	5,3 %	4,0 %	2,7 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8711 20 98	- - - Przekraczającej 125 cm3, ale nieprzekraczającej 250 cm3	8,0 %	B5		6,7 %	5,3 %	4,0 %	2,7 %	1,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8711 30	- Z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania, o pojemności skokowej przekraczającej 250 cm3, ale nieprzekraczającej 500 cm3
8711 30 10	- - O pojemności skokowej przekraczającej 250 cm3, ale nieprzekraczającej 380 cm3	6,0 %	B5		5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8711 30 90	- - O pojemności skokowej przekraczającej 380 cm3, ale nieprzekraczającej 500 cm3	6,0 %	B5		5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8711 40 00	- Z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania, o pojemności skokowej przekraczającej 500 cm3, ale nieprzekraczającej 800 cm3	6,0 %	B3		4,5 %	3,0 %	1,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8711 50 00	- Z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania, o pojemności skokowej przekraczającej 800 cm3	6,0 %	B3		4,5 %	3,0 %	1,5 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8711 60	- Z silnikiem elektrycznym do napędu
8711 60 10	- - Rowery dwukołowe, trzykołowe i czterokołowe, z pedałami, z pomocniczym silnikiem elektrycznym o mocy znamionowej ciągłej nieprzekraczającej 250 W	6,0 %	B5		5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8711 60 90	- - Pozostałe	6,0 %	B5		5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8711 90 00	- Pozostałe	6,0 %	B5		5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8714	Części i akcesoria pojazdów objętych pozycjami od 8711 do 8713
8714 10	- Motocykli (włącznie z motorowerami)
8714 10 10	- - Hamulce i ich części	3,7 %	B3		2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8714 10 20	- - Skrzynie biegów (przekładniowe) oraz ich części	3,7 %	B3		2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8714 10 30	- - Koła jezdne oraz ich części i akcesoria	3,7 %	B3		2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8714 10 40	- - Tłumiki i rury wydechowe; ich części	3,7 %	B3		2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8714 10 50	- - Sprzęgła i ich części	3,7 %	B3		2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
8714 10 90	- - Pozostałe	3,7 %	B3		2,8 %	1,9 %	0,9 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
XVIII	SEKCJA XVIII - PRZYRZĄDY I APARATURA, OPTYCZNE, FOTOGRAFICZNE, KINEMATOGRAFICZNE, POMIAROWE, KONTROLNE, PRECYZYJNE, MEDYCZNE LUB CHIRURGICZNE; ZEGARY I ZEGARKI; INSTRUMENTY MUZYCZNE; ICH CZĘŚCI I AKCESORIA
90	DZIAŁ 90 - PRZYRZĄDY I APARATURA, OPTYCZNE, FOTOGRAFICZNE, KINEMATOGRAFICZNE, POMIAROWE, KONTROLNE, PRECYZYJNE, MEDYCZNE LUB CHIRURGICZNE; ICH CZĘŚCI I AKCESORIA
9002	Soczewki, pryzmaty, zwierciadła i pozostałe elementy optyczne, z dowolnego materiału, oprawione, stanowiące część lub wyposażenie przyrządów lub aparatury, ale inne niż elementy tego rodzaju ze szkła nieobrobionego optycznie
	- Soczewki obiektywów
9002 11 00	- - Do aparatów fotograficznych, projektorów, powiększalników lub pomniejszalników	6,7 %	B3		5,0 %	3,4 %	1,7 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
9011	Mikroskopy optyczne, włączając mikro-skopy do mikrofotografii, mikrokinematografii lub mikroprojekcji
9011 20	- Pozostałe mikroskopy, do mikrofotografii, mikrokinematografii lub mikro-projekcji
9011 20 90	- - Pozostałe	6,7 %	B5		5,6 %	4,5 %	3,4 %	2,2 %	1,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
9029	Obrotomierze, liczniki produkcji, taksometry, drogomierze (liczniki kilometrów), krokomierze i tym podobne; szybkościomierze i tachometry, inne niż te objęte pozycją 9014 lub 9015; stroboskopy
9029 10 00	- Obrotomierze, liczniki produkcji, taksometry, drogomierze, krokomierze i tym podobne	1,9 %	B5		1,6 %	1,3 %	1,0 %	0,6 %	0,3 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
9029 20	- Szybkościomierze i tachometry; stroboskopy
	- - Szybkościomierze i tachometry
9029 20 31	- - - Szybkościomierze do pojazdów	2,6 %	B5		2,2 %	1,7 %	1,3 %	0,9 %	0,4 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
9029 20 38	- - - Pozostałe	2,6 %	B5		2,2 %	1,7 %	1,3 %	0,9 %	0,4 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
9029 20 90	- - Stroboskopy	2,6 %	B5		2,2 %	1,7 %	1,3 %	0,9 %	0,4 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
9029 90 00	- Części i akcesoria	2,2 %	B5		1,8 %	1,5 %	1,1 %	0,7 %	0,4 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
XX	SEKCJA XX - ARTYKUŁY PRZEMYSŁOWE RÓŻNE
96	DZIAŁ 96 - ARTYKUŁY PRZEMYSŁOWE RÓŻNE
9607	Zamki błyskawiczne i ich części
9607 20	- Części
9607 20 10	- - Z metali nieszlachetnych, włączając wąskie paski z osadzonymi ogniwami z metali nieszlachetnych	6,7 %	B5		5,6 %	4,5 %	3,4 %	2,2 %	1,1 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %
9620 00	Statywy jednonożne, dwunożne, trójnożne i podobne artykuły
9620 00 91	- - Z tworzywa sztucznego lub z aluminium	6,0 %	B5		5,0 %	4,0 %	3,0 %	2,0 %	1,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %	0,0 %

CZĘŚĆ  3

Znoszenie i obniżanie ceł - Japonia

SEKCJA  A

Uwagi do taryfy celnej Japonii

1. Do celów art. 2.8 zastosowanie mają następujące kategorie wskazane w kolumnie "Kategoria" w sekcji D taryfy celnej Japonii:

a) oprócz ceł na towary pochodzące sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych niewymienionych w taryfie celnej Japonii, cła na towary pochodzące sklasyfikowane w pozycjach taryfowych oznaczonych literą "A" zostają całkowicie zniesione, a przedmiotowe towary stają się wolne od cła z dniem wejścia w życie niniejszej Umowy;

b) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B3", znosi się w czterech równych rocznych transzach, a przedmiotowe towary stają się wolne od cła począwszy od dnia 1 kwietnia czwartego roku;

c) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B5", znosi się w sześciu równych rocznych transzach, a przedmiotowe towary stają się wolne od cła począwszy od dnia 1 kwietnia szóstego roku;

d) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B5*", znosi się w następujący sposób:

(i) cła obniża się o 20 % stawki podstawowej w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy; oraz

(ii) cła znosi się od poziomu określonego w ppkt (i) w pięciu równych rocznych transzach począwszy od dnia 1 kwietnia drugiego roku, a przedmiotowe towary stają się wolne od cła począwszy od dnia 1 kwietnia szóstego roku;

e) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B5**", znosi się w następujący sposób:

(i) cła obniża się o 50 % stawki podstawowej w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy; oraz

(ii) cła znosi się od poziomu określonego w ppkt (i) w pięciu równych rocznych transzach począwszy od dnia 1 kwietnia drugiego roku, a przedmiotowe towary stają się wolne od cła począwszy od dnia 1 kwietnia szóstego roku;

f) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B5***", pozostają na poziomie stawki podstawowej do dnia 31 marca piątego roku, a przedmiotowe towary stają się wolne od cła począwszy od dnia 1 kwietnia szóstego roku;

g) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B5****", znosi się w następujący sposób:

(i) cła obniża się do stawki 25 % cła ad valorem oraz o 40 JPY/kg w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy; oraz

(ii) cła znosi się od poziomu określonego w ppkt (i) w pięciu równych rocznych transzach począwszy od dnia 1 kwietnia drugiego roku, a przedmiotowe towary stają się wolne od cła począwszy od dnia 1 kwietnia szóstego roku;

h) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B5*****", znosi się w następujący sposób:

(i) cła obniża się do stawki 35 % cła ad valorem oraz o 40 JPY/kg w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy; oraz

(ii) cła znosi się od poziomu określonego w ppkt (i) w pięciu równych rocznych transzach począwszy od dnia 1 kwietnia drugiego roku, a przedmiotowe towary stają się wolne od cła począwszy od dnia 1 kwietnia szóstego roku;

i) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B7", znosi się w ośmiu równych rocznych transzach, a przedmiotowe towary stają się wolne od cła począwszy od dnia 1 kwietnia ósmego roku;

j) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B7*", znosi się w następujący sposób:

(i) cła obniża się o 50 % stawki podstawowej w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy; oraz

(ii) cła znosi się od poziomu określonego w ppkt (i) w siedmiu równych rocznych transzach począwszy od dnia 1 kwietnia drugiego roku, a przedmiotowe towary stają się wolne od cła począwszy od dnia 1 kwietnia ósmego roku;

k) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B7**", znosi się w następujący sposób:

(i) cła obniża się o 20 % stawki podstawowej w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy;

(ii) cła pozostają na poziomie określonym w ppkt (i) do dnia 31 marca trzeciego roku; oraz

(iii) cła znosi się od poziomu określonego w ppkt (i) w pięciu równych rocznych transzach począwszy od dnia 1 kwietnia czwartego roku, a przedmiotowe towary stają się wolne od cła począwszy od dnia 1 kwietnia ósmego roku;

l) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B8", znosi się w dziewięciu równych rocznych transzach, a przedmiotowe towary stają się wolne od cła począwszy od dnia 1 kwietnia dziewiątego roku;

m) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B9*", znosi się w następujący sposób:

(i) cła obniża się do stawki 2,2 % cła ad valorem w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy; oraz

(ii) cła znosi się od poziomu określonego w ppkt (i) w dziewięciu równych rocznych transzach począwszy od dnia 1 kwietnia drugiego roku, a przedmiotowe towary stają się wolne od cła począwszy od dnia 1 kwietnia 10. roku;

n) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B10", znosi się w 11. równych rocznych transzach, a przedmiotowe towary stają się wolne od cła począwszy od dnia 1 kwietnia 11. roku;

o) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B10*", znosi się w następujący sposób:

(i) cła obniża się o 50 % stawki podstawowej w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy; oraz

(ii) cła znosi się od poziomu określonego w ppkt (i) w 10. równych rocznych transzach począwszy od dnia 1 kwietnia drugiego roku, a przedmiotowe towary stają się wolne od cła począwszy od dnia 1 kwietnia 11. roku;

p) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B10**", są następujące:

(i) od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy do dnia 31 marca 10. roku, będzie to różnica między:

A) sumą:

1) wartości za kilogram uzyskanej przez pomnożenie wartości celnej za kilogram przez współczynnik, który stanowi różnicę między 100 % powiększone o stawkę określoną w kolumnie 3 tabeli poniżej, a wartością uzyskaną poprzez podzielenie wartości za kilogram określonej w kolumnie 2 tabeli poniżej przez 897,59 JPY/kg; oraz

2) wartości za kilogram określonej w kolumnie 2 tabeli poniżej; oraz

1	2	3
Rok	Wa r tość za kg (JPY)	Stawka (%)
1	307,87	4,3
2	269,50	3,7
3	231,13	3,2
4	192,75	2,7
5	154,38	2,2
6	128,65	1,8
7	102,91	1,4
8	77,19	1,1
9	51,46	0,7
10	25,72	0,3

B) wartością celną za kilogram; oraz

(ii) stawka zerowa począwszy od dnia 1 kwietnia 11. roku;

q) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B10***", znosi się w następujący sposób:

(i) cła obniża się do stawki 4,3 % cła ad valorem w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy;

(ii) cła obniża się do stawki 2,2 % cła ad valorem od poziomu określonego w ppkt (i) w czterech równych rocznych transzach począwszy od dnia 1 kwietnia drugiego roku; oraz

(iii) cła znosi się od poziomu określonego w ppkt (ii) w sześciu równych rocznych transzach począwszy od dnia 1 kwietnia szóstego roku, a przedmiotowe towary stają się wolne od cła począwszy od dnia 1 kwietnia 11. roku;

r) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B10****", znosi się w następujący sposób:

(i) cła obniża się o 25 % stawki podstawowej w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy; oraz

(ii) cła znosi się od poziomu określonego w ppkt (i) w 10. równych rocznych transzach począwszy od dnia 1 kwietnia drugiego roku, a przedmiotowe towary stają się wolne od cła począwszy od dnia 1 kwietnia 11. roku;

s) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B12*", znosi się w 13 równych ratach rocznych, a przedmiotowe towary stają się wolne od cła począwszy od dnia 1 kwietnia 13. roku;

t) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B12*", znosi się w następujący sposób:

(i) cła obniża się o 50 % stawki podstawowej w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy; oraz

(ii) cła znosi się od poziomu określonego w ppkt (i) w 12 równych rocznych transzach począwszy od dnia 1 kwietnia drugiego roku, a przedmiotowe towary stają się wolne od cła począwszy od dnia 1 kwietnia 13. roku;

u) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B12**", znosi się w następujący sposób:

(i) cła obniża się o 20 % stawki podstawowej w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy;

(ii) cła pozostają na poziomie określonym w ppkt (i) do dnia 31 marca szóstego roku; oraz

(iii) cła znosi się od poziomu określonego w ppkt (ii) w siedmiu równych rocznych transzach począwszy od dnia 1 kwietnia siódmego roku, a przedmiotowe towary stają się wolne od cła począwszy od dnia 1 kwietnia 13. roku;

v) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B12***", znosi się w następujący sposób:

(i) cła obniża się o 50 % stawki podstawowej w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy;

(ii) cła pozostają na poziomie określonym w ppkt (i) do dnia 31 marca szóstego roku;

(iii) cła obniża się o 25 % stawki podstawowej od poziomu określonego w ppkt (ii) w dniu 1 kwietnia siódmego roku;

(iv) cła pozostają na poziomie określonym w ppkt (iii) do dnia 31 marca 12. roku; oraz

(v) cła znosi się począwszy od dnia 1 kwietnia trzynastego roku, a przedmiotowe towary stają się wolne od cła;

w) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B13", znosi się w 14. równych rocznych transzach, a przedmiotowe towary stają się wolne od cła począwszy od dnia 1 kwietnia 14. roku;

x) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B15", znosi się w 16. równych rocznych transzach, a przedmiotowe towary stają się wolne od cła począwszy od dnia 1 kwietnia 16. roku;

y) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B15*", są następujące:

(i) od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy do dnia 31 marca 15. roku, będzie to niższa z dwóch następujących wartości:

A) różnica między wartością celną za sztukę a wartością za sztukę uzyskaną przez przemnożenie kwoty 20 400,55 JPY/szt. przez 100 % powiększone o stawkę określoną w kolumnie 3 poniższej tabeli; oraz

B) wartość za sztukę określoną w kolumnie 2 tabeli poniżej; oraz

1	2	3
Rok	wartość za sztukę (JPY)	Stawka (%)
1	18 288,75	7,9
2	17 069,50	7,4
3	15 850,25	6,9
4	14 631,00	6,3
5	13 411,75	5,8
6	12 192,50	5,3
7	10 973,25	4,7
8	9 754,00	4,2
9	8 534,75	3,7
10	7 315,50	3,1
11	6 096,25	2,6
12	4 877,00	2,1
13	3 657,75	1,5
14	2 438,50	1,0
15	1 219,25	0,5

(ii) stawka zerowa począwszy od dnia 1 kwietnia 16. roku;

z) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "B20*", znosi się w następujący sposób:

(i) począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy cła obniża się o 80 % stawki podstawowej w 11. równych rocznych transzach; oraz

(ii) cła znosi się od poziomu określonego w ppkt (i) w 10. równych rocznych transzach począwszy od dnia 1 kwietnia 12. roku, a przedmiotowe towary stają się wolne od cła począwszy od dnia 1 kwietnia 21. roku;

aa) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R1", obniża się w następujący sposób:

(i) cła obniża się do stawki 27,5 % cła ad valorem w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy;

(ii) cła obniża się do stawki 20 % cła ad valorem od poziomu określonego w ppkt (i) w dziewięciu równych rocznych transzach począwszy od dnia 1 kwietnia drugiego roku;

(iii) cła obniża się do stawki 9 % cła ad valorem od poziomu określonego w ppkt (ii) w sześciu równych rocznych transzach począwszy od dnia 1 kwietnia 11. roku; oraz

(iv) cła pozostaną na poziomie 9 % cła ad valorem począwszy od 16. roku;

bb) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R2", będą na poziomie niższej z dwóch następujących wartości:

(i) różnica między wartością celną za kilogram a wartością za kilogram uzyskaną przez przemnożenie kwoty 393 JPY/kg przez 100 % powiększone o stawkę określoną w kolumnie 3 poniższej tabeli; oraz

(ii) wartość za kilogram określona w kolumnie 2 tabeli poniżej;

1	2	3
Rok	War tość za kg (JPY)	Stawka (%)
1	93,75	2,2
2	93,75	1,9
3	93,75	1,7
4	93,75	1,4
5	52,50	1,2
6	49,50	0,9
7	46,50	0,7
8	43,50	0,4
9	40,50	0,2
10. rok i lata kolejne	37,50	0

cc) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R3", będą na poziomie niższej z dwóch następujących wartości:

(i) różnica między wartością celną za kilogram a wartością za kilogram uzyskaną przez przemnożenie kwoty 524 JPY/kg przez 100 % powiększone o stawkę określoną w kolumnie 3 poniższej tabeli; oraz

(ii) wartość za kilogram określona w kolumnie 2 tabeli poniżej;

1	2	3
Rok	War tość za kg (JPY)	Stawka (%)
1	125	2,2
2	125	1,9
3	125	1,7
4	125	1,4
5	70	1,2
6	66	0,9
7	62	0,7
8	58	0,4
9	54	0,2
10. rok i lata kolejne	50	0

dd) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R4", obniża się w następujący sposób:

(i) cła obniża się do stawki 39 % cła ad valorem w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy;

(ii) cła obniża się do stawki 20 % cła ad valorem od poziomu określonego w ppkt (i) w dziewięciu równych rocznych transzach począwszy od dnia 1 kwietnia drugiego roku;

(iii) cła obniża się do stawki 9 % cła ad valorem od poziomu określonego w ppkt (ii) w sześciu równych rocznych transzach począwszy od dnia 1 kwietnia 11. roku; oraz

(iv) cła pozostaną na poziomie 9 % cła ad valorem począwszy od 16. roku;

ee) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R5", obniża się w następujący sposób:

(i) począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy cła obniża się o 50 % stawki podstawowej w 11. równych rocznych transzach; oraz

(ii) począwszy od 11. roku cła pozostają na poziomie określonym w ppkt (i);

ff) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R6", obniża się w następujący sposób:

(i) począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy cła obniża się o 50 % stawki podstawowej w sześciu równych rocznych transzach; oraz

(ii) począwszy od szóstego roku cła pozostają na poziomie określonym w ppkt (i);

gg) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R7", obniża się o 5 % stawki podstawowej w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy, a następnie pozostają one na tym poziomie;

hh) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R8", obniża się w następujący sposób:

(i) począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy cła obniża się o 25 % stawki podstawowej w sześciu równych rocznych transzach; oraz

(ii) począwszy od szóstego roku cła pozostają na poziomie określonym w ppkt (i);

ii) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R9", obniża się w następujący sposób:

(i) począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy cła obniża się do 5 % stawki podstawowej, zgodnie z poniższą tabelą, w sześciu równych rocznych transzach; oraz

Rok	Cła inne niż opłata (JPY/kg)	Opłata (JPY/kg)
1	77,43	255,87
2	62,87	207,73
3	48,30	159,60
4	33,73	111,47
5	19,17	63,33
6	4,60	15,20

(ii) począwszy od szóstego roku cła pozostają na poziomie określonym w ppkt (i);

jj) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R10", obniża się w następujący sposób:

(i) począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy cła obniża się do 5 % stawki podstawowej, zgodnie z poniższą tabelą, w sześciu równych rocznych transzach; oraz

Rok	Cła inne niż opłata (JPY/kg)	Opłata (JPY/kg)
1	83,33	274,38
2	67,65	222,77
3	51,98	171,15
4	36,30	119,53
5	20,62	67,92
6	4,95	16,30

(ii) począwszy od szóstego roku cła pozostają na poziomie określonym w ppkt (i);

kk) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R11", obniża się w następujący sposób:

(i) cła obniża się do stawki 35 % cła ad valorem oraz o 40 JPY/kg w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy;

(ii) począwszy od dnia 1 kwietnia drugiego roku cła obniża się o 70 % stawki określonej w ppkt (i) w 10. równych rocznych transzach; oraz

(iii) począwszy od 11. roku cła pozostają na poziomie określonym w ppkt (ii);

ll) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R12", obniża się w następujący sposób:

(i) cła obniża się do stawki 25 % cła ad valorem oraz o 40 JPY/kg w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy;

(ii) począwszy od dnia 1 kwietnia drugiego roku cła obniża się o 70 % stawki określonej w ppkt (i) w 10. równych rocznych transzach; oraz

(iii) począwszy od 11. roku cła pozostają na poziomie określonym w ppkt (ii);

mm) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R13", obniża się o 15 % stawki podstawowej w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy i pozostają następnie na tym poziomie;

nn) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R14", obniża się o 25 % stawki podstawowej w dniu wejścia w życie niniejszej Umowy i pozostają następnie na tym poziomie;

oo) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R15", obniża się w następujący sposób:

(i) począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy cła obniża się o 15 % stawki podstawowej w sześciu równych rocznych transzach; oraz

(ii) począwszy od szóstego roku cła pozostają na poziomie określonym w ppkt (i);

pp) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R16", obniża się w następujący sposób:

(i) począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy cła obniża się o 50 % stawki podstawowej w czterech równych rocznych transzach; oraz

(ii) począwszy od czwartego roku cła pozostają na poziomie określonym w ppkt (i);

qq) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R17", obniża się w następujący sposób:

(i) począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy cła obniża się o 75 % stawki podstawowej w 11. równych rocznych transzach; oraz

(ii) począwszy od 11. roku cła pozostają na poziomie określonym w ppkt (i);

rr) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R18", obniża się w następujący sposób:

(i) począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy cła obniża się o 10 % stawki podstawowej w sześciu równych rocznych transzach; oraz

(ii) począwszy od szóstego roku cła pozostają na poziomie określonym w ppkt (i);

ss) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R19", obniża się w następujący sposób:

(i) począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy cła obniża się o 75 % stawki podstawowej w sześciu równych rocznych transzach; oraz

(ii) począwszy od szóstego roku cła pozostają na poziomie określonym w ppkt (i);

tt) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R20", obniża się w następujący sposób:

(i) począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy cła obniża się o 60 % stawki podstawowej w sześciu równych rocznych transzach; oraz

(ii) począwszy od szóstego roku cła pozostają na poziomie określonym w ppkt (i);

uu) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R21", obniża się w następujący sposób:

(i) począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy cła obniża się o 63 % stawki podstawowej w sześciu równych rocznych transzach; oraz

(ii) począwszy od szóstego roku cła pozostają na poziomie określonym w ppkt (i);

vv) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R22", obniża się w następujący sposób:

(i) począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy cła obniża się o 66,6 % stawki podstawowej w sześciu równych rocznych transzach; oraz

(ii) począwszy od szóstego roku cła pozostają na poziomie określonym w ppkt (i);

ww) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "R23", obniża się w następujący sposób:

(i) począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy cła obniża się o 67 % stawki podstawowej w sześciu równych rocznych transzach; oraz

(ii) począwszy od szóstego roku cła pozostają na poziomie określonym w ppkt (i);

xx) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "TRQ" podlegają warunkom kontyngentu taryfowego mającego zastosowanie do tej pozycji taryfowej, jak określono w sekcji B;

yy) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "Xb", wyłącza się z wszelkich zobowiązań dotyczących znoszenia lub obniżania ceł i pozostają na poziomie stawki podstawowej;

zz) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "Xq1", dla których kontyngenty taryfowe zostały określone w wykazie zobowiązań Japonii w ramach Porozumienia WTO, wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

aaa) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "Xq2", dla których kontyngenty taryfowe zostały określone w odpowiednich rozporządzeniach rządu Japonii, wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy; oraz

bbb) cła nakładane na towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "X", wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych określonych w ust. 1 części 1 oraz w lit. a) - yy).

2. Towary pochodzące, sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "SG-n" w kolumnie "Uwagi" w taryfie celnej Japonii, podlegają postanowieniom sekcji C.

3. Traktowanie taryfowe towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych oznaczonych literą "S" w kolumnie "Uwagi" w taryfie celnej Japonii podlega przeglądowi zgodnie z art. 2.8 ust. 3 i 4.

4. Postanowień ust. 6 części 1 nie stosuje się w odniesieniu do ceł na towary pochodzące sklasyfikowane w pozycjach taryfowych 210610.219 i 210690.283.

SEKCJA  B

Kontyngenty taryfowe Japonii

1. Postanowienia ogólne

a) Do celów ust. 1 lit. xx) sekcji A cła na towary pochodzące sklasyfikowane w ramach pozycji taryfowych oznaczonych "TRQ-n" w kolumnie "Uwagi" w taryfie celnej Japonii, podlegają warunkom kontyngentu taryfowego (TRQ) dla tej konkretnej pozycji taryfowej, zgodnie z postanowieniami niniejszej sekcji, począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy;

b) Do celów stosowania kontyngentów taryfowych określonych w niniejszej sekcji, w przypadku gdy pierwszy rok jest krótszy niż 12 miesięcy, łączna wielkość kontyngentu na pierwszy rok ustalona w ramach każdego kontyngentu taryfowego zostaje zmniejszona do części, która jest proporcjonalna do liczby pełnych miesięcy pozostających w ciągu pierwszego roku. Do celów niniejszej litery każdą część mniejszą niż 1,0 zaokrągla się do najbliższej liczby całkowitej (w przypadku 0,5 zaokrągla się do 1,0), pod warunkiem że zastosowanie ma jednostka określona w odpowiednich postanowieniach niniejszej sekcji;

c) Opisy produktu lub produktów w nazwie każdego kontyngentu taryfowego w niniejszej sekcji niekoniecznie są wyczerpujące. Opisy te podane zostały jedynie w celu ułatwienia użytkownikom zrozumienia niniejszej sekcji i nie zmieniają ani nie zastępują zakresu każdego kontyngentu taryfowego ustanowionego przez odniesienie do odpowiednich pozycji taryfowych.

2. Kontyngent taryfowy 1 (TRQ-1): Produkty z pszenicy

a) W poniższej tabeli przedstawiono łączną wielkość bezcłowego kontyngentu mającą zastosowanie w poszczególnych latach do towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych określonych w lit. c), z zastrzeżeniem zastosowania przez Japonię narzutu importowego, jak przewidziano w lit. d):

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (tony metryczne)
1	100
2	120
3	140
4	160
5	180
6	200
W siódmym roku i kolejnych latach łączna wielkość kontyngentu pozostaje na poziomie 200 ton metrycznych.

b) Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych określonych w lit. c) i przekraczające wielkość kontyngentu określoną w lit. a) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

c) Lit. a) i b) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 190410.221, 190420.221, 190430.010, 190490.210 i 210690.214;

d) Kontyngent taryfowy TRQ-1 jest ustanawiany poza kontyngentem taryfowym określonym w wykazie zobowiązań Japonii w ramach Porozumienia WTO i jest zarządzany przez Ministerstwo Rolnictwa, Leśnictwa i Rybołówstwa Japonii (zwane dalej w niniejszej sekcji "MAFF") lub przez jego następcę, w charakterze państwowego przedsiębiorstwa handlowego, przy wykorzystaniu mechanizmu równoczesnego kupna-sprzedaży (zwanego dalej w niniejszej sekcji "mechanizmem SBS"). Japonia może pobierać narzut importowy w odniesieniu do towarów przywożonych w ramach kontyngentu taryfowego TRQ-1. Wysokość narzutu importowego nie przekracza kwoty dozwolonej dla towarów objętych wykazem zobowiązań Japonii w ramach Porozumienia WTO.

3. Kontyngent taryfowy 2 (TRQ-2): Mieszaniny, ciasta i ciasta w proszku

a) W poniższej tabeli przedstawiono łączną wielkość bezcłowego kontyngentu mającą zastosowanie w poszczególnych latach do towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych określonych w lit. c):

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (tony metryczne)
1	10 400
2	11 160
3	11 920
4	12 680
5	13 440
6	14 200
W siódmym roku i kolejnych latach łączna wielkość kontyngentu pozostaje na poziomie 14 200 ton metrycznych.

b) Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych określonych w lit. c) i przekraczające wielkość kontyngentu określoną w lit. a) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

c) Lit. a) i b) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 190120.222, 190120.232, 190120.235 i 190120.243;

d) Kontyngent taryfowy TRQ-2 jest zarządzany przez Japonię, w sposób niedyskryminacyjny, w ramach procedury pozwolenia na przywóz opartej na zasadzie kolejności zgłoszeń, zgodnie z którą świadectwo dotyczące kontyngentu taryfowego wydawane jest przez Japonię.

4. Kontyngent taryfowy 3 (TRQ-3): Przetwory spożywcze wytworzone głównie na bazie pszenicy

a) W poniższej tabeli przedstawiono łączną wielkość bezcłowego kontyngentu mającą zastosowanie w poszczególnych latach do towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych określonych w lit. c):

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (tony metryczne)
1	2 000
2	2 200
3	2 400
4	2 600
5	2 800
6	3 000
W siódmym roku i kolejnych latach łączna wielkość kontyngentu pozostaje na poziomie 3 000 ton metrycznych.

b) Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych określonych w lit. c) i przekraczające wielkość kontyngentu określoną w lit. a) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

c) Lit. a) i b) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 190190.242, 190190.247, 190190.252 i 190190.267;

d) Kontyngent taryfowy TRQ-3 jest zarządzany przez Japonię, w sposób niedyskryminacyjny, w ramach procedury pozwolenia na przywóz opartej na zasadzi kolejności zgłoszeń, zgodnie z którą świadectwo dotyczące kontyngentu taryfowego wydawane jest przez Japonię.

5. Kontyngent taryfowy 4 (TRQ-4): Pszenna mąka, granulki, zmiażdżone oraz przetwory spożywcze

a) W poniższej tabeli przedstawiono łączną wielkość bezcłowego kontyngentu mającą zastosowanie w poszczególnych latach do towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych określonych w lit. c), z zastrzeżeniem zastosowania przez Japonię narzutu importowego, jak przewidziano w lit. d):

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (tony metryczne)
1	3 700
2	3 800
3	3 900
4	4 000
5	4 100
6	4 200
W siódmym roku i kolejnych latach łączna wielkość kontyngentu pozostaje na poziomie 4 200 ton metrycznych.

b) Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych określonych w lit. c) i przekraczające wielkość kontyngentu określoną w lit. a) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

c) Lit. a) i b) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 110100.011, 110100.091, 110290.210, 110311.010, 110319.210, 110320.110, 110320.510, 110419.111, 110419.121, 110429.111, 110429.121, 110811.010, 190120.131, 190120.151, 190190.151 i 190190.171;

d) Kontyngent taryfowy TRQ-4 jest ustanawiany poza kontyngentem taryfowym określonym w wykazie zobowiązań Japonii w ramach Porozumienia WTO i jest zarządzany przez MAFF lub jego następcę, w charakterze państwowego przedsiębiorstwa handlowego, przy wykorzystaniu mechanizmu SBS. Japonia może pobierać narzut importowy w odniesieniu do towarów przywożonych w ramach kontyngentu taryfowego TRQ-4. Wysokość narzutu importowego nie przekracza kwoty dozwolonej dla towarów objętych wykazem zobowiązań Japonii w ramach Porozumienia WTO.

6. Kontyngent taryfowy 5 (TRQ-5): Pszenica

a) W poniższej tabeli przedstawiono łączną wielkość bezcłowego kontyngentu mającą zastosowanie w poszczególnych latach do towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych określonych w lit. c), objętą narzutem importowym stosowanym przez Japonię zgodnie z lit. e) i f), a także maksymalną wysokość narzutu importowego w celu ustalenia minimalnej ceny sprzedaży w każdym roku dla tych towarów:

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (tony metryczne)	Maksymalna wysokość narzutu importowego w celu ustalenia minimalnej ceny sprzedaży (JPY/kg)
1	200	16,2
2	212	15,3
3	223	14,5
4	235	13,6
5	247	12,8
6	258	11,9
7	270	11,1
8	270	10,2
9	270	9,4
W 10. roku i kolejnych latach łączna wielkość kontyngentu pozostaje na poziomie 270 ton metrycznych. W 10. roku i kolejnych latach maksymalna wysokość narzutu importowego w celu ustalenia minimalnej ceny sprzedaży pozostaje na poziomie 9,4 JPY/kg dla towarów pochodzących.

b) Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych określonych w lit. c) i przekraczające wielkość kontyngentu określoną w lit. a) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

c) Lit. a) i b) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 100111.010, 100119.010, 100191.011, 100191.019, 100199.011, 100199.019 i 100860.210;

d) Kontyngent taryfowy TRQ-5 jest ustanawiany poza kontyngentem taryfowym określonym w wykazie zobowiązań Japonii w ramach Porozumienia WTO i jest zarządzany przez MAFF lub jego następcę, w charakterze państwowego przedsiębiorstwa handlowego, przy wykorzystaniu mechanizmu SBS;

e) Do celów kontyngentu taryfowego TRQ-5 "maksymalna wysokość narzutu importowego w celu ustalenia minimalnej ceny sprzedaży" oznacza maksymalną kwotę, którą MAFF lub jej następca może dodać do kwoty zapłaconej za towary przy ustalaniu minimalnej ceny sprzedaży, po której lub powyżej której MAFF lub jego następca nie może odrzucić oferty w ramach przetargu SBS, chyba że ilość w ofercie SBS zostanie w pełni subskrybowana w drodze wyższych ofert;

f) Różnica między kwotą zapłaconą za towary przez nabywcę w ramach transakcji SBS a kwotą zapłaconą przez MAFF lub jego następcę za towary jest zatrzymywana przez MAFF lub jego następcę jako narzut importowy za towary, który może przekraczać maksymalną wysokość narzutu importowego w celu ustalenia minimalnej ceny sprzedaży lecz nie może przekraczać kwoty dozwolonej dla towarów na podstawie wykazu zobowiązań Japonii w ramach Porozumienia WTO.

7. Kontyngent taryfowy 6 (TRQ-6): Makaron Udon

a) W poniższej tabeli przedstawiono łączną wielkość bezcłowego kontyngentu mającą zastosowanie w poszczególnych latach do towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycji taryfowej określonej w lit. c):

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (tony metryczne)
1	10
W drugim roku i kolejnych latach łączna wielkość kontyngentu pozostaje na poziomie 10 ton metrycznych.

b) Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycji taryfowej określonej w lit. c) i przekraczające wielkość kontyngentu określoną w lit. a) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

c) Lit. a) i b) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycji taryfowej 190219.092;

d) Kontyngent taryfowy TRQ-6 jest zarządzany przez Japonię, w sposób niedyskryminacyjny, w ramach procedury pozwolenia na przywóz opartej na zasadzie kolejności zgłoszeń, zgodnie z którą świadectwo dotyczące kontyngentu taryfowego wydawane jest przez Japonię.

8. Kontyngent taryfowy 7 (TRQ-7): Jęczmienna mąka, kasza i granulki

a) W poniższej tabeli przedstawiono łączną wielkość bezcłowego kontyngentu mającą zastosowanie w poszczególnych latach do towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych określonych w lit. c), z zastrzeżeniem zastosowania przez Japonię narzutu importowego, jak przewidziano w lit. d):

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (tony metryczne)
1	100
2	120
3	140
4	160
5	180
6	200
W siódmym roku i kolejnych latach łączna wielkość kontyngentu pozostaje na poziomie 200 ton metrycznych.

b) Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych określonych w lit. c) i przekraczające wielkość kontyngentu określoną w lit. a) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

c) Lit. a) i b) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 110290.110, 110319.110, 110320.410, 110419.410, 110429.410 i 190410.231;

d) Kontyngent taryfowy TRQ-7 jest ustanawiany poza kontyngentem taryfowym określonym w wykazie zobowiązań Japonii w ramach Porozumienia WTO i jest zarządzany przez MAFF lub jego następcę, w charakterze państwowego przedsiębiorstwa handlowego, przy wykorzystaniu mechanizmu SBS. Japonia może pobierać narzut importowy w odniesieniu do towarów przywożonych w ramach kontyngentu taryfowego TRQ-7. Wysokość narzutu importowego nie przekracza kwoty dozwolonej dla towarów objętych wykazem zobowiązań Japonii w ramach Porozumienia WTO.

9. Kontyngent taryfowy 8 (TRQ-8): Przetwory spożywcze z jęczmienia

a) W poniższej tabeli przedstawiono łączną wielkość bezcłowego kontyngentu mającą zastosowanie w poszczególnych latach do towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych określonych w lit. c), z zastrzeżeniem zastosowania przez Japonię narzutu importowego, jak przewidziano w lit. d):

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (tony metryczne)
1	100
2	120
3	140
4	160
5	180
6	200
W siódmym roku i kolejnych latach łączna wielkość kontyngentu pozostaje na poziomie 200 ton metrycznych.

b) Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych określonych w lit. c) i przekraczające wielkość kontyngentu określoną w lit. a) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

c) Lit. a) i b) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 190120.141, 190190.161, 190420.231, 190490.310 i 210690.216;

d) Kontyngent taryfowy TRQ-8 jest ustanawiany poza kontyngentem taryfowym określonym w wykazie zobowiązań Japonii w ramach Porozumienia WTO i jest zarządzany przez MAFF lub jego następcę, w charakterze państwowego przedsiębiorstwa handlowego, przy wykorzystaniu mechanizmu SBS. Japonia może pobierać narzut importowy w odniesieniu do towarów przywożonych w ramach kontyngentu taryfowego TRQ-8. Wysokość narzutu importowego nie przekracza kwoty dozwolonej dla towarów objętych wykazem zobowiązań Japonii w ramach Porozumienia WTO.

10. Kontyngent taryfowy 9 (TRQ-9): Jęczmień

a) W poniższej tabeli przedstawiono łączną wielkość bezcłowego kontyngentu mającą zastosowanie w poszczególnych latach do towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych określonych w lit. c), objętą narzutem importowym stosowanym przez Japonię zgodnie z lit. e) i f), a także maksymalną wysokość narzutu importowego w celu ustalenia minimalnej ceny sprzedaży w każdym roku dla tych towarów:

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (tony metryczne)	Maksymalna wysokość narzutu importowego w celu ustalenia minimalnej ceny sprzedaży (JPY/kg)
1	30	7,6
2	30	7,2
3	30	6,8
4	30	6,4
5	30	6,0
6	30	5,6
7	30	5,2
8	30	4,8
9	30	4,4
W 10. roku i kolejnych latach łączna wielkość kontyngentu pozostaje na poziomie 30 ton metrycznych. W 10. roku i kolejnych latach maksymalna wysokość narzutu importowego w celu ustalenia minimalnej ceny sprzedaży pozostaje na poziomie 4,4 JPY/kg.

b) Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych określonych w lit. c) i przekraczające wielkość kontyngentu określoną w lit. a) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

c) Lit. a) i b) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 100310.010 i 100390.019;

d) Kontyngent taryfowy TRQ-9 jest ustanawiany poza kontyngentem taryfowym określonym w wykazie zobowiązań Japonii w ramach Porozumienia WTO i jest zarządzany przez MAFF lub jego następcę, w charakterze państwowego przedsiębiorstwa handlowego, przy wykorzystaniu mechanizmu SBS. Dopuszcza się dłuższy okres transportu oparty na umowie handlowej między importerem a producentem;

e) Do celów kontyngentu taryfowego TRQ-9 "maksymalna wysokość narzutu importowego w celu ustalenia minimalnej ceny sprzedaży" oznacza maksymalną kwotę, którą MAFF lub jej następca może dodać do kwoty zapłaconej za towary przy ustalaniu minimalnej ceny sprzedaży, po której lub powyżej której MAFF lub jego następca nie może odrzucić oferty w ofercie SBS, chyba że ilość w ramach przetargu SBS zostanie w pełni subskrybowana w drodze wyższych ofert;

f) Różnica między kwotą zapłaconą za towary przez nabywcę w ramach transakcji SBS a kwotą zapłaconą przez MAFF lub jego następcę za towary jest zatrzymywana przez MAFF lub jego następcę jako narzut importowy za towary, który może przekraczać maksymalną wysokość narzutu importowego w celu ustalenia minimalnej ceny sprzedaży lecz nie może przekraczać kwoty dozwolonej dla towarów na podstawie wykazu zobowiązań Japonii w ramach Porozumienia WTO.

11. Kontyngent taryfowy 10 (TRQ-10): Słód

a) W poniższej tabeli przedstawiono łączną wielkość bezcłowego kontyngentu mającą zastosowanie w poszczególnych latach do towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych określonych w lit. c):

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (tony metryczne)
1	185 700
W drugim roku i kolejnych latach łączna wielkość kontyngentu pozostaje na poziomie 185 700 ton metrycznych.

b) Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych określonych w lit. c) i przekraczające wielkość kontyngentu określoną w lit. a) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

c) Lit. a) i b) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 110710.029 i 110720.020;

d) Kontyngent taryfowy TRQ-10 jest zarządzany przez Japonię, w sposób niedyskryminacyjny, w ramach procedury pozwolenia na przywóz opartej na zasadzie kolejności zgłoszeń, zgodnie z którą świadectwo dotyczące kontyngentu taryfowego wydawane jest przez Japonię.

12. Kontyngent taryfowy 11 (TRQ-11): Kawa, mieszanki herbaty, przetwory spożywcze i ciasta

a) W poniższej tabeli przedstawiono łączną wielkość bezcłowego kontyngentu mającą zastosowanie w poszczególnych latach do towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych określonych w lit. c):

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (tony metryczne)
1	1 270
2	1 321
3	1 372
4	1 423
5	1 474
6	1 525
7	1 576
8	1 627
9	1 678
10	1 729
11	1 780
W 12. roku i kolejnych latach łączna wielkość kontyngentu pozostaje na poziomie 1 780 ton metrycznych.

b) Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych określonych w lit. c) i przekraczające wielkość kontyngentu określoną w lit. a) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

c) Lit. a) i b) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 170290.219, 190120.239, 190190.217, 190190.248, 190190.253, 210112.110, 210112.246, 210120.246, 210690.251, 210690.271, 210690.272 i 210690.281;

d) Kontyngent taryfowy TRQ-11 jest zarządzany przez Japonię, w sposób niedyskryminacyjny, w ramach procedury pozwolenia na przywóz opartej na zasadzie kolejności zgłoszeń, zgodnie z którą świadectwo dotyczące kontyngentu taryfowego wydawane jest przez Japonię.

13. Kontyngent taryfowy 12 (TRQ-12): Przetwory spożywcze

a) W poniższej tabeli przedstawiono łączną wielkość bezcłowego kontyngentu mającą zastosowanie w poszczególnych latach do towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycji taryfowej określonej w lit. c):

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (tony metryczne)
1	150,0
2	157,5
3	165,0
4	172,5
5	180,0
6	187,5
7	195,0
8	202,5
9	210,0
10	217,5
11	225,0
W 12. roku i kolejnych latach łączna wielkość kontyngentu pozostaje na poziomie 225 ton metrycznych.

b) Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycji taryfowej określonej w lit. c) i przekraczające wielkość kontyngentu określoną w lit. a) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

c) Lit. a) i b) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycji taryfowej 210690.590;

d) Kontyngent taryfowy TRQ-12 jest zarządzany przez Japonię, w sposób niedyskryminacyjny, w ramach procedury pozwolenia na przywóz opartej na zasadzie kolejności zgłoszeń, zgodnie z którą świadectwo dotyczące kontyngentu taryfowego wydawane jest przez Japonię.

14. Kontyngent taryfowy 13 (TRQ-13): Glukoza i fruktoza

a) W poniższej tabeli przedstawiono łączną wielkość kontyngentu mającą zastosowanie w poszczególnych latach do towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycji taryfowej określonej w lit. d):

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (tony metryczne)
1	1 780
2	2 136
3	2 492
4	2 848
5	3 204
6	3 560
7	3 916
8	4 272
9	4 628
10	4 984
11	5 340
W 12. roku i kolejnych latach łączna wielkość kontyngentu pozostaje na poziomie 5 340 ton metrycznych.

b)

(i) Stawka celna w ramach kontyngentu towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych określonych w lit. d) ppkt (i) jest zerowa;

(ii) Stawka celna w ramach kontyngentu, inna niż opłata za towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych określonych w lit. d) ppkt (ii), wynosi 21,5 JPY na każdy kilogram zawartości cukru tych towarów pochodzących, w odniesieniu do których Japonia może pobrać opłatę. Stawka tej opłaty nie może przekraczać stawki opłaty mającej zastosowanie w momencie przywozu do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycji taryfowej 170199.200. Zawartość cukru tych towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych określonych w lit. d) ppkt (ii) określa się na podstawie masy sacharozy (w suchej masie) zawartej w tych towarach pochodzących;

c) Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych określonych w lit. d) i przekraczające wielkość kontyngentu określoną w lit. a) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

d)

(i) Lit. a), b) ppkt (i) i c) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 170230.221, 170230.229, 170240.220, 170260.220 i 170290.529;

(ii) Lit. a), b) ppkt (ii) i c) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 170230.210, 170240.210 i 170260.210;

e) Kontyngent taryfowy TRQ-13 jest zarządzany przez Japonię, w sposób niedyskryminacyjny, w ramach procedury pozwolenia na przywóz opartej na zasadzie kolejności zgłoszeń, zgodnie z którą świadectwo dotyczące kontyngentu taryfowego wydawane jest przez Japonię.

15. Kontyngent taryfowy 14 (TRQ-14): Przetwory spożywcze

a) W poniższej tabeli przedstawiono łączną wielkość kontyngentu mającą zastosowanie w poszczególnych latach do towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycji taryfowej określonej w lit. c) oraz stawki celne w ramach kontyngentu obowiązujące w każdym roku:

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (tony metryczne)	Stawka celna w ramach kontyngentu (%)
1	3 500	14,0
2	3 850	14,0
3	4 200	14,0
4	4 550	14,0
5	4 900	14,0
6	5 250	14,0
7	5 600	14,0
8	5 950	14,0
9	6 300	14,0
10	6 650	14,0
11	7 000	14,0
W 12. roku i kolejnych latach łączna wielkość kontyngentu pozostaje na poziomie 7 000 ton metrycznych. W 12. roku i kolejnych latach stawka celna w ramach kontyngentu pozostaje na poziomie 14,0 %.

b) Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycji taryfowej określonej w lit. c) i przekraczające wielkość kontyngentu określoną w lit. a) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

c) Lit. a) i b) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycji taryfowej 190190.211;

d) Kontyngent taryfowy TRQ-14 jest zarządzany przez Japonię, w sposób niedyskryminacyjny, w ramach procedury pozwolenia na przywóz opartej na zasadzie kolejności zgłoszeń, zgodnie z którą świadectwo dotyczące kontyngentu taryfowego wydawane jest przez Japonię.

16. Kontyngent taryfowy 15 (TRQ-15): Przetwory spożywcze zawierające ponad 50 % sacharozy oraz proszek kakaowy

a) W poniższej tabeli przedstawiono łączną wielkość kontyngentu mającą zastosowanie w poszczególnych latach do towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycji taryfowej określonej w lit. d):

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (tony metryczne)
1	100
2	103
3	106
4	109
5	112
6	115
7	118
8	121
9	124
10	127
11	130
W 12. roku i kolejnych latach łączna wielkość kontyngentu pozostaje na poziomie 130 ton metrycznych.

b)

(i) Stawka celna w ramach kontyngentu towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 170113.000, 170114.190, 200540.190, 200551.190, 200599.119, 210690.282 i 210690.510 jest zerowa;

(ii) Stawki celne w ramach kontyngentu na towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych 190190.219 i 210690.284 obniża się w następujący sposób:

Rok	Stawka celna w ramach kontyngentu (%)
1	28,7
2	27,6
3	26,5
4	25,4
5	24,3
6	23,3
7	22,2
8	21,1
9	20,0
10	18,9
11	17,9
W 12. roku i kolejnych latach stawka celna w ramach kontyngentu pozostaje na poziomie 17,9 %.

(iii) Stawki celne w ramach kontyngentu na towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycji taryfowej 180610.100 obniża się w następujący sposób:

Rok	Stawka celna w ramach kontyngentu (%)
1	28,4
2	27,0
3	25,7
4	24,3
5	23,0
6	21,6
7	20,3
8	18,9
9	17,6
10	16,2
11	14,9
W 12. roku i kolejnych latach stawka celna w ramach kontyngentu pozostaje na poziomie 14,9 %.

c) Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych określonych w lit. d) i przekraczające wielkość kontyngentu określoną w lit. a) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

d) Lit. a) - c) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 170113.000, 170114.190, 180610.100, 190190.219, 200540.190, 200551.190, 200599.119, 210690.282, 210690.284 i 210690.510;

e) Kontyngent taryfowy TRQ-15 jest zarządzany przez Japonię, w sposób niedyskryminacyjny, w ramach procedury pozwolenia na przywóz opartej na zasadzie kolejności zgłoszeń, zgodnie z którą świadectwo dotyczące kontyngentu taryfowego wydawane jest przez Japonię.

17. Kontyngent taryfowy 16 (TRQ-16): Cukier

a) Stawka celna w ramach kontyngentu towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych określonych w lit. c) jest zerowa, z zastrzeżeniem opłat, które są zwracane zgodnie z japońskimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, w przypadku gdy:

(i) łączna ilość towarów pochodzących przywożonych z Unii Europejskiej w dowolnym roku nie przekracza łącznej wielkości kontyngentu określonej w poniższej tabeli; oraz

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (tony metryczne)
1	500
W drugim roku i kolejnych latach łączna wielkość kontyngentu pozostaje na poziomie 500 ton metrycznych.

(ii) towary pochodzące są przywożone wraz z zaświadczeniem dotyczącym badania produktu i jego rozwijania, w którym poświadcza się, że pochodzenie towarów spełnia kryteria i warunki określone w japońskich przepisach ustawowych i wykonawczych;

b) Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych określonych w lit. c) i przekraczające wielkość kontyngentu określoną w lit. a) ppkt (i) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

c) Lit. a) i b) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 170112.100, 170112.200, 170114.110, 170114.200, 170191.000, 170199.100, 170199.200, 170290.110, 170290.211, 170290.521 i 210690.221;

d) Kontyngent taryfowy TRQ-16 jest zarządzany przez Japonię, w sposób niedyskryminacyjny, w ramach procedury pozwolenia na przywóz opartej na zasadzie kolejności zgłoszeń, zgodnie z którą świadectwo dotyczące kontyngentu taryfowego wydawane jest przez Japonię.

18. Kontyngent taryfowy 17 (TRQ-17): Skrobia

a) W poniższej tabeli przedstawiono łączną wielkość kontyngentu mającą zastosowanie w poszczególnych latach do towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycji taryfowej określonej w lit. d):

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (tony metryczne)
1	6 400
2	6 550
3	6 700
4	6 850
5	7 000
6	7 150
W siódmym roku i kolejnych latach łączna wielkość kontyngentu pozostaje na poziomie 7 150 ton metrycznych.

b)

(i) Stawka celna w ramach kontyngentu towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 110812.090, 110813.090, 110814.090, 110819.019 i 110819.099 jest zerowa, z zastrzeżeniem opłaty do 25 %, tylko wtedy, gdy te towary pochodzące są przywożone w celu wytworzenia cukru skrobiowego, dekstryny, kleju z dekstryny, skrobi rozpuszczonej, skrobi prażonej lub kleju ze skrobi;

(ii) Stawka celna w ramach kontyngentu towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycji taryfowej 110813.090 i przywożonych do innych celów niż te określone w lit. b) ppkt (i) jest zerowa tylko wtedy, gdy towary pochodzące są przywożone pod następującym warunkiem:

A) te towary pochodzące nie są bezpośrednio przeznaczone do sprzedaży detalicznej ani dla przemysłu usług gastronomicznych ¹⁷⁹ ; lub

B) wielkość kontyngentu, która ma zostać przydzielona w odniesieniu do każdego wniosku złożonego przez importera nie może przekraczać trzykrotności ilości skrobi ziemniaczanej określonej we wniosku, wyprodukowanej z ziemniaków krajowych i wykorzystywanej przez importera w Japonii;

(iii) Stawka celna w ramach kontyngentu towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycji taryfowej 110820.090 jest zerowa;

(iv) Stawka celna w ramach kontyngentu na towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycji taryfowej 110812.090 przywożone do innych celów niż te określone w lit. b) ppkt (i) wynosi 12,5 %;

(v) Stawka celna w ramach kontyngentu na towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycji taryfowej 190120.159 (bez dodatku cukru) oraz w pozycji taryfowej 190190.179 (bez dodatku cukru) wynosi 16 %;

(vi) Stawka celna w ramach kontyngentu na towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych 110814.090, 110819.019 i 110819.099 przywożone do innych celów niż te określone w lit. b) ppkt (i) wynosi 25 %;

(vii) Stawka celna w ramach kontyngentu na towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycji taryfowej 190120.159 (z dodatkiem cukru) oraz w pozycji taryfowej 190190.179 (z dodatkiem cukru) wynosi 25 %;

c) Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych określonych w lit. d) i przekraczające wielkość kontyngentu określoną w lit. a) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

d) Lit. a) - c) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 110812.090, 110813.090, 110814.090, 110819.019, 110819.099, 110820.090, 190120.159 i 190190.179;

e) Kontyngent taryfowy TRQ-17 jest zarządzany przez Japonię, w sposób niedyskryminacyjny, w ramach procedury pozwolenia na przywóz opartej na zasadzie kolejności zgłoszeń, zgodnie z którą świadectwo dotyczące kontyngentu taryfowego wydawane jest przez Japonię.

19. Kontyngent taryfowy 18 (TRQ-18): Gotowe tłuszcze i oleje jadalne

a) W poniższej tabeli przedstawiono łączną wielkość kontyngentu mającą zastosowanie w poszczególnych latach do towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycji taryfowej określonej w lit. c) oraz stawki celne w ramach kontyngentu obowiązujące w każdym roku:

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (tony metryczne)	Stawka celna w ramach kontyngentu (%)
1	360	20,3
2	380	19,4
3	400	18,4
4	420	17,4
5	440	16,5
6	460	15,5
7	480	14,5
8	500	13,6
9	520	12,6
10	540	11,6
11	560	10,7
W 12. roku i kolejnych latach łączna wielkość kontyngentu pozostaje na poziomie 560 ton metrycznych. W 12. roku i kolejnych latach stawka celna w ramach kontyngentu pozostaje na poziomie 10,7 %.

b) Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycji taryfowej określonej w lit. c) i przekraczające wielkość kontyngentu określoną w lit. a) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

c) Lit. a) i b) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycji taryfowej 210690.291;

d) Kontyngent taryfowy TRQ-18 jest zarządzany przez Japonię, w sposób niedyskryminacyjny, w ramach procedury pozwolenia na przywóz opartej na zasadzie kolejności zgłoszeń, zgodnie z którą świadectwo dotyczące kontyngentu taryfowego wydawane jest przez Japonię.

20. Kontyngent taryfowy 19 (TRQ-19): Przetwory spożywcze zawierające kakao

a) W poniższej tabeli przedstawiono łączną wielkość kontyngentu mającą zastosowanie w poszczególnych latach do towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycji taryfowej określonej w lit. c) oraz stawki celne w ramach kontyngentu obowiązujące w każdym roku:

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (tony metryczne)	Stawka celna w ramach kontyngentu (%)
1	580	20,3
2	580	19,4
3	580	18,4
4	580	17,4
5	580	16,5
6	580	15,5
7	580	14,5
8	580	13,6
9	580	12,6
10	580	11,6
11	580	10,7
W 12. roku i kolejnych latach łączna wielkość kontyngentu pozostaje na poziomie 580 ton metrycznych. W 12. roku i kolejnych latach stawka celna w ramach kontyngentu pozostaje na poziomie 10,7 %.

b) Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycji taryfowej określonej w lit. c) i przekraczające wielkość kontyngentu określoną w lit. a) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

c) Lit. a) i b) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycji taryfowej 180620.290;

d) Kontyngent taryfowy TRQ-19 jest zarządzany przez Japonię, w sposób niedyskryminacyjny, w ramach procedury pozwolenia na przywóz opartej na zasadzie kolejności zgłoszeń, zgodnie z którą świadectwo dotyczące kontyngentu taryfowego wydawane jest przez Japonię.

21. Kontyngent taryfowy 20 (TRQ-20): Przetwory spożywcze zawierające kakao (do produkcji czekolady)

a) Stawka celna w ramach kontyngentu towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycji taryfowej określonej w lit. c) jest zerowa, pod warunkiem że:

(i) łączna ilość towarów pochodzących przywożonych z Unii Europejskiej w dowolnym roku nie przekracza łącznej wielkości kontyngentu określonej w poniższej tabeli; oraz

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (tony metryczne)
1	440
2	526
3	612
4	698
5	784
6	870
7	956
8	1 042
9	1 128
10	1 214
11	1 300
W 12. roku i kolejnych latach łączna wielkość kontyngentu pozostaje na poziomie 1 300 ton metrycznych.

(ii) Ilość objęta kontyngentem, która ma zostać przydzielona w odniesieniu do każdego wniosku złożonego przez importera nie może przekraczać trzykrotności ilości mleka w proszku określonej we wniosku, wyprodukowanego z mleka krajowego i wykorzystywanego przez importera do produkcji czekolady w Japonii;

b) Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycji taryfowej określonej w lit. c) i przekraczające wielkość kontyngentu określoną w lit. a) ppkt (i) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

c) Lit. a) i b) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycji taryfowej 180620.290;

d) Kontyngent taryfowy TRQ-20 jest zarządzany przez Japonię, w sposób niedyskryminacyjny, w ramach procedury pozwolenia na przywóz opartej na zasadzie kolejności zgłoszeń, zgodnie z którą świadectwo dotyczące kontyngentu taryfowego wydawane jest przez Japonię.

22. Kontyngent taryfowy 21 (TRQ-21): Mleko odparowane

a) Stawka celna w ramach kontyngentu towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycji taryfowych określonych w lit. c) jest zerowa, pod warunkiem że:

(i) łączna ilość towarów pochodzących przywożonych z Unii Europejskiej w dowolnym roku nie przekracza łącznej wielkości kontyngentu określonej w poniższej tabeli; oraz

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (tony metryczne)
1	780
2	1 124
3	1 468
4	1 812
5	2 156
6	2 500
W siódmym roku i kolejnych latach łączna wielkość kontyngentu pozostaje na poziomie 2 500 ton metrycznych.

(ii) towary pochodzące są w stanie płynnym w zwykłej temperaturze (ok. 1-32 stopni Celsjusza);

b) Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych określonych w lit. c) i przekraczające wielkość kontyngentu określoną w lit. a) ppkt (i) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

c) Lit. a) i b) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 040291.129 i 040291.290;

d) Kontyngent taryfowy TRQ-21 jest zarządzany przez Japonię, w sposób niedyskryminacyjny, w ramach procedury pozwolenia na przywóz opartej na zasadzie kolejności zgłoszeń, zgodnie z którą świadectwo dotyczące kontyngentu taryfowego wydawane jest przez Japonię.

23. Kontyngent taryfowy 22 (TRQ-22): Serwatka

a) Stawka celna w ramach kontyngentu towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 040410.139, 040410.149, 040410.189, 040490.118, 040490.128 i 040490.138 jest zerowa. Stawki celne w ramach kontyngentu na towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych 040410.129 i 040410.169 znosi się w następujący sposób:

Rok	Stawka celna w ramach kontyngentu (produkt zawierający dodatek cukru) (%)	Stawka celna w ramach kontyngentu (produkt niezawierający dodatku cukru) (%)
1	31,8	22,7
2	28,6	20,5
3	25,5	18,2
4	22,3	15,9
5	19,1	13,6
6	0,0	0,0
W siódmym roku i kolejnych latach stawka celna w ramach kontyngentu pozostaje na poziomie zerowym.

b) Stawka celna w ramach kontyngentu określona w lit. a) obowiązuje pod warunkiem że:

(i) łączna ilość towarów pochodzących przywożonych z Unii Europejskiej w dowolnym roku nie przekracza łącznej wielkości kontyngentu określonej w poniższej tabeli; oraz

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (tony metryczne)
1	6 200
2	6 520
3	6 840
4	7 160
5	7 480
6	7 800
7	8 120
8	8 440
9	8 760
10	9 080
11	9 400
W 12. roku i kolejnych latach łączna wielkość kontyngentu pozostaje na poziomie 9 400 ton metrycznych.

(ii) spełniony jest następujący warunek:

A) zawartość popiołu w towarach pochodzących sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 040410.129 i 040410.169 jest większa lub równa 11 %;

B) towary pochodzące sklasyfikowane w pozycjach taryfowych 040410.149, 040410.189, 040490.118, 040490.128 i 040490.138 to serwatka i produkty składające się ze składników naturalnego mleka, stosowane w preparatach do początkowego żywienia niemowląt; lub

C) Towary pochodzące sklasyfikowane w pozycjach taryfowych 040410.139 i 040410.149 to permeat serwatki o zawartości białka mniejszej niż 5 %;

c) Stawkę celną na towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych 040410.129, 040410.139, 040410.149, 040410.169 i 040410.189 przywożone w ilościach przekraczających łączną wielkość kontyngentu określoną w lit. b) ppkt (i) ustala się zgodnie z kategoriami "R11" i "R12" dla towarów pochodzących zawierających poniżej 25 % białka mleka oraz towarów pochodzących zawierających 25 % lub więcej, ale poniżej 45 % białka mleka, zgodnie z kategoriami "B5****" i "B5*****" dla towarów pochodzących 45 % lub więcej białka mleka, lub zgodnie z kategorią "A" dla towarów pochodzących przeznaczonych do produkcji mieszanki pasz zawierających substancje barwiące, jak określono odpowiednio w ust. 1 lit. kk), ll), g), h) i a) sekcji A. Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych 040490.118, 040490.128 i 040490.138 i przywożone w ilościach przekraczających łączną wielkość kontyngentu określoną w lit. b) ppkt (i) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

d) Lit. a) - c) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 040410.129, 040410.139, 040410.149, 040410.169, 040410.189, 040490.118, 040490.128 i 040490.138;

e) Kontyngent taryfowy TRQ-22 jest zarządzany przez Japonię, w sposób niedyskryminacyjny, w ramach procedury pozwolenia na przywóz opartej na zasadzie kolejności zgłoszeń, zgodnie z którą świadectwo dotyczące kontyngentu taryfowego wydawane jest przez Japonię.

24. Kontyngent taryfowy 23 (TRQ-23): Masło, odtłuszczone mleko w proszku, mleko w proszku, maślanka w proszku oraz mleko zagęszczone

a) W poniższej tabeli przedstawiono łączną wielkość kontyngentu mającą zastosowanie w poszczególnych latach do towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych określonych w lit. e), wyrażoną jako ekwiwalent mleka pełnego (tony metryczne) obliczony przy użyciu współczynnika konwersji określonego w lit. c):

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (ekwiwalent mleka pełnego (tony metryczne))
1	12 857
2	13 286
3	13 714
4	14 143
5	14 571
6	15 000
W siódmym roku i kolejnych latach łączna wielkość kontyngentu pozostaje na poziomie 15 000 ton metrycznych (ekwiwalent mleka pełnego).

b)

(i) Stawki celne w ramach kontyngentu na towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych 040510.129, 040510.229, 040520.090, 040590.190 i 040590.229 obniża się w następujący sposób:

Rok	Stawka celna w ramach kontyngentu dla masła
1	35 % + 290 JPY/kg
2	35 % + 261 JPY/kg
3	35 % + 232 JPY/kg
4	35 % + 203 JPY/kg
5	35 % + 174 JPY/kg
6	35 % + 145 JPY/kg
7	35 % + 116 JPY/kg
8	35 % + 87 JPY/kg
9	35 % + 58 JPY/kg
10	35 % + 29 JPY/kg
11	35 %
W 12. roku i kolejnych latach stawka celna w ramach kontyngentu pozostaje na poziomie 35 %.

(ii) Stawki celne w ramach kontyngentu na towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych 040210.129, 040210.212, 040210.229, 040221.212, 040221.229 i 040229.291 obniża się w następujący sposób:

Rok	Stawka celna w ramach kontyngentu dla odtłuszczonego mleka w proszku (produkt niezawierający dodatku cukru)	Stawka celna w ramach kontyngentu dla odtłuszczonego mleka w proszku (produkt zawierający dodatek cukru)
1	25 % + 130 JPY/kg	35 % + 130 JPY/kg
2	25 % + 117 JPY/kg	35 % + 117 JPY/kg
3	25 % + 104 JPY/kg	35 % + 104 JPY/kg
4	25 % + 91 JPY/kg	35 % + 91 JPY/kg
5	25 % + 78 JPY/kg	35 % + 78 JPY/kg
6	25 % + 65 JPY/kg	35 % + 65 JPY/kg
7	25 % + 52 JPY/kg	35 % + 52 JPY/kg
8	25 % + 39 JPY/kg	35 % + 39 JPY/kg
9	25 % + 26 JPY/kg	35 % + 26 JPY/kg
10	25 % + 13 JPY/kg	35 % + 13 JPY/kg
11	25 %	35 %
W 12. i każdym kolejnym roku stawka celna w ramach kontyngentu pozostaje na poziomie 25 % w przypadku odtłuszczonego mleka w proszku niezawierającego dodatku cukru oraz 35 % w przypadku odtłuszczonego mleka w proszku zawierającego dodatek cukru.

(iii) Stawki celne w ramach kontyngentu na towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych 040221.119, 040221.129, 040229.119, 040229.129, 040390.113, 040390.123 i 040390.133 obniża się w następujący sposób:

Rok	Stawka celna w ramach kontyngentu dla maślanki w proszku (produkt niezawierający dodatku cukru)	Stawka celna w ramach kontyngentu dla maślanki w proszku (produkt zawierający dodatek cukru)	Stawka celna w ramach kontyngentu dla mleka w proszku
1	25 % + 200 JPY/kg	35 % + 200 JPY/kg	30 % + 210 JPY/kg
2	25 % + 180 JPY/kg	35 % + 180 JPY/kg	30 % + 189 JPY/kg
3	25 % + 160 JPY/kg	35 % + 160 JPY/kg	30 % + 168 JPY/kg
4	25 % + 140 JPY/kg	35 % + 140 JPY/kg	30 % + 147 JPY/kg
5	25 % + 120 JPY/kg	35 % + 120 JPY/kg	30 % + 126 JPY/kg
6	25 % + 100 JPY/kg	35 % + 100 JPY/kg	30 % + 105 JPY/kg
7	25 % + 80 JPY/kg	35 % + 80 JPY/kg	30 % + 84 JPY/kg
8	25 % + 60 JPY/kg	35 % + 60 JPY/kg	30 % + 63 JPY/kg
9	25 % + 40 JPY/kg	35 % + 40 JPY/kg	30 % + 42 JPY/kg
10	25 % + 20 JPY/kg	35 % + 20 JPY/kg	30 % + 21 JPY/kg
11	25 %	35 %	30 %
W 12. i każdym kolejnym roku stawka celna w ramach kontyngentu pozostaje na poziomie 25 % w przypadku maślanki w proszku niezawierającej dodatku cukru, 35 % w przypadku maślanki w proszku zawierającej dodatek cukru oraz 30 % w przypadku mleka w proszku.

(iv) Stawka celna w ramach kontyngentu towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 040299.129 i 040299.290 jest zerowa;

c) Do celów TRQ-23 współczynnik konwersji podany w prawej kolumnie poniższej tabeli wskazuje współczynnik umożliwiający obliczenie masy w ekwiwalencie mleka pełnego poszczególnych towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych określonych w lewej kolumnie tabeli:

Pozycja taryfowa	Współczynnik konwersji
040210.129	6,48
040210.212	6,48
040210.229	6,48
040221.119	8,9
040221.129	13,43
040221.212	6,84
040221.229	6,84
040229.119	8,9
040229.129	13,43
040229.291	6,84
040299.129	6,69
040299.290	3,65
040390.113	6,48
040390.123	8,57
040390.133	13,43
040510.129	12,34
040510.229	15,05
040520.090	12,34
040590.190	12,34
040590.229	15,05

d) Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych określonych w lit. e) i przekraczające wielkość kontyngentu określoną w lit. a) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

e) Lit. a) - d) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 040510.129, 040510.229, 040520.090, 040590.190, 040590.229, 040210.129, 040210.212, 040210.229, 040221.212, 040221.229, 040229.291, 040221.119, 040221.129, 040229.119, 040229.129, 040390.113, 040390.123, 040390.133, 040299.129 i 040299.290;

f) Kontyngent taryfowy TRQ-23 jest zarządzany przez Japonię, w sposób niedyskryminacyjny, w ramach procedury pozwolenia na przywóz opartej na zasadzie kolejności zgłoszeń, zgodnie z którą świadectwo dotyczące kontyngentu taryfowego wydawane jest przez Japonię.

25. Kontyngent taryfowy 24 (TRQ-24): Mleko w proszku (do produkcji czekolady)

a) Stawka celna w ramach kontyngentu towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych określonych w lit. d) jest zerowa, pod warunkiem że:

(i) łączna ilość towarów pochodzących przywożonych z Unii Europejskiej nie przekracza w żadnym roku łącznej wielkości kontyngentu, wyrażonej jako ekwiwalent mleka pełnego (tony metryczne) obliczony przy użyciu współczynnika konwersji wskazanego w lit. b), określonej w poniższej tabeli; oraz

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (ekwiwalent mleka pełnego (tony metryczne))
1	5 242
2	6 312
3	7 382
4	8 451
5	9 521
6	10 591
7	11 661
8	12 731
9	13 800
10	14 870
11	15 940
W 12. roku i kolejnych latach łączna wielkość kontyngentu pozostaje na poziomie 15 940 ton metrycznych (ekwiwalent mleka pełnego).

(ii) Ilość objęta kontyngentem, która ma zostać przydzielona w odniesieniu do każdego wniosku złożonego przez importera nie może przekraczać trzykrotności ilości mleka w proszku określonej we wniosku, wyprodukowanego z mleka krajowego i wykorzystywanego przez importera do produkcji czekolady w Japonii;

b) Do celów TRQ-24 współczynnik konwersji podany w prawej kolumnie poniższej tabeli wskazuje współczynnik umożliwiający obliczenie masy w ekwiwalencie mleka pełnego poszczególnych towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych określonych w lewej kolumnie tabeli:

Pozycja taryfowa	Współczynnik konwersji
040221.119	8,9
040221.129	13,43

c) Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych określonych w lit. d) i przekraczające wielkość kontyngentu określoną w lit. a) ppkt (i) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

d) Lit. a) i c) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 040221.119 i 040221.129;

e) Kontyngent taryfowy TRQ-24 jest zarządzany przez Japonię, w sposób niedyskryminacyjny, w ramach procedury pozwolenia na przywóz opartej na zasadzie kolejności zgłoszeń, zgodnie z którą świadectwo dotyczące kontyngentu taryfowego wydawane jest przez Japonię.

26. Kontyngent taryfowy 25 (TRQ-25): Sery

a)

(i) W poniższej tabeli przedstawiono łączną wielkość kontyngentu mającą zastosowanie w poszczególnych latach, od pierwszego do 16. roku, do towarów pochodzących z Unii Europejskiej sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych określonych w lit. d):

Rok	Łączna wielkość kontyngentu (tony metryczne)
1	20 000
2	20 600
3	21 200
4	21 800
5	22 500
6	23 200
7	23 900
8	24 600
9	25 300
10	26 100
11	26 900
12	27 700
13	28 500
14	29 300
15	30 200
16	31 000

(ii) Od 17. roku łączna wielkość kontyngentu na każdy rok jest obliczana co pięć lat w oparciu o metodę obliczeń określoną w lit. A)-C) oraz jest określana w japońskich przepisach ustawowych, wykonawczych lub ministerialnych:

A) W przypadku wzrostu całkowitej konsumpcji serów w Japonii w ciągu sześciu kolejnych lat podatkowych ¹⁸⁰  łączną wielkość kontyngentu na każdy rok następującego okresu pięciu lat oblicza się w oparciu o złożoną roczną stopę wzrostu całkowitej konsumpcji serów w Japonii w ciągu sześciu poprzednich lat podatkowych, obliczaną co pięć lat zgodnie z lit. B), wykorzystując oficjalne statystyki opublikowane przez MAFF lub jego następcę oraz na podstawie łącznej wielkości kontyngentu w roku bezpośrednio poprzedzającym rok, dla którego dokonano obliczeń;

B) przy obliczaniu złożonej rocznej stopy wzrostu, o której mowa w lit. A), wykorzystuje się całkowitą konsumpcję serów w Japonii zarówno w roku podatkowym, który poprzedza o dwa lata pierwszy rok podatkowy następnego pięcioletniego okresu, jak i w roku podatkowym, który poprzedza o siedem lat pierwszy rok podatkowy następnego pięcioletniego okresu; oraz

C) Jeżeli w ciągu sześciu poprzednich lat podatkowych nie nastąpił wzrost całkowitej konsumpcji serów w Japonii, łączna wielkość kontyngentu na każdy kolejny okres pięciu lat pozostanie na poziomie z ostatniego roku;

b)

(i) Stawki celne w ramach kontyngentu na towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycji taryfowej 040610.020 znosi się w następujący sposób:

Rok	Stawka celna w ramach kontyngentu (%)
1	21,0
2	19,6
3	18,2
4	16,8
5	15,4
6	14,0
7	12,6
8	11,2
9	9,8
10	8,4
11	7,0
12	5,6
13	4,2
14	2,8
15	1,4
16	0,0
W 17. roku i kolejnych latach stawka celna w ramach kontyngentu pozostaje na poziomie zerowym.

(ii) Stawki celne w ramach kontyngentu na towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych 040610.090, 040640.090 i 040690.090 znosi się w następujący sposób:

Rok	Stawka celna w ramach kontyngentu (%)
1	27,9
2	26,1
3	24,2
4	22,4
5	20,5
6	18,6
7	16,8
8	14,9
9	13,0
10	11,2
11	9,3
12	7,5
13	5,6
14	3,7
15	1,9
16	0,0
W 17. roku i kolejnych latach stawka celna w ramach kontyngentu pozostaje na poziomie zerowym.

(iii) Stawki celne w ramach kontyngentu na towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych 040620.100 i 040630.000 znosi się w następujący sposób:

Rok	Stawka celna w ramach kontyngentu (%)
1	37,5
2	35,0
3	32,5
4	30,0
5	27,5
6	25,0
7	22,5
8	20,0
9	17,5
10	15,0
11	12,5
12	10,0
13	7,5
14	5,0
15	2,5
16	0,0
W 17. roku i kolejnych latach stawka celna w ramach kontyngentu pozostaje na poziomie zerowym.

c) Stawkę celną nałożoną na przywożone towary pochodzące z Unii Europejskiej sklasyfikowane w pozycjach taryfowych określonych w lit. d) i przekraczające wielkość kontyngentu określoną w lit. a) wyłącza się z wszelkich zobowiązań taryfowych na mocy niniejszej Umowy;

d) Lit. a) - c) mają zastosowanie do towarów pochodzących sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 040610.020, 040610.090, 040640.090, 040620.100, 040630.000 i 040690.090;

e) Kontyngent taryfowy TRQ-25 jest zarządzany przez Japonię, w sposób niedyskryminacyjny, w ramach procedury pozwolenia na przywóz opartej na zasadzie kolejności zgłoszeń, zgodnie z którą świadectwo dotyczące kontyngentu taryfowego wydawane jest przez Japonię.

SEKCJA  C

Środki ochronne w rolnictwie

PODSEKCJA  1

Uwagi do sekcji C

1. W niniejszej sekcji określono:

a) pochodzące produkty rolne, które mogą podlegać środkom ochronnym w rolnictwie zgodnie z ust. 2 sekcji A;

b) wartości progowe dla stosowania takich środków; oraz

c) maksymą stawkę celną, jaka może być stosowana w poszczególnych latach w odniesieniu do takich towarów.

2. Niezależnie od postanowień art. 2.8, Japonia może stosować środki ochronne w rolnictwie wobec pochodzących towarów rolnych, sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych oznaczonych jako "SG1*", "SG1**", "SG2", "SG3", "SG4*", "SG4**", "SG5" lub "SG6" w kolumnie "Uwagi" w taryfie celnej Japonii. Japonia może stosować takie środki wyłącznie na warunkach określonych w niniejszej sekcji oraz zgodnie z warunkami określonymi w niniejszej sekcji.

3. Jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszej sekcji, Japonia może, jako środek ochronny w rolnictwie, zwiększyć stawkę celną dla takich pochodzących towarów rolnych do poziomu nieprzekraczającego niższej z następujących wartości:

a) stawka celna stosowana na podstawie klauzuli najwyższego uprzywilejowania obowiązująca w momencie zastosowania środka ochronnego w rolnictwie;

b) stawka celna stosowana wobec państwa najbardziej uprzywilejowanego, obowiązująca w dniu bezpośrednio poprzedzającym dzień wejścia w życie niniejszej Umowy; oraz

c) stawka celna określona w niniejszej sekcji.

4. Japonia wdraża środek ochronny w rolnictwie zgodnie z zasadą przejrzystości. W terminie 60 dni od daty zastosowania środka ochronnego w rolnictwie Japonia powiadamia o tym Unię Europejską w formie pisemnej i udostępnia jej odpowiednie dane dotyczące tego środka. Na pisemny wniosek Unii Europejskiej Japonia udziela jej odpowiedzi na konkretne pytania dotyczące stosowania środka oraz przekazuje odpowiednie informacje, w tym za pośrednictwem poczty elektronicznej, telekonferencji, wideokonferencji i osobiście.

5. Dla większej pewności nie stosuje się ani nie utrzymuje żadnych środków ochronnych w rolnictwie począwszy od dnia, w którym stawka celna, o której mowa w pkt 3 lit. c) niniejszej podsekcji, wynosi zero.

6. Do celów niniejszej sekcji:

a) "rok podatkowy" oznacza japoński rok podatkowy rozpoczynający się dnia 1 kwietnia i kończący się dnia 31 marca następnego roku; oraz

b) "kwartał" oznacza okres:

(i) od 1 kwietnia do 30 czerwca;

(ii) od 1 lipca do 30 września;

(iii) od 1 października do 31 grudnia; lub

(iv) od 1 stycznia do 31 marca.

PODSEKCJA  2

Środki ochronne w rolnictwie dotyczące wołowiny

1. Zgodnie z ust. 2 podsekcji 1, w odniesieniu do pochodzących towarów rolnych sklasyfikowanych w pozycjach oznaczonych jako "SG1*" w kolumnie "Uwagi" w taryfie celnej Japonii (zwanych dalej "towarami SG1*") lub pochodzących towarów rolnych sklasyfikowanych w pozycjach oznaczonych jako "SG1**" w kolumnie "Uwagi" w taryfie celnej Japonii (zwanych dalej "towarami SG1**"), Japonia może stosować środki ochronne w rolnictwie tylko wtedy, gdy łączna wielkość przywozu tych towarów pochodzących z Unii Europejskiej w danym roku przekracza wartość progową określoną w następujący sposób:

a) 43 500 ton metrycznych w pierwszym roku, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w ust. 9;

b) 44 278 ton metrycznych w drugim roku;

c) 45 056 ton metrycznych w trzecim roku;

d) 45 833 ton metrycznych w czwartym roku;

e) 46 611 ton metrycznych w piątym roku;

f) 47 389 ton metrycznych w szóstym roku;

g) 48 167 ton metrycznych w siódmym roku;

h) 48 944 ton metrycznych w ósmym roku;

(i) 49 722 ton metrycznych w dziewiątym roku;

j) 50 500 ton metrycznych w 10. roku;

k) od 11. roku do 15. roku, dla każdego roku, wartość progowa z poprzedniego roku plus 385 ton metrycznych; oraz

l) począwszy od 16. roku, dla każdego roku, wartość progowa z poprzedniego roku plus 770 ton metrycznych.

2.

a) Dla towarów SG1* stawka celna określona w podsekcji 1 pkt 3 lit. c) wynosi:

(i) 38,5 % od pierwszego do trzeciego roku;

(ii) 30,0 % od czwartego do 10. roku;

(iii) 20,0 % od 11. do 14. roku;

(iv) 18 % w 15. roku; oraz

(v) począwszy od 16. roku:

A) o jeden punkt procentowy mniej niż stawka celna w poprzednim roku, jeżeli Japonia nie zastosowała w poprzednim roku środków ochronnych w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji; lub

B) stawka równa stawce celnej z poprzedniego roku, jeżeli Japonia zastosowała w poprzednim roku środek ochronny w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji;

b) Dla towarów SG1** stawka celna określona w podsekcji 1 pkt 3 lit. c) wynosi:

(i) 39,0 % w pierwszym roku;

(ii) 38,5 % w drugim i trzecim roku;

(iii) 32,7 % w czwartym roku;

(iv) 30,6 % w piątym roku;

(v) 30,0 % od szóstego do 10. roku;

(vi) 20,0 % od 11. do 14. roku;

(vii) 18 % w 15. roku; oraz

(viii) począwszy od 16. roku:

A) o jeden punkt procentowy mniej niż stawka celna w poprzednim roku, jeżeli Japonia nie zastosowała w poprzednim roku środków ochronnych w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji; lub

B) stawka równa stawce celnej z poprzedniego roku, jeżeli Japonia zastosowała w poprzednim roku środek ochronny w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji;

c) Jeżeli warunek określony w ust. 1 jest spełniony w ciągu danego roku i w związku z tym środek ochronny w rolnictwie jest stosowany w następnym roku zgodnie z ust. 3 lit. b) lub c), stawkę celną określoną w ust. 3 lit. c) podsekcji 1 do celów tego środka ochronnego ustala się w okresie obowiązywania tego środka na poziomie mającym zastosowanie w odniesieniu do roku, w którym warunek określony w ust. 1 został spełniony.

3. Środek ochronny w rolnictwie, o którym mowa w ust. 1 może zostać utrzymany:

a) jeżeli łączna wielkość przywozu z Unii Europejskiej towarów SG1* lub SG1** w jakimkolwiek roku podatkowym przekracza wartość progową określoną w ust. 1 przed dniem 31 stycznia, do końca tego roku podatkowego;

b) jeżeli łączna wielkość przywozu z Unii Europejskiej towarów SG1* lub SG1** w jakimkolwiek roku podatkowym przekracza wartość progową określoną w ust. 1 w miesiącu lutym, przez okres 45 dni począwszy od dnia rozpoczęcia stosowania środka ochronnego w rolnictwie; oraz

c) jeżeli łączna wielkość przywozu z Unii Europejskiej towarów SG1* lub SG1** w jakimkolwiek roku podatkowym przekracza wartość progową określoną w ust. 1 w miesiącu marcu, przez okres 30 dni począwszy od dnia rozpoczęcia stosowania środka ochronnego w rolnictwie.

4.

a) Do celów niniejszej podsekcji okres, w którym można stosować środek ochronny w rolnictwie rozpoczyna się nie później niż następnego dnia po upływie piątego dnia roboczego po upływie okresu publikacji, o którym mowa w lit. c), w którym spełniony jest warunek określony w ust. 1;

b) Do celów niniejszej podsekcji i jako środek wyjątkowy podjęty w celu wdrożenia jej postanowień, administracja celna Japonii publikuje, nie później niż pięć dni roboczych po upływie każdego okresu publikacji, łączną wielkość przywozu towarów SG1* lub SG1** z Unii Europejskiej pomiędzy:

(i) początkiem roku podatkowego i końcem okresu publikacji; oraz

(ii) początkiem kwartału i końcem okresu publikacji, od 11. do 15. roku;

c) Do celów niniejszej podsekcji "okres publikacji" oznacza:

(i) okres od pierwszego dnia każdego miesiąca do 10. dnia tego miesiąca;

(ii) okres od 11. dnia każdego miesiąca do 20. dnia tego miesiąca; oraz

(iii) okres od 21. dnia każdego miesiąca do ostatniego dnia tego miesiąca.

5.

a) Niezależnie od postanowień ust. 1, jeżeli w dowolnym roku pomiędzy 11. i 15. rokiem łączna wielkość przywozu towarów SG1* lub SG1** z Unii Europejskiej w jakimkolwiek kwartale przekracza kwartalną ochronną wielkość progową określoną w lit. b), Japonia może zwiększyć stawki celne na takie towary zgodnie z ust. 3 podsekcji 1 przez okres 90 dni. Ten 90-dniowy okres rozpoczyna się nie później niż w dniu następującym po upływie piątego dnia roboczego po upływie okresu publikacji, w którym łączna ilość tych przywożonych towarów w danym kwartale przekroczyła kwartalną ochronną wielkość progową. Jeżeli spełniony jest warunek określony w niniejszym ustępie, stawka celna, o której mowa w ust. 3 lit. c) podsekcji 1, wynosi:

(i) 20,0 % od 11. do 14. roku; oraz

(ii) 18 % w 15. roku;

b) Do celów niniejszego ustępu "kwartalna ochronna wielkość progowa" oznacza 117 % jednej czwartej wartości progowej określonej w ust. 1 lit. k) w odniesieniu do danego roku.

c) Niezależnie od postanowień ust. 1, jeżeli w dowolnym roku pomiędzy 11. i 15. rokiem łączna wielkość przywozu towarów SG1* lub SG1** z Unii Europejskiej przekroczy wartość progową określoną w ust. 1 lit. k) w danym roku i w tym samym czasie łączna wielkość przywozu tych towarów z Unii Europejskiej w danym kwartale przekracza ochronną wielkość progową określoną w lit. b), to Japonia może utrzymać w mocy środek ochronny w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji do końca 90-dniowego okresu przewidzianego w lit. a) lub do końca okresów przewidzianych w ust. 3, w zależności od tego, co nastąpi później.

6. Jeżeli w ciągu czterech kolejnych lat po upływie 15. roku Japonia nie stosuje środków ochronnych w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji w odniesieniu do towarów SG1*, Japonia nie stosuje dłużej żadnych środków ochronnych w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji w odniesieniu do tych towarów. To samo dotyczy towarów SG1**.

7. Niezależnie od postanowień ust. 1, jeżeli przywóz do Japonii z Unii Europejskiej towarów SG1* lub SG1** został w całości lub w znacznym stopniu zawieszony na okres dłuższy niż 36 miesięcy z powodu problemów sanitarnych, Japonia nie stosuje w odniesieniu do tych towarów z Unii Europejskiej środków ochronnych na mocy niniejszej podsekcji w okresie 48 miesięcy po całkowitym lub znacznym zniesieniu zawieszenia. Jeżeli przywóz takich towarów z Unii Europejskiej został zawieszony, a klęska żywiołowa, taka jak poważna susza, zakłóca odbudowanie zdolności produkcyjnych takich towarów w Unii Europejskiej, długość okresu, w którym Japonia nie stosuje środków ochronnych w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji wobec takich towarów z Unii Europejskiej, wynosi 60 miesięcy.

8. Japonia nie stosuje wobec towarów SG1* nadzwyczajnych środków taryfowych dotyczących wołowiny, o których mowa w art. 7.5 japońskiej ustawy o tymczasowych środkach taryfowych (ustawa nr 36 z 1960 r.).

9. Jeżeli pierwszy rok jest krótszy niż 12 miesięcy, obowiązującą wartość progową dla pierwszego roku, do celów ust. 1 lit. a), ustala się poprzez pomnożenie 43 500 ton metrycznych przez ułamek, którego licznik stanowi liczba miesięcy między datą wejścia w życie niniejszej Umowy a datą 31 marca następnego roku, a mianownik wynosi 12. W celu określenia obowiązującej wartości progowej zgodnie z poprzednim zdaniem każdą część mniejszą niż 1,0 zaokrągla się do najbliższej liczby całkowitej (w przypadku 0,5 zaokrągla się do 1,0).

PODSEKCJA  3

Środki ochronne w rolnictwie dotyczące wieprzowiny

1. Zgodnie z ust. 2 podsekcji 1, w odniesieniu do pochodzących towarów rolnych sklasyfikowanych w pozycjach oznaczonych jako "SG2" w kolumnie "Uwagi" w taryfie celnej Japonii (zwanych dalej "towarami SG2") Japonia może stosować środki ochronne w rolnictwie wyłącznie, jeżeli spełniony jest następujący warunek:

a) w pierwszym i w drugim roku, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w ust. 6, Japonia może stosować środki ochronne w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji w odniesieniu do towarów SG2 tylko wtedy, gdy łączna wielkość przywozu towarów SG2 z Unii Europejskiej na dany rok przekracza 112 % największej rocznej wielkości przywozu tych towarów z Unii Europejskiej w ciągu któregokolwiek z trzech poprzednich lat podatkowych;

b) w trzecim i w czwartym roku Japonia może stosować środki ochronne w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji w odniesieniu do towarów SG2 tylko wtedy, gdy łączna wielkość przywozu towarów SG2 z Unii Europejskiej na dany rok przekracza 116 % największej rocznej wielkości przywozu tych towarów z Unii Europejskiej w ciągu któregokolwiek z trzech poprzednich lat podatkowych;

c) w piątym i w szóstym roku:

(i) Japonia może stosować środki ochronne w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji w odniesieniu do towarów SG2przywożonych po cenie równej lub wyższej od ceny progowej ¹⁸¹  dla tych towarów tylko wtedy, gdy łączna wielkość przywozu tych towarów z Unii Europejskiej w danym roku przekracza 116 % największej rocznej wielkości przywozu tych towarów z Unii Europejskiej w ciągu któregokolwiek z trzech poprzednich lat podatkowych; lub

(ii) Japonia może stosować środki ochronne w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji w odniesieniu do towarów SG2 przywożonych po cenie niższej od ceny progowej dla tych towarów tylko wtedy, gdy łączna wielkość przywozu tych towarów z Unii Europejskiej w danym roku przekracza:

A) 63 000 ton metrycznych w piątym roku; oraz

B) 71 400 ton metrycznych w szóstym roku oraz

d) od siódmego do 11. roku:

(i) Japonia może stosować środki ochronne w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji w odniesieniu do towarów SG2 przywożonych po cenie równej lub wyższej od ceny progowej dla tych towarów tylko wtedy, gdy łączna wielkość przywozu tych towarów z Unii Europejskiej w danym roku przekracza 119 % największej rocznej wielkości przywozu tych towarów z Unii Europejskiej w ciągu któregokolwiek z trzech poprzednich lat podatkowych; lub

(ii) Japonia może stosować środki ochronne w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji w odniesieniu do towarów SG2 przywożonych po cenie niższej od ceny progowej dla tych towarów tylko wtedy, gdy łączna wielkość przywozu tych towarów z Unii Europejskiej w danym roku przekracza:

A) 79 800 ton metrycznych w siódmym roku;

B) 88 200 ton metrycznych w ósmym roku;

C) 96 600 ton metrycznych w dziewiątym roku;

D) 105 000 ton metrycznych w 10. roku; oraz

E) 105 000 ton metrycznych w 11. roku.

2. Dla towarów SG2 stawka celna określona w podsekcji 1 pkt 3 lit. c) wynosi:

a) dla towarów SG2 sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 020311.040, 020312.022, 020319.022, 020321.040, 020322.022, 020329.022, 020630.099 i 020649.099:

(i) 4,0 % od pierwszego do trzeciego roku;

(ii) 3,4 % od czwartego do szóstego roku;

(iii) 2,8 % od siódmego do dziewiątego roku; oraz

(iv) 2,2 % w 10. i 11. roku;

b) dla towarów SG2 sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 020312.021, 020312.023, 020319.021, 020319.023, 020322.021, 020322.023, 020329.021, 020329.023, 020630.092, 020630.093, 020649.092 i 020649.093, niższa z następujących wartości:

(i) różnica między ceną importową CIF na kilogram a pierwszą standardową ochronną ceną importową ¹⁸² ; oraz

(ii) pierwsza alternatywna stawka ¹⁸³ ; oraz

c) dla towarów SG2 sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 0020311.020, 020311.030, 020321.020 i 020321.030, niższa z następujących wartości:

(i) różnica między ceną importową CIF na kilogram a drugą standardową ochronną ceną importową ¹⁸⁴ ; oraz

(ii) druga alternatywna stawka ¹⁸⁵ .

3. Wszystkie środki ochronne w rolnictwie stosowane na mocy niniejszej podsekcji mogą obowiązywać jedynie do końca roku, w którym spełniony jest warunek określony w ust. 1.

4. Japonia nie stosuje ani nie utrzymuje żadnych środków ochronnych w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji po upływie 11 lat.

5. Japonia nie stosuje wobec towarów SG2 nadzwyczajnych środków taryfowych dotyczących wieprzowiny, o których mowa w art. 7.6 ust. 1 japońskiej ustawy o tymczasowych środkach taryfowych (ustawa nr 36 z 1960 r.).

6. Jeżeli pierwszy rok jest krótszy niż 12 miesięcy, obowiązującą wartość progową określoną w ust. 1 dla towarów SG2 z Unii Europejskiej w pierwszym roku do celów ust. 1 lit. a) ustala się przez pomnożenie 112 % największej rocznej wielkości przywozu towarów SG2 z Unii Europejskiej w ciągu któregokolwiek z trzech poprzedzających lat podatkowych przez ułamek, którego licznik stanowi liczba miesięcy między datą wejścia w życie niniejszej Umowy a datą 31 marca następnego roku, a mianownik wynosi 12. W celu określenia obowiązującej wartości progowej zgodnie z poprzednim zdaniem każdą część mniejszą niż 1,0 zaokrągla się do najbliższej liczby całkowitej (w przypadku 0,5 zaokrągla się do 1,0).

PODSEKCJA  4

Środki ochronne w rolnictwie dotyczące przetworzonej wieprzowiny

1. Zgodnie z ust. 2 podsekcji 1, w odniesieniu do pochodzących towarów rolnych sklasyfikowanych w pozycjach oznaczonych jako "SG3" w kolumnie "Uwagi" w taryfie celnej Japonii (zwanych dalej "towarami SG3") Japonia może stosować środki ochronne w rolnictwie wyłącznie, jeżeli spełniony jest następujący warunek:

a) W pierwszym i w drugim roku, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w ust. 6, Japonia może stosować środki ochronne w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji w odniesieniu do towarów SG3 tylko wtedy, gdy łączna wielkość przywozu towarów SG3 z Unii Europejskiej na dany rok przekracza 115 % największej rocznej wielkości przywozu tych towarów z Unii Europejskiej w ciągu któregokolwiek z trzech poprzednich lat podatkowych;

b) Od trzeciego do szóstego roku Japonia może stosować środki ochronne w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji w odniesieniu do towarów SG3 tylko wtedy, gdy łączna wielkość przywozu towarów SG3 z Unii Europejskiej na dany rok przekracza 118 % największej rocznej wielkości przywozu tych towarów z Unii Europejskiej w ciągu któregokolwiek z trzech poprzednich lat podatkowych; oraz

c) od siódmego do 11. roku Japonia może stosować środki ochronne w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji w odniesieniu do towarów SG3 tylko wtedy, gdy łączna wielkość przywozu towarów SG3 z Unii Europejskiej na dany rok przekracza 121 % największej rocznej wielkości przywozu tych towarów z Unii Europejskiej w ciągu któregokolwiek z trzech poprzednich lat podatkowych.

2.

a) Dla towarów SG3 stawka celna określona w podsekcji 1 pkt 3 lit. c) wynosi:

(i) 85 % stawki podstawowej od pierwszego do czwartego roku;

(ii) 60 % stawki podstawowej od piątego do dziewiątego roku; oraz

(iii) 45 % stawki podstawowej w 10. i 11. roku.

b) Do celów lit. a) stopa podstawowa składa się z cła ad valorem oraz cła specyficznego, przy czym każdy z tych dwóch składników obniża się do wartości procentowych określonych w lit. a) w celu określenia stawki celnej, o której mowa w pkt 3 lit. c) podsekcji 1. Składnik cła ad valorem w stawce podstawowej wynosi 8,5 %, a składnik cła specyficznego wynosi 614,85 JPY/kg minus 60 % ceny importowej CIF na kilogram danego towaru SG3.

3. Wszystkie środki ochronne w rolnictwie stosowane na mocy niniejszej podsekcji mogą obowiązywać jedynie do końca roku, w którym spełniony jest warunek określony w ust. 1.

4. Japonia nie stosuje żadnych środków ochronnych w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji po upływie 11 lat.

5. Japonia nie stosuje wobec towarów SG3 nadzwyczajnych środków taryfowych dotyczących wieprzowiny, o których mowa w art. 7.6 ust. 1 japońskiej ustawy o tymczasowych środkach taryfowych (ustawa nr 36 z 1960 r.).

6. Jeżeli pierwszy rok jest krótszy niż 12 miesięcy, obowiązującą wartość progową określoną w ust. 1 dla towarów SG3 z Unii Europejskiej w pierwszym roku do celów ust. 1 lit. a) ustala się przez pomnożenie 115 % największej rocznej wielkości przywozu towarów SG3 z Unii Europejskiej w ciągu któregokolwiek z trzech poprzedzających lat podatkowych przez ułamek, którego licznik stanowi liczba miesięcy między datą wejścia w życie niniejszej Umowy a datą 31 marca następnego roku, a mianownik wynosi 12. W celu określenia obowiązującej wartości progowej zgodnie z poprzednim zdaniem każdą część mniejszą niż 1,0 zaokrągla się do najbliższej liczby całkowitej (w przypadku 0,5 zaokrągla się do 1,0).

PODSEKCJA  5

Środek ochronny w rolnictwie dotyczący koncentratu białek serwatkowych (WPC)

1. Zgodnie z ust. 2 podsekcji 1, w odniesieniu do pochodzących produktów rolnych sklasyfikowanych w pozycjach oznaczonych jako "SG4*" w kolumnie "Uwagi" w taryfie celnej Japonii, Japonia może stosować środki ochronne w rolnictwie tylko wtedy, gdy łączna wielkość przywozu tych produktów pochodzących z Unii Europejskiej w danym roku przekracza wartość progową określoną w następujący sposób:

a) 2 000 ton metrycznych w pierwszym roku, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w ust. 6;

b) 2 133 ton metrycznych w drugim roku;

c) 2 267 ton metrycznych w trzecim roku;

d) 2 400 ton metrycznych w czwartym roku;

e) 2 533 ton metrycznych w piątym roku;

f) 2 667 ton metrycznych w szóstym roku;

g) 2 800 ton metrycznych w siódmym roku;

h) 2 933 ton metrycznych w ósmym roku;

i) 3 067 ton metrycznych w dziewiątym roku;

j) 3 200 ton metrycznych w 10. roku;

k) 3 544 ton metrycznych w 11. roku;

l) 3 888 ton metrycznych w 12. roku;

m) 4 232 ton metrycznych w trzynastym 13. roku;

n) 4 690 ton metrycznych w 14. roku;

o) 5 148 ton metrycznych w 15. roku;

p) 5 606 ton metrycznych w 16. roku;

q) 6 064 ton metrycznych w 17. roku;

r) 6 522 ton metrycznych w 18. roku;

s) 6 980 ton metrycznych w 19. roku;

t) 7 438 ton metrycznych w 20. roku; oraz

u) począwszy od 21. roku, dla każdego roku, wartość progowa z poprzedniego roku plus 573 ton metrycznych.

2. W przypadku pochodzących produktów rolniczych, sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych oznaczonych jako "SG4*" stawka celna, o której mowa w podsekcji 1 pkt 3 lit. c), wynosi:

a) 29,8 % plus 120 JPY/kg od pierwszego do piątego roku;

b) 23,8 % plus 105 JPY/kg od szóstego do 10. roku;

c) 19,4 % plus 90 JPY/kg od 11. do 15. roku;

d) 13,4 % plus 75 JPY/kg od 16. do 20. roku; oraz

e) od 21. roku:

(i) jeżeli w poprzednim roku nie zastosowano środka ochronnego w rolnictwie, o którym mowa w niniejszej podsekcji, składnik cła ad valorem stawki celnej będzie o 1,9 % niższy niż w roku poprzednim, a składnik cła specyficznego będzie o 10,7 JPY/kg niższy niż w roku poprzednim; lub

(ii) jeżeli w poprzednim roku zastosowano środek ochronny w rolnictwie, o którym mowa w niniejszej podsekcji, składnik cła ad valorem stawki celnej będzie o 1,0 % niższy niż w roku poprzednim, a składnik cła specyficznego będzie o 5,0 JPY/kg niższy niż w roku poprzednim.

3. Wszystkie środki ochronne w rolnictwie stosowane na mocy niniejszej podsekcji mogą obowiązywać jedynie do końca roku, w którym spełniony jest warunek określony w ust. 1.

4. Jeżeli w ciągu trzech kolejnych lat po upływie 20. roku Japonia nie stosuje środków ochronnych w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji, Japonia nie stosuje dłużej żadnych środków ochronnych w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji.

5.

a) Niezależnie od postanowień ust. 1 Japonia nie stosuje żadnych środków ochronnych w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji, jeżeli:

(i) występuje w Japonii krajowy niedobór odtłuszczonego mleka w proszku lub

(ii) nie występuje w Japonii wyraźny spadek popytu krajowego na odtłuszczone mleko w proszku.

b) Jeżeli Japonia stosuje środek ochronny w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji, a Unia Europejska uważa, że którykolwiek z warunków określonych w lit. a) został spełniony, Unia Europejska może:

(i) zwrócić się do Japonii o wyjaśnienie, dlaczego Japonia nie uznaje, że jeden z warunków określonych w lit. a) został spełniony; oraz

(ii) Wezwać Japonię do zaprzestania stosowania środków ochronnych w rolnictwie przez pozostałą część roku.

6. Jeżeli pierwszy rok jest krótszy niż 12 miesięcy, obowiązującą wartość progową dla pierwszego roku, do celów ust. 1 lit. a), ustala się poprzez pomnożenie 2 000 ton metrycznych przez ułamek, którego licznik stanowi liczba miesięcy między datą wejścia w życie niniejszej Umowy a datą 31 marca następnego roku, a mianownik wynosi 12. W celu określenia obowiązującej wartości progowej zgodnie z poprzednim zdaniem każdą część mniejszą niż 1,0 zaokrągla się do najbliższej liczby całkowitej (w przypadku 0,5 zaokrągla się do 1,0).

PODSEKCJA  6

Środki ochronne w rolnictwie dotyczące serwatki w proszku

1. Zgodnie z ust. 2 podsekcji 1, w odniesieniu do pochodzących produktów rolnych sklasyfikowanych w pozycjach oznaczonych jako "SG4**" w kolumnie "Uwagi" w taryfie celnej Japonii, Japonia może stosować środki ochronne w rolnictwie tylko wtedy, gdy łączna wielkość przywozu tych produktów pochodzących z Unii Europejskiej w danym roku przekracza wartość progową określoną w następujący sposób:

a) 2 300 ton metrycznych w pierwszym roku, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w ust. 5;

b) 2 456 ton metrycznych w drugim roku;

c) 2 611 ton metrycznych w trzecim roku;

d) 2 767 ton metrycznych w czwartym roku;

e) 2 922 ton metrycznych w piątym roku;

f) 3 078 ton metrycznych w szóstym roku;

g) 3 233 ton metrycznych w siódmym roku;

h) 3 389 ton metrycznych w ósmym roku;

i) 3 544 ton metrycznych w dziewiątym roku;

j) 3 700 ton metrycznych w 10. roku;

k) 3 929 ton metrycznych w 11. roku;

l) 4 158 ton metrycznych w 12. roku;

m) 4 502 ton metrycznych w 13. roku;

n) 4 846 ton metrycznych w 14. roku;

o) 5 190 ton metrycznych w 15. roku; oraz

p) począwszy od 16. roku, dla każdego roku, wartość progowa z poprzedniego roku plus 458 ton metrycznych.

2. W przypadku pochodzących produktów rolniczych sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych oznaczonych jako "SG4**" stawka celna, o której mowa w podsekcji 1 pkt 3 lit. c), wynosi:

a) 29,8 % plus 75 JPY/kg od pierwszego do piątego roku;

b) 23,8 % plus 45 JPY/kg od szóstego do 10. roku;

c) 13,4 % plus 30 JPY/kg od 11. do 15. roku; oraz

d) począwszy od 16. roku:

(i) jeżeli w poprzednim roku nie zastosowano środka ochronnego w rolnictwie, o którym mowa w niniejszej podsekcji, składnik cła ad valorem stawki celnej będzie o 2,0 % niższy niż w roku poprzednim, a składnik cła specyficznego będzie o 4,0 JPY/kg niższy niż w roku poprzednim; lub

(ii) jeżeli w poprzednim roku zastosowano środek ochronny w rolnictwie, o którym mowa w niniejszej podsekcji, składnik cła ad valorem stawki celnej będzie o 1,0 % niższy niż w roku poprzednim, a składnik cła specyficznego będzie o 2,0 JPY/kg niższy niż w roku poprzednim.

3. Wszystkie środki ochronne w rolnictwie stosowane na mocy niniejszej podsekcji mogą obowiązywać jedynie do końca roku, w którym spełniony jest warunek określony w ust. 1.

4. Jeżeli w ciągu dwóch kolejnych lat po upływie 15. roku Japonia nie stosuje środków ochronnych w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji, Japonia nie stosuje dłużej żadnych środków ochronnych w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji.

5. Jeżeli pierwszy rok jest krótszy niż 12 miesięcy, obowiązującą wartość progową dla pierwszego roku, do celów ust. 1 lit. a), ustala się poprzez pomnożenie 2 300 ton metrycznych przez ułamek, którego licznik stanowi liczba miesięcy między datą wejścia w życie niniejszej Umowy a datą 31 marca następnego roku, a mianownik wynosi 12. W celu określenia obowiązującej wartości progowej zgodnie z poprzednim zdaniem każdą część mniejszą niż 1,0 zaokrągla się do najbliższej liczby całkowitej (w przypadku 0,5 zaokrągla się do 1,0).

PODSEKCJA  7

Środki ochronne w rolnictwie dotyczące świeżych pomarańczy

1. Zgodnie z ust. 2 podsekcji 1, w odniesieniu do pochodzących produktów rolnych sklasyfikowanych w pozycjach oznaczonych jako "SG5" w kolumnie "Uwagi" w taryfie celnej Japonii, Japonia może stosować środki ochronne w rolnictwie tylko wtedy, gdy łączna wielkość przywozu tych produktów pochodzących z Unii Europejskiej między dniem 1 grudnia a 31 marca danego roku podatkowego przekracza 2 000 ton metrycznych, z wyjątkiem przypadków określonych w ust. 5.

2. W przypadku pochodzących produktów rolniczych sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych oznaczonych jako "SG5" stawka celna, o której mowa w podsekcji 1 pkt 3 lit. c), wynosi:

a) 28 % od pierwszego do czwartego roku; oraz

b) 20 % od piątego do siódmego roku.

3. Wszystkie środki ochronne w rolnictwie stosowane na mocy niniejszej podsekcji mogą obowiązywać jedynie do końca roku, w którym spełniony jest warunek określony w ust. 1.

4. Japonia nie stosuje żadnych środków ochronnych w rolnictwie na mocy niniejszej podsekcji po upływie siedmiu lat.

5. Jeżeli pierwszy rok jest krótszy niż cztery miesiące, obowiązującą wartość progową, o której mowa w ust. 1, dla pierwszego roku, do celów ust. 1 lit. a), ustala się poprzez pomnożenie 2 000 ton metrycznych przez ułamek, którego licznik stanowi liczba miesięcy między datą wejścia w życie niniejszej Umowy a datą 31 marca następnego roku, a mianownik wynosi 4. W celu określenia obowiązującej wartości progowej zgodnie z poprzednim zdaniem każdą część mniejszą niż 1,0 zaokrągla się do najbliższej liczby całkowitej (w przypadku 0,5 zaokrągla się do 1,0).

PODSEKCJA  8

Środki ochronne w rolnictwie dotyczące koni wyścigowych

1. Zgodnie z ust. 2 podsekcji 1, w odniesieniu do pochodzących produktów rolnych sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych oznaczonych jako "SG6" w kolumnie "Uwagi" w taryfie celnej Japonii, Japonia może stosować środki ochronne w rolnictwie tylko wtedy, gdy cena importowa CIF dla każdego z tych pochodzących produktów rolnych, wyrażona w jenach japońskich, wynosi mniej niż 90 % ceny progowej. Ceną progową jest cena, która została uzgodniona zgodnie z ust. 4, lub 10,7 mln JPY, jeżeli nie została zawarta żadna konkretna umowa w sprawie ceny progowej zgodnie z ust. 4.

2. W odniesieniu do pochodzących produktów rolnych sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych oznaczonych jako "SG6", stawka celna, o której mowa w ust. 3 lit. c) podsekcji 1, będzie równa stawce celnej określonej dla tych pochodzących produktów rolnych zgodnie z kategorią "B15" w sekcji A pkt 1 lit. x), do której należy doliczyć:

a) jeżeli różnica między ceną importową CIF na każdy pochodzący produkt rolny a ceną progową jest większa niż 10 %, ale nie większa niż 40 % ceny progowej, 30 % różnicy między stawką celną stosowaną wobec państwa najbardziej uprzywilejowanego obowiązującą w chwili przywozu, a stawką cła stosowaną wobec pochodzących produktów rolnych zgodnie z kategorią "B15" określoną w sekcji A pkt 1 lit. x);

b) jeżeli różnica między ceną importową CIF na każdy pochodzący produkt rolny a ceną progową jest większa niż 40 %, ale nie większa niż 60 % ceny progowej, 50 % różnicy między stawką celną stosowaną wobec państwa najbardziej uprzywilejowanego obowiązującą w chwili przywozu, a stawką cła stosowaną wobec pochodzących produktów rolnych zgodnie z kategorią "B15" określoną w sekcji A pkt 1 lit. x);

c) jeżeli różnica między ceną importową CIF na każdy pochodzący produkt rolny a ceną progową jest większa niż 60 %, ale nie większa niż 75 % ceny progowej, 70 % różnicy między stawką celną stosowaną wobec państwa najbardziej uprzywilejowanego obowiązującą w chwili przywozu, a stawką cła stosowaną wobec pochodzących produktów rolnych zgodnie z kategorią "B15" określoną w sekcji A pkt 1 lit. x) oraz

d) jeżeli różnica między ceną importową CIF na każdy pochodzący produkt rolny a ceną progową jest większa niż 75 %, różnica między stawką celną stosowaną wobec państwa najbardziej uprzywilejowanego obowiązującą w chwili przywozu, a stawką cła stosowaną wobec pochodzących produktów rolnych zgodnie z kategorią "B15" określoną w sekcji A pkt 1 lit. x).

3. Japonia nie stosuje żadnych środków ochronnych na mocy niniejszej podsekcji po upływie 15 lat.

4. Na wniosek Unii Europejskiej, Japonia i Unia Europejska konsultują się w sprawie funkcjonowania środków ochronnych w rolnictwie, o których mowa w niniejszej podsekcji, oraz mogą uzgodnić przeprowadzanie okresowej oceny i aktualizacji ceny progowej.

SEKCJA  D

Taryfa celna Japonii

grafika

ZAŁĄCZNIK  2-B

WYKAZ TOWARÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2.15 I 2.17 ¹⁸⁶

Rozdział	Opis towarów
25	Sól; siarka; ziemie i kamienie; materiały gipsowe; wapno i cement
26	Rudy metali, żużel i popiół
27	Paliwa mineralne, oleje mineralne i produkty ich destylacji; substancje bitumiczne; woski mineralne
28	Chemikalia nieorganiczne; organiczne lub nieorganiczne związki metali szlachetnych, metali ziem rzadkich, pierwiastków promieniotwórczych lub izotopów
71	Perły naturalne lub hodowlane, kamienie szlachetne lub półszlachetne, metale szlachetne, metale platerowane metalem szlachetnym i artykuły z nich; sztuczna biżuteria; monety
72	Żeliwo i stal
73	Artykuły z żeliwa lub stali
74	Miedź i artykuły z miedzi
75	Nikiel i artykuły z niklu
76	Aluminium i artykuły z aluminium
78	Ołów i artykuły z ołowiu
79	Cynk i artykuły z cynku
80	Cyna i artykuły z cyny
81	Pozostałe metale nieszlachetne; cermetale; artykuły z tych materiałów

ZAŁĄCZNIK  2-C

POJAZDY SILNIKOWE I CZĘŚCI DO NICH

ARTYKUŁ  1

Definicje

1. Do celów niniejszego załącznika:

a) "WP.29" oznacza Światowe Forum na rzecz Harmonizacji Przepisów dotyczących Pojazdów, działające w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ;

b) "porozumienie z 1958 r." oznacza Porozumienie dotyczące przyjęcia zharmonizowanych regulaminów technicznych Organizacji Narodów Zjednoczonych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych regulaminów Organizacji Narodów Zjednoczonych;

c) "porozumienie z 1998 r." oznacza Porozumienie dotyczące ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych;

d) "regulamin ONZ" oznacza regulamin Organizacji Narodów Zjednoczonych ustanowiony zgodnie z porozumieniem z 1958 r.;

e) "GTR" oznacza ogólny przepis techniczny ustanowiony i umieszczony w ogólnoświatowym rejestrze zgodnie z porozumieniem z 1998 r.;

f) "stosowanie regulaminu ONZ" oznacza, że regulamin ONZ wchodzi w życie w przypadku Strony zgodnie z porozumieniem z 1958 r.;

g) "homologacja typu" oznacza decyzję administracyjną właściwych organów Strony poświadczającą, że typ pojazdu, części lub wyposażenia jest zgodny z odpowiednimi przepisami administracyjnymi i wymaganiami technicznymi; oraz

h) "świadectwo homologacji typu" oznacza dokument, w którym właściwe organy oficjalnie zaświadczają, że typ pojazdu, części lub wyposażenia uzyskał homologację typu.

2. Przepisy techniczne i procedury oceny zgodności są określone zgodnie z pkt 1 i 3 załącznika 1 do porozumienia TBT.

ARTYKUŁ  2

Zakres

Niniejszy załącznik stosuje się do wszystkich produktów obejmujących pojazdy silnikowe, ich części oraz wyposażenie uregulowane porozumieniem z 1958 r. oraz porozumieniem z 1998 r., z wyjątkiem wszelkich pojazdów silnikowych, ich części oraz wyposażenia używanych wyłącznie w rolnictwie lub leśnictwie, wchodzących w szczególności w zakres rozdziałów 40, 84, 85, 87 i 94 HS (dalej zwane "produktami objętymi niniejszym załącznikiem").

ARTYKUŁ  3

Cele

W uznaniu znaczenia pojazdów silnikowych, części do nich oraz ich wyposażenia dla handlu, wzrostu i zatrudnienia niniejszy załącznik ma służyć następującym celom:

a) promowaniu wysokiego poziomu bezpieczeństwa, ochrony środowiska, efektywności energetycznej i skuteczności zabezpieczenia przed kradzieżą pojazdów silnikowych, części do nich oraz ich wyposażenia, które mogą być montowane lub używane w pojazdach kołowych;

b) ułatwieniu handlu między Stronami oraz wzajemnego dostępu Stron do ich rynków przez współpracę regulacyjną, a także eliminowanie niekorzystnego wpływu środków pozataryfowych na handel oraz zapobieganie takiemu wpływowi;

c) dalszej harmonizacji na poziomie światowym wymagań związanych z WP.29 oraz wzajemnemu uznawaniu homologacji typu udzielanych zgodnie z regulaminami ONZ bez wymagania dodatkowych badań, dokumentacji, certyfikacji lub oznaczeń; oraz

d) osiągnięciu spójności wymagań regulacyjnych Stron przez stosowanie regulaminów ONZ i GTR.

ARTYKUŁ  4

Stosowne normy międzynarodowe i organy normalizacyjne

Strony uznają, że WP.29 jest stosownym międzynarodowym organem normalizacyjnym w przypadku produktów objętych niniejszym załącznikiem oraz że regulaminy ONZ oraz GTR są stosownymi normami międzynarodowymi w odniesieniu do produktów objętych niniejszym załącznikiem.

ARTYKUŁ  5

Stosowanie istniejących regulaminów ONZ

1. Każda Strona uznaje na swoim rynku produkty, które posiadają świadectwo homologacji typu wydane na podstawie porozumienia z 1958 r. w odniesieniu do regulaminów ONZ wyszczególnionych w dodatku 2-C-1, za zgodne ze swoimi krajowymi przepisami technicznymi i procedurami oceny zgodności, w dziedzinie uregulowanej stosownym regulaminem ONZ, bez wymagania dodatkowych badań, dokumentacji, certyfikacji lub oznaczeń.

2. Mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa i ochrony środowiska oraz wspieranie harmonizacji przepisów technicznych na podstawie porozumienia z 1958 r. Strony przeprowadzają konsultacje oraz uzgadniają daty rozpoczęcia stosowania regulaminów ONZ wymienionych w dodatku 2-C-2 nie później niż siedem lat od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy. W przypadku gdy w czasie tych konsultacji Strony uznają, że w celu uzgodnienia daty rozpoczęcia stosowania określonego regulaminu ONZ konieczna jest jego zmiana, zastosowanie mają postanowienia art. 6 niniejszego załącznika.

ARTYKUŁ  6

Zmiany istniejących regulaminów ONZ

1. W każdym przypadku gdy Strona uzna, że konieczne jest zmiana któregokolwiek z regulaminów wymienionych w dodatkach 2-C-1 lub 2-C-2, Strona ta przeprowadza konsultacje z drugą Stroną w celu rozważenia zmiany tego regulaminu ONZ.

2. Jeżeli Strony osiągną porozumienie w sprawie zmiany regulaminu ONZ, współpracują w celu opracowania projektu zmian, uwzględniając przy tym uwarunkowania ruchu drogowego każdej Strony oraz przedstawiają ten projekt WP.29. Strony współpracują ze sobą, aby projekt zmian został szybko przyjęty na forum WP.29.

3. Jeżeli Strony uzgodnią, że zmieniony regulamin ONZ wymieniony w dodatku 2-C-2 nie odbiega znacząco od projektu zmian opracowanego przez Strony, każda Strona uznaje homologacje typu udzielone na podstawie zmienionego regulaminu ONZ najpóźniej od dnia, który jest w nim określony. W przypadku braku porozumienia między Stronami zastosowanie mają prawa i obowiązki wynikające z porozumienia z 1958 r.

ARTYKUŁ  7

Ustanowienie nowych regulaminów ONZ

1. W każdym przypadku gdy Strona uzna, że konieczne jest ustanowienie nowego regulaminu ONZ, przeprowadza konsultacje z drugą Stroną, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa i ochrony środowiska oraz wspieranie harmonizacji przepisów technicznych.

2. Jeżeli Strony osiągną porozumienie w sprawie ustanowienia nowego regulaminu ONZ, współpracują w celu opracowania wspólnego projektu regulaminu ONZ oraz przedstawiają ten projekt WP.29. Strony współpracują ze sobą, aby projekt regulaminu ONZ został jak najszybciej przyjęty na forum WP.29.

3. Jeżeli Strony uzgodnią, że nowo przyjęty regulamin ONZ nie odbiega znacząco od pierwotnego wspólnego projektu, o którym mowa w ust. 2, każda Strona uznaje homologacje typu udzielone na podstawie tego nowego regulaminu ONZ począwszy od daty określonej w tym regulaminie ONZ oraz uwzględnia go w wykazie zawartym w dodatku 2-C-1. W przypadku braku porozumienia między Stronami zastosowanie mają prawa i obowiązki wynikające z porozumienia z 1958 r.

ARTYKUŁ  8

Zaprzestanie stosowania regulaminów ONZ

1. w wyjątkowych okolicznościach, jeżeli Strona zamierza zaprzestać stosowania któregokolwiek z regulaminów ONZ wymienionych w dodatku 2-C-1 lub 2-C-2, powiadamia o swoim zamiarze drugą Stronę. Powiadomienia takiego należy dokonać rok przed planowaną datą zaprzestania stosowania regulaminu ONZ.

2. Przed zaprzestaniem stosowania regulaminu ONZ Strona podejmuje dialog z drugą Stroną w celu przeanalizowania alternatywnych działań lub środków dostępnych na podstawie porozumienia z 1958 r.

3. Po wyjaśnieniu przez Stronę właściwie umotywowanych przyczyn Strona ta może podjąć decyzję o zaprzestaniu stosowania danego regulaminu ONZ zgodnie z porozumieniem z 1958 r.

ARTYKUŁ  9

Aktualizacja dodatków

1. Na podstawie oceny grupy roboczej ds. pojazdów silnikowych oraz części do nich, ustanowionej na mocy art. 22.4 ust. 1, Strony dokonują zmian w dodatkach 2-C-1 lub 2-C-2 decyzją Wspólnego Komitetu zgodnie z art. 23.2 ust. 3 i ust. 4 lit. b), aby odzwierciedlić zmiany uzgodnione na podstawie art. 6 ust. 3 niniejszego załącznika, uwzględnić nowy regulamin ONZ na podstawie art. 7 ust. 3 niniejszego załącznika oraz usunąć z wykazu regulamin, którego stosowania zaprzestano na podstawie art. 8 ust. 3 niniejszego załącznika.

2. Daty uzgodnione na podstawie art. 5 ust. 2 niniejszego załącznika uwzględnia się w dodatku 2-C-2. Kiedy którykolwiek z regulaminów ONZ wymienionych w dodatku 2-C-2 jest stosowany, przenosi się go do dodatku 2-C-1.

3. Jeżeli Strony nie mogą uzgodnić konkretnej zmiany w drodze konsultacji na podstawie art. 5 ust. 2 w związku z art. 6 niniejszego załącznika, mogą zmienić datę rozpoczęcia stosowania takiego regulaminu ONZ lub uzgodnić usunięcie go z wykazu w dodatku 2-C-2.

ARTYKUŁ  10

Międzynarodowe homologacje typu całego pojazdu

1. Każda ze Stron stosuje regulamin ONZ nr 0 i uznaje, na podstawie porozumienia z 1958 r., produkty drugiej Strony, które posiadają świadectwo międzynarodowej homologacji typu całego pojazdu, za zgodne ze wszystkimi krajowymi przepisami technicznymi i procedurami oceny zgodności, w dziedzinach objętych zakresem międzynarodowej homologacji typu całego pojazdu, bez wymagania dodatkowych badań, dokumentacji, certyfikacji lub oznaczeń.

2. Strony zgadzają się współpracować we wdrażaniu regulaminu ONZ nr 0, aby ułatwić jego stosowanie na całym świecie, a także współpracować w celu rozszerzenia zakresu regulaminu ONZ nr 0 na dodatkowe kategorie pojazdów.

ARTYKUŁ  11

Zmiana istniejących krajowych przepisów technicznych

1. Strony powstrzymują się od zmiany istniejących krajowych przepisów technicznych w sposób, który sprawiałby, że ograniczałyby one handel bardziej, niż jest to konieczne do realizacji uzasadnionego celu w odniesieniu do przywozu oraz oddawania do użytku na rynku krajowym produktów, w przypadku których świadectwo homologacji typu wydano na podstawie regulaminów ONZ.

2. W uznaniu znaczenia wysiłków międzynarodowych dla harmonizacji przepisów technicznych poprzez regulaminy ONZ, przy wprowadzaniu zmian w istniejących krajowych przepisach technicznych Strony przychylnie traktują kwestię zbliżenia ich do istniejących regulaminów ONZ, mając na uwadze poprawę bezpieczeństwa i ochrony środowiska.

ARTYKUŁ  12

Wprowadzanie krajowych przepisów technicznych

1. Strony powstrzymują się od wprowadzania nowych krajowych przepisów technicznych lub procedur oceny zgodności, których skutkiem jest zapobieganie przywozowi lub zwiększanie obciążeń w przypadku przywozu i oddawania do użytku na rynku krajowym produktów, w przypadku których świadectwo homologacji typu wydano na podstawie regulaminów ONZ stosowanych przez obie Strony, w odniesieniu do dziedzin objętych tymi regulaminami ONZ, chyba że w tych regulaminach ONZ wyraźnie przewidziano takie krajowe przepisy techniczne lub procedury oceny zgodności.

2. Jeżeli Strona zamierza opracować krajowe przepisy techniczne lub procedurę oceny zgodności w dziedzinach nieobjętych istniejącymi regulaminami ONZ bądź wprowadzić zmiany w takich przepisach lub procedurach, z wyjątkiem przypadków, gdy Strony zastosowały się do art. 6 i 7 niniejszego załącznika, organy regulacyjne Strony:

a) informują organy regulacyjne drugiej Strony o celu regulacji i planowanych ramach czasowych wprowadzenia ich w życie, a także na wczesnym etapie przekazują wszelkie uzasadnienia wprowadzenia regulacji lub istniejące oceny skutków dotyczące planowanych krajowych przepisów technicznych lub procedur oceny zgodności;

b) oceniają możliwości opracowania i przyjęcia nowego regulaminu ONZ lub zmiany istniejącego regulaminu ONZ w dziedzinie, w której dana Strona zmierza wprowadzić krajowe przepisy techniczne lub procedurę oceny zgodności; oraz

c) powiadamiają współprzewodniczącego grupy roboczej ds. pojazdów silnikowych oraz części do nich drugiej Strony, kiedy Strona podejmie decyzję o wprowadzeniu krajowych przepisów technicznych lub procedur oceny zgodności w dziedzinie nieobjętej istniejącym regulaminem ONZ.

ARTYKUŁ  13

Procedura konsultacji

1. Kiedy Strona podejmuje decyzję o wprowadzeniu nowych krajowych przepisów technicznych lub procedury oceny zgodności zgodnie z niniejszą Umową bądź też o zmianie istniejących tego rodzaju przepisów lub procedur, druga Strona może wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie konsultacji z tą Stroną, która zgadza się na nie bezzwłocznie. W trakcie tych konsultacji Strony współpracują w celu opracowania rozwiązania, które w jak największym stopniu ograniczałoby negatywne skutki dla dwustronnej wymiany handlowej. W sytuacjach, w których Strona wymaga natychmiastowego działania, może ona przyjąć krajowe przepisy techniczne lub procedurę oceny zgodności przed zakończeniem takich konsultacji. Strona ta przedstawia i uzasadnia pilny charakter sytuacji oraz nieuchronne ryzyko dla bezpieczeństwa lub środowiska.

2. Jeżeli Strony nie dojdą do porozumienia w sprawie rozwiązania, Strona, o której mowa w ust. 1, może przyjąć krajowe przepisy techniczne lub procedurę oceny zgodności, a druga Strona może skorzystać z możliwości rozstrzygania sporów na podstawie rozdziału 21 zgodnie z art. 19 niniejszego załącznika, jeżeli uzna, że krajowe przepisy techniczne lub procedura oceny zgodności mogłyby niekorzystnie wpływać na wymianę handlową między Stronami.

3. Decyzja drugiej Strony w sprawie ewentualnego skorzystania z konsultacji na podstawie ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla prawa drugiej Strony do skorzystania z możliwości rozstrzygania sporów na podstawie rozdziału 21 zgodnie z art. 19 niniejszego załącznika w odniesieniu do nowych lub zmienionych krajowych przepisów technicznych lub procedur oceny zgodności przyjętych przez Stronę, o której mowa w ust. 1.

ARTYKUŁ  14

Produkty wyposażone w nowe technologie lub nowe funkcje

Strona nie uniemożliwia lub niepotrzebnie nie opóźnia wprowadzenia do obrotu produktu objętego niniejszym załącznikiem, uzasadniając to tym, że produkt ten wyposażony jest w nowe technologie lub w nowe funkcje, które nie zostały jeszcze objęte przepisami, chyba że można wykazać istnienie należycie uzasadnionego zagrożenia dla zdrowia, bezpieczeństwa ludzi lub środowiska. Każda Strona wdraża odpowiednie postanowienia porozumienia z 1958 r. dotyczące nowych technologii.

ARTYKUŁ  15

Klauzula dopuszczająca wyjątki od przepisów

1. Jeżeli występuje istotne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego, bezpieczeństwa lub środowiska wymagające pilnych działań, Strona może odmówić wprowadzenia produktu objętego niniejszym załącznikiem na swój rynek albo zażądać wycofania z rynku produktu objętego niniejszym załącznikiem, który jest zgodny z przepisami technicznymi i procedurami oceny zgodności, o których mowa w niniejszym załączniku. Taka odmowa lub żądanie nie stanowi narzędzia służącego arbitralnej lub nieuzasadnionej dyskryminacji produktów drugiej Strony ani ukrytego ograniczenia handlu.

2. O odmowie lub żądaniu Strony, o których mowa w ust. 1, należy powiadomić drugą Stronę oraz producenta lub importera, zanim wejdą one w życie. Wraz z powiadomieniem należy przedłożyć obiektywne, uzasadnione i szczegółowe wyjaśnienie ryzyka oraz środków, a także wszelkie stosowne dowody naukowe i techniczne. Strona, o której mowa w ust. 1, dokłada starań, aby rozwiązać problem przez zastosowanie procedury, o której mowa w art. 4 porozumienia z 1958 r.

ARTYKUŁ  16

Środki regulacyjne ograniczające handel

Każda ze Stron unika eliminowania lub pomniejszania korzyści z dostępu do swojego rynku należnych drugiej Stronie na mocy niniejszego załącznika w drodze innych środków regulacyjnych specyficznych dla sektora objętego niniejszym załącznikiem. Nie narusza to prawa do przyjmowania środków regulacyjnych niezbędnych z punktu widzenia bezpieczeństwa, ochrony środowiska lub zdrowia publicznego oraz zapobiegania oszukańczym praktykom, o ile środki takie opierają się na uzasadnionych informacjach naukowych lub technicznych, a stosowna współpraca przewidziana w niniejszym załączniku została podjęta w dobrej wierze.

ARTYKUŁ  17

Współpraca

1. Aby jeszcze bardziej ułatwić handel pojazdami silnikowymi, częściami do nich oraz ich wyposażeniem, a także aby zapobiegać ewentualnym problemom związanym z dostępem do rynku przed ich powstaniem, przy jednoczesnym zapewnieniu bezpieczeństwa i ochrony środowiska, Strony zgadzają się współpracować we wszelkich kwestiach dotyczących produktów objętych niniejszym załącznikiem.

2. Każda ze Stron udziela odpowiedzi na zadane na piśmie i należycie uzasadnione pytania i uwagi drugiej Strony dotyczące wszelkich aspektów związanych z produktami objętymi niniejszym załącznikiem. Takiej odpowiedzi udziela się na piśmie, w odpowiednim czasie oraz w terminie nieprzekraczającym 60 dni po otrzymaniu tych pytań lub uwag.

3. Po wymianie informacji, o której mowa w ust. 2, Strony podejmują współpracę w celu jak najszybszego wyjaśnienia wszelkich pozostałych kwestii dotyczących produktów objętych niniejszym załącznikiem oraz, w miarę możliwości, zajmują się nimi, mając na uwadze znalezienie wzajemnie zadowalającego rozwiązania.

ARTYKUŁ  18

Środki ochronne

1. Przez okres 10 lat od wejścia w życie niniejszej Umowy Strony zastrzegają sobie prawo do zawieszenia równoważnych koncesji lub innych równoważnych zobowiązań w przypadku gdy druga Strona ¹⁸⁷ :

a) nie stosuje któregoś z regulaminów ONZ wymienionych w dodatku 2-C-1 lub zaprzestaje jego stosowania; lub

b) wprowadza lub zmienia jakikolwiek inny środek regulacyjny, który niweczy lub narusza korzyści płynące ze stosowania jednego z regulaminów ONZ określonych w dodatku 2-C-1.

2. Zawieszenia na podstawie ust. 1 pozostają w mocy do czasu podjęcia decyzji zgodnie z procedurą rozstrzygania sporów w trybie przyspieszonym, o której mowa w art. 19 niniejszego załącznika, lub znalezienia wzajemnie akceptowalnego rozwiązania, m.in. w drodze konsultacji na podstawie art. 19 lit. b) niniejszego załącznika, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.

ARTYKUŁ  19

Rozstrzyganie sporów w trybie przyspieszonym

Rozdział 21 ma zastosowanie do niniejszego załącznika z zastrzeżeniem następujących modyfikacji:

a) spory dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszego załącznika rozpatruje się w trybie pilnym;

b) okres na konsultacje przewidziany w art. 21.5 ust. 4 skraca się z 45 do 15 dni;

c) okres na wydanie sprawozdania okresowego zespołu orzekającego przewidziany w art. 21.18 ust. 1 skraca się ze 120 do 60 dni od daty ustanowienia zespołu orzekającego;

d) okres na wydanie sprawozdania końcowego zespołu arbitrażowego przewidziany w art. 21.19 ust. 1 skraca się ze 30 do 15 dni od daty wydania sprawozdania okresowego;

e) w art. 21.20 za dodany uznaje się następujący akapit: "Rozsądny termin nie powinien zazwyczaj przekraczać 90 dni, a w żadnym przypadku nie może przekraczać 150 dni od daty wydania sprawozdania końcowego, w przypadkach gdy przyjęcie środka przez Stronę, przeciwko której wniesiono zarzut, nie wymaga działań legislacyjnych w celu zapewnienia zgodności przez tę Stronę."; oraz

f) art. 21.22 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

"Jeżeli Strona skarżąca nie zdecyduje się wystąpić z wnioskiem zgodnie z ust. 1 lub, w przypadku gdy taki wniosek zostaje złożony i w ciągu 20 dni od daty otrzymania wniosku złożonego zgodnie z ust. 1 nie zostanie uzgodniona żadna wzajemnie zadowalająca rekompensata ani nie zostanie przyjęte żadne inne alternatywne ustalenie, Strona skarżąca jest uprawniona, po powiadomieniu Strony, przeciwko której wniesiono zarzut, do zawieszenia wszelkich zobowiązań, w tym dotyczących zmniejszania lub znoszenia ceł na produkty objęte niniejszym załącznikiem. W powiadomieniu określa się zakres zawieszenia zobowiązań. Strona skarżąca ma prawo zastosować takie zawieszenie w dowolnym momencie po upływie 10 dni od daty otrzymania powiadomienia przez Stronę, przeciwko której wniesiono zarzut.".

ARTYKUŁ  20

Grupa robocza ds. pojazdów silnikowych oraz części do nich

1. Grupa robocza ds. pojazdów silnikowych oraz części do nich ustanowiona na podstawie art. 22.4 ust. 1 jest odpowiedzialna za skuteczne wdrażanie i funkcjonowanie niniejszego załącznika.

2. Zadania grupy roboczej obejmują:

a) omawianie wszelkich kwestii wynikających z niniejszego załącznika, na wniosek Strony;

b) ocenę potrzeb zmiany dodatków 2-C-1 i 2-C-2 zgodnie z art. 5-9 niniejszego załącznika;

c) realizację współpracy zgodnie z niniejszym załącznikiem;

d) przeprowadzanie konsultacji zgodnie z art. 13 niniejszego załącznika;

e) utworzenie grup roboczych ad hoc na wniosek jednej ze Stron, aby zająć się określoną kwestią zgłoszoną przez Stronę; oraz

f) wykonywanie innych zadań przekazanych jej przez Wspólny Komitet na podstawie art. 22.1 ust. 5 lit. b).

3. Niezależnie od postanowień art. 22.4 ust. 3 lit. a) i c) grupa robocza zbiera się na wniosek Strony we wspólnie uzgodnionych miejscach.

DODATEK  2-C-1  ¹⁸⁸  

REGULAMINY ONZ STOSOWANE PRZEZ OBIE STRONY

Regulamin nr	Tytuł
3	Jednolite przepisy dotyczące homologacji urządzeń odblaskowych pojazdów o napędzie silnikowym i ich przyczep
4	Jednolite przepisy dotyczące homologacji urządzeń do oświetlania tylnych tablic rejestracyjnych pojazdów o napędzie silnikowym i ich przyczep
6	Jednolite przepisy dotyczące homologacji kierunkowskazów pojazdów o napędzie silnikowym i ich przyczep
7	Jednolite przepisy dotyczące homologacji przednich i tylnych świateł pozycyjnych, świateł hamowania oraz świateł obrysowych pojazdów silnikowych (z wyjątkiem motocykli) i ich przyczep
10	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w odniesieniu do kompatybilności elektromagnetycznej
11	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów samochodowych w zakresie zamków i elementów mocowania drzwi
12	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie zabezpieczenia kierowcy przed uderzeniem w układ kierowniczy w przypadku zderzenia
13	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów kategorii M, N i O w zakresie hamowania
13-H	Jednolite przepisy dotyczące homologacji samochodów osobowych w zakresie hamowania
14	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w odniesieniu do kotwiczeń pasów bezpieczeństwa, systemów kotwiczeń ISOFIX, kotwiczeń górnego paska mocującego ISOFIX i miejsc siedzących i-Size
16	Jednolite przepisy dotyczące homologacji: I. Pasów bezpieczeństwa, urządzeń przytrzymujących, urządzeń przytrzymujących dla dzieci oraz urządzeń przytrzymujących ISOFIX dla dzieci przeznaczonych dla osób znajdujących się w pojazdach silnikowych II. Pojazdów wyposażonych w pasy bezpieczeństwa, urządzenia przypominające o zapięciu pasów, urządzenia przytrzymujące, urządzenia przytrzymujące dla dzieci, urządzenia przytrzymujące ISOFIX dla dzieci oraz urządzenia przytrzymujących i-Size dla dzieci
17	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w odniesieniu do siedzeń, ich kotwiczeń i zagłówków
19	Jednolite przepisy dotyczące homologacji przednich świateł przeciwmgłowych pojazdów o napędzie silnikowym
21	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w odniesieniu do wyposażenia wnętrza
23	Jednolite przepisy dotyczące homologacji świateł cofania i świateł manewrowych pojazdów o napędzie silnikowym i ich przyczep
25	Jednolite przepisy dotyczące homologacji zagłówków wbudowanych i niewbudowanych w siedzenia pojazdów
26	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w odniesieniu do wystających części zewnętrznych
27	Jednolite przepisy dotyczące homologacji trójkątów ostrzegawczych
28	Jednolite przepisy dotyczące homologacji dźwiękowych urządzeń ostrzegawczych oraz pojazdów silnikowych w odniesieniu do sygnałów dźwiękowych
30	Jednolite przepisy dotyczące homologacji opon pneumatycznych do pojazdów silnikowych i ich przyczep
34	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie zabezpieczenia przeciwpożarowego
37	Jednolite przepisy dotyczące homologacji żarówek używanych w homologowanych światłach pojazdów o napędzie silnikowym i ich przyczep
38	Jednolite przepisy dotyczące homologacji tylnych świateł przeciwmgłowych pojazdów o napędzie silnikowym i ich przyczep
39	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie zespołów prędkościomierza i drogomierza oraz ich montażu
41	Jednolite przepisy dotyczące homologacji motocykli w zakresie hałasu
43	Jednolite przepisy dotyczące homologacji materiałów oszklenia bezpiecznego i ich instalacji w pojazdach
44	Jednolite przepisy dotyczące homologacji urządzeń przytrzymujących dla dzieci przebywających w pojazdach o napędzie silnikowym ("urządzenia przytrzymujące dla dzieci")
45	Jednolite przepisy dotyczące homologacji urządzeń czyszczących szybę reflektora i pojazdów o napędzie silnikowym w odniesieniu do urządzeń czyszczących szybę reflektora
46	Jednolite wymagania dotyczące homologacji urządzeń widzenia pośredniego oraz homologacji pojazdów silnikowych w odniesieniu do instalacji tych urządzeń
48	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w odniesieniu do rozmieszczenia urządzeń oświetlenia i sygnalizacji świetlnej
50	Jednolite przepisy dotyczące homologacji przednich i tylnych świateł pozycyjnych, świateł hamowania, świateł kierunku jazdy oraz oświetlenia tylnej tablicy rejestracyjnej dla pojazdów kategorii L
51	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów silnikowych mających co najmniej cztery koła w odniesieniu do ich emisji dźwięku
53	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów kategorii L3 w zakresie rozmieszczenia urządzeń oświetlenia i sygnalizacji świetlnej
54	Jednolite przepisy dotyczące homologacji opon pneumatycznych pojazdów użytkowych i ich przyczep
58	Jednolite przepisy dotyczące homologacji: I. Urządzeń zabezpieczających przed wjechaniem pod tył pojazdu (RUPD) II. Pojazdów w zakresie instalacji homologowanego typu RUPD III. Pojazdów w zakresie zabezpieczenia przed wjechaniem pod tył pojazdu (RUP)
60	Jednolite przepisy dotyczące homologacji dwukołowych motocykli i motorowerów w zakresie mechanizmów sterowania obsługiwanych przez kierowcę, z uwzględnieniem oznakowania tych mechanizmów, lampek kontrolnych i wskaźników
62	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów o napędzie silnikowym z kierownicami typu rowerowego w zakresie ich zabezpieczenia przed nieuprawnionym użyciem
64	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w odniesieniu do ich wyposażenia, które może obejmować: zespół zapasowy do użytku tymczasowego, opony odporne na przebicie typu "run-flat" lub system ogumienia odpornego na przebicie typu "run-flat" lub system monitorowania ciśnienia w oponach
66	Jednolite przepisy dotyczące homologacji dużych pojazdów pasażerskich w zakresie wytrzymałości ich konstrukcji nośnej
70	Jednolite przepisy dotyczące homologacji tablic wyróżniających pojazdów długich i ciężkich
75	Jednolite przepisy dotyczące homologacji opon pneumatycznych do pojazdów kategorii L
77	Jednolite przepisy dotyczące homologacji świateł postojowych pojazdów o napędzie silnikowym
78	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów kategorii L1, L2, L3, L4 i L5 w odniesieniu do układu hamulcowego
79	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie układów kierowniczych
80	Jednolite przepisy dotyczące homologacji siedzeń dużych pojazdów pasażerskich oraz tych pojazdów w zakresie wytrzymałości siedzeń i ich kotwiczeń
81	Jednolite wymagania dotyczące homologacji lusterek wstecznych dwukołowych pojazdów silnikowych z wózkiem bocznym lub bez w odniesieniu do montażu lusterek wstecznych na kierownicach
85	Jednolite przepisy dotyczące homologacji silników spalinowych lub elektrycznych układów napędowych przeznaczonych do napędzania pojazdów silnikowych kategorii M i N w zakresie pomiaru mocy netto oraz maksymalnej mocy 30-minutowej elektrycznych układów napędowych
87	Jednolite przepisy dotyczące homologacji świateł jazdy dziennej przeznaczonych dla pojazdów o napędzie silnikowym
91	Jednolite przepisy dotyczące homologacji świateł obrysowych bocznych przeznaczonych do pojazdów o napędzie silnikowym i ich przyczep
93	Jednolite przepisy dotyczące homologacji: I. Urządzeń zabezpieczających przed wjechaniem pod przód pojazdu (FUPD) II. Pojazdów w zakresie położenia homologowanego typu FUpD III. Pojazdów w zakresie zabezpieczenia przed wjechaniem pod przód pojazdu (FUP)
94	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów samochodowych w zakresie ochrony osób przebywających w pojeździe w przypadku zderzenia czołowego
95	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w odniesieniu do ochrony osób przebywających w pojeździe w przypadku zderzenia bocznego
98	Jednolite przepisy dotyczące homologacji reflektorów samochodowych wyposażonych w gazowo-wyła- dowcze źródła światła
99	Jednolite przepisy dotyczące homologacji gazowo-wyładowczych źródeł światła używanych w homologowanych gazowo-wyładowczych reflektorach pojazdów o napędzie silnikowym
100	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie szczególnych wymagań dotyczących elektrycznego układu napędowego
104	Jednolite przepisy dotyczące homologacji oznakowania odblaskowego pojazdów kategorii M, N i O
110	Jednolite przepisy dotyczące homologacji: I. Specjalnych elementów składowych pojazdów silnikowych wykorzystujących w swoim układzie napędowym sprężony gaz ziemny (CNG) lub skroplony gaz ziemny (LNG) II. Pojazdów w odniesieniu do montażu homologowanych specjalnych elementów składowych służących do wykorzystywania w ich układzie napędowym sprężonego gazu ziemnego (CNG) lub skroplonego gazu ziemnego (LNG)
112	Jednolite przepisy dotyczące homologacji reflektorów pojazdów silnikowych emitujących asymetryczne światło mijania lub światło drogowe, lub oba te rodzaje świateł, i wyposażonych w żarówki lub moduły diod elektroluminescencyjnych (LED)
113	Jednolite przepisy dotyczące homologacji reflektorów pojazdów silnikowych z symetrycznymi światłami mijania lub światłami drogowymi i wyposażonych w żarówki, gazowo-wyładowcze źródła światła lub moduły LED
116	Jednolite przepisy dotyczące zabezpieczenia pojazdów samochodowych przed nieuprawnionym użyciem
117	Jednolite przepisy dotyczące homologacji opon w odniesieniu do emisji hałasu toczenia lub przyczepności na mokrych nawierzchniach, lub oporu toczenia
119	Jednolite przepisy dotyczące homologacji świateł zakrętowych pojazdów o napędzie silnikowym
121	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie rozmieszczenia i oznaczenia ręcznych urządzeń sterujących, kontrolek i wskaźników
123	Jednolite przepisy dotyczące homologacji systemów adaptacyjnego oświetlenia głównego (AFS) w pojazdach silnikowych
125	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie pola widzenia kierowcy w przód
127	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów silnikowych w odniesieniu do bezpieczeństwa pieszych
128	Jednolite przepisy dotyczące homologacji elektroluminescencyjnych źródeł światła (LED) stosowanych w homologowanych reflektorach pojazdów o napędzie silnikowym oraz ich przyczep
129	Jednolite przepisy dotyczące homologacji ulepszonych urządzeń przytrzymujących dla dzieci stosowanych na pokładach pojazdów silnikowych
130	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów silnikowych w zakresie systemu ostrzegania przed niezamierzoną zmianą pasa ruchu (LDWS)
131	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów silnikowych w odniesieniu do zaawansowanych systemów hamowania awaryjnego (AEBS)
134	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów silnikowych i ich części w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa związanych z działaniem pojazdów napędzanych wodorem (HFCV) (1)
135	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w odniesieniu do ochrony użytkowników tych pojazdów w przypadku uderzenia bocznego w słup
136	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów kategorii L w zakresie szczególnych wymagań dotyczących elektrycznego układu napędowego
137	Jednolite przepisy dotyczące homologacji samochodów osobowych w przypadku zderzenia czołowego ze szczególnym uwzględnieniem urządzenia przytrzymującego
138	Jednolite przepisy dotyczące homologacji cichych pojazdów transportu drogowego w odniesieniu do ich zmniejszonej słyszalności
139	Jednolite przepisy dotyczące homologacji samochodów osobowych w zakresie układów wspomagania hamowania w sytuacjach awaryjnych (BAS)
140	Jednolite przepisy dotyczące homologacji samochodów osobowych w zakresie układów elektronicznej kontroli stateczności (ESC)
141	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów silnikowych w odniesieniu do systemów monitorowania ciśnienia w oponach (TPMS)
142	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w odniesieniu do montowania ich opon
145	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w odniesieniu do systemów kotwiczeń ISOFIX, kotwiczeń górnego paska mocującego ISOFIX i miejsc siedzących i-Size
146	Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów silnikowych i ich części w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa pojazdów kategorii L1, L2, L3, L4 i L5 napędzanych wodorem
(1) W przypadku Japonii w zakresie, w jakim pojemniki są oznaczone zgodnie z art. 46 japońskiej ustawy o bezpieczeństwie gazów pod wysokim ciśnieniem (ustawa nr 204 z 1951 r.), warunki udzielenia homologacji typu pojazdu, zatwierdzonego przez organ udzielający homologacji typu Unii Europejskiej zgodnie z regulaminem ONZ nr 134, są następujące: a) w czasie składania wniosku zgodnie z japońską ustawą o bezpieczeństwie gazów pod wysokim ciśnieniem producent lub jego przedstawiciel prawny w Japonii jest zobowiązany przedstawić dowody potwierdzające, że: (i) materiał, z którego wykonany jest pojemnik, jest równoważny z materiałem SUS F 316L określonym zgodnie z JIS (Japońska Norma Przemysłowa) G 3214; na użytek niniejszego akapitu zgodność z DIN1.4435 od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy uważa się za spełnienie tego wymogu; (ii) "ekwiwalent niklowy" (% masowy) wynosi więcej niż 28,5; na użytek niniejszego akapitu "ekwiwalent niklowy" (% masowy) definiuje się jako: "12,6[C]+0,35[Si]+1,05[Mn]+[Ni]+0,65[Cr]+0,98[Mo]" i musi on być potwierdzony zaświadczeniem zakładu produkcyjnego w odniesieniu do materiału oraz (iii) wynik badania przewężenia względnego wynosi więcej niż 75 %; w przypadku gdy wynik badania wynosi między 72 % a 75 %, wniosek zostanie rozpatrzony z uwzględnieniem "ekwiwalentu niklowego" oraz b) układ przechowywania wodoru w poszczególnych pojazdach podlega przeglądowi okresowemu co 2 lata zgodnie z art. 49 i art. 49-4 japońskiej ustawy o bezpieczeństwie gazów pod wysokim ciśnieniem i jest usuwany po 15 latach od daty produkcji. Przypis ten przestaje obowiązywać w chwili, kiedy obydwie Strony zakończą prace w ramach etapu 2 prac nad GTR nr 13 Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych, który dotyczy pojazdów napędzanych wodorem i ogniwami paliwowymi, i zastosują odpowiedni regulamin ONZ na podstawie porozumienia z 1958 r.

DODATEK  2-C-2  ¹⁸⁹  

REGULAMINY ONZ STOSOWANE PRZEZ JEDNĄ ZE STRON I NIEUWZGLĘDNIONE JESZCZE PRZEZ DRUGĄ STRONĘ

Regulamin nr	Tytuł	Data rozpoczęcia stosowania przez drugą Stronę (1)
73	Jednolite przepisy dotyczące homologacji: I. Pojazdów w odniesieniu do ich bocznych urządzeń zabezpieczających (BUZ) II. Bocznych urządzeń zabezpieczających (BUZ) III. Pojazdów w odniesieniu do montażu bocznych urządzeń zabezpieczających typu homologowanego zgodnie z częścią II niniejszego regulaminu
126	Jednolite przepisy dotyczące homologacji przegród zabezpieczających pasażerów przed przemieszczeniem się bagażu, dostarczanych jako nieoryginalne wyposażenie pojazdów
(1) Daty do uzgodnienia zgodnie z art. 5 ust. 2 niniejszego załącznika.

ZAŁĄCZNIK  2-D

UŁATWIANIE WYWOZU SHOCHU

Poddany pojedynczej destylacji shochu, zdefiniowany w art. 3 ust. 10 japońskiej ustawy o podatku od napojów spirytusowych (ustawa nr 6 z 1953 r.), produkowany przy użyciu aparatu destylacyjnego kotłowego i butelkowany w Japonii, można wprowadzać do obrotu na rynku Unii Europejskiej w tradycyjnych butelkach o pojemności czterech jednostek go ¹⁹⁰  () lub jednej jednostki sho ¹⁹¹  (), pod warunkiem że pozostałe wymogi prawne Unii Europejskiej są spełnione.

ZAŁĄCZNIK  2-E

UŁATWIANIE WYWOZU PRODUKTÓW WINIARSKICH

CZĘŚĆ  1

Unia Europejska

SEKCJA  A

Przepisy ustawowe i wykonawcze Unii Europejskiej, o których mowa w art. 2.25 ust. 1 lit. a) i ust. 2 lit. a)

Definicje produktów i dozwolone praktyki enologiczne oraz ograniczenia stosowane w Unii Europejskiej, o których mowa w art. 2.25 ust. 1 lit. a) i ust. 2 lit. a), są zawarte w następujących przepisach ustawowych i wykonawczych:

- rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającym wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającym rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671), w szczególności przepisach dotyczących produkcji w sektorze wina, zgodnie z art. 75, 78, 80, 81, 83 i 91, części II załącznika VII oraz części I i II załącznika VIII do tego rozporządzenia, pod warunkiem że dotyczą produktów wchodzących w zakres sekcji C rozdziału 2; oraz

- rozporządzeniu Komisji (WE) nr 606/2009 z dnia 10 lipca 2009 r. ustanawiającym niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do kategorii produktów winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń (Dz.U. L 193 z 24.7.2009, s. 1), pod warunkiem że dotyczą produktów wchodzących w zakres sekcji C rozdziału 2.

SEKCJA  B

Praktyki enologiczne na etapie pierwszym, o którym mowa w art. 2.25 ust. 2 lit. b)

Praktyki enologiczne Unii Europejskiej na etapie pierwszym, o którym mowa w art. 2.25 ust. 2 lit. b) obejmują, co następuje:

- alginian wapnia;

- karmel;

- kwas winowy (L+);

- lizozym;

- celulozę mikrokrystaliczną;

- kawałki drewna dębowego;

- perlit;

- alginian potasu;

- wodorosiarczyn potasu;

- białko ziemniaczane; oraz

- ekstrakty protein drożdżowych.

SEKCJA  C

Praktyki enologiczne na etapie drugim, o którym mowa w art. 2.26 ust. 2

Praktyki enologiczne w Unii Europejskiej na etapie drugim, o którym mowa w art. 2.26 ust. 2, obejmują, co następuje:

- bisiarczyn amonu;

- węglan wapnia + podwójna sól wapniowa kwasów winowego L(+) oraz jabłkowego L(-);

- chityna glukanowa pochodząca z Aspergillus;

- dimetylodiwęglan;

- kwas metawinowy;

- neutralny winian potasu;

- neutralną sól potasową kwasu DL - winowego; oraz

- kopolimery poliwinyloimidazolu - poliwinylopyrrolidonu (PVI/PVP).

SEKCJA  D

Praktyki enologiczne na etapie trzecim, o którym mowa w art. 2.27 ust. 2

Praktyki enologiczne w Unii Europejskiej na etapie trzecim, o którym mowa w art. 2.27 ust. 2, obejmują, co następuje:

- argon;

- fitynian wapnia;

- winian wapnia;

- siarczan miedzi;

- krzemian glinu (kaolin);

- aktywatory fermentacji jabłkowo-mlekowej;

- diwęglan potasu = wodorowęglan potasu = kwaśny węglan potasu;

- kazeinian potasu; oraz

- żelazocyjanek potasu.

CZĘŚĆ  2

Japonia

SEKCJA  A

Przepisy ustawowe i wykonawcze Japonii, o których mowa w art. 2.25 ust. 1 lit. a) i ust. 2 lit. a)

Definicje produktów i dozwolone praktyki enologiczne oraz ograniczenia stosowane w Japonii, o których mowa w art. 2.25 ust. 1 lit. a) i ust. 2 lit. a), są zawarte w następujących przepisach ustawowych i wykonawczych:

- art. 2 ust. 1, art. 3 pkt 13 oraz art. 43 ust. 2 i 9 ustawy o podatku od napojów spirytusowych (ustawa nr 6 z 1953 r.), pod warunkiem że dotyczą produktów wchodzących w zakres sekcji C rozdziału 2;

- art. 7 ust. 1, 2 i 4 oraz art. 50 ust. 15 rozporządzenia rządowego w celu wykonania ustawy o podatku od napojów spirytusowych (rozporządzenie rządowe nr 97 z 1962 r.), pod warunkiem że dotyczą produktów wchodzących w zakres sekcji C rozdziału 2;

- art. 13 pkt 8.2 i 8.3 rozporządzenia w celu wykonania ustawy o podatku od napojów spirytusowych (rozporządzenie ministerialne Ministerstwa Finansów nr 26 z 1962 r.), pod warunkiem że dotyczą produktów wchodzących w zakres sekcji C rozdziału 2;

- ust. 3, 5, 7 i 15 "przepisów ogólnych" oraz ust. 1-4, 6, 7, 9 i 11 "definicji wina owocowego i słodkiego wina owocowego" w części II art. 3, a także pkt 3.6 art. 86-6 w rozdziale 1 części VIII zawiadomienia w sprawie interpretacji ustawy o podatku od napojów spirytusowych i innych ustaw i rozporządzeń dotyczących Administracji ds. Napojów Spirytusowych itp. (zawiadomienie krajowego Urzędu Skarbowego z 1999 r.), pod warunkiem że dotyczą produktów wchodzących w zakres sekcji C rozdziału 2;

- obwieszczeniu określającym rodzaje napojów spirytusowych, z którymi można mieszać materiały w celu konserwacji napojów spirytusowych (obwieszczenie krajowego Urzędu Skarbowego nr 5 z 1997 r.), pod warunkiem że dotyczy ono produktów wchodzących w zakres sekcji C rozdziału 2;

- zawiadomieniu w sprawie postępowania z "materiałami, które mogą zostać domieszane do napojów spirytusowych w celu ich konserwacji" (zawiadomienie krajowego Urzędu Skarbowego z 1997 r.), pod warunkiem że dotyczy ono produktów wchodzących w zakres sekcji C rozdziału 2; oraz

- pkt 1.3 oraz tabeli w załączniku do obwieszczenia w sprawie ustanowienia norm dotyczących etykietowania w procesie produkcji oraz jakości wina itp. (obwieszczenie krajowego Urzędu Skarbowego nr 18 z 2015 r.), pod warunkiem że dotyczą one produktów wchodzących w zakres sekcji C rozdziału 2.

SEKCJA  B

Praktyki enologiczne na etapie pierwszym, o którym mowa w art. 2.25 ust. 1 lit. b)

Praktyki enologiczne w Japonii na etapie pierwszym, o którym mowa w art. 2.25 ust. 1 lit. b), obejmują, co następuje:

a) wzbogacenie

Można stosować wzbogacenie sacharozą, glukozą i fruktozą (dalej zwanych "sacharydami"), z wyjątkiem przypadków gdy masa ¹⁹²  sacharydów użytych do wzbogacenia przewyższa masę sacharydów, które zawiera pierwotny moszcz winogronowy ¹⁹³ .

b) zakwaszanie i odkwaszanie

Można stosować zakwaszanie i odkwaszanie, z wyjątkiem przypadków, gdy taka praktyka nie jest zgodna z sekcją 3.3 lit. a) Ogólnej normy dotyczącej dodatków do żywności ¹⁹⁴ .

c) odmiana winorośli

Do produkcji wina japońskiego mogą być wykorzystywane wszelkie odmiany winorośli, w tym także te niezaliczane do vitis vinifera, o ile winogrona te zostały zebrane w Japonii.

d) granice zawartości alkoholu, całkowitej zawartości kwasowości oraz zawartości kwasowości lotnej

Dolna granica zawartości alkoholu wynosi 1 procent (objętości) jako rzeczywista zawartość alkoholu. Górna granica zawartości alkoholu wynosi 15 procent (objętości) jako rzeczywista zawartość alkoholu. W przypadku wina japońskiego produkowanego bez żadnego wzbogacenia rzeczywista zawartość alkoholu może jednak wynosić niemal 20 procent (objętości). Nie nakłada się żadnych ograniczeń w odniesieniu do kwasowości ogółem oraz kwasowości lotnej.

e) praktyka na etapie finalizacji

(i) Po fermentacji do wina japońskiego można dodawać: brandy ¹⁹⁵ , substancje słodzące (w postaci sacharydów, moszczu winogronowego lub zagęszczonego moszczu winogronowego z winogron zebranych w Japonii) lub wino japońskie, jedynie wówczas gdy dane wino japońskie fermentowało w pojemniku przeznaczonym do bezpośredniej wysyłki (bez zmiany pojemnika). Masa ¹⁹⁶  dodanych sacharydów nie może przekraczać 10 procent masy całkowitej wina japońskiego po dodaniu wyżej wspomnianej brandy, substancji słodzących lub wina japońskiego.

(ii) Po fermentacji do wina japońskiego można dodawać substancje słodzące w postaci moszczu winogronowego lub zagęszczonego moszczu winogronowego z winogron zebranych w Japonii jedynie wówczas, gdy masa sacharydów w dodatku substancji słodzących w postaci moszczu winogronowego lub zagęszczonego moszczu winogronowego nie przekroczy 10 procent masy całkowitej wina japońskiego po dodaniu wyżej wymienionych substancji słodzących.

(iii) Po fermentacji do wina japońskiego można dodawać substancje słodzące w postaci sacharydów jedynie wówczas, gdy masa ¹⁹⁷  dodanych sacharydów nie przekroczy 10 procent masy całkowitej wina japońskiego po dodaniu wyżej wymienionych sacharydów.

SEKCJA  C

Praktyki enologiczne na etapie drugim, o którym mowa w art. 2.26 ust. 1

Praktyki enologiczne w Japonii na etapie drugim, o którym mowa w art. 2.26 ust. 1, obejmują, co następuje:

- tanina z persymony wschodniej;

- celuloza mikrofibrylowana;

- kwas fitynowy;

- askorbinian sodu; oraz

- kazeinian sodu.

SEKCJA  D

Praktyki enologiczne na etapie trzecim, o którym mowa w art. 2.27 ust. 1

Praktyki enologiczne w Japonii na etapie trzecim, o którym mowa w art. 2.27 ust. 1, obejmują, co następuje:

- kwaśny fosforan wapnia (diwodorofosforan wapnia);

- kwaśny fosforan potasu (wodorofosforan dipotasu oraz diwodorofosforan potasu);

- kwaśna glina aktywowana;

- agar;

- amoniak;

- fosforan amonu (diwodorofosforan amonu);

- chlorek wapnia;

- karagen;

- kolagen;

- kwas izoaskorbinowy;

- chlorek magnezu;

- siarczan magnezu;

- kwas fosforowy;

- węglan potasu;

- alginian sodu;

- diwęglan sodu;

- węglan sodu;

- chlorek sodu (sól);

- izoaskorbinian sodu; oraz

- mąka pszenna.

ZAŁĄCZNIK  3-A  ¹⁹⁸  

UWAGI WPROWADZAJĄCE DO REGUŁ POCHODZENIA DOTYCZĄCYCH KONKRETNYCH PRODUKTÓW

Uwaga 1

Zasady ogólne

1. W niniejszym załączniku ustanowiono ogólne zasady dotyczące obowiązujących wymogów określonych w załączniku 3-B, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. c).

2. Do celów niniejszego załącznika i załącznika 3-B, wymogami umożliwiającymi uznanie danego produktu za pochodzący zgodnie z art. 3.2 ust. 1 lit. c) są zmiana klasyfikacji taryfowej, proces produkcji, maksymalna wartość materiałów niepochodzących, minimalny udział wartości regionalnej lub jakikolwiek inny wymóg ustanowiony w niniejszym załączniku i w załączniku 3-B.

3. Odniesienie do masy w regułach pochodzenia dotyczących konkretnych produktów oznacza masę netto, czyli masę materiału lub produktu, nie wliczając masy opakowania.

4. Niniejszy załącznik, załącznik 3-B i załącznik 3-E opierają się na nomenklaturze Systemu Zharmonizowanego ("HS"), w wersji zmienionej w dniu 1 stycznia 2017 r.

Uwaga 2

Struktura załącznika 3-B

1. W stosownych przypadkach uwagi odnoszące się do sekcji lub działów należy interpretować w połączeniu z regułami pochodzenia dotyczącymi konkretnych produktów odnoszącymi się do odpowiedniej sekcji, działu, pozycji lub podpozycji.

2. Każda z reguł pochodzenia dotycząca konkretnego produktu określona w kolumnie 2 załącznika 3-B ma zastosowanie do odpowiadającego produktu wskazanego w kolumnie 1 załącznika 3-B.

3. Jeżeli dany produkt podlega kilku alternatywnym regułom pochodzenia dotyczącym konkretnych produktów, produkt ten uznaje się za pochodzący jeżeli spełnia jedną z tych reguł. Jeżeli dany produkt podlega regule pochodzenia dotyczącej konkretnego produktu, która obejmuje szereg wymogów, produkt ten uznaje się za pochodzący wyłącznie jeżeli spełnia wszystkie te wymogi.

4. Do celów niniejszego załącznika i załącznika 3-B stosuje się następujące definicje:

a) "dział" oznacza pierwsze dwie cyfry w numerze klasyfikacji taryfowej w ramach Systemu Zharmonizowanego;

b) "pozycja" oznacza pierwsze cztery cyfry w numerze klasyfikacji taryfowej w ramach Systemu Zharmonizowanego;

c) "sekcja" oznacza sekcję Systemu Zharmonizowanego; oraz

d) "podpozycja" oznacza pierwsze sześć cyfr w numerze klasyfikacji taryfowej w ramach Systemu Zharmonizowanego.

5. Do celów reguł pochodzenia dotyczących konkretnych produktów stosuje się następujące skróty ¹⁹⁹ :

"CC" oznacza produkcję z materiałów niepochodzących, z dowolnego działu, z wyjątkiem działu danego produktu, albo zmianę działu, pozycji lub podpozycji z jakiegokolwiek innego działu; oznacza to, że w odniesieniu do wszystkich materiałów niepochodzących wykorzystanych w produkcji produktu musi nastąpić zmiana klasyfikacji taryfowej na poziomie dwucyfrowym Zharmonizowanego Systemu (czyli zmiana działu).

"CTH" oznacza produkcję z materiałów niepochodzących, objętych dowolną pozycją, z wyjątkiem pozycji danego produktu, albo zmianę działu, pozycji lub podpozycji z jakiejkolwiek innej pozycji; oznacza to, że w odniesieniu do wszystkich materiałów niepochodzących wykorzystanych w produkcji produktu musi nastąpić zmiana klasyfikacji taryfowej na poziomie czterocyfrowym Zharmonizowanego Systemu (czyli zmiana pozycji).

"CTSH" oznacza produkcję z materiałów niepochodzących, z dowolnej podpozycji, z wyjątkiem podpozycji danego produktu, albo zmianę działu, pozycji lub podpozycji z jakiejkolwiek innej podpozycji; oznacza to, że w odniesieniu do wszystkich materiałów niepochodzących wykorzystanych w produkcji produktu musi nastąpić zmiana klasyfikacji taryfowej na poziomie sześciocyfrowym Zharmonizowanego Systemu (czyli zmiana podpozycji).

Uwaga 3

Stosowanie załącznika 3-B

1. Postanowienia art. 3.2 ust. 3 dotyczący produktów, które nabyły status pochodzenia, a które są wykorzystywane do wytwarzania innych produktów, mają zastosowanie bez względu na to, czy status ten został uzyskany na terenie tego samego zakładu produkcyjnego na terytorium Strony, w którym produkty te są wykorzystywane.

2. Jeżeli reguła pochodzenia dotycząca konkretnego produktu stanowi, że określony materiał niepochodzący nie może być wykorzystywany, lub że wartość lub masa określonych materiałów niepochodzących nie może przekraczać określonego progu, wymogi te nie mają zastosowania do materiałów niepochodzących sklasyfikowanych gdzie indziej w Systemie Zharmonizowanym.

3. Jeżeli reguła pochodzenia dotycząca konkretnego produktu stanowi, że produkt musi być wytwarzany z konkretnego materiału, to nie wyklucza się wykorzystywania innych materiałów, które nie mogą spełnić tego wymogu z uwagi na właściwe im cechy.

Uwaga 4

Obliczanie maksymalnej wartości materiałów niepochodzących oraz minimalnego udziału wartości regionalnej

Definicje:

1. Do celów reguł pochodzenia dotyczących konkretnych produktów stosuje się następujące definicje:

a) "wartość celna" oznacza wartość określoną zgodnie z Porozumieniem WTO z 1994 r. w sprawie stosowania art. VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu;

b) "EXW" oznacza:

(i) cenę ex-works zapłaconą lub należną za produkt wytwórcy, w którego zakładzie przeprowadzono ostatnią obróbkę lub przetwarzanie, przy czym cena ta obejmuje wartość wszystkich użytych materiałów oraz innych kosztów poniesionych w procesie produkcji, pomniejszoną o wszystkie podatki wewnętrzne, które są zwracane lub mogą podlegać zwrotowi z chwilą wywozu uzyskanego produktu; lub

(ii) jeżeli nie istnieje cena zapłacona lub należna lub jeżeli cena faktycznie zapłacona nie odzwierciedla wszystkich związanych z produkcją kosztów, które zostały rzeczywiście poniesione w procesie produkcji produktu, wartość wszystkich użytych materiałów oraz innych kosztów poniesionych w procesie produkcji danego produktu na terytorium Strony dokonującej wywozu, które:

A) obejmują koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz marżę zysku, które można racjonalnie przypisać do tego produktu; oraz

B) nie obejmują kosztów frachtu, ubezpieczenia, żadnych innych kosztów związanych z transportem produktu ani podatków wewnętrznych nakładanych przez Stronę dokonującą wywozu, które są zwracane lub mogą podlegać zwrotowi z chwilą wywozu uzyskanego produktu;

c) "FOB" oznacza:

(i) cenę FOB ("dostarczony na statek") produktu, zapłaconą lub należną sprzedawcy, niezależnie od sposobu wysyłki, przy czym cena ta obejmuje wartość wszystkich użytych materiałów oraz innych kosztów poniesionych w procesie produkcji i transportu do portu wywozu na terytorium Strony, pomniejszoną o wszystkie podatki wewnętrzne, które są zwracane lub mogą podlegać zwrotowi z chwilą wywozu uzyskanego produktu; lub

(ii) jeżeli nie istnieje cena zapłacona lub należna lub jeżeli cena faktycznie zapłacona nie odzwierciedla wszystkich związanych z produkcją kosztów, które zostały rzeczywiście poniesione w procesie produkcji produktu, wartość wszystkich użytych materiałów oraz innych kosztów poniesionych w procesie produkcji danego produktu na terytorium Strony dokonującej wywozu oraz jego transportu do portu wywozu na terytorium tej Strony, które:

A) obejmują koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz marżę zysku, które można racjonalnie przypisać do tego produktu, a także koszty frachtu i ubezpieczenia; oraz

B) nie obejmują żadnych podatków wewnętrznych Strony wywozu, które są zwracane lub mogą podlegać zwrotowi z chwilą wywozu uzyskanego produktu;

d) "MaxNOM" oznacza maksymalną wartość materiałów niepochodzących, wyrażoną w procentach;

e) "RVC" oznacza minimalny udział wartości regionalnej produktu, wyrażony w procentach; oraz

f) "VNM" oznacza wartość materiałów niepochodzących użytych w procesie wytwarzania produktu, która jest jego wartością celną w momencie przywozu, obejmującą koszty frachtu, ubezpieczenia w stosownych przypadkach, pakowania oraz wszelkie inne koszty związane z transportem materiałów do portu przywozu na terytorium Strony, na którym producent produktu ma siedzibę. Jeżeli wartość ta nie jest znana i nie może być ustalona, wykorzystuje się pierwszą możliwą do ustalenia cenę zapłaconą za materiały niepochodzące w jednej ze Stron.

2. W celu obliczenia MaxNOM i RVC wykorzystuje się następujące wzory:

Uwaga 5

Definicje procesów, o których mowa w sekcjach V-VII załącznika 3-B

Do celów reguł pochodzenia dotyczących konkretnych produktów stosuje się następujące definicje:

a) "przetwarzanie biotechnologiczne" oznacza:

(i) biologiczną lub biotechnologiczną hodowlę (w tym hodowlę komórkową), hybrydyzację lub modyfikację genetyczną mikroorganizmów (bakterii, wirusów, w tym fagów, itp.) lub komórek ludzkich, zwierzęcych lub roślinnych; oraz

(ii) produkcję, izolowanie lub oczyszczanie struktur komórkowych lub międzykomórkowych (takich jak wyizolowane geny, fragmenty genów i plazmidy) lub fermentację;

b) "zmiana wielkości cząstek" oznacza zamierzoną i kontrolowaną zmianę wielkości cząstek danego produktu, inną niż poprzez proste rozdrabnianie lub prasowanie, w wyniku której uzyskuje się produkt o określonej wielkości cząstek, określonym rozkładzie wielkości cząstek lub określonej powierzchni, które są istotne dla przeznaczenia produktu końcowego, oraz o właściwościach fizycznych lub chemicznych innych niż właściwości wykorzystywanych materiałów;

c) "reakcja chemiczna" oznacza proces (w tym procesy biochemiczne), którego skutkiem jest cząsteczka o nowej strukturze, powstała w wyniku zerwania wiązań wewnątrzcząsteczkowych i utworzenia nowych wiązań wewnątrz-cząsteczkowych lub w wyniku zmiany przestrzennego rozmieszczenia atomów w cząsteczce, z wyjątkiem następujących reakcji, których do celów niniejszej definicji nie uznaje się za reakcje chemiczne:

(i) rozpuszczenie w wodzie lub innych rozpuszczalnikach;

(ii) usuwanie rozpuszczalników, w tym wody; lub

(iii) dodawanie lub usuwanie wody krystalizacyjnej;

d) "destylacja" oznacza:

(i) destylację atmosferyczną: proces separacji, w którym oleje ropy naftowej są przekształcane w kolumnie destylacyjnej na frakcje, w zależności od temperatury wrzenia, a następnie opary są skraplane na poszczególne frakcje ciekłe; produkty wytworzone w procesie destylacji ropy naftowej mogą obejmować gaz płynny, benzynę ciężką, benzynę, naftę, olej napędowy lub olej opałowy, oleje lekkie i olej smarowniczy; oraz

(ii) destylację próżniową: destylacja pod ciśnieniem niższym niż atmosferyczne, ale nie na tyle niskim, aby proces mógł być zakwalifikowany jako destylacja cząsteczkowa; destylacja próżniowa jest wykorzystywana do destylacji materiałów wysokowrzących i ciepłoczułych, takich jak ciężkie frakcje ropy naftowej, w celu wytworzenia lekkich i ciężkich próżniowych olejów napędowych i pozostałości;

e) "separacja izomerów" oznacza odizolowanie lub oddzielenie izomerów z mieszaniny izomerów;

f) "mieszanie i sporządzanie mieszanek" oznacza zamierzoną i kontrolowaną w zakresie proporcji operację mieszania lub sporządzania mieszanek materiałów (w tym ich rozpraszania) w sposób inny niż przez dodanie rozcieńczalników, zgodną z uprzednio ustalonymi specyfikacjami, która prowadzi do wytworzenia produktu posiadającego właściwości fizyczne lub chemiczne istotne z punktu widzenia celów lub zastosowań produktu i różniące się od właściwości surowców;

g) "produkcja materiałów wzorcowych" (w tym roztworów wzorcowych) oznacza produkcję preparatu do celów analitycznych, pomiarowych lub referencyjnych, który posiada precyzyjnie określony stopień czystości lub proporcję składników certyfikowaną przez producenta; oraz

h) "oczyszczanie" oznacza proces, który skutkuje usunięciem co najmniej 80 % istniejących zanieczyszczeń.

Uwaga 6

Definicje terminów używanych w sekcji XI załącznika 3-B

Do celów reguł pochodzenia dotyczących konkretnych produktów stosuje się następujące definicje:

a) "włókna odcinkowe chemiczne" oznaczają włókna ciągłe syntetyczne lub sztuczne, włókna odcinkowe lub odpady, objęte pozycjami 55.01-55.07;

b) "włókna naturalne" oznaczają włókna inne niż włókna sztuczne lub syntetyczne. Ich wykorzystanie jest zastrzeżone dla etapów produkcji mających miejsce przed przędzeniem, włączając w to także odpady oraz, o ile nie określono inaczej, obejmuje włókna zgrzeblone, czesane lub w inny sposób przetwarzane, ale nieprzędzione; "włókna naturalne" obejmują włosie końskie objęte pozycją 05.11, jedwab objęty pozycjami 50.02 i 50.03, włókna wełniane oraz cienką i grubą sierść zwierzęcą objęte pozycjami 51.01-51.05, włókna bawełniane objęte pozycjami 52.01-52.03 oraz inne włókna roślinne objęte pozycjami 53.01-53.05;

c) "drukowanie" oznacza technikę, na skutek której obiektywna cecha, taka jak kolor, wzór, lub charakterystyka techniczna, jest nadana materiałowi włókienniczemu w sposób trwały, przy użyciu sitodruku, druku na wałkach drukarskich oraz technik druku cyfrowego lub transferowego; oraz

d) "drukowanie (jako samodzielna operacja)" oznacza technikę, na skutek której obiektywna cecha, taka jak kolor, wzór, lub charakterystyka techniczna, jest nadana materiałowi włókienniczemu w sposób trwały, przy użyciu sitodruku, druku na wałkach drukarskich i technik druku cyfrowego lub transferowego, oraz której towarzyszą przynajmniej dwie czynności przygotowawcze lub wykończeniowe (takie jak czyszczenie, wybielanie, merceryzacja, stabilizacja termiczna, drapanie, kalandrowanie, uodparnianie na kurczliwość, utrwalanie, dekatyzowanie, impregnowanie, reperowanie i robienie węzełków, cięcie, opalanie, tamblowanie, suszenie w suszarkach ramowych, spilśnianie, parowanie i obkurczanie, dekatyzowanie na mokro), pod warunkiem że wartość wszystkich użytych materiałów niepochodzących nie przekracza 50 % ceny EXW lub 45 % ceny FOB produktu.

Uwaga 7

Dopuszczalne odchylenia mające zastosowanie do produktów zawierających co najmniej dwa podstawowe materiały włókiennicze

1. Do celów niniejszej uwagi, podstawowymi materiałami włókienniczymi są:

a) jedwab;

b) wełna;

c) gruba sierść zwierzęca;

d) cienka sierść zwierzęca;

e) włosie końskie;

f) bawełna;

g) materiały do produkcji papieru i papier;

h) len;

(i) konopie siewne;

j) juta i pozostałe włókna tekstylne łykowe;

k) sizal lub pozostałe włókna tekstylne z rodzaju Agave;

l) włókno kokosowe, manila, ramia i pozostałe włókna tekstylne roślinne;

m) syntetyczne włókna ciągłe chemiczne;

n) sztuczne włókna ciągłe chemiczne;

o) włókna ciągłe przewodzące prąd;

p) syntetyczne włókna odcinkowe chemiczne z polipropylenu;

q) syntetyczne włókna odcinkowe chemiczne z poliestru;

r) syntetyczne włókna odcinkowe chemiczne z poliamidu;

s) syntetyczne włókna odcinkowe chemiczne z poliakrylonitrylu;

t) syntetyczne włókna odcinkowe chemiczne z poliimidu;

u) syntetyczne włókna odcinkowe chemiczne z poli(tetrafluoroetylenu);

v) syntetyczne włókna odcinkowe chemiczne z poli(siarczku fenylu);

w) syntetyczne włókna odcinkowe chemiczne z poli(chlorku winylu);

x) pozostałe syntetyczne chemiczne włókna odcinkowe;

y) sztuczne chemiczne włókna odcinkowe z wiskozy;

z) pozostałe sztuczne chemiczne włókna odcinkowe;

aa) przędza wykonana z poliuretanu dzielona na elastyczne segmenty z polieteru, nawet rdzeniowa;

bb) przędza wykonana z poliuretanu dzielona na elastyczne segmenty z poliestru, nawet rdzeniowa;

cc) produkty objęte pozycją 56.05 (przędza metalizowana) zawierające taśmę składającą się z rdzenia z folii aluminiowej lub rdzenia z folii z tworzywa sztucznego, nawet pokrytej proszkiem aluminiowym, o szerokości nieprzekraczającej 5 mm, i przełożoną przezroczystym lub kolorowym spoiwem umieszczonym pomiędzy dwoma warstwami folii z tworzywa sztucznego;

dd) pozostałe produkty objęte pozycją 56.05;

ee) włókna szklane; oraz

ff) włókna metalowe.

2. W przypadku odesłania do niniejszej uwagi w załączniku 3-B, wymogów określonych w kolumnie 2 nie stosuje się, w drodze wyjątku, do niepochodzących podstawowych materiałów włókienniczych, które są wykorzystywane do produkcji danego produktu, pod warunkiem, że:

a) produkt zawiera dwa lub więcej podstawowych materiałów włókienniczych; oraz

b) masa całkowita niepochodzących podstawowych materiałów włókienniczych, nie przekracza 10 procent masy całkowitej wszystkich użytych podstawowych materiałów włókienniczych.

Na przykład:

Tkanina wełniana objęta pozycją 51.12 zawierająca przędzę wełnianą objętą pozycją 51.07, syntetyczną przędzę z włókien odcinkowych objętą pozycją 55.09 oraz materiały inne niż podstawowe materiały włókiennicze, niepochodząca przędza wełniana, która nie spełnia wymogu określonego w załączniku 3-B lub niepochodząca przędza syntetyczna, która nie spełnia wymogu określonego w załączniku 3-B lub połączenie obu tych przędz, mogą być użyte, pod warunkiem że ich masa całkowita nie przekracza 10 % masy wszystkich podstawowych materiałów włókienniczych.

3. Niezależnie od uwagi 7.2 lit. b), w przypadku produktów zawierających "przędzę wykonaną z poliuretanu dzieloną na elastyczne segmenty z polieteru, nawet rdzeniową", maksymalne dopuszczalne odchylenie wynosi 20 %. Jednakże odsetek innych niepochodzących podstawowych materiałów włókienniczych nie może przekraczać 10 %.

4. Niezależnie od uwagi 7.2 lit. b), w przypadku produktów zawierających "taśmę składającą się z rdzenia z folii aluminiowej lub rdzenia z folii z tworzywa sztucznego, niezależnie czy jest ona pokryta proszkiem aluminiowym, o szerokości nieprzekraczającej 5 mm, i przełożonej przezroczystym lub kolorowym spoiwem umieszczonym pomiędzy dwoma warstwami folii z tworzywa sztucznego" maksymalne dopuszczalne odchylenie wynosi 30 %. Jednakże odsetek innych niepochodzących podstawowych materiałów włókienniczych nie może przekraczać 10 %.

5. W przypadku produktów objętych pozycjami 51.06-51.10 i 52.04-52.07 niepochodzące włókna chemiczne mogą zostać wykorzystane w procesie przędzenia włókien naturalnych pod warunkiem, że ich łączna masa nie przekracza 40 % masy produktu.

Uwaga 8

Inne dopuszczalne odchylenia mające zastosowanie do niektórych materiałów włókienniczych

1. Jeżeli w załączniku 3-B dokonuje się odesłania do niniejszej uwagi, niepochodzące materiały włókiennicze (z wyjątkiem podszewek i międzypodszewek), które nie spełniają wymogów podanych w kolumnie 2 dla danego gotowego wyrobu włókienniczego, mogą być wykorzystywane, pod warunkiem że są klasyfikowane w pozycji innej niż produkt, a ich wartość nie przekracza 8 % ceny EXW lub FOB produktu.

2. Materiały niepochodzące, które nie zostały sklasyfikowane w działach 50-63, mogą być stosowane bez ograniczeń w produkcji wyrobów włókienniczych klasyfikowanych w działach 61-63, niezależnie od tego, czy zawierają materiały włókiennicze.

Na przykład:

Jeżeli wymóg określony w załączniku 3-B stanowi, że dla określonego wyrobu włókienniczego (takiego jak spodnie) musi być używana przędza, nie ogranicza to stosowania niepochodzących elementów metalowych takich jak guziki, ponieważ elementy metalowe nie mogą zostać sklasyfikowane w działach 50-63. Z tej samej przyczyny nie ogranicza to stosowania niepochodzących suwaków, mimo że zawierają one zwykle materiał włókienniczy.

3. W przypadku gdy wymóg określony w załączniku 3-B dotyczy maksymalnej wartości materiałów niepochodzących, wartość materiałów niepochodzących, które nie są sklasyfikowane w działach 50-63, musi być uwzględniona przy obliczaniu wartości użytych materiałów niepochodzących.

ZAŁĄCZNIK  3-B 

REGUŁY POCHODZENIA DOTYCZĄCE KONKRETNYCH PRODUKTÓW

Kolumna 1 Klasyfikacja w Systemie Zharmonizowanym (2017) obejmująca szczegółowy opis	Kolumna 2 Reguły pochodzenia dotyczące konkretnych produktów
SEKCJA I	ZWIERZĘTA ŻYWE; PRODUKTY POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO
Dział 1	Zwierzęta żywe
01.01-01.06	Wszystkie zwierzęta objęte działem 1 są całkowicie uzyskane.
Dział 2	Mięso i podroby jadalne
02.01-02.10	Produkcja, w której wszystkie wykorzystane materiały objęte działem 1 lub 2 są całkowicie uzyskane.
Dział 3	Ryby, skorupiaki, mięczaki i pozostałe bezkręgowce wodne
- Atlantycki tuńczyk błękitnopłetwy (Thunnus thynnus)	Cały atlantycki tuńczyk błękitnopłetwy (Thunnus thynnus) jest całkowicie uzyskany; lub produkcja, w której atlantycki tuńczyk błękitnopłetwy (Thunnus thynnus) jest umieszczany w sadzach w miejscu hodowli, a następnie karmiony i tuczony lub hodowany przez okres co najmniej 3 miesięcy na terytorium jednej ze Stron. Okres trwania tuczu lub hodowli ustala się od daty umieszczenia w sadzach do daty odłowu rejestrowanej w elektronicznym dokumencie połowowym dotyczącym tuńczyka błękitnopłetwego (eBCD) Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT).
- Pozostałe:	Wszystkie ryby i skorupiaki, mięczaki i pozostałe bezkręgowce wodne są całkowicie uzyskane
Dział 4	Produkty mleczarskie; jaja ptasie; miód naturalny; jadalne produkty pochodzenia zwierzęcego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone
04.01-04.10	Produkcja, w której wszystkie wykorzystane materiały objęte działem 4 są całkowicie uzyskane.
Dział 5	Produkty pochodzenia zwierzęcego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone
05.01-05.11	CTH
SEKCJA II	PRODUKTY POCHODZENIA ROŚLINNEGO
Dział 6	Drzewa żywe i pozostałe rośliny; bulwy, korzenie i podobne; kwiaty cięte i liście ozdobne
06.01-06.04	Produkcja, w której wszystkie wykorzystane materiały objęte działem 6 są całkowicie uzyskane.
Dział 7	Warzywa oraz niektóre korzenie i bulwy, jadalne
07.01-07.14	Produkcja, w której wszystkie wykorzystane materiały objęte działem 7 są całkowicie uzyskane.
Dział 8	Owoce i orzechy jadalne; skórki owoców cytrusowych lub melonów
08.01-08.14	Produkcja, w której wszystkie wykorzystane materiały objęte działem 8 są całkowicie uzyskane.
Dział 9	Kawa, herbata, maté (herbata paragwajska) i przyprawy
09.01	CTSH; lub Sporządzanie mieszanek.
0902.10-0902.20	Produkcja, w której wszystkie wykorzystane materiały objęte podpozycjami 0902.10 i 0902.20 są całkowicie uzyskane.
0902.30-0903.00	CTSH; lub Sporządzanie mieszanek.
09.04-09.10	CTSH; lub Sporządzanie mieszanek, kruszenie lub mielenie.
Dział 10	Zboża
10.01-10.08	Produkcja, w której wszystkie wykorzystane materiały objęte działem 10 są całkowicie uzyskane.
Dział 11	Produkty przemysłu młynarskiego; słód; skrobie; inulina; gluten pszenny;
11.01-11.09	Produkcja, w której wszystkie wykorzystane materiały objęte działami 10 i 11, pozycjami 07.01, 07.13, 07.14 i 23.03, podpozycją 0710.10 oraz ziemniaki suszone z podpozycji 0712.90 są całkowicie uzyskane.
Dział 12	Nasiona i owoce oleiste; ziarna, nasiona i owoce różne; rośliny przemysłowe lub lecznicze; słoma i pasza
12.01	CTH
12.02-12.14	CTH, z wyjątkiem produktów z pozycji 12.01.
Dział 13	Szelak; gumy, żywice oraz pozostałe soki i ekstrakty roślinne
1301.20-1302.19	CTH
1302.20	CTSH; mogą jednak zostać wykorzystane niepochodzące substancje pektynowe.
1302.31	CTH
1302.32	CTSH; mogą jednak zostać wykorzystane niepochodzące śluzy i zagęszczacze pochodzące z chleba świętojańskiego.
1302.39	CTH
Dział 14	Materiały roślinne do wyplatania; produkty pochodzenia roślinnego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone
14.01-14.04	Produkcja, w której wszystkie wykorzystane materiały objęte działem 14 są całkowicie uzyskane.
SEKCJA III	TŁUSZCZE I OLEJE POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO LUB ROŚLINNEGO ORAZ PRODUKTY ICH ROZKŁADU; GOTOWE TŁUSZCZE JADALNE; WOSKI POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO LUB ROŚLINNEGO
Dział 15	Tłuszcze i oleje pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego oraz produkty ich rozkładu; gotowe tłuszcze jadalne; woski pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego
15.01-15.06	CTH
15.07	Produkcja, w której wszystkie wykorzystane materiały objęte pozycjami 12.01 i 15.07 są całkowicie uzyskane.
15.08	CTH
15.09-15.10	Produkcja, w której wszystkie wykorzystane materiały roślinne są całkowicie uzyskane.
15.11-15.13	CTH
15.14
- Olej rzepakowy lub rzepikowy oraz ich frakcje:	Produkcja, w której wszystkie wykorzystane materiały objęte pozycjami 12.05 i 15.14 są całkowicie uzyskane.
- Olej gorczycowy i jego frakcje:	CTH
15.15
- Olej z otrąb ryżowych i jego frakcje:	Produkcja, w której wszystkie wykorzystane materiały objęte pozycjami 10.06 i 15.15 są całkowicie uzyskane.
- Pozostałe:	CTH
1516.10-1517.10	CTH
1517.90
- Mieszane oleje roślinne niepoddane dalszemu przetwarzaniu:	CC
- Pozostałe:	CTH
15.18-15.22	CTH
SEKCJA IV	GOTOWE ARTYKUŁY SPOŻYWCZE; NAPOJE BEZALKOHOLOWE, ALKOHOLOWE I OCET; TYTOŃ I PRZEMYSŁOWE NAMIASTKI TYTONIU
Dział 16	Przetwory z mięsa, ryb lub skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych
16.01-16.02	Produkcja, w której wszystkie wykorzystane materiały objęte działami 2, 3 i 16 oraz pozycją 10.06 są całkowicie uzyskane.
16.03	Produkcja, w której wszystkie wykorzystane materiały objęte działami 2, 3 i 16 są całkowicie uzyskane.
16.04-16.05	Produkcja, w której wszystkie wykorzystane materiały objęte działami 2, 3 i 16 oraz pozycją 10.06 są całkowicie uzyskane.
Dział 17	Cukry i wyroby cukiernicze
17.01	CTH
17.02	CTH, pod warunkiem że: - masa wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych pozycją 04.04 nie przekracza 10 % masy produktu; - masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych pozycjami 11.01-11.08 nie przekracza 10 % masy produktu; oraz - masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych pozycjami 17.01 i 17.03 nie przekracza 20 % masy produktu.
17.03	CTH
17.04	CTH, pod warunkiem że masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych pozycjami 17.01 i 17.02 nie przekracza 40 % masy produktu.
Dział 18	Kakao i przetwory z kakao
18.01-18.05	CTH
18.06	CTH, pod warunkiem że: - masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych działem 4 i pozycją 19.01 nie przekracza 10 % masy produktu; oraz - masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych pozycjami 17.01 i 17.02 nie przekracza 30 % masy produktu.
Dział 19	Przetwory ze zbóż, mąki, skrobi lub mleka; pieczywa cukiernicze
19.01	CC, pod warunkiem że: - masa wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych działem 4 nie przekracza 10 % masy produktu; - masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych pozycjami 10.01, 10.03, 10.06 i 11.01-11.08 nie przekracza 10 % masy produktu; oraz - masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych pozycjami 17.01 i 17.02 nie przekracza 20 % masy produktu.
19.02	CC, pod warunkiem że: - masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych działami 2, 3 i 16 nie przekracza 10 % masy produktu; - masa wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych pozycją 10.01 nie przekracza 90 % masy produktu; oraz - masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych pozycjami 10.06 i 11.01-11.08 nie przekracza 10 % masy produktu.
19.03	CC, pod warunkiem że masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych pozycjami 10.06 i 11.01-11.08 nie przekracza 10 % masy produktu.
19.04	CC, pod warunkiem że: - masa wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych działem 4 nie przekracza 10 % masy produktu; - masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych pozycjami 10.01, 10.03, 10.06 i 11.01-11.08 nie przekracza 10 % masy produktu; oraz - masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych pozycjami 17.01 i 17.02 nie przekracza 30 % masy produktu.
19.05	CTH, pod warunkiem że: - masa wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych działem 4 nie przekracza 10 % masy produktu; - masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych pozycjami 10.03, 10.06 i 11.01-11.08 nie przekracza 10 % masy produktu; oraz - masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych pozycjami 17.01 i 17.02 nie przekracza 30 % masy produktu.
Dział 20	Przetwory z warzyw, owoców, orzechów lub pozostałych części roślin
20.01	CC
20.02-20.03	Produkcja, w której wszystkie wykorzystane materiały objęte działem 7 są całkowicie uzyskane.
20.04-20.08	CTH, pod warunkiem że wykorzystana fasola (Vigna spp., Phaseolus spp.), groch (Pisum sativum), ananasy, pomarańcze, ziemniaki i szparagi są całkowicie uzyskane.
20.09	CTH, pod warunkiem że wykorzystane ananasy, pomarańcze, pomidory, jabłka i winogrona są całkowicie uzyskane.
Dział 21	Różne przetwory spożywcze
21.01	CC, pod warunkiem że: - masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych działem 4 i pozycją 19.01 nie przekracza 10 % masy produktu; - masa wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych pozycją 10.03 nie przekracza 10 % masy produktu; oraz - masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych pozycjami 17.01 i 17.02 nie przekracza 40 % masy produktu.
2102.10-2103.10	CTH
2103.20	CC z wyjątkiem produktów z pozycji 07.02 i 20.02.
2103.30	CTSH; może jednak zostać wykorzystana niepochodząca mąka z gorczycy.
2103.90	CTSH
21.04	CTH
21.05	CTH, pod warunkiem że: - masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych działem 4 i pozycją 19.01 nie przekracza 10 % masy produktu; oraz - masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych pozycjami 17.01 i 17.02 nie przekracza 20 % masy produktu.
21.06	CTH, pod warunkiem że: - użyte materiały z dziwidła Riviera (Konnyaku) objęte podpozycją 1212.99 są całkowicie uzyskane; - masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych działem 4 i pozycją 19.01 nie przekracza 10 % masy produktu; - masa wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych pozycją 10.01 nie przekracza 30 % masy produktu; - masa wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych pozycją 10.03 nie przekracza 10 % masy produktu; - masa wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych pozycją 10.06 nie przekracza 10 % masy produktu; oraz - masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych pozycjami 17.01 i 17.02 nie przekracza 30 % masy produktu.
Dział 22	Napoje bezalkoholowe, alkoholowe i ocet
22.01	CTH
22.02	CTH, pod warunkiem że: - masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych działem 4 i pozycją 19.01 nie przekracza 10 % masy produktu; oraz - masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych pozycjami 17.01 i 17.02 nie przekracza 40 % masy produktu.
22.03-22.08	CTH z wyjątkiem produktów z pozycji 22.07 i 22.08 pod warunkiem, że: - wszystkie wykorzystane materiały objęte podpozycjami 0806.10, 2009.61 i 2009.69 są całkowicie uzyskane. - masa wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych działem 4 nie przekracza 40 % masy produktu; oraz - masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych pozycjami 17.01 i 17.02 nie przekracza 40 % masy produktu.
22.09	CTH, z wyjątkiem produktów z pozycji 22.07 i 22.08, pod warunkiem, że wszystkie użyte materiały objęte pozycją 10.06 i podpozycjami 0806.10, 2009.61 i 2009.69 są całkowicie uzyskane.
Dział 23	Pozostałości i odpady przemysłu spożywczego; gotowa karma dla zwierząt
23.01	CTH
23.02-23.03	CTH, pod warunkiem, że masa wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych działem 10 nie przekracza 20 % masy produktu.
23.04-23.08	CTH
23.09	CTH, pod warunkiem że: - wszystkie wykorzystane materiały objęte działami 2 i 3 są całkowicie uzyskane; - masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych działem 4 i pozycją 19.01 nie przekracza 10 % masy produktu; - masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych działami 10 i 11 oraz pozycjami 23.02 i 23.03 nie przekracza 10 % masy produktu; oraz - masa całkowita wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych pozycjami 17.01 i 17.02 nie przekracza 30 % masy produktu.
Dział 24	Tytoń i przemysłowe namiastki tytoniu
24.01	CC
2402.10	CTH, pod warunkiem, że masa wykorzystanych niepochodzących materiałów objętych działem 24 nie przekracza 30 % masy produktu.
2402.20-2403.99	CTH; MaxNOM 35 % (EXW); lub RVC 70 % (FOB).
SEKCJA V	PRODUKTY MINERALNE Uwaga do sekcji: Jeżeli chodzi o definicje horyzontalnych zasad przetwarzania w ramach niniejszej sekcji, zob. uwaga 5 w załączniku 3-A.
Dział 25	Sól; siarka ziemie i kamienie; materiały gipsowe; wapno i cement
25.01	CTH
25.02-25.30	CTH; MaxNOM 70 % (EXW); lub RVC 35 % (FOB).
Dział 26	Rudy metali, żużel i popiół
26.01-26.21	CTH
Dział 27	Paliwa mineralne, oleje mineralne i produkty ich destylacji; substancje bitumiczne; woski mineralne
27.01-27.09	CTH; Stosuje się reakcję chemiczną lub mieszanie i sporządzanie mieszanek; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
27.10	CTH z wyjątkiem biodiesla z podpozycji 3824.99 i 3826.00; lub Stosuje się destylację lub reakcje chemiczną, pod warunkiem że użyty biodiesel (w tym hydrorafinowany olej roślinny) objęty pozycją 27.10 i podpozycjami 3824.99 i 3826.00 jest uzyskiwany w drodze estryfikacji, transestryfikacji lub hydrorafinacji.
27.11	CTSH; lub Stosuje się reakcję chemiczną.
27.12-27.15	CTH; Stosuje się reakcję chemiczną lub mieszanie i sporządzanie mieszanek; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
SEKCJA VI	PRODUKTY PRZEMYSŁU CHEMICZNEGO LUB PRZEMYSŁÓW POKREWNYCH Uwaga do sekcji: Jeżeli chodzi o definicje horyzontalnych zasad przetwarzania w ramach niniejszej sekcji, zob. uwaga 5 w załączniku 3-A.
Dział 28	Chemikalia nieorganiczne; organiczne lub nieorganiczne związki metali szlachetnych, metali ziem rzadkich, pierwiastków promieniotwórczych lub izotopów
28.01-28.53	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, oczyszczanie, produkcję materiałów wzorcowych lub separację izomerów; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 29	Chemikalia organiczne
2901.10-2905.42	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, oczyszczanie, zmianę wielkości cząstek, produkcję materiałów wzorcowych, separację izomerów lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
2905.43-2905.44	CTH z wyjątkiem produktów z pozycji 17.02 i podpozycji 3824.60.
2905.45	CTH; można jednak użyć materiałów niepochodzących objętych podpozycją 2905.45, jeżeli ich całkowita wartość nie przekracza 20 % ceny EXW lub 15 % ceny FOB produktu; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
2905.49-2905.59	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, oczyszczanie, zmianę wielkości cząstek, produkcję materiałów wzorcowych, separację izomerów lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
2906.11	CTSH
2906.12-2918.13	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, oczyszczanie, zmianę wielkości cząstek, produkcję materiałów wzorcowych, separację izomerów lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
2918.14-2918.15	CTSH
2918.16-2922.41	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, oczyszczanie, zmianę wielkości cząstek, produkcję materiałów wzorcowych, separację izomerów lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
2922.42	CTSH
2922.43-2923.10	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, oczyszczanie, zmianę wielkości cząstek, produkcję materiałów wzorcowych, separację izomerów lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
2923.20	CTSH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
2923.30-2924.24	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, oczyszczanie, zmianę wielkości cząstek, produkcję materiałów wzorcowych, separację izomerów lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
2924.25-2924.29	CTSH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
2925.11-2938.10	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, oczyszczanie, zmianę wielkości cząstek, produkcję materiałów wzorcowych, separację izomerów lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
2938.90	CTSH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
29.39	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, oczyszczanie, zmianę wielkości cząstek, produkcję materiałów wzorcowych, separację izomerów lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
29.40	CTSH
29.41-29.42	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, oczyszczanie, zmianę wielkości cząstek, produkcję materiałów wzorcowych, separację izomerów lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 30	Produkty farmaceutyczne
30.01-30.06	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, oczyszczanie, mieszanie i sporządzanie mieszanek, produkcję materiałów wzorcowych, zmianę wielkości cząstek, separację izomerów lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 31	Nawozy
31.01-31.04	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
31.05
- Azotan sodu - Cyjanamid wapnia - Siarczan potasu - Siarczan magnezu-potasu	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
- Pozostałe	CTH i MaxNOM 50 % (EXW); lub CTH i RVC 55 % (FOB); można jednak użyć materiałów niepochodzących objętych podpozycją 31.05, jeżeli ich całkowita wartość nie przekracza 20 % ceny EXW lub 15 % ceny FOB produktu; MaxNOM 40 % (EXW); lub RVC 65 % (FOB).
Dział 32	Ekstrakty garbników lub środków barwiących; garbniki i ich pochodne; barwniki, pigmenty i pozostałe środki barwiące; farby i lakiery; kit i pozostałe masy uszczelniające; atramenty
32.01-32.05	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, oczyszczanie, mieszanie i sporządzanie mieszanek, zmianę wielkości cząstek, produkcję materiałów wzorcowych, separację izomerów lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
3206.11-3206.19	CTH; można jednak użyć materiałów niepochodzących objętych podpozycją 32.06, jeżeli ich całkowita wartość nie przekracza 20 % ceny EXW lub 15 % ceny FOB produktu; MaxNOM 40 % (EXW); lub RVC 65 % (FOB).
3206.20-3215.90	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, oczyszczanie, mieszanie i sporządzanie mieszanek, zmianę wielkości cząstek, produkcję materiałów wzorcowych, separację izomerów lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 33	Olejki eteryczne i rezinoidy; preparaty perfumeryjne, kosmetyczne lub toaletowe
3301.12-3302.10	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
3302.90-3303.00	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, oczyszczanie, mieszanie i sporządzanie mieszanek, produkcję materiałów wzorcowych, separację izomerów lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
33.04	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, oczyszczanie, mieszanie i sporządzanie mieszanek, zmianę wielkości cząstek, produkcję materiałów wzorcowych, separację izomerów lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB)
33.05-33.07	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, oczyszczanie, produkcję materiałów wzorcowych, separację izomerów lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 34	Mydło, organiczne środki powierzchniowo czynne, preparaty piorące, preparaty smarowe, woski syntetyczne, woski preparowane, preparaty do czyszczenia lub szorowania, świece i artykuły podobne, pasty modelarskie, "woski dentystyczne" oraz preparaty dentystyczne produkowane na bazie gipsu
34.01-34.07	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, oczyszczanie, produkcję materiałów wzorcowych lub separację izomerów; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 35	Substancje białkowe; skrobie modyfikowane; kleje; enzymy
35.01	CTH
3502.11 - 3502.19	CTH z wyjątkiem produktów z pozycji 04.07 i 04.08.
3502.20 - 3504.00	CTH
35.05	CC, z wyjątkiem produktów z pozycji 11.08.
35.06-35.07	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, oczyszczanie, produkcję materiałów wzorcowych, separację izomerów lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 36	Materiały wybuchowe; wyroby pirotechniczne; zapałki; stopy piroforyczne; niektóre materiały łatwo palne
36.01-36.06	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, produkcję materiałów wzorcowych lub separację izomerów; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 37	Materiały fotograficzne lub kinematograficzne
37.01-37.07	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, produkcję materiałów wzorcowych lub separację izomerów; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 38	Produkty chemiczne różne
38.01-38.08	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, oczyszczanie, produkcję materiałów wzorcowych, separację izomerów lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
3809.10	CTH z wyjątkiem produktów z pozycji 11.08 i 35.05.
3809.91-3822.00	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, oczyszczanie, produkcję materiałów wzorcowych, separację izomerów lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
38.23	CTSH
3824.10-3824.50	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, oczyszczanie, produkcję materiałów wzorcowych, separację izomerów lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
3824.60	CTH z wyjątkiem produktów z pozycji 17.02 oraz podpozycji 2905.43 i 2905.44.
3824.71-3824.91	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, oczyszczanie, produkcję materiałów wzorcowych, separację izomerów lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
3824.99
- Biodiesel	Produkcja, w której biodiesel jest uzyskiwany w drodze transestryfikacji, estryfikacji lub hydrorafinacji.
- Pozostałe	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, oczyszczanie, produkcję materiałów wzorcowych, separację izomerów lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
38.25	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną, oczyszczanie, produkcję materiałów wzorcowych, separację izomerów lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
38.26	Produkcja, w której biodiesel jest uzyskiwany w drodze transestryfikacji, estryfikacji lub hydrorafinacji.
SEKCJA VII	TWORZYWA SZTUCZNE I ARTYKUŁY Z NICH; KAUCZUK I ARTYKUŁY Z KAUCZUKU Uwaga do sekcji: Jeżeli chodzi o definicje horyzontalnych zasad przetwarzania w ramach niniejszej sekcji, zob. uwaga 5 w załączniku 3-A.
Dział 39	Tworzywa sztuczne i artykuły z nich
39.01-39.03	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
39.04-39.06	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
39.07-39.08	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
39.09-39.10	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
39.11	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
39.12-39.15	CTSH; Stosuje się reakcję chemiczną lub przetwarzanie biotechnologiczne; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
39.16-39.26	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 40	Kauczuk i artykuły z kauczuku
40.01 - 40.11	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
4012.11-4012.19	CTSH; Bieżnikowanie opon używanych; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
4012.20-4017.00	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
SEKCJA VIII	SKÓRY I SKÓRKI SUROWE, SKÓRY WYPRAWIONE, SKÓRY FUTERKOWE I ARTYKUŁY Z NICH; WYROBY SIODLARSKIE I RYMARSKIE; ARTYKUŁY PODRÓŻNE, TOREBKI I PODOBNE POJEMNIKI; ARTYKUŁY Z JELIT ZWIERZĘCYCH (INNYCH NIŻ JELITA JEDWABNIKÓW)
Dział 41	Skóry i skórki surowe (inne niż skóry futerkowe) oraz skóry wyprawione
41.01-41.03	CC
4104.11- 4104.19	CTH
4104.41-4104.49	CTSH z wyjątkiem produktów z pozycji 4104.41-4104.49.
4105.10	CTH
4105.30	CTSH
4106.21	CTH
4106.22	CTSH
4106.31	CTH
4106.32	CTSH
4106.40
- Produkt w stanie mokrym:	CTH
- Produkt w stanie suchym:	CTH; lub Wytwarzanie z materiałów niepochodzących, w stanie mokrym.
4106.91	CTH
4106.92	CTSH
41.07-41.13	CTH; Jednak materiały niepochodzące objęte podpozycjami 4104.41, 4104.49, 4105.30, 4106.22, 4106.32 i 4106.92 mogą być użyte tylko pod warunkiem przeprowadzenia czynności ponownego garbowania skór i skórek garbowanych lub wstępnie garbowanych w stanie suchym.
41.14-41.15	CTH
Dział 42	Artykuły ze skóry wyprawionej; wyroby siodlarskie i rymarskie; artykuły podróżne, torebki i podobne pojemniki; artykuły z jelit zwierzęcych (innych niż jelita jedwabników)
42.01-42.06	CC; CTH i MaxNOM 45 % (EXW); lub CTH i RVC 60 % (FOB).
Dział 43	Skóry futerkowe i futra sztuczne; wyroby z nich
43.01	CC
43.02-43.04	CTH
SEKCJA IX	DREWNO I ARTYKUŁY Z DREWNA; WĘGIEL DRZEWNY; KOREK I ARTYKUŁY Z KORKA; WYROBY ZE SŁOMY, Z ESPARTO LUB POZOSTAŁYCH MATERIAŁÓW DO WYPLATANIA; WYROBY KOSZYKARSKIE I WYROBY Z WIKLINY
Dział 44	Drewno i artykuły z drewna; węgiel drzewny
44.01-44.21	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 45	Korek i artykuły z korka
45.01-45.04	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 46	Wyroby ze słomy, z esparto lub pozostałych materiałów do wyplatania; wyroby koszykarskie oraz wyroby z wikliny
4601.21-4601.22	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
4601.29	CC z wyjątkiem produktów z działu 14.
4601.92-4601.93	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
4601.94	CC z wyjątkiem produktów z działu 14.
4601.99-4602.12	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
4602.19	CC z wyjątkiem produktów z działu 14.
4602.90	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
SEKCJA X	MASA WŁÓKNISTA Z DREWNA LUB Z POZOSTAŁEGO WŁÓKNISTEGO MATERIAŁU CELULOZOWEGO; PAPIER LUB TEKTURA, Z ODZYSKU (MAKULATURA I ODPADY); PAPIER I TEKTURA ORAZ ARTYKUŁY Z NICH
Dział 47	Masa włóknista z drewna lub z pozostałego włóknistego materiału celulozowego; papier lub tektura, z odzysku (makulatura i odpady)
47.01-47.07	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 48	Papier i tektura; artykuły z masy papierniczej, papieru lub tektury
48.01-48.23	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 49	Książki, gazety, obrazki i pozostałe wyroby przemysłu poligraficznego, drukowane; manuskrypty, maszynopisy i plany
49.01-49.11	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
SEKCJA XI	MATERIAŁY I ARTYKUŁY WŁÓKIENNICZE Uwaga do sekcji: Jeżeli chodzi o definicje użytych pojęć i dopuszczalne odchylenia mające zastosowanie do niektórych produktów wykonanych z materiałów włókienniczych, zob. uwagi 6, 7 i 8 do załącznika 3-A.
Dział 50	Jedwab
50.01	CTH
50.02	CTH, z wyjątkiem produktów z pozycji 50.01.
50.03
- Zgrzebny lub czesany:	Zgrzeblenie lub czesanie odpadów jedwabiu
- Pozostałe:	CTH
50.04-50.05	Przędzenie włókien naturalnych; Wytłaczanie włókien ciągłych chemicznych połączone z przędzeniem; Wytłaczanie włókien ciągłych chemicznych połączone ze skręcaniem; lub Skręcanie połączone z dowolną operacją mechaniczną.
50.06
- Przędza jedwabna oraz przędza z odpadów jedwabiu:	Przędzenie włókien naturalnych; Wytłaczanie włókien ciągłych chemicznych połączone z przędzeniem; Wytłaczanie włókien ciągłych chemicznych połączone ze skręcaniem; lub Skręcanie połączone z dowolną operacją mechaniczną.
- Jelita jedwabnika:	CTH
50.07	Przędzenie włókien odcinkowych naturalnych lub chemicznych połączone z tkaniem; Wytłaczanie przędzy z włókna ciągłego chemicznego połączone z tkaniem; Skręcanie lub wykonywanie dowolnych operacji mechanicznych połączone z tkaniem; Tkanie połączone z barwieniem; Barwienie przędzy połączone z tkaniem; Tkanie połączone z drukowaniem; lub Drukowanie (jako samodzielna operacja).
Dział 51	Wełna, cienka lub gruba sierść zwierzęca; przędza i tkanina z włosia końskiego
51.01-51.05	CTH
51.06-51.10	Przędzenie włókien naturalnych; Wytłaczanie włókien chemicznych połączone z przędzeniem; lub Skręcanie połączone z dowolną operacją mechaniczną.
51.11-51.13	Przędzenie włókien odcinkowych naturalnych lub chemicznych połączone z tkaniem; Wytłaczanie przędzy z włókna ciągłego chemicznego połączone z tkaniem; Tkanie połączone z barwieniem; Barwienie przędzy połączone z tkaniem; Tkanie połączone z drukowaniem; lub Drukowanie (jako samodzielna operacja).
Dział 52	Bawełna
52.01-52.03	CTH
52.04-52.07	Przędzenie włókien naturalnych; Wytłaczanie włókien chemicznych połączone z przędzeniem; lub Skręcanie połączone z dowolną operacją mechaniczną.
52.08-52.12	Przędzenie włókien odcinkowych naturalnych lub chemicznych połączone z tkaniem; Wytłaczanie przędzy z włókna ciągłego chemicznego połączone z tkaniem; Skręcanie lub wykonywanie dowolnych operacji mechanicznych połączone z tkaniem; Tkanie połączone z barwieniem, powlekaniem lub laminowaniem; Barwienie przędzy połączone z tkaniem; Tkanie połączone z drukowaniem; lub Drukowanie (jako samodzielna operacja).
Dział 53	Pozostałe włókna roślinne; przędza papierowa i tkaniny z przędzy papierowej
53.01-53.05	CTH
53.06-53.08	Przędzenie włókien naturalnych; Wytłaczanie włókien chemicznych połączone z przędzeniem; lub Skręcanie połączone z dowolną operacją mechaniczną.
53.09-53.11	Przędzenie włókien odcinkowych naturalnych lub chemicznych połączone z tkaniem; Wytłaczanie przędzy z włókna ciągłego chemicznego połączone z tkaniem; Tkanie połączone z barwieniem, powlekaniem lub laminowaniem: Barwienie przędzy połączone z tkaniem: Tkanie połączone z drukowaniem; lub Drukowanie (jako samodzielna operacja).
Dział 54	Włókna ciągłe chemiczne; pasek i tym podobne z materiałów włókienniczych chemicznych
54.01-54.06	Przędzenie włókien naturalnych; Wytłaczanie włókien chemicznych połączone z przędzeniem; lub Skręcanie połączone z dowolną operacją mechaniczną.
54.07-54.08	Przędzenie włókien odcinkowych naturalnych lub chemicznych połączone z tkaniem; Wytłaczanie przędzy z włókna ciągłego chemicznego połączone z tkaniem; Barwienie przędzy połączone z tkaniem; Tkanie połączone z barwieniem, powlekaniem lub laminowaniem; Skręcanie lub wykonywanie dowolnych operacji mechanicznych połączone z tkaniem; Tkanie połączone z drukowaniem; lub Drukowanie (jako samodzielna operacja).
Dział 55	Włókna odcinkowe chemiczne
55.01-55.07	Wytłaczanie włókien chemicznych.
55.08-55.11	Przędzenie włókien naturalnych; Wytłaczanie włókien chemicznych połączone z przędzeniem; lub Skręcanie połączone z dowolną operacją mechaniczną.
55.12-55.16	Przędzenie włókien odcinkowych naturalnych lub chemicznych połączone z tkaniem; Wytłaczanie przędzy z włókna ciągłego chemicznego połączone z tkaniem; Skręcanie lub wykonywanie dowolnych operacji mechanicznych połączone z tkaniem; Tkanie połączone z barwieniem, powlekaniem lub laminowaniem; Barwienie przędzy połączone z tkaniem; Tkanie połączone z drukowaniem; lub Drukowanie (jako samodzielna operacja).
Dział 56	Wata, filc i włókniny; przędze specjalne; szpagat, powrozy, linki i liny oraz artykuły z nich
56.01	Przędzenie włókien naturalnych; Wytłaczanie włókien chemicznych połączone z przędzeniem; Flokowanie połączone z barwieniem lub drukowaniem; lub Flokowanie, powlekanie, laminowanie lub metalizowanie połączone z przynajmniej dwoma innymi głównymi czynnościami przygotowawczymi lub wykończeniowymi (takimi jak kalandrowanie, uodparnianie na kurczliwość, stabilizacja termiczna, utrwalanie), pod warunkiem że wartość użytych materiałów niepochodzących nie przekracza 50 % ceny EXW lub 45 % ceny FOB produktu.
56.02
- Filc igłowany:	Wytłaczanie włókien chemicznych połączone z formowaniem tkaniny; jednakże: - niepochodzące włókno polipropylenowe ciągłe objęte pozycją 54.02; - niepochodzące włókna polipropylenowe objęte pozycją 55.03 lub 55.06; lub - niepochodzący kabel z włókna ciągłego z polipropylenu objęty pozycją 55.01, o masie jednostkowej pojedynczej przędzy ciągłej lub włókna we wszystkich przypadkach mniejszej od 9 decyteksów, mogą zostać użyte, jeżeli ich całkowita wartość nie przekracza 40 % ceny EXW lub 35 % ceny FOB produktu; lub Samo formowanie tkaniny z włókniny w przypadku filcu z włókien naturalnych.
- Pozostałe:	Wytłaczanie włókien chemicznych połączone z formowaniem tkaniny; lub Samo formowanie tkaniny z włókniny w przypadku innego filcu z włókien naturalnych.
5603.11-5603.14	Produkcja z - ukierunkowanych lub dowolnie ułożonych włókien; lub - substancji lub polimerów o pochodzeniu naturalnym lub chemicznym; w obu przypadkach materiały te są następnie połączone z włókniną.
5603.91-5603.94	Produkcja z - ukierunkowanych lub dowolnie ułożonych włókien odcinkowych; lub - ciętej przędzy, o pochodzeniu naturalnym lub chemicznym; w obu przypadkach materiały te są następnie połączone z włókniną.
5604.10	Produkcja z nici gumowej lub sznurka, niepokrytych materiałem włókienniczym.
5604.90	Przędzenie włókien naturalnych; Wytłaczanie włókien chemicznych połączone z przędzeniem; lub Skręcanie połączone z dowolną operacją mechaniczną.
56.05	Przędzenie włókien odcinkowych o pochodzeniu naturalnym lub chemicznym; Wytłaczanie włókien chemicznych połączone z przędzeniem; lub Skręcanie połączone z dowolną operacją mechaniczną.
56.06	Wytłaczanie włókien chemicznych połączone z przędzeniem; Skręcanie i zwijanie przędzy rdzeniowej; Przędzenie włókien odcinkowych o pochodzeniu naturalnym lub chemicznym; lub Flokowanie połączone z barwieniem;
56.07-56.09	Przędzenie włókien naturalnych; lub Wytłaczanie włókien chemicznych połączone z przędzeniem.
Dział 57	Dywany i pozostałe pokrycia podłogowe włókiennicze Uwaga do działu: W przypadku produktów objętych tym działem tkanina z juty może zostać użyta jako podkład.
57.01-57.05	Przędzenie włókien odcinkowych naturalnych lub chemicznych połączone z tkaniem lub pikowaniem; Wytłaczanie przędzy z włókna ciągłego chemicznego połączone z tkaniem lub pikowaniem; Wytwarzanie z przędzy z włókna kokosowego, sizalu, przędzy jutowej lub klasycznej przędzy wiskozowej obrączkowej; Pikowanie połączone z barwieniem lub drukowaniem; Flokowanie połączone z barwieniem lub drukowaniem; lub Wytłaczanie włókien chemicznych połączone z technikami włókninowymi, w tym igłowaniem.
Dział 58	Tkaniny specjalne; materiały włókiennicze igłowe; koronki; tkaniny obiciowe; pasmanteria; hafty
58.01-58.04	Przędzenie włókien odcinkowych naturalnych lub chemicznych połączone z tkaniem lub pikowaniem; Wytłaczanie przędzy z włókna ciągłego chemicznego połączone z tkaniem lub pikowaniem; Tkanie połączone z barwieniem, flokowaniem, powlekaniem, laminowaniem lub metalizowaniem; Pikowanie połączone z barwieniem lub drukowaniem; Flokowanie połączone z barwieniem lub drukowaniem; Barwienie przędzy połączone z tkaniem; Tkanie połączone z drukowaniem; lub Drukowanie (jako samodzielna operacja).
58.05	CTH
58.06-58.09	Przędzenie włókien odcinkowych naturalnych lub chemicznych połączone z tkaniem lub pikowaniem; Wytłaczanie przędzy z włókna ciągłego chemicznego połączone z tkaniem lub pikowaniem;
	Tkanie połączone z barwieniem, flokowaniem, powlekaniem, laminowaniem lub metalizowaniem; Pikowanie połączone z barwieniem lub drukowaniem; Flokowanie połączone z barwieniem lub drukowaniem; Barwienie przędzy połączone z tkaniem; Tkanie połączone z drukowaniem; lub Drukowanie (jako samodzielna operacja).
58.10	Haftowanie, w którym wartość materiałów niepochodzących objętych dowolną pozycją, z wyjątkiem pozycji danego produktu, nie przekracza 50 % ceny EXW ani 45 % ceny FOB produktu.
58.11	Przędzenie włókien odcinkowych naturalnych lub chemicznych połączone z tkaniem lub pikowaniem; Wytłaczanie przędzy z włókna ciągłego chemicznego połączone z tkaniem lub pikowaniem; Tkanie połączone z barwieniem, flokowaniem, powlekaniem, laminowaniem lub metalizowaniem; Pikowanie połączone z barwieniem lub drukowaniem; Flokowanie połączone z barwieniem lub drukowaniem; Barwienie przędzy połączone z tkaniem; Tkanie połączone z drukowaniem; lub Drukowanie (jako samodzielna operacja).
Dział 59	Tekstylia impregnowane, powleczone, pokryte lub laminowane; artykuły włókiennicze w rodzaju nadających się do użytku przemysłowego
59.01	Tkanie połączone z barwieniem, flokowaniem, powlekaniem, laminowaniem lub metalizowaniem; lub Flokowanie połączone z barwieniem lub drukowaniem.
59.02
- Zawierające nie więcej niż 90 % masy materiałów włókienniczych	Tkanie
- Pozostałe:	Wytłaczanie włókien chemicznych połączone z tkaniem.
59.03	Tkanie połączone z impregnowaniem, powlekaniem, pokryciem, laminowaniem lub metalizowaniem; Tkanie połączone z drukowaniem; lub Drukowanie (jako samodzielna operacja).
59.04	Tkanie połączone z barwieniem, powlekaniem, laminowaniem lub metalizowaniem;
59.05
- Impregnowane, powlekane, pokryte lub laminowane gumą, tworzywami sztucznymi lub innymi materiałami:	Tkanie, dzianie lub formowanie włókniny połączone z impregnowaniem, powlekaniem, pokryciem, laminowaniem lub metalizowaniem.
- Pozostałe:	Przędzenie włókien odcinkowych naturalnych lub chemicznych połączone z tkaniem; Wytłaczanie przędzy z włókna ciągłego chemicznego połączone z tkaniem; Tkanie, dzianie lub formowanie włókniny połączone z barwieniem, powlekaniem lub laminowaniem: Tkanie połączone z drukowaniem; lub Drukowanie (jako samodzielna operacja).
59.06
- Dzianiny:	Przędzenie włókien odcinkowych naturalnych lub chemicznych połączone z dzianiem lub szydełkowaniem; Wytłaczanie przędzy z włókna ciągłego chemicznego połączone z dzianiem lub szydełkowaniem; Dzianie lub szydełkowanie połączone z gumowaniem; lub Gumowanie połączone z przynajmniej dwoma innymi głównymi czynnościami przygotowawczymi lub wykończeniowymi (takimi jak kalandrowanie, uodparnianie na kurczliwość, stabilizacja termiczna, utrwalanie), pod warunkiem że wartość użytych materiałów niepochodzących nie przekracza 50 % ceny EXW lub 45 % ceny FOB produktu.
- Pozostałe tkaniny wykonane z przędzy z syntetycznego włókna ciągłego, zawierające więcej niż 90 % masy materiałów włókienniczych:	Wytłaczanie włókien chemicznych połączone z tkaniem.
- Pozostałe:	Tkanie, dzianie lub proces wytwarzania włóknin połączony z barwieniem, powlekaniem lub gumowaniem; Barwienie przędzy połączone z tkaniem, dzianiem lub procesem wytwarzania włóknin; lub Gumowanie połączone z przynajmniej dwoma innymi głównymi czynnościami przygotowawczymi lub wykończeniowymi (takimi jak kalandrowanie, uodparnianie na kurczliwość, stabilizacja termiczna, utrwalanie), pod warunkiem że wartość użytych materiałów niepochodzących nie przekracza 50 % ceny EXW lub 45 % ceny FOB produktu.
59.07	Tkanie, dzianie lub formowanie włókniny połączone z barwieniem drukowaniem, powlekaniem, impregnowaniem lub pokrywaniem; Flokowanie połączone z barwieniem lub drukowaniem; lub Drukowanie (jako samodzielna operacja).
59.08
- Koszulki żarowe, impregnowane:	Wytwarzanie z dzianin workowych
- Pozostałe:	CTH
59.09-59.11	Przędzenie włókien odcinkowych naturalnych lub chemicznych połączone z tkaniem; Wytłaczanie włókien chemicznych połączone z tkaniem; Tkanie połączone z barwieniem, powlekaniem lub laminowaniem; lub Flokowanie, powlekanie, laminowanie lub metalizowanie połączone z przynajmniej dwoma innymi głównymi czynnościami przygotowawczymi lub wykończeniowymi (takimi jak kalandrowanie, uodparnianie na kurczliwość, stabilizacja termiczna, utrwalanie), pod warunkiem że wartość użytych materiałów niepochodzących nie przekracza 50 % ceny EXW lub 45 % ceny FOB produktu.
Dział 60	Dzianiny
60.01-60.06	Przędzenie włókien odcinkowych naturalnych lub chemicznych połączone z dzianiem lub szydełkowaniem; Wytłaczanie przędzy z włókna ciągłego chemicznego połączone z dzianiem lub szydełkowaniem; Dzianie lub szydełkowanie połączone z barwieniem, flokowaniem, powlekaniem, laminowaniem lub drukowaniem; Flokowanie połączone z barwieniem lub drukowaniem; Barwienie przędzy połączone z dzianiem lub szydełkowaniem; lub Skręcanie lub teksturowanie połączone z dzianiem lub szydełkowaniem, pod warunkiem że wartość użytej niepochodzącej przędzy przed skręcaniem lub teksturowaniem nie przekracza 50 % ceny EXW lub 45 % ceny FOB produktu.
Dział 61	Artykuły odzieżowe i dodatki odzieżowe, dziane
61.01-61.17
- Otrzymywane przez zszycie lub połączenie w inny sposób dwóch kawałków dzianin lub ich większej liczby, które zostały albo pocięte do kształtu, albo wykonane bezpośrednio do kształtu:	Dzianie lub szydełkowanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin.
- Pozostałe:	Przędzenie włókien odcinkowych naturalnych lub chemicznych połączone z dzianiem lub szydełkowaniem; Wytłaczanie przędzy z włókna ciągłego chemicznego połączone z dzianiem lub szydełkowaniem; lub Dzianie i wykańczanie, w ramach jednej operacji.
Dział 62	Artykuły odzieżowe i dodatki odzieżowe, niedziane
62.01	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin; lub Wykańczanie, włączając przycinanie tkanin poprzedzone drukowaniem (jako samodzielną operacją).
62.02
- Haftowane:	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin; lub Produkcja z tkanin niehaftowanych, pod warunkiem że wartość użytych niepochodzących tkanin niehaftowanych nie przekracza 40 % ceny EXW lub 35 % ceny FOB produktu.
- Pozostałe:	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin; lub Wykańczanie, włączając przycinanie tkanin poprzedzone drukowaniem (jako samodzielną operacją).
62.03	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin;lub Wykańczanie, włączając przycinanie tkanin poprzedzone drukowaniem (jako samodzielną operacją).
62.04
- Haftowane:	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin; lub Produkcja z tkanin niehaftowanych, pod warunkiem że wartość użytych niepochodzących tkanin niehaftowanych nie przekracza 40 % ceny EXW lub 35 % ceny FOB produktu.
- Pozostałe:	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin; lub Wykańczanie, włączając przycinanie tkanin poprzedzone drukowaniem (jako samodzielną operacją).
62.05	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin;lub Wykańczanie, włączając przycinanie tkanin poprzedzone drukowaniem (jako samodzielną operacją).
62.06
- Haftowane:	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin; lub Produkcja z tkanin niehaftowanych, pod warunkiem że wartość użytych niepochodzących tkanin niehaftowanych nie przekracza 40 % ceny EXW lub 35 % ceny FOB produktu.
- Pozostałe:	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin; lub Wykańczanie, włączając przycinanie tkanin poprzedzone drukowaniem (jako samodzielną operacją).
62.07-62.08	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin; lub Wykańczanie, włączając przycinanie tkanin poprzedzone drukowaniem (jako samodzielną operacją).
62.09
- Haftowane:	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin; lub Produkcja z tkanin niehaftowanych, pod warunkiem że wartość użytych niepochodzących tkanin niehaftowanych nie przekracza 40 % ceny EXW lub 35 % ceny FOB produktu.
- Pozostałe:	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin; lub Wykańczanie, włączając przycinanie tkanin poprzedzone drukowaniem (jako samodzielną operacją).
62.10
- Sprzęt ogniotrwały z tkanin pokrytych folią z aluminiowanego poliestru:	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie; lub Powlekanie lub laminowanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie, pod warunkiem że wartość użytej niepochodzącej tkaniny przed powleczeniem lub laminowaniem nie przekracza 40 % ceny EXW lub 35 % ceny FOB produktu.
- Pozostałe:	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie; lub Wykańczanie, włączając przycinanie tkanin poprzedzone drukowaniem (jako samodzielną operacją).
62.11
- Odzież damska lub dziewczęca, haftowana:	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie; lub Produkcja z tkanin niehaftowanych, pod warunkiem że wartość użytych niepochodzących tkanin niehaftowanych nie przekracza 40 % ceny EXW lub 35 % ceny FOB produktu.
- Pozostałe:	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie; lub Wykańczanie, włączając przycinanie tkanin poprzedzone drukowaniem (jako samodzielną operacją).
62.12
- Dziane, otrzymywane przez zszycie lub połączenie w inny sposób dwóch kawałków dzianin lub ich większej liczby, które zostały albo pocięte do kształtu, albo wykonane bezpośrednio do kształtu:	Dzianie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin; lub Wykańczanie, włączając przycinanie tkanin poprzedzone drukowaniem (jako samodzielną operacją).
- Pozostałe:	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin; lub Wykańczanie, włączając przycinanie tkanin poprzedzone drukowaniem (jako samodzielną operacją).
62.13-62.14
- Haftowane	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin. Produkcja z tkanin niehaftowanych, pod warunkiem że wartość użytych niepochodzących tkanin niehaftowanych nie przekracza 40 % ceny EXW lub 35 % ceny FOB produktu. lub Wykańczanie, włączając przycinanie tkanin poprzedzone drukowaniem (jako samodzielną operacją).
- Pozostałe:	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin; lub Wykańczanie, włączając przycinanie tkanin poprzedzone drukowaniem (jako samodzielną operacją).
62.15	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin; lub Wykańczanie, włączając przycinanie tkanin poprzedzone drukowaniem (jako samodzielną operacją).
62.16
- Sprzęt ogniotrwały z tkanin pokrytych folią z aluminiowanego poliestru:	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin; lub Powlekanie lub laminowanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie, pod warunkiem że wartość użytej niepochodzącej tkaniny przed powleczeniem lub laminowaniem nie przekracza 40 % ceny EXW lub 35 % ceny FOB produktu.
- Pozostałe:	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin; lub Wykańczanie, włączając przycinanie tkanin poprzedzone drukowaniem (jako samodzielną operacją).
62.17
- Haftowane:	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin. Produkcja z tkanin niehaftowanych, pod warunkiem że wartość użytych niepochodzących tkanin niehaftowanych nie przekracza 40 % ceny EXW lub 35 % ceny FOB produktu. lub Wykańczanie, włączając przycinanie tkanin poprzedzone drukowaniem (jako samodzielną operacją).
- Sprzęt ogniotrwały z tkanin pokrytych folią z aluminiowanego poliestru:	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin; lub Powlekanie lub laminowanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie, pod warunkiem że wartość użytej niepochodzącej tkaniny przed powleczeniem lub laminowaniem nie przekracza 40 % ceny EXW lub 35 % ceny FOB produktu.
- Wycięte wkładki do kołnierzy i mankietów:	CTH, pod warunkiem że wartość użytych niepochodzących materiałów nie przekracza 40 % ceny EXW lub 35 % ceny FOB produktu.
- Pozostałe:	Tkanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin.
Dział 63	Pozostałe gotowe artykuły włókiennicze; zestawy; odzież używana i używane artykuły włókiennicze; szmaty
63.01-63.04
- Z filcu, z włóknin:	Formowanie włókniny połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin.
- Pozostałe:
- - Haftowane:	Tkanie lub dzianie lub szydełkowanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin; lub Produkcja z tkanin niehaftowanych (innych niż dziane), pod warunkiem że wartość użytych niepochodzących tkanin niehaftowanych nie przekracza 40 % ceny EXW lub 35 % ceny FOB produktu.
- - Pozostałe:	Tkanie lub dzianie lub szydełkowanie połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin.
63.05	Wytłaczanie włókien chemicznych lub przędzenie włókien naturalnych lub włókien odcinkowych chemicznych, połączone z tkaniem lub dzianiem i wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin.
63.06
- Z włóknin:	Formowanie włókniny połączone z wykańczaniem, włączając przycinanie tkanin.
- Pozostałe:	Tkanie połączone z wykańczaniem (włączając przycinanie tkanin).
63.07	MaxNOM 40 % (EXW); lub RVC 65 % (FOB).
63.08	Każda pozycja w zestawie musi odpowiadać wymogom reguły, jaka dotyczyłaby jej wtedy, gdyby nie była w zestawie. Zestaw może jednak zawierać artykuły niepochodzące, pod warunkiem że ich całkowita wartość nie przekracza 15 % ceny EXW lub FOB zestawu.
63.09-63.10	CTH
SEKCJA XII	OBUWIE, NAKRYCIA GŁOWY, PARASOLE, PARASOLE PRZECIWSŁONECZNE, LASKI, STOŁKI MYŚLIWSKIE, BICZE, SZPICRUTY I ICH CZĘŚCI; PIÓRA PREPAROWANE I ARTYKUŁY Z NICH; KWIATY SZTUCZNE; ARTYKUŁY Z WŁOSÓW LUDZKICH
Dział 64	Obuwie, getry i tym podobne; części tych artykułów
64.01-64.06	CC; CTH, z wyjątkiem produktów z pozycji 64.01-64.05 i z kompletów cholewek przymocowanych do podpodeszew (wkładek) objętych podpozycją 6406.90 oraz Max-NOM 50 % (EXW); lub CTH, z wyjątkiem produktów z pozycji 64.01-64.05 i z kompletów cholewek przymocowanych do podpodeszew (wkładek) objętych podpozycją 6406.90 oraz RVC 55 % (FOB).
Dział 65	Nakrycia głowy i ich części
65.01-65.07	CTH
Dział 66	Parasole, parasole przeciwsłoneczne, laski, stołki myśliwskie, bicze, szpicruty i ich części
66.01-66.03	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 67	Pióra i puch, preparowane oraz artykuły wykonane z piór lub puchu; kwiaty sztuczne; artykuły z włosów ludzkich
67.01-67.04	CTH
SEKCJA XIII	ARTYKUŁY Z KAMIENIA, GIPSU, CEMENTU, AZBESTU, MIKI LUB PODOBNYCH MATERIAŁÓW; WYROBY CERAMICZNE; SZKŁO I WYROBY ZE SZKŁA
Dział 68	Artykuły z kamienia, gipsu, cementu, azbestu, miki lub podobnych materiałów
68.01-68.15	CTH; MaxNOM 70 % (EXW); lub RVC 35 % (FOB).
Dział 69	Wyroby ceramiczne
69.01-69.14	CTH
Dział 70	Szkło i wyroby ze szkła
70.01-70.05	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
70.06
- Podłoża z płyty ze szkła powlekanego:	CTH; lub Produkcja z podłoża z płyty ze szkła niepowlekanego objętej pozycją 70.06
- Pozostałe:	CTH z wyjątkiem produktów z pozycji 70.02-70.05.
70.07 200  -70.09	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
70.10
- Szkło i wyroby ze szkła, pojemniki wykonane ze szkła:	CTH; można jednak użyć materiałów niepochodzących objętych pozycją 70.10, jeżeli ich całkowita wartość nie przekracza 15 % ceny EXW lub FOB produktu.
- Pozostałe:	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
70.11	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
70.13	CTH; można jednak użyć materiałów niepochodzących objętych pozycją 70.13, jeżeli ich całkowita wartość nie przekracza 15 % ceny EXW lub FOB produktu.
70.14-70.17	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
7018.10	CTH
7018.20	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
7018.90	CTH
70.19-70.20	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
SEKCJA XIV	PERŁY NATURALNE LUB HODOWLANE, KAMIENIE SZLACHETNE LUB PÓŁSZLACHETNE, METALE SZLACHETNE, METALE PLATEROWANE METALEM SZLACHETNYM I ARTYKUŁY Z NICH; SZTUCZNA BIŻUTERIA; MONETY
Dział 71	Perły naturalne lub hodowlane, kamienie szlachetne lub półszlachetne, metale szlachetne, metale platerowane metalem szlachetnym i artykuły z nich; sztuczna biżuteria; monety
71.01	CC
71.02-71.04	CTSH
71.05	CTH
71.06
- W stanie surowym:	CTH z wyjątkiem produktów z pozycji 71.06, 71.08 i 71.10; Oddzielanie elektrolityczne, termiczne lub chemiczne metali szlachetnych objętych pozycją 71.06, 71.08 lub 71.10; lub Wytwarzanie stopów metali szlachetnych z pozycji 71.06, 71.08 i 71.10 między sobą lub z metalami nieszlachetnymi albo oczyszczanie.
- W stanie półproduktu lub w postaci proszku:	Wytwarzanie z metali szlachetnych w stanie surowym.
71.07
- Metale platerowane metalem szlachetnym, w stanie półproduktu:	Wytwarzanie z metali platerowanych metalami szlachetnymi, w stanie surowym.
- Pozostałe:	CTH
71.08
- W stanie surowym:	CTH z wyjątkiem produktów z pozycji 71.06, 71.08 i 71.10; Oddzielanie elektrolityczne, termiczne lub chemiczne metali szlachetnych objętych pozycją 71.06, 71.08 lub 71.10; lub Wytwarzanie stopów metali szlachetnych z pozycji 71.06, 71.08 i 71.10 między sobą lub z metalami nieszlachetnymi albo oczyszczanie.
- W stanie półproduktu lub w postaci proszku:	Wytwarzanie z metali szlachetnych w stanie surowym.
71.09
- Metale platerowane metalem szlachetnym, w stanie półproduktu:	Wytwarzanie z metali platerowanych metalami szlachetnymi, w stanie surowym.
- Pozostałe:	CTH
71.10
- W stanie surowym:	CTH z wyjątkiem produktów z pozycji 71.06, 71.08 i 71.10; Oddzielanie elektrolityczne, termiczne lub chemiczne metali szlachetnych objętych pozycją 71.06, 71.08 lub 71.10; lub Wytwarzanie stopów metali szlachetnych z pozycji 71.06, 71.08 i 71.10 między sobą lub z metalami nieszlachetnymi lub oczyszczanie.
- W stanie półproduktu lub w postaci proszku:	Wytwarzanie z metali szlachetnych w stanie surowym.
71.11
- Metale platerowane metalem szlachetnym, w stanie półproduktu:	Wytwarzanie z metali platerowanych metalami szlachetnymi, w stanie surowym.
- Pozostałe:	CTH
71.12	CTH
71.13-71.17	CTH z wyjątkiem produktów z pozycji 71.13-71.17. MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
71.18	CTH
SEKCJA XV	METALE NIESZLACHETNE I ARTYKUŁY Z METALI NIESZLACHETNYCH
Dział 72	Żeliwo i stal
72.01-72.06	CTH
72.07	CTH, z wyjątkiem produktów z pozycji 72.06.
72.08-72.17	CTH z wyjątkiem produktów z pozycji 72.08-72.17.
7218.10	CTH
7218.91-7218.99	CTH, z wyjątkiem produktów z pozycji 72.06.
72.19-72.23	CTH z wyjątkiem produktów z pozycji 72.19-72.23.
7224.10	CTH
7224.90	CTH, z wyjątkiem produktów z pozycji 72.06.
72.25-72.29	CTH z wyjątkiem produktów z pozycji 72.25-72.29.
Dział 73	Artykuły z żeliwa lub stali
7301.10	CC z wyjątkiem produktów z pozycji 72.08-72.17.
7301.20	CTH
73.02	CC z wyjątkiem produktów z pozycji 72.08-72.17.
73.03	CTH
73.04-73.06	CC z wyjątkiem produktów z pozycji 72.13-72.17, 72.21-72.23 i 72.25-72.29.
73.07
- Łączniki rur lub przewodów rurowych ze stali nierdzewnej	CTH, z wyjątkiem przedkuwek objętych pozycją 72.07; można jednak użyć niepochodzących przedkuwek objętych pozycją 72.07, jeżeli ich całkowita wartość nie przekracza 50 % ceny EXW lub 45 % ceny FOB produktu.
- Pozostałe:	CTH
73.08	CTH, z wyjątkiem produktów z podpozycji 7301.20; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
7309.00-7315.19	CTH
7315.20	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
7315.81-7319.90	CTH
7320.10	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
7320.20-7326.90	CTH
Dział 74	Miedź i artykuły z miedzi
74.01-74.02	CTH
74.03	CTSH
74.04-74.19	CTH
Dział 75	Nikiel i artykuły z niklu
75.01-75.04	CTSH
75.05-75.08	CTH
Dział 76	Aluminium i artykuły z aluminium
76.01	CTSH
76.02-76.06	CTH i MaxNOM 50 % (EXW); lub CTH i RVC 55 % (FOB).
76.07	CTH, z wyjątkiem produktów z pozycji 76.06.
7608.10-7616.91	CTH i MaxNOM 50 % (EXW); lub CTH i RVC 55 % (FOB).
7616.99	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 78	Ołów i artykuły z ołowiu
7801.10	CTSH
7801.91-7801.99	CTH, z wyjątkiem produktów z pozycji 78.02.
78.02-78.04	CTH
78.06	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 79	Cynk i artykuły z cynku
79.01-79.07	CTH
Dział 80	Cyna i artykuły z cyny
80.01-80.07	CTH
Dział 81	Pozostałe metale nieszlachetne; cermetale; artykuły z tych materiałów
81.01-81.13	CTSH; lub Produkcja z materiałów niepochodzących objętych dowolną pozycją z wykorzystaniem rafinacji, wytapiania lub formowania termicznego metalu.
Dział 82	Narzędzia, przybory, noże, łyżki i widelce i inne sztućce z metali nieszlachetnych; ich części z metali nieszlachetnych
8201.10-8205.70	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
8205.90	CTH; można jednak włączyć do zestawu niepochodzące narzędzia objęte pozycją 82.05, jeżeli ich całkowita wartość nie przekracza 15 % ceny EXW lub FOB zestawu.
82.06	CTH z wyjątkiem produktów z pozycji 82.02-82.05; można jednak włączyć do zestawu niepochodzące narzędzia objęte pozycjami 82.02-82.05, jeżeli ich całkowita wartość nie przekracza 15 % ceny EXW lub FOB zestawu.
82.07-82.15	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 83	Artykuły różne z metali nieszlachetnych
83.01-83.11	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
SEKCJA XVI	MASZYNY I URZĄDZENIA MECHANICZNE; SPRZĘT ELEKTRYCZNY; ICH CZĘŚCI; URZĄDZENIA DO REJESTRACJI I ODTWARZANIA DŹWIĘKU, URZĄDZENIA TELEWIZYJNE DO REJESTRACJI I ODTWARZANIA OBRAZU I DŹWIĘKU ORAZ CZĘŚCI I WYPOSAŻENIE DODATKOWE DO TYCH ARTYKUŁÓW
Dział 84	Reaktory jądrowe, kotły, maszyny i urządzenia mechaniczne; ich części
84.01-84.06	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
84.07-84.08 201	MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
84.09-84.24	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
84.25-84.30	CTH, z wyjątkiem produktów z pozycji 84.31; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
84.31-84.43	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
84.44-84.47	CTH, z wyjątkiem produktów z pozycji 84.48; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
84.48-84.55	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
84.56-84.65	CTH, z wyjątkiem produktów z pozycji 84.66; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
84.66-84.68	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
84.70-84.72	CTH, z wyjątkiem produktów z pozycji 84.73; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
84.73-84.87	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 85	Maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części; rejestratory i odtwarzacze dźwięku, rejestratory i odtwarzacze obrazu i dźwięku oraz części i akcesoria do tych artykułów
85.01-85.02	CTH, z wyjątkiem produktów z pozycji 85.03; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
85.03-85.18	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
85.19-85.21	CTH, z wyjątkiem produktów z pozycji 85.22; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
85.22-85.23	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
85.25-85.28	CTH, z wyjątkiem produktów z pozycji 85.29; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
85.29-85.34	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
85.35-85.37	CTH, z wyjątkiem produktów z pozycji 85.38; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
85.38-85.39	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
8540.11-8540.12	CTSH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
8540.20-8540.99	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
8541.10-8541.60	CTSH; Użyte materiały niepochodzące zostają poddane dyfuzji; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
8541.90	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
8542.31-8542.39	CTSH; Użyte materiały niepochodzące zostają poddane dyfuzji; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
8542.90-8543.90	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
8544.11-8544.60	CTH z wyjątkiem produktów z pozycji 74.08, 74.13, 76.05 i 76.14; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
8544.70	CTH z wyjątkiem produktów z pozycji 70.02 i 90.01. MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
85.45-85.48	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
SEKCJA XVII	POJAZDY, STATKI POWIETRZNE, JEDNOSTKI PŁYWAJĄCE ORAZ WSPÓŁDZIAŁAJĄCE URZĄDZENIA TRANSPORTOWE
Dział 86	Lokomotywy pojazdów szynowych, tabor szynowy i jego części; osprzęt i elementy torów kolejowych lub tramwajowych, i ich części; komunikacyjne urządzenia sygnalizacyjne wszelkich typów, mechaniczne (włączając elektromechaniczne)
86.01-86.09	CTH, z wyjątkiem produktów z pozycji 86.07; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 87	Pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria
87.01 -87.07 202	MaxNOM 45 % (EXW); lub RVC 60 % (FOB).
87,08 203	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
87.09-87.11	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
87.12	MaxNOM 45 % (EXW); lub RVC 60 % (FOB).
87.13-87.16	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 88	Statki powietrzne, statki kosmiczne i ich części
88.01-88.05	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 89	Statki, łodzie oraz konstrukcje pływające
89.01-89.08	CTH, z wyjątkiem kadłuba(-ów) objętego(-ych) pozycją 89.06; MaxNOM 40 % (EXW); lub RVC 65 % (FOB).
SEKCJA XVIII	PRZYRZĄDY I APARATURA, OPTYCZNE, FOTOGRAFICZNE, KINEMATOGRAFICZNE, POMIAROWE, KONTROLNE, PRECYZYJNE, MEDYCZNE LUB CHIRURGICZNE; ZEGARY I ZEGARKI; INSTRUMENTY MUZYCZNE; ICH CZĘŚCI I AKCESORIA
Dział 90	Przyrządy i aparatura, optyczne, fotograficzne, kinematograficzne, pomiarowe, kontrolne, precyzyjne, medyczne lub chirurgiczne; ich części i akcesoria
9001.10-9001.40	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
9001.50	CTH; Produkcja, w której wykonuje się jedną z następujących operacji: - obróbka powierzchniowa częściowo obrobionej soczewki i wytworzenie gotowej soczewki okulistycznej z korektą optyczną przeznaczonej do zamocowania na okularach; lub - powleczenie soczewki za pomocą odpowiednich procesów w celu poprawy widzenia i ochrony użytkownika; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
9001.90-9033.00	CTH, z wyjątkiem produktów z pozycji 96.20; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 91	Zegary i zegarki oraz ich części
9101.11-9113.20	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
9113.90	CTH
91.14	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 92	Instrumenty muzyczne; części i akcesoria do takich artykułów
92.01-92.09	MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
SEKCJA XIX	BROŃ I AMUNICJA; ICH CZĘŚCI I AKCESORIA
Dział 93	Broń i amunicja; ich części i akcesoria
93.01-93.07	MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
SEKCJA XX	ARTYKUŁY PRZEMYSŁOWE RÓŻNE
Dział 94	Meble; pościel, materace, stelaże pod materace, poduszki i podobne wypychane artykuły wyposażeniowe; lampy i oprawy oświetleniowe, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; podświetlane znaki, podświetlane tablice i tabliczki, i tym podobne; budynki prefabrykowane
9401.10-9401.80	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
9401.90	CC
94.02-94.06	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 95	Zabawki, gry i przybory sportowe; ich części i akcesoria
95.03-95.05	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
95.06
- Kije golfowe i ich części:	CTH; Do wyrobu główek kijów golfowych można jednak używać niepochodzących wstępnie ukształtowanych klocków.
- Pozostałe:	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
95.07-95.08	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
Dział 96	Artykuły przemysłowe różne
96.01	CC
96.02-96.04	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
96.05	Każda pozycja w zestawie musi odpowiadać wymogom reguły, jaka dotyczyłaby jej wtedy, gdyby nie była w zestawie, pod warunkiem że artykuły niepochodzące mogą zostać włączone i pod warunkiem że ich łączna wartość nie przekracza 15 % ceny EXW lub FOB zestawu.
96.06-96.20	CTH; MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB).
SEKCJA XXI	DZIEŁA SZTUKI, PRZEDMIOTY KOLEKCJONERSKIE I ANTYKI
Dział 97	Dzieła sztuki, przedmioty kolekcjonerskie i antyki
97.01-97.06	CTH

DODATEK  3-B-1  ²⁰⁴  

POSTANOWIENIA ODNOSZĄCE SIĘ DO NIEKTÓRYCH POJAZDÓW I CZEŚCI POJAZDÓW

SEKCJA  1

Deklaracje dostawcy

W przypadku gdy dostawca w Japonii dostarcza japońskiemu producentowi produktów objętych pozycjami 84.07-84.08 i 87.01-87.08 informacji niezbędnych do określenia statusu pochodzenia produktów, dostawca może wydać deklarację dostawcy.

SEKCJA  2

Tymczasowy próg reguł pochodzenia dotyczących konkretnych produktów dla pojazdów i części pojazdów

1. Do celów niniejszej sekcji "rok" oznacza, w odniesieniu do pierwszego roku, okres dwunastu miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej Umowy, a w odniesieniu do każdego kolejnego roku, okres dwunastu miesięcy po zakończeniu poprzedniego roku.

2. W przypadku pojazdów objętych pozycją 87.03, każda ze Stron stosuje następującą regułę:

"Od pierwszego roku do końca trzeciego roku	Od czwartego roku do końca szóstego roku	Od początku siódmego roku
MaxNOM 55 % (EXW); lub RVC 50 % (FOB)	MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB)	MaxNOM 45 % (EXW); lub RVC 60 % (FOB)"

3. Tymczasowy próg określony w tabelach w lit. a) - c) ma zastosowanie do produktów bezpośrednio wywożonych z jednej Strony do drugiej, natomiast nie ma zastosowania do produktów włączonych jako materiały do kompletnego pojazdu na terytorium Strony wywozu:

a) W przypadku części pojazdów objętych pozycjami 84.07 i 84.08, każda ze Stron stosuje następującą regułę:

Od pierwszego roku do końca trzeciego roku	Od początku czwartego roku
MaxNOM 60 % (EXW); lub RVC 45 % (FOB)	MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB)

b) W przypadku części pojazdów objętych pozycjami 87.06 i 87.07, każda ze Stron stosuje następującą regułę:

Od pierwszego roku do końca piątego roku	Od początku szóstego roku
MaxNOM 55 % (EXW); lub RVC 50 % (FOB)	MaxNOM 45 % (EXW); lub RVC 60 % (FOB)

c) W przypadku części pojazdów objętych pozycją 87.08, każda ze Stron stosuje następującą regułę:

Od pierwszego roku do końca trzeciego roku	Od początku czwartego roku
CTH MaxNOM 60 % (EXW); lub RVC 45 % (FOB)	CTH MaxNOM 50 % (EXW); lub RVC 55 % (FOB)

SEKCJA  3

Stosowanie reguł pochodzenia dotyczących konkretnych produktów dla niektórych pojazdów silnikowych w oparciu o procesy produkcji odnoszące się do niektórych części

1. W celu spełnienia warunków reguły pochodzenia dotyczącej konkretnego produktu z kolumny 2 załącznika 3-B mającej zastosowanie do pojazdów silnikowych objętych podpozycjami 8703.21-8703.90, materiał wymieniony w kolumnie (i) w tabeli poniżej, wykorzystywany w produkcji pojazdów silnikowych, uznaje się za pochodzący z jednej ze Stron, jeżeli:

a) spełnia warunki reguły pochodzenia dotyczącej konkretnego produktu z kolumny 2 załącznika 3-B mającej zastosowanie do tego materiału; lub

b) proces produkcji związany z tym materiałem, jak określono w kolumnie (ii) w tabeli poniżej, odbywa się na terytorium jednej ze Stron.

Tabela

Kolumna (i) Klasyfikacja w Systemie Zharmonizowanym (2017) obejmująca szczegółowy opis produktów 205	Kolumna (ii) Powiązany proces produkcji
7007.11	Hartowanie materiału niepochodzącego, pod warunkiem, że nie używa się niepochodzących materiałów objętych pozycją 70.07.
7007.21	Hartowanie lub laminowanie materiału niepochodzącego, pod warunkiem, że nie używa się niepochodzących materiałów objętych pozycją 70.07.
8707.10 - Nadwozia nieosłonięte ze stali 206 , do pojazdów silnikowych objętych podpozycjami 8703.21-8703.90	Wytwarzanie z niepochodzących półproduktów ze stali z pozycji 72.07, 72.18 i 72.24 207 .
8708.10 - Zderzaki (z wyłączeniem części do nich)	Wszystkie użyte niepochodzące produkty polimerowe oraz walcowane płaskie muszą być formowane lub wytłaczane.
8708.29 - Wytłoczki nadwozia (z wyłączeniem części do nich) - Zespoły drzwi (z wyłączeniem części do nich)	Wszystkie materiały niepochodzące muszą być formowane lub wytłaczane. Wszystkie materiały niepochodzące użyte do produkcji zewnętrznych lub wewnętrznych paneli do drzwi muszą być formowane lub wytłaczane. oraz wszystkie użyte niepochodzące części drzwi muszą być zmontowane; oraz nie mogą być stosowane materiały niepochodzące objęte pozycją 87.08.
8708.50 - Osie napędowe z mechanizmem różnicowym, nawet wyposażone w inne elementy przekładniowe - Osie nienapędzane (z wyłączeniem części do nich)	Wał napędowy oraz mechanizm różnicowy są produkowane z niepochodzącego metalu walcowanego płaskiego; oraz nie mogą być stosowane materiały niepochodzące objęte pozycją 87.08. Osie nienapędzane są wytwarzane z niepochodzącego metalu walcowanego płaskiego; oraz nie mogą być stosowane materiały niepochodzące objęte pozycją 87.08.

2. Stosowanie ustępu pozostaje bez uszczerbku dla stosowania postanowień sekcji A rozdziału 3 i załącznika 3-A.

SEKCJA  4

Przegląd i konsultacje w sprawie wdrażania sekcji 3

1. Po upływie siedmiu lat od wejścia w życie niniejszej Umowy, Strony, na wniosek którejkolwiek ze Stron, dokonują wspólnie, na podstawie dostępnych informacji, przeglądu wdrażania sekcji 3.

2. Po wszczęciu przeglądu, o którym mowa w ust. 1, jedna ze Stron może zwrócić się do drugiej Strony z wnioskiem o konsultacje, pod warunkiem, że istnieją dowody (oparte na faktach, a nie jedynie na przypuszczeniach, domysłach i odległej możliwości):

a) na to, że przywóz produktów objętych podpozycjami 8703.21-8703.90 ze Strony otrzymującej wniosek do Strony wnioskującej, w związku z zastosowaniem sekcji 3, znacznie wzrósł w wartościach bezwzględnych lub w stosunku do produkcji krajowej, lub

b) na zmiany w strukturze zaopatrzenia po wejściu w życie niniejszej Umowy, które wywarły negatywny wpływ na konkurencję w przypadku krajowych producentów produktów bezpośrednio konkurujących na terytorium Strony wnioskującej.

3. Strony konsultują się ze sobą w celu ustalenia prawdziwości faktów oraz określenia odpowiednich środków odnoszących się do wdrażania sekcji 3. Takie środki nie mogą doprowadzić do rozszerzenia stosowania postanowień sekcji 3.

4. Dla większej pewności, w przypadku sporu między Stronami dotyczącego stosowania niniejszej sekcji, Strony mogą skorzystać z mechanizmu rozstrzygania sporów, o którym mowa w rozdziale 21.

SEKCJA  5

Stosunki z państwami trzecimi

Strony mogą podjąć decyzję o uznaniu za pochodzące w ramach niniejszej Umowy części lub wszystkich materiałów objętych pozycjami 84.07, 85.44 i 87.08 Systemu Zharmonizowanego pochodzących z państwa trzeciego i użytych do produkcji na terytorium jednej ze Stron produktu objętego pozycją 87.03 Systemu Zharmonizowanego, pod warunkiem że:

a) w każdej ze Stron obowiązuje umowa handlowa ustanawiająca strefę wolnego handlu z tym państwem trzecim w rozumieniu art. XXIV GATT 1994;

b) między Stroną a danym państwem trzecim obowiązują odpowiednie procedury współpracy administracyjnej, które gwarantują pełne wykonanie postanowień niniejszej sekcji, oraz że Strona ta powiadomi drugą Stronę o tych procedurach; oraz

c) Strony uzgadniają wszelkie inne stosowne warunki.

ZAŁĄCZNIK  3-C

INFORMACJE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 3.5

Informacje, o których mowa w art. 3.5 ust. 4, ograniczają się do następujących elementów:

a) opis i numer klasyfikacji taryfowej w ramach Systemu Zharmonizowanego dostarczonego produktu, oraz niepochodzących materiałów wykorzystanych do jego produkcji;

b) jeżeli metody oparte na wartości są stosowane zgodnie z załącznikiem 3-B, wartość jednostkowa i całkowita wartość dostarczonego produktu oraz materiałów niepochodzących użytych do jego produkcji;

c) jeżeli zgodnie z załącznikiem 3-B wymagany jest szczególny proces produkcji, opis procesu, jakiemu poddawane są wykorzystane materiały niepochodzące; oraz

d) oświadczenie przez dostawcę, że informacje, o których mowa w lit. a) - c) są dokładne i kompletne, data dostarczenia oświadczenia oraz wydrukowana nazwa i adres dostawcy.

ZAŁĄCZNIK  3-D  ²⁰⁸  

TEKST OŚWIADCZENIA O POCHODZENIU

Oświadczenie o pochodzeniu sporządza się za pomocą tekstu zamieszczonego poniżej w jednej z poniższych wersji językowych oraz zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Strony dokonującej wywozu. Jeśli oświadczenie jest sporządzane odręcznie, należy je sporządzić tuszem, drukowanymi literami. Oświadczenie o pochodzeniu musi zostać sporządzone zgodnie ze wskazówkami podanymi w przypisach. Nie jest konieczne zamieszczanie tych przypisów.

Wersja w języku japońskim

(.............................. ......................()

(........ ()) ............. ()

(())

.......................................................................................................................................................

( ())

.......................................................................................................................................................

.......................................................................................................................................................

Wersja w języku bułgarskim

(Период: от ........................................................................... до .......................................................................... ²⁰⁹ )

Износителят на продуктите, обхванати от този документ (износител № ......... ²¹⁰ ), декларира, че освен когато е отбелязано друго, тези продукти са с/със ... преференциален произход ²¹¹ .

(Използвани критерии за произход ²¹² )

.......................................................................................................................................................

(Място и дата ²¹³ )

.......................................................................................................................................................

(Наименование с печатни букви на износителя)

.......................................................................................................................................................

Wersja w języku chorwackim

(Razdoblje: od ........................................................................ do ........................................................................ ²¹⁴ )

Izvoznik proizvoda obuhvaćenih ovom ispravom (referentni broj izvoznika: ...... ²¹⁵ ) izjavljuje da su, osim ako je drukčije izričito navedeno, ovi proizvodi ..................................................................................... preferencijalnog podrijetla ²¹⁶ .

(Primijenjeni kriteriji podrijetla ²¹⁷ )

.......................................................................................................................................................

(Mjesto i datum ²¹⁸ )

.......................................................................................................................................................

(Ime izvoznika tiskanim slovima)

.......................................................................................................................................................

Wersja w języku czeskim

(Období: od .......................................................................... do ......................................................................... ²¹⁹ )

Vývozce výrobků uvedených v tomto dokumentu (referenční číslo vývozce ................. ²²⁰ ) prohlašuje, že kromě zřetelně označených, mají tyto výrobky preferenční původ v ............................................................................................... ²²¹ .

(Použitá kritéria původu ²²² )

.......................................................................................................................................................

(Místo a datum ²²³ )

.......................................................................................................................................................

(Jméno vývozce tiskacím písmem)

.......................................................................................................................................................

Wersja w języku duńskim

(Periode: fra .......................................................................... til .......................................................................... ²²⁴ )

Eksportøren af varer, der er omfattet af nærværende dokument, (eksportørreferencenr. ............. ²²⁵ ), erklærer, at varerne, medmindre andet tydeligt er angivet, har præferenceoprindelse i ............................................................................. ²²⁶ .

(Anvendte oprindelseskriterier ²²⁷ )

.......................................................................................................................................................

(Sted og dato ²²⁸ )

.......................................................................................................................................................

(Eksportørens navn med blokbogstaver)

.......................................................................................................................................................

Wersja w języku niderlandzkim

(Tijdvak: van .................................................................... tot en met ................................................................... ²²⁹ )

De exporteur van de producten waarop dit document van toepassing is (referentienr. exporteur ........... ²³⁰ ) verklaart dat, behoudens uitdrukkelijke andersluidende vermelding, deze producten van preferentiële oorsprong zijn uit ................ ²³¹ .

(Gebruikte oorsprongscriteria ²³² )

.......................................................................................................................................................

(Plaats en datum ²³³ )

.......................................................................................................................................................

(Naam van de exporteur in blokletters)

.......................................................................................................................................................

Wersja w języku angielskim

(Period: from ......................................................................... to ......................................................................... ²³⁴ )

The exporter of the products covered by this document (Exporter Reference No .............. ²³⁵ ) declares that, except where otherwise clearly indicated, these products are of ........................................................................ preferential origin ²³⁶ .

(Origin criteria used ²³⁷ )

.......................................................................................................................................................

(Place and date ²³⁸ )

.......................................................................................................................................................

(Printed name of the exporter)

.......................................................................................................................................................

Wersja w języku estońskim

(Ajavahemik: alates ................................................................... kuni ................................................................... ²³⁹ )

Käesoleva dokumendiga hõlmatud toodete eksportija (eksportija viitenumber .......... ²⁴⁰ ) kinnitab, et välja arvatud selgelt osutatud juhtudel on need tooted ................................................................................................ sooduspäritoluga ²⁴¹ .

(Kasutatud päritolukriteeriumid ²⁴² )

.......................................................................................................................................................

(Koht ja kuupäev ²⁴³ )

.......................................................................................................................................................

(Eksportija nimi suurtähtedega)

.......................................................................................................................................................

Wersja w języku fińskim

(.......................................................................... ja .......................................................................... välinen aika ²⁴⁴ )

Tässä asiakirjassa mainittujen tuotteiden viejä (viejän viitenumero ........................ ²⁴⁵ ) ilmoittaa, että nämä tuotteet ovat, ellei toisin ole selvästi merkitty, etuuskohteluun oikeutettuja .......................................................... alkuperätuotteita ²⁴⁶ .

(Käytetyt alkuperäkriteerit ²⁴⁷ )

.......................................................................................................................................................

(Paikka ja päiväys ²⁴⁸ )

.......................................................................................................................................................

(Viejän nimi painokirjaimin)

.......................................................................................................................................................

Wersja w języku francuskim

(Période: du .......................................................................... au .......................................................................... ²⁴⁹ )

L'exportateur des produits couverts par le présent document (n^o de référence exportateur ............... ²⁵⁰ ) déclare que, sauf indication claire du contraire, ces produits ont l'origine préférentielle ...................................................................... ²⁵¹ .

(Critères d'origine appliqués ²⁵² )

.......................................................................................................................................................

(Lieu et date ²⁵³ )

.......................................................................................................................................................

(Nom en caractères d'imprimerie de l'exportateur)

.......................................................................................................................................................

Wersja w języku niemieckim

(Zeitraum: von ....................................................................... bis ....................................................................... ²⁵⁴ )

Der Ausführer (Referenznummer des Ausführers .................................. ²⁵⁵ ) der Waren, auf die sich dieses Handelspapier bezieht, erklärt, dass diese Waren, soweit nicht anders angegeben, präferenzbegünstigte Ursprungswaren ........... ²⁵⁶  sind.

(Verwendete Ursprungskriterien ²⁵⁷ )

.......................................................................................................................................................

(Ort und Datum ²⁵⁸ )

.......................................................................................................................................................

(Name des Ausführers in Druckbuchstaben)

.......................................................................................................................................................

Wersja w języku greckim

(Περίοδος: από ....................................................................... έως ....................................................................... ²⁵⁹ )

Ο εξαγωγέας των προϊόντων που καλύπτονται από το παρόν έγγραφο (αριθ. αναφοράς εξαγωγέα ...... ²⁶⁰ ) δηλώνει ότι, εκτός αν ρητά δηλώνεται διαφορετικά, αυτά τα προϊόντα είναι προτιμησιακής καταγωγής ............................................................. ²⁶¹ .

(Χρησιμοποιούμενα κριτήρια καταγωγής ²⁶² )

.......................................................................................................................................................

(Τόπος και ημερομηνία ²⁶³ )

.......................................................................................................................................................

(Επωνυμία του εξαγωγέα ολογράφως)

.......................................................................................................................................................

Wersja w języku węgierskim

(Időszak: ............................................................-tól.........................................................-ig ²⁶⁴ )

A jelen okmányban szereplő áruk exportőre (az exportőr azonosító száma ................... ²⁶⁵ ) kijelentem, hogy egyértelmű eltérő jelzés hiányában az áruk preferenciális..................................................................................... ²⁶⁶  származásúak.

(Alkalmazott származási feltételek ²⁶⁷ )

.......................................................................................................................................................

(Hely és dátum ²⁶⁸ )

.......................................................................................................................................................

(Az exportőr nyomtatott neve)

.......................................................................................................................................................

Wersja w języku włoskim

(Periodo: dal .......................................................................... al.......................................................................... ²⁶⁹ )

L'esportatore delle merci contemplate nel presente documento(numero di riferimento dell'esportatore ...................... ²⁷⁰ ) dichiara che, salvo indicazione contraria, le merci sono di origine preferenziale ....................................................... ²⁷¹ .

(Criteri di origine usati ²⁷² )

.......................................................................................................................................................

(Luogo e data ²⁷³ )

.......................................................................................................................................................

(Nome stampato dell'esportatore)

.......................................................................................................................................................

Wersja w języku łotewskim

(Laikposms: no ...................................................................... līdz ...................................................................... ²⁷⁴ )

To produktu eksportētājs, kuri ietverti šajā dokumentā (eksportētāja atsauces numurs ............................ ²⁷⁵ ), deklarē, ka, izņemot tur, kur ir citādi skaidri noteikts, šiem produktiem ir ................................................ preferenciāla izcelsme ²⁷⁶ .

(Izmantotie izcelsmes kritēriji ²⁷⁷ )

.......................................................................................................................................................

(Vieta un datums ²⁷⁸ )

.......................................................................................................................................................

(Eksportētāja vārds vai nosaukums drukātiem burtiem)

.......................................................................................................................................................

Wersja w języku litewskim

(Laikotarpis nuo ...................................................................... iki ...................................................................... ²⁷⁹ )

Šiame dokumente išvardytų prekių eksportuotojas (Eksportuotojo registracijos Nr. ........ ²⁸⁰ ) deklaruoja, kad, jeigu aiškiai kitaip nenurodyta, tai yra .............................................................................................preferencinės kilmės prekės ²⁸¹ .

(Taikyti kilmės kriterijai ²⁸² )

.......................................................................................................................................................

(Vieta ir data ²⁸³ )

.......................................................................................................................................................

(Atspausdintas eksportuotojo vardas ir pavardė (pavadinimas)

.......................................................................................................................................................

Wersja w języku maltańskim

(Perjodu: minn........................................................................ sa........................................................................ ²⁸⁴ )

L-esportatur tal-prodotti koperti b'dan id-dokument (Numru ta' Referenza tal-Esportatur ......... ²⁸⁵ ) jiddikjara li, ħlief fejn indikat b'mod ċar li mhux hekk, dawn il-prodotti huma ta' oriġini preferenzjali ....................................................... ²⁸⁶ .

(Kriterji tal-oriġini użati ²⁸⁷ )

.......................................................................................................................................................

(Il-post u d-data ²⁸⁸ )

.......................................................................................................................................................

(L-isem stampat tal-esportatur)

.......................................................................................................................................................

Wersja w języku polskim

(Okres: od ...........................................................................do........................................................................... ²⁸⁹ )

Eksporter produktów objętych niniejszym dokumentem (nr referencyjny eksportera ²⁹⁰ ) deklaruje, że z wyjątkiem gdzie jest to wyraźnie określone, produkty te mają ²⁹¹  preferencyjne pochodzenie..

(Zastosowane kryteria pochodzenia ²⁹² )

.......................................................................................................................................................

(Miejsce i data ²⁹³ )

.......................................................................................................................................................

(Wydrukowana nazwa / imię i nazwisko eksportera)

.......................................................................................................................................................

Wersja w języku portugalskim

(Período: de ...........................................................................a........................................................................... ²⁹⁴ )

O abaixo assinado, exportador dos produtos abrangidos pelo presente documento [referência do exportador n.o...... ²⁹⁵ ], declara que, salvo indicação expressa em contrário, estes produtos são de................................... origem preferencial ²⁹⁶ .

(Critérios de origem utilizados ²⁹⁷ )

.......................................................................................................................................................

(Local e data ²⁹⁸ )

.......................................................................................................................................................

(Nome impresso do exportador)

.......................................................................................................................................................

Wersja w języku rumuńskim

(Perioada: de la ....................................................................până la.................................................................... ²⁹⁹ )

Exportatorul produselor care fac obiectul prezentului document (numărul de referinț ă al exportatorului ................... ³⁰⁰ ) declară că, exceptând cazul în care în mod expres este indicat altfel, aceste produse sunt de origine preferenț ială ....... ³⁰¹ .

(Criteriile de origine utilizate ³⁰² )

.......................................................................................................................................................

(Locul ș i data ³⁰³ )

.......................................................................................................................................................

(Numele exportatorului, în clar)

.......................................................................................................................................................

Wersja w języku słowackim

(Obdobie: od .........................................................................do......................................................................... ³⁰⁴ )

Vývozca výrobkov uvedených v tomto dokumente (referenčné číslo vývozcu ............ ³⁰⁵ ) vyhlasuje, že pokiaľ nie je jasne uvedené inak, majú tieto výrobky preferenčný pôvod v........................................................................................... ³⁰⁶ .

(Použité kritériá pôvodu ³⁰⁷ )

.......................................................................................................................................................

(Miesto a dátum ³⁰⁸ )

.......................................................................................................................................................

(Meno vývozcu tlačenými písmenami)

.......................................................................................................................................................

Wersja w języku słoweńskim

(Obdobje: od .........................................................................do......................................................................... ³⁰⁹ )

Izvoznik blaga, zajetega s tem dokumentom (referenčna št. izvoznika............. ³¹⁰ ), izjavlja, da, razen če ni drugače jasno navedeno, ima to blago preferencialno ........................................................................................................poreklo ³¹¹

(Uporabljeni kriteriji glede porekla ³¹² )

.......................................................................................................................................................

(Kraj in datum ³¹³ )

.......................................................................................................................................................

(Natisnjeno ime izvoznika)

.......................................................................................................................................................

Wersja w języku hiszpańskim

(Período: del ..........................................................................al.......................................................................... ³¹⁴ )

El exportador de los productos incluidos en el presente documento (número de referencia del exportador ..... ³¹⁵ ) declara que, excepto donde se indique claramente lo contrario, estos productos son de origen preferencial ........................... ³¹⁶ .

(Criterios de origen aplicados ³¹⁷ )

.......................................................................................................................................................

(Lugar y fecha ³¹⁸ )

.......................................................................................................................................................

(Nombre impreso del exportador)

.......................................................................................................................................................

Wersja w języku szwedzkim

(Period: Från den .................................................................. till den ................................................................... ³¹⁹ )

Exportören av de varor som omfattas av detta dokument (exportörens referensnummer ............................. ³²⁰ ) försäkrar att dessa varor, om inte annat tydligt markerats, .................................................. har förmånsberättigande ursprung ³²¹ .

(Ursprungskriterier som använts ³²² )

.......................................................................................................................................................

(Plats och datum ³²³ )

.......................................................................................................................................................

(Exportörens namn, med tryckbokstäver)

.......................................................................................................................................................

ZAŁĄCZNIK  3-E

DOTYCZĄCY KSIĘSTWA ANDORY

1. Produkty pochodzące z Księstwa Andory objęte działami 25-97 Systemu Zharmonizowanego są uznawane przez Japonię za pochodzące z Unii Europejskiej w rozumieniu niniejszej Umowy.

2. Ustęp 1 stosuje się pod warunkiem, że na mocy unii celnej ustanowionej decyzją Rady 90/680/EWG z dnia 26 listopada 1990 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Księstwem Andory, Księstwo Andory stosuje wobec produktów pochodzących z Japonii takie samo preferencyjne traktowanie taryfowe, jak Unia Europejska.

3. Dział 3 stosuje się odpowiednio do celów niniejszego załącznika.

ZAŁĄCZNIK  3-F

DOTYCZĄCY REPUBLIKI SAN MARINO

1. Produkty pochodzące z Republiki San Marino są uznawane przez Japonię za pochodzące z Unii Europejskiej w rozumieniu niniejszej Umowy.

2. Ustęp 1 stosuje się pod warunkiem, że na mocy Umowy w sprawie współpracy i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino, podpisanej w Brukseli w dniu 16 grudnia 1991 r., Republika San Marino stosuje wobec produktów pochodzących z Japonii takie samo preferencyjne traktowanie taryfowe, jak Unia Europejska.

3. Dział 3 stosuje się odpowiednio do celów niniejszego załącznika.

ZAŁĄCZNIK  6

DODATKI DO ŻYWNOŚCI

Zgodnie z postanowieniami działu 6, Strony uznają znaczenie przejrzystości i przewidywalności w odniesieniu do procedury składania i zatwierdzania wniosków dotyczących dodatków do żywności, oraz potwierdzają swoje stanowisko i zaangażowanie w zakresie następujących elementów:

1. Uznając fakt, że odpowiednie wytyczne dotyczące dodatków do żywności są dostępne nieodpłatnie na oficjalnej stronie internetowej, Strony zachęca się do udostępnienia tych wytycznych w języku angielskim. Na wniosek jednej ze Stron druga Strona rozważy możliwość przetłumaczenia na język angielski konkretnych wytycznych w miarę możliwości.

2. Wymogi każdej ze Stron w zakresie informacji są ograniczone do tego, co jest konieczne do zatwierdzenia danego dodatku do żywności.

3. Każda ze Stron uwzględnia odpowiednie standardy i wytyczne międzynarodowe, w tym ich zakres, definicje i zasady, a także oceny ryzyka dokonane przez organy międzynarodowe, dotyczące dodatków do żywności, enzymów, substancji pomocniczych w przetwórstwie lub składników odżywczych, które są istotne dla zatwierdzania takich dodatków do żywności.

4. Potwierdzając, że każda ze Stron może zasadnie oczekiwać, że druga Strona będzie przeprowadzała procedurę zatwierdzenia w standardowym terminie, każda ze Stron zobowiązuje się do zagwarantowania, by:

a) procedura zezwolenia na stosowanie dodatków do żywności była przeprowadzana i finalizowana bez zbędnej zwłoki; oraz

b) publikowany był standardowy okres przeprowadzania każdej procedury zatwierdzania danego dodatku do żywności.

5. W przypadku wprowadzenia istotnych zmian do ich odpowiednich procedur zatwierdzania dodatków do żywności Strony stosują procedury określone w art. 6.11.

6. Żadne z postanowień niniejszego załącznika nie może być rozumiane jako uniemożliwiające Stronom wprowadzenie, utrzymanie, zmianę lub modyfikowanie ich odpowiednich procedur zatwierdzania zgodnie z postanowieniami rozdziału 6.

7. W sprawach objętych niniejszym załącznikiem każda ze stron może zastosować procedury konsultacji i rozstrzygania sporów na podstawie rozdziału 21 na warunkach i zgodnie z odpowiednimi postanowieniami rozdziału 6.

ZAŁĄCZNIK  8-A

WSPÓŁPRACA REGULACYJNA W DZIEDZINIE REGULACJI SEKTORA FINANSOWEGO Współpraca regulacyjna

1. Strony współpracują na zasadzie współpracy dwustronnej oraz w ramach organów międzynarodowych w celu dalszego zwiększenia stabilności finansowej na świecie, zapewnienia uczciwych i wydajnych rynków oraz ochrony inwestorów, deponentów, ubezpieczonych i osób, względem których podmioty świadczące usługi finansowe mają obowiązek powierniczy (zwanej dalej w niniejszym załączniku "współpracą regulacyjną").

2. W ramach współpracy regulacyjnej Strony opierają się na zasadach i standardach ostrożnościowych uzgodnionych na poziomie wielostronnym oraz przestrzegają zasad określonych w pkt 5-12 i zrealizowanych w postanowieniach ramowych w pkt 19-21.

Zakres współpracy regulacyjnej

3. Współpraca regulacyjna obejmuje cały obszar usług finansowych, które obejmują również ramy rachunkowości i kontroli finansowej, chyba że Strony uzgodniły inaczej.

4. Niniejszy załącznik stosuje się bez uszczerbku dla podziału i wykonywania kompetencji organów regulacyjnych i nadzorczych Stron. Strony uznają, że ich współpraca regulacyjna powinna odbywać się z należytym uwzględnieniem różnic w strukturach rynków i modelach biznesowych, które mogą istnieć między Stronami w dziedzinie usług finansowych.

Zasady współpracy regulacyjnej

5. Każda ze Stron dokłada wszelkich starań, aby zapewnić wdrażanie i stosowanie na swoim terytorium międzynarodowych norm dotyczących regulacji i nadzoru w dziedzinie usług finansowych. Do takich międzynarodowych norm należą między innymi standardy i zasady przyjęte przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego, Międzynarodowe Stowarzyszenie Organów Nadzoru Ubezpieczeniowego, Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wa r t ościowych oraz Radę Stabilności Finansowej.

6. Strony dokładają wszelkich starań, by osiągnąć wzajemną spójność swoich odnośnych ram regulacyjnych i nadzorczych w dziedzinie usług finansowych w taki sposób, by wspierać realizację celów, o których mowa w pkt 1 i 2.

7. Bez uszczerbku dla swoich procedur ustawodawczych każda ze Stron dokłada wszelkich starań, aby zapewnić drugiej Stronie możliwość uzyskiwania na wczesnym etapie informacji i przedstawiania uwag na temat jej planowanych inicjatyw regulacyjnych w dziedzinie usług finansowych, które mogą być istotne dla drugiej Strony.

8. Strony muszą być w stanie w miarę możliwości wzajemnie polegać na swoich przepisach i procedurach nadzoru. Powyższe pozostaje bez uszczerbku dla prawa każdej ze Stron do oceny ram regulacyjnych i nadzorczych drugiej Strony na podstawie swoich własnych przepisów, a w szczególności kryteriów zaufania, w celu ustanowienia zaufania. Do celów takiej oceny Strona opiera się na wynikach regulacyjnych i nie może wymagać, by przepisy i procedury nadzoru drugiej Strony były identyczne z jej własnymi przepisami i procedurami nadzoru.

9. Strony powiadamiają się wzajemnie o tym, w jaki sposób zapewniają skuteczny nadzór i egzekwowanie przepisów wykonawczych dotyczących wdrażania norm uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym lub wszelkich innych przepisów, w szczególności w dziedzinach, w których jedna ze Stron pokłada zaufanie w ramach regulacyjnych i nadzorczych drugiej Strony.

10. W procesie formułowania swoich planowanych inicjatyw ustawodawczych w dziedzinie usług finansowych każda ze Stron należycie uwzględnia wpływ danej inicjatywy na uczestników rynku i jurysdykcję drugiej Strony.

11. Każda ze Stron bada środek, o którym została powiadomiona w drodze pisemnego wniosku drugiej Strony dotyczącego określonego przypadku i który może mieć wpływ na zdolność uczestników rynku do świadczenia usług finansowych na terytorium Stron, w celu zapewnienia, na ile to możliwe, wzajemnej zgodności środków.

12. Każda ze Stron może w dowolnej chwili uchylić decyzję w sprawie opierania się na ramach nadzorczych i regulacyjnych drugiej Strony i powrócić do stosowania i egzekwowania swoich własnych przepisów, jeżeli przepisy i nadzór drugiej Strony nie są już równoważne pod względem wyników, jeżeli druga Strona nie egzekwuje skutecznie swoich przepisów lub w przypadku niewystarczającej współpracy ze strony drugiej Strony w zakresie nadzoru nad instytucjami finansowymi. Przed powrotem do stosowania i egzekwowania swoich własnych przepisów Strony konsultują się ze sobą w odpowiedni sposób.

Wspólne forum regulacyjne Unii Europejskiej i Japonii w dziedzinie usług finansowych

13. W dacie wejścia w życie niniejszej Umowy Strony ustanawiają wspólne forum regulacyjne Unii Europejskiej i Japonii w dziedzinie usług finansowych (zwane dalej w niniejszym załączniku "forum").

14. Forum odpowiada za kierowanie współpracą regulacyjną między Stronami. W szczególności forum podsumowuje postępy i sporządza plany dotyczące przyszłej współpracy regulacyjnej. Forum przestrzega zasad współpracy regulacyjnej określonych w pkt 5-12 i zrealizowanych w postanowieniach ramowych w pkt 19-21.

15. Forum składa się z przedstawicieli Komisji Europejskiej i rządu Japonii, w tym Agencji Usług Finansowych, którzy odpowiadają za kwestie dotyczące regulacji w dziedzinie usług finansowych na szczeblu technicznym. Bez uszczerbku dla prawa każdej ze Stron do podejmowania decyzji w sprawie składu swojego zespołu przedstawicieli w ramach forum każda ze Stron może zwrócić się do drugiej Strony o zaproszenie przedstawicieli innych organów regulacyjnych lub nadzorczych odpowiedzialnych za sektor finansowy na terytorium drugiej Strony, z myślą o tym, by wnieśli oni wkład w dyskusje na forum i prace przygotowawcze w kwestiach związanych z działalnością tych organów regulacyjnych lub nadzorczych. Druga Strona powinna pozytywnie odnieść się do takiego wniosku.

16. Posiedzeniom forum przewodniczyć będą wspólnie urzędnicy wyższego szczebla Komisji Europejskiej i japońskiej Agencji Usług Finansowych.

17. Każda ze Stron uczestniczących w forum wyznacza punkt kontaktowy do celów ułatwienia współpracy regulacyjnej. Forum może tworzyć grupy robocze ekspertów w celu zbadania konkretnych zagadnień.

18. Posiedzenia forum odbywają się na przemian w Tokio (Japonia) i w Brukseli (Belgia) co najmniej raz w roku, a także za każdym razem, kiedy członkowie forum uznają to za konieczne.

Ramy współpracy regulacyjnej

19. Forum opracowuje i stosuje ramy współpracy regulacyjnej w celu wprowadzenia w życie zasad określonych w pkt 5-12.

20. Ramy współpracy regulacyjnej obejmują:

a) mechanizm wymiany informacji i konsultacji z drugą Stroną, w odpowiednich formach, na temat planowanych inicjatyw regulacyjnych, bez uszczerbku dla procedur ustawodawczych i administracyjnych każdej ze Stron;

b) wytyczne dotyczące wzajemnego zaufania do ram regulacyjnych i nadzorczych, w miarę możliwości dostosowane do każdego konkretnego obszaru regulacji sektora finansowego;

c) procedurę badania środka, o których mowa w pkt 11, o których Strona została powiadomiona w drodze wniosku drugiej Strony dotyczącego konkretnego środka;

d) wytyczne w sprawie zarządzania forum;

e) procedurę mediacji technicznej, o której mowa w pkt 22-26 oraz

f) jeżeli tak zgodnie postanowiono, wszelkie inne uzgodnienia dotyczące wzmocnienia współpracy regulacyjnej.

21. Ramy współpracy w zakresie regulacji mogą również przewidywać specyficzne mechanizmy mające na celu ułatwienie współpracy w zakresie transgranicznego nadzoru i egzekwowania prawa.

Mediacja techniczna

22. Postanowienia niniejszego załącznika nie podlegają procedurze rozstrzygania sporów przewidzianej w rozdziale 21.

23. Bez uszczerbku dla postanowień pkt 22 każda ze Stron może zwrócić się do drugiej Strony z pisemnym wnioskiem o wszczęcie procedury mediacji technicznej w odniesieniu do zasad współpracy regulacyjnej określonych w pkt 5-12. Procedura mediacji technicznej może zostać wszczęta wyłącznie w przypadku, gdy obie Strony wyrażą zgodę na jej zastosowanie w konkretnej kwestii.

24. Jeżeli Strony wyrażą zgodę na wszczęcie procedury na mocy pkt 23, forum ustanawia grupę roboczą do spraw mediacji technicznej. Grupa ta składa się z przedstawicieli każdej ze Stron, a przewodniczy jej wyznaczony przez forum mediator dysponujący odpowiednią wiedzą fachową, który jest niezależny od obu Stron.

25. Przewodniczący wyznaczony na mocy pkt 24 składa współprzewodniczącym forum sprawozdanie z wyników mediacji technicznej.

26. Strony działają w dobrej wierze, dokładając wszelkich starań, by rozwiązać wszelkie spory dotyczące niniejszego załącznika.

ZAŁĄCZNIK  8-B

WYKAZ DO ROZDZIAŁU 8

Załącznik  I

ZASTRZEŻENIA DOTYCZĄCE ISTNIEJĄCYCH ŚRODKÓW

Wykaz Unii Europejskiej

Uwagi

1. W wykazie Unii Europejskiej określono, na podstawie art. 8.12 i 8.18, zastrzeżenia dokonane przez Unię Europejską w odniesieniu do istniejących środków, które nie spełniają zobowiązań wynikających z:

a) art. 8.7 lub 8.15;

b) art. 8.8 lub 8.16;

c) art. 8.9 lub 8.17;

d) art. 8.10; lub

e) art. 8.11.

2. Zastrzeżenia Strony nie naruszają praw i zobowiązań Stron na mocy GATS.

3. Każde zastrzeżenie określa następujące elementy:

a) "sektor" odnosi się do ogólnego sektora, w odniesieniu do którego dokonano zastrzeżenia;

b) "podsektor" odnosi się do konkretnego sektora, w odniesieniu do którego dokonano zastrzeżenia;

c) "klasyfikacja gospodarcza" odnosi się, w stosownych przypadkach, do działalności objętej zastrzeżeniem zgodnie z CPC, ISIC Rev 3.1, lub inaczej wyraźnie opisanej w tym zastrzeżeniu;

d) "rodzaj zastrzeżenia" określa zobowiązanie, o którym mowa w ust. 1, w odniesieniu do którego dokonano zastrzeżenia;

e) "szczebel władzy" wskazuje szczebel władzy utrzymujący środek, w odniesieniu do którego dokonano zastrzeżenia;

f) "środki" oznaczają ustawy lub inne kwalifikujące się środki wskazane, w stosownych przypadkach, w elemencie "opis", w odniesieniu do których dokonano zastrzeżenia. "Środek" wymieniony w elemencie "środki":

(i) oznacza środek zmieniony, kontynuowany lub wznowiony od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy;

(ii) obejmuje wszelkie podrzędne środki przyjęte lub utrzymane na mocy środka i spójne z nim; oraz

(iii) obejmuje wszelkie ustawy lub inne środki, które wdrażają dyrektywę na szczeblu państw członkowskich; oraz

g) "opis" określa niezgodne z wymogami aspekty istniejącego środka, w odniesieniu do którego dokonano zastrzeżenia. Może także określać zobowiązania w przypadku liberalizacji.

4. Dokonując interpretacji zastrzeżenia, uwzględnia się wszystkie jego elementy. Zastrzeżenie interpretuje się w świetle stosownych zobowiązań zawartych w sekcjach, w stosunku do których dokonuje się zastrzeżenia. W zakresie, w jakim:

a) element "środki" jest kwalifikowany zobowiązaniem dotyczącym liberalizacji zamieszczonym w elemencie "opis", kwalifikowany tak element "środki" przeważa nad innymi elementami; oraz

b) element "środki" nie jest kwalifikowany w ten sposób, element "środki" przeważa nad innymi elementami, chyba że rozbieżność między elementem "środki" i pozostałymi elementami rozpatrywanymi łącznie jest tak istotna i znaczna, że stwierdzenie, że element "środki" przeważa, byłoby nieuzasadnione, w związku z czym w zakresie danej rozbieżności przeważają pozostałe elementy.

5. Do celów wykazu Unii Europejskiej "ISIC Rev. 3.1" oznacza Międzynarodową Standardową Klasyfikację Rodzajów Działalności określoną w dokumentach statystycznych Urzędu Statystycznego Narodów Zjednoczonych, seria M, nr 4, ISIC Rev. 3.1, 2002.

6. Zastrzeżenie dokonane na poziomie Unii Europejskiej stosuje się do środków Unii Europejskiej, do środków państwa członkowskiego Unii Europejskiej na szczeblu centralnym lub do środków instytucji rządowych lub samorządowych w państwie członkowskim Unii Europejskiej, chyba że dane zastrzeżenie wyklucza państwo członkowskie Unii Europejskiej. Zastrzeżenie dokonane przez państwo członkowskie Unii Europejskiej stosuje się do środków instytucji rządowych i samorządowych na szczeblu centralnym, regionalnym lub lokalnym w tym państwie członkowskim. Do celów zastrzeżeń Belgii instytucje rządowe na szczeblu centralnym obejmują rząd federalny oraz rządy regionów i wspólnot, gdyż każde z nich posiada równoważne kompetencje ustawodawcze. Do celów zastrzeżeń Unii Europejskiej i jej państw członkowskich regionalny szczebel władzy w Finlandii oznacza Wyspy Alandzkie.

7. Wykaz ma zastosowanie wyłącznie do terytorium Unii Europejskiej, zgodnie z postanowieniami art. 1.3 ust. 1 lit. a), i jedynie w kontekście stosunków handlowych między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi a Japonią. Nie ma on wpływu na prawa i obowiązki państw członkowskich wynikające z prawa Unii Europejskiej.

8. Poniższy wykaz zastrzeżeń nie obejmuje środków odnoszących się do wymogów i procedur kwalifikacyjnych, norm technicznych oraz wymogów i procedur licencyjnych, jeżeli nie stanowią one ograniczenia dostępu do rynku lub ograniczenia traktowania narodowego w rozumieniu art. 8.7, 8.8, 8.15 i 8.16. Środki te (np. konieczność uzyskania zezwolenia, obowiązki świadczenia usługi powszechnej, konieczność posiadania uznanych kwalifikacji w sektorach podlegających regulacji, konieczność zdania określonych egzaminów, w tym egzaminów językowych, oraz wszelkie niedyskryminujące wymogi określające, że pewne rodzaje działalności nie mogą być prowadzone w strefach lub obszarach chronionych), nawet jeśli nie są wymienione, mają zastosowanie w każdym wypadku.

9. Dla większej pewności należy zaznaczyć, że w przypadku Unii Europejskiej obowiązek przyznania traktowania narodowego nie pociąga za sobą wymogu rozszerzenia na osoby fizyczne lub prawne z Japonii traktowania przyznanego w państwie członkowskim na mocy TFUE lub jakiegokolwiek środka wprowadzonego na mocy tego traktatu, w tym środków je wdrażających w państwach członkowskich, w odniesieniu do:

(i) osób fizycznych lub rezydentów państwa członkowskiego; lub

(ii) osób prawnych utworzonych lub zorganizowanych na mocy prawa innego państwa członkowskiego lub Unii Europejskiej oraz posiadających siedzibę statutową, zarząd lub główne miejsce prowadzenia działalności w państwie członkowskim.

Takie traktowanie narodowe przyznaje się osobom prawnym utworzonym lub zorganizowanym na mocy prawa państwa członkowskiego lub Unii Europejskiej oraz posiadającym siedzibę statutową, zarząd lub główne miejsce prowadzenia działalności w państwie członkowskim, włącznie z tymi, które są własnością japońskich osób fizycznych lub prawnych lub są przez nie kontrolowane.

10. Dla większej pewności należy zaznaczyć, że niedyskryminujący środek nie stanowi ograniczenia dostępu do rynku w rozumieniu art. 8.7 i 8.15, jeżeli jest to:

a) środek wymagający oddzielenia własności infrastruktury od własności towarów dostarczanych lub usług świadczonych w ramach tej infrastruktury, aby zapewnić uczciwą konkurencję, np. w dziedzinie energii, transportu i telekomunikacji;

b) środek ograniczający koncentrację własności w celu zapewnienia uczciwej konkurencji;

c) środek mający na celu zapewnienie ochrony zasobów naturalnych i środowiska, w tym ograniczenie dostępności, liczby i zakresu udzielanych koncesji, oraz ogłoszenie moratorium lub wprowadzenie zakazu;

d) środek ograniczający liczbę udzielanych zezwoleń z powodu ograniczeń technicznych lub fizycznych np. dotyczących widma i częstotliwości na potrzeby telekomunikacji; lub

e) środek wymagający, aby określony odsetek udziałowców, właścicieli, partnerów lub członków organów zarządzających lub kontrolnych przedsiębiorstwa posiadał określone kwalifikacje zawodowe lub wykonywał określony zawód, np. zawód prawnika lub księgowego.

11. Środki mające wpływ na usługi kabotażu w transporcie morskim nie są wymienione w niniejszym załączniku, ponieważ są one wyłączone z zakresu sekcji B rozdziału 8, zgodnie z art. 8.6 ust. 2 lit. a), oraz sekcji C rozdziału 8, zgodnie z art. 8.14 ust. 2 lit. a).

12. W poniższym wykazie zastrzeżeń stosowane są następujące skróty:

UE Unia Europejska, w tym jej wszystkie państwa członkowskie

AT Austria

BE Belgia

BG Bułgaria

CY Cypr

CZ Republika Czeska

DE Niemcy

DK Dania

EE Estonia

EL Grecja

ES Hiszpania

FI Finlandia

FR Francja

HR Chorwacja

HU Węgry

IE Irlandia

IT Włochy

LT Litwa

LU Luksemburg

LV Łotwa

MT Malta

NL Niderlandy

PL Polska

PT Portugalia

RO Rumunia

SE Szwecja

SI Słowenia

SK Słowacja

UK Zjednoczone Królestwo

Wykaz zastrzeżeń:

Zastrzeżenie nr 1 - Wszystkie sektory

Zastrzeżenie nr 2 - Zawody regulowane (wszystkie zawody z wyjątkiem związanych z opieką zdrowotną)

Zastrzeżenie nr 3 - Zawody regulowane (zawody związane z opieką zdrowotną i sprzedażą detaliczną produktów farmaceutycznych)

Zastrzeżenie nr 4 - Usługi badawczo-rozwojowe

Zastrzeżenie nr 5 - Usługi w zakresie nieruchomości

Zastrzeżenie nr 6 - Usługi dla przedsiębiorstw

Zastrzeżenie nr 7 - Usługi komunikacyjne

Zastrzeżenie nr 8 - Usługi w zakresie dystrybucji

Zastrzeżenie nr 9 - Usługi w zakresie edukacji

Zastrzeżenie nr 10 - Usługi środowiskowe

Zastrzeżenie nr 11 - Usługi finansowe

Zastrzeżenie nr 12 - Usługi w zakresie ochrony zdrowia i usługi społeczne

Zastrzeżenie nr 13 - Usługi związane z turystyką i podróżami

Zastrzeżenie nr 14 - Usługi związane z kulturą, rekreacją i sportem

Zastrzeżenie nr 15 - Usługi transportowe i usługi pomocnicze w branży transportowej

Zastrzeżenie nr 16 - Usługi związane z branżą energetyczną

Zastrzeżenie nr 17 - Rolnictwo, rybołówstwo i produkcja

Zastrzeżenie nr 1 - Wszystkie sektory

Sektor:	Wszystkie sektory
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Najwyższe uprzywilejowanie
	Zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
Szczebel władzy:	UE/ państwo członkowskie (o ile nie określono inaczej)

Opis:

a) Rodzaj przedsiębiorstwa

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe:

UE: Wszystkie przedsiębiorstwa założone zgodnie z ustawodawstwem Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Unii Europejskiej i mające swoją siedzibę statutową, zarząd lub główne miejsce prowadzenia działalności w Unii Europejskiej, w tym te założone w państwach członkowskich Unii Europejskiej przez japońskich inwestorów, mają prawo do traktowania przyznawanego na mocy art. 54 TFUE. Traktowania takiego nie przyznaje się oddziałom lub agencjom spółek, których siedziba znajduje się poza Unią Europejską.

Traktowanie przyznawane przedsiębiorstwom założonym przez japońskich inwestorów zgodnie z ustawodawstwem państwa członkowskiego Unii Europejskiej i mającym swoją statutową siedzibę, zarząd lub główne miejsce prowadzenia działalności w Unii Europejskiej pozostaje bez uszczerbku dla wszelkich warunków lub zobowiązań zgodnych z postanowieniami sekcji B, które mogły zostać nałożone na takie przedsiębiorstwa w chwili zakładania działalności w Unii Europejskiej i które nadal mają zastosowanie.

Środki:

UE: Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz w odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

UE (dotyczy także instytucji rządowych i samorządowych na szczeblu regionalnym): Sprzedając swoje udziały kapitałowe lub aktywa w istniejącym przedsiębiorstwie państwowym lub istniejącym podmiocie rządowym świadczącym usługi społeczne, zdrowotne lub edukacyjne (CPC 93, 92) lub rozporządzając takimi udziałami lub aktywami, każde państwo członkowskie może wprowadzić, w odniesieniu do japońskich przedsiębiorców lub ich przedsiębiorstw, zakazy lub ograniczenia dotyczące własności takich udziałów lub aktywów oraz możliwości właścicieli takich udziałów lub aktywów w zakresie kontroli powstałych w rezultacie tego przedsiębiorstw. W odniesieniu do takiej sprzedaży lub rozporządzenia w inny sposób państwo członkowskie Unii Europejskiej może przyjąć lub utrzymać dowolny środek dotyczący obywatelstwa kadry kierowniczej wyższego szczebla lub członków organów zarządzających oraz kontrolnych a także dowolny środek ograniczający liczbę dostawców.

Do celów niniejszego zastrzeżenia:

(i) każdy środek utrzymany lub przyjęty po dniu wejścia w życie niniejszej Umowy, który w momencie sprzedaży lub rozporządzenia w inny sposób nakłada zakazy lub ograniczenia dotyczące własności udziałów kapitałowych lub aktywów lub nakłada wymogi dotyczące obywatelstwa lub ograniczenia dotyczące liczby dostawców opisane w niniejszym zastrzeżeniu, uznaje się za istniejący środek; oraz

(ii) "przedsiębiorstwo państwowe" oznacza przedsiębiorstwo będące własnością lub kontrolowane poprzez udziały własnościowe przez dowolne państwo członkowskie Unii Europejskiej oraz obejmuje przedsiębiorstwo założone po wejściu w życie niniejszej Umowy wyłącznie do celów sprzedaży udziałów kapitałowych lub aktywów w istniejącym przedsiębiorstwie państwowym lub podmiocie rządowym lub rozporządzenia takimi udziałami lub aktywami.

Środki:

UE: Jak określono w elemencie "opis" wskazanym powyżej.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

AT: W przypadku prowadzenia oddziału spółki spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) muszą wyznaczyć przynajmniej jedną osobę zamieszkałą w Austrii odpowiedzialną za ich reprezentowanie. Osoby wchodzące w skład kadry zarządzającej (dyrektorzy zarządzający, osoby fizyczne) odpowiedzialne za przestrzeganie austriackiej ustawy o działalności gospodarczej (Gewerbeordnung) muszą mieć miejsce stałego zamieszkania w Austrii.

Środki:

AT: Aktiengesetz, BGBL. Nr. 98/1965, § 254 (2);

GmbH-Gesetz, RGBL. Nr. 58/1906, § 107 (2); oraz

Gewerbeordnung, BGBL. Nr. 194/1994, § 39 (2a).

BG: Zagraniczne osoby prawne, z wyjątkiem osób prawnych założonych na podstawie ustawodawstwa państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego EOG, mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą pod warunkiem, że zostały zarejestrowane w Republice Bułgarii w formie spółki wpisanej do rejestru handlowego. Tworzenie oddziałów wymaga zezwolenia.

Przedstawicielstwa zagranicznych przedsiębiorstw muszą zostać zarejestrowane w Bułgarskiej Izbie Przemysłowo-Handlowej; nie mogą prowadzić działalności gospodarczej - mają jedynie prawo do reklamowania swojego właściciela i działania jako jego przedstawiciel lub agent.

Środki:

BG: Prawo handlowe, art. 17a oraz

ustawa o wspieraniu inwestycji, art. 24.

EE: Zagraniczne przedsiębiorstwo wyznacza dyrektora lub dyrektorów oddziału. Dyrektor oddziału musi być osobą fizyczną mającą zdolność do czynności prawnych. Miejsce zamieszkania przynajmniej jednego dyrektora oddziału musi znajdować się w EOG lub w Konfederacji Szwajcarskiej.

Środki:

EE: Äriseadustik (kodeks handlowy) § 385.

FI: Co najmniej jeden ze wspólników w spółce jawnej lub jeden ze wspólników w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością musi posiadać miejsce stałego zamieszkania w EOG lub - jeżeli wspólnik jest osobą prawną - posiadać siedzibę (nie jest dozwolona forma oddziału) w EOG. Organ rejestrujący może przyznawać zwolnienia z tego wymogu.

Do prowadzenia działalności gospodarczej jako przedsiębiorca indywidualny wymagane jest miejsce stałego zamieszania w EOG.

Jeżeli zagraniczna organizacja z państwa niebędącego członkiem EOG zamierza prowadzić działalność gospodarczą lub handlową poprzez założenie oddziału w Finlandii, musi posiadać pozwolenie na prowadzenie działalności handlowej.

Przynajmniej jeden zwyczajny członek i jeden zastępca członka organu zarządzającego i nadzorczego oraz dyrektor zarządzający muszą posiadać miejsce stałego zamieszkania w EOG. Organ rejestrujący może przyznawać spółkom zwolnienia z tego wymogu.

Środki:

FI: Laki elinkeinon harjoittamisen oikeudesta (ustawa w sprawie prawa do prowadzenia działalności handlowej) (122/1919), s. 1;

Osuuskuntalaki (ustawa o spółdzielniach) 1488/2001;

Osakeyhtiölaki (ustawa o spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością) (624/2006) oraz

Laki luottolaitostoiminnasta (ustawa o instytucjach kredytowych) (121/2007).

SE: Spółka zagraniczna, która nie utworzyła osoby prawnej w Szwecji lub która prowadzi działalność za pośrednictwem przedstawiciela handlowego, musi prowadzić działalność gospodarczą za pośrednictwem oddziału zarejestrowanego w Szwecji, z niezależnym zarządem i oddzielną rachunkowością. Dyrektor zarządzający oddziału oraz wicedyrektor zarządzający, jeśli został wyznaczony, muszą posiadać miejsce stałego zamieszkania w EOG. Osoba fizyczna niemająca miejsca zamieszkania w EOG, prowadząca działalność gospodarczą w Szwecji, wyznacza i rejestruje przedstawiciela mającego miejsce stałego zamieszkania w Szwecji, odpowiedzialnego za tę działalność. Dla działalności prowadzonej w Szwecji musi być prowadzona oddzielna rachunkowość. Właściwy organ może w indywidualnych przypadkach przyznać zwolnienia z wymogów dotyczących oddziału i miejsca stałego zamieszkania. Projekty budowlane, których okres realizacji jest krótszy niż rok, realizowane przez przedsiębiorstwo z siedzibą poza EOG lub przez osobę fizyczną zamieszkałą poza EOG, są zwolnione z wymogów zakładania oddziału lub wyznaczenia przedstawiciela mającego miejsce stałego zamieszkania w Szwecji.

Szwedzka spółka z ograniczoną odpowiedzialnością może zostać założona przez osobę fizyczną posiadającą miejsce stałego zamieszkania w EOG, przez szwedzką osobę prawną lub przez osobę prawną utworzoną zgodnie z prawodawstwem w państwie EOG i posiadającą siedzibę statutową, siedzibę główną lub główne miejsce prowadzenia działalności w EOG. Spółka może być założycielem tylko jeżeli wszyscy właściciele z nieograniczoną odpowiedzialnością osobistą mają miejsce stałego zamieszkania w EOG. Założyciele spoza EOG mogą złożyć do właściwego organu wniosek o pozwolenie.

W przypadku spółek z ograniczoną odpowiedzialnością i spółdzielczych stowarzyszeń gospodarczych co najmniej 50 % członków organu zarządzającego i nadzorującego, co najmniej 50 % zastępców członków organu zarządzającego i nadzorującego, dyrektor zarządzający, wicedyrektor zarządzający i co najmniej jedna z osób upoważnionych do reprezentowania spółki, o ile została wyznaczona, musi mieć miejsce stałego zamieszkania w EOG. Właściwy organ może przyznać zwolnienia z tego wymogu. Jeżeli żaden z przedstawicieli spółki/przedsiębiorstwa nie ma miejsca stałego zamieszkania w Szwecji, zarząd musi wyznaczyć i zarejestrować osobę mającą miejsce stałego zamieszkania w Szwecji, która została upoważniona do doręczeń przez spółkę/przedsiębiorstwo.

Odpowiednie warunki obowiązują dla ustanawiania wszystkich pozostałych rodzajów podmiotów prawnych.

Środki:

SE: Lag om utländska filialer m.m (ustawa w sprawie zagranicznych oddziałów) (1992:160);

Aktiebolagslagen (ustawa o spółkach) (2005:551);

ustawa o spółdzielczych stowarzyszeniach gospodarczych (1987:667) oraz

ustawa o europejskich ugrupowaniach interesów gospodarczych (1994:1927).

SK: Zagraniczna osoba fizyczna, której imię i nazwisko należy wpisać do rejestru działalności gospodarczej jako osoby upoważnionej do występowania w imieniu przedsiębiorcy, musi przedstawić zezwolenie na pobyt na Słowacji.

Środki:

SK: ustawa 513/1991 Kodeks handlowy (art. 21) oraz

ustawa nr 404/2011 o pobycie cudzoziemców (art. 22 i 32).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe, zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników:

BG: Przedsiębiorstwa mające siedzibę w Bułgarii mogą zatrudniać obywateli państw trzecich wyłącznie na stanowiskach, w odniesieniu do których nie istnieje wymóg obywatelstwa bułgarskiego, pod warunkiem że łączna liczba obywateli państw trzecich zatrudnionych przez nie w ciągu ostatnich 12 miesięcy nie przekracza 10 % średniej liczby obywateli Bułgarii, innych państw członkowskich Unii Europejskiej, państw, które są stronami Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, zatrudnionych na podstawie umowy o pracę. Obywatele państw trzecich nie mogą być zatrudniani na stanowiskach, co do których istnieje wymóg obywatelstwa bułgarskiego. Przed zatrudnieniem obywateli państw trzecich przeprowadza się test potrzeb ekonomicznych.

Środki:

BG: ustawa o migracji zarobkowej i mobilności pracowników (art. 7).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

PL: Zakres działań przedstawicielstwa może obejmować wyłącznie reklamę i promocję zagranicznej spółki dominującej reprezentowanej przez to przedstawicielstwo. We wszystkich sektorach z wyjątkiem usług prawnych inwestorzy spoza Unii Europejskiej mają prawo do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej wyłącznie w formie spółki: komandytowej, komandytowo-akcyjnej, z ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjnej; spółki krajowe mogą również mieć formy spółek prawa cywilnego (spółki jawnej i spółki cywilnej).

Środki:

PL: ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, art. 13 ust. 3 i art. 95 ust. 1.

b) Nabywanie nieruchomości

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe:

AT (dotyczy instytucji rządowych na szczeblu regionalnym): Nabywanie, zakup, najem lub dzierżawa nieruchomości przez osoby fizyczne i przedsiębiorstwa spoza Unii Europejskiej wymaga zezwolenia właściwych organów regionalnych (krajów związkowych). Zezwolenie wydaje się wyłącznie pod warunkiem, że nabycie uznaje się za leżące w interesie publicznym (w szczególności gospodarczym, społecznym i kulturalnym).

Środki:

AT: Burgenländisches Grundverkehrsgesetz, LGBL. Nr. 25/2007;

Kärntner Grundverkehrsgesetz, LGBL. Nr. 9/2004;

NÖ- Grundverkehrsgesetz, LGBL. 6800;

OÖ- Grundverkehrsgesetz, LGBL. Nr. 88/1994;

Salzburger Grundverkehrsgesetz, LGBL. Nr. 9/2002;

Steiermärkisches Grundverkehrsgesetz, LGBL. Nr. 134/1993;

Tiroler Grundverkehrsgesetz, LGBL. Nr. 61/1996;

Voralberger Grundverkehrsgesetz, LGBL. Nr. 42/2004 oraz

Wiener Ausländergrundverkehrsgesetz, LGBL. Nr. 11/1998.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

CZ: Grunty rolne i leśne mogą być nabywane przez zagraniczne osoby fizyczne posiadające miejsce stałego zamieszkania w Republice Czeskiej oraz przedsiębiorstwa mające siedzibę w Republice Czeskiej.

Do gruntu rolnego i leśnego będącego własnością państwa mają zastosowanie zasady szczególne. Grunty rolne będące własnością państwa mogą być nabywane wyłącznie przez obywateli Republiki Czeskiej, przez gminy i przez publiczne szkoły wyższe (do celów kształcenia i badań). Osoby prawne (bez względu na formę rejestracji lub miejsce siedziby) mogą nabywać państwowe grunty rolne od państwa tylko jeśli budynek, który już do nich należy, znajduje się na danym gruncie lub jeśli grunt ten jest niezbędny do celów korzystania z takiego budynku. Lasy państwowe mogą być nabywane wyłącznie przez gminy i publiczne szkoły wyższe.

Środki:

CZ: ustawa nr 95/1999, Coll. (w sprawie warunków dotyczących przekazywania przez państwo własności gruntów rolnych i leśnych na rzecz innych podmiotów) oraz

ustawa nr 503/2012, Coll. w sprawie Urzędu Gruntów Państwowych.

DK: Zgodnie z duńską ustawą o nabywaniu nieruchomości osoby fizyczne, które nie mają miejsca zamieszkania w Danii i które nie mieszkały w Danii uprzednio przez łączny okres pięciu lat, muszą uzyskać pozwolenie od Ministerstwa Sprawiedliwości na nabycie tytułu do nieruchomości w Danii. Wymóg ten ma również zastosowanie do osób prawnych, które nie mają statutowej siedziby w Danii. W przypadku osób fizycznych pozwolenie na nabycie nieruchomości zostanie wydane, jeżeli wnioskodawca zamierza używać nieruchomości jako głównego miejsca zamieszkania. W przypadku osób prawnych, które nie mają statutowej siedziby w Danii, pozwolenie na nabycie nieruchomości zostanie co do zasady wydane, jeżeli nabycie jest warunkiem koniecznym do prowadzenia działalności gospodarczej przez nabywcę.

Pozwolenie wymagane jest również w przypadku, gdy wnioskodawca zamierza używać nieruchomości jako drugiego miejsca zamieszkania. Takie pozwolenie zostanie wydane wyłącznie w przypadku, gdy w wyniku oceny ogólnej i szczegółowej wnioskodawca zostanie uznany za mającego szczególnie silne powiązania z Danią.

Pozwolenie na mocy ustawy o nabywaniu nieruchomości wydaje się jedynie w związku z nabyciem konkretnej nieruchomości.

W szczególności nabywanie gruntów rolnych przez osoby fizyczne lub prawne regulowane jest również przez duńską ustawę o nieruchomościach rolnych, która nakłada ograniczenia na wszystkie podmioty - zarówno duńskie, jak i zagraniczne - nabywające nieruchomości rolne. W związku z tym każda osoba fizyczna lub prawna, która pragnie nabyć nieruchomość rolną, musi również spełnić wymogi określone we wspomnianej ustawie.

Środki:

DK: Duńska ustawa o nabywaniu nieruchomości (akt konsolidacyjny nr 265 z dnia 21 marca 2014 r. w sprawie nabywania nieruchomości);

rozporządzenie wykonawcze dotyczące nabywania nieruchomości (rozporządzenie wykonawcze nr 764 z dnia 18 września 1995 r.) oraz

ustawa o nieruchomościach rolnych (akt konsolidacyjny nr 26 z dnia 14 stycznia 2015 r.).

HR: Zagraniczne spółki mogą nabywać nieruchomości w celu świadczenia usług jedynie pod warunkiem, że mają siedzibę i są zarejestrowane w Chorwacji jako osoby prawne. Zakup nieruchomości koniecznej do świadczenia usług przez oddziały wymaga zatwierdzenia przez Ministerstwo Sprawiedliwości. Grunty rolne nie mogą być nabywane przez cudzoziemców.

Środki:

HR: ustawa o własności i innych prawach materialnych (Dziennik Ustaw 91/96, 68/98, 137/99, 22/00, 73/00, 114/01, 79/06, 141/06, 146/08, 38/09 i 153/09);

ustawa o gruntach rolnych (Dziennik Ustaw 152/08, 25/09, 153/09, 21/10, 31/11 oraz 63/11), art. 2;

ustawa o prawie własności i innych prawach rzeczowych, art. 354-358.b;

ustawa o gruntach rolnych oraz

ustawa o ogólnym postępowaniu administracyjnym.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

CY: Cypryjczycy lub osoby cypryjskiego pochodzenia oraz obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej mogą nabywać nieruchomości na Cyprze bez ograniczeń. Cudzoziemiec nie może nabyć nieruchomości bez pozwolenia Rady Ministrów inaczej niż w wyniku czynności prawnej mortis causa. W przypadku cudzoziemców, jeżeli nabywana nieruchomość wykracza poza zakres niezbędny do budowy lokalu przeznaczonego na dom lub na działalność gospodarczą, bądź też w inny sposób przekracza dwa donumy (2 676 m²), to pozwolenie udzielone przez Radę Ministrów podlega warunkom, ograniczeniom i kryteriom określonym w rozporządzeniach wydanych przez Radę Ministrów i zatwierdzonych przez Izbę Reprezentantów. Cudzoziemcem jest każda osoba, która nie jest obywatelem Republiki Cypryjskiej, w tym spółki kontrolowane przez podmioty z zagranicy. Pojęcie to nie obejmuje cudzoziemców cypryjskiego pochodzenia ani niecypryjskich współmałżonków obywateli Republiki Cypryjskiej.

Środki:

CY: ustawa o nabywaniu nieruchomości (przez cudzoziemców) (rozdział 109), zmieniona ustawami nr 52 z 1969 r., 55 z 1972 r., 50 z 1990 r., 54(I) z 2003 r. i 161(I) z 2011 r.

EL: Zagraniczne osoby fizyczne i prawne muszą posiadać uznaniowe zezwolenie Ministra Obrony, aby nabyć nieruchomość w regionach przygranicznych, bezpośrednio lub poprzez przejęcie udziału kapitałowego w spółce, która nie jest notowana na greckiej giełdzie papierów wartościowych i która posiada nieruchomości w tych regionach, lub poprzez zmianę osób udziałowców takiej spółki.

Środki:

EL: ustawa 1892/1990, zmieniona art. 114 ustawy 3978/2011, w powiązaniu, co do stosowania, z decyzją ministerialną 110/3/330340/Σ.120/7-4-14 Ministerstwa Obrony.

HU: Zakup nieruchomości przez nierezydentów wymaga uzyskania zezwolenia odpowiedniego organu administracyjnego odpowiedzialnego za obszar geograficzny, na którym położona jest dana nieruchomość.

Środki:

HU: dekret rządowy nr 251/2014 (X. 2.) w sprawie nabywania przez cudzoziemców nieruchomości innych niż grunty używane w rolnictwie lub leśnictwie oraz

ustawa LXXVIII z 1993 r. (ust. 1/A).

MT: Osoby niebędące obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej nie mogą nabywać nieruchomości do celów handlowych. Spółki, w których 25 % (lub więcej) udziałów należy do podmiotów spoza Unii Europejskiej, muszą uzyskać zezwolenie właściwego organu (ministra właściwego do spraw finansów), aby móc nabyć nieruchomość do celów handlowych lub komercyjnych. Właściwy organ ustala, czy przedmiotowe nabycie stanowi dla maltańskiej gospodarki korzyść netto.

Środki:

MT: ustawa o nieruchomościach (nabywanych przez nierezydentów) (Cap. 246) oraz

protokół nr 6 do traktatu o przystąpieniu do UE w sprawie nabywania "drugich domów" na Malcie.

PL: Nabycie nieruchomości przez cudzoziemca, bezpośrednie i pośrednie, wymaga zezwolenia. Zezwolenie jest wydawane, w drodze decyzji administracyjnej, przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, jeżeli sprzeciwu nie wniesie Minister Obrony Narodowej, a w przypadku nieruchomości rolnych, jeżeli sprzeciwu również nie wniesie minister właściwy do spraw rolnictwa i rozwoju wsi.

Środki:

PL: ustawa z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców (Dz.U. 2016, poz. 1061 z późniejszymi zmianami).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie:

LV: Nabywanie gruntów miejskich przez obywateli Japonii jest dozwolone poprzez spółki zarejestrowane na Łotwie lub w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej:

(i) jeżeli ponad 50 % ich kapitału własnego należy do obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, rządu łotewskiego lub gminy, osobno lub łącznie;

(ii) jeżeli ponad 50 % ich kapitału własnego należy do osób fizycznych i spółek z państw trzecich, z którymi Łotwa zawarła dwustronne umowy w sprawie wspierania i wzajemnej ochrony inwestycji, zatwierdzone przez łotewski parlament przed dniem 31 grudnia 1996 r.;

(iii) jeżeli ponad 50 % ich kapitału własnego należy do osób fizycznych i spółek z państw trzecich, z którymi Łotwa zawarła dwustronne umowy w sprawie wspierania i wzajemnej ochrony inwestycji po dniu 31 grudnia 1996 r., jeżeli w umowach tych określono prawo łotewskich osób fizycznych i spółek do nabywania gruntów w danym państwie trzecim;

(iv) jeżeli łącznie ponad 50 % ich kapitału własnego jest we wspólnym posiadaniu osób, o których mowa w ppkt od (i) do (iii), lub

(v) będących publicznymi spółkami akcyjnymi, jeżeli ich akcje są notowane na giełdzie.

W przypadkach gdy Japonia umożliwia łotewskim obywatelom i przedsiębiorstwom nabywanie nieruchomości miejskich na jej terytorium, Łotwa umożliwi obywatelom i przedsiębiorstwom japońskim nabywanie nieruchomości miejskich na Łotwie na takich samych warunkach, jak w przypadku obywateli Łotwy.

Środki:

LV: ustawa o reformie gruntowej w miastach Republiki Łotewskiej, sekcja 20 i 21.

RO: Cudzoziemcy, bezpaństwowcy oraz osoby prawne (niebędący obywatelami lub osobami prawnymi państwa członkowskiego Unii Europejskiej ani państwa członkowskiego EOG) mogą nabyć prawo własności gruntów na warunkach określonych w traktatach międzynarodowych na zasadzie wzajemności. Cudzoziemcy, bezpaństwowcy oraz osoby prawne nie mogą nabyć prawa własności gruntów na warunkach bardziej korzystnych niż warunki mające zastosowanie do obywateli państwa członkowskiego Unii Europejskiej i osób prawnych utworzonych zgodnie z prawodawstwem państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

Środki:

RO: ustawa nr 17/2014 w sprawie niektórych środków regulujących nabywanie i zbywanie gruntów rolnych położonych poza miastem z późniejszymi zmianami oraz

ustawa nr 268/2001 w sprawie prywatyzacji przedsiębiorstw będących właścicielami gruntów w ramach własności publicznej i prywatnego zarządzania majątkiem do użytku rolnego oraz ustanowienia Agencji Majątku Publicznego, z późniejszymi zmianami.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie:

DE: W odniesieniu do nabywania nieruchomości mogą obowiązywać określone warunki dotyczące wzajemności.

Środki:

DE: ustawa wprowadzająca do kodeksu cywilnego (Einführungsgesetz zum Bürgerlichen Gesetzbuche - EGBGB).

ES: Inwestycje zagraniczne w branżach bezpośrednio związanych z inwestycjami w nieruchomości dla placówek dyplomatycznych państw niebędących państwami członkowskimi Unii Europejskiej wymagają zezwolenia administracyjnego wydawanego przez hiszpańską Radę Ministrów, chyba że istnieje wzajemna umowa w sprawie liberalizacji.

Środki:

ES: dekret królewski 664/1999 z dnia 23 kwietnia 1999 r. w sprawie inwestycji zagranicznych.

Zastrzeżenie nr 2 - Zawody regulowane (wszystkie zawody z wyjątkiem związanych z opieką zdrowotną)

Sektor - podsektor	Zawody regulowane - usługi prawne; usługi rzeczników patentowych, licencjonowanych specjalistów ds. własności przemysłowej i licencjonowanych specjalistów ds. własności intelektualnej; usługi w zakresie księgowości i prowadzenia ksiąg rachunkowych; usługi w zakresie audytu, usługi w zakresie doradztwa podatkowego; usługi architektoniczne i urbanistyczne, usługi inżynieryjne i zintegrowane usługi inżynieryjne
Klasyfikacja gospodarcza:	CPC 861, 862, 863, 8671, 8672, 8673, 8674, część 879
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Najwyższe uprzywilejowanie
	Kadra kierownicza wyższego szczebla i organ zarządzający i nadzorczy
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
Szczebel władzy:	UE / państwo członkowskie (o ile nie określono inaczej)

Opis:

a) Usługi prawne (część CPC 861)

Dla większej pewności należy zaznaczyć, że zgodnie z uwagami wprowadzającymi, w szczególności z pkt 9, wymogi rejestracji w stowarzyszeniu zawodowym prawników mogą obejmować wymóg uzyskania dyplomu ukończenia studiów wyższych w dziedzinie prawa w kraju przyjmującym lub równoważnego, wymóg odbycia szkolenia pod nadzorem licencjonowanego prawnika lub wymóg posiadania biura lub adresu pocztowego w jurysdykcji danej organizacji zawodowej prawników. W zakresie, w jakim wymogi te są niedyskryminacyjne, nie są one wymienione.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

AT: Do świadczenia usług prawnych dotyczących prawa wewnętrznego (prawa Unii Europejskiej i państwa członkowskiego), w tym do występowania w roli przedstawiciela prawnego przed sądami, wymagane jest obywatelstwo EOG lub Szwajcarii oraz miejsce stałego zamieszkania (obecność handlowa) w EOG lub Szwajcarii. Świadczenie usług prawnych w odniesieniu do prawa publicznego międzynarodowego i prawa kraju pochodzenia jest dozwolone wyłącznie w wymiarze transgranicznym. Wyłącznie prawnicy będący obywatelami EOG lub Szwajcarii mogą świadczyć usługi w ramach obecności handlowej. Udział zagranicznych prawników (którzy muszą posiadać pełne kwalifikacje w swoim kraju pochodzenia) w kapitale własnym oraz w wynikach działalności operacyjnej kancelarii prawnej nie może przekraczać 25 %; pozostała część udziałów musi przypadać prawnikom posiadającym pełne kwalifikacje z EOG lub Szwajcarii i tylko oni mogą wywierać decydujący wpływ na decyzje kancelarii prawnej.

Środki:

AT: Rechtsanwaltsordnung (ustawa o zawodach prawniczych) - RAO, RGBl. nr 96/1868, art. 1 i 21c.

BE: Do uzyskania pełnego członkostwa w organizacji zawodowej prawników, będącego warunkiem świadczenia usług prawnych dotyczących belgijskiego prawa krajowego, w tym występowania w roli przedstawiciela prawnego przed sądami, wymagane jest miejsce stałego zamieszkania w Belgii. Wymóg w zakresie miejsca zamieszkania do uzyskania pełnego członkostwa w stowarzyszeniu zawodowym prawników dla zagranicznego prawnika wynosi co najmniej sześć lat od daty wniosku o rejestrację, a trzy lata przy spełnieniu określonych warunków. Konieczne jest posiadanie wydanego przez belgijskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych świadectwa, na mocy którego prawo krajowe lub konwencja międzynarodowa umożliwiają wzajemność (warunek wzajemności). Występowanie w roli przedstawiciela prawnego przed sądem kasacyjnym (Cour de Cassation) podlega kontyngentom.

Środki:

BE: Belgijski kodeks sądowy (art. 428-508); dekret królewski z dnia 24 sierpnia 1970 r.

BG (w odniesieniu również do zasady najwyższego uprzywilejowania): Świadczyć usługi prawne dotyczące prawa wewnętrznego (prawa Unii Europejskiej i państwa członkowskiego), w tym występować w roli przedstawiciela prawnego przed sądami, może wyłącznie obywatel państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub cudzoziemiec mający kwalifikacje prawnicze, który uzyskał dyplom uprawniający do wykonywania zawodu w państwie członkowskim Unii Europejskiej. Zastosowanie mają niedyskryminujące wymogi dotyczące formy prawnej. Zagraniczni prawnicy mogą być dopuszczeni do działania w charakterze adwokata decyzją Naczelnej Rady Adwokackiej i muszą być zarejestrowani w ujednoliconym rejestrze prawników zagranicznych. Przedsiębiorstwa muszą być zarejestrowane w Bułgarii jako adwokackie spółki partnerskie ("advokatsko sadrujie") lub kancelarie prawne ("advokatsko drujestvo"). Nazwa kancelarii prawnej może zawierać wyłącznie nazwiska zarejestrowanych partnerów. Zagranicznemu prawnikowi występującemu jako przedstawiciel przed sądem musi towarzyszyć prawnik bułgarski. Do świadczenia usług mediacji wymagane jest miejsce stałego zamieszkania w Bułgarii. W Bułgarii pełne traktowanie narodowe w zakresie zakładania i prowadzenia przedsiębiorstw oraz świadczenia usług może być rozszerzone wyłącznie na przedsiębiorstwa mające siedzibę w państwach, z którymi zostały lub zostaną zawarte porozumienia dwustronne o wzajemnej pomocy prawnej, i na obywateli tych państw.

Środki:

BG: ustawa o adwokaturze; ustawa o mediacji oraz ustawa o notariacie i działalności notarialnej.

CY: Do świadczenia usług prawnych, w tym do występowania w roli przedstawiciela prawnego przed sądami, wymagane jest obywatelstwo EOG lub Szwajcarii oraz miejsce stałego zamieszkania (obecność handlowa) w EOG lub Szwajcarii. Partnerami, wspólnikami lub członkami organu zarządzającego i kontrolnego kancelarii prawnej na Cyprze mogą być wyłącznie adwokaci należący do stowarzyszenia zawodowego prawników. Zastosowanie mają niedyskryminujące wymogi dotyczące formy prawnej.

Środki:

CY: ustawa o adwokaturze (rozdział 2), zmieniona ustawami nr 42 z 1961 r., 20 z 1963 r., 46 z 1970 r., 40 z 1975 r., 55 z 1978 r., 71 z 1981 r., 92 z 1983 r., 98 z 1984 r., 17 z 1985 r., 52 z 1985 r., 9 z 1989 r., 175 z 1991 r., 212 z 1991 r., 9(I) z 1993 r., 56(I) z 1993 r., 83(I) z 1994 r., 76(I) z 1995 r., 103(I) z 1996 r., 79(I) z 2000 r., 31(I) z 2001 r., 41(I) z 2002 r., 180(I) z 2002 r., 117(I) z 2003 r., 130(I) z 2003 r., 199(I) z 2004 r., 264 (I) z 2004 r., 21(I) z 2005 r., 65(I) z 2005 r., 124(I) z 2005 r., 158(I) z 2005 r., 175(I) z 2006 r., 117(I) z 2007 r., 103(I) z 2008 r., 109(I) z 2008 r., 11(I) z 2009 r., 130(I) z 2009 r., 4(I) z 2010 r., 65(I) z 2010 r., 14(I) z 2011 r., 144(I) z 2011 r., 116(I) z 2012 r. oraz 18(Ι) z 2013 r.

CZ: Zastosowanie mają niedyskryminujące wymogi dotyczące formy prawnej. Do świadczenia usług prawnych dotyczących prawa Unii Europejskiej i prawa państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w tym do występowania w roli przedstawiciela prawnego przed sądami, wymagane jest pełne członkostwo w stowarzyszeniu zawodowym prawników. Do świadczenia usług prawnych dotyczących prawa wewnętrznego (prawa Unii Europejskiej i państwa członkowskiego), w tym do występowania w roli przedstawiciela prawnego przed sądami, wymagane jest obywatelstwo EOG lub Szwajcarii oraz miejsce stałego zamieszkania w Republice Czeskiej.

Środki:

CZ: ustawa nr 85/1996 Coll., ustawa o zawodach prawniczych.

DE: Członkami stowarzyszenia zawodowego prawników, uprawnionymi do świadczenia usług prawnych w odniesieniu do prawa krajowego, mogą zostać wyłącznie prawnicy posiadający uprawnienia w EOG lub Szwajcarii. Do uzyskania pełnego członkostwa w organizacji zawodowej prawników konieczna jest obecność handlowa. Właściwe stowarzyszenie zawodowe prawników może przyznawać zwolnienia z tego wymogu. Zagraniczni prawnicy (posiadający kwalifikacje spoza EOG i Szwajcarii), którzy chcą mieć obecność handlową w formie Anwalts-GmbH lub Anwalts-AG, mogą nabywać wyłącznie udziały mniejszościowe. Zagraniczni prawnicy mogą świadczyć usługi prawne w zakresie prawa zagranicznego, o ile posiadają udowodnioną wiedzę specjalistyczną, przy czym do świadczenia usług prawnych w Niemczech niezbędna jest rejestracja.

Środki:

DE: § 59e, § 59f, § 206 Bundesrechtsanwaltsordnung (BRAO; federalna ustawa o zawodzie prawnika);

Gesetz über die Tätigkeit europäischer Rechtsanwälte in Deutschland (EuRAG) oraz

§ 10. Rechtsdienstleistungsgesetz (RDG).

DK: Do posługiwania się tytułem "advokat" przy świadczeniu usług prawnych konieczne jest spełnienie określonych wymogów. W przypadku kancelarii prawnych zastosowanie mają niedyskryminujące wymogi dotyczące formy prawnej. Ponadto 90 % udziałów w duńskiej kancelarii prawnej musi należeć do prawników posiadających duńską licencję, prawników posiadających kwalifikacje w państwie członkowskim Unii Europejskiej i zarejestrowanych w Danii lub kancelarii prawnych zarejestrowanych w Danii.

Środki:

DK: Lovbekendtgørelse nr. 1257 af 13. Oktober 2016 (ustawa nr 1257 z dnia 13 października 2016 r. w sprawie funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości).

EE: Do świadczenia usług prawnych dotyczących prawa wewnętrznego (prawa Unii Europejskiej i państwa członkowskiego), w tym do występowania w roli przedstawiciela prawnego w postępowaniu karnym przed Sądem Najwyższym, wymagane jest miejsce stałego zamieszkania (obecność handlowa) w Estonii. Zastosowanie mają niedyskryminujące wymogi dotyczące formy prawnej.

Środki:

EE: Advokatuuriseadus (ustawa o adwokaturze);

Notariaadiseadus (ustawa o notariacie);

Kohtutäituri seadus (ustawa komornicza); tsiviilkohtumenetluse seadustik (kodeks postępowania cywilnego);

halduskohtumenetluse seadus (kodeks postępowania administracyjnego);

kriminaalmenetluse seadustik (kodeks postępowania karnego) oraz

väiäirteomenetluse seadustik (kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia).

EL: Do świadczenia usług prawnych dotyczących prawa wewnętrznego (prawa Unii Europejskiej i państwa członkowskiego), w tym do występowania w roli przedstawiciela prawnego przed sądami, wymagane jest obywatelstwo EOG lub Szwajcarii oraz miejsce stałego zamieszkania (obecność handlowa) w EOG lub Szwajcarii.

Zastosowanie mają niedyskryminujące wymogi dotyczące formy prawnej.

Środki:

EL: Nowy kodeks prawniczy nr 4194/2013.

ES: Do świadczenia usług prawnych dotyczących prawa wewnętrznego (prawa Unii Europejskiej i państwa członkowskiego), w tym do występowania w roli przedstawiciela prawnego przed sądami, wymagane jest obywatelstwo EOG lub Szwajcarii. Właściwe organy mogą przyznać zwolnienia na podstawie obywatelstwa. Zastosowanie mają niedyskryminujące wymogi dotyczące formy prawnej.

Środki:

ES: Estatuto General de la Abogacía Española, aprobado por Real Decreto 658/2001, art. 13.1^a.

FI: Do członkostwa w stowarzyszeniu zawodowym prawników, będącego warunkiem stosowania fińskiego tytułu "asianajaja" lub szwedzkiego tytułu "advokat", wymagane jest miejsce stałego zamieszkania w EOG lub Szwajcarii. Usługi prawne, w tym dotyczące fińskiego prawa krajowego, mogą też być świadczone przez osoby niebędące członkami stowarzyszenia zawodowego prawników.

Środki:

FI: Laki asianajajista (ustawa o adwokaturze) (496/1958), s. 1 i 3 oraz

Oikeudenkäymiskaari (4/1734) (kodeks postępowania sądowego).

FR: Do pełnego członkostwa w stowarzyszeniu zawodowym prawników, będącego warunkiem świadczenia usług prawnych dotyczących prawa francuskiego, w tym występowania w roli przedstawiciela prawnego przed sądami, wymagane jest miejsce stałego zamieszkania lub miejsce prowadzenia przedsiębiorstwa w Finlandii. Zastosowanie mają niedyskryminujące wymogi dotyczące formy prawnej. Własność udziałów lub akcji i praw głosu w kancelarii prawnej świadczącej usługi w zakresie prawa francuskiego lub prawa Unii Europejskiej może podlegać ograniczeniom ilościowym w odniesieniu do działalności zawodowej partnerów. Występowanie w roli przedstawiciela prawnego przed sądem kasacyjnym (Cour de cassation) i Radą Stanu (Conseil d'Etat) podlega kwotom.

Środki:

FR: Loi du 31 décembre 1971, article 56, Loi 90-1258 relative à l'exercice sous forme de société des professions libérales, Loi 90- 1259 du 31 décembre 1990, article 7.

HR: Do świadczenia usług prawnych dotyczących prawa wewnętrznego (prawa Unii Europejskiej i państwa członkowskiego), w tym do występowania w roli przedstawiciela prawnego przed sądami, wymagane jest obywatelstwo Unii Europejskiej. W postępowaniach, w których występuje element prawnomiędzynarodowy, strony mogą być reprezentowane przed sądami polubownymi i sądami ad hoc przez zagranicznych prawników należących do organizacji zawodowej prawników w swoich państwach pochodzenia.

Środki:

HR: ustawa o zawodach prawniczych (Dziennik Ustaw 9/94, 51/01, 117/08, 75/09, 18/11).

HU: Do świadczenia usług prawnych dotyczących prawa wewnętrznego (prawa Unii Europejskiej i państwa członkowskiego), w tym do występowania w roli przedstawiciela prawnego przed sądami, wymagane jest obywatelstwo EOG lub Szwajcarii oraz miejsce stałego zamieszkania (obecność handlowa) w EOG lub Szwajcarii.

Zagraniczni prawnicy mogą udzielać porad prawnych w zakresie prawa kraju pochodzenia i prawa międzynarodowego w ramach partnerstwa z węgierskim prawnikiem lub kancelarią prawną. Obecność handlowa powinna przyjąć formę spółki z węgierskim adwokatem (ügyvéd) lub kancelarią adwokacką (ügyvédi iroda).

Środki:

HU: ustawa XI z 1998 r. o adwokaturze.

IE: Do świadczenia usług prawnych dotyczących irlandzkiego prawa krajowego, w tym do występowania w roli przedstawiciela prawnego przed sądami, wymagane jest miejsce stałego zamieszkania (obecność handlowa) w Irlandii. Zastosowanie mają niedyskryminujące wymogi dotyczące formy prawnej.

Środki:

IE: Solicitors Acts 1954-2011.

IT: Do świadczenia usług prawnych dotyczących prawa wewnętrznego (prawa Unii Europejskiej i państwa członkowskiego), w tym do występowania w roli przedstawiciela prawnego przed sądami, wymagane jest miejsce stałego zamieszkania (obecność handlowa) we Włoszech. Zastosowanie mają niedyskryminujące wymogi dotyczące formy prawnej.

Środki:

IT: dekret królewski 1578/1933, art. 17 ustawy o zawodach prawniczych.

LT: (W odniesieniu również do zasady najwyższego uprzywilejowania) Do świadczenia usług prawnych dotyczących prawa wewnętrznego (prawa Unii Europejskiej i państwa członkowskiego), w tym do występowania w roli przedstawiciela prawnego przed sądami, wymagane jest obywatelstwo EOG lub Szwajcarii oraz miejsce stałego zamieszkania (obecność handlowa) w EOG lub Szwajcarii.

Zastosowanie mają niedyskryminujące wymogi dotyczące formy prawnej. Prawnicy z innych państw mogą występować jako adwokaci w sądach tylko na podstawie umów dwustronnych w sprawie wzajemnej pomocy prawnej.

Do świadczenia usług prawnych dotyczących prawa Unii Europejskiej i prawa państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w tym do występowania w roli przedstawiciela prawnego przed sądami, wymagane jest pełne członkostwo w stowarzyszeniu zawodowym prawników. Może istnieć wymóg, by obecność handlowa do celów świadczenia usług prawnych dotyczących prawa Unii Europejskiej i prawa krajowego państw członkowskich miała jedną z form prawnych dozwolonych na mocy prawa krajowego w sposób niedyskryminujący. Niektóre rodzaje form prawnych mogą być również w sposób niedyskryminujący zastrzeżone wyłącznie dla prawników należących do organizacji zawodowej prawników. Członkami organizacji zawodowej prawników, uprawnionymi do świadczenia usług prawnych w zakresie prawa krajowego, mogą zostać wyłącznie obywatele państwa członkowskiego EOG lub Konfederacji Szwajcarskiej. Prawnicy z innych państw mogą występować jako adwokaci w sądach tylko na podstawie dwustronnych umów dotyczących pomocy prawnej.

Środki:

LT: ustawa o adwokaturze Republiki Litewskiej z dnia 18 marca 2004 r. - nr IX-2066, ostatnio zmieniona w dniu 17 listopada 2011 r. (nr XI-1688).

LU: Do świadczenia usług prawnych dotyczących prawa luksemburskiego, w tym do występowania w roli przedstawiciela prawnego przed sądami, wymagane jest obywatelstwo EOG lub Szwajcarii oraz miejsce stałego zamieszkania (obecność handlowa) w EOG lub Szwajcarii.

Zarząd palestry może, na zasadzie wzajemności, odstąpić od wymogu obywatelstwa dla cudzoziemca. Zastosowanie mają niedyskryminujące wymogi dotyczące formy prawnej.

Środki:

LU: Loi du 16 décembre 2011 modifiant la loi du 10 août 1991 sur la profession d'avocat.

LV (w odniesieniu do zasady najwyższego uprzywilejowania): Do świadczenia usług prawnych dotyczących łotewskiego prawa karnego, w tym do występowania w roli przedstawiciela prawnego przed sądami, wymagane jest obywatelstwo EOG lub Szwajcarii. Prawnicy z innych państw mogą występować jako adwokaci w sądach tylko na podstawie umów dwustronnych w sprawie wzajemnej pomocy prawnej.

W odniesieniu do adwokatów z Unii Europejskiej i zagranicznych obowiązują szczególne wymogi. Na przykład udział w postępowaniu sądowym w sprawach karnych jest dozwolony jedynie we współpracy z adwokatem należącym do Łotewskiego Kolegium Adwokackiego. Zastosowanie mają niedyskryminujące wymogi dotyczące formy prawnej.

Środki:

LV: Kodeks postępowania karnego, s. 79 oraz łotewska ustawa o adwokaturze, s. 4.

MT: Do świadczenia usług prawnych dotyczących prawa maltańskiego, w tym do występowania w roli przedstawiciela prawnego przed sądami, wymagane jest obywatelstwo EOG lub Szwajcarii oraz miejsce stałego zamieszkania (obecność handlowa) w EOG lub Szwajcarii.

Zastosowanie mają niedyskryminujące wymogi dotyczące formy prawnej.

Środki:

MT: Kodeks organizacji i postępowania cywilnego (rozdział 12).

NL: Wyłącznie prawnicy wpisani do niderlandzkiego rejestru i posiadający miejscową licencję mogą posługiwać się tytułem "advocaat". Zamiast posługiwania się pełnym tytułem "advocaat" do celów działalności w Niderlandach prawnicy zagraniczni (niewpisani do rejestru) zobowiązani są podawać nazwę swojej krajowej organizacji zawodowej.

Zastosowanie mają niedyskryminujące wymogi dotyczące formy prawnej.

Środki:

NL: Advocatenwet (ustawa o adwokaturze).

PL: Zagraniczni prawnicy mogą prowadzić działalność wyłącznie w formie spółki jawnej, spółki komandytowej lub spółki komandytowo-akcyjnej.

Środki:

PL: ustawa z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej, art. 19.

PT (w odniesieniu również do zasady najwyższego uprzywilejowania): Do wykonywania zawodu prawnika w zakresie krajowego prawa portugalskiego konieczne jest miejsce stałego zamieszkania (obecność handlowa) w Portugalii. Do występowania w roli przedstawiciela prawnego przed sądami wymagane jest pełne członkostwo w stowarzyszeniu zawodowym prawników. Cudzoziemcy posiadający dyplom wydany przez Wydział Prawa w Portugalii mogą zarejestrować się w portugalskiej Izbie Adwokackiej (Ordem dos Advogados) na takich samych zasadach jak obywatele Portugalii, jeżeli ich własny kraj przyznaje obywatelom Portugalii traktowanie na zasadzie wzajemności.

Inni cudzoziemcy posiadający dyplom ukończenia studiów wyższych z dziedziny prawa, który został uznany przez Wydział Prawa w Portugalii, mogą przystąpić jako członkowie do Izby Adwokackiej, pod warunkiem że odbędą wymaganą aplikację i pomyślnie przejdą ostateczną ocenę oraz zdadzą egzamin dopuszczający do wykonywania zawodu. Może istnieć wymóg, by obecność handlowa do celów świadczenia usług prawnych miała jedną z form prawnych dozwolonych na mocy prawa krajowego w sposób niedyskryminujący. Usługi prawne w Portugalii mogą świadczyć wyłącznie kancelarie prawne, których udziały należą wyłącznie do prawników przyjętych do portugalskiej Izby Adwokackiej.

Środki:

PT: ustawa 15/2005, art. 203, 194;

statut portugalskiej Izby Adwokackiej (Estatuto da Ordem dos Advogados) oraz dekret z mocą ustawy 229/2004, art. 5, 7-9;

dekret z mocą ustawy 88/2003, art. 77 i 102;

statut Izby Radców Prawnych (Estatuto da Câmara dos Solicitadores), zmieniony ustawą 49/2004, ustawą 14/2006 oraz dekretem z mocą ustawy nr 226/2008;

ustawa 78/2001 art. 31, 4;

rozporządzenie w sprawie mediacji rodzinnej i mediacji z zakresu prawa pracy (zarządzenie 282/2010);

ustawa 21/2007 w sprawie mediacji z zakresu prawa karnego, art. 12;

ustawa 32/2004 (zmieniona dekretem z mocą ustawy 282/2007 i ustawą 34/2009) o syndykach masy upadłości, art. 3, art. 5 oraz

m.in. dekret z mocą ustawy 54/2004, art. 1 (Regime jurídico das sociedades de administradores de insolvência).

RO: Zastosowanie mają niedyskryminujące wymogi dotyczące formy prawnej. Zagraniczny prawnik nie może przedstawiać pisemnych ani ustnych wniosków przed sądem ani innymi organami wymiaru sprawiedliwości, z wyjątkiem arbitrażu międzynarodowego.

Środki:

RO: ustawa o adwokaturze;

ustawa o mediacji oraz

ustawa o notariuszach i notariacie.

SE: Do członkostwa w stowarzyszeniu zawodowym prawników, będącego warunkiem stosowania tytułu "advokat", wymagane jest miejsce stałego zamieszkania w EOG lub Konfederacji Szwajcarskiej.

Zarząd szwedzkiej Rady Adwokackiej może przyznawać zwolnienia z tego wymogu. Członkostwo w Radzie Adwokackiej nie jest niezbędne do świadczenia usług prawnych dotyczących szwedzkiego prawa krajowego. Członek szwedzkiej Rady Adwokackiej może być zatrudniony wyłącznie przez innego członka adwokatury lub spółkę prowadzącą działalność członka adwokatury. Członek adwokatury może być jednak zatrudniony przez zagraniczną spółkę prowadzącą działalność adwokacką, pod warunkiem że spółka ta ma siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub EOG lub w Szwajcarii. Na podstawie wyłączenia przyznanego przez zarząd szwedzkiej Rady Adwokackiej członek szwedzkiej Rady Adwokackiej może być również zatrudniony przez kancelarię prawną spoza Unii Europejskiej. Członkowie adwokatury prowadzący działalność w ramach spółki nie mogą realizować celów innych niż wykonywanie zawodu adwokata ani prowadzić działalności innej niż wykonywanie zawodu adwokata. Współpraca z innymi kancelariami adwokackimi jest dozwolona, ale współpraca z zagranicznymi kancelariami wymaga zgody zarządu szwedzkiej Rady Adwokackiej.

Wykonywać zawód adwokata, posiadać udziały w spółce lub być wspólnikiem w spółce, bezpośrednio lub pośrednio, lub za pośrednictwem spółki, może wyłącznie członek adwokatury. Członkiem lub zastępcą członka zarządu, zastępcą dyrektora zarządzającego, osobą upoważnioną do reprezentowania lub sekretarzem spółki może być wyłącznie członek adwokatury.

Środki:

SE: Rättegångsbalken (szwedzki kodeks postępowania sądowego) (1942:740) oraz

kodeks postępowania szwedzkiej Rady Adwokackiej, przyjęty w dniu 29 sierpnia 2008 r.

SI: Reprezentowanie klientów przed sądem za wynagrodzeniem jest uzależnione od obecności handlowej w Republice Słowenii. Zagraniczny prawnik, który ma uprawnienia do wykonywania zawodu prawnika za granicą, może świadczyć usługi prawne lub wykonywać zawód prawnika na warunkach określonych w art. 34a ustawy o adwokaturze, pod warunkiem że spełniony jest warunek rzeczywistej wzajemności. Ministerstwo Sprawiedliwości weryfikuje przestrzeganie warunku wzajemności. Obecność handlowa dla adwokatów mianowanych przez słoweńską Radę Adwokacką jest ograniczona do spółek jednoosobowych, kancelarii prawnych z ograniczoną odpowiedzialnością (spółek) lub kancelarii prawnych z nieograniczoną odpowiedzialnością (spółek). Działalność kancelarii prawnych jest ograniczona do działalności prawniczej. Wspólnikami w kancelarii prawnej mogą być wyłącznie adwokaci.

Środki:

SI: Zakon o odvetništvu (Neuradno prečiščeno besedilo-ZOdv-NPB2 Državnega Zbora RS z dne 21.5.2009 (ustawa o adwokaturze), nieurzędowa wersja skonsolidowana przygotowana przez słoweński parlament z dnia 21.5.2009).

SK: Do świadczenia usług prawnych dotyczących prawa słowackiego, w tym do występowania w roli przedstawiciela prawnego przed sądami, wymagane jest obywatelstwo EOG lub Szwajcarii oraz miejsce stałego zamieszkania (obecność handlowa) w EOG lub Szwajcarii.

Zastosowanie mają niedyskryminujące wymogi dotyczące formy prawnej.

Środki:

SK: ustawa 586/2003 o adwokaturze, art. 2 i 12.

UK: Do celów świadczenia niektórych usług prawnych dotyczących prawa krajowego Zjednoczonego Królestwa odpowiedni organ regulacyjny lub zawodowy może określić wymogi w zakresie miejsca zamieszkania (obecności handlowej). Zastosowanie mają niedyskryminujące wymogi dotyczące formy prawnej.

Środki:

UK: W odniesieniu do Anglii i Walii - Solicitors Act 1974, Administration of Justice Act 1985 i Legal Services Act 2007. W odniesieniu do Szkocji - Solicitors (Scotland) Act 1980 oraz Legal Services (Scotland) Act 2010. W odniesieniu do Irlandii Północnej - Solicitors (Northern Ireland) Order 1976. Ponadto środki stosowane w każdej jurysdykcji obejmują wszelkie wymogi określane przez organy zawodowe i regulacyjne.

b) Rzecznicy patentowi, licencjonowani specjaliści ds. własności przemysłowej i licencjonowani specjaliści ds. własności intelektualnej (część CPC 879, 861, 8613)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BG, CY, EE i LT: Do świadczenia usług rzecznika patentowego wymagane jest obywatelstwo EOG lub Szwajcarii.

DE: Członkami stowarzyszenia zawodowego, uprawnionymi do świadczenia usług rzecznika patentowego w Niemczech w odniesieniu do prawa krajowego, mogą zostać wyłącznie prawnicy specjalizujący się w prawie patentowym posiadający niemieckie uprawnienia. Zagraniczni prawnicy patentowi mogą świadczyć usługi prawne w zakresie prawa zagranicznego, o ile posiadają udowodnioną wiedzę specjalistyczną, a do świadczenia usług prawnych w Niemczech niezbędna jest rejestracja. Zagraniczni prawnicy patentowi (posiadający kwalifikacje spoza EOG i Szwajcarii) nie mogą założyć spółki z krajowymi prawnikami patentowymi.

Zagraniczni prawnicy patentowi (spoza EOG i Szwajcarii) mogą mieć obecność handlową wyłącznie w formie Patentanwalts-GmbH lub Patentanwalt-AG i mogą nabywać wyłącznie udziały mniejszościowe.

EE, FI i HU: Do świadczenia usług rzecznika patentowego wymagane jest miejsce zamieszkania w państwie członkowskim EOG, a w EE - miejsce stałego zamieszkania.

ES i PT: Do świadczenia usług licencjonowanego specjalisty ds. własności przemysłowej wymagane jest obywatelstwo EOG.

IE: Do świadczenia usług rzecznika patentowego lub prawnika ds. własności intelektualnej wymagane jest miejsce stałego zamieszkania w EOG, obecność handlowa w EOG oraz spełnienie ustawowych wymogów w zakresie wykształcenia i kwalifikacji zawodowych. Zgodnie z wymogami dotyczącymi formy prawnej co najmniej jeden z dyrektorów, partnerów, kierowników lub pracowników spółki musi być zarejestrowany jako rzecznik patentowy lub rzecznik ds. własności intelektualnej w Irlandii. Działalność transgraniczna wymaga obywatelstwa EOG i obecności handlowej w EOG, posiadania głównego miejsca prowadzenia działalności w państwie członkowskim EOG, kwalifikacji na podstawie prawa państwa członkowskiego EOG.

SI: Posiadacz zarejestrowanych praw (patenty, znaki towarowe, chronione wzory), który nie jest rezydentem w Słowenii, musi mieć rzecznika patentowego lub rzecznika ds. znaków towarowych i wzorów, który jest rezydentem w Słowenii, głównie do celów doręczania dokumentów, powiadomień itp.

Środki:

BG: art. 4 rozporządzenia w sprawie przedstawicieli ds. własności intelektualnej.

CY: ustawa o adwokaturze (rozdział 2), zmieniona ustawami nr 42 z 1961 r., 20 z 1963 r., 46 z 1970 r., 40 z 1975 r., 55 z 1978 r., 71 z 1981 r., 92 z 1983 r., 98 z 1984 r., 17 z 1985 r., 52 z 1985 r., 9 z 1989 r., 175 z 1991 r., 212 z 1991 r., 9(I) z 1993 r., 56(I) z 1993 r., 83(I) z 1994 r., 76(I) z 1995 r., 103(I) z 1996 r., 79(I) z 2000 r., 31(I) z 2001 r., 41(I) z 2002 r., 180(I) z 2002 r., 117(I) z 2003 r., 130(I) z 2003 r., 199(I) z 2004 r., 264 (I) z 2004 r., 21(I) z 2005 r., 65(I) z 2005 r., 124(I) z 2005 r., 158(I) z 2005 r., 175(I) z 2006 r., 117(I) z 2007 r., 103(I) z 2008 r., 109(I) z 2008 r., 11(I) z 2009 r., 130(I) z 2009 r., 4(I) z 2010 r., 65(I) z 2010 r., 14(I) z 2011 r., 144(I) z 2011 r., 116(I) z 2012 r. oraz 18(Ι) z 2013 r.

DE: § 52e, § 52 f, § 154a und § 154 b Patentanwaltsordnung (PAO).

EE: Patendivoliniku seadus (ustawa o rzecznikach patentowych) § 2, § 14.

ES: Ley 11/1986, de 20 de marzo, de Patentes de Invención y Modelos de utilidad, art. 155-157.

FI: Tavaramerkkilaki (ustawa o znakach towarowych) (7/1964);

ustawa o zatwierdzonych rzecznikach do spraw własności przemysłowej (22/2014) oraz

Laki kasvinjalostajanoikeudesta (ustawa o prawie do ochrony odmian roślin) 1279/2009; Mallioikeuslaki (ustawa o zarejestrowanych wzorach) 221/1971.

HU: ustawa XXXII z 1995 r. o rzecznikach patentowych.

IE: art. 85 i 86 Trade Marks Act 1996, z późniejszymi zmianami;

art. 51 Trade Marks Rules 1996, z późniejszymi zmianami;

art. 106 i 107 Patent Act 1992, z późniejszymi zmianami oraz

Register of Patent Agent Rules S.I. 580 z 2015 r.

LT: ustawa o znakach towarowych z dnia 10 października 2000 r. - nr VIII-1981;

ustawa o wzorach z dnia 7 listopada 2002 r. - nr IX-1181;

ustawa patentowa z dnia 18 stycznia 1994 r. - nr I-372;

ustawa w sprawie ochrony prawnej topografii układów scalonych z dnia 16 czerwca 1998 r. oraz

rozporządzenie o rzecznikach patentowych, zatwierdzone zarządzeniem rządu Republiki Litewskiej w dniu 20 maja 1992 r. - nr 362 (ostatnio zmienione w dniu 8 listopada 2004 r. - nr 1410).

PT: dekret z mocą ustawy 15/95, zmieniony ustawą 17/2010, Portaria 1200/2010, art. 5 oraz Portaria 239/2013 oraz

ustawa 9/2009.

SI: Zakon o industrijski lastnini (ustawa o własności przemysłowej), Uradni list RS, št. 51/06 - uradno prečiščeno besedilo in 100/13 (Dziennik Ustaw Republiki Słowenii, nr 51/06 - oficjalna wersja skonsolidowana oraz 100/13).

c) Usługi w zakresie księgowości oraz prowadzenia ksiąg rachunkowych (CPC 8621 inne niż usługi audytu, 86213, 86219, 86220)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

AT: W austriackim przedsiębiorstwie udziały kapitałowe i prawa głosu zagranicznych księgowych posiadających kwalifikacje zgodnie z prawem swojego kraju pochodzenia nie mogą przekraczać 25 %. Usługodawca musi posiadać biuro lub siedzibę w EOG (CPC 862).

FR: Świadczenie usług w dziedzinie rachunkowości i księgowości przez zagranicznego usługodawcę jest uzależnione od decyzji Ministra Gospodarki, Finansów i Przemysłu w porozumieniu z Ministrem Spraw Zagranicznych. Świadczenie usług wyłącznie przez SEL (anonyme, à responsabilité limitée ou en commandite par actions), AGC (Association de gestion et comptabilité) lub SCP (Société civile professionnelle) (CPC 86213, 86219, 86220).

IT: Do wpisu do rejestru zawodowego, niezbędnego do świadczenia usług rachunkowo-księgowych, wymagane jest miejsce stałego zamieszkania lub prowadzenia działalności (CPC 86213, 86219, 86220).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

CY: Dostęp jest ograniczony do osób fizycznych. Wymagane zezwolenie, uwarunkowane przeprowadzeniem testu potrzeb ekonomicznych. Główne kryteria: sytuacja w zakresie zatrudnienia w danym podsektorze. Stowarzyszenia zawodowe (spółki osobowe) między osobami fizycznymi są dozwolone.

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

SI: Do świadczenia usług rachunkowo-księgowych wymagana jest siedziba w Unii Europejskiej (CPC 86213, 86219, 86220).

Środki:

AT: Wirtschaftstreuhandberufsgesetz (ustawa o zawodzie biegłego rewidenta i audytora, BGBl. I Nr. 58/1999), § 12, § 65, § 67, § 68 (1) 4 oraz

Bilanzbuchhaltungsgesetz (BibuG), BGBL. I Nr. 191/2013, §§ 7, 11, 28.

CY: ustawa 42(I)/2009.

FR: Ordonnance 45-2138 du 19 septembre 1945, articles 3, 7, 7 ter, 7 quinquies, 27 et 42 bis.

IT: dekret legislacyjny 139/2005 oraz

ustawa 248/2006.

SI: ustawa o audycie (ZRev-2), Dziennik Ustaw Republiki Słowenii nr 65/2008;

ustawa o spółkach (ZGD-1), Dziennik Ustaw Republiki Słowenii nr 42/2006 oraz

ustawa o usługach na rynku wewnętrznym, Dziennik Ustaw Republiki Słowenii nr 21/10.

d) Usługi audytu (CPC - 86211, 86212 inne niż usługi w zakresie księgowości i prowadzenia ksiąg rachunkowych)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - traktowanie narodowe:

UE: Właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej mogą uznać równoważność kwalifikacji audytora będącego obywatelem Japonii lub państwa trzeciego w celu zezwolenia mu na działalność w charakterze biegłego rewidenta na terytorium Unii Europejskiej z zastrzeżeniem wzajemności (CPC 8621).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku:

BG: Zastosowanie mogą mieć niedyskryminujące wymogi dotyczące formy prawnej.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla i organy zarządzające i nadzorcze oraz w odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

SK: Wyłącznie przedsiębiorstwo, w którym przynajmniej 60 % udziałów kapitałowych lub praw głosu zarezerwowane jest dla obywateli Słowacji lub państwa członkowskiego Unii Europejskiej, może zostać upoważnione do przeprowadzania audytów na Słowacji.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

AT: W austriackim przedsiębiorstwie udziały kapitałowe i prawa głosu zagranicznych audytorów, posiadających kwalifikacje zgodnie z prawem swojego kraju pochodzenia, nie mogą przekraczać 25 %. Usługodawca musi posiadać biuro lub siedzibę w EOG.

DE: Firmy audytorskie ("Wirtschaftsprüfungsgesellschaften") mogą przyjmować tylko formy prawne dopuszczalne w Unii Europejskiej i EOG. Spółki jawne i spółki komandytowe można uznać za "Wirtschaftsprüfungsgesellschaften", jeżeli wpisano je do rejestru handlowego jako spółki handlowe ze względu na ich działalność powierniczą, art. 27 WPO. Biegli rewidenci z państw trzecich zarejestrowani zgodnie z art. 134 WPO mogą jednak prowadzić ustawowe badanie rocznych sprawozdań finansowych lub przygotowywać skonsolidowane sprawozdania finansowe spółki z siedzibą poza Unią Europejską, której zbywalne papiery wartościowe znajdują się w obrocie na rynku regulowanym.

DK: Świadczenie usług ustawowych kontroli wymaga zatwierdzenia jako biegły rewident w Danii. Do zatwierdzenia takiego wymagane jest miejsce stałego zamieszkania w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub EOG. Prawa głosu audytorów i firm audytorskich niezatwierdzonych zgodnie z przepisami rozporządzenia wdrażającego ósmą dyrektywę Rady 84/253/EWG z dnia 10 kwietnia 1984 r. wydaną na podstawie art. 54 ust. 3 lit. g) Traktatu w sprawie zatwierdzania osób odpowiedzialnych za dokonywanie ustawowych kontroli nie mogą przekraczać 10 % wszystkich praw głosu.

FI: W fińskiej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością oraz w spółkach, które są zobowiązane do przeprowadzenia audytu, przynajmniej jeden audytor musi posiadać miejsce stałego zamieszkania w EOG. Audytorem może być wyłącznie audytor posiadający licencję lokalną lub firma audytorska posiadająca licencję lokalną.

FR: W przypadku ustawowych kontroli: świadczenie usług poprzez jakąkolwiek formę spółki z wyjątkiem SNC (Société en nom collectif) i SCS (Société en commandite simple).

HR: Usługi audytu mogą świadczyć wyłącznie osoby prawne z siedzibą w Chorwacji lub osoby fizyczne zamieszkałe w Chorwacji.

SE: Usługi w zakresie ustawowego audytu mogą świadczyć wyłącznie audytorzy zatwierdzeni w Szwecji i firmy audytorskie zarejestrowane w Szwecji; zastosowanie ma wymóg miejsca stałego zamieszkania w EOG lub Szwajcarii. Tytuły "zatwierdzonego audytora" i "upoważnionego audytora" mogą być wykorzystywane wyłącznie przez audytorów zatwierdzonych lub upoważnionych w Szwecji. Audytorzy spółdzielczych stowarzyszeń gospodarczych i niektórych innych przedsiębiorstw, którzy nie są certyfikowanymi lub zatwierdzonymi księgowymi, muszą posiadać miejsce stałego zamieszkania w EOG, chyba że rząd lub organ rządowy wyznaczony przez rząd w danej sprawie zdecyduje inaczej.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - traktowanie narodowe:

ES: Biegli rewidenci muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Niniejsze zastrzeżenie nie ma zastosowania do audytu spółek spoza Unii Europejskiej notowanych na hiszpańskim rynku regulowanym.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

CY: Dostęp jest ograniczony do osób fizycznych. Wymagane zezwolenie, uwarunkowane przeprowadzeniem testu potrzeb ekonomicznych. Główne kryteria: sytuacja w zakresie zatrudnienia w danym podsektorze. Stowarzyszenia zawodowe (spółki osobowe) między osobami fizycznymi są dozwolone.

PL: Do świadczenia usług audytu wymagana jest siedziba w Unii Europejskiej. Zastosowanie mają wymogi dotyczące formy prawnej.

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BE: Do prowadzenia działalności zawodowej, w ramach której przechowywane będą akta, dokumenty i związana z nimi korespondencja, wymagana jest siedziba w Belgii oraz by co najmniej jeden administrator lub kierownik w danym przedsiębiorstwie był zatwierdzonym biegłym rewidentem.

SI: Wymagana obecność handlowa. Jednostka audytorska z państwa trzeciego może posiadać udziały w słoweńskiej firmie audytorskiej lub tworzyć spółki osobowe pod warunkiem, że na mocy prawa kraju, w którym jednostka ta jest zarejestrowana, słoweńskie spółki audytorskie mogą posiadać udziały lub tworzyć spółki osobowe w tym kraju. Wymóg stałego miejsca zamieszkania w Słowenii dla co najmniej jednego członka zarządu spółki audytorskiej z siedzibą w Słowenii.

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

IT: Do świadczenia usług audytorskich przez osoby fizyczne wymagane jest stałe miejsce zamieszkania we Włoszech.

LT: Do świadczenia usług audytu wymagane jest posiadanie siedziby w EOG.

Środki:

UE: dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz dyrektywa 2006/43/WE w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych.

AT: Wirtschaftstreuhandberufsgesetz (ustawa o zawodzie biegłego rewidenta i audytora, BGBl. I Nr. 58/1999), § 12, § 65, § 67, § 68 (1) 4.

BE: ustawa z dnia 22 lipca 1953 r. w sprawie powołania Instytutu Biegłych Rewidentów i organizacji nadzoru publicznego nad zawodem audytora, skoordynowana dnia 30 kwietnia 2007 r.

BG: ustawa o niezależnym audycie finansowym.

CY: ustawa o audytorach i obowiązkowym badaniu rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych z 2009 r. (ustawa 42(I)/2009), zmieniona ustawą nr 163(I) z 2013 r.

DE: Handelsgesetzbuch, HGB (kodeks handlowy;) Wirtschaftsprüferordnung, WPO (zarządzenie o biegłych rewidentach).

DK: Revisorloven (duńska ustawa o zatwierdzonych audytorach i firmach audytorskich), ustawa nr 468 z dnia 17 czerwca 2008 r.

ES: Ley 22/2015, de 20 de julio, de Auditoría de Cuentas (nowa ustawa o audycie: ustawa 22/2015 o usługach audytowych).

FI: Tilintarkastuslaki (ustawa o audycie) (459/2007), ustawy sektorowe wymagające korzystania z usług audytorów posiadających lokalne uprawnienia.

FR: Ordonnance 45-2138 du 19 septembre 1945, articles 3, 7, 7 ter, 7 quinquies, 27 et 42 bis.

HR: ustawa o audycie (Dziennik Ustaw 146/05, 139/08, 144/12), art. 3.

IT: dekret legislacyjny 58/1998, art. 155, 158 oraz 161;

dekret Prezydenta Republiki 99/1998 oraz

dekret legislacyjny 39/2010, art. 2.

LT: ustawa o audycie z dnia 15 czerwca 1999 r. - nr VIII -1227 (nowa wersja z dnia 3 lipca 2008 r. - nr X-1676).

PL: ustawa z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie, podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym, Dz.U. z 2017, poz. 1089.

SE: Revisorslagen (ustawa o audytorach) (2001:883);

Revisionslag (ustawa o audycie) (1999:1079);

Aktiebolagslagen (ustawa o spółkach) (2005:551);

Lag om ekonomiska föreningar (ustawa o spółdzielczych stowarzyszeniach gospodarczych) (1987:667) oraz

pozostałe, określające wymogi dotyczące korzystania z usług zatwierdzonych audytorów.

SI: ustawa o audycie (ZRev-2), Dziennik Ustaw Republiki Słowenii nr 65/2008; oraz

ustawa o spółkach (ZGD-1), Dziennik Ustaw Republiki Słowenii nr 42/2006.

SK: ustawa nr 423/2015 o badaniu ustawowym.

e) Usługi doradztwa podatkowego (CPC 863, z wyjątkiem usług doradztwa prawnego i usług w zakresie reprezentacji prawnej w sprawach podatkowych, które uważa się za usługi prawne)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

AT: W austriackim przedsiębiorstwie udziały kapitałowe i prawa głosu zagranicznych doradców podatkowych, posiadających kwalifikacje zgodnie z prawem swojego kraju pochodzenia, nie mogą przekraczać 25 %. Usługodawca musi posiadać biuro lub siedzibę w EOG.

BG: Od doradców podatkowych wymagane jest obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

CY: Dostęp jest ograniczony do osób fizycznych. Wymagane zezwolenie, uwarunkowane przeprowadzeniem testu potrzeb ekonomicznych. Główne kryteria: sytuacja w zakresie zatrudnienia w danym podsektorze. Stowarzyszenia zawodowe (spółki osobowe) między osobami fizycznymi są dozwolone.

FR: Świadczenie usług wyłącznie przez SEL (anonyme, à responsabilité limitée ou en commandite par actions) lub SCP (Société civile professionnelle).

IT: Wymóg stałego miejsca zamieszkania.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - traktowanie narodowe:

HU: Do świadczenia usług doradztwa podatkowego, w zakresie, w jakim usługi te są świadczone przez osobę fizyczną przebywającą na terytorium Węgier, wymagane jest miejsce stałego zamieszkania w EOG.

Środki:

AT: Wirtschaftstreuhandberufsgesetz (ustawa o zawodzie biegłego rewidenta i audytora, BGBl. I Nr. 58/1999), § 12, § 65, § 67, § 68 (1) 4.

BG: ustawa o rachunkowości;

ustawa o niezależnym audycie finansowym;

ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz

ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych.

CY: ustawa 42(I)/2009.

FR: Ordonnance 45-2138 du 19 septembre 1945, art. 3, 7, 7 ter, 7 quinquies, 27 i 42 bis.

HU: ustawa XCII z 2003 r. w sprawie zasad opodatkowania oraz

dekret nr 45/2017 (22.12) Ministra Gospodarki Narodowej w sprawie rejestracji i okresowego szkolenia doradców podatkowych, specjalistów podatkowych oraz dyplomowanych specjalistó podatkowych.

IT: dekret legislacyjny 139/2005 oraz

ustawa 248/2006.

f) Usługi architektoniczne, urbanistyczne, inżynieryjne i zintegrowane usługi inżynieryjne (CPC 8671, 8672, 8673, 8674)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku:

FR: Architekt może otworzyć działalność we Francji tylko w celu świadczenia usług architektonicznych w jednej z następujących form prawnych (w sposób niedyskryminujący): SA et SARL (sociétés anonymes, à responsabilité limitée), EURL (Entreprise unipersonnelle à responsabilité limitée), SCP (en commandite par actions), SCOP (Société coopérative et participative), SELARL (société d'exercice libéral à responsabilité limitée), SELAFA (société d'exercice libéral à forme anonyme), SELAS (société d'exercice libéral) lub SAS (Société par actions simplifiée), albo indywidualnie bądź jako wspólnik w firmie architektonicznej (CPC 8671).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BG: Jeżeli dany projekt architektoniczny lub inżynieryjny ma istotne znaczenie na poziomie krajowym lub regionalnym, zagraniczni inwestorzy muszą działać w ramach spółki z inwestorami miejscowymi lub jako ich podwykonawcy (CPC 8671, 8672, 8673). Specjaliści zagraniczni muszą posiadać co najmniej dwa lata doświadczenia w dziedzinie budownictwa. Do świadczenia usług w zakresie planowania urbanistycznego i architektury krajobrazu (CPC 8674) wymagane jest obywatelstwo EOG.

CY: Do świadczenia usług architektonicznych, urbanistycznych, inżynieryjnych i zintegrowanych usług inżynieryjnych (CPC 8671, 8672, 8673, 8674) wymagane jest obywatelstwo cypryjskie i stałe miejsce zamieszkania na Cyprze.

HU: Do świadczenia następujących usług, w zakresie, w jakim usługi te są świadczone przez osobę fizyczną przebywającą na terytorium Węgier, wymagane jest miejsce stałego zamieszkania w EOG: usługi architektoniczne, inżynieryjne (dotyczy tylko absolwentów odbywających staż), zintegrowane usługi inżynieryjne i usługi w zakresie architektury krajobrazu (CPC 8671, 8672, 8673, 8674).

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

CZ: Wymagane miejsce stałego zamieszkania w EOG.

HR: Projekt lub plan opracowany przez zagranicznego architekta, inżyniera lub urbanistę musi zostać zatwierdzony przez upoważnioną osobę fizyczną lub prawną w Chorwacji pod względem zgodności z chorwackim prawem (CPC 8671, 8672, 8673, 8674).

IT: Do wpisu do rejestru zawodowego, niezbędnego do świadczenia usług architektonicznych i inżynieryjnych, wymagane jest miejsce stałego zamieszkania lub prowadzenia działalności we Włoszech (CPC 8671, 8672, 8673, 8674).

SK: Do rejestracji w izbie zawodowej, która jest niezbędna do świadczenia usług architektonicznych i inżynieryjnych, wymagane jest miejsce stałego zamieszkania w EOG (CPC 8671, 8672, 8673, 8674).

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - traktowanie narodowe:

BE: Świadczenie usług architektonicznych obejmuje kontrolę i wykonanie robót (CPC 8671, 8674). Zagraniczni architekci posiadający zezwolenie w swoim państwie przyjmującym i pragnący okazjonalnie wykonywać swój zawód w Belgii są zobowiązani do uzyskania uprzedniego zezwolenia rady Izby Adwokackiej na obszarze geograficznym, na którym zamierzają wykonywać swoją działalność.

Środki:

BE: ustawa z dnia 20 lutego 1939 r. w sprawie ochrony tytułu i zawodu architekta oraz

ustawa z dnia 26 czerwca 1963 r. ustanawiająca Izbę Architektów, zasady etyki zawodowej z dnia 16 grudnia 1983 r. ustanowione przez radę krajową Izby Architektów (zatwierdzone art. 1 dekretu królewskiego z dnia 18 kwietnia 1985 r., M.B. z dnia 8 maja 1985 r.)

BG: ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym;

ustawa o izbie budownictwa oraz

ustawa o izbach architektów i inżynierów projektowych.

CY: ustawa 41/1962

ustawa 224/1990 oraz

ustawa 29(i)2001.

CZ: ustawa nr 360/1992 Coll. o wykonywaniu zawodu licencjonowanego architekta i licencjonowanego inżyniera oraz technika pracującego w dziedzinie konstrukcji budynków.

FR: Loi 90-1258 relative à l'exercice sous forme de société des professions libérales;

Décret 95-129 du 2 février 1995 relatif à l'exercice en commun de la profession d'architecte sous forme de société en participation;

Décret 92-619 du 6 juillet 1992 relatif à l'exercice en commun de la profession d'architecte sous forme de société d'exercice libéral à responsabilité limitée SELARL, société d'exercice libéral à forme anonyme SELAFA, société d'exercice libéral en commandite par actions SELCA oraz

Loi 77-2 du 3 janvier 1977, art. 12, 13, 14.

HR: ustawa o działalności w zakresie architektury i inżynierii w ramach planowania przestrzennego i budownictwa (Dziennik Ustaw 152/08, 49/11, 25/13) oraz

ustawa o planowaniu przestrzennym z dnia 12 grudnia 2013 r. (011-01/13-01/291).

HU: ustawa LVIII z 1996 r. w sprawie izb zawodowych architektów i inżynierów.

IT: dekret królewski 2537/1925 w sprawie zawodu architekta i inżyniera; ustawa 1395/1923 oraz

dekret Prezydenta Republiki (D.P.R.) 328/2001.

SK: ustawa 138/1992 o architektach i inżynierach, art. 3, 15, 15a, 17a i 18a.

Zastrzeżenie nr 3 - Zawody regulowane (zawody związane z opieką zdrowotną i sprzedażą detaliczną produktów farmaceutycznych)

Sektor - podsektor	Zawody regulowane - usługi medyczne (w tym usługi psychologów) i stomatologiczne; położne, personel pielęgniarski, fizjoterapeuci i personel paramedyczny; usługi weterynaryjne; sprzedaż detaliczna produktów leczniczych, medycznych i ortopedycznych i inne usługi świadczone przez farmaceutów
Klasyfikacja gospodarcza:	CPC 9312, 93191, 932, 63211
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Najwyższe uprzywilejowanie
	Kadra kierownicza wyższego szczebla i członkowie organów zarządzających i nadzorczych
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
Szczebel władzy:	UE / państwo członkowskie (o ile nie określono inaczej)

Opis:

a) Usługi medyczne, stomatologiczne, położnicze, pielęgniarskie, fizjoterapeutyczne i paramedyczne (CPC 852, 9312, 93191)

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

IT: Do świadczenia usług psychologa wymagane jest obywatelstwo Unii Europejskiej; cudzoziemcy mogą uzyskać zezwolenie na wykonywanie zawodu na zasadzie wzajemności (część CPC 9312).

Środki:

IT: ustawa 56/1989 w sprawie zawodu psychologa.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

CY: Do świadczenia usług medycznych, stomatologicznych, położniczych, pielęgniarskich, fizjoterapeutycznych i paramedycznych wymagane jest obywatelstwo cypryjskie i miejsce stałego zamieszkania na Cyprze.

Środki:

CY: ustawa o rejestracji lekarzy (rozdział 250);

ustawa o rejestracji stomatologów (rozdział 249);

ustawa 75(I)/2013 - podolodzy;

ustawa 33(I)/2008 - fizycy medyczni;

ustawa 34(I)/2006 - terapeuci zajęciowi;

ustawa 9(I)/1996 - technicy dentystyczni;

ustawa 68(I)/1995 - psycholodzy;

ustawa 16(I)/1992; ustawa 23(I)/2011 - radiolodzy/radioterapeuci;

ustawa 31(I)/1996 - dietetycy / specjaliści do spraw żywienia;

ustawa 140/1989 - fizykoterapeuci oraz

ustawa 214/1988 - pielęgniarze i pielęgniarki.

DE (dotyczy także instytucji rządowych na szczeblu regionalnym): Rejestracja zawodowa może zostać objęta ograniczeniami geograficznymi, obowiązującymi zarówno obywateli, jak i cudzoziemców.

Lekarze (w tym psychologowie, psychoterapeuci i dentyści) muszą zarejestrować się w regionalnych stowarzyszeniach lekarzy lub lekarzy dentystów (kassenärztliche lub kassenzahnärztliche Vereinigungen), jeżeli chcą leczyć pacjentów objętych ustawowym ubezpieczeniem zdrowotnym. Rejestracja ta może podlegać ograniczeniom ilościowym opartym na regionalnym podziale lekarzy. Ograniczenie to nie ma zastosowania do dentystów. Rejestracja jest konieczna tylko dla lekarzy uczestniczących w publicznym systemie ubezpieczeń zdrowotnych. Możliwe jest nałożenie niedyskryminacyjnych ograniczeń dotyczących formy prawnej wymaganej do świadczenia przedmiotowych usług (§ 95 SGB V).

W przypadku usług medycznych, dentystycznych i położniczych dostęp jest ograniczony wyłącznie do osób fizycznych. Zastosowanie mogą mieć wymogi dotyczące siedziby.

Usługi telemedycyny mogą być świadczone tylko w ramach leczenia pierwszego kontaktu obejmującego wcześniejszą osobistą konsultację z lekarzem. Liczba usługodawców w dziedzinie ICT (technologie informacyjno-komunikacyjne) może być ograniczona w celu zapewnienia interoperacyjności, zgodności i niezbędnych norm bezpieczeństwa. Ograniczenie to stosuje się w sposób niedyskryminujący (CPC 9312, 93191).

Środki:

Bundesärzteordnung (federalne rozporządzenie lekarskie);

Gesetz über die Ausübung der Zahnheilkunde;

Gesetz über die Berufe des Psychologischen Psychotherapeuten und des Kinder- und Jugendlichenpsychotherapeuten (ustawa w sprawie świadczenia usług psychoterapii z 16.7.1998);

Gesetz über die berufsmäßige Ausübung der Heilkunde ohne Bestallung;

Gesetz über den Beruf der Hebamme und des Entbindungspflegers;

Gesetz über die Berufe in der Krankenpflege;

§ 7. Absatz 3 Musterberufordnung fuer Aerzte (model niemieckiego kodeksu zawodowego lekarzy);

§ 95, § 99 i kolejne, SGB V (kodeks socjalny nr V), ustawowe ubezpieczenie zdrowotne;

§ 1. Absatz 2 and Absatz 5 Hebammengesetz (kodeks położnych), § 291b SGB V (kodeks socjalny nr V) w sprawie świadczenia usług e-zdrowia;

Heilberufekammergesetz des Landes Baden-Württemberg in der Fassung of 16. 03. 1995 (GBl. BW z 17.05.1995 S. 314);

Gesetz über die Berufsausübung, die Berufsvertretungen und die Berufsgerichtsbarkeit der Ärzte, Zahnärzte, Tierärzte, Apotheker sowie der Psychologischen Psychotherapeuten und der Kinder- und Jugendlichenpsychotherapeuten (Heilberufe-Kammergesetz - HKaG) in Bayern z 06.02.2002 (BAY GVBl 2002, s. 42)

Gesetz über die Kammern und die Berufsgerichtsbarkeit der Ärzte, Zahnärzte, Apotheker, Psychologischen Psychotherapeuten und Kinder- und Jugendpsychotherapeuten (Berliner Kammergesetz) z 04.09.1978 (Berliner GVBl. s. 1937, rev. s. 1980)

§ 31. Heilberufsgesetz Brandenburg (HeilBerG) z 28.04.2003;

Bremisches Gesetz über die Berufsvertretung, die Berufsausübung, die Weiterbildung und die Berufsgerichtsbarkeit der Ärzte, Zahnärzte, Psychotherapeuten, Tierärzte und Apotheker (Heilberufsgesetz - HeilBerG) z 12.05.2005;

§ 29. Heilberufsgesetz (HeilBG NRW) z 09.05.2000;

§ 20. Heilberufsgesetz (HeilBG Rheinland-Pfalz) z 07.02.2003;

Gesetz über Berufsausübung, Berufsvertretungen und Berufsgerichtsbarkeit der Ärzte, Zahnärzte, Tierärzte, Apotheker sowie der Psychologischen Psychotherapeuten und der Kinder und Jugendlichenpsychotherapeuten im Freistaat (Sächsisches Heilberufekammergesetz - SächsHKaG) z 24.05.1994 (SächsGVBl., s. 935);

Gesetz über die öffentliche Berufsvertretung, die Berufspflichten, die Weiterbildung und die Berufsgerichtsbarkeit der Ärzte/ Ärztinnen, Zahnärzte/ Zahnärztinnen, psychologischen Psychotherapeuten/ Psychotherapeutinnen und Kinder-und Jugendlichenpsychotherapeuten/-psychotherapeutinnen, Tierärzte/Tierärztinnen und Apotheker/Apothekerinnen im Saarland (Saarländisches Heilberufekammergesetz - SHKG) z 19.11.2007 oraz

Thüringer Heilberufegesetz vom 29 Januar 2002 (GVBl 2002, 125).

b) Usługi weterynaryjne (CPC 932)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe:

PL: Do celów wykonywania zawodu lekarza weterynarii na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatele państw spoza Unii Europejskiej muszą zdać egzamin w języku polskim zorganizowany przez Izby Lekarsko-Weterynaryjne.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

FR: Do świadczenia usług weterynaryjnych wymagane jest obywatelstwo EOG, jednak od wymogu obywatelstwa można odstąpić na zasadzie wzajemności. Formy prawne dostępne dla przedsiębiorstwa świadczącego usługi weterynaryjne są ograniczone do trzech rodzajów spółek: SEP (Société en participation); SCP (Société civile professionnelle) i SEL (Société d'exercice liberal).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

CY: Wymóg obywatelstwa i statusu rezydenta w odniesieniu do świadczenia usług weterynaryjnych.

EL: Do świadczenia usług weterynaryjnych wymagane jest obywatelstwo EOG lub Szwajcarii.

ES: Warunkiem wykonywania zawodu jest członkostwo w stowarzyszeniu zawodowym, do którego wymagane jest posiadanie obywatelstwa UE, jednak warunek ten może zostać uchylony na mocy dwustronnego porozumienia zawodowego. Świadczenie usług weterynaryjnych jest ograniczone do osób fizycznych.

HR: Transgraniczne usługi weterynaryjne w Chorwacji mogą świadczyć wyłącznie osoby fizyczne i prawne posiadające siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej do celów prowadzenia działalności weterynaryjnej. Praktykę weterynaryjną w Republice Chorwacji mogą ustanowić wyłącznie obywatele Unii Europejskiej.

HU: Do członkostwa w węgierskiej Izbie Lekarsko-Weterynaryjnej, niezbędnego do świadczenia usług weterynaryjnych, wymagane jest obywatelstwo EOG. Zezwolenie na założenie działalności uwarunkowane jest testem potrzeb ekonomicznych. Główne kryteria: sytuacja na rynku pracy w sektorze.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

CZ: Do świadczenia usług weterynaryjnych wymagana jest fizyczna obecność na terytorium kraju.

DE (dotyczy także instytucji rządowych na szczeblu regionalnym): Świadczenie usług weterynaryjnych ograniczone jest do osób fizycznych. Usługi telemedycyny mogą być świadczone tylko w ramach leczenia pierwszego kontaktu obejmującego wcześniejszą osobistą konsultację z weterynarzem.

DK i NL: Świadczenie usług weterynaryjnych ograniczone jest do osób fizycznych.

IE: Świadczenie usług weterynaryjnych ograniczone jest do osób fizycznych i spółek osobowych.

IT i PT: Do świadczenia usług weterynaryjnych wymagane jest miejsce stałego zamieszkania w danym kraju.

LV: Świadczenie usług weterynaryjnych ograniczone jest do osób fizycznych.

SI: Transgraniczne usługi weterynaryjne w Słowenii mogą świadczyć wyłącznie osoby fizyczne i prawne posiadające siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej do celów prowadzenia działalności weterynaryjnej.

SK: Do wpisu do rejestru zawodowego, niezbędnego do wykonywania zawodu, niezbędne jest posiadanie miejsca stałego zamieszkania w EOG. Świadczenie usług weterynaryjnych jest ograniczone do osób fizycznych.

UK: Świadczenie usług weterynaryjnych ograniczone jest do osób fizycznych i spółek osobowych. Do przeprowadzania zabiegów weterynaryjnych wymagana jest fizyczna obecność. Praktykowanie zawodu lekarza weterynarii jest zarezerwowane dla lekarzy weterynarii będących członkami izby lekarsko-weterynaryjnej Royal College of Veterinary Surgeons (RCVS).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - traktowanie narodowe:

AT: Usługi weterynaryjne mogą świadczyć wyłącznie obywatele państwa członkowskiego EOG. Z wymogu obywatelstwa zwolnieni są obywatele państwa niebędącego członkiem EOG, jeżeli istnieje umowa między Unią Europejską a tym państwem zapewniająca traktowanie narodowe w odniesieniu do inwestycji i handlu transgranicznego w zakresie usług weterynaryjnych.

Środki:

AT: Tierärztegesetz (ustawa o weterynarii), BGBl. Nr. 16/1975, §3 (2) (3).

CY: ustawa 169/1990.

CZ: ustawa nr 166/1999 Coll. (ustawa weterynaryjna), §58-63, 39 oraz

ustawa nr 381/1991 Coll. (w sprawie czeskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej), pkt 4.

DE: Federalny kodeks w sprawie zawodu lekarza weterynarii (Bundes- Tierärzteordnung in der Fassung der Bekanntmachung vom 20. November 1981 (BGBl. I S. 1193).

Poziom regionalny:

Ustawy w sprawie izb lekarskich krajów związkowych (Heilberufs- und Kammergesetze der Länder) oraz (oparte na nich) Badenia-Wirtembergia, Gesetz über das Berufsrecht und die Kammern der Ärzte, Zahnärzte, Tierärzte, Apotheker, Psychologischen Psychotherapeuten sowie der Kinder- und Jugendlichenpsychotherapeuten (Heilberufe-Kammergesetz - HBKG) in der Fassung vom 16.03.1995;

Bawaria, Gesetz über die Berufsausübung, die Berufsvertretungen und die Berufsgerichtsbarkeit der Ärzte, Zahnärzte, Tierärzte, Apotheker sowie der Psychologischen Psychotherapeuten und der Kinder- und Jugendlichenpsychotherapeuten (Heilberufe-Kammergesetz - HKaG) in der Fassung der Bekanntmachung vom 06.02.2002;

Berlin, Gesetz über die Kammern und die Berufsgerichtsbarkeit der Ärzte, Zahnärzte, Tierärzte, Apotheker, Psychologischen Psychotherapeuten und Kinder- und Jugendlichenpsychotherapeuten (Berliner Kammergesetz) in der Fassung vom 04.091978 (GVBl. S. 1937);

Brandenburgia, Heilberufsgesetz (HeilBerG) vom 28.04.2003 (GVBl.I/03, Nr. 07, S.126);

Brema, Gesetz über die Berufsvertretung, die Berufsausübung, die Weiterbildung und die Berufsgerichtsbarkeit der Ärzte, Zahnärzte, Psychotherapeuten, Tierärzte und Apotheker (Heilberufsgesetz - HeilBerG) vom 12.05.2005, (Brem. GBl. S. 149);

Hamburg, Hamburgisches Kammergesetz für die Heilberufe (HmbKGH) vom 14.12.2005 zum Ausgangs- oder Titeldokument (HmbGVBl. 2005, S. 495);

Hesja, Gesetz über die Berufsvertretungen, die Berufsausübung, die Weiterbildung und die Berufsgerichtsbarkeit der Ärzte, Zahnärzte, Tierärzte, Apotheker, Psychologischen Psychotherapeuten und Kinder- und Jugendlichenpsychotherapeuten (Heilberufsgesetz) in der Fassung vom 07.02.2003;

Meklemburgia-Pomorze Przednie, Heilberufsgesetz (HeilBerG) vom 22.01.1993 (GVOBl. M-V 1993, S. 62);

Dolna Saksonia, Kammergesetz für die Heilberufe (HKG) in der Fassung vom 08.12.2000;

Nadrenia Północna-Westfalia, Heilberufsgesetz NRW (HeilBerg) vom 9. Mai 2000 (GV. NRW. 2000 S. 403ff.);

Nadrenia-Palatynat, Heilberufsgesetz (HeilBG) vom 20.10.1978;

Kraj Saary, Gesetz Nr. 1405 über die öffentliche Berufsvertretung, die Berufspflichten, die Weiterbildung und die Berufsgerichtsbarkeit der Ärzte/Ärztinnen, Zahnärzte/Zahnärztinnen, Tierärzte/Tierärztinnen und Apotheker/Apothekerinnen im Saarland (Saarländisches Heilberufekammergesetz - SHKG) vom 11.03.1998;

Saksonia, Gesetz über Berufsausübung, Berufsvertretungen und Berufsgerichtsbarkeit der Ärzte, Zahnärzte, Tierärzte, Apotheker sowie der Psychologischen Psychotherapeuten und der Kinder- und Jugendlichenpsychotherapeuten im Freistaat Sachsen (Sächsisches Heilberufekammergesetz - SächsHKaG) vom 24.05.1994;

Saksonia-Anhalt, Gesetz über die Kammern für Heilberufe Sachsen-Anhalt (KGHB-LSA) vom 13.07.1994 (GVBl. LSA 1994, S. 832);

Szlezwik-Holsztyn, Gesetz über die Kammern und die Berufsgerichtsbarkeit für die Heilberufe (Heilberufekammergesetz - HBKG) vom 29. Februar 1996

Turyngia, Thüringer Heilberufegesetz (ThürHeilBG) in der Fassung der Bekanntmachung vom 29.01.2002 (GVBl 2002, S. 125) oraz

kodeksy etyki zawodowej Izb Lekarsko-Weterynaryjnych (Berufsordnungen der Kammern)

DK: ustawa nr 1149 z dnia 12 września 2015 w sprawie lekarzy weterynarii.

EL: dekret prezydencki 38/2010, decyzja ministerialna 165261/IA/2010 (Dziennik Ustaw 2157/B).

ES: Real Decreto 126/2013, de 22 de febrero, por el que se aprueban los Estatutos Generales de la Organización Colegial Veterinaria Española, art. 62 i 64.

FR: Code rural et de la pêche maritime articles L241-1; L241-2; L241-2-1.

HR: ustawa weterynaryjna (Dziennik Ustaw 41/07, 55/11), art. 89, 106.

HU: ustawa CXXVII z 2012 r. w sprawie węgierskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej oraz w sprawie warunków świadczenia usług weterynaryjnych.

IE: ustawa o gabinetach weterynaryjnych z 2005 r.

IT: dekret legislacyjny C.P.S. 233/1946 art. 7-9 oraz

dekret Prezydenta Republiki (DPR) 221/1950, pkt 7.

LV: ustawa o medycynie weterynaryjnej.

NL: Wet op de uitoefening van de diergeneeskunde 1990 (WUD).

PL: ustawa z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych.

PT: dekret z mocą ustawy 368/91 (statut Izby Lekarsko-Weterynaryjnej).

SI: Pravilnik o priznavanju poklicnih kvalifikacij veterinarjev (przepisy regulujące uznawanie kwalifikacji zawodowych lekarzy weterynarii), Uradni list RS, št. (Dziennik Ustaw nr) 71/2008, 7/2011, 59/2014 in 21/2016, ustawa o usługach na rynku wewnętrznym, Dziennik Ustaw Republiki Słowenii nr 21/2010.

SK: ustawa 442/2004 w sprawie prywatnych lekarzy weterynarii oraz izby lekarsko-weterynaryjnej, art. 2.

UK: Veterinary Surgeons Act (1966).

c) Sprzedaż detaliczna produktów leczniczych, medycznych i ortopedycznych i inne usługi świadczone przez farmaceutów (CPC 63211)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla i członkowie organów zarządzających i nadzorczych:

AT: Sprzedaż detaliczna produktów leczniczych i szczególnych towarów medycznych może odbywać się wyłącznie w aptekach. Do prowadzenia apteki wymagane jest obywatelstwo państwa członkowskiego EOG lub Konfederacji Szwajcarskiej. Dzierżawcy i osoby zarządzające apteką muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego EOG lub Konfederacji Szwajcarskiej.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

EL: Do prowadzenia apteki wymagane jest obywatelstwo Unii Europejskiej.

FR: Do prowadzenia apteki wymagane jest obywatelstwo EOG lub Konfederacji Szwajcarskiej. Zagraniczni farmaceuci mogą uzyskać pozwolenie na założenie działalności w ramach corocznie ustanawianych kontyngentów.

HU: Do prowadzenia apteki wymagane jest obywatelstwo EOG.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

CY: Do sprzedaży detalicznej produktów leczniczych, medycznych i ortopedycznych oraz do innych usług świadczonych przez farmaceutów (CPC 63211) zastosowanie ma wymóg obywatelstwa.

DE: Do otrzymania licencji farmaceuty lub otwarcia apteki prowadzącej sprzedaż detaliczną produktów leczniczych i niektórych produktów medycznych wymagane jest miejsce stałego zamieszkania w Niemczech. Obywatele innych państw i osoby, które nie zdały niemieckiego egzaminu na farmaceutę, mogą otrzymać tylko licencję umożliwiającą przejęcie apteki, która funkcjonuje od co najmniej trzech lat. Całkowita liczba aptek na osobę jest ograniczona do jednej apteki oraz najwyżej trzech oddziałów. Tylko osoby fizyczne mogą świadczyć usługi sprzedaży detalicznej produktów leczniczych i szczególnych produktów medycznych.

EL: Tylko osoby fizyczne będące licencjonowanymi farmaceutami oraz spółki założone przez osoby będące licencjonowanymi farmaceutami mogą świadczyć usługi sprzedaży detalicznej produktów leczniczych i szczególnych produktów medycznych.

FR: Na otwarcie apteki należy uzyskać zgodę, a obecność handlowa obejmująca sprzedaż detaliczną produktów leczniczych na odległość za pośrednictwem usług społeczeństwa informacyjnego musi przyjąć jedną z następujących form prawnych dozwolonych na mocy prawa krajowego w sposób niedyskryminujący: anonyme, à responsabilité limitée ou en commandite par actions (SEL), société en noms collectifs (SNC) lub SARL.

IT: Wykonywać zawód mogą wyłącznie osoby fizyczne wpisane do rejestru oraz osoby prawne w formie spółek osobowych, pod warunkiem że wszyscy wspólnicy w spółce są farmaceutami wpisanymi do rejestru. Wpis do rejestru zawodowego farmaceutów wymaga obywatelstwa państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub miejsca stałego zamieszkania i wykonywania zawodu we Włoszech. Cudzoziemcy posiadający odpowiednie kwalifikacje mogą zostać wpisani do rejestru, jeżeli są obywatelami jednego z państw, z którymi Włochy zawarły specjalne porozumienie umożliwiające im wykonywanie zawodu na zasadzie wzajemności (D. Lgsl. CPS 233/1946 art. 7-9 oraz D.P.R. 221/1950 pkt 3 i 7). Otwarcie lub ponowne otwarcie apteki jest dozwolone po przeprowadzeniu publicznego postępowania konkursowego. W postępowaniu tym mogą uczestniczyć jedynie obywatele państwa członkowskiego Unii Europejskiej wpisani do rejestru farmaceutów ("albo").

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

ES: Tylko osoby fizyczne będące licencjonowanymi farmaceutami mogą świadczyć usługi sprzedaży detalicznej produktów leczniczych i szczególnych produktów medycznych. Żaden farmaceuta nie może otrzymać więcej niż jednej licencji.

ES, HR, HU, IT i PT: Zezwolenie na założenie działalności uwarunkowane jest testem potrzeb ekonomicznych. Główne kryteria: liczba mieszkańców i gęstość zaludnienia na danym obszarze.

LU: Tylko osoby fizyczne mogą świadczyć usługi sprzedaży detalicznej produktów leczniczych i szczególnych produktów medycznych.

MT: Wydawanie zezwoleń na prowadzenie apteki podlega określonym ograniczeniom. Jedna osoba nie może posiadać więcej niż jednego zezwolenia wydanego na jej nazwisko w żadnej miejscowości (rozporządzenie 5(1) w ramach rozporządzeń Pharmacy Licence Regulations (LN279/07)), z wyjątkiem przypadku, gdy w odniesieniu do danej miejscowości nie złożono innych wniosków (rozporządzenie 5(2) w ramach rozporządzeń Pharmacy Licence Regulations (LN279/07)).

PT: W spółkach handlowych, w których kapitał jest reprezentowany przez udziały, udziały te powinny być imienne. Jedna osoba nie może jednocześnie, bezpośrednio ani pośrednio, posiadać ani prowadzić więcej niż czterech aptek ani zarządzać więcej niż czterema aptekami.

SI: Sieć aptek w Słowenii składa się z publicznych punktów aptecznych będących własnością gmin oraz prywatnych aptek posiadających koncesję (których większościowym udziałowcem musi być zawodowy farmaceuta). Sprzedaż wysyłkowa produktów leczniczych na receptę jest zabroniona.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe:

LV: W celu rozpoczęcia niezależnej praktyki w aptece zagraniczny farmaceuta lub asystent farmaceuty, wykształcony w państwie, które nie jest państwem członkowskim Unii Europejskiej lub państwem członkowskim EOG, musi przepracować co najmniej rok w aptece pod nadzorem farmaceuty.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BG i EE: Sprzedaż detaliczna produktów leczniczych i szczególnych towarów medycznych może odbywać się wyłącznie w aptekach.

BG: Sprzedaż wysyłkowa produktów leczniczych jest zabroniona. Farmaceuta musi być stałym rezydentem. Kierownikami aptek muszą być wykwalifikowani farmaceuci; farmaceuta może kierować tylko jedną apteką, w której sam pracuje. Liczba aptek, które może posiadać jedna osoba, jest ograniczona.

EE: Sprzedaż wysyłkowa produktów leczniczych oraz wysyłanie pocztą lub przesyłką kurierską produktów leczniczych zamówionych przez internet są zabronione. Zezwolenie na założenie działalności uwarunkowane jest testem potrzeb ekonomicznych. Główne kryteria: gęstość zaludnienia na danym obszarze.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

SK: Do otrzymania licencji farmaceuty lub otwarcia apteki prowadzącej sprzedaż detaliczną produktów leczniczych i niektórych produktów medycznych wymagane jest miejsce stałego zamieszkania na Słowacji.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku:

DK: Tylko osoby fizyczne, które uzyskały licencję farmaceuty od duńskiego Urzędu ds. Zdrowia i Leków, mogą świadczyć usługi sprzedaży detalicznej produktów leczniczych i szczególnych produktów medycznych.

Środki:

AT: Apothekengesetz (ustawa farmaceutyczna), RGBl. nr 5/1907 z późniejszymi zmianami, §§ 3, 4, 12; Arzneimittelgesetz (ustawa o lekach), BGBl. nr 185/1983 z późniejszymi zmianami, §§ 57, 59, 59a oraz

Medizinproduktegesetz (ustawa o produktach leczniczych), BGBl. nr 657/1996 z późniejszymi zmianami, § 99.

BG: ustawa o produktach leczniczych w medycynie ludzkiej, art. 146, 161, 195, 222, 228.

CY: ustawa w sprawie produktów farmaceutycznych i trucizn (rozdział 254).

DE: Apothekengesetz (niemiecka ustawa farmaceutyczna) § 2 ust. 2, § 11a;

Arzneimittelgesetz (niemiecka ustawa o lekach) § 43 ust. 1, § 73 ust. 1 nr 1a oraz

Medizinproduktegesetz, Verordnung zur Regelung der Abgabe von Medizinprodukten § 11 ust. 2 i 3.

DK: Apotekerloven (duńska ustawa farmaceutyczna) LBK nr 1040 z 03.09.2014 r.

EE: Ravimiseadus (ustawa o produktach leczniczych), RT I 2005, 2, 4; § 29 (2) oraz Tervishoiuteenuse korraldamise seadus (ustawa o organizacji usług zdrowotnych), RT I 2001, 50, 284.

EL: ustawa 5607/1932, zmieniona ustawami 1963/1991 oraz 3918/2011.

ES: Ley 16/1997, de 25 de abril, de regulación de servicios de las oficinas de farmacia (ustawa 16/1997, z 25 kwietnia, regulująca usługi farmaceutyczne), art. 2, 3.1 oraz

Real Decreto Legislativo 1/2015, de 24 de julio por el que se aprueba el Texto refundido de la Ley de garantías y uso racional de los medicamentos y productos sanitarios (Ley 29/2006).

FR: Code de la santé publique, articles L4221-1, L4221-13, L5125-10 oraz

Loi 90-1258 relative à l'exercice sous forme de société des professions libérales, modifiée par les lois 2001-1168 du 12 décembre 2001 et 2008-776 du 4 août 2008 (ustawa 90-1258 w sprawie wykonywania wolnych zawodów w ramach spółki) oraz Lois 2011-331 du 28 mars 2011 et 2015-990 du 6 août 2015.

HR: ustawa o opiece zdrowotnej (Dziennik Ustaw 150/08, 71/10, 139/10, 22/11, 84/11, 12/12, 70/12, 144/12).

HU: ustawa XCVIII z 2006 r. w sprawie przepisów ogólnych dotyczących niezawodnych i wykonalnych z gospodarczego punktu widzenia dostaw produktów leczniczych i pomocy medycznej oraz w sprawie dystrybucji produktów leczniczych.

IT: ustawa 362/1991, art. 1, 4, 7 i 9;

dekret legislacyjny CPS 233/1946, art. 7-9 oraz

dekret Prezydenta Republiki (D.P.R 221/1950, pkt 3 i 7).

LU: Loi du 4 juillet 1973 concernant le régime de la pharmacie (annex a043);

Règlement grand-ducal du 27 mai 1997 relatif à l'octroi des concessions de pharmacie (annex a041) oraz

Règlement grand-ducal du 11 février 2002 modifiant le règlement grand-ducal du 27 mai 1997 relatif à l'octroi des concessions de pharmacie (annex a017).

LV: ustawa farmaceutyczna, s. 38.

MT: Pharmacy Licence Regulations (LN279/07) wydane na mocy ustawy Medicines Act (Cap. 458).

PT: dekret z mocą ustawy 307/2007, art. 9, 14 i 15 oraz

zarządzenie 1430/2007.

SI: ustawa o usługach farmaceutycznych (Dziennik Ustaw Republiki Słowenii nr 85/2016) oraz

ustawa o produktach leczniczych (Dziennik Ustaw Republiki Słowenii nr 17/2014).

SK: ustawa 362/2011 o produktach leczniczych i wyrobach medycznych, art. 35a oraz

ustawa 578/2004 o dostawcach usług opieki zdrowotnej, pracownikach medycznych, organizacjach zawodowych.

Zastrzeżenie nr 4 - Usługi badawczo-rozwojowe

Sektor - podsektor	Usługi badawczo-rozwojowe (B+R)
Klasyfikacja gospodarcza:	CPC 851, 853
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
Szczebel władzy:	UE / państwo członkowskie (o ile nie określono inaczej)

Opis:

UE: W odniesieniu do finansowanych ze środków publicznych usług badawczo-rozwojowych korzystających z funduszy zapewnianych przez Unię Europejską na szczeblu Unii Europejskiej wyłączne prawa lub zezwolenia mogą zostać udzielone wyłącznie obywatelom państw członkowskich Unii Europejskiej oraz osobom prawnym z Unii Europejskiej mającym swoją statutową siedzibę, zarząd lub główne miejsce prowadzenia działalności w Unii Europejskiej (CPC 851, 853).

W odniesieniu do usług badawczo-rozwojowych finansowanych ze środków publicznych zapewnianych przez państwo członkowskie wyłączne prawa lub zezwolenia mogą zostać udzielone wyłącznie obywatelom danego państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz osobom prawnym z danego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, których główna siedziba znajduje się w tym państwie członkowskim (CPC 851, 853).

Niniejsze zastrzeżenie pozostaje bez uszczerbku dla wykluczenia udzielania zamówień lub dotacji przez Stronę na podstawie art. 8.14 ust. 2 lit. c) i e) oraz art. 8.12 ust. 5 i 6.

Środki:

UE: Wszystkie obecne i przyszłe programy ramowe Unii Europejskiej w dziedzinie badań i innowacji, w tym regulamin uczestnictwa w programie "Horyzont 2020" oraz zasady dotyczące wspólnych inicjatyw technologicznych (WIT), decyzje na podstawie art. 185 oraz Europejski Instytut Innowacji i Technologii, jak również istniejące i przyszłe krajowe, regionalne i lokalne programy badawcze.

Zastrzeżenie nr 5 - Usługi w zakresie nieruchomości

Sektor - podsektor	Usługi w zakresie nieruchomości
Klasyfikacja gospodarcza:	CPC 821, 822
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
Szczebel władzy:	UE / państwo członkowskie (o ile nie określono inaczej)

Opis:

CY: Do świadczenia usług w zakresie nieruchomości zastosowanie ma wymóg obywatelstwa i miejsca stałego zamieszkania.

CZ: Do uzyskania licencji niezbędnej do świadczenia usług w zakresie nieruchomości wymagane jest, w odniesieniu do osób fizycznych, miejsce stałego zamieszkania, a w odniesieniu do osób prawnych, miejsce prowadzenia przedsiębiorstwa w Republice Czeskiej.

PT: W odniesieniu do osób fizycznych obowiązuje wymóg miejsca stałego zamieszkania w EOG. W odniesieniu do osób prawnych obowiązuje wymóg siedziby statutowej w EOG.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

DK: Do celów świadczenia usług w zakresie nieruchomości przez osobę fizyczną przebywającą na terytorium Danii tytułu "pośrednika w obrocie nieruchomościami" mogą używać jedynie uprawnieni pośrednicy w obrocie nieruchomościami będący osobami fizycznymi, którzy zostali wpisani do rejestru pośredników w obrocie nieruchomościami Duńskiego Urzędu ds. Działalności Gospodarczej. Zgodnie z ustawą osoba ubiegająca się o wpis musi posiadać miejsce zamieszkania w Danii lub w Unii Europejskiej, EOG lub Szwajcarii.

ustawa o sprzedaży nieruchomości ma zastosowanie jedynie do świadczenia usług w zakresie nieruchomości na rzecz konsumentów. Ponadto ustawa o sprzedaży nieruchomości nie ma zastosowania do dzierżawy nieruchomości (CPC 822).

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

HR: Do świadczenia usług w zakresie nieruchomości wymagana jest obecność handlowa w EOG.

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie:

SI: W zakresie, w jakim Japonia umożliwia słoweńskim obywatelom i przedsiębiorstwom świadczenie usług pośredników w obrocie nieruchomościami, Słowenia umożliwi japońskim obywatelom i przedsiębiorstwom świadczenie usług pośredników w obrocie nieruchomościami na takich samych warunkach, jeżeli spełniają następujące wymogi: posiadają uprawnienia do prowadzenia działalności jako pośrednik w obrocie nieruchomościami w państwie pochodzenia, przedłożą odpowiednie dokumenty w sprawie niekaralności oraz są wpisane do rejestru pośredników w obrocie nieruchomościami w odpowiednim (słoweńskim) ministerstwie.

Środki:

CY: ustawa 71(1)/2010 o agentach nieruchomości.

CZ: ustawa o licencji handlowej.

DK: Lov om omsætning af fast ejendom, 2014 (ustawa o sprzedaży nieruchomości).

HR: ustawa o pośrednictwie w obrocie nieruchomościami (Dziennik Ustaw 107/07 oraz 144/12), art. 2.

PT: dekret z mocą ustawy 211/2004 (art. 3 i 25), zmieniony i ponownie ogłoszony dekretem z mocą ustawy 69/2011.

SI: ustawa o pośrednictwie w obrocie nieruchomościami.

Zastrzeżenie nr 6 - Usługi dla przedsiębiorstw

Sektor - podsektor	Usługi dla przedsiębiorstw - usługi wynajmu lub dzierżawy bez obsługi; usługi związane z usługami konsultacyjnymi w zakresie zarządzania; usługi badań i analiz technicznych; powiązane usługi konsultacji naukowych i technicznych; usługi związane z rolnictwem; usługi ochroniarskie; usługi pośrednictwa pracy; usługi tłumaczeń pisemnych i ustnych oraz pozostałe usługi dla przedsiębiorstw
Klasyfikacja gospodarcza:	ISIC Rev. 37, część CPC 612, część 621, część 625, 831, część 85990, 86602, 8675, 8676, 87201, 87202, 87203, 87204, 87205, 87206, 87209, 87901, 87902, 87909, 88, część 893
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Najwyższe uprzywilejowanie
	Kadra kierownicza wyższego szczebla i członkowie organów zarządzających i nadzorczych
Sekcja:	Inwestycje i transgraniczny handel usługami
Szczebel władzy:	UE / państwo członkowskie (o ile nie określono inaczej)

Opis:

a) Usługi wynajmu lub dzierżawy bez obsługi (CPC 83103, CPC 831)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

SE: W celu pływania pod szwedzką banderą w przypadku udziału podmiotów zagranicznych we własności statku konieczne jest wykazanie przewagi szwedzkich podmiotów gospodarczych. Przewaga szwedzkich podmiotów gospodarczych oznacza, że statek jest obsługiwany w Szwecji. Zagraniczne statki mogą uzyskać zwolnienie od tej zasady, jeśli są najmowane lub dzierżawione przez szwedzką osobę prawną w drodze umów czarteru bez załogi. Aby uzyskać zwolnienie, umowę czarteru bez załogi należy przedłożyć do szwedzkiej administracji morskiej oraz wykazać, że czarterujący ponosi pełną odpowiedzialność za eksploatację i załogę najmowanego lub dzierżawionego statku. Okres obowiązywania umowy powinien wynosić co najmniej od roku do dwóch lat (CPC 83103).

Środki:

SE: Sjölagen (prawo morskie) (1994:1009), rozdział 1, § 1.

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

SE: Podmioty świadczące usługi wynajmu lub leasingu samochodów osobowych i niektórych pojazdów terenowych (terrängmotorfordon) bez kierowcy, będących przedmiotem wynajmu lub leasingu przez okres krótszy niż jeden rok, są zobowiązane do wyznaczenia osoby odpowiedzialnej za zapewnienie m.in. prowadzenia działalności gospodarczej zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi oraz przestrzegania przepisów bezpieczeństwa drogowego. Osoba taka musi posiadać miejsce stałego zamieszkania w Szwecji (CPC 831).

Środki:

SE: Lag (1998:424) om biluthyrning (ustawa o wynajmie i leasingu samochodów).

b) Usługi wynajmu lub leasingu oraz inne usługi dla przedsiębiorstw związane z lotnictwem

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie:

UE: W przypadku wynajmu lub leasingu bez załogi statki powietrzne używane przez przewoźników lotniczych Unii Europejskiej podlegają stosownym wymogom w zakresie rejestracji. Umowa leasingu bez załogi, której stroną jest przewoźnik lotniczy z Unii Europejskiej, podlega wymogom określonym w unijnych lub krajowych przepisach dotyczących bezpieczeństwa lotniczego, na przykład obowiązkowi uzyskania uprzedniej zgody i innym warunkom mającym zastosowanie do używania statków powietrznych zarejestrowanych w państwach trzecich. Rejestracja może podlegać wymogowi, by statek powietrzny stanowił własność osoby fizycznej spełniającej szczególne kryteria obywatelstwa albo przedsiębiorstwa spełniającego szczególne kryteria dotyczące własności i kontroli kapitału (CPC 83104).

W przypadku usług komputerowego systemu rezerwacji (KSR), jeżeli dostawcy usług KSR prowadzący działalność poza Unią Europejską nie zapewniają przewoźnikom lotniczym z Unii Europejskiej traktowania równoważnego (tj. niedyskryminacyjnego) temu, jakie zapewnia się w Unii Europejskiej, lub jeżeli przewoźnicy lotniczy spoza Unii Europejskiej nie zapewniają dostawcom usług KSR z Unii Europejskiej traktowania równoważnego temu, jakie zapewnia się w Unii Europejskiej, to można przyjąć środki mające na celu zapewnienie równoważnego traktowania wobec, odpowiednio, przewoźników lotniczych spoza Unii Europejskiej ze strony dostawców usług KSR prowadzących działalność w Unii Europejskiej lub wobec dostawców usług KSR spoza Unii Europejskiej ze strony przewoźników lotniczych z Unii Europejskiej.

Środki:

UE: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 z dnia 24 września 2008 r. w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty (wersja przekształcona); rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 80/2009 z dnia 14 stycznia 2009 r. w sprawie kodeksu postępowania dla komputerowych systemów rezerwacji i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2299/89.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BE: Prywatne (cywilne) statki powietrzne należące do osób fizycznych, które nie są obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub EOG, mogą zostać zarejestrowane jedynie pod warunkiem, że osoby te posiadają miejsce zamieszkania lub pobytu w Belgii nieprzerwanie przez co najmniej rok. Prywatne (cywilne) statki powietrzne należące do zagranicznych osób prawnych, nieutworzonych zgodnie z prawem państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub EOG, mogą zostać zarejestrowane jedynie pod warunkiem, że osoby te posiadają siedzibę operacyjną, agencję lub oddział w Belgii nieprzerwanie przez co najmniej jeden rok (CPC 83104).

Środki:

BE: Arrêté Royal du 15 mars 1954 réglementant la navigation aérienne.

c) Usługi związane z usługami konsultacyjnymi w zakresie zarządzania - usługi arbitrażowe i pojednawcze (CPC 86602)

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

HU: Do prowadzenia działalności w zakresie mediacji (np. arbitrażu i postępowań pojednawczych) wymagane jest zezwolenie ministra odpowiedzialnego za wymiar sprawiedliwości; zezwolenie polega na wpisie do rejestru i może być udzielane wyłącznie osobom prawnym lub fizycznym posiadającym siedzibę lub miejsce stałego zamieszkania na Węgrzech.

Środki:

HU: ustawa LV z 2002 r. o mediacji.

d) Usługi w zakresie badań i analiz technicznych (CPC 8676)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

CY: Usługi chemików i biologów mogą być świadczone jedynie przez osoby posiadające obywatelstwo państw członkowskich Unii Europejskiej.

FR: Zawód biologa jest zastrzeżony dla osób fizycznych, przy czym wymagane jest obywatelstwo EOG.

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BG: Do świadczenia usług transgranicznych w zakresie badań i analiz technicznych wymagane jest posiadanie siedziby w Bułgarii zgodnie z bułgarską ustawą o prawie handlowym oraz wpis do rejestru handlowego.

W przypadku okresowych kontroli w celu potwierdzenia stanu technicznego pojazdów transportu drogowego osoba powinna być zarejestrowana zgodnie z bułgarską ustawą o prawie handlowym lub ustawą w sprawie niekomercyjnych osób prawnych albo zarejestrowana w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie EOG.

Badanie i analiza składu i czystości powietrza i wody mogą być prowadzone wyłącznie przez bułgarskie Ministerstwo Środowiska i Wody lub jego agencje we współpracy z Bułgarską Akademią Nauk.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie:

IT: W przypadku biologów, analityków chemicznych, agronomów i "periti agrari" wymagane jest miejsce stałego zamieszkania i wpis do rejestru zawodowego. Obywatele państw trzecich mogą zostać wpisani do rejestru na zasadzie wzajemności.

Środki:

BG: ustawa o produktowych wymogach technicznych;

ustawa pomiarowa;

ustawa w sprawie akredytacji krajowej organów ds. zgodności;

ustawa w sprawie czystego powietrza atmosferycznego oraz

ustawa wodna, zarządzenie N-32 dotyczące okresowej kontroli w celu potwierdzenia stanu technicznego pojazdów transportu drogowego.

CY: ustawa o rejestracji chemików z 1988 r. (ustawa 157/1988), zmieniona ustawami nr 24(I) z 1992 r. i 20(I) z 2004 r. oraz

ustawa 157/1988.

FR: Articles L 6213-1 à 6213-6 du Code de la Santé Publique.

IT: Biolodzy, analitycy chemiczni: ustawa 396/1967 o zawodzie biologa oraz dekret królewski 842/1928 w sprawie zawodu analityka chemicznego.

e) Powiązane usługi konsultacji naukowych i technicznych (CPC 8675)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie:

IT: Do wpisu do rejestru geologów wymagane jest miejsce stałego zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności we Włoszech; wpis do tego rejestru jest niezbędny do wykonywania zawodów geodety lub geologa w celu świadczenia usług związanych z poszukiwaniem i eksploatacją kopalni itp. Wymagane jest obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej; cudzoziemcy mogą jednak zostać wpisani do rejestru na zasadzie wzajemności.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BG: Odpowiednio wykwalifikowaną jednostką jest osoba (fizyczna lub prawna), która może wykonywać zadania związane z pomiarami katastralnymi, geodezją i kartografią. Osoba fizyczna prowadząca działalność w zakresie geodezji, pomiarów katastralnych oraz kartografii związanej z badaniem ruchów skorupy ziemskiej musi zamieszkiwać w EOG lub Szwajcarii oraz posiadać obywatelstwo jednego z państw EOG lub Szwajcarii.

CY: Do świadczenia stosownych usług wymagane jest obywatelstwo.

FR: Świadczenie usług kartograficznych: wyłącznie przez SEL (anonyme, à responsabilité limitée ou en commandite par actions), SCP (Société civile professionnelle), SA oraz SARL (sociétés anonymes, à responsabilité limitée). W przypadku inwestorów zagranicznych wymagane jest specjalne zezwolenie na świadczenie usług w zakresie eksploatacji i poszukiwań złóż.

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

HR: Podstawowe usługi w zakresie konsultingu geologicznego, geodezyjnego i górniczego oraz usługi powiązane z konsultingiem w zakresie ochrony środowiska na terytorium Chorwacji mogą być świadczone wyłącznie wspólnie z krajowymi osobami prawnymi lub za ich pośrednictwem.

Środki:

BG: ustawa o katastrze i rejestrze nieruchomości oraz

ustawa geodezyjna i kartograficzna.

CY: ustawa 224/1990.

FR: Loi 90-1258 relative à l'exercice sous forme de société des professions libérales, modifiée par les. lois 2001-1168 du 12 décembre 2001 et 2008-776 du 4 août 2008

HR: zarządzenie w sprawie wymogów dotyczących wydawania osobom prawnym pozwoleń na działalność w zakresie ochrony środowiska (Dziennik Ustaw nr 57/10), art. 32-35.

IT: Geolodzy: ustawa 112/1963, art. 2 i 5; D.P.R. 1403/1965, art. 1.

f) Usługi związane z rolnictwem (część CPC 88)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie:

IT: W przypadku biologów, analityków chemicznych, agronomów i "periti agrari" wymagane jest miejsce stałego zamieszkania i wpis do rejestru zawodowego. Obywatele państw trzecich mogą zostać wpisani do rejestru na zasadzie wzajemności.

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

PT: Zawody biologa, analityka chemicznego i agronoma mogą wykonywać wyłącznie osoby fizyczne.

Środki:

IT: Agronomowie: ustawa 3/1976 w sprawie zawodu agronoma ("Periti agrari"); ustawa 434/1968, zmieniona ustawą 54/1991.

PT: dekret z mocą ustawy 119/92;

ustawa 47/2011 oraz

dekret z mocą ustawy 183/98.

g) Usługi ochroniarskie (CPC 87302, 87303, 87304, 87305, 87309)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

EE: Do świadczenia usług w zakresie ochrony i usług dozoru zastosowanie ma wymóg miejsca stałego zamieszkania w Estonii.

IT: Do uzyskania zezwolenia niezbędnego do świadczenia usług ochrony i konwojowania przedmiotów wartościowych wymagane jest obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz miejsce stałego zamieszkania w Unii Europejskiej.

PT: Transgraniczne świadczenie usług ochroniarskich przez zagranicznych usługodawców nie jest dozwolone.

W odniesieniu do pracowników wyspecjalizowanych istnieje wymóg obywatelstwa.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

DK: Wymóg w zakresie miejsca zamieszkania dla osób ubiegających się o zezwolenie na świadczenie usług ochroniarskich, a także dla menedżerów i większości członków zarządu podmiotów prawnych ubiegających się o zezwolenie na prowadzenie usług ochroniarskich. Status rezydenta nie jest jednak wymagany, jeżeli możliwość świadczenia takich usług wynika z umów międzynarodowych lub decyzji wydanych przez Ministra Sprawiedliwości.

Środki:

DK: Lovbekendtgørelse 2016-01-11 nr. 112 om vagtvirksomhed.

EE: Turvaseadus (ustawa o bezpieczeństwie) § 21, § 43.

IT: ustawa o bezpieczeństwie publicznym (TULPS) 773/1931, art. 133-141; dekret królewski 635/1940, art. 257.

PT: ustawa 34/2013 oraz

zarządzenie 273/2013.

h) Usługi pośrednictwa pracy (CPC 87201, 87202, 87203, 87204, 87205, 87206, 87209)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe (dotyczy również regionalnego szczebla instytucji rządowych):

BE: Region Flamandzki: Spółka, której siedziba główna znajduje się poza EOG, musi udowodnić, że świadczy usługi pośrednictwa pracy w swoim państwie pochodzenia. Region Waloński: Aby świadczyć usługi pośrednictwa pracy, osoba prawna musi mieć określoną formę prawną (régulièrement constituée sous la forme d'une personne morale ayant une forme commerciale, soit au sens du droit belge, soit en vertu du droit d'un Etat membre ou régie par celuici, quelle que soit sa forme juridique). Spółka, której siedziba główna znajduje się poza EOG, musi wykazać, że spełnia warunki określone w dekrecie (np. dotyczące rodzaju osoby prawnej), oraz udowodnić, że świadczy usługi pośrednictwa pracy w swoim państwie pochodzenia. Wspólnota Niemieckojęzyczna: Spółka, której siedziba główna znajduje się poza EOG, musi udowodnić, że świadczy usługi pośrednictwa pracy w swoim państwie pochodzenia, oraz spełniać kryteria dopuszczenia określone we wspomnianym wyżej dekrecie (CPC 87202).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - traktowanie narodowe:

DE: Do uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności jako agencja pracy tymczasowej niezbędne jest obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub obecność handlowa w Unii Europejskiej (zgodnie z § 3 ust. 3-5 ustawy o agencjach pracy tymczasowej (Arbeitnehmerüberlassungsgesetz)). Federalne Ministerstwo Pracy i Spraw Społecznych może wydać rozporządzenie w sprawie pośrednictwa pracy i rekrutacji spoza Unii Europejskiej i EOG w określonych zawodach, np. w zawodach związanych ze zdrowiem i opieką (CPC 87201, 87202, 87203, 87204, 87205, 87206, 87209).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku:

ES: Przed rozpoczęciem działalności agencje pośrednictwa pracy mają obowiązek złożyć poświadczone oświadczenie potwierdzające spełnienie wymogów określonych w obowiązującym prawodawstwie (CPC 87201, 87202).

Środki:

BE: Region Flamandzki: Besluit van de Vlaamse Regering van 10 december 2010 tot uitvoering van het decreet betreffende de private arbeidsbemiddeling.

Region Waloński: Décret du 3 avril 2009 relatif à l'enregistrement ou à l'agrément des agences de placement (dekret z dnia 3 kwietnia 2009 r. w sprawie rejestracji agencji pośrednictwa pracy), art. 7 oraz

Arrêté du Gouvernement wallon du 10 décembre 2009 portant exécution du décret du 3 avril 2009 relatif à l'enregistrement ou à l'agrément des agences de placement (decyzja rządu Walonii z dnia 10 grudnia 2009 r. wdrażająca dekret z dnia 3 kwietnia 2009 r. w sprawie rejestracji agencji pośrednictwa pracy), art. 4.

Wspólnota Niemieckojęzyczna: Dekret über die Zulassung der Leiharbeitsvermittler und die Überwachung der privaten Arbeitsvermittler / Décret du 11 mai 2009 relatif à l'agrément des agences de travail intérimaire et à la surveillance des agences de placement privées, art. 6.

DE: § 1 and 3 Abs 5 Arbeitnehmerüberlassungsgesetz -AÜG § 292 SGB III§ 38 Beschäftigungsverordnung.

ES: Real Decreto-ley 8/2014, de 4 de julio, de aprobación de medidas urgentes para el crecimiento, la competitividad y la eficiencia (tramitado como Ley 18/2014, de 15 de octubre).

i) Usługi tłumaczeń pisemnych i ustnych (CPC 87905)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

BG: W przypadku oficjalnych tłumaczeń dostarczanych przez biura tłumaczeń wymagana jest umowa z Ministerstwem Spraw Zagranicznych.

CY: Do świadczenia usług oficjalnych tłumaczeń pisemnych i poświadczania dokumentów wymagany jest wpis do rejestru tłumaczy. Zastosowanie ma wymóg obywatelstwa.

HU: Oficjalne tłumaczenia, urzędowe poświadczenia tłumaczeń oraz uwierzytelnione kopie oficjalnych dokumentów sporządzonych w językach obcych mogą być wydawane wyłącznie przez węgierskie Krajowe Biuro Tłumaczeń i Uwierzytelniania (OFFI).

PL: Tłumaczem przysięgłym może być wyłącznie osoba fizyczna.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

FI: Tłumacze przysięgli muszą posiadać miejsce stałego zamieszkania na terenie EOG.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - traktowanie narodowe:

EE: Tłumacz przysięgły musi być obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

HR: Tłumacze przysięgli muszą posiadać obywatelstwo jednego z państw członkowskich EOG.

Środki:

BG: rozporządzenie dotyczące legalizacji, poświadczania i tłumaczenia dokumentów.

CY: ustawa o ustanawianiu, rejestracji i regulacji działalności tłumaczy przysięgłych w Republice Cypryjskiej.

EE: Vandetõlgi seadus § 2 (3), § 16, (ustawa o tłumaczach przysięgłych).

FI: Laki auktorisoiduista kääntäjistä (ustawa o tłumaczach przysięgłych) (1231/2007), s. 2(1))

HR: rozporządzenie w sprawie stałych tłumaczy sądowych (Dziennik Ustaw 88/2008), art. 2.

HU: dekret Rady Ministrów nr 24/1986 w sprawie urzędowych tłumaczeń pisemnych i ustnych.

PL: ustawa z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego (Dz.U. 2004 nr 273 poz. 2702), art. 2 ust. 1.

j) Pozostałe usługi dla przedsiębiorstw (część CPC 612, część 621, część 625, 87901, 87902, 88493, część 893, część 85990, 87909, ISIC 37)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku:

SE: Lombardy muszą mieć formę spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub oddziału (część CPC 87909).

Środki:

SE: ustawa lombardowa (1995:1000).

CZ: Upoważnione przedsiębiorstwo zajmujące się opakowaniami może świadczyć wyłącznie usługi związane ze zwrotem i odzyskiem opakowań; musi być osobą prawną zarejestrowaną w formie spółki akcyjnej (CPC 88493, ISIC 37).

Środki:

CZ: ustawa 477/2001 Coll. (ustawa opakowaniowa), pkt 16.

NL: Do świadczenia usług cechowania wymagana jest obecność handlowa w Niderlandach. Cechowanie wyrobów z metali szlachetnych jest obecnie objęte monopolem państwowym dwóch podmiotów niderlandzkich (część CPC 893).

Środki:

NL: Waarborgwet 1986.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

PT: Do świadczenia usług agencji inkasa i usług w zakresie oceny zdolności kredytowej wymagane jest obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej (CPC 87901, 87902).

Środki:

PT: ustawa 49/2004.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

CZ: Usługi aukcyjne podlegają wymogowi uzyskania licencji. Aby uzyskać licencję (na organizowanie dobrowolnych aukcji publicznych), przedsiębiorstwo musi być zarejestrowane w Republice Czeskiej, a osoba fizyczna musi uzyskać pozwolenie na pobyt, natomiast przedsiębiorstwo lub osoba fizyczna muszą być wpisane do rejestru handlowego w Republice Czeskiej (część CPC 612, część 621, część 625, część 85990).

Środki:

CZ: ustawa nr 455/1991 Coll.

ustawa o licencji handlowej oraz

ustawa nr 26/2000 Coll. - ustawa o aukcjach publicznych.

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

SE: Plan gospodarczy spółki budowlanej musi zostać poświadczony przez przynajmniej dwie osoby. Osoby te muszą być publicznie zatwierdzone przez odpowiednie organy w EOG (CPC 87909).

Środki:

SE: ustawa o spółdzielniach budowlanych (1991:614).

Zastrzeżenie nr 7 - Usługi komunikacyjne

Sektor - podsektor	Usługi komunikacyjne - usługi pocztowe i kurierskie
Klasyfikacja gospodarcza:	Część CPC 71235, część CPC 73210, część 751
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
Szczebel władzy:	UE / państwo członkowskie (o ile nie określono inaczej)

Opis:

Usługi pocztowe i kurierskie (część CPC 71235, część CPC 73210, część 751)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

UE: Organizacja umieszczania skrzynek pocztowych na publicznych drogach, emitowania znaczków pocztowych i świadczenia usługi przesyłek poleconych stosowanych w procedurach sądowych lub administracyjnych może zostać ograniczona zgodnie z ustawodawstwem krajowym. Systemy licencjonowania mogą być ustanawiane dla usług, dla których istnieje ogólny obowiązek świadczenia usługi powszechnej. Licencje te mogą być przedmiotem szczególnego obowiązku świadczenia usługi powszechnej lub wkładu finansowego na fundusz kompensacyjny.

Środki:

UE: dyrektywa 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług, zmieniona dyrektywą 2002/39/WE i dyrektywą 2008/06/WE.

Zastrzeżenie nr 8 - Usługi w zakresie dystrybucji

Sektor - podsektor	Usługi w zakresie dystrybucji - ogólne, wyrobów tytoniowych, napojów alkoholowych
Klasyfikacja gospodarcza:	CPC 3546, część 621, 6222, 631, część 632 Rodzaj zastrzeżenia: Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
Szczebel władzy:	UE / państwo członkowskie (o ile nie określono inaczej)

Opis:

a) Usługi w zakresie dystrybucji (CPC 3546, 631, 632 z wyjątkiem 63211, 63297, 62276, część 621)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku:

PT: Istnieje specjalny system zezwoleń dotyczących zakładania niektórych placówek handlu detalicznego i centrów handlowych. Dotyczy on centrów handlowych, których całkowita powierzchnia pod dzierżawę jest równa lub większa niż 8 000 m², oraz placówek detalicznych o powierzchni handlowej równej lub większej niż 2 000 m², jeśli placówki takie znajdują się poza centrami handlowymi. Główne kryteria: wkład do różnorodności ofert handlowych; ocena usług oferowanych konsumentom; jakość zatrudnienia oraz społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw; integracja w środowisku miejskim; wkład w rozwijanie ekoefektywności (CPC 631, 632 z wyjątkiem 63211, 63297).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

CY: Istnieje wymóg obywatelstwa w odniesieniu do przedstawicieli świadczących usługi dystrybucji produktów farmaceutycznych (CPC 62117).

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

LT: Dystrybucja materiałów pirotechnicznych podlega wymogowi uzyskania licencji. Licencję mogą uzyskać wyłącznie osoby prawne mające siedzibę w Unii Europejskiej (CPC 3546).

Środki:

CY: ustawa 74(i) 202.

LT: ustawa o nadzorze nad cywilnym obrotem materiałami pirotechnicznymi (z dnia 23 marca 2004 r. nr IX-2074).

PT: dekret z mocą ustawy nr 10/2015 z dnia 16 stycznia.

b) Dystrybucja tytoniu (część CPC 6222, 62228, część 6310, 63108)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

FR: Monopol państwa na hurtową i detaliczną sprzedaż wyrobów tytoniowych. Wymóg obywatelstwa dla sprzedawców wyrobów tytoniowych (buraliste) (część CPC 6222, część CPC 6310).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - traktowanie narodowe:

AT: O zezwolenie na prowadzenie działalności jako sprzedawca wyrobów tytoniowych mogą ubiegać się wyłącznie osoby fizyczne. Pierwszeństwo mają obywatele państwa członkowskiego EOG (CPC 63108).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

ES: Monopol państwa na sprzedaż detaliczną wyrobów tytoniowych. Założenie przedsiębiorstwa podlega wymogowi obywatelstwa państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Działalność jako sprzedawca wyrobów tytoniowych mogą prowadzić wyłącznie osoby fizyczne. Jeden sprzedawca wyrobów tytoniowych nie może otrzymać więcej niż jednej licencji (CPC 63108).

IT: Do dystrybucji i sprzedaży wyrobów tytoniowych konieczna jest licencja. Licencji udziela się w drodze procedury publicznej. Wydawanie licencji uwarunkowane jest testem potrzeb ekonomicznych. Główne kryteria: zaludnienie i gęstość rozmieszczenia istniejących punktów sprzedaży (część CPC 6222, część CPC 6310).

Środki:

AT: ustawa o monopolu tytoniowym z 1996 r., § 5 i § 27.

ES: ustawa 14/2013 z dnia 27 września 2014 r.

FR: Code général des impôts, art. 568 i art. 276-279 załącznika 2.

IT: dekret legislacyjny 184/2003;

ustawa 165/1962;

ustawa 3/2003;

ustawa 1293/1957;

ustawa 907/1942 oraz

dekret Prezydenta Republiki (D.P.R) 1074/1958.

c) Dystrybucja napojów alkoholowych (CPC 62226, 631)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

SE: Systembolaget AB ma państwowy monopol na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych, wina i piwa (z wyjątkiem piwa bezalkoholowego). Napoje alkoholowe to napoje o objętościowej zawartości alkoholu powyżej 2,25 %. W przypadku piwa limit objętościowej zawartości alkoholu wynosi 3,5 % (część CPC 631).

Środki:

SE: ustawa alkoholowa (2010:1622).

Zastrzeżenie nr 9 - Usługi w zakresie edukacji

Sektor - podsektor	Usługi w zakresie edukacji (finansowane ze środków prywatnych)
Klasyfikacja gospodarcza:	CPC 921, 922, 923, 924 Rodzaj zastrzeżenia: Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Kadra kierownicza wyższego szczebla i członkowie organów zarządzających i nadzorczych
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
Szczebel władzy:	UE / państwo członkowskie (o ile nie określono inaczej)

Opis:

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BG: Usługi szkolnictwa podstawowego i średniego finansowane ze środków prywatnych mogą być świadczone wyłącznie przez uprawnione bułgarskie przedsiębiorstwa (wymagana jest obecność handlowa). Bułgarskie przedszkola i szkoły posiadające udział zagraniczny mogą zostać założone lub przekształcone na wniosek stowarzyszeń lub korporacji lub przedsiębiorstw bułgarskich i zagranicznych osób fizycznych lub prawnych, należycie zarejestrowanych w Bułgarii, decyzją Rady Ministrów na wniosek ministra edukacji, młodzieży i nauki. Przedszkola i szkoły będące własnością kapitału zagranicznego mogą zostać założone lub przekształcone na wniosek zagranicznych podmiotów prawnych zgodnie z międzynarodowymi umowami i konwencjami i na mocy powyższych przepisów. Zagraniczne szkoły średnie nie mogą otwierać swoich oddziałów na terytorium Bułgarii. Zagraniczne szkoły średnie mogą otwierać wydziały, departamenty, instytuty i kolegia w Bułgarii wyłącznie w ramach struktury bułgarskich szkół średnich oraz we współpracy z nimi (CPC 921, 922).

SI: Szkoły podstawowe finansowane ze środków prywatnych mogą być zakładane wyłącznie przez słoweńskie osoby fizyczne lub prawne. Usługodawca musi ustanowić siedzibę statutową lub oddział (CPC 921).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku:

CZ i SK: Do wystąpienia o zgodę właściwych organów na prowadzenie instytucji szkolnictwa wyższego finansowanej ze środków prywatnych wymagane jest posiadanie siedziby w państwie członkowskim Unii Europejskiej. Niniejsze zastrzeżenie nie ma zastosowania do usług szkolnictwa technicznego i zawodowego na poziomie średnim (CZ CPC 92390, SK CPC 92).

ES i IT: Do otwarcia szkoły wyższej finansowanej ze środków prywatnych, która wydaje uznawane dyplomy lub przyznaje uznane stopnie naukowe, wymagane jest zezwolenie. Stosuje się test potrzeb ekonomicznych. Główne kryteria: zaludnienie i gęstość rozmieszczenia istniejących placówek.

ES: Procedura obejmuje uzyskanie opinii Parlamentu.

IT: Działalność taka prowadzona jest w oparciu o trzyletni program i wyłącznie włoskie osoby prawne mogą być uprawnione do wydawania dyplomów uznawanych przez państwo (CPC 923).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla i członkowie organów zarządzających i nadzorczych oraz w odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

EL: Właściciele i większość członków organów zarządzających i nadzorczych w szkołach podstawowych i średnich finansowanych ze środków prywatnych oraz nauczyciele szkół podstawowych i średnich finansowanych ze środków prywatnych muszą posiadać obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej (CPC 921, 922). Kształcenie na poziomie wyższym może być prowadzone wyłącznie przez samorządne instytucje będące osobami prawnymi prawa publicznego. Ustawa 3696/2008 umożliwia jednak mieszkańcom i podmiotom z siedzibą w Unii Europejskiej (osobom fizycznym lub prawnym) zakładanie prywatnych instytucji szkolnictwa wyższego wydających certyfikaty, które nie są uznawane za równoważne wyższemu wykształceniu (CPC 923).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

AT: Świadczenie usług kształcenia na poziomie wyższym finansowanych ze środków prywatnych w dziedzinie nauk stosowanych wymaga zezwolenia właściwego organu, tj. Rady Szkolnictwa Wyższego (Fachhochschulrat). Inwestor chcący oferować studia w dziedzinie nauk stosowanych musi prowadzić działalność, której podstawowym przedmiotem jest oferowanie studiów tego typu, oraz przedstawić ocenę potrzeb i badanie rynku w celu zatwierdzenia proponowanego programu studiów. Właściwe ministerstwo może odmówić wydania zezwolenia, jeżeli program zostanie uznany za niezgodny z interesem edukacyjnym kraju. Osoba starająca się o otwarcie prywatnej szkoły wyższej musi uzyskać zezwolenie właściwego organu (Austriackiej Rady Akredytacji). Właściwe ministerstwo może odmówić wydania zgody, jeżeli decyzja organu ds. akredytacji jest niezgodna z interesem edukacyjnym kraju (CPC 923).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

FR: Do nauczania w instytucji edukacyjnej finansowanej ze środków prywatnych wymagane jest posiadanie obywatelstwa państwa członkowskiego Unii Europejskiej (CPC 921, 922, 923). Obywatele Japonii mogą jednak uzyskać zezwolenie odpowiednich właściwych organów na nauczanie w instytucjach szkolnictwa podstawowego, średniego lub wyższego. Obywatele Japonii mogą również uzyskać zezwolenie odpowiednich właściwych organów na założenie i prowadzenie instytucji szkolnictwa podstawowego, średniego lub wyższego. Zezwoleń tego typu udziela się według uznania.

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

MT: Usługodawcy, którzy chcą świadczyć usługi szkolnictwa wyższego lub kształcenia dorosłych finansowane ze środków prywatnych, muszą uzyskać zezwolenie Ministerstwa Edukacji i Zatrudnienia. Decyzja o wydaniu zezwolenia może być uznaniowa (CPC 923, 924).

Środki:

AT: ustawa o kształceniu w wyższych szkołach kształcenia technicznego, BGBl I nr 340/1993, z późniejszymi zmianami, § 2; ustawa o uniwersytetach prywatnych, BGBl. I nr 74/2011 z późniejszymi zmianami, § 2 oraz

ustawa o zapewnianiu jakości w szkolnictwie wyższym, BGBl. nr 74/2011 z późniejszymi zmianami, § 25 (3).

BG: ustawa o edukacji publicznej, art. 12 oraz

ustawa o szkolnictwie wyższym, pkt 4 przepisów uzupełniających.

CZ: ustawa nr 111/1998, Coll. (ustawa o szkolnictwie wyższym), § 39 oraz

ustawa nr 561/2004 Coll. o edukacji przedszkolnej, szkolnictwie podstawowym, średnim, wyższym i zawodowym oraz pozostałych formach kształcenia (ustawa edukacyjna).

EL: Ustawy 682/1977, 284/1968, 2545/1940, dekret prezydencki 211/1994 zmieniony dekretem prezydenckim 394/1997, konstytucja Grecji, art. 16 ust. 5 oraz ustawa 3549/2007.

ES: Ley Orgánica 6/2001, de 21 de Diciembre, de Universidades (ustawa 6 / 2001 z dnia 21 grudnia o uniwersytetach), art. 4.

FR: Code de l'éducation, art. L 444-5, L 914-4, L 441-8, L 731-8, L 731-1 do 8.

IT: dekret królewski nr 1592/1933 (ustawa o szkolnictwie średnim);

ustawa nr 243/1991 (okazjonalnie wkłady ze środków publicznych na rzecz prywatnych uczelni wyższych);

uchwała CNVSU nr 20/2003 (CNVSU - Comitato nazionale per la valutazione del sistema universitario) oraz

dekret Prezydenta Republiki (D.P.R) 25/1998.

MT: Informacja prawna 296 z 2012 r.

SI: ustawa w sprawie organizacji i finansowania edukacji (Dziennik Ustaw Republiki Słowenii nr 12/1996), z późniejszymi zmianami, art. 40.

SK: ustawa nr 131 z dnia 21 lutego 2002 r. w sprawie szkolnictwa wyższego oraz zmian i uzupełnień do niektórych ustaw.

Zastrzeżenie nr 10 - Usługi środowiskowe

Sektor - podsektor	Usługi środowiskowe- przetwarzanie i recykling zużytych baterii i akumulatorów, starych samochodów i odpadów urządzeń elektrycznych i elektronicznych; usługi w zakresie ochrony powietrza i klimatu, usługi oczyszczania spalin
Klasyfikacja gospodarcza:	część CPC 9402, 9404
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
Szczebel władzy:	UE / państwo członkowskie (o ile nie określono inaczej)

Opis:

SK: Do przetwarzania i recyklingu zużytych baterii i akumulatorów, olei odpadowych, starych samochodów i odpadów urządzeń elektrycznych i elektronicznych wymagana jest rejestracja w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim EOG (wymóg siedziby) (część CPC 9402).

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

SE: Jedynie podmioty ustanowione w Szwecji lub posiadające w Szwecji siedzibę główną kwalifikują się do uzyskania akredytacji do przeprowadzania kontroli gazów spalinowych (CPC 9404).

Środki:

SE: ustawa o pojazdach (2002:574).

SK: ustawa 79/2015 o odpadach.

Zastrzeżenie nr 11 - Usługi finansowe

Sektor - podsektor	Usługi finansowe - ubezpieczenia i bankowość
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Kadra kierownicza wyższego szczebla i członkowie organów zarządzających i nadzorczych
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
Szczebel władzy:	UE / państwo członkowskie (o ile nie określono inaczej)

Opis:

a) Ubezpieczenia

BG: Działalność w zakresie ubezpieczeń emerytalnych musi być prowadzona w ramach spółki akcyjnej posiadającej licencję zgodnie z kodeksem ubezpieczeń społecznych i zarejestrowanej zgodnie z ustawą o prawie handlowym lub ustawodawstwem innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej (nie jest dozwolona forma oddziału). Osoby prawne niebędące rezydentami, zarejestrowane jako zakłady ubezpieczeń społecznych, komercyjne zakłady ubezpieczeń lub inne instytucje finansowe zgodnie ze swoim prawem krajowym, mogą być założycielami i udziałowcami zakładów ubezpieczeń emerytalnych, jeżeli okażą referencje bankowe od banków zagranicznych pierwszej klasy potwierdzone przez Narodowy Bank Bułgarii. Osoby fizyczne niebędące rezydentami nie mogą być założycielami ani udziałowcami zakładów ubezpieczeń emerytalnych. Dochód z dodatkowych, dobrowolnych funduszy emerytalnych oraz podobne przychody bezpośrednio związane z dobrowolnym ubezpieczeniem emerytalnym prowadzonym przez osoby zarejestrowane na podstawie ustawodawstwa innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, które mogą, zgodnie z odnośnym ustawodawstwem, prowadzić działania w zakresie dobrowolnych ubezpieczeń emerytalnych, nie podlegają opodatkowaniu zgodnie z procedurą ustanowioną w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Prezes zarządu, przewodniczący organu zarządzającego i nadzorczego, dyrektorzy wykonawczy i personel zarządzający muszą mieć stały adres zamieszkania lub pozwolenie na pobyt stały w Bułgarii.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

AT: Działalność promocyjna i pośrednictwo w imieniu spółki zależnej nieprowadzącej działalności na terytorium Unii Europejskiej lub oddziału niezarejestrowanego w AT (z wyjątkiem reasekuracji i retrocesji) są zabronione.

DE i LT: Świadczenie usług w zakresie ubezpieczeń bezpośrednich przez zakłady ubezpieczeń niemające siedziby w Unii Europejskiej wymaga utworzenia oddziału i uzyskania zezwolenia na jego prowadzenie.

DK: Żadne osoby ani przedsiębiorstwa (włączając zakłady ubezpieczeń) nie mogą w celach handlowych w DK uczestniczyć w realizacji ubezpieczeń bezpośrednich dla osób mających miejsce zamieszkania w DK, dla statków duńskich lub dla własności w DK, oprócz zakładów ubezpieczeń posiadających zezwolenia wydane zgodnie z prawem duńskim lub upoważnione przez właściwe organy duńskie.

PL: Pośrednicy ubezpieczeniowi muszą zarejestrować przedsiębiorstwo (nie jest dozwolona forma oddziału).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

AT: Aby otrzymać licencję na otwarcie oddziału, zagraniczni ubezpieczyciele muszą posiadać w swoim kraju pochodzenia formę prawną odpowiadającą spółce akcyjnej albo towarzystwu ubezpieczeń wzajemnych lub porównywalną do spółki akcyjnej albo towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych. Zarząd oddziału musi składać się z co najmniej dwóch osób fizycznych zamieszkałych w AT.

BG: Przed założeniem oddziału lub agencji w celu świadczenia usług ubezpieczeniowych zagraniczny ubezpieczyciel lub reasekurator musi posiadać zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie pochodzenia w tych samych grupach ubezpieczeń, w ramach których chce świadczyć usługi w BG. Wymóg w zakresie miejsca stałego zamieszkania obowiązuje członków personelu zarządzającego oraz organu nadzorczego zakładu ubezpieczeń lub reasekuracji i wszystkie osoby uprawnione do zarządzania zakładem ubezpieczeń lub reasekuracji lub reprezentowania zakładu ubezpieczeń lub reasekuracji.

ES: Przed założeniem oddziału lub agencji w Hiszpanii w celu obsługi niektórych grup ubezpieczeń zagraniczny ubezpieczyciel musi posiadać zezwolenie na prowadzenie działalności w tych samych grupach ubezpieczeń w państwie pochodzenia od przynajmniej pięciu lat.

PT: W celu założenia oddziału lub agencji zagraniczne zakłady ubezpieczeń muszą wykazać wcześniejsze doświadczenie operacyjne wynoszące co najmniej pięć lat.

PT, ES i BG: Tworzenie oddziałów bezpośrednich nie jest dozwolone w przypadku pośrednictwa ubezpieczeniowego, które zarezerwowane jest dla przedsiębiorstw utworzonych zgodnie z prawem państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku:

EL: Prawo przedsiębiorczości nie obejmuje tworzenia przedstawicielstw i innych stałych obecności zakładów ubezpieczeń, poza przypadkami, w których przedstawicielstwa te zakładane są jako agencje, oddziały lub siedziby główne.

W odniesieniu wyłącznie do traktowania narodowego;

SE: Przedsiębiorstwa prowadzące usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego, które to przedsiębiorstwa nie zostały zarejestrowane w Unii Europejskiej, mogą prowadzić działalność wyłącznie w formie oddziału.

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

IT: Do wykonywania zawodu aktuariusza wymagane jest obywatelstwo Unii Europejskiej, z wyjątkiem cudzoziemców, którzy mogą uzyskać zezwolenie na wykonywanie zawodu na zasadzie wzajemności.

SE: Świadczenie usług w zakresie ubezpieczeń bezpośrednich jest dopuszczalne wyłącznie poprzez usługodawcę świadczącego usługi ubezpieczeniowe posiadającego zezwolenie w Szwecji i pod warunkiem, że zagraniczny usługodawca i szwedzki zakład ubezpieczeń należą do tej samej grupy przedsiębiorstw lub zawarły umowę o współpracy.

Środki:

AT: ustawa o nadzorze ubezpieczeń, §5 (1) 3 (VAG), BGBI. nr 569/1978, § 1 (2).

BG: Kodeks ubezpieczeń, art. 12, 56-63, 65, 66 i 80 ust. 4.

DE: §§ 67-69 Versicherungsaufsichtsgesetz (VAG) dla wszystkich usług ubezpieczeniowych - ustawa wdrażająca dyrektywę Wypłacalność II, w związku z Luftverkehrs-Zulassungs-Ordnung (LuftVZO) § 105, wyłącznie w odniesieniu do obowiązkowego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej przewoźników lotniczych.

DK: Lov om finansiel virksomhed jf. lovbekendtgørelse 182 af 18. februar 2015.

EL: dekret legislacyjny 400/1970.

ES: Reglamento de Ordenación, Supervisión y Solvencia de Entidades Aseguradoras y Reaseguradoras (RD 1060/2015, de 20 de noviembre de 2015), art. 36.

IT: art. 29 kodeksu ubezpieczeń prywatnych (dekret legislacyjny nr 209 z dnia 7 września 2005 r.) oraz

ustawa nr 194/1942, art. 4 ustawa 4/1999 o rejestrze.

LT: ustawa o ubezpieczeniach, 18 września 2003 r., nr IX-1737, ostatnio zmieniona 15 września 2016 r. oraz

ustawa nr XIII-98.

PL: ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz.U. 2003 nr 124 poz. 1151) oraz

ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym (Dz.U. 2003 nr 124 poz. 1154) art. 16 i 31.

PT: dekret z mocą ustawy 94-B/98 art. 7 i rozdział I sekcja VI art. 34 ust. 6, 7 oraz dekret z mocą ustawy 144/2006 art. 7.

SE: Lag om försäkringsförmedling (ustawa o pośrednictwie ubezpieczeniowym) (2005:405) oraz

ustawa o ubezpieczycielach zagranicznych w Szwecji (1998:293).

b) Usługi bankowe i inne usługi finansowe

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

HU: Spółki spoza EOG mogą świadczyć usługi finansowe lub prowadzić działalność pomocniczą wobec usług finansowych wyłącznie za pośrednictwem oddziału w HU.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BG: Osoby, które zarządzają bankiem i go reprezentują, muszą być obecne osobiście w siedzibie zarządu banku. Instytucja finansowa musi mieć swoje główne miejsce prowadzenia działalności na terytorium Bułgarii.

HU: Organ zarządzający i nadzorczy instytucji kredytowej musi mieć co najmniej dwóch członków uznawanych za rezydentów zgodnie z przepisami dotyczącymi rynków walutowych i posiadających wcześniej miejsce stałego zamieszkania w HU przez co najmniej jeden rok.

Oddziały spółek spoza EOG zarządzających funduszami inwestycyjnymi nie mogą brać udziału w zarządzania europejskimi funduszami inwestycyjnymi i nie mogą świadczyć usług zarządzania aktywami na rzecz prywatnych funduszy emerytalno-rentowych.

RO: Uczestnikami rynku są osoby prawne utworzone jako spółki akcyjne zgodnie z przepisami prawa spółek. Alternatywnymi systemami obrotu może zarządzać operator systemu ustanowiony zgodnie z warunkami opisanymi powyżej lub firma inwestycyjna zatwierdzona przez CNVM.

SE: Założyciel banku oszczędnościowego musi być osobą fizyczną posiadającą miejsce stałego zamieszkania w państwie członkowskim EOG.

W odniesieniu wyłącznie do dostępu do rynku;

PT: Usługi w zakresie zarządzania funduszami emerytalnymi mogą być świadczone wyłącznie przez przedsiębiorstwa zarejestrowane w PT i wyspecjalizowane w tym celu oraz przez zakłady ubezpieczeń mające siedzibę w PT i upoważnione do podejmowania działalności związanej z ubezpieczeniami na życie lub przez podmioty upoważnione do zarządzania funduszami emerytalnymi w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej. Nie jest dozwolone tworzenie oddziałów bezpośrednich z państw niebędących członkami Unii Europejskiej.

SI: Plany emerytalne mogą być oferowane przez wspólny fundusz emerytalny (który nie jest osobą prawną i w związku z tym jest zarządzany przez zakład ubezpieczeń, bank lub towarzystwo emerytalne), towarzystwo emerytalne lub zakład ubezpieczeń. Ponadto plany emerytalne mogą być oferowane przez podmioty oferujące plany emerytalne założone zgodnie z przepisami obowiązującymi w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

IT: W celu uzyskania zezwolenia na zarządzanie systemem rozrachunku papierów wartościowych lub centralnym depozytem papierów wartościowych z siedzibą we Włoszech spółka musi być zarejestrowana we Włoszech (nie jest dozwolona forma oddziału). W przypadku instytucji zbiorowego inwestowania innych niż przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe ("UCITS") zharmonizowane w prawodawstwie Unii Europejskiej wymaga się, aby powiernik lub depozytariusz miał siedzibę we Włoszech lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej i posiadał oddział we Włoszech. Przedsiębiorstwa zarządzające funduszami inwestycyjnymi niezharmonizowane w prawodawstwie Unii Europejskiej muszą być również zarejestrowane we Włoszech (nie jest dozwolona forma oddziału). Wyłącznie banki, zakłady ubezpieczeń, przedsiębiorstwa inwestycyjne i zharmonizowane w prawodawstwie unijnym spółki zarządzające UCITS mające główną siedzibę w Unii Europejskiej oraz UCITS zarejestrowane we Włoszech mogą prowadzić działalność w zakresie zarządzania środkami funduszu emerytalnego. Prowadząc działalność związaną ze sprzedażą bezpośrednią, pośrednicy muszą korzystać z uprawnionych sprzedawców usług finansowych, zamieszkałych na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Przedstawiciele pośredników spoza Unii Europejskiej nie mogą prowadzić działalności mającej na celu świadczenie usług inwestycyjnych, w tym transakcji z użyciem środków własnych i na zlecenie klientów, emisji i gwarantowania emisji instrumentów finansowych (wymagana jest forma oddziału).

Środki:

BG: ustawa o instytucjach kredytowych, art. 2 i 17;

kodeks ubezpieczeń społecznych, art. 121e oraz

ustawa walutowa, art. 3.

HU: ustawa CCXXXVII z 2013 r. o instytucjach kredytowych i przedsiębiorstwach finansowych;

ustawa CCXXXVII z 2013 r. o instytucjach kredytowych i przedsiębiorstwach finansowych oraz

ustawa CXX z 2001 r. o rynku finansowym.

IT: dekret legislacyjny 58/1998, art. 1, 19, 28, 30-33, 38, 69 i 80;

wspólne rozporządzenie Banku Włoch i Włoskiej Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (CONSOB) z 22.2.1998 r., art. 3 i 41;

rozporządzenie Banku Włoch z 25.1.2005 r. oraz

rozporządzenie Włoskiej Komisji Papierów War tościowych i Giełd (CONSOB) 16190 z 29.10.2007 r., tytuł V, rozdział VII, sekcja II, art. 17-21, 78-81, 91-111.

PT: dekret z mocą ustawy 12/2006, zmieniony dekretem z mocą ustawy 180/2007; dekret z mocą ustawy 357-A/ 2007; rozporządzenie 7/2007-R, zmienione rozporządzeniem 2/2008-R; rozporządzenie 19/2008-R; rozporządzenie 8/2009.

RO: ustawa nr 297/2004 o rynkach kapitałowych, rozporządzenie CNVM (Comisia Nationala a Valorilor Mobiliare) nr 2/2006 w sprawie rynków regulowanych i alternatywnych systemów obrotu.

SE: Sparbankslagen (ustawa o bankach oszczędnościowych) (1987:619), rozdział 2, § 1, część 2.

SI: ustawa o ubezpieczeniach emerytalno-rentowych (Dziennik Ustaw nr 102/15).

Zastrzeżenie nr 12 - Usługi w zakresie ochrony zdrowia i usługi społeczne

Sektor - podsektor	Usługi w zakresie ochrony zdrowia i usługi społeczne
Klasyfikacja gospodarcza:	CPC 931, 933
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
Szczebel władzy:	UE / państwo członkowskie (o ile nie określono inaczej)

Opis:

DE (dotyczy także instytucji rządowych na szczeblu regionalnym): Służby ratownicze i usługi specjalistycznego transportu chorych są organizowane i regulowane przez kraje związkowe. Większość krajów związkowych deleguje kompetencje w dziedzinie ratownictwa do gmin. Gminy mogą przyznać pierwszeństwo podmiotom niekomercyjnym. Odnosi się to w równym stopniu do usługodawców krajowych i zagranicznych (CPC 931, 933). Usługi ratunkowe wymagają planowania, zezwoleń i akredytacji. Usługi telemedycyny mogą być świadczone tylko w ramach leczenia pierwszego kontaktu obejmującego wcześniejszą osobistą konsultację z lekarzem. Liczba usługodawców w dziedzinie ICT (technologie informacyjno-komunikacyjne) może być ograniczona w celu zapewnienia interoperacyjności, zgodności i niezbędnych norm bezpieczeństwa. Ograniczenie to stosuje się w sposób niedyskryminujący.

FR: Inne rodzaje formy prawnej są dostępne dla inwestorów z Unii Europejskiej, natomiast inwestorzy zagraniczni mogą zakładać spółki wyłącznie w formie société d'exercice liberal i société civile professionnelle. Do świadczenia usług medycznych, dentystycznych i położniczych wymagane jest obywatelstwo francuskie. Cudzoziemcy mogą jednak uzyskać dostęp do świadczenia tych usług w ramach corocznie ustanawianych kontyngentów. Świadczenie usług medycznych, dentystycznych, położniczych i pielęgniarskich: wyłącznie przez SEL (anonyme, à responsabilité limitée ou en commandite par actions) lub SCP. W przypadku usług szpitalnych, usług pogotowia ratunkowego, usług placówek opieki zdrowotnej zapewniających zakwaterowanie (innych niż usługi szpitalne) oraz usług społecznych do pełnienia funkcji zarządczych wymagane jest zezwolenie. W procedurze udzielania zezwoleń bierze się pod uwagę dostępność kierowników miejscowych.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

AT: Współpraca lekarzy na potrzeby publicznej opieki ambulatoryjnej, tzw. grupowa praktyka lekarska, może się odbywać wyłącznie w formie prawnej Offene Gesellschaft/OG lub Gesellschaft mit beschränkter Haftung - GmbH. Jako partnerzy w tego rodzaju praktykach mogą występować wyłącznie lekarze. Muszą oni posiadać uprawnienia do prowadzenia niezależnej praktyki lekarskiej, być zarejestrowani w austriackiej izbie lekarskiej i aktywnie wykonywać zawód lekarza w ramach danej grupowej praktyki lekarskiej. Żadne inne osoby fizyczne ani prawne nie mogą być partnerami w grupowej praktyce lekarskiej i nie mogą brać udziału w jej przychodach ani zyskach (część CPC 9312).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku:

HR: Zakładanie niektórych placówek opieki społecznej finansowanych ze źródeł prywatnych może być przedmiotem ograniczeń uzależnionych od zapotrzebowania na danym obszarze geograficznym (CPC 9311, 93192, 93193, 933).

SI: Monopol państwowy na następujące usługi: zaopatrzenie w krew, preparaty z krwi, pobieranie i przechowywanie organów ludzkich do przeszczepu, usługi socjomedyczne, higieniczne, epidemiologiczne i ekozdrowotne, usługi patoanatomiczne oraz techniki wspomaganego rozrodu (CPC 931).

Środki:

AT: ustawa medyczna, BGBl. I Nr. 169/1998, §§ 52a-52c;

ustawa federalna regulująca usługi medyczno-techniczne wyższego szczebla, BGBl. Nr. 460/1992 oraz

ustawa federalna regulująca zawód fizjoterapeuty niższego i wyższego szczebla, BGBl. Nr. 169/2002.

DE: Bundesärzteordnung (federalne rozporządzenie lekarskie):

Gesetz über die Ausübung der Zahnheilkunde;

Gesetz über die Berufe des Psychologischen Psychotherapeuten und des Kinder- und Jugendlichentherapeuten (ustawa w sprawie świadczenia usług psychoterapii z 16.7.1998);

Gesetz über die berufsmäßige Ausübung der Heilkunde ohne Bestallung;

Gesetz über den Beruf der Hebamme und des Entbindungspflegers;

Gesetz über den Beruf der Rettungsassistentin und des Rettungsassistenten;

Gesetz über die Berufe in der Krankenpflege;

Gesetz über die Berufe in der Physiotherapie;

Gesetz über den Beruf des Logopäden;

Gesetz über den Beruf des Orthoptisten und der Orthoptistin;

Gesetz über den Beruf der Podologin und des Podologen;

Gesetz über den Beruf der Diätassitentin und des Diätassistenten;

Gesetz über den Beruf der Ergotherapeutin und des Ergotherapeuten;

Bundesapothekerordnung:

Gesetz über den Beruf des pharmazeutischtechnischen Assistenten;

Gesetz über technische Assistenten in der Medizin, Personenbeförderungsgesetz;

Gesetz über den Rettungsdienst (Rettungsdienstgesetz - RDG) in Baden-Württemberg vom 08.02.2010 (GBl. 2010, s. 285);

Bayerisches Rettungsdienstgesetz (BayRDG) vom 22.07.2008 (GVBl 2008, s. 429);

Gesetz über den Rettungsdienst für das Land Berlin (Rettungsdienstgesetz) vom 08.07.1993 (GVBl. s. 313);

Gesetz über den Rettungsdienst im Land Brandenburg (BbgRettG) in der Fassung vom 18.05.2005;

Gesetz über den Rettungsdienst im Lande Bremen (BremRettDG) vom 22.09.1992;

Hamburgisches Rettungsdienstgesetz (HmbRDG) vom 09.06.1992;

Gesetz über den Rettungsdienst für das Land Mecklenburg-Vorpommern (RDGM-V) vom 01.07.1993;

Niedersächsisches Rettungsdienstgesetz (NRettDG) vom 02.10.2007 (GVBl, s. 473);

Gesetz über den Rettungsdienst sowie die Notfallrettung und den Krankentransport durch Unternehmer (RettG NRW) vom 09.11.1992;

Landesgesetz über den Rettungsdienst sowie den Notfall- und Krankentransport (RettDG) vom 22.04.1991;

Saarländisches Rettungsdienstgesetz (SRettG) vom 09.02.1994;

Gesetz zur Neuordnung des Brandschutzes, Rettungsdienstes und Katastrophenschutzes im Freistaat Sachsen vom 24.06.2004;

Rettungsdienstgesetz des Landes Sachsen-Anhalt (RettDG LSA) vom 07.11.1993;

Gesetz über die Notfallrettung und den Krankentransport im Land Schleswig-Holstein (RDG) vom 29.11.1991;

Thüringer Rettungsdienstgesetz (ThüRettG) vom 22.12.1992;

§ 8. Krankenhausfinanzierungsgesetz (ustawa o finansowaniu szpitali);

§§ 14, 30 Gewerbeordnung (niemiecka ustawa o handlu i przemyśle);

§ 108. Sozialgesetzbuch V (kodeks socjalny nr V);

ustawowe ubezpieczenie zdrowotne:

§ 291b. SGB V (kodeks socjalny nr V) w sprawie świadczenia usług e-zdrowia;

§ 15. Sozialgesetzbuch VI (SGB VI, kodeks socjalny nr VI);

§ 34. Sozialgesetzbuch VII (SGB VII, kodeks socjalny nr VII), Unfallversicherung;

§ 21. Sozialgesetzbuch IX (SGB IX, kodeks socjalny nr IX) Rehabilitation und Teilhabe behinderter Menschen);

§ 72. Sozialgesetzbuch XI (SGB XI, kodeks socjalny nr XI), długoterminowe ubezpieczenie zdrowotne;

Landespflegegesetze:

Gesetz zur Umsetzung der Pflegeversicherung in Baden-Württemberg (Landespflegegesetz - LPflG) vom 11. September 1995;

Gesetz zur Ausführung der Sozialgesetze (AGSG) vom 8. Dezember 2006;

Gesetz zur Planung und Finanzierung von Pflegeeinrichtungen (Landespflegeeinrichtungsgesetz - LPflegEG) vom 19. Juli 2002;

Gesetz zur Umsetzung des Elften Buches Sozialgesetzbuch;

(Landespflegegesetz - LPflegeG) vom 29. Juni 2004;

Gesetz zur Ausführung des Pflege-Versicherungsgesetzes im Lande Bremen und zur Änderung des Bremischen Ausführungsgesetzes zum Bundessozialhilfegesetz (BremAGPflegeVG) vom 26. März 1996;

Hamburgisches Landespflegegesetz (HmbLPG) vom 18. September 2007;

Hessisches Ausführungsgesetz zum Pflege-Versicherungsgesetz vom 19. Dezember 1994;

Landespflegegesetz (LPflegeG M-V) vom 16. Dezember 2003;

Gesetz zur Planung und Förderung von Pflegeeinrichtungen nach dem Elften Buch Sozialgesetzbuch (Niedersächsisches Pflegegesetz - NPflegeG) vom 26. Mai 2004;

Gesetz zur Umsetzung des Pflege-Versicherungsgesetzes (Landespflegegesetz Nordrhein-Westfalen - PfG NW) vom 19. März 1996;

Landesgesetz zur Sicherstellung und Weiterentwicklung der pflegerischen Angebotsstruktur (LPflegeASG) vom 25. Juli 2005 (GVBl 2005, S. 299) - (Rheinland-Pfalz);

Saarländisches Gesetz Nr. 1355 zur Planung und Förderung von Pflegeeinrichtungen vom 21. Juni 1995;

Sächsisches Pflegegesetz (SächsPflegeG) vom 25. März 1996 ist zum 31.12.2002 außer Kraft getreten);

Ausführungsgesetz zum Pflege-Versicherungsgesetz (PflegeV-AG) vom 7. August 1996;

Ausführungsgesetz zum Pflege-Versicherungsgesetz (Landespflegegesetz - LPflegeG) vom 10. Februar 1996;

Thüringer Gesetz zur Ausführung des Pflege-Versicherungsgesetzes (ThürAGPflegeVG) vom 20. Juli 2005;

Personenbeförderungsgesetz (ustawa o transporcie publicznym);

Landeskrankenhausgesetz Baden-Württemberg vom 29.11.2007;

Bawarska ustawa o szpitalach (Bayerisches Krankenhausgesetz - BayKrG vom 28.03.2007);

§§ 12, 13, 14 Krankenhausentwicklungsgesetz Brandenburg (BbgKHEG) vom 08.07.2009 (GVBl. I/09, s. 310);

Berliner Gesetz zur Neuregelung des Krankenhausrechts vom 18.09.2011 (GVBl. s. 483);

Bremisches Krankenhausgesetz (BrmKrHG) vom 12.04.2011 (Gesetzblatt Bremen vom 29.04.2011);

Hamburgisches Krankenhausgesetz (HmbKHG) vom 17.04.1991 (HmbGVBl. s. 127;

§§ 17-19 Hessisches Krankenhausgesetz 2011 (HKHG 2011) vom 21.12.2010 (GVBl. I 2010, s. 587);

Krankenhausgesetz für das Land Mecklenburg-Vorpommern (LKHG M-V) vom 20.05.2011 (GVOBl. M-V 2011, s. 327);

Niedersächsisches Krankenhausgesetz (NKHG) vom 19.01.2012 (Nds. GVBl. Nr. 1 vom 26.01.2012, s. 2);

Krankenhausgestaltungsgesetz des Landes Nordrhein-Westfalen (KHGG NRW) vom 11.12.2007 (GV. NRW s. 702);

§ 6. Landeskrankenhausgesetz Rheinland-Pfalz (LKG Rh-Pf) in der Fassung vom 01.12.2010 (GVBl. s. 433);

Saarländisches Krankenhausgesetz (SKHG) vom 13.07.2005;

Gesetz zur Ausführung des Krankenhausfinanzierungsgesetzes (AG-KHG) in Schleswig-Holstein vom 12.12.1986 (GVOBl. Schl.-H. s. 302);

§ 3. Krankenhausgesetz Sachsen-Anhalt (KHG LSA) vom 14.04.2005 (GVBl. LSA 2005, s. 202);

Gesetz zur Neuordnung des Krankenhauswesens (Sächsisches Krankenhausgesetz - SächsKHG) vom 19.08.1993 (Sächs GVBl. s. 675);

§ 4. Thüringischer Krankenhausgesetz (Thür KHG) in der Fassung der Neubekanntmachung 30.04.2003 (GVBl. s. 262) oraz

Gesetz zur Neuordnung des Krankenhauswesens (Sächsisches Krankenhausgesetz - SächsKHG) vom 19. August 1993 (SächsGVBl. s. 675).

FR: Loi 90-1258 relative à l'exercice sous forme de société des professions libérales, modifiée par les lois 2001-1168 du 12 décembre 2001 et 2008-776 du 4 août 2008 et la loi 66-879 du 29 novembre 1966 (SCP) oraz

Code de la santé publique, articles L6122-1, L6122-2 (Ordonnance2010-177 du 23 février 2010).

HR: ustawa o opiece zdrowotnej (Dziennik Ustaw 150/08, 71/10, 139/10, 22/11, 84/11, 12/12, 70/12, 144/12).

SI: ustawa o świadczeniach zdrowotnych, Dziennik Ustaw Republiki Słowenii nr 23/2005, art. 1, 3, 62-64; ustawa w sprawie leczenia niepłodności i technik wspomaganego rozrodu, Dziennik Ustaw Republiki Słowenii nr 70/00, art. 15 i 16 oraz

ustawa o dostawach krwi (ZPKrv-1), Dziennik Ustaw Republiki Słowenii nr 104/06, art. 5 i 8.

Zastrzeżenie nr 13 - Usługi związane z turystyką i podróżami

Sektor - podsektor	Usługi związane z turystyką i podróżami - hotele, restauracje i catering; usługi biur podróży i organizatorów turystyki (włącznie z pilotami wycieczek); usługi przewodników turystycznych
Klasyfikacja gospodarcza:	CPC 641, 642, 643, 7471, 7472
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Kadra kierownicza wyższego szczebla i członkowie organów zarządzających i nadzorczych
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
Szczebel władzy:	UE / państwo członkowskie (o ile nie określono inaczej)

Opis:

BG: Konieczna jest rejestracja przedsiębiorstwa (nie jest dozwolona forma oddziału). Usługi organizatorów turystyki lub usługi biur podróży mogą być świadczone przez osobę mającą siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim EOG, jeżeli przy zakładaniu przedsiębiorstwa na terytorium Bułgarii dana osoba przedstawi kopię dokumentu poświadczającego jej prawo do prowadzenia takiej działalności i zaświadczenie lub inny dokument wydany przez instytucję kredytową lub ubezpieczyciela, zawierające dane o istnieniu ubezpieczenia obejmującego odpowiedzialność tej osoby za szkody, które mogą wyniknąć wskutek zawinionego niewykonania obowiązków zawodowych. Liczba zagranicznych członków personelu zarządzającego nie może być większa niż liczba członków personelu zarządzającego będących obywatelami Bułgarii w przypadku, gdy poziom publicznego udziału (własność skarbu państwa lub samorządów) w kapitale zakładowym bułgarskiej spółki przekracza 50 %. Wymóg obywatelstwa EOG dla przewodników turystycznych (CPC 641, 642, 643, 7471, 7472).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

CY: Licencje na założenie i prowadzenie biura podróży w postaci spółki lub przedstawicielstwa oraz przedłużenie koncesji istniejącej spółki lub przedstawicielstwa przyznaje się wyłącznie osobom fizycznym lub prawnym z Unii Europejskiej. Spółka z siedzibą poza Republiką Cypryjską, z wyjątkiem spółek z siedzibą w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, nie może prowadzić w Republice Cypryjskiej w sposób zorganizowany lub stały działalności, o której mowa w art. 3 wspomnianej wyżej ustawy, chyba że jest reprezentowana przez spółkę z siedzibą w Republice Cypryjskiej. Świadczenie usług przewodnika turystycznego podlega wymogowi posiadania obywatelstwa państwa członkowskiego Unii Europejskiej (CPC 7471, 7472).

HR: Do świadczenia usług hotelarskich i gastronomicznych w gospodarstwach domowych i gospodarstwach wiejskich wymagane jest obywatelstwo EOG (CPC 641, 642, 643, 7471, 7472).

EL: Aby uzyskać prawo do wykonywania zawodu, obywatele państw trzecich muszą uzyskać dyplom szkoły przewodników turystycznych greckiego ministerstwa turystyki. W drodze wyjątku, w przypadku potwierdzenia braku przewodnika turystycznego dla danego języka, prawo do wykonywania zawodu może zostać przyznane czasowo obywatelom państw trzecich na zasadzie odstępstwa od powyższych przepisów.

ES (dotyczy także instytucji rządowych na szczeblu regionalnym): Do świadczenia usług przewodnika turystycznego wymagane jest obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej (CPC 7472).

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

HU: Transgraniczne świadczenie usług biur podróży, u s ług organizatorów turystyki oraz usług przewodników turystycznych wymaga uzyskania licencji wydawanej przez węgierski urząd ds. pozwoleń handlowych. Licencje są zarezerwowane dla obywateli EOG oraz osób prawnych posiadających siedzibę w państwie członkowskim EOG (CPC 7471, 7472).

IT (dotyczy także instytucji rządowych na szczeblu regionalnym): Przewodnicy turystyczni z państw niebędących członkami Unii Europejskiej muszą uzyskać specjalną licencję danego regionu, aby wykonywać zawód zawodowego przewodnika turystycznego. Przewodnicy turystyczni z państw członkowskich Unii Europejskiej mogą pracować swobodnie bez konieczności uzyskania takiej licencji. Licencję wydaje się przewodnikom turystycznym, którzy wykazują się odpowiednimi kompetencjami i wiedzą (CPC 7472).

Środki:

BG: ustawa o turystyce, art. 61, 113 i 146.

CY: ustawa w sprawie biur podróży i przewodników turystycznych 1995-2004 (N.41(I)/1995-2004).

EL: dekret prezydencki 38/2010, decyzja ministerialna 165261/IA/2010 (Dziennik Ustaw 2157/B), art. 50 ustawy 4403/2016.

ES: Andaluzja: Decreto 8/2015, de 20 de enero, Regulador de guías de turismo de Andalucía;

Aragonia: Decreto 21/2015, de 24 de febrero, Reglamento de Guías de turismo de Aragón;

Kantabria: Decreto 51/2001, de 24 de julio, Article 4, por el que se modifica el Decreto 32/1997, de 25 de abril, por el que se aprueba el reglamento para el ejercicio de actividades turísticoinformativas privadas;

Kastylia i León: Decreto 25/2000, de 10 de febrero, por el que se modifica el Decreto 101/1995, de 25 de mayo, por el que se regula la profesión de guía de turismo de la Comunidad Autónoma de Castilla y León;

Kastylia-La Mancha: Decreto 86/2006, de 17 de julio, de Ordenación de las Profesiones Turísticas;

Katalonia: Decreto Legislativo 3/2010, de 5 de octubre, para la adecuación de normas con rango de ley a la Directiva 2006/123/CE, del Parlamento y del Consejo, de 12 de diciembre de 2006, relativa a los servicios en el mercado interior, art. 88;

Wspólnota Madrytu: Decreto 84/2006, de 26 de octubre del Consejo de Gobierno, por el que se modifica el Decreto 47/1996, de 28 de marzo;

Wspólnota Walencka: Decreto 90/2010, de 21 de mayo, del Consell, por el que se modifica el reglamento regulador de la profesión de guía de turismo en el ámbito territorial de la Comunitat Valenciana, aprobado por el Decreto 62/1996, de 25 de marzo, del Consell;

Estremadura: Decreto 37/2015, de 17 de marzo;

Galicja: Decreto 42/2001, de 1 de febrero, de Refundición en materia de agencias de viajes, guias de turismo y turismo activo;

Baleary: Decreto 136/2000, de 22 de septiembre, por el cual se modifica el Decreto 112/1996, de 21 de junio, por el que se regula la habilitación de guía turístico en las Islas Baleares;

Wyspy Kanaryjskie: Decreto 13/2010, de 11 de febrero, por el que se regula el acceso y ejercicio de la profesión de guía de turismo en la Comunidad Autónoma de Canarias, art. 5;

La Rioja: Decreto 14/2001, de 4 de marzo, Reglamento de desarrollo de la Ley de Turismo de La Rioja;

Nawarra: Decreto Foral 288/2004, de 23 de agosto. Reglamento para actividad de empresas de turismo activo y cultural de Navarra. Księstwo Asturii: Decreto 59/2007, de 24 de mayo, por el que se aprueba el Reglamento regulador de la profesión de Guía de Turismo en el Principado de Asturias oraz

Region Murcji: Decreto n.^o 37/2011, de 8 de abril, por el que se modifican diversos decretos en materia de turismo para su adaptación a la ley 11/1997, de 12 de diciembre, de turismo de la Región de Murcia tras su modificación por la ley 12/2009, de 11 de diciembre, por la que se modifican diversas leyes para su adaptación a la directiva 2006/123/CE, del Parlamento Europeo y del Consejo de 12 de diciembre de 2006, relativa a los servicios en el mercado interior.

HR: ustawa o branży hotelarskiej i gastronomicznej (Dziennik Ustaw 138/06, 152/08, 43/09, 88/10 i 50/12) oraz

ustawa o świadczeniu usług turystycznych (Dziennik Ustaw 68/07 i 88/10).

HU: ustawa CLXIV z 2005 r. o handlu, dekret rządowy nr 213/1996 (XII.23.) w sprawie organizacji turystyki i działalności biur podróży.

IT: ustawa 135/2001, art. 7 ust. 5 i 6 oraz

ustawa 40/2007 (DL 7/2007).

Zastrzeżenie nr 14 - Usługi związane z kulturą, rekreacją i sportem

Sektor - podsektor	Usługi rekreacyjne; pozostałe usługi związane ze sportem
Klasyfikacja gospodarcza:	CPC 962, część 96419
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Kadra kierownicza wyższego szczebla i członkowie organów zarządzających i nadzorczych
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
Szczebel władzy:	UE / państwo członkowskie (o ile nie określono inaczej)

Opis:

Pozostałe usługi związane ze sportem (CPC 96419)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla i członkowie organów zarządzających i nadzorczych oraz w odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - traktowanie narodowe:

AT (dotyczy instytucji rządowych na szczeblu regionalnym): Działalność szkół narciarskich i usługi przewodników górskich regulowane są ustawodawstwem krajów związkowych. Świadczenie tych usług może wymagać obywatelstwa państwa członkowskiego EOG. Przedsiębiorstwa mogą być zobowiązane do powołania dyrektora zarządzającego będącego obywatelem państwa członkowskiego EOG.

CY: Wymóg obywatelstwa do celów ustanowienia szkoły tańca i wymóg obywatelstwa dla instruktorów kultury fizycznej.

Środki:

AT: Kärntner Schischulgesetz, LGBL. Nr. 53/97;

Kärntner Berg- und Schiführergesetz, LGBL. Nr. 25/98;

NÖ- Sportgesetz, LGBL. Nr. 5710;

OÖ- Sportgesetz, LGBL. Nr. 93/1997;

Salzburger Schischul- und Snowboardschulgesetz, LGBL. Nr. 83/89;

Salzburger Bergführergesetz, LGBL. Nr. 76/81;

Steiermärkisches Schischulgesetz, LGBL. Nr. 58/97;

Steiermärkisches Berg- und Schiführergesetz, LGBL. Nr. 53/76;

Tiroler Schischulgesetz, LGBL. Nr. 15/95;

Tiroler Bergsportführergesetz, LGBL. Nr. 7/98;

Vorarlberger Schischulgesetz, LGBL. Nr. 55/02, §4 (2)a;

Vorarlberger Bergführergesetz, LGBL. Nr. 54/02 oraz

Wiedeń: Gesetz über die Unterweisung in Wintersportarten, LGBL. Nr. 37/02.

CY: ustawa 65(i)/1997 oraz

ustawa 17(i)/1995.

Zastrzeżenie nr 15 - Usługi transportowe i usługi pomocnicze w branży transportowej

Sektor - podsektor	Usługi transportowe - rybołówstwo i transport wodny - wszelka inna działalność handlowa prowadzona ze statku; usługi transportu wodnego i usługi pomocnicze w branży transportu wodnego; usługi transportu kolejowego i usługi pomocnicze w branży transportu kolejowego; usługi transportu drogowego i usługi pomocnicze w branży transportu drogowego; usługi pomocnicze w branży transportu lotniczego świadczenie usług transportu kombinowanego
Klasyfikacja gospodarcza:	ISIC Rev. 3.1 0501, 0502; CPC 5133, 5223, 711, 712, 721, 741, 742, 743, 744, 745, 748, 749, 7461, 7469, 83103, 86751, 86754, 8730, 882
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Najwyższe uprzywilejowanie
	Kadra kierownicza wyższego szczebla i członkowie organów zarządzających i nadzorczych
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
Szczebel władzy:	UE / państwo członkowskie (o ile nie określono inaczej)

Opis:

a) Usługi transportu morskiego i usługi pomocnicze w branży transportu morskiego. Każda działalność handlowa prowadzona ze statku (ISIC Rev. 3.1 0501, 0502; CPC 5133, 5223, 721, część 742, 745, 74540, 74520, 74590, 882)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla i członkowie organów zarządzających i nadzorczych; w odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BG: Działalność przewozowa oraz wszelka działalność związana z inżynierią wodną i podwodnymi pracami technicznymi, poszukiwaniem i wydobywaniem zasobów mineralnych i innych zasobów nieorganicznych, usługami pilotażowymi, bunkrowaniem, odbiorem odpadów, mieszaninami wodno-olejowymi itp., prowadzona przez statki na wodach wewnętrznych i morzu terytorialnym Bułgarii, może być wykonywana jedynie przez statki pływające pod banderą Bułgarii lub banderą innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

Liczba usługodawców w danym porcie może być ograniczona w zależności od przepustowości portu, określanej przez komisję ekspercką powoływaną przez ministra transportu, technologii informacyjnych i łączności.

Wymóg obywatelstwa w odniesieniu do usług wspierających. Kapitan i starszy mechanik statku muszą być obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub EOG lub Konfederacji Szwajcarskiej. Nie mniej niż 25 % stanowisk na szczeblu kierowniczym i operacyjnym oraz nie mniej niż 25 % stanowisk na szczeblu podwładnych musi być obsadzonych przez obywateli Bułgarii (ISIC Rev. 3.1 0501, 0502, CPC 5133, 5223, 721, 74520, 74540, 74590, 882).

Środki:

BG: Kodeks żeglugi handlowej; ustawa o wodach morskich, śródlądowych drogach wodnych i portach Republiki Bułgarii; zarządzenie w sprawie warunków i kolejności wyboru bułgarskich przewoźników do przewozu pasażerów i ładunków na mocy traktatów międzynarodowych oraz

zarządzenie 3 dotyczące serwisowania bezzałogowych statków.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe: Transgraniczny handel usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BG: W przypadku usług wspierających dla transportu publicznego świadczonych w bułgarskich portach o znaczeniu krajowym prawo do świadczenia czynności wspierających przyznawane jest na podstawie umowy koncesyjnej. W portach o znaczeniu regionalnym prawo to jest przyznane na podstawie umowy z właścicielem portu (CPC 74520, 74540, 74590).

Środki:

BG: Kodeks żeglugi handlowej; ustawa o wodach morskich, śródlądowych drogach wodnych i portach Republiki Bułgarii.

DK: Podmioty świadczące usługi pilotażowe mogą prowadzić działalność w Danii tylko wówczas, gdy są rezydentami w państwie członkowskim UE/EOG oraz są zarejestrowane i zatwierdzone przez władze duńskie zgodnie z duńską ustawą o usługach pilotażowych (CPC 74520).

Środki:

DK: Duńska ustawa o usługach pilotażowych, § 18.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie:

DE (dotyczy także instytucji rządowych na szczeblu regionalnym): Statek, który nie należy do obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej, może być wykorzystywany do działalności innej niż usługi transportowe i usługi pomocnicze w branży transportowej na niemieckich federalnych drogach wodnych dopiero po uzyskaniu specjalnego zezwolenia. Zwolnienia dla statków spoza Unii Europejskiej mogą zostać przyznane jedynie pod warunkiem, że żadne statki z Unii Europejskiej nie są dostępne albo są dostępne na bardzo niekorzystnych warunkach, lub na zasadzie wzajemności. Zwolnienia dla statków pływających pod banderą Japonii mogą zostać przyznane na zasadzie wzajemności (§ 2 ust. 3 KüSchVO) Wszystkie działania wchodzące w zakres ustawy o pilotażu są regulowane, a akredytacja jest ograniczona do obywateli EOG lub Konfederacji Szwajcarskiej.

W odniesieniu do wynajmu lub dzierżawy statków morskich z obsługą lub bez obsługi oraz wynajmu lub dzierżawy jednostek śródlądowych bez obsługi zawieranie umów dotyczących transportu towarowego przez statki pływające pod banderą innego państwa lub czarterowanie takich statków może zostać ograniczone w zależności od dostępności statków pływających pod banderą niemiecką lub pod banderą innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

Transakcje pomiędzy rezydentami i nierezydentami dotyczące:

(i) wynajmu statków pływających po śródlądowych drogach wodnych, które to statki nie są zarejestrowane na obszarze gospodarczym;

(ii) transportu towarów takimi statkami pływającymi po śródlądowych drogach wodnych lub

(iii) usług holowania przez takie statki pływające po śródlądowych drogach wodnych

na obszarze gospodarczym mogą być ograniczone (transport wodny, usługi wspierające w branży transportu wodnego, wynajem statków, dzierżawa statków bez obsługi (CPC 721, 745, 83103, 86751, 86754, 8730)).

Środki:

DE: §§ 1, 2 Flaggenrechtsgesetz (Flag Protection Act);

§ 2 Verordnung über die Küstenschifffahrt vom 05.07. 2002;

§§ 1, 2 Binnenschifffahrtsaufgabengesetz (BinSchAufgG);

Vorschriften aus der (Schifffahrts-) Patentverordnung in der Fassung vom 08.04.2008;

§ 9 Abs. 2 Nr. 1 Seelotsgesetz vom 08.12. 2010 (BGBl. I S. 1864);

§ 1 Nr. 9, 10, 11 und 13 Seeaufgabengesetz (SeeAufgG) oraz

See-Eigensicherungsverordnung vom 19.09.2005 (BGBl. I S. 2787), geändert durch Artikel 516 Verordnung vom 31.10.2006 (BGBl. I S. 2407).

FI: Usługi wspierające w branży transportu morskiego na fińskich wodach morskich są zarezerwowane dla flot pływających pod banderą krajową, unijną lub norweską (CPC 745).

Środki:

FI: Merilaki (ustawa morska) (674/1994) oraz

Laki elinkeinon harjoittamisen oikeudesta (ustawa w sprawie prawa do prowadzenia działalności handlowej) (122/1919), s. 4.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku:

EL: Na obszarach portowych obowiązuje monopol państwa na usługi obsługi ładunków (CPC 741).

Środki:

EL: Kodeks publicznego prawa morskiego (dekret legislacyjny 187/1973).

IT: W odniesieniu do usług w zakresie obsługi ładunku przewożonego drogą morską stosuje się test potrzeb ekonomicznych. Główne kryteria: liczba istniejących przedsiębiorstw i wpływ na nie, gęstość zaludnienia, rozproszenie geograficzne i kryterium tworzenia nowych miejsc pracy (CPC 741).

Środki:

IT: Kodeks żeglugowy;

ustawa 84/1994 oraz

dekret ministerialny 585/1995.

b) Usługi transportu kolejowego i usługi pomocnicze w branży transportu kolejowego (CPC 711, 743)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BG: Usługi transportu kolejowego i usługi wspierające transport kolejowy w Bułgarii mogą świadczyć wyłącznie obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej. Licencję na wykonywanie przewozów pasażerskich lub transportu towarowego koleją wydaje minister transportu przewoźnikom kolejowym zarejestrowanym jako przedsiębiorstwa handlowe (CPC 711, 743).

Środki:

BG: ustawa o transporcie kolejowym, art. 37, 48.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku:

LT: Prawa wyłączne do świadczenia usług tranzytu przyznaje się przedsiębiorstwom kolejowym będącym własnością państwa lub których 100 % udziałów jest własnością państwa (CPC 711).

Środki:

LT: Kodeks transportu kolejowego Republiki Litewskiej z dnia 22 kwietnia 2004 r. - nr IX-2152, zmieniony w dniu 8 czerwca 2006 r. - nr X-653

c) Transport drogowy i usługi pomocnicze w branży transportu drogowego (CPC 712, 7121, 7122, 71222, 7123)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

AT: W przypadku przewozu osób i transportu towarowego wyłączne prawa lub zezwolenia mogą zostać przyznane jedynie obywatelom państwa członkowskiego Unii Europejskiej i osobom prawnym z Unii Europejskiej, których siedziba główna znajduje się na terytorium Unii Europejskiej (CPC 712).

Środki:

AT: Güterbeförderungsgesetz (Goods Transportation Act), BGBl. Nr. 593/1995; § 5; Gelegenheitsverkehrsgesetz (Occasional Traffic Act), BGBl. Nr. 112/1996; § 6; oraz Kraftfahrliniengesetz (ustawa o regularnych usługach transportowych), BGBl. I Nr. 203/1999 ze zmianami, §§ 7 i 8.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie oraz transgranicznego handlu usługami - traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie:

EL: Operatorzy usług drogowego transportu towarowego. Do prowadzenia działalności w zakresie drogowego transportu towarowego wymagana jest grecka licencja. Licencje są przyznawane w sposób niedyskryminacyjny, z zastrzeżeniem wzajemności. Przedsiębiorstwa zajmujące się drogowym transportem towarowym z siedzibą w Grecji mogą korzystać wyłącznie z pojazdów zarejestrowanych w Grecji (CPC 7123).

Środki:

EL: Licencje dla operatorów usług drogowego transportu towarowego: grecka ustawa 3887/2010 (Dziennik Ustaw A' 174), zmieniona art. 5 ustawy 4038/2012 (Dziennik Ustaw A' 14) - rozporządzenia (WE) 1071/09 i 1072/09.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku:

IE: Test potrzeb ekonomicznych w odniesieniu do przewozów autobusowych między miastami. Główne kryteria: liczba istniejących przedsiębiorstw i wpływ na nie, gęstość zaludnienia, rozproszenie geograficzne, wpływ na warunki ruchu drogowego i kryterium tworzenia nowych miejsc pracy (CPC 7121, CPC 7122).

Środki:

IE: Public Transport Regulation Act 2009 (ustawa o regulacji transportu publicznego z 2009 r.).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

MT: Taksówki - obowiązują ograniczenia ilościowe dotyczące liczby licencji.

Karozzini (powozy konne) - obowiązują ograniczenia ilościowe dotyczące liczby licencji (CPC 712).

Środki:

MT: Taxi Services Regulations (przepisy dotyczące usług taksówkarskich) (SL499.59)

PT: Test potrzeb ekonomicznych w odniesieniu do usług przewozu limuzynami. Główne kryteria: liczba istniejących przedsiębiorstw i wpływ na nie, gęstość zaludnienia, rozproszenie geograficzne, wpływ na warunki ruchu drogowego i kryterium tworzenia nowych miejsc pracy (CPC 71222).

Środki:

PT: dekret z mocą ustawy 41/80 z dnia 21 sierpnia.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - traktowanie narodowe:

CZ: Do świadczenia usług transportu drogowego wymagana jest rejestracja w Republice Czeskiej (nie jest dozwolona forma oddziału).

Środki:

CZ: ustawa nr 111/1994 Coll. o transporcie kolejowym.

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - traktowanie narodowe:

RO: Przewoźnicy drogowi przewożący towary i pasażerów mogą używać wyłącznie pojazdów zarejestrowanych w Rumunii, posiadanych i używanych zgodnie z przepisami rozporządzenia rządu (CPC 7121, CPC 7122, CPC 7123).

Środki:

RO: Rumuńska ustawa o transporcie drogowym (rozporządzenie rządu nr 27/2011).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie:

SE: Do prowadzenia działalności jako przewoźnik w zakresie transportu drogowego wymagana jest szwedzka licencja. Do kryteriów otrzymania licencji taksówkarskiej należy wyznaczenie przez spółkę osoby fizycznej działającej jako kierownik ds. transportu (de facto wymóg w zakresie miejsca zamieszkania - zob. szwedzkie zastrzeżenie dotyczące rodzajów przedsiębiorstw).

Zgodnie z kryteriami otrzymania licencji dla innych przewoźników drogowych wymaga się, by spółka posiadała siedzibę w Unii Europejskiej, posiadała miejsce prowadzenia działalności w Szwecji i wyznaczyła osobę fizyczną działającą jako kierownik ds. transportu, która musi posiadać miejsce stałego zamieszkania w Unii Europejskiej.

Licencje są przyznawane w sposób niedyskryminacyjny z tym wyjątkiem, że przewoźnicy oferujący usługi przewozu drogowego towarów i pasażerów mogą co do zasady wykorzystywać wyłącznie pojazdy zarejestrowane w krajowym rejestrze ruchu drogowego. Jeśli pojazd jest zarejestrowany za granicą, należy do osoby fizycznej lub prawnej, której główne miejsce zamieszkania znajduje się za granicą, i został sprowadzony do Szwecji do tymczasowego użytku, może być tymczasowo wykorzystywany w Szwecji. Użytek tymczasowy jest zwyczajowo definiowany przez szwedzką agencję ds. transportu jako nieprzekraczający jednego roku.

Przewoźnicy oferujący transgraniczne usługi przewozu drogowego towarów i pasażerów za granicą muszą posiadać licencję na prowadzenie takiej działalności wydaną przez właściwy organ w państwie, w którym mają siedzibę. Dodatkowe wymagania dotyczące handlu transgranicznego mogą zostać określone w dwustronnych umowach o transporcie drogowym. W przypadku pojazdów, do których taka dwustronna umowa nie ma zastosowania, konieczna jest licencja szwedzkiej agencji ds. transportu (CPC 712).

Środki:

SE: Yrkestrafiklag (2012:210) (ustawa o transporcie zarobkowym);

Lag om vägtrafikregister (2001:558) (ustawa o rejestrze ruchu drogowego);

Yrkestrafikförordning (2012:237) (rozporządzenie rządu o transporcie zarobkowym);

Taxitrafiklag (2012:211) (ustawa taksówkowa) oraz

Taxitrafikförordning (2012:238) (rozporządzenie rządu w sprawie taksówek).

d) Usługi pomocnicze w branży transportu lotniczego

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

PL: W przypadku usług przechowywania towarów mrożonych lub schłodzonych oraz usług przechowywania luzem płynów lub gazów w portach lotniczych możliwość świadczenia pewnych kategorii usług zależy od wielkości portu lotniczego. Liczba usługodawców w poszczególnych portach lotniczych może zostać ograniczona z uwagi na brak miejsca, a z innych przyczyn - do minimum dwóch usługodawców.

Środki:

PL: ustawa z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze, art. 174 ust. 2 oraz art. 174 ust. 3 pkt 3.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie:

UE: W odniesieniu do usług obsługi naziemnej wymagane może być posiadanie siedziby na terytorium Unii Europejskiej. Poziom otwarcia usług obsługi naziemnej jest uzależniony od rozmiarów portu lotniczego. Liczba dostawców w poszczególnych portach lotniczych może być ograniczona. W przypadku "dużych portów lotniczych" nie może wynosić mniej niż dwóch usługodawców.

Środki:

UE: dyrektywa 1996/67/WE z dnia 15 października 1996 r. w sprawie dostępu do rynku usług obsługi naziemnej w portach lotniczych Wspólnoty.

BE (dotyczy także instytucji rządowych na szczeblu regionalnym): W odniesieniu do usług obsługi naziemnej wymagana jest wzajemność.

Środki:

BE: Arrêté Royal du 6 novembre 2010 réglementant l'accès au marché de l'assistance en escale à l'aéroport de Bruxelles-National (art. 18);

Besluit van de Vlaamse Regering betreffende de toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de Vlaamse regionale luchthavens (art. 14) oraz

Arrêté du Gouvernement wallon réglementant l'accès au marché de l'assistance en escale aux aéroports relevant de la Région wallonne (art.14).

e) Usługi wspierające we wszystkich rodzajach transportu (część CPC 748)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

UE (dotyczy także instytucji rządowych i samorządowych na szczeblu regionalnym): Usługi w zakresie odprawy celnej mogą być świadczone wyłącznie przez rezydentów Unii Europejskiej.

Środki:

UE: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny.

f) Świadczenie usług transportu kombinowanego (CPC 711, 712, 7212, 741, 742, 743, 744, 745, 748, 749)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

UE (dotyczy także instytucji rządowych i samorządowych na szczeblu regionalnym): Z wyjątkiem Finlandii: wyłącznie przewoźnicy z siedzibą w państwie członkowskim Unii Europejskiej, którzy spełniają warunki dostępu do zawodu i dostępu do rynku transportu towarów między państwami członkowskimi Unii Europejskiej, mogą, w kontekście operacji transportu kombinowanego pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej, wykonywać początkowe lub końcowe odcinki transportu drogowego, stanowiące integralną część operacji transportu kombinowanego, obejmujące przekroczenie granicy lub nieobejmujące przekroczenia granicy. Zastosowanie mają ograniczenia dotyczące danego rodzaju transportu.

Można wprowadzić niezbędne środki w celu zapewnienia, by podatki od środków transportowych mające zastosowanie do pojazdów drogowych wykorzystywanych w transporcie kombinowanym były obniżane lub zwracane (CPC 711, 712, 7212, 741, 742, 743, 744, 745, 748, 749).

Środki:

UE: dyrektywa 1992/106/EWG z dnia 7 grudnia 1992 r. w sprawie ustanowienia wspólnych przepisów dla niektórych rodzajów transportu kombinowanego towarów pomiędzy państwami członkowskimi.

Zastrzeżenie nr 16 - Usługi związane z branżą energetyczną

Sektor - podsektor	Działania związane z energią - górnictwo i wydobywanie; samodzielne wytwarzanie, przesył i dystrybucja energii elektrycznej, gazu, pary wodnej i gorącej wody; transport paliwa rurociągami; przechowywanie i magazynowanie paliw transportowanych rurociągami oraz usługi związane z dystrybucją energii
Klasyfikacja gospodarcza:	ISIC Rev. 3.1 10, 11, 12, 13, 14, 40, CPC 5115, 63297, 713, część 742, 8675, 883, 887
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Kadra kierownicza wyższego szczebla i członkowie organów zarządzających i nadzorczych
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
Szczebel władzy:	UE / państwo członkowskie (o ile nie określono inaczej)

Opis:

a) Górnictwo i kopalnictwo (ISIC Rev. 3.1 10, 11, 12, 13, 14, CPC 5115, 7131, 8675, 883)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku:

NL: Poszukiwanie i wydobycie węglowodorów w Niderlandach zawsze jest prowadzone wspólnie przez spółkę prywatną i spółkę państwową (z ograniczoną odpowiedzialnością) wyznaczoną przez Ministra Gospodarki. Zgodnie z art. 81 i 82 ustawy o górnictwie wszystkie udziały w tej wyznaczonej spółce muszą być bezpośrednio lub pośrednio własnością państwa niderlandzkiego (ISIC Rev. 3.1 10, 3.1 11, 3.1 12, 3.1 13, 3.1 14).

Środki:

NL: Mijnbouwwet (ustawa o górnictwie).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BE: Poszukiwanie i wydobycie zasobów mineralnych i innych zasobów nieożywionych na wodach terytorialnych oraz szelfie kontynentalnym wymaga koncesji. Koncesjonariusz musi mieć adres świadczenia usług w Belgii (ISIC Rev. 3.1:14).

Środki:

BE: Arrêté Royal du 1er septembre 2004 relatif aux conditions, à la délimitation géographique et à la procédure d'octroi des concessions d'exploration et d'exploitation des ressources minérales et autres ressources non vivantes de la mer territoriale et du plateau continental.

BG: Niektóre rodzaje działalności gospodarczej związane z eksploatacją lub użytkowaniem własności państwowej uwarunkowane są uzyskaniem koncesji przyznawanej na mocy przepisów ustawy o koncesjach lub innych szczególnych przepisów o koncesjach. Działalność w zakresie poszukiwania lub rozpoznawania podziemnych zasobów naturalnych na terytorium Republiki Bułgarii, na szelfie kontynentalnym i w wyłącznej strefie ekonomicznej na Morzu Czarnym wymaga uzyskania zezwolenia, a działalność w zakresie wydobycia i eksploatacji jest przedmiotem koncesji przyznawanej na mocy ustawy o podziemnych zasobach naturalnych.

Spółki zarejestrowane w jurysdykcjach o preferencyjnym traktowaniu podatkowym (tj. w strefach off-shore) lub bezpośrednio lub pośrednio powiązane z takimi spółkami nie mogą uczestniczyć w procedurach otwartych dotyczących wydania pozwoleń lub koncesji na poszukiwanie, eksploatację lub wydobycie zasobów naturalnych, w tym rud uranu i toru, ani korzystać z istniejących pozwoleń lub koncesji, które zostały już wydane, gdyż takie działania, w tym możliwość zarejestrowania geologicznego lub komercyjnego odkrycia złóż w wyniku działań poszukiwawczych, nie są dozwolone.

Przedsiębiorstwa handlowe, w których państwo członkowskie lub gmina posiada udział kapitałowy przekraczający 50 %, nie mogą realizować żadnych transakcji dotyczących rozporządzania aktywami trwałymi przedsiębiorstwa, zawierać żadnych umów dotyczących zakupu udziałów kapitałowych, najmu, wspólnych działań, kredytów lub zabezpieczenia wierzytelności ani ponosić jakichkolwiek zobowiązań wynikających z weksli, chyba że pozwala na to Agencja Prywatyzacji lub rada gminy, zależnie od tego, który organ jest właściwy. Nie naruszając art. 8.4, ust. 1 i 2, zgodnie z decyzją Zgromadzenia Narodowego Republiki Bułgarii z dnia 18 stycznia 2012 r. wszelkie wykorzystanie technologii szczelinowania hydraulicznego obejmujące intensywne szczelinowanie hydrauliczne do działań związanych z poszukiwaniem, eksploracją lub wydobyciem ropy i gazu jest zabronione decyzją Parlamentu. Poszukiwanie i wydobycie gazu łupkowego jest zabronione (ISIC Rev. 3.1 10, 3.1 11, 3.112, 3.1 13, 3.1 14).

Górnictwo rud uranu jest zabronione na mocy dekretu Rady Ministrów nr 163 z dnia 20 sierpnia 1992 r.

W odniesieniu do górnictwa rud toru zastosowanie ma ogólny system koncesji górniczych. Aby brać udział w systemie koncesji na górnictwo rud toru, japońska spółka musi być zarejestrowana zgodnie z bułgarską ustawą o prawie handlowym i wpisana do rejestru handlowego. Decyzje zezwalające na górnictwo rud toru są podejmowane indywidualnie w sposób niedyskryminacyjny. Zakaz udziału spółek zarejestrowanych w jurysdykcjach o preferencyjnym traktowaniu podatkowym (tj. w strefach off-shore) lub bezpośrednio lub pośrednio powiązanych z takimi spółkami w procedurach otwartych dotyczących wydania koncesji na górnictwo zasobów naturalnych dotyczy również rud uranu i toru (ISIC Rev. 3.1 12).

Środki:

BG: ustawa o podziemnych zasobach naturalnych;

ustawa o koncesjach;

ustawa o prywatyzacji i kontroli poprywatyzacyjnej;

ustawa o bezpiecznym wykorzystaniu energii jądrowej;

ustawa o stosunkach gospodarczych i finansowych ze spółkami zarejestrowanymi w jurysdykcjach o preferencyjnym traktowaniu podatkowym, stronami powiązanymi z takimi spółkami i ich właścicielami oraz

ustawa o zasobach podziemnych.

CY: Rada Ministrów może, ze względów bezpieczeństwa energetycznego, odmówić wydania zezwolenia na dostęp i prowadzenie działalności w zakresie poszukiwania, eksploatacji i wydobycia węglowodorów wszelkim podmiotom faktycznie kontrolowanym przez Japonię lub obywateli Japonii. Żaden podmiot nie może, po uzyskaniu zezwolenia na poszukiwanie, eksploatację i produkcję węglowodorów, znaleźć się pod bezpośrednią lub pośrednią kontrolą Japonii lub obywatela Japonii bez wcześniej zgody Rady Ministrów. Rada Ministrów może odmówić udzielenia zezwolenia na poszukiwanie, eksploatację i produkcję węglowodorów podmiotowi, który jest faktycznie kontrolowany przez Japonię lub państwo trzecie lub obywatela Japonii lub państwa trzeciego, jeżeli w odniesieniu do dostępu oraz prowadzenia działalności w zakresie poszukiwania, eksploatacji i wydobycia węglowodorów Japonia lub dane państwo trzecie nie przyznaje podmiotom z Republiki Cypryjskiej lub podmiotom z państw członkowskich Unii Europejskiej traktowania porównywalnego do tego, jakie Republika Cypryjska lub państwo członkowskie Unii Europejskiej przyznaje podmiotom z Japonii lub danego państwa trzeciego (ISIC Rev 3.1 1110).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

Środki:

CY: ustawa o węglowodorach (ustawa w sprawie poszukiwania, eksploatacji i wydobycia węglowodorów) z 2007 r., (ustawa 4(I)/2007), zmieniona ustawami nr 126(I) z 2013 r. oraz 29(I) z 2014 r.

IT (dotyczy także instytucji rządowych na szczeblu regionalnym w odniesieniu do poszukiwania): Kopalnie należące do państwa podlegają szczególnym przepisom w sprawie poszukiwania i wydobycia złóż. Przed podjęciem wszelkiej działalności poszukiwawczej należy uzyskać koncesję na poszukiwanie złóż kopalin ("permesso di ricerca", art. 4 dekretu królewskiego 1447/1927). Koncesja ma ograniczony czas obowiązywania i dokładnie określa zakres gruntów objętych poszukiwaniem. Można wydać więcej niż jedną koncesję na poszukiwanie złóż kopalin na tym samym obszarze różnym osobom lub spółkom (koncesje tego typu nie zawsze zakładają wyłączność). Do wydobycia minerałów wymagane jest zezwolenie ("concessione", art. 14) organów regionalnych (ISIC Rev. 3.1 10, 3.1 11, 3.1 12, 3.1 13, 3.1 14, CPC 8675, 883).

Środki

IT: Usługi w zakresie poszukiwania złóż: dekret królewski 1447/1927 oraz

dekret legislacyjny 112/1998, art. 34.

SK: W odniesieniu do górnictwa, działań związanych z górnictwem i działalności geologicznej wymagana jest rejestracja w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim EOG (nie jest dozwolona forma oddziału). Działania w zakresie wydobycia i poszukiwania objęte przepisami słowackiej ustawy nr 44/1988 o ochronie i eksploatacji zasobów naturalnych są regulowane w sposób niedyskryminujący, między innymi w ramach środków polityki publicznej mających na celu zapewnienie ochrony zasobów naturalnych i środowiska, takich jak zezwolenia lub zakazy dotyczące niektórych technologii wydobycia. Dla większej pewności należy zaznaczyć, że środki takie obejmują zakaz stosowania metody ługowania cyjankiem w przetwarzaniu lub rafinowaniu minerałów, wymóg posiadania specjalnego zezwolenia w przypadku szczelinowania hydraulicznego w działaniach poszukiwawczych, rozpoznawczych i wydobywczych związanych z wydobyciem ropy i gazu, a także wymóg uprzedniego zatwierdzenia w drodze lokalnego referendum w przypadku radioaktywnych zasobów mineralnych. Nie zwiększa to niezgodnych z wymogami aspektów istniejącego środka, w odniesieniu do którego dokonano zastrzeżenia. (ISIC Rev. 3.1 10, 3.1 11, 3.1 12, 3.1 13, 3.1 14, CPC 7131).

Środki

SK: ustawa nr 51/1988 o górnictwie, materiałach wybuchowych i państwowej administracji górniczej oraz ustawa nr 569/2007 o działalności geologicznej.

UK: Do podjęcia działalności poszukiwawczej i wydobywczej na szelfie kontynentalnym Zjednoczonego Królestwa (UK Continental Shelf - UKCS) oraz świadczenia usług wymagających bezpośredniego dostępu do zasobów naturalnych lub ich eksploatacji niezbędna jest licencja.

Niniejsze zastrzeżenie ma zastosowanie do licencji wydanych w odniesieniu do działalności wydobywczej na szelfie kontynentalnym Zjednoczonego Królestwa. Aby uzyskać licencję, spółka musi posiadać miejsce prowadzenia działalności w Zjednoczonym Królestwie. Oznacza to:

(i) posiadanie w Zjednoczonym Królestwie personelu;

(ii) rejestrację w Companies House spółki w Zjednoczonym Królestwie albo

(iii) rejestrację w Companies House oddziału spółki zagranicznej w Zjednoczonym Królestwie.

Wymóg ten dotyczy każdego przedsiębiorstwa, które ubiega się o nową licencję, oraz każdego przedsiębiorstwa, które chce przystąpić do istniejącej licencji poprzez przeniesienie. Ma on zastosowanie do wszystkich licencji oraz do wszystkich przedsiębiorstw, bez względu na to, czy dane przedsiębiorstwo prowadzi działalność operacyjną. Aby być stroną licencji obejmującej obszar wydobycia, spółka musi: a) być zarejestrowana w Companies House jako spółka ze Zjednoczonego Królestwa; lub b) prowadzić działalność za pośrednictwem stałego miejsca prowadzenia działalności w Zjednoczonym Królestwie zgodnie z sekcją 148 ustawy Finance Act 2003 (co zazwyczaj wymaga posiadania w Zjednoczonym Królestwie personelu)(ISIC Rev. 3.1 11, CPC 883, 8675).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

Środki

UK: Petroleum Act 1988.

FI: Poszukiwanie i wydobycie zasobów mineralnych wymaga uzyskania licencji wydawanej przez rząd w odniesieniu do górnictwa materiałów jądrowych. Przed rozpoczęciem prac górniczych wymagane jest pozwolenie rządu. Pozwolenie może zostać udzielone osobie fizycznej mającej miejsce stałego zamieszkania w EOG lub osobie prawnej mającą siedzibę w EOG. Zastosowanie może mieć test potrzeb ekonomicznych (ISIC Rev. 3.1 120, CPC 5115, 883, 8675).

Środki

FI: Kaivoslaki (ustawa o górnictwie) (621/2011) oraz

Ydinenergialaki (ustawa o energii jądrowej) (990/1987).

IE: Spółki prowadzące poszukiwania złóż i spółki górnicze prowadzące działalność w Irlandii muszą być obecne w tym kraju. W przypadku poszukiwania minerałów istnieje wymóg, by podczas trwania prac spółki (zarówno irlandzkie, jak i zagraniczne) korzystały z usług agenta albo zatrudniały miejscowego kierownika poszukiwań w Irlandii. W przypadku górnictwa istnieje wymóg, by państwowe pozwolenie lub licencję posiadała spółka zarejestrowana w Irlandii. Nie ma ograniczeń co do własności takiej spółki (ISIC Rev. 3.1 10, 3.1 13, 3.1 14, CPC 883).

Środki

IE: Minerals Development Acts 1940-2017 oraz

Planning Acts and Environmental Regulations.

SI: Poszukiwanie i wydobycie zasobów mineralnych, w tym regulowane usługi wyszukiwania, podlegają wymogowi obywatelstwa lub siedziby w EOG, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim OECD albo w państwie trzecim na zasadzie wzajemności. Przestrzeganie warunku wzajemności weryfikuje ministerstwo właściwe do spraw górnictwa (ISIC Rev. 3.1 10, ISIC Rev. 3.1 11, ISIC Rev. 3.1 12, ISIC Rev. 3.1 13, ISIC Rev. 3.1 14, CPC 883, CPC 8675).

Środki

SI: ustawa o górnictwie z 2014 r.

b) Samodzielne wytwarzanie, przesył i dystrybucja energii elektrycznej, gazu, pary wodnej i gorącej wody; transport paliwa rurociągami; przechowywanie i magazynowanie paliw transportowanych rurociągami usługi związane z dystrybucją energii (ISIC Rev. 3.1 40, 3.1 401, CPC 63297, 713, 7131, część 742, 74220, 887)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku:

DK: Przed rozpoczęciem prac właściciel lub użytkownik zamierzający wybudować rurociąg do transportu surowej lub rafinowanej ropy naftowej i produktów naftowych oraz gazu ziemnego musi uzyskać pozwolenie władz lokalnych. Liczba wydawanych pozwoleń może być ograniczona (CPC 7131).

Środki:

DK: Bekendtgørelse nr. 724 af 1. juli 2008 om indretning, etablering og drift af olietanke, rørsystemer og pipelines (zarządzenie w sprawie planowania, zakładania i eksploatacji zbiorników ropy naftowej, instalacji rurociągowych i rurociągów), nr 724 z 1 lipca 2008 r.

MT: EneMalta plc ma monopol na dostawy energii elektrycznej (ISIC Rev. 3.1 401; CPC 887).

Środki:

MT: EneMalta Act Cap. 272 and EneMalta (Transfer of Assets, Rights, Liabilities & Obligations) Act Cap. 536.

NL: Sieć elektryczna oraz sieć gazociągów należą w całości do niderlandzkiego rządu (systemy przesyłowe) i innych organów publicznych (systemy dystrybucyjne)(ISIC Rev. 3.1 040, CPC 71310).

Środki:

NL: Elektriciteitswet 1998; Gaswet.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, kadra kierownicza wyższego szczebla i członkowie organów zarządzających i nadzorczych oraz w odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

AT: W odniesieniu do przesyłu gazu zezwolenie wydaje się wyłącznie obywatelom państwa członkowskiego EOG posiadającym miejsce stałego zamieszkania w EOG. Przedsiębiorstwa i spółki muszą mieć siedzibę na terenie EOG. Operator sieci musi powołać dyrektora zarządzającego i dyrektora technicznego, odpowiedzialnego za techniczną kontrolę działania sieci, będących obywatelami państwa członkowskiego EOG.

Właściwy organ może uchylić wymogi dotyczące obywatelstwa, miejsca stałego zamieszkania i siedziby, jeżeli działanie sieci uznaje się za leżące w interesie publicznym.

W odniesieniu do transportu towarów innych niż gaz i woda zastosowanie mają następujące zasady:

(i) w odniesieniu do osób fizycznych zezwolenie wydaje się wyłącznie obywatelom EOG zamieszkałym w Austrii; oraz

(ii) przedsiębiorstwa i spółki muszą mieć siedzibę w Austrii. Stosuje się test potrzeb ekonomicznych lub badanie interesu. Rurociągi transgraniczne nie mogą naruszać interesów związanych z bezpieczeństwem Austrii oraz jej statusu jako państwa neutralnego. Przedsiębiorstwa i spółki muszą powołać dyrektora zarządzającego będącego obywatelem państwa członkowskiego EOG. Właściwy organ może uchylić wymogi dotyczące obywatelstwa, miejsca stałego zamieszkania i siedziby, jeżeli działanie rurociągu uznaje się za leżące w krajowym interesie gospodarczym (CPC 713).

Środki:

AT: Rohrleitungsgesetz (ustawa o transporcie rurociągami), BGBl. Nr. 411/1975, § 5(1) i (2), §§ 5 (1) i (3), 15, 16 oraz

Gaswirtschaftsgesetz 2011(ustawa gazowa), BGBl. I nr 107/2011, art. 43 i 44, art. 90 i 93.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla i członkowie organów zarządzających i nadzorczych oraz w odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe (dotyczy wyłącznie instytucji rządowych i samorządowych na szczeblu regionalnym):

AT: W odniesieniu do przesyłu i dystrybucji energii elektrycznej zezwolenie wydaje się wyłącznie obywatelom państwa członkowskiego EOG posiadającym miejsce zamieszkania w EOG. Jeżeli operator wyznacza dyrektora zarządzającego lub dzierżawcę, wymóg miejsca zamieszkania uchyla się.

Osoby prawne (przedsiębiorstwa) i spółki muszą mieć siedzibę na terenie EOG. Muszą powołać dyrektora zarządzającego lub dzierżawcę będących obywatelami państwa członkowskiego EOG zamieszkałymi na terenie EOG.

Właściwy organ może uchylić wymogi dotyczące miejsca zamieszkania, siedziby i obywatelstwa, jeżeli działanie sieci uznaje się za leżące w interesie publicznym (ISIC Rev. 3.1 40, CPC 887).

Środki:

AT: Burgenländisches Elektrizitätswesengesetz 2006, LGBl. Nr. 59/2006 z późniejszymi zmianami;

Niederösterreichisches Elektrizitätswesengesetz, LGBl. Nr. 7800/2005 z późniejszymi zmianami;

Landesgesetz, mit dem das Oberösterreichische Elektrizitätswirtschafts- und -organisationsgesetz 2006 erlassen wird (Oö. ElWOG 2006), LGBl. Nr. 1/2006 z późniejszymi zmianami;

Salzburger Landeselektrizitätsgesetz 1999 (LEG), LGBl. Nr. 75/1999 z późniejszymi zmianami;

Gesetz vom 16. November 2011 über die Regelung des Elektrizitätswesens in Tirol (Tiroler Elektrizitätsgesetz 2012 - TEG 2012), LGBl. Nr. 134/2011;

Gesetz über die Erzeugung, Übertragung und Verteilung von elektrischer Energie (Vorarlberger Elektrizitätswirtschaftsgesetz), LGBl. Nr. 59/2003 z późniejszymi zmianami;

Gesetz über die Neuregelung der Elektrizitätswirtschaft (Wiener Elektrizitätswirtschaftsgesetz 2005 - WElWG 2005), LGBl. Nr. 46/2005;

Steiermärkisches Elektrizitätswirtschafts-und Organisationsgesetz (ELWOG), LGBl. Nr. 70/2005 oraz

Kärntner Elektrizitätswirtschafts-und Organisationsgesetz (ELWOG), LGBl. Nr. 24/2006.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

CZ: Do wytwarzania, przesyłu i dystrybucji energii elektrycznej oraz handlu energią elektryczną i innych rodzajów działalności operatora rynku energii elektrycznej, a także do wytwarzania, przesyłu, dystrybucji i magazynowania gazu oraz handlu gazem, jak również do wytwarzania i dystrybucji energii cieplnej wymagane jest zezwolenie. Takie zezwolenie może zostać udzielone wyłącznie osobie fizycznej posiadającej zezwolenie na pobyt lub osobie prawnej mającej siedzibę w Unii Europejskiej. W odniesieniu do przesyłu energii elektrycznej i gazu oraz licencji dla operatorów rynku obowiązują prawa wyłączne (ISIC Rev. 3.1 40, CPC 7131, 62271, 742, 887).

Środki:

CZ: ustawa nr 458/2000 o warunkach dla przedsiębiorstw i administracji publicznej w sektorach energetycznych (ustawa energetyczna).

PL: Na mocy ustawy Prawo energetyczne uzyskania koncesji wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie:

(i) wytwarzania paliw lub energii, z wyłączeniem: wytwarzania paliw stałych lub paliw gazowych, wytwarzania energii elektrycznej w źródłach o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nieprzekraczającej 50 MW niezaliczanych do instalacji odnawialnego źródła energii, kogeneracji energii elektrycznej i ciepła w źródłach o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nieprzekraczającej 5 MW niezaliczanych do instalacji odnawialnego źródła energii; wytwarzania ciepła w źródłach o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej nieprzekraczającej 5 MW;

(ii) magazynowania paliw gazowych w instalacjach magazynowych, skraplania gazu ziemnego i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego w instalacjach skroplonego gazu ziemnego, jak również magazynowania paliw ciekłych, z wyłączeniem: lokalnego magazynowania gazu płynnego w instalacjach o przepustowości poniżej 1 MJ/s oraz magazynowania paliw ciekłych w obrocie detalicznym;

(iii) przesyłania lub dystrybucji paliw lub energii, z wyłączeniem: dystrybucji paliw gazowych w sieci o przepustowości poniżej 1 MJ/s oraz przesyłania lub dystrybucji ciepła, jeżeli łączna moc zamówiona przez odbiorców nie przekracza 5 MW;

(iv) obrotu paliwami lub energią, z wyłączeniem: obrotu paliwami stałymi; obrotu energią elektryczną za pomocą instalacji o napięciu poniżej 1 kV będącej własnością odbiorcy; obrotu paliwami gazowymi, jeżeli roczna wartość obrotu nie przekracza równowartości 100 000 euro; obrotu gazem płynnym, jeżeli roczna wartość obrotu nie przekracza równowartości 10 000 euro oraz obrotu paliwami gazowymi i energią elektryczną dokonywanego na giełdzie towarowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych przez domy maklerskie prowadzące działalność maklerską w zakresie obrotu towarami giełdowymi oraz obrotu ciepłem, jeżeli moc zamówiona przez odbiorców nie przekracza 5 MW. Ograniczenia dotyczące obrotu nie mają zastosowania do usług w zakresie obrotu hurtowego paliwami gazowymi lub gazem płynnym lub do usług detalicznych w odniesieniu do gazu w butlach.

Właściwy organ może udzielić koncesji wyłącznie wnioskodawcy, który ma główne miejsce prowadzenia działalności lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego UE, państwa członkowskiego EOG lub Konfederacji Szwajcarskiej (ISIC Rev. 3.1 040, CPC 63297, 74220, CPC 887).

Środki:

PL: ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne, art. 32 i 33.

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

LT: Zezwolenia na przesył, dystrybucję i dostarczanie energii elektrycznej oraz organizację obrotu energią elektryczną można wydawać jedynie litewskim osobom prawnym lub oddziałom zagranicznych osób prawnych lub innych organizacji z siedzibą na Litwie. Niniejsze zastrzeżenie ma zastosowania do usług konsultingowych dotyczących przesyłu i dystrybucji energii elektrycznej świadczonych na podstawie wynagrodzenia lub umowy (ISIC Rev. 3.1 401, CPC 887).

W przypadku paliw wymagana jest siedziba na Litwie. Zezwolenia na przesył i dystrybucję paliw można wydawać jedynie litewskim osobom prawnym lub oddziałom zagranicznych osób prawnych lub innych organizacji (jednostkom zależnym) z siedzibą na Litwie.

Niniejsze zastrzeżenie nie ma zastosowania do usług konsultingowych dotyczących przesyłu i dystrybucji paliw świadczonych na podstawie wynagrodzenia lub umowy (CPC 713, CPC 887).

Środki:

LT: ustawa nr VIII-1973 z dnia 10 października 2000 r. o gazie ziemnym w Republice Litewskiej oraz

ustawa w sprawie energii elektrycznej Republiki Litewskiej z dnia 20 lipca 2000 r. - nr VIII-1881.

SI: Produkcja, handel, dostawy do odbiorców końcowych, przesył i dystrybucja energii elektrycznej i gazu ziemnego wymagają siedziby w Unii Europejskiej (ISIC Rev. 3.1 4010, 4020, CPC 7131, CPC 887).

Środki:

SI: Energetski zakon (ustawa energetyczna) z 2014 r., Dziennik Urzędowy Republiki Słowenii, nr 17/2014 oraz

ustawa o górnictwie z 2014 r.

Zastrzeżenie nr 17 - Rolnictwo, rybołówstwo i produkcja

Sektor - podsektor	Rolnictwo, łowiectwo, leśnictwo; hodowla zwierząt i reniferów, rybołówstwo i akwakultura; działalność wydawnicza, poligrafia i reprodukcja zapisanych nośników informacji
Klasyfikacja gospodarcza:	ISIC Rev. 3.1 011, 012, 013, 014, 015, 1531, 050, 0501, 0502, 221, 222, 323, 324, CPC 882, 88442
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Najwyższe uprzywilejowanie
	Zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników
	Kadra kierownicza wyższego szczebla i członkowie organów zarządzających i nadzorczych
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
Szczebel władzy:	UE/ państwo członkowskie (o ile nie określono inaczej)

Opis:

a) Rolnictwo, łowiectwo i leśnictwo (ISIC Rev. 3.1 011, 012, 013, 014, 015, 1531)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników:

UE: Agencje interwencyjne wyznaczone przez państwa członkowskie Unii Europejskiej skupują zboża zebrane w Unii Europejskiej. Refundacji wywozowych nie przyznaje się na ryż przywożony z jakiegokolwiek państwa trzeciego ani ponownie wywożony do jakiegokolwiek państwa trzeciego. O płatności wyrównawcze mogą ubiegać się wyłącznie producenci ryżu z Unii Europejskiej.

Środki:

UE: rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

IE: Ustanowienie działalności w sektorze młynarstwa przez osoby posiadające miejsce zamieszkania za granicą wymaga zezwolenia (ISIC Rev. 3.1 1531).

Środki:

IE: Agriculture Produce (Cereals) Act, 1933.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

FI: Jedynie obywatele państwa członkowskiego EOG zamieszkali na obszarze chowu reniferów mogą być właścicielami hodowli reniferów i mogą się tą hodowlą zajmować. Mogą zostać przyznane prawa wyłączne.

Środki:

FI: Poronhoitolaki (ustawa o hodowli reniferów) (848/1990), rozdział 1, s. 4, protokół 3 do Traktatu o przystąpieniu Finlandii.

FR: Do członkostwa w spółdzielni rolniczej lub pełnienia funkcji dyrektora takiej spółdzielni wymagane jest uprzednie zezwolenie (ISIC Rev. 3.1 011, 012, 013, 014, 015).

Środki:

FR: Code rural et de la pêche maritime: art. R331-1 w sprawie instalacji oraz art. L529-2 w sprawie spółdzielni rolniczych.

SE: Właścicielami i operatorami hodowli reniferów mogą być tylko Lapończycy.

Środki:

SE: ustawa o hodowli reniferów (1971:437), pkt 1.

b) Rybołówstwo i akwakultura (ISIC Rev. 3.1 050, 0501, 0502, CPC 882)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

FR: Francuski statek pływający pod francuską banderą może uzyskać upoważnienie do połowów lub może być upoważniony do prowadzenia połowów na podstawie kwot krajowych jedynie pod warunkiem stwierdzenia, że występuje rzeczywisty ekonomiczny związek na terytorium Francji, a statek jest zarządzany i kontrolowany ze stałej siedziby znajdującej się na terytorium Francji (ISIC Rev. 3.1 050, CPC 882).

Środki:

FR: Code rural et de la pêche maritime: art. L921-3.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

SE: Połowy komercyjne oznaczają połowy z profesjonalną licencją połowową lub połowy prowadzone przez zagranicznych rybaków posiadających specjalne pozwolenie na połowy komercyjne na szwedzkich wodach terytorialnych lub w szwedzkiej strefie ekonomicznej. Profesjonalna licencja połowowa może zostać wydana rybakowi, dla którego rybołówstwo ma podstawowe znaczenie w kontekście utrzymania się, oraz jeżeli jego działalność jest powiązana ze szwedzką branżą rybną. Związek ze szwedzką branżą rybacką można wykazać np. jeżeli w trakcie roku kalendarzowego rybak dokonuje połowy swoich połowów (pod względem wartości) w Szwecji, jeżeli połowa rejsów połowowych rozpoczyna się w szwedzkim porcie lub połowa rybaków we flocie posiada miejsca stałego zamieszkania w Szwecji.

W przypadku statków o długości przekraczającej pięć metrów wraz z profesjonalną licencją połowową wymagane jest pozwolenie na działalność statku rybackiego. Pozwolenie jest wydawane, jeżeli m.in. statek jest zarejestrowany w rejestrze krajowym, statek ma rzeczywiste związki gospodarcze ze Szwecją, posiadaczem pozwolenia jest rybak z profesjonalną licencją połowową oraz dowódcą statku jest rybak z profesjonalną licencją połowową.

Dowódca statku rybackiego o pojemności brutto powyżej 20 musi być obywatelem państwa członkowskiego EOG. Szwedzka agencja ds. transportu może przyznawać zwolnienia z tego wymogu.

Statek uznaje się za szwedzki i mogący pływać pod szwedzką banderą, jeśli w ponad połowie należy do szwedzkich obywateli lub osób prawnych. Rząd może pozwolić zagranicznym statkom na pływanie pod szwedzką banderą, jeżeli ich działania pozostają pod kontrolą Szwecji albo ich właściciel jest w stanie wykazać, że posiada miejsce stałego zamieszkania w Szwecji. Statki, które w 50 % należą do obywateli państwa członkowskiego EOG lub spółek posiadających statutową siedzibę, zarząd lub główne miejsce prowadzenia działalności w EOG i których działania są kontrolowane ze Szwecji, również mogą zostać zarejestrowane w szwedzkim rejestrze (ISIC Rev. 3.1 0501, 3.1 0502, CPC 882).

Środki:

SE: Prawo morskie (1994:1009);

ustawa rybna (1993:787);

zarządzenie w sprawie rybołówstwa, akwakultury i branży rybackiej (1994:1716);

rozporządzenia rybne Krajowej Rady ds. Rybołówstwa (2004:25) oraz

rozporządzenie w sprawie ochrony statków (2003:438).

c) Produkcja - działalność wydawnicza, poligrafia i reprodukcja zapisanych nośników informacji (ISIC Rev. 3.1 221, 222, 323, 324, CPC 88442)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

LV: Jedynie osoby prawne zarejestrowane na Łotwie oraz osoby fizyczne z Łotwy mają prawo do zakładania środków masowego przekazu i publikowania w nich. Oddziały nie są dozwolone (CPC 88442).

Środki:

LV: ustawa o prasie i innych środkach masowego przekazu, s. 8

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

DE (dotyczy także instytucji rządowych na szczeblu regionalnym): Wszystkie publicznie rozpowszechniane lub drukowane gazety, dzienniki lub czasopisma muszą wyraźnie wskazywać "odpowiedzialnego redaktora" (pełne imię i nazwisko i adres osoby fizycznej). Odpowiedzialny redaktor musi posiadać miejsce stałego zamieszkania w Niemczech, Unii Europejskiej lub kraju EOG. Federalny Minister Spraw Wewnętrznych może dopuścić wyjątki od tej zasady (ISIC Rev. 3.1 223, 224).

Środki:

DE: § 10 Abs. 1 Nr. 4 Landesmediengesetz (LMG) Rheinland-Pfalz v. 4. Februar 2005, GVBl. S. 23;

§ 9. Abs. 1 Nr. 1 Gesetz über die Presse Baden-Württemberg (LPG BW) v. 14 Jan. 1964, GBl. S.11;

§ 9. Abs. 1 Nr. 1 Pressegesetz für das Land Nordrhein-Westfalen (Landespressegesetz NRW) v. 24. Mai 1966 (GV. NRW. S. 340);

§ 8. Abs. 1 Gesetz über die Presse Schleswig-Holstein (PressG SH) vom 25.1.2012, GVOBL. SH S. 266;

§ 7. Abs. 2 Landespressegesetz für das Land Mecklenburg-Vorpommern (LPrG M-V) v. 6 Juni 1993, GVOBl. M-V 1993, S. 541;

§ 8. Abs. 1 Nr. 1 Pressegesetz für das Land Sachsen-Anhalt in der Neufassung vom 2.5.2013 (GVBl. LSA S. 198);

§ 7. Abs. 2 Berliner Pressegesetz (BlnPrG) v. 15 Juni 1965, GVBl. S. 744;

§ 10. Abs. 1 Nr. 1 Brandenburgisches Landspressegesetz (BbgPG) v. 13. Mai 1993, GVBl. I/93, S. 162;

§ 9. Abs. 1 Nr.1 Gesetz über die Presse Bremen (BrPrG), Brem. GBl. 1965, S. 63;

§ 7. Abs. 3 Nr. 1 Hessisches Pressegesetz (HPresseG) v. 12. Dezember 2004, GVBl. 2004 I S.2;

§ 7. Abs. 2 i.V.m § 9 Abs.1 Ziffer 1 Thüringer Pressegesetz (TPG) v. 31. Juli 1991, GVBl. 1991 S. 271;

§ 9. Abs. 1 Nr. 1Hamburgisches Pressegesetz v. 29. Januar 1965, HmbGVBl., S. 15;

§ 6. Abs. 2 Sächsisches Gesetz über die Presse (SächsPresseG) v. 3. April 1992, SächsGVBl. S. 125;

§ 8. Abs. 2 Niedersächsisches Pressegesetz v. 22. März 1965, GVbl. S. 9;

§ 9. Abs. 1 Nr. 1 Saarländisches Mediengesetz (SMG) vom 27. Februar 2002 (Amtsbl. S. 498) oraz

Art. 5. Abs. 2 Bayerisches Pressegesetz in der Fassung der Bekanntmachung v. 19. April 2000 (GVBl, S. 340).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe, dostęp do rynku, najwyższe uprzywilejowanie:

IT: W zakresie, w jakim Japonia umożliwia włoskim obywatelom i przedsiębiorstwom prowadzenie wyżej wymienionej działalności, Włochy umożliwiają obywatelom i przedsiębiorstwom japońskim prowadzenie takiej działalności na takich samych warunkach. W zakresie, w jakim Japonia umożliwia włoskim inwestorom posiadanie ponad 49 % kapitału i praw głosu w japońskim wydawnictwie, Włochy umożliwiają japońskim inwestorom posiadanie ponad 49 % kapitału i praw głosu we włoskim wydawnictwie na takich samych warunkach (ISIC Rev. 3.1 221, 222).

Środki:

IT: ustawa 416/1981, art. 1 (z późniejszymi zmianami)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - kadra kierownicza wyższego szczebla i członkowie organów zarządzających i nadzorczych:

PL: Wymóg obywatelstwa dla redaktorów naczelnych gazet i czasopism (ISIC Rev. 3.1 221, 222).

Środki:

PL: ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe, Dz.U. 1984 nr 5 poz. 24 z późniejszymi zmianami.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

SE: Osoby fizyczne będące właścicielami czasopism, które są drukowane i wydawane w Szwecji, muszą posiadać miejsce stałego zamieszkania w Szwecji lub obywatelstwo państwa członkowskiego EOG. Właściciele takich czasopism będący osobami prawnymi muszą mieć siedzibę w EOG. Za czasopisma, które są drukowane i wydawane w Szwecji, oraz nagrania techniczne musi odpowiadać redaktor, który posiada miejsce zamieszkania w Szwecji (ISIC Rev. 3.1 22, CPC 88442).

Środki:

SE: ustawa o wolności prasy (1949:105);

ustawa o prawie podstawowym do wolności wypowiedzi (1991:1469) oraz

ustawa o zarządzeniach dotyczących ustawy o wolności prasy oraz o prawie podstawowym do wolności wypowiedzi (1991:1559).

Wykaz Japonii

Uwagi

1. W niniejszym wykazie określono, zgodnie z art. 8.12, 8.18 i 8.24, zastrzeżenia dokonane przez Japonię w odniesieniu do istniejących środków, które nie spełniają zobowiązań wynikających z:

a) art. 8.7 lub 8.15;

b) art. 8.8 lub 8.16;

c) art. 8.9 lub 8.17;

d) art. 8.10 lub

e) art. 8.11.

2. Każde zastrzeżenie określa następujące elementy:

a) "sektor" odnosi się do ogólnego sektora, w odniesieniu do którego dokonano zastrzeżenia;

b) "podsektor" odnosi się do konkretnego sektora, w odniesieniu do którego dokonano zastrzeżenia;

c) "klasyfikacja gospodarcza" odnosi się, w stosownych przypadkach, do celów przejrzystości, do działalności objętej zastrzeżeniem zgodnie z kodami krajowych lub międzynarodowych klasyfikacji działalności;

d) "odnośne zobowiązania" określają zobowiązania, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do których dokonano zastrzeżenia;

e) "szczebel władzy" wskazuje szczebel władzy utrzymujący środek, w odniesieniu do którego dokonano zastrzeżenia;

f) "środki" oznaczają obowiązujące przepisy ustawowe, wykonawcze lub inne środki, w odniesieniu do których dokonano zastrzeżenia. Środek wymieniony w elemencie "środki":

(i) oznacza środek zmieniony, kontynuowany lub wznowiony od dnia wejścia w życie niniejszej Umowy oraz

(ii) obejmuje wszelkie podrzędne środki przyjęte lub utrzymane na mocy środka i spójne z nim oraz

g) "opis" określa, w odniesieniu do zobowiązań, o których mowa w ust. 1, niezgodne z wymogami aspekty istniejących środków, wobec których dokonano zastrzeżenia.

3. Dokonując interpretacji zastrzeżenia, uwzględnia się wszystkie jego elementy. Zastrzeżenie należy interpretować w świetle odpowiednich postanowień sekcji, w odniesieniu do których dokonano zastrzeżenia, a element "środki" ma pierwszeństwo przed pozostałymi elementami.

4. W odniesieniu do usług finansowych:

a) ze względów ostrożnościowych w kontekście art. 8.65 Japonii nie zabrania się wprowadzania środków takich jak niedyskryminujące ograniczenia co do formy prawnej obecności handlowej. Z tych samych powodów Japonii nie zabrania się stosowania niedyskryminujących ograniczeń dotyczących dostępu do rynku w odniesieniu do nowych usług finansowych, które to ograniczenia muszą być spójne z ramami regulacyjnymi ukierunkowanymi na osiągnięcie tych celów ostrożnościowych. W związku z tym firmy specjalizujące się w handlu papierami wartościowymi są uprawnione do handlowania papierami wartościowymi określonymi w odpowiednich przepisach prawnych Japonii, natomiast banki nie są uprawnione do handlowania tymi papierami wartościowymi, chyba że jest to dozwolone zgodnie z tymi przepisami oraz

b) usługi świadczone na terytorium Unii Europejskiej na rzecz usługobiorcy w Japonii bez jakiegokolwiek aktywnego marketingu ze strony usługodawcy są uznawane za usługi świadczone na mocy art. 8.2 lit. d) ppkt (ii).

5. W odniesieniu do usług transportu morskiego środki mające wpływ na usługi kabotażu w transporcie morskim nie są wymienione w niniejszym wykazie, ponieważ są one wyłączone z zakresu sekcji B rozdziału 8, na mocy art. 8.6 ust. 2 lit. a), oraz sekcji C rozdziału 8, na mocy art. 8.14 ust. 2 lit. a).

6. Przepisy ustawowe i wykonawcze Japonii dotyczące dostępności widma i wpływające na zobowiązania wynikające z art. 8.7 i 8.15 nie zostały ujęte w niniejszym wykazie Japonii, zgodnie z załącznikiem 6 do wytycznych w sprawie formułowania list szczegółowych zobowiązań (dokument WTO S/L/92 z dnia 28 marca 2001).

7. Do celów wykazu Japonii "JSIC" oznacza Japońską Standardową Klasyfikację Przemysłową ustanowioną przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Komunikacji i zmienioną 30 października 2013 r.

1 Sektor:	Rolnictwo, leśnictwo i rybołówstwo oraz usługi powiązane (z wyjątkiem rybołówstwa na morzu terytorialnym, na wodach wewnętrznych, w wyłącznej strefie ekonomicznej i na szelfie kontynentalnym, o którym mowa w zastrzeżeniu nr 11 w wykazie Japonii zawartym w załączniku II do załącznika 8-B)
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 01 Rolnictwo
	JSIC 02 Leśnictwo
	JSIC 03 Rybołówstwo, z wyjątkiem akwakultury
	JSIC 04 Akwakultura
	JSIC 6324 Spółdzielnie rolnicze
	JSIC 6325 Spółdzielnie rybackie i przetwórstwa rybnego
	JSIC 871 Stowarzyszenia o charakterze spółdzielczym w dziedzinie rolnictwa, leśnictwa i rybołówstwa, gdzie indziej niesklasyfikowane
Odnośne zobowiązania:	Traktowanie narodowe (art. 8.8)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o wymianie i handlu zagranicznym (ustawa nr 228 z 1949 r.), art. 27 324
	rozporządzenie rządu w sprawie bezpośrednich inwestycji zagranicznych (rozporządzenie rządu nr 261 z 1980 r.), art. 3
Opis:	Liberalizacja inwestycji
	1. Wymóg uprzedniego zgłoszenia i procedury kontroli na podstawie ustawy o wymianie walutowej i handlu zagranicznym mają zastosowanie do inwestorów zagranicznych, którzy zamierzają dokonywać inwestycji w dziedzinie rolnictwa, leśnictwa i rybołówstwa oraz usług powiązanych (z wyjątkiem rybołówstwa na morzu terytorialnym, na wodach wewnętrznych, w wyłącznej strefie ekonomicznej i na szelfie kontynentalnym, o którym mowa w zastrzeżeniu nr 11 w wykazie Japonii zawartym w załączniku II do załącznika 8-B) w Japonii.
	2. Kontrola jest prowadzona pod kątem tego, czy istnieje prawdopodobieństwo, że inwestycja spowoduje sytuację, w której wystąpi znaczne negatywne oddziaływanie na sprawne funkcjonowanie gospodarki japońskiej 325 .
	3. Inwestor może być zobowiązany do zmiany zakresu inwestycji lub przerwania procesu inwestycyjnego, w zależności od wyniku kontroli.
2 Sektor:	Konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych
Podsektor:	Naprawa pojazdów silnikowych
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 89 Usługi konserwacji pojazdów samochodowych
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o pojazdach drogowych (ustawa nr 185 z 1951 r.), rozdział 6
Opis:	Transgraniczny handel usługami
	Osoba, która zamierza prowadzić działalność w zakresie naprawy i demontażu pojazdów silnikowych, jest zobowiązana do ustanowienia warsztatu w Japonii i uzyskania zezwolenia od dyrektora generalnego Rejonowego Biura Transportu właściwego dla rejonu, w którym zlokalizowany jest warsztat.
3 Sektor:	Usługi dla przedsiębiorstw
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 9111 Usługi związane z zatrudnieniem
	JSIC 9121 Usługi agencji pracy tymczasowej
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o bezpieczeństwie zatrudnienia (ustawa nr 141 z 1947 r.), rozdziały 3 i 3-3
	ustawa dotycząca zabezpieczenia właściwego funkcjonowania agencji pracy tymczasowej i ochrony wysyłanych pracowników (ustawa nr 88 z 1985 r.), rozdział 2
	ustawa o pracy w portach (ustawa nr 40 z 1988 r.), rozdział 4
	ustawa o bezpieczeństwie zatrudnienia marynarzy (ustawa nr 130 z 1948 r.), rozdział 3
	ustawa dotycząca poprawy warunków zatrudnienia robotników budowlanych (ustawa nr 33 z 1976 r.), rozdział 5 i 6
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	1. Osoba, która zamierza świadczyć następujące usługi dla przedsiębiorstw w Japonii, musi posiadać miejsce prowadzenia działalności w Japonii i, stosownie do sytuacji, uzyskać zezwolenie od właściwego organu lub złożyć zgłoszenie do właściwego organu:
	a) prywatne usługi pośrednictwa pracy, w tym płatne usługi pośrednictwa pracy dla pracowników budowlanych i usługi pośrednictwa pracy dla marynarzy lub
	b) usługi agencji pracy tymczasowej, w tym sztauerów i marynarzy, oraz usługi pośrednictwa pracy dla pracowników budowlanych.
	2. Usługi zapewniania zatrudnienia mogą być świadczone wyłącznie przez związek zawodowy, który uzyskał zezwolenie od właściwego organu na mocy ustawy o bezpieczeństwie zatrudnienia lub ustawy o bezpieczeństwie zatrudnienia marynarzy.
4 Sektor:	Usługi świadczone przez agencje inkasa
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 6619 Pozostałe pomocnicze instytucje finansowe
	JSIC 7299 Zawody regulowane, gdzie indziej niesklasyfikowane
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o środkach specjalnych dotyczących zarządzania wierzytelnościami i windykacji należności (ustawa nr 126 z 1998 r.), art. 3 i 4
	ustawa o adwokaturze (ustawa nr 205 z 1949 r.), rozdziały 72 i 73
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	1. Osoba, która zamierza świadczyć usługi pośrednictwa w windykacji należności, stanowiące praktykę prawniczą w odniesieniu do postępowań sądowych, musi być adwokatem posiadającym uprawnienia nadane na mocy japońskich przepisów ustawowych i wykonawczych ("Bengoshi"), spółką prawniczą założoną zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Japonii ("Bengoshihojin") lub osobą prawną ustanowioną na mocy ustawy o środkach specjalnych dotyczących zarządzania wierzytelnościami i windykacji należności oraz mieć biuro w Japonii.
	2. Nikt z wyjątkiem osób prawnych ustanowionych na mocy ustawy o środkach specjalnych dotyczących zarządzania wierzytelnościami i windykacji należności, które prowadzą działalność w dziedzinie obsługi wierzytelności na mocy przepisów tej ustawy, nie może prowadzić działalności polegającej na przejmowaniu i windykacji wierzytelności innych osób.
5 Sektor:	Budownictwo
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 06 Roboty budowlane, ogólne, w tym publiczne i prywatne roboty budowlane
	JSIC 07 Roboty budowlane wykonywane przez wyspecjalizowanych wykonawców, z wyjątkiem instalacji urządzeń
	JSIC 08 Instalacja urządzeń
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o działalności budowlanej (ustawa nr 100 z 1949 r.), rozdział 2
	ustawa dotycząca recyklingu materiałów budowlanych (ustawa nr 104 z 2000 r.), rozdział 5
Opis:	Transgraniczny handel usługami
	1. Osoba, która zamierza prowadzić działalność budowlaną, jest zobowiązana do ustanowienia miejsca prowadzenia działalności w Japonii i uzyskania zezwolenia od Ministra Gruntów, Infrastruktury, Transportu i Turystyki lub od gubernatora prefektury właściwego dla rejonu, w którym zlokalizowane jest miejsce prowadzenia działalności.
	2. Osoba, która zamierza prowadzić działalność w zakresie robót rozbiórkowych, jest zobowiązana do ustanowienia miejsca prowadzenia działalności w Japonii i zarejestrowania się w biurze gubernatora prefektury właściwego dla rejonu, w którym zlokalizowane jest miejsce prowadzenia działalności.
6 Sektor:	Usługi w zakresie dystrybucji
Podsektor:	Usługi w zakresie sprzedaży hurtowej, usługi w zakresie sprzedaży detalicznej oraz usługi świadczone przez pośredników dotyczące napojów alkoholowych
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 5222 Napoje spirytusowe
	JSIC 5851 Sklepy z napojami spirytusowymi
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o podatku od napojów spirytusowych (ustawa nr 6 z 1953 r.), art. 9-11
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	Liczba licencji udzielonych usługodawcom w tych podsektorach może być ograniczona, jeżeli jest to niezbędne do utrzymania równowagi między podażą napojów spirytusowych a popytem na nie w celu zapewnienia dochodów podatkowych z podatku od napojów spirytusowych (art. 10 pkt 11 ustawy o podatku od napojów spirytusowych).
7 Sektor:	Usługi w zakresie dystrybucji
Podsektor:	Usługi w zakresie sprzedaży hurtowej świadczone na publicznym rynku hurtowym
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 521 Produkty rolne, produkty hodowli zwierząt i drobiu oraz produkty akwakultury
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o rynku hurtowym (ustawa nr 35 z 1971 r.), art. 9, 10, 15, 17 i 33
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	Liczba licencji udzielonych dostawcom usług handlu hurtowego na publicznych rynkach hurtowych może być ograniczona w przypadkach, gdy dla publicznych rynków hurtowych ustalono maksymalną liczbę dostawców w celu zagwarantowania prawidłowego i należytego funkcjonowania publicznych rynków hurtowych.
8 Sektor:	Edukacja i wsparcie kształcenia
Podsektor:	Usługi szkolnictwa wyższego
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 816 Instytucja szkolnictwa wyższego
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o prawie podstawowym do edukacji (ustawa nr 120 z 2006 r.), art. 6
	ustawa o edukacji szkolnej (ustawa nr 26 z 1947 r.), art. 2
	ustawa o szkolnictwie prywatnym (ustawa nr 270 z 1949 r.), art. 3
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	1. Usługi szkolnictwa wyższego świadczone jako kształcenie formalne w Japonii muszą być świadczone przez instytucje kształcenia formalnego. Instytucje kształcenia formalnego muszą być ustanowione przez edukacyjne osoby prawne.
	2. "Instytucje kształcenia formalnego" oznaczają szkoły podstawowe, szkoły średnie pierwszego stopnia, szkoły średnie, szkoły kształcenia obowiązkowego, szkoły średnie drugiego stopnia, uniwersytety, kolegia, kolegia techniczne, szkoły dla osób o specjalnych potrzebach edukacyjnych, przedszkola oraz zintegrowane ośrodki wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem.
	3. "Edukacyjna osoba prawna" oznacza osobę prawną prowadzącą działalność nienastawioną na zysk ustanowioną do celów świadczenia usług edukacyjnych na mocy japońskich przepisów ustawowych i wykonawczych.
9 Sektor:	Usługi finansowe
Podsektor:	Usługi bankowe i inne usługi finansowe
	(z wyjątkiem usług ubezpieczeniowych i związanych z ubezpieczeniami)
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 622 Banki, z wyjątkiem banku centralnego
	JSIC 631 Instytucje finansowe dla małych przedsiębiorstw
Odnośne zobowiązania:	Traktowanie narodowe (art. 8.8)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o gwarantowaniu depozytów (ustawa nr 34 z 1971 r.), art. 2
Opis:	Liberalizacja inwestycji
	System gwarantowania depozytów nie obejmuje depozytów przyjmowanych przez oddziały banków zagranicznych.
10 Sektor:	Usługi finansowe
Podsektor:	Usługi ubezpieczeniowe i związane z ubezpieczeniami
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 672 Podmioty oferujące ubezpieczenia inne niż ubezpieczenia na życie
	JSIC 6742 Brokerzy i agenci w dziedzinie ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o działalności ubezpieczeniowej (ustawa nr 105 z 1995 r.), art. 185, 186, 275, 276, 277, 286 i 287
	rozporządzenie rządowe dotyczące wykonania przepisów ustawy o działalności ubezpieczeniowej (rozporządzenie rządowe nr 425 z 1995 r.), art. 19 i 39-2
	rozporządzenie ministerialne dotyczące wykonania przepisów ustawy o działalności ubezpieczeniowej (rozporządzenie ministerialne Ministerstwa Finansów nr 5 z 1996 r.), art. 116 i 212-6
Opis:	Transgraniczny handel usługami
	Obecność handlowa jest zasadniczo wymagana w przypadku umów ubezpieczenia w następujących obszarach i wszelkich zobowiązań z nich wynikających:
	a) towary przewożone w ramach terytorium Japonii oraz
	b) statki zarejestrowane w Japonii, które nie są używane w międzynarodowym transporcie morskim.
11 Sektor:	Dostawy energii cieplnej
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 3511 Dostawy energii cieplnej
Odnośne zobowiązania:	Traktowanie narodowe (art. 8.8)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o wymianie i handlu zagranicznym (ustawa nr 228 z 1949 r.), art. 27 326
	rozporządzenie rządu w sprawie bezpośrednich inwestycji zagranicznych (rozporządzenie rządu nr 261 z 1980 r.), art. 3
Opis:	Liberalizacja inwestycji
	1. Wymóg uprzedniego zgłoszenia i procedury kontroli na podstawie ustawy o wymianie walutowej i handlu zagranicznym mają zastosowanie do inwestorów zagranicznych, którzy zamierzają dokonywać inwestycji w branży dostaw energii cieplnej w Japonii.
	2. Kontrola jest prowadzona pod kątem tego, czy istnieje prawdopodobieństwo, że inwestycja spowoduje sytuację, w której naruszone zostanie bezpieczeństwo narodowe, wystąpi zakłócenie porządku publicznego lub przeszkoda w ochronie bezpieczeństwa publicznego.
	3. Inwestor może być zobowiązany do zmiany zakresu inwestycji lub przerwania procesu inwestycyjnego, w zależności od wyniku kontroli.
12 Sektor:	Informacje i komunikacja
Podsektor:	Telekomunikacja
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 3700 Siedziby główne zaangażowane głównie w działania zarządcze
	JSIC 3711 Regionalne usługi telekomunikacyjne, z wyjątkiem telefonów przewodowych z funkcjami nadawczymi
	JSIC 3731 Usługi związane z telekomunikacją
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7)
	Traktowanie narodowe (art. 8.8)
	Kadra kierownicza wyższego szczebla i członkowie organów zarządzających i nadzorczych (art. 8.10)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa dotycząca Nippon Telegraph and Telephone Corporation, Etc. (ustawa nr 85 z 1984 r.), art. 6 i 10
Opis:	Liberalizacja inwestycji
	1. Nippon Telegraph and Telephone Corporation nie może wpisać do swojej księgi akcji nazwiska i adresu następujących osób, jeżeli łączny udział praw głosu posiadanych bezpośrednio lub pośrednio przez osoby określone w lit. a)-c) jest równy lub większy jednej trzeciej:
	a) osoby fizycznej nieposiadającej obywatelstwa Japonii;
	b) rządu innego państwa lub jego przedstawiciela oraz
	c) zagranicznej osoby prawnej lub podmiotu zagranicznego.
	2. Osoba fizyczna nieposiadająca obywatelstwa Japonii nie może objąć stanowiska dyrektora ani audytora w Nippon Telegraph and Telephone Corporation, Nippon Telegraph and Telephone East Corporation ani Nippon Telegraph and Telephone West Corporation.
13 Sektor:	Informacje i komunikacja
Podsektor:	Usługi internetowe i telekomunikacyjne
Klasyfikacja gospodarcza 327 :	JSIC 3711* Regionalne usługi telekomunikacyjne, z wyjątkiem telefonów przewodowych z funkcjami nadawczymi
	JSIC 3712* Usługi telekomunikacji długodystansowej
	JSIC 3719* Pozostałe usługi telekomunikacji stacjonarnej
	JSIC 3721* Telekomunikacja mobilna
	JSIC 401* Usługi związane z internetem
Odnośne zobowiązania:	Traktowanie narodowe (art. 8.8)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o wymianie i handlu zagranicznym (ustawa nr 228 z 1949 r.), art. 27 328
	rozporządzenie rządu w sprawie bezpośrednich inwestycji zagranicznych (rozporządzenie rządu nr 261 z 1980 r.), art. 3
Opis:	Liberalizacja inwestycji
	1. Wymóg uprzedniego zgłoszenia i procedury kontroli na podstawie ustawy o wymianie walutowej i handlu zagranicznym mają zastosowanie do inwestorów zagranicznych, którzy zamierzają dokonywać inwestycji w branży telekomunikacyjnej i w dziedzinie usług internetowych w Japonii.
	2. Kontrola jest prowadzona pod kątem tego, czy istnieje prawdopodobieństwo, że inwestycja spowoduje sytuację, w której naruszone zostanie bezpieczeństwo narodowe, wystąpi zakłócenie porządku publicznego lub przeszkoda w ochronie bezpieczeństwa publicznego.
	3. Inwestor może być zobowiązany do zmiany zakresu inwestycji lub przerwania procesu inwestycyjnego, w zależności od wyniku kontroli.
14 Sektor:	Produkcja
Podsektor:	Budownictwo okrętowe i naprawa statków oraz silniki okrętowe
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 3131 Budownictwo okrętowe i naprawa statków
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa stoczniowa (ustawa nr 129 z 1950 r.), art. od 2 do 3-2
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	Osoba, która zamierza założyć lub rozbudować doki, które mogą być użyte do budowy lub naprawy statków o pojemności brutto co najmniej 500 ton lub o długości co najmniej 50 metrów, musi uzyskać zezwolenie od Ministra ds. Gruntów, Infrastruktury, Transportu i Turystyki. Wydanie licencji uwarunkowane jest przeprowadzeniem testu potrzeb ekonomicznych.
15 Sektor:	Produkcja
Podsektor:	Produkcja leków i produktów leczniczych
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 1653 Preparaty biologiczne
Odnośne zobowiązania:	Traktowanie narodowe (art. 8.8)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o wymianie i handlu zagranicznym (ustawa nr 228 z 1949 r.), art. 27 329
	rozporządzenie rządu w sprawie bezpośrednich inwestycji zagranicznych (rozporządzenie rządu nr 261 z 1980 r.), art. 3
Opis:	Liberalizacja inwestycji
	1. Wymóg uprzedniego zgłoszenia i procedury kontroli na podstawie ustawy o wymianie walutowej i handlu zagranicznym mają zastosowanie do inwestorów zagranicznych, którzy zamierzają dokonywać inwestycji w branży produkcji preparatów biologicznych w Japonii. Dla większej pewności należy wyjaśnić, że "branża produkcji preparatów biologicznych" dotyczy działalności gospodarczej w zakładach, które produkują szczepionki, surowice, toksoidy, antytoksyny i niektóre preparaty podobne do wspomnianych powyżej produktów lub produkty krwiopochodne.
	2. Kontrola jest prowadzona pod kątem tego, czy istnieje prawdopodobieństwo, że inwestycja spowoduje sytuację, w której naruszone zostanie bezpieczeństwo narodowe, wystąpi zakłócenie porządku publicznego lub przeszkoda w ochronie bezpieczeństwa publicznego.
	3. Inwestor może być zobowiązany do zmiany zakresu inwestycji lub przerwania procesu inwestycyjnego, w zależności od wyniku kontroli.
16 Sektor:	Produkcja
Podsektor:	Produkcja skóry i wyrobów ze skóry
Klasyfikacja gospodarcza 330 :	JSIC 1189*1 Tekstylia, odzież i akcesoria, gdzie indziej niesklasyfikowane JSIC 1694*2 Żelatyna i kleje
	JSIC 192 Obuwie z gumy i tworzyw sztucznych i akcesoria do niego
	JSIC 2011 Garbowanie i wykańczanie skór
	JSIC 2021 Skórzane wyroby do urządzeń mechanicznych, z wyjątkiem rękawic i mitenek
	JSIC 2031 Wycinane ze skóry elementy obuwia i akcesoria do obuwia
	JSIC 2041 Obuwie skórzane
	JSIC 2051 Rękawice i mitenki skórzane
	JSIC 2061 Walizki
	JSIC 207 Torebki i małe saszetki ze skóry
	JSIC 2081 Skóry futerkowe
	JSIC 2099 Pozostałe produkty skórzane
	JSIC 3253*1 Towary związane ze sportem, w tym lekkoatletyką
Odnośne zobowiązania:	Traktowanie narodowe (art. 8.8)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o wymianie i handlu zagranicznym (ustawa nr 228 z 1949 r.), art. 27 331
	rozporządzenie rządu w sprawie bezpośrednich inwestycji zagranicznych (rozporządzenie rządu nr 261 z 1980 r.), art. 3
Opis:	Liberalizacja inwestycji
	1. Wymóg uprzedniego zgłoszenia i procedury kontroli na podstawie ustawy o wymianie walutowej i handlu zagranicznym mają zastosowanie do inwestorów zagranicznych, którzy zamierzają dokonywać inwestycji w branży produkcji skóry i wyrobów ze skóry w Japonii.
	2. Kontrola jest prowadzona pod kątem tego, czy istnieje prawdopodobieństwo, że inwestycja spowoduje sytuację, w której wystąpi znaczne negatywne oddziaływanie na sprawne funkcjonowanie gospodarki japońskiej 332 .
	3. Inwestor może być zobowiązany do zmiany zakresu inwestycji lub przerwania procesu inwestycyjnego, w zależności od wyniku kontroli.
17 Sektor:	Kwestie związane z przynależnością państwową statku
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
	Traktowanie narodowe (art. 8.8 i 8.16)
	Kadra kierownicza wyższego szczebla i członkowie organów zarządzających i nadzorczych (art. 8.10)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o statkach (ustawa nr 46 z 1899 r.), art. 1
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	1. Do świadczenia usług w zakresie międzynarodowego transportu morskiego (w tym usług w zakresie transportu pasażerskiego i towarowego) w drodze utworzenia zarejestrowanej spółki obsługującej flotę pływającą pod banderą Japonii ma zastosowanie wymóg przynależności państwowej.
	2. "Wymóg przynależności państwowej" oznacza, że statek musi być własnością obywatela Japonii lub spółki utworzonej na mocy japońskich przepisów ustawowych i wykonawczych, której wszyscy przedstawiciele i nie mniej niż dwie trzecie kadry zarządzającej są obywatelami Japonii.
18 Sektor:	Usługi metrologiczne
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 7441 Usługi kontroli towarów
	JSIC 745 Wydawanie certyfikatów przez inspektorów
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa metrologiczna (ustawa nr 51 z 1992 r.), rozdziały 3, 5, 6 i 8
	Przepisy dotyczące ustawy metrologicznej (rozporządzenie ministerialne Ministerstwa Handlu i Przemysłu Międzynarodowego nr 69 z 1993 r.)
	rozporządzenie ministerialne dotyczące wyznaczonego organu inspekcyjnego, wyznaczonego organu weryfikacyjnego, wyznaczonego organu ds. kontroli certyfikatów metrologicznych oraz organu ds. akredytacji podmiotów prowadzących zdefiniowaną działalność w zakresie certyfikacji metrologicznej (rozporządzenie ministerialne Ministerstwa Handlu i Przemysłu Międzynarodowego nr 72 z 1993 r.)
Opis 333 :	Transgraniczny handel usługami
	1. Osoba, która zamierza świadczyć usługi przeprowadzania okresowych kontroli zdefiniowanych przyrządów pomiarowych, jest zobowiązana do ustanowienia osoby prawnej w Japonii i musi być wyznaczona przez gubernatora prefektury właściwego dla rejonu, w którym osoba ta zamierza prowadzić kontrole, albo przez burmistrza oznaczonego miasta (ang. designated city), albo wójta oznaczonej dzielnicy (ang. designated ward) lub wsi, jeżeli miejsce, w którym osoba ta zamierza prowadzić kontrole, jest zlokalizowane w rejonie należącym do tego oznaczonego miasta, dzielnicy lub wsi.
	2. Osoba, która zamierza świadczyć usługi weryfikacji zdefiniowanych przyrządów pomiarowych, jest zobowiązana do ustanowienia osoby prawnej w Japonii i musi być wyznaczona przez Ministra Gospodarki, Handlu i Przemysłu.
	3. Osoba, która zamierza prowadzić działalność w zakresie certyfikacji metrologicznej, w tym zdefiniowaną działalność w zakresie certyfikacji metrologicznej, jest zobowiązana do posiadania miejsca prowadzenia działalności w Japonii i zarejestrowania się w biurze gubernatora prefektury właściwego dla rejonu, w którym zlokalizowane jest miejsce prowadzenia działalności.
	4. Osoba, która zamierza świadczyć usługi przeprowadzania kontroli zdefiniowanych przyrządów pomiarowych wykorzystywanych do certyfikacji metrologicznej, jest zobowiązana do ustanowienia osoby prawnej w Japonii i musi być wyznaczona przez gubernatora prefektury właściwego dla rejonu, w którym osoba ta zamierza prowadzić kontrole.
	5. Osoba, która zamierza świadczyć usługi akredytacji podmiotów zajmujących się zdefiniowaną działalnością w zakresie certyfikacji metrologicznej, jest zobowiązana do ustanowienia osoby prawnej w Japonii i musi być wyznaczona przez Ministra Gospodarki, Handlu i Przemysłu.
	6. Osoba, która zamierza świadczyć usługi kalibracji przyrządów pomiarowych, jest zobowiązana do ustanowienia osoby prawnej w Japonii i musi być wyznaczona przez Ministra Gospodarki, Handlu i Przemysłu.
19 Sektor:	Działalność lecznicza, opieka zdrowotna i opieka społeczna
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 8599 Pozostałe usługi zabezpieczenia społecznego i opieki społecznej oraz usługi opiekuńcze
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa dotycząca pobierania składek na ubezpieczenia pracownicze (ustawa nr 84 z 1969 r.), rozdział 4
	Przepisy wykonawcze do ustawy dotyczącej pobierania składek na ubezpieczenia pracownicze (rozporządzenie ministerialne Ministerstwa Pracy nr 8 z 1972 r.)
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	Wyłącznie stowarzyszenie przedsiębiorców lub federacja skupiająca takie stowarzyszenia zatwierdzone przez Ministerstwo Zdrowia, Pracy i Opieki Społecznej na mocy japońskich przepisów ustawowych i wykonawczych mogą prowadzić działalność w zakresie ubezpieczeń pracowniczych powierzoną im przez przedsiębiorców. Stowarzyszenie, które ma zamiar prowadzić taką działalność w zakresie ubezpieczeń pracowniczych zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Japonii jest zobowiązane do ustanowienia biura w Japonii oraz uzyskania zgody Ministra Zdrowia, Pracy i Opieki Społecznej.
20 Sektor:	Górnictwo i usługi związane z górnictwem
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 05 Górnictwo i wydobywanie kamieni i żwiru
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
	Traktowanie narodowe (art. 8.8 i 8.16)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa górnicza (ustawa nr 289 z 1950 r.), rozdziały 2 i 3
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	Prawo do prowadzenia działalności wydobywczej lub licencję na działalność wydobywczą może uzyskać wyłącznie obywatel Japonii lub przedsiębiorstwo japońskie 334 .
21 Sektor:	Przemysł naftowy
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza 335 :	JSIC 053 Produkcja ropy naftowej i gazu ziemnego JSIC 1711 Rafinacja ropy naftowej
	JSIC 1721 Oleje smarowe i smary (produkowane poza rafineriami ropy naftowej)
	JSIC 1741*1 Materiały chodnikowe
	JSIC 1799*1 Pozostałe produkty naftowe i węglowe
	JSIC 4711*1 Zwykłe magazynowanie, z wyjątkiem przechowywania w chłodniach
	JSIC 4721*1 Przechowywanie w chłodniach
	JSIC 5331 Ropa naftowa
	JSIC 6051 Stacje paliw (stacje benzynowe)
	JSIC 6052*1 Sklepy z paliwami, z wyjątkiem stacji benzynowych
	JSIC 9299*2 Pozostałe usługi dla przedsiębiorstw, gdzie indziej niesklasyfikowane
Odnośne zobowiązania:	Traktowanie narodowe (art. 8.8)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o wymianie i handlu zagranicznym (ustawa nr 228 z 1949 r.), art. 27 336
	rozporządzenie rządu w sprawie bezpośrednich inwestycji zagranicznych (rozporządzenie rządu nr 261 z 1980 r.), art. 3
Opis:	Liberalizacja inwestycji
	1. Wymóg uprzedniego zgłoszenia i procedury kontroli na podstawie ustawy o wymianie walutowej i handlu zagranicznym mają zastosowanie do inwestorów zagranicznych, którzy zamierzają dokonywać inwestycji w przemysł naftowy w Japonii.
	2. Kontrola jest prowadzona pod kątem tego, czy istnieje prawdopodobieństwo, że inwestycja spowoduje sytuację, w której wystąpi znaczne negatywne oddziaływanie na sprawne funkcjonowanie gospodarki japońskiej 337 .
	3. Inwestor może być zobowiązany do zmiany zakresu inwestycji lub przerwania procesu inwestycyjnego, w zależności od wyniku kontroli.
	4. Żadne organiczne substancje chemiczne, takie jak etylen, glikol etylenowy i poliwęglany, nie wchodzą w zakres przemysłu naftowego. W związku z tym wymóg uprzedniego zgłoszenia i procedury kontroli na podstawie ustawy o wymianie walutowej i handlu zagranicznym nie mają zastosowania do inwestycji w wytwarzanie tych produktów.
22 Sektor:	Zawody regulowane
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 7211 Kancelarie prawne
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o adwokaturze (ustawa nr 205 z 1949 r.), rozdziały 3, 4, 4-2, 5 i 9
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	1. Osoba fizyczna, która zamierza świadczyć usługi prawnicze, musi posiadać kwalifikacje adwokackie na mocy japońskich przepisów ustawowych i wykonawczych ("Bengoshi") oraz ustanowić kancelarię w rejonie właściwości miejscowego stowarzyszenia zawodowego adwokatów, do którego należy.
	2. Przedsiębiorstwo, które zamierza świadczyć usługi prawnicze, jest zobowiązane do ustanowienia spółki prawniczej zgodnie z japońskimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi ("Bengoshi-Hojin").
23 Sektor:	Zawody regulowane
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 7211 Kancelarie prawne
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o środkach specjalnych dotyczących świadczenia usług prawniczych przez zagranicznych prawników (ustawa nr 66 z 1986 r.), rozdziały 2, 4 i 5
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	1. Osoba fizyczna, która zamierza świadczyć usługi doradcze w dziedzinie prawa, musi posiadać kwalifikacje zarejestrowanego prawnika zagranicznego na podstawie japońskich przepisów ustawowych i wykonawczych ("Gaikokuho-Jimu-Bengoshi") oraz ustanowić kancelarię w rejonie właściwości miejscowego stowarzyszenia zawodowego prawników, do którego dana osoba fizyczna należy.
	2. Zgodnie z japońskimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi Gaikokuho-Jimu-Bengoshi ma obowiązek przebywać w Japonii nie krócej niż 180 dni w roku.
	3. Przedsiębiorstwo, które zamierza świadczyć usługi doradcze w dziedzinie prawa zagranicznego, jest zobowiązane do ustanowienia zarejestrowanej spółki prawników zagranicznych zgodnie z japońskimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi ("Gaikokuho-Jimu-Bengoshi-Hojin").
24 Sektor:	Zawody regulowane
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 7212 Kancelarie rzeczników patentowych
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o rzecznikach patentowych (ustawa nr 49 z 2000 r.), rozdziały 3, 6 i 8
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	1. Osoba fizyczna, która zamierza świadczyć usługi rzecznika patentowego, musi posiadać kwalifikacje rzecznika patentowego na mocy japońskich przepisów ustawowych i wykonawczych ("Benrishi").
	2. Przedsiębiorstwo, które zamierza świadczyć usługi rzeczników patentowych, jest zobowiązane do ustanowienia spółki specjalizującej się w prawie patentowym zgodnie z japońskimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi ("Tokkyo-Gyomu-Hojin").
25 Sektor:	Zawody regulowane
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 7221 Kancelarie notarialne i kancelarie doradców prawnych
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.15)
	Traktowanie narodowe (art. 8.16)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o notariacie (ustawa nr 53 z 1908 r.), rozdziały 2 i 3
Opis:	Transgraniczny handel usługami
	1. Notariuszem w Japonii może być mianowany wyłącznie obywatel japoński.
	2. Notariusz zobowiązany jest do ustanowienia kancelarii w miejscu wyznaczonym przez Ministra Sprawiedliwości.
26 Sektor:	Zawody regulowane
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 7221 Kancelarie notarialne i kancelarie doradców prawnych
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o doradcach prawnych (ustawa nr 197 z 1950 r.), rozdziały 3, 4, 5, 7 i 10
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	1. Osoba fizyczna, która zamierza świadczyć usługi doradcy prawnego, musi posiadać kwalifikacje doradcy prawnego na mocy japońskich przepisów ustawowych i wykonawczych ("Shiho-Shoshi") oraz ustanowić kancelarię w rejonie właściwości miejscowego stowarzyszenia zawodowego doradców prawnych, do którego dana osoba fizyczna należy.
	2. Przedsiębiorstwo, które zamierza świadczyć usługi doradców prawnych, jest zobowiązane do ustanowienia spółki doradców prawnych zgodnie z japońskimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi ("Shiho-Shoshi-Hojin").
27 Sektor:	Zawody regulowane
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 7241 Biura biegłych rewidentów
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o biegłych rewidentach (ustawa nr 103 z 1948 r.), rozdziały 3, 5-2 i 7
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	1. Osoba fizyczna, która zamierza świadczyć usługi biegłego rewidenta, musi posiadać kwalifikacje biegłego rewidenta na mocy japońskich przepisów ustawowych i wykonawczych ("Koninkaikeishi").
	2. Przedsiębiorstwo, które zamierza świadczyć usługi biegłych rewidentów, jest zobowiązane do ustanowienia spółki biegłych rewidentów zgodnie z japońskimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi ("Kansa-Hojin").
28 Sektor:	Zawody regulowane
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 7242 Biura księgowe ds. podatków
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o uprawnieniach licencjonowanych księgowych ds. podatków (ustawa nr 237 z 1951 r.), rozdziały 3, 4, 5-2, 6 i 7
	Przepisy wykonawcze do ustawy o uprawnieniach licencjonowanych księgowych ds. podatków (rozporządzenie ministerialne Ministerstwa Finansów nr 55 z 1951 r.)
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	1. Osoba fizyczna, która zamierza świadczyć usługi licencjonowanego księgowego ds. podatków, musi uzyskać kwalifikacje księgowego ds. podatków na mocy japońskich przepisów ustawowych i wykonawczych ("Zeirishi") oraz ustanowić biuro w rejonie właściwości miejscowego stowarzyszenia zawodowego księgowych ds. podatków, do którego dana osoba fizyczna należy.
	2. Przedsiębiorstwo, które zamierza świadczyć usługi licencjonowanych księgowych ds. podatków, jest zobowiązane do ustanowienia spółki księgowych ds. podatków zgodnie z japońskimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi ("Zeirishi-Hojin").
29 Sektor:	Zawody regulowane
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 7231 Kancelarie doradców administracyjnych
	JSIC 7294 Uprawnieni rzeczoznawcy majątkowi
	JSIC 7299 Zawody regulowane, gdzie indziej niesklasyfikowane
	JSIC 7421 Usługi projektowania architektonicznego
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o architektach lub inżynierach budowlanych (ustawa nr 202 z 1950 r.), rozdziały 1, 2 i 6
Opis:	Transgraniczny handel usługami
	Architekt lub inżynier budownictwa posiadający kwalifikacje architekta lub inżyniera budownictwa na podstawie japońskich przepisów ustawowych i wykonawczych ("Kenchikushi") lub osoba zatrudniająca takiego architekta lub inżyniera budownictwa, który lub która zamierza prowadzić działalność w zakresie projektowania, inspekcji robót budowlanych, pracy administracyjnej związanej z umowami o roboty budowlane, nadzoru robót budowlanych, badania i oceny budynków, jak również pełnić funkcję przedstawiciela w postępowaniach prowadzonych na mocy japońskich przepisów ustawowych i wykonawczych dotyczących robót budowlanych, na zlecenie innych osób i za wynagrodzeniem, ma obowiązek ustanowienia biura w Japonii.
30 Sektor:	Zawody regulowane
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 7251 Biura certyfikowanych konsultantów ds. zabezpieczenia społecznego i pracy
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o uprawnieniach certyfikowanego konsultanta ds. zabezpieczenia społecznego i pracy (ustawa nr 89 z 1968 r.), rozdziały 2-2, 4-2, 4-3 i 5
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	1. Osoba fizyczna, która zamierza świadczyć usługi konsultanta ds. zabezpieczenia społecznego i pracy, musi posiadać kwalifikacje konsultanta ds. zabezpieczenia społecznego i pracy na mocy japońskich przepisów ustawowych i wykonawczych ("Shakai-Hoken-Romushi") oraz ustanowić biuro w Japonii.
	2. Przedsiębiorstwo, które zamierza świadczyć usługi konsultantów ds. zabezpieczenia społecznego i pracy, jest zobowiązane do ustanowienia spółki konsultantów ds. zabezpieczenia społecznego i pracy na podstawie japońskich przepisów ustawowych i wykonawczych ("Shakai-Hoken-Romushi-Hojin").
31 Sektor:	Zawody regulowane
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 7231 Kancelarie doradców administracyjnych
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o doradcach administracyjnych (ustawa nr 4 z 1951 r.), rozdziały 3, 5 i 8
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	1. Osoba fizyczna, która zamierza świadczyć usługi doradcy administracyjnego, musi uzyskać kwalifikacje doradcy administracyjnego na mocy japońskich przepisów ustawowych i wykonawczych ("Gyosei-Shoshi") oraz ustanowić kancelarię w rejonie właściwości miejscowego stowarzyszenia zawodowego doradców administracyjnych, do którego dana osoba fizyczna należy.
	2. Przedsiębiorstwo, które zamierza świadczyć usługi doradców administracyjnych, jest zobowiązane do ustanowienia spółki doradców administracyjnych zgodnie z japońskimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi ("Gyosei-Shoshi-Hojin").
32 Sektor:	Zawody regulowane
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 7299 Zawody regulowane, gdzie indziej niesklasyfikowane
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o agentach procedur morskich (ustawa nr 32 z 1951 r.), art. 17
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	Usługi agenta procedur morskich muszą być świadczone przez osobę fizyczną, która posiada kwalifikacje agenta procedur morskich na mocy przepisów ustawowych i wykonawczych Japonii ("Kaijidairishi").
33 Sektor:	Zawody regulowane
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 7222 Biura specjalistów ds. rejestracji nieruchomości
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o specjalistach ds. rejestracji nieruchomości (ustawa nr 228 z 1950 r.), rozdziały 3, 4, 5, 7 i 10
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	1. Osoba fizyczna, która zamierza świadczyć usługi specjalisty ds. rejestracji nieruchomości, musi posiadać uprawnienia specjalisty ds. rejestracji nieruchomości nadane na mocy japońskich przepisów ustawowych i wykonawczych ("Tochi-Kaoku-Chosashi") oraz ustanowić biuro w rejonie właściwości miejscowego stowarzyszenia zawodowego specjalistów ds. rejestracji nieruchomości, do którego należy.
	2. Przedsiębiorstwo, które zamierza świadczyć usługi specjalistów ds. rejestracji nieruchomości, jest zobowiązane do ustanowienia spółki specjalistów ds. rejestracji nieruchomości zgodnie z japońskimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi ("Tochi-Kaoku-Chosashi-Hojin").
34 Sektor:	Nieruchomości
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 6811 Pośrednicy w sprzedaży budynków i domów
	JSIC 6812 Usługi podziału gruntów i usługi deweloperskie
	JSIC 6821 Pośrednicy w obrocie nieruchomościami
	JSIC 6941 Zarządcy nieruchomości
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o działalności gospodarczej w zakresie transakcji dotyczących działek budowlanych i budynków (ustawa nr 176 z 1952 r.), rozdział 2
	ustawa o konsorcjach zawieranych w celu sfinansowania nieruchomości (ustawa nr 77 z 1994 r.), rozdziały 2, 5, 6 i 7
	ustawa dotycząca poprawy zarządzania kondominiami (ustawa nr 149 z 2000 r.), rozdział 3
Opis:	Transgraniczny handel usługami
	1. Osoba, która zamierza prowadzić działalność w zakresie transakcji dotyczących działek budowlanych i budynków, jest zobowiązana do ustanowienia miejsca prowadzenia działalności w Japonii i uzyskania zezwolenia od Ministra Gruntów, Infrastruktury, Transportu i Turystyki lub od gubernatora prefektury właściwego dla rejonu, w którym zlokalizowane jest miejsce prowadzenia działalności.
	2. Osoba, która zamierza prowadzić działalność w zakresie zarządzania nieruchomościami, jest zobowiązana do ustanowienia biura w Japonii i do uzyskania zezwolenia od lub rejestracji przez właściwego ministra lub gubernatora prefektury właściwego dla rejonu, w którym zlokalizowane jest biuro, albo do przesłania zgłoszenia do właściwego ministra.
	3. Osoba, która zamierza prowadzić działalność w zakresie zarządzania kondominiami, zobowiązana jest do ustanowienia biura w Japonii i musi być zarejestrowana w wykazie prowadzonym przez Ministerstwo Gruntów, Infrastruktury, Transportu i Turystyki.
35 Sektor:	Usługi w zakresie wyceny nieruchomości
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 7294 Uprawnieni rzeczoznawcy majątkowi
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa dotycząca wyceny nieruchomości (ustawa nr 152 z 1963 r.), rozdział 3
Opis:	Transgraniczny handel usługami
	Osoba, która zamierza świadczyć usługi wyceny nieruchomości, jest zobowiązana do ustanowienia biura w Japonii i musi być zarejestrowana w wykazie prowadzonym przez Ministerstwo Gruntów, Infrastruktury, Transportu i Turystyki lub przez prefekturę, w której jurysdykcji znajduje się rejon, w którym mieści się biuro.
36 Sektor:	Marynarze
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 031 Rybołówstwo morskie
	JSIC 451 Transport oceaniczny
	JSIC 452 Transport przybrzeżny
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.15)
	Traktowanie narodowe (art. 8.16)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o marynarzach (ustawa nr 100 z 1947 r.), rozdział 4
	Oficjalny komunikat Dyrektora Generalnego Departamentu Marynarzy Biura Technologii Morskiej i Bezpieczeństwa Morskiego Ministerstwa Transportu nr 115 z 1990 r.
	Oficjalny komunikat Dyrektora Generalnego Departamentu Marynarzy Biura Technologii Morskiej i Bezpieczeństwa Morskiego Ministerstwa Transportu nr 327 z 1990 r.
	Oficjalny komunikat Dyrektora Generalnego Biura Morskiego Ministerstwa Gruntów, Infrastruktury i Transportu nr 153 z 2004 r.
Opis:	Transgraniczny handel usługami
	Cudzoziemcy zatrudnieni przez przedsiębiorstwa japońskie, z wyjątkiem marynarzy, o których mowa w stosownych oficjalnych komunikatach, nie mogą wykonywać pracy na statkach pływających pod banderą japońską.
37 Sektor:	Usługi ochroniarskie
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 923 Usługi dozoru
Odnośne zobowiązania:	Traktowanie narodowe (art. 8.8)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o wymianie i handlu zagranicznym (ustawa nr 228 z 1949 r.), art. 27 338
	rozporządzenie rządu w sprawie bezpośrednich inwestycji zagranicznych (rozporządzenie rządu nr 261 z 1980 r.), art. 3
Opis:	Liberalizacja inwestycji
	1. Wymóg uprzedniego zgłoszenia i procedury kontroli na podstawie ustawy o wymianie walutowej i handlu zagranicznym mają zastosowanie do inwestorów zagranicznych, którzy zamierzają dokonywać inwestycji w branży usług ochroniarskich w Japonii.
	2. Kontrola jest prowadzona pod kątem tego, czy istnieje prawdopodobieństwo, że inwestycja spowoduje sytuację, w której naruszone zostanie bezpieczeństwo narodowe, wystąpi zakłócenie porządku publicznego lub przeszkoda w ochronie bezpieczeństwa publicznego.
	3. Inwestor może być zobowiązany do zmiany zakresu inwestycji lub przerwania procesu inwestycyjnego, w zależności od wyniku kontroli.
38 Sektor:	Usługi związane z BHP
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 7299 Zawody regulowane, gdzie indziej niesklasyfikowane
	JSIC 7441 Usługi kontroli towarów
	JSIC 7452 Certyfikacja badań w zakresie środowiska pracy
	JSIC 8222 Ośrodki poradnictwa zawodowego
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o bezpieczeństwie i higienie pracy (ustawa nr 57 z 1972 r.), rozdziały 5 i 8
	rozporządzenie ministerialne w sprawie rejestracji i wyznaczania podmiotów związanych z bezpieczeństwem i higieną pracy oraz rozporządzeń wydawanych na podstawie ustawy (rozporządzenie ministerialne Ministerstwa Pracy nr 44 z 1972 r.)
	ustawa dotycząca pomiarów środowiska pracy (ustawa nr 28 z 1975 r.), rozdziały 2 i 3
	Przepisy wykonawcze do ustawy o pomiarach środowiska pracy (rozporządzenie ministerialne Ministerstwa Pracy nr 20 z 1975 r.)
Opis:	Transgraniczny handel usługami
	Osoba, która zamierza świadczyć usługi inspekcji lub weryfikacji maszyn roboczych, kursów umiejętności oraz inne powiązane usługi związane z bezpieczeństwem i higieną pracy lub usługami pomiaru środowiska pracy, musi mieć miejsce zamieszkania lub biuro w Japonii i być zarejestrowana w rejestrze prowadzonym przez Ministra Zdrowia, Pracy i Opieki Społecznej lub Dyrektora Generalnego Prefekturalnego Biura Pracy.
39 Sektor:	Usługi geodezyjne
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 7422 Usługi geodezyjne
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa geodezyjna (ustawa nr 188 z 1949 r.), rozdział 6
Opis:	Transgraniczny handel usługami
	Osoba, która zamierza świadczyć usługi geodezyjne, jest zobowiązana do ustanowienia miejsca prowadzenia działalności w Japonii i musi być zarejestrowana w rejestrze prowadzonym przez Ministra Gruntów, Infrastruktury, Transportu i Turystyki.
40 Sektor:	Usługi dla przedsiębiorstw
Podsektor:	Rejestracja statków powietrznych w krajowym rejestrze
Klasyfikacja gospodarcza:
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
	Traktowanie narodowe (art. 8.8 i 8.16)
	Kadra kierownicza wyższego szczebla i członkowie organów zarządzających i nadzorczych (art. 8.10)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o lotnictwie cywilnym (ustawa nr 231 z 1952 r.), rozdział 2
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	1. Do krajowego rejestru nie można wpisać statku powietrznego będącego własnością którejkolwiek z poniższych osób fizycznych lub podmiotów:
	a) osoby fizycznej nieposiadającej obywatelstwa Japonii;
	b) innego państwa lub innego podmiotu publicznego lub jego odpowiednika;
	c) osoby prawnej lub innego podmiotu ustanowionych na mocy przepisów ustawowych i wykonawczych innego kraju oraz
	d) osoby prawnej reprezentowanej przez osoby fizyczne lub podmioty, o których mowa w lit. a), b) lub c); osoby prawnej, w której co najmniej jedna trzecia członków organu zarządzającego i nadzorczego składa się z osób fizycznych lub podmiotów, o których mowa w lit. a), b) lub c) lub osoby prawnej, w której co najmniej jedna trzecia praw głosu znajduje się w posiadaniu osób fizycznych lub podmiotów, o których mowa w lit. a), b) lub c).
	2. Zagraniczny statek powietrzny nie może zostać wpisany do rejestru krajowego.
41 Sektor:	Transport
Podsektor:	Pośrednictwo celne
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 4899 Usługi związane z transportem, gdzie indziej niesklasyfikowane
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o pośrednictwie celnym (ustawa nr 122 z 1967 r.), rozdział 2
Opis:	Transgraniczny handel usługami
	Osoba, która zamierza prowadzić działalność w zakresie pośrednictwa celnego, musi posiadać miejsce prowadzenia działalności w Japonii i uzyskać zezwolenie Ministra Finansów.
42 Sektor:	Transport
Podsektor:	Usługi spedycji
	(z wyjątkiem działalności spedytorskiej z użyciem transportu lotniczego)
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 4441 Transport towarów obejmujący odbiór i dostawę
	JSIC 4821 Transport towarów do dostarczenia, z wyjątkiem działalności typu "collect-and-deliver"
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
	Traktowanie narodowe (art. 8.8 i 8.16)
	Najwyższe uprzywilejowanie (art. 8.9 i 8.17)
	Kadra kierownicza wyższego szczebla i członkowie organów zarządzających i nadzorczych (art. 8.10)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o działalności spedycyjnej (ustawa nr 82 z 1989 r.), rozdziały 2-4
	Przepisy wykonawcze do ustawy o działalności spedycyjnej (rozporządzenie ministerialne Ministerstwa Transportu nr 20 z 1990 r.), rozdziały 3-5
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	1. Następujące osoby fizyczne lub podmioty podlegają wymogowi rejestracji lub uzyskania zezwolenia lub zgody Ministra Gruntów, Infrastruktury, Transportu i Turystyki na prowadzenie działalności spedycyjnej z wykorzystaniem międzynarodowej żeglugi morskiej. Taka rejestracja, zezwolenie lub zgoda przyznawane są na zasadzie wzajemności:
	a) osobie fizycznej nieposiadającej obywatelstwa Japonii;
	b) innemu państwu lub innemu podmiotowi publicznemu lub jego odpowiednikowi;
	c) osobie prawnej lub innemu podmiotowi ustanowionym na mocy przepisów ustawowych i wykonawczych innego kraju oraz
	d) osobie prawnej reprezentowanej przez osoby fizyczne lub podmioty, o których mowa w lit. a), b) lub c); osobie prawnej, w której co najmniej jedna trzecia członków organu zarządzającego i nadzorczego składa się z osób fizycznych lub podmiotów, o których mowa w lit. a), b) lub c) lub osobie prawnej, w której co najmniej jedna trzecia praw głosu znajduje się w posiadaniu osób fizycznych lub podmiotów, o których mowa w lit. a), b) lub c).
	2. Osoba, która zamierza prowadzić działalność spedycyjną, zobowiązana jest do ustanowienia biura w Japonii i musi być zarejestrowana w wykazie prowadzonym przez Ministra Gruntów, Infrastruktury, Transportu i Turystyki lub uzyskać od niego zezwolenie lub zgodę.
43 Sektor:	Transport
Podsektor:	Transport kolejowy
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 421 Transport kolejowy
	JSIC 4851 Usługi w zakresie infrastruktury kolejowej
Odnośne zobowiązania:	Traktowanie narodowe (art. 8.8)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o wymianie i handlu zagranicznym (ustawa nr 228 z 1949 r.), art. 27 339
	rozporządzenie rządu w sprawie bezpośrednich inwestycji zagranicznych (rozporządzenie rządu nr 261 z 1980 r.), art. 3
Opis:	Liberalizacja inwestycji
	1. Wymóg uprzedniego zgłoszenia i procedury kontroli na podstawie ustawy o wymianie walutowej i handlu zagranicznym mają zastosowanie do inwestorów zagranicznych, którzy zamierzają dokonywać inwestycji w branży transportu kolejowego w Japonii.
	2. Kontrola jest prowadzona pod kątem tego, czy istnieje prawdopodobieństwo, że inwestycja spowoduje sytuację, w której naruszone zostanie bezpieczeństwo narodowe, wystąpi zakłócenie porządku publicznego lub utrudnienie ochrony bezpieczeństwa publicznego.
	3. Inwestor może być zobowiązany do zmiany zakresu inwestycji lub przerwania procesu inwestycyjnego, w zależności od wyniku kontroli.
	4. Produkcja pojazdów lub ich części i komponentów dla branży transportu kolejowego nie wchodzi w zakres branży transportu kolejowego. W związku z tym wymóg uprzedniego zgłoszenia i procedury kontroli na podstawie ustawy o wymianie walutowej i handlu zagranicznym nie mają zastosowania do inwestycji w wytwarzanie tych produktów.
44 Sektor:	Transport
Podsektor:	Transport drogowy osób
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 4311 Operatorzy publicznego transportu autobusowego
Odnośne zobowiązania:	Traktowanie narodowe (art. 8.8)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o wymianie i handlu zagranicznym (ustawa nr 228 z 1949 r.), art. 27 340
	rozporządzenie rządu w sprawie bezpośrednich inwestycji zagranicznych (rozporządzenie rządu nr 261 z 1980 r.), art. 3
Opis:	Liberalizacja inwestycji
	1. Wymóg uprzedniego zgłoszenia i procedury kontroli na podstawie ustawy o wymianie walutowej i handlu zagranicznym mają zastosowanie do inwestorów zagranicznych, którzy zamierzają dokonywać inwestycji w branży transportu autobusowego w Japonii.
	2. Kontrola jest prowadzona pod kątem tego, czy istnieje prawdopodobieństwo, że inwestycja spowoduje sytuację, w której naruszone zostanie bezpieczeństwo narodowe, wystąpi zakłócenie porządku publicznego lub przeszkoda w ochronie bezpieczeństwa publicznego.
	3. Inwestor może być zobowiązany do zmiany zakresu inwestycji lub przerwania procesu inwestycyjnego, w zależności od wyniku kontroli.
	4. W zakres branży transportu autobusowego nie wchodzi produkcja pojazdów lub ich części i komponentów dla branży transportu autobusowego. W związku z tym wymóg uprzedniego zgłoszenia i procedury kontroli na podstawie ustawy o wymianie walutowej i handlu zagranicznym nie mają zastosowania do inwestycji w wytwarzanie tych produktów.
45 Sektor:	Transport
Podsektor:	Transport drogowy
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 431 Operatorzy publicznego transportu autobusowego
	JSIC 432 Powszechni operatorzy taksówek
	JSIC 433 Operatorzy transportu autobusowego na podstawie umowy
	JSIC 4391 Przewóz osób pojazdami silnikowymi (na podstawie umowy szczegółowej)
	JSIC 441 Powszechne usługi transportu ciężarowego
	JSIC 442 Transport ciężarowy (na podstawie umowy szczegółowej)
	JSIC 443 Transport towarowy małymi pojazdami
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o transporcie drogowym (ustawa nr 183 z 1951 r.), rozdział 2
	ustawa o środkach specjalnych dotyczących właściwego zarządzania działalnością taksówkarską i jej rewitalizacji w określonych i częściowo określonych regionach (ustawa nr 64 z 2009 r.), rozdziały 2 i 7 (zwana dalej w niniejszym zastrzeżeniu "ustawą")
	ustawa o transporcie ciężarowym (ustawa nr 83 z 1989 r.), rozdział 2
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	1. Osoba, która zamierza prowadzić działalność w zakresie transportu drogowego osób lub towarów zobowiązana jest do ustanowienia miejsca prowadzenia działalności w Japonii oraz do uzyskania zezwolenia od Ministra Gruntów, Infrastruktury, Transportu i Turystyki lub do przesłania mu zgłoszenia.
	2. W odniesieniu do powszechnej działalności operatora taksówek Minister Gruntów, Infrastruktury, Transportu i Turystyki może nie udzielić zezwolenia osobie, która zamierza prowadzić taką działalność, lub może nie zatwierdzić zmiany biznesplanu takiego przedsiębiorstwa w "określonych regionach" i "częściowo określonych regionach" wyznaczonych przez Ministerstwo Gruntów, Infrastruktury, Transportu i Turystyki. Zezwolenie to może być przyznane a zmiana biznesplanu zatwierdzona w odniesieniu do "częściowo określonych regionów", w przypadku gdy spełnione są normy określone w ustawie, w tym wymóg, zgodnie z którym oferta operatorów powszechnych przedsiębiorstw taksówkarskich w danym regionie nie przekracza wielkości zapotrzebowania na przewozy. Wyznaczenie takie może mieć miejsce w przypadku, gdy oferta powszechnych przedsiębiorstw taksówkarskich w danym regionie przekracza lub może przekroczyć wielkości popytu na przewozy w takim stopniu, że byłoby trudno zapewnić bezpieczeństwo transportu i korzyści dla pasażerów.
	3. W odniesieniu do działalności w zakresie powszechnych usług transportu ciężarowego lub usług transportu ciężarowego (na podstawie umowy szczegółowej) Minister Gruntów, Infrastruktury, Transportu i Turystyki może nie udzielić zezwolenia osobie, która zamierza prowadzić taką działalność, lub może nie zatwierdzić zmiany biznesplanu takiego przedsiębiorstwa w "określonych regionach" i "częściowo określonych regionach" wyznaczonych przez Ministerstwo Gruntów, Infrastruktury, Transportu i Turystyki. Wyznaczenie takie może mieć miejsce w przypadku, gdy oferta przedsiębiorstw świadczących powszechne usługi transportu ciężarowego lub usługi transportu ciężarowego (na podstawie umowy szczegółowej) w danym regionie przekracza lub może przekroczyć wielkości popytu na transport w takim stopniu, że działanie takich przedsiębiorstw byłoby utrudnione.
46 Sektor:	Transport
Podsektor:	Usługi związane z transportem
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 4852 Infrastruktura stacjonarna do celów transportu drogowego
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o transporcie drogowym (ustawa nr 183 z 1951 r.), rozdział 4
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	Osoba, która zamierza prowadzić działalność związaną z autostradami, musi uzyskać licencję od Ministra Gruntów, Infrastruktury, Transportu i Turystyki. Wydanie licencji uwarunkowane jest testem potrzeb ekonomicznych, takich jak to, czy proponowana autostrada jest odpowiedniej wielkości w stosunku do wielkości i charakteru zapotrzebowania ruchu drogowego na proponowanym obszarze.
47 Sektor:	Transport
Podsektor:	Usługi związane z transportem
Klasyfikacja gospodarcza:
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
	Traktowanie narodowe (art. 8.16)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o pilotażu (ustawa nr 121 z 1949 r.), rozdziały 2-4
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	1. Pilotem w Japonii może zostać wyłącznie obywatel japoński.
	2. Piloci pilotujący statki w tym samym rejonie pilotażu są zobowiązani do ustanowienia stowarzyszenia pilotów w tym rejonie.
48 Sektor:	Transport
Podsektor:	Transport wodny
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 451 Transport oceaniczny
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.15)
	Traktowanie narodowe (art. 8.16)
	Najwyższe uprzywilejowanie (art. 8.17)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa dotycząca szczególnych środków przeciwdziałających niekorzystnemu traktowaniu japońskich operatorów statków oceanicznych przez rządy innych krajów (ustawa nr 60 z 1977 r.)
Opis:	Transgraniczny handel usługami
	Operatorzy statków oceanicznych państwa członkowskiego Unii Europejskiej mogą podlegać ograniczeniu lub zakazowi wpływania do japońskich portów lub załadunku i rozładunku towarów w Japonii w przypadkach, gdy operatorzy japońskich statków oceanicznych są dyskryminowani przez państwo członkowskie Unii Europejskiej.
49 Sektor:	Transport
Podsektor:	Transport wodny
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 4542 Leasing statków żeglugi przybrzeżnej
Odnośne zobowiązania:	Traktowanie narodowe (art. 8.8)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o wymianie i handlu zagranicznym (ustawa nr 228 z 1949 r.), art. 27 341
	rozporządzenie rządu w sprawie bezpośrednich inwestycji zagranicznych (rozporządzenie rządu nr 261 z 1980 r.), art. 3
Opis:	Liberalizacja inwestycji
	1. Wymóg uprzedniego zgłoszenia i procedury kontroli na podstawie ustawy o wymianie walutowej i handlu zagranicznym mają zastosowanie do inwestorów zagranicznych, którzy zamierzają dokonywać inwestycji w branży transportu wodnego w Japonii.
	2. Kontrola jest prowadzona pod kątem tego, czy istnieje prawdopodobieństwo, że inwestycja spowoduje sytuację, w której wystąpi znaczne negatywne oddziaływanie na sprawne funkcjonowanie gospodarki japońskiej 342 .
	3. Inwestor może być zobowiązany do zmiany zakresu inwestycji lub przerwania procesu inwestycyjnego, w zależności od wyniku kontroli.
	4. Do celów niniejszego zastrzeżenia "branża transportu wodnego" oznacza branżę leasingu statków żeglugi przybrzeżnej
50 Sektor:	Transport
Podsektor:	Transport wodny
Klasyfikacja gospodarcza:
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
	Traktowanie narodowe (art. 8.8 i 8.16)
	Najwyższe uprzywilejowanie (art. 8.9 i 8.17)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o statkach (ustawa nr 46 z 1899 r.), art. 3
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	O ile w przepisach ustawowych i wykonawczych Japonii lub umowach międzynarodowych, których Japonia jest stroną, nie wskazano inaczej, statki pływające pod banderą innego kraju niż Japonia nie mogą wpływać do portów w Japonii, które nie są otwarte do celów handlu zagranicznego.
51 Sektor:	Test umiejętności zawodowych
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o wspieraniu rozwoju zasobów ludzkich (ustawa nr 64 z 1969 r.), rozdział 5
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	Usługę tę mogą świadczyć niektóre szczególne rodzaje organizacji nienastawionych na zysk (organizacje pracodawców, ich federacje, zarejestrowane stowarzyszenia, zarejestrowane fundacje, zarejestrowane związki zawodowe i inne zarejestrowane organizacje nienastawione na zysk). Organizacje, które zamierzają przeprowadzać testy umiejętności zawodowych pracowników, są zobowiązane do ustanowienia biura w Japonii i muszą być wyznaczone przez Ministra Zdrowia, Pracy i Opieki Społecznej.
52 Sektor:	Zaopatrywanie w wodę i wodociągi
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 3611 Woda dla użytkowników końcowych, z wyjątkiem użytkowników przemysłowych
Odnośne zobowiązania:	Traktowanie narodowe (art. 8.8)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o wymianie i handlu zagranicznym (ustawa nr 228 z 1949 r.), art. 27 343
	rozporządzenie rządu w sprawie bezpośrednich inwestycji zagranicznych (rozporządzenie rządu nr 261 z 1980 r.), art. 3
Opis:	Liberalizacja inwestycji
	1. Wymóg uprzedniego zgłoszenia i procedury kontroli na podstawie ustawy o wymianie walutowej i handlu zagranicznym mają zastosowanie do inwestorów zagranicznych, którzy zamierzają dokonywać inwestycji w branży zaopatrzenia w wodę i wodociągów w Japonii.
	2. Kontrola jest prowadzona pod kątem tego, czy istnieje prawdopodobieństwo, że inwestycja spowoduje sytuację, w której naruszone zostanie bezpieczeństwo narodowe, wystąpi zakłócenie porządku publicznego lub przeszkoda w ochronie bezpieczeństwa publicznego.
	3. Inwestor może być zobowiązany do zmiany zakresu inwestycji lub przerwania procesu inwestycyjnego, w zależności od wyniku kontroli.
53 Sektor:	Handel hurtowy i detaliczny
Podsektor:	Zwierzęta gospodarskie
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 5219 Pozostałe produkty rolne, zwierzęta gospodarskie i produkty akwakultury
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.15)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o handlu zwierzętami gospodarskimi (ustawa nr 208 z 1949 r.), art. 3
Opis:	Transgraniczny handel usługami
	Osoba, która zamierza prowadzić działalność w zakresie handlu zwierzętami gospodarskimi, musi być rezydentem Japonii i uzyskać zezwolenie od gubernatora prefektury właściwego dla miejsca zamieszkania tej osoby. Dla większej pewności należy zaznaczyć, że "handel zwierzętami gospodarskimi" oznacza handel zwierzętami gospodarskimi lub ich wymianę lub dobre usługi w zakresie handlu lub wymiany.
54 Sektor:	Przemysł lotniczy i kosmiczny
Podsektor:	Produkcja i naprawa statków powietrznych
Klasyfikacja	JSIC 16* Produkcja wyrobów chemicznych i powiązanych
gospodarcza 344 :	JSIC 18* Produkcja wyrobów z tworzyw sztucznych, z wyjątkiem gdzie indziej sklasyfikowanych
	JSIC 19* Produkcja wyrobów gumowych
	JSIC 21* Produkcja wyrobów ceramicznych, kamiennych i glinianych
	JSIC 23* Produkcja metali nieżelaznych i produktów z metali nieżelaznych
	JSIC 24* Produkcja wyrobów metalowych gotowych
	JSIC 25* Produkcja maszyn ogólnego przeznaczenia
	JSIC 27* Produkcja maszyn przeznaczonych do działalności gospodarczej
	JSIC 28* Części, urządzenia i obwody elektroniczne
	JSIC 29* Produkcja maszyn, sprzętu i materiałów elektrycznych
	JSIC 30* Produkcja urządzeń elektronicznych dla branży informatycznej i komunikacyjnej
	JSIC 31* Produkcja sprzętu transportowego
	JSIC 39* Usługi informacyjne
	JSIC 90* Usługi naprawy maszyn itp., z wyjątkiem gdzie indziej sklasyfikowanych
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
	Traktowanie narodowe (art. 8.8 i 8.16)
	Zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników (art. 8.11)
Szczebel władzy:	Instytucje rządowe na szczeblu centralnym
Środki:	ustawa o wymianie i handlu zagranicznym (ustawa nr 228 z 1949 r.), art. 27 i 30 345
	rozporządzenie rządu w sprawie bezpośrednich inwestycji zagranicznych (rozporządzenie rządu nr 261 z 1980 r.), art. 3 i 5
	ustawa o branży produkcji statków powietrznych (ustawa nr 237 z 1952 r.), art. 2- 5
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	1. Wymóg uprzedniego zgłoszenia i procedury kontroli na podstawie ustawy o wymianie walutowej i handlu zagranicznym mają zastosowanie do inwestorów zagranicznych, którzy zamierzają dokonywać inwestycji w przemyśle lotniczym w Japonii.
	2. Kontrola jest prowadzona pod kątem tego, czy istnieje prawdopodobieństwo, że inwestycja spowoduje sytuację, w której naruszone zostanie bezpieczeństwo narodowe, wystąpi zakłócenie porządku publicznego lub przeszkoda w ochronie bezpieczeństwa publicznego.
	3. Inwestorzy mogą być zobowiązani do zmiany zakresu inwestycji lub przerwania procesu inwestycyjnego, w zależności od wyniku kontroli.
	4. Umowa o wprowadzenie technologii między rezydentem i nierezydentem w odniesieniu do przemysłu lotniczego podlega obowiązkowi uprzedniego zgłoszenia i procedurom kontroli na podstawie ustawy o wymianie walutowej i handlu zagranicznym.
	5. Kontrola jest prowadzona pod kątem tego, czy istnieje prawdopodobieństwo, że zawarcie umowy o wprowadzenie technologii spowoduje sytuację, w której naruszone zostanie bezpieczeństwo narodowe, wystąpi zakłócenie porządku publicznego lub przeszkoda w ochronie bezpieczeństwa publicznego.
	6. Rezydent może być zobowiązany do zmiany postanowień umowy o wprowadzeniu technologii lub przerwania procesu zawierania umowy, w zależności od wyniku kontroli.
	7. Liczba licencji przyznanych producentom i usługodawcom w tych sektorach może być ograniczona.
	8. Przedsiębiorstwo, które zamierza produkować statki powietrzne oraz świadczyć usługi naprawcze jest zobowiązane założyć fabrykę związaną z produkcją lub naprawą statków powietrznych na mocy japońskich przepisów ustawowych i wykonawczych.

Załącznik  II

ZASTRZEŻENIA DOTYCZĄCE PRZYSZŁYCH ŚRODKÓW

Wykaz Unii Europejskiej

Uwagi

1. W wykazie Unii Europejskiej określono, na podstawie art. 8.12 i 8.18, zastrzeżenia dokonane przez Unię Europejską w odniesieniu do przyszłych środków, które nie będą spełniały zobowiązań wynikających z:

a) art. 8.7 lub 8.15;

b) art. 8.8 lub 8.16;

c) art. 8.9 lub 8.17;

d) art. 8.10; lub

e) art. 8.11.

2. Zastrzeżenia Strony nie naruszają praw i zobowiązań Stron na mocy GATS.

3. Każde zastrzeżenie określa następujące elementy:

a) "sektor" odnosi się do ogólnego sektora, w odniesieniu do którego dokonano zastrzeżenia;

b) "podsektor" odnosi się do konkretnego sektora, w odniesieniu do którego dokonano zastrzeżenia;

c) "klasyfikacja gospodarcza" odnosi się, w stosownych przypadkach, do działalności objętej zastrzeżeniem zgodnie z CPC, ISIC rev 3.1, lub inaczej wyraźnie opisanej w zastrzeżeniu Strony;

d) "rodzaj zastrzeżenia" określa zobowiązanie, o którym mowa w ust. 1, w odniesieniu do którego dokonano zastrzeżenia;

e) "opis" określa zakres sektorów, podsektorów lub działalności objętych zastrzeżeniem; oraz

f) "obowiązujące środki" oznaczają, do celów przejrzystości, obecnie obowiązujące środki mające zastosowanie do sektora, podsektora lub rodzajów działalności objętych zastrzeżeniem.

4. Dokonując interpretacji zastrzeżenia, uwzględnia się wszystkie jego elementy. Element "opis" jest nadrzędny w stosunku do wszystkich innych elementów.

5. Zastrzeżenie dokonane na poziomie Unii Europejskiej stosuje się do środków Unii Europejskiej oraz państwa członkowskiego Unii Europejskiej na szczeblu centralnym, jak również do środków instytucji rządowych lub samorządowych w państwie członkowskim Unii Europejskiej, chyba że dane zastrzeżenie wyklucza państwo członkowskie Unii Europejskiej. Zastrzeżenie dokonane przez państwo członkowskie Unii Europejskiej stosuje się do środków instytucji rządowych i samorządowych na szczeblu centralnym, regionalnym lub lokalnym w tym państwie członkowskim. Do celów zastrzeżeń Belgii instytucje rządowe na szczeblu centralnym obejmują rząd federalny oraz rządy regionów i wspólnot, gdyż każde z nich posiada równoważne kompetencje ustawodawcze. Do celów zastrzeżeń Unii Europejskiej i jej państw członkowskich regionalny szczebel władzy w Finlandii oznacza Wyspy Alandzkie.

6. Niniejszy wykaz ma zastosowanie wyłącznie do terytorium Unii Europejskiej, zgodnie z postanowieniami art. 1.3 ust. 1 lit. a), i jedynie w kontekście stosunków handlowych między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi a Japonią. Nie ma on wpływu na prawa i obowiązki państw członkowskich wynikające z prawa Unii Europejskiej.

7. Poniższy wykaz nie obejmuje środków odnoszących się do wymogów i procedur kwalifikacyjnych, norm technicznych oraz wymogów i procedur licencyjnych, jeżeli nie stanowią one ograniczenia dostępu do rynku lub traktowania narodowego w rozumieniu art. 8.7, 8.8, 8.15 i 8.16. Środki te (np. konieczność uzyskania zezwolenia, obowiązki świadczenia usługi powszechnej, konieczność posiadania uznanych kwalifikacji w sektorach podlegających regulacji, konieczność zdania określonych egzaminów, w tym egzaminów językowych, oraz wszelkie niedyskryminujące wymogi określające, że pewne rodzaje działalności nie mogą być prowadzone w strefach lub obszarach chronionych), nawet jeśli nie są wymienione, mają zastosowanie w każdym wypadku.

8. Dla większej pewności należy zaznaczyć, że w przypadku Unii Europejskiej obowiązek przyznania traktowania narodowego nie pociąga za sobą wymogu rozszerzenia na osoby fizyczne lub prawne z Japonii traktowania przyznanego w państwie członkowskim na mocy TFUE lub jakiegokolwiek środka wprowadzonego na mocy tego traktatu, w tym środków je wdrażających w państwach członkowskich, w odniesieniu do:

(i) osób fizycznych lub rezydentów państwa członkowskiego Unii Europejskiej; lub

(ii) osób prawnych utworzonych lub zorganizowanych na mocy prawa innego państwa członkowskiego lub Unii Europejskiej oraz posiadających siedzibę statutową, zarząd lub główne miejsce prowadzenia działalności w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

Takie traktowanie narodowe przyznaje się osobom prawnym utworzonym lub zorganizowanym na mocy prawa państwa członkowskiego lub Unii Europejskiej oraz posiadającym statutową siedzibę, zarząd lub główne miejsce prowadzenia działalności w państwie członkowskim, włącznie z tymi, które są własnością osób fizycznych lub prawnych z Japonii lub są przez nie kontrolowane.

9. Do celów niniejszego wykazu "ISIC rev 3.1" oznacza Międzynarodową Standardową Klasyfikację Rodzajów Działalności określoną w dokumentach statystycznych Urzędu Statystycznego Narodów Zjednoczonych, seria M, nr 4, ISIC rev 3.1, 2002.

10. Dla większej pewności należy zaznaczyć, że niedyskryminujący środek nie stanowi ograniczenia dostępu do rynku w rozumieniu art. 8.7 i 8.15, jeżeli jest to:

a) środek wymagający oddzielenia własności infrastruktury od własności towarów dostarczanych lub usług świadczonych w ramach tej infrastruktury, aby zapewnić uczciwą konkurencję, np. w dziedzinie energii, transportu i telekomunikacji;

b) środek ograniczający koncentrację własności w celu zapewnienia uczciwej konkurencji;

c) środek mający na celu zapewnienie zachowania i ochrony zasobów naturalnych i środowiska, w tym ograniczenie dostępności, liczby i zakresu udzielanych koncesji, oraz ogłoszenie moratorium lub wprowadzenie zakazu;

d) środek ograniczający liczbę udzielanych zezwoleń z powodu ograniczeń technicznych lub fizycznych np. dotyczących widma i częstotliwości na potrzeby telekomunikacji; lub

e) środek wymagający, aby określony odsetek udziałowców, właścicieli, partnerów lub dyrektorów przedsiębiorstwa posiadał określone kwalifikacje zawodowe lub wykonywał określony zawód, np. zawód prawnika lub księgowego.

11. Środki mające wpływ na usługi kabotażu w transporcie morskim nie są wymienione w niniejszym załączniku, ponieważ są one wyłączone z zakresu sekcji B rozdziału 8, zgodnie z art. 8.6 ust. 2 lit. a), oraz sekcji C rozdziału 8, zgodnie z art. 8.14 ust. 2 lit. a).

12. W poniższym wykazie zastrzeżeń stosuje się następujące skróty:

UE Unia Europejska, w tym jej wszystkie państwa członkowskie

AT Austria

BE Belgia

BG Bułgaria

CY Cypr

CZ Republika Czeska

DE Niemcy

DK Dania

EE Estonia

EL Grecja

ES Hiszpania

FI Finlandia

FR Francja

HR Chorwacja

HU Węgry

IE Irlandia

IT Włochy

LT Litwa

LU Luksemburg

LV Łotwa

MT Malta

NL Niderlandy

PL Polska

PT Portugalia

RO Rumunia

SE Szwecja

SI Słowenia

SK Słowacja

UK Zjednoczone Królestwo

Wykaz zastrzeżeń:

Zastrzeżenie nr 1 - Wszystkie sektory

Zastrzeżenie nr 2 - Zawody regulowane - usługi prawne

Zastrzeżenie nr 3 - Zawody regulowane - zawody związane z opieką zdrowotną i sprzedażą detaliczną produktów farmaceutycznych

Zastrzeżenie nr 4 - Usługi dla przedsiębiorstw - usługi badawczo-rozwojowe

Zastrzeżenie nr 5 - Usługi dla przedsiębiorstw - usługi w zakresie nieruchomości

Zastrzeżenie nr 6 - Usługi dla przedsiębiorstw - usługi wynajmu lub dzierżawy

Zastrzeżenie nr 7 - Pozostałe usługi dla przedsiębiorstw (usługi świadczone przez agencje inkasa i usługi w zakresie oceny zdolności kredytowej)

Zastrzeżenie nr 8 - Usługi dla przedsiębiorstw - usługi pośrednictwa pracy

Zastrzeżenie nr 9 - Usługi dla przedsiębiorstw - usługi ochroniarskie i detektywistyczne

Zastrzeżenie nr 10 - Usługi dla przedsiębiorstw - pozostałe usługi dla przedsiębiorstw

Zastrzeżenie nr 11 - Telekomunikacja

Zastrzeżenie nr 12 - Sektor budowlany

Zastrzeżenie nr 13 - Usługi w zakresie dystrybucji

Zastrzeżenie nr 14 - Usługi w zakresie edukacji

Zastrzeżenie nr 15 - Usługi środowiskowe

Zastrzeżenie nr 16 - Usługi finansowe

Zastrzeżenie nr 17 - Usługi w zakresie ochrony zdrowia i usługi społeczne

Zastrzeżenie nr 18 - Usługi związane z turystyką i podróżami

Zastrzeżenie nr 19 - Usługi związane z kulturą, rekreacją i sportem

Zastrzeżenie nr 20 - Usługi transportowe i usługi pomocnicze w branży transportowej

Zastrzeżenie nr 21 - Rolnictwo, rybołówstwo i woda

Zastrzeżenie nr 22 - Usługi związane z branżą energetyczną

Zastrzeżenie nr 23 - Pozostałe usługi, gdzie indziej niesklasyfikowane

Zastrzeżenie nr 1 - Wszystkie sektory

Sektor:	Wszystkie sektory
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Najwyższe uprzywilejowanie
	Kadra kierownicza wyższego szczebla i organ zarządzający lub nadzorczy
	Zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami

Opis:

UE zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do następujących kwestii:

a) Obecność handlowa

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku:

UE: Usługi uważane za usługi użyteczności publicznej na poziomie krajowym lub lokalnym mogą być przedmiotem monopoli publicznych lub praw wyłącznych przyznanych prywatnym podmiotom gospodarczym.

Usługi użyteczności publicznej istnieją w sektorach takich jak usługi konsultingu naukowego i technicznego, usługi związane z badaniami i rozwojem w dziedzinie nauk społecznych i humanistycznych, usługi w zakresie badań i analiz technicznych, usługi środowiskowe, usługi w zakresie ochrony zdrowia, usługi transportowe i usługi pomocnicze dla wszystkich środków transportu. Prawa wyłączne do świadczenia takich usług są często udzielane prywatnym podmiotom gospodarczym, na przykład podmiotom gospodarczym mającym koncesje od władz publicznych, podlegającym szczególnym zobowiązaniom co do świadczenia usług. Mając na uwadze, że usługi użyteczności publicznej często istnieją również poniżej szczebla centralnego, szczegółowe i wyczerpujące harmonogramy dla poszczególnych sektorów nie są uzasadnione z praktycznego punktu widzenia. Niniejsze zastrzeżenie nie ma zastosowania do usług telekomunikacyjnych i informatycznych.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

FI: Ograniczenia dla osób fizycznych, które nie mają regionalnego obywatelstwa Wysp Alandzkich, oraz dla osób prawnych w odniesieniu do prawa nabywania i posiadania nieruchomości na Wyspach Alandzkich bez uzyskania zgody właściwych władz Wysp Alandzkich. Ograniczenia prawa przedsiębiorczości i prawa prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby fizyczne, które nie mają regionalnego obywatelstwa Wysp Alandzkich, lub przez przedsiębiorstwa bez uzyskania zgody właściwych organów Wysp Alandzkich.

Obowiązujące środki:

FI: Ahvenanmaan maanhankintalaki (ustawa o nabywaniu gruntów na Wyspach Alandzkich) (3/1975), s. 2; oraz

Ahvenanmaan maanhankintalaki (ustawa o autonomii Wysp Alandzkich) (1144/1991), s. 11.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający lub nadzorczy:

FR: Rodzaje przedsiębiorstw - zgodnie z art. L151-1 i R153-1 kodeksu finansowego i monetarnego inwestycje zagraniczne we Francji w sektorach wymienionych w art. R153-2 kodeksu finansowego i walutowego wymagają uprzedniej zgody Ministra Gospodarki.

Obowiązujące środki:

FR: Kodeks finansowy i walutowy, art. L151-1, R153-1.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający lub nadzorczy:

FR: Rodzaje przedsiębiorstw - ograniczenie udziału zagranicznego w niedawno sprywatyzowanych przedsiębiorstwach do zmiennej kwoty kapitału w ofercie publicznej, ustalanej przez rząd Francji na podstawie analizy każdego przypadku. Do prowadzenia działalności w niektórych branżach handlowych, przemysłowych lub rzemieślniczych wymagane jest specjalne zezwolenie, jeżeli prezes zarządunie ma pozwolenia na pobyt stały.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku:

HU: Obecność handlowa powinna przyjmować formę spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki akcyjnej lub przedstawicielstwa. Rozpoczęcie działalności w formie oddziału nie jest dozwolone, z wyjątkiem usług finansowych.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BG: Niektóre rodzaje działalności gospodarczej związane z eksploatacją lub użytkowaniem własności państwowej uwarunkowane są uzyskaniem zezwolenia na mocy przepisów ustawy o koncesjach.

W przedsiębiorstwach handlowych, w których państwo lub gmina posiada udział kapitałowy przekraczający 50 %, wszelkie transakcje dotyczące rozporządzania aktywami trwałymi przedsiębiorstwa, zawierania umów dotyczących zakupu udziałów kapitałowych, najmu, wspólnych działań, kredytów lub zabezpieczenia wierzytelności, jak również zaciąganie jakichkolwiek zobowiązań wynikających z weksli, podlegają wymogowi uzyskania zezwolenia od Agencji Prywatyzacji lub innych organów krajowych lub regionalnych, zależnie od tego, który organ jest właściwy. Niniejsze zastrzeżenie nie ma zastosowania do górnictwa i kopalnictwa, które są przedmiotem odrębnego zastrzeżenia zawartego w wykazie zastrzeżeń Unii Europejskiej w załączniku I do załącznika 8-B.

IT: Rząd może korzystać z pewnych specjalnych uprawnień w przedsiębiorstwach działających w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa narodowego i w niektórych obszarach o strategicznym znaczeniu w dziedzinie energetyki, transportu i komunikacji. Dotyczy to wszystkich osób prawnych prowadzących działalność o strategicznym znaczeniu dla obronności i bezpieczeństwa narodowego, nie tylko sprywatyzowanych przedsiębiorstw.

W przypadku groźby poważnej szkody dla istotnych interesów obrony i bezpieczeństwa narodowego rządowi przysługują szczególne uprawnienia do:

(i) nakładania szczególnych warunków zakupu udziałów/akcji;

(ii) wetowania przyjęcia uchwał dotyczących specjalnych operacji, takich jak transfery, fuzje, podziały i zmiany w działalności; lub

(iii) niewyrażania zgody na nabycie udziałów/akcji, w sytuacji gdy nabywca dąży do posiadania wielkości udziałów w kapitale, która może zaszkodzić interesom obrony i bezpieczeństwa narodowego.

Zainteresowane przedsiębiorstwo zobowiązane jest powiadomić urząd premiera o każdej uchwale, działaniu i transakcji (takiej jak transfer, fuzja, podział, zmiana w działalności, zakończenie działalności), które dotyczą strategicznych aktywów w obszarze energii, transportu i komunikacji. W szczególności należy zgłaszać transakcje nabycia przez osobę fizyczną lub prawną spoza Unii Europejskiej, które dają takiej osobie kontrolę nad przedsiębiorstwem.

Premier może wykonywać szczególne uprawnienia do:

(i) wetowania przyjęcia każdej uchwały, działania i transakcji, które stanowią wyjątkową groźbę poważnej szkody dla interesu publicznego w zakresie bezpieczeństwa i działania sieci i dostaw;

(ii) nakładania szczególnych warunków w celu zagwarantowania interesu publicznego; lub

(iii) niewyrażania zgody na transakcje nabycia w wyjątkowych przypadkach istnienia groźby dla istotnych interesów państwa.

Kryteria oceny realnej lub wyjątkowej groźby, a także warunków i procedur w odniesieniu do wykonywania szczególnych uprawnień są określone w przepisach prawa.

Obowiązujące środki:

IT: ustawa nr 56/2012 w sprawie szczególnych uprawnień w przedsiębiorstwach działających w obszarze obrony i bezpieczeństwa narodowego, energii, transportu i komunikacji oraz

dekret Prezesa Rady Ministrów nr DPCM 253 z dnia 30 listopada 2012 r. określający działania mające strategiczne znaczenie dla obrony i bezpieczeństwa narodowego.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie, zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający lub nadzorczy:

LT: Przedsiębiorstwa o strategicznym znaczeniu dla bezpieczeństwa narodowego, które muszą należeć do skarbu państwa w drodze prawa własności (udział procentowy w kapitale, który może być w posiadaniu obywateli lub obcokrajowców, będących osobami fizycznymi, musi być zgodny z interesami bezpieczeństwa narodowego, procedurami i kryteriami ustalania zgodności potencjalnych inwestorów krajowych i potencjalnych uczestniczących przedsiębiorstw itp.).

Obowiązujące środki:

LT: ustawa nr IX-1132 z dnia 10 października 2002 r. o przedsiębiorstwach i obiektach o strategicznym znaczeniu dla bezpieczeństwa narodowego i o pozostałych przedsiębiorstwach mających znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa narodowego w Republice Litewskiej (ostatnio zmieniona dnia 30 czerwca 2016 r. ustawą nr XII-1272).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający lub nadzorczy:

SE: Dyskryminujące wymogi w odniesieniu do założycieli, kadry kierowniczej wyższego szczebla i organu zarządzającego lub nadzorczego, gdy do szwedzkiego prawa wprowadzane są nowe formy stowarzyszenia prawnego.

b) Nabywanie nieruchomości

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający lub nadzorczy:

HU: Nabywanie nieruchomości będących własnością skarbu państwa.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

HU: Nabywanie gruntów ornych przez zagraniczne osoby prawne i osoby fizyczne niebędące rezydentami, w tym w odniesieniu do procedury udzielania zezwoleń na nabywanie gruntów ornych.

Obowiązujące środki:

HU: ustawa CXXII z 2013 r. o obrocie gruntami rolnymi i leśnymi (rozdział II (pkt 6-36) i rozdział IV (pkt 38- 59)); oraz

ustawa CCXII z 2013 r. o środkach przejściowych i niektórych przepisach związanych z ustawą CXXII z 2013 r. o obrocie gruntami rolnymi i leśnymi (rozdział IV (pkt 8-20)).

LV: Nabywanie gruntów rolnych przez obywateli Japonii lub państw trzecich, w tym w odniesieniu do procedury udzielania zezwoleń na nabywanie gruntów rolnych.

Obowiązujące środki:

LV: ustawa o prywatyzacji gruntów na obszarach wiejskich, s. 28, 29, 30.

SK: Spółki zagraniczne i osoby fizyczne nie mogą nabywać gruntów rolnych i leśnych poza granicami terenu zabudowanego należącego do gminy i niektórych innych rodzajów gruntu (np. zasobów naturalnych, jezior, rzek, dróg publicznych itp.). Do celów przejrzystości należy zaznaczyć, że regulacje dotyczące użytkowania gruntów zawarte w ustawie nr 44/1988 o ochronie i eksploatacji zasobów naturalnych w chwili podpisania niniejszej Umowy nie stanowią środka niezgodnego z wymogami.

Obowiązujące środki:

SK: ustawa nr 229/1991 o regulacji własności gruntów i innych nieruchomości rolnych;

ustawa nr 460/1992 konstytucja Republiki Słowackiej;

ustawa nr 180/1995 o niektórych środkach dotyczących regulacji własności gruntów;

ustawa nr 202/1995 o wymianie walut;

ustawa nr 503/2003 o przywracaniu praw własności do gruntów;

ustawa 326/2005 o lasach; oraz

ustawa nr 140/2014 o nabywaniu praw własności do gruntów.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

BG: Zagraniczne osoby fizyczne i prawne (w tym działające poprzez oddziały) nie mogą nabywać praw własności do gruntów w Bułgarii. Bułgarskie osoby prawne z udziałem zagranicznym nie mogą nabywać praw własności gruntów rolnych. Zagraniczne osoby prawne i cudzoziemcy mający miejsce stałego zamieszkania za granicą mogą nabywać budynki i prawa do nieruchomości (prawo do użytkowania, prawo do budowy, prawo do nadbudowy i służebności). Cudzoziemcy mający miejsce stałego zamieszkania za granicą, zagraniczne osoby prawne i spółki, w których udział zagraniczny zapewnia większość w podejmowaniu decyzji lub blokuje podejmowanie decyzji, mogą nabywać prawa własności nieruchomości w określonych regionach geograficznych wskazanych przez Radę Ministrów, pod warunkiem uzyskania zezwolenia.

Obowiązujące środki:

BG: Konstytucja Republiki Bułgarii, art. 22;

ustawa o własności i wykorzystaniu gruntów rolnych, art. 3; oraz

ustawa o lasach, art. 10.

EE: Osoby fizyczne lub prawne spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) i Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju mogą nabywać nieruchomości obejmujące grunty rolne lub leśne wyłącznie za zgodą gubernatora okręgu i po uzyskaniu zezwolenia od rady gminy i muszą być w stanie udowodnić w sposób przewidziany przez prawo, że nabywana nieruchomość będzie wykorzystywana zgodnie z przeznaczeniem, w sposób efektywny, zrównoważony i celowy.

Obowiązujące środki:

EE: Kinnisasja omandamise kitsendamise seadus (ustawa o ograniczeniach w nabywaniu nieruchomości), rozdział 2 i 3.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

LT: Dowolny środek, który jest zgodny ze zobowiązaniami podjętymi przez Unię Europejską i obowiązującymi na Litwie w ramach GATS w odniesieniu do nabywania gruntów. Procedura, warunki i zastrzeżenia dotyczące nabywania działek powinny być określone w prawie konstytucyjnym, ustawie o gruntach i ustawie o nabywaniu gruntów rolnych. Jednakże samorządy terytorialne (gminy) i pozostałe podmioty krajowe członków Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju oraz Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego prowadzące na Litwie działalność gospodarczą określoną w prawie konstytucyjnym zgodnie z kryteriami Unii Europejskiej i innych form integracji, w które zaangażowała się Litwa, mają prawo nabywać na własność działki nierolnicze potrzebne do budowy i eksploatacji budynków i obiektów niezbędnych do prowadzenia ich bezpośredniej działalności.

Obowiązujące środki:

LT: konstytucja Republiki Litewskiej;

ustawa konstytucyjna Republiki Litewskiej w sprawie wdrożenia art. 47 ust. 3 Konstytucji Republiki Litewskiej z dnia 20 czerwca 1996 r., nr I-1392 ze zm. z dnia 20 marca 2003 r., nr IX-1381;

ustawa o gruntach z dnia 27 stycznia 2004 r., nr IX-1983; oraz

ustawa nr XII-854 z dnia 24 kwietnia 2014 r. o nabywaniu gruntów rolnych.

c) Uznawanie

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe; oraz transgranicznego handlu usługami - traktowanie narodowe:

UE: Dyrektywy Unii Europejskiej w sprawie wzajemnego uznawania dyplomów i innych kwalifikacji zawodowych mają zastosowanie wyłącznie do obywateli Unii Europejskiej. Prawo do wykonywania wolnego zawodu objętego regulacjami w jednym państwie członkowskim Unii Europejskiej nie przyznaje prawa do wykonywania tego zawodu w innym państwie członkowskim.

d) Najwyższe uprzywilejowanie

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - najwyższe uprzywilejowanie; oraz transgranicznego handlu usługami - najwyższe uprzywilejowanie:

UE: Przyznawanie zróżnicowanego traktowania na podstawie każdego międzynarodowego traktatu lub innego porozumienia handlowego będącego w mocy lub podpisanego przed dniem wejścia w życie niniejszej Umowy.

UE: Przyznawanie państwom zróżnicowanego traktowania na podstawie jakiegokolwiek obecnie obowiązującego lub przyszłego porozumienia dwustronnego lub wielostronnego, które:

(i) przewiduje utworzenie wewnętrznego rynku usług i inwestycji;

(ii) przyznaje swobodę przedsiębiorczości; lub

(iii) wymaga zbliżenia przepisów w odniesieniu do co najmniej jednego sektora gospodarki.

Wewnętrzny rynek świadczenia usług i prowadzenia przedsiębiorstw oznacza obszar bez granic wewnętrznych, na którym zagwarantowany jest swobodny przepływ osób, usług i kapitału.

Swoboda przedsiębiorczości oznacza zobowiązanie do zniesienia zasadniczo wszelkich barier dla przedsiębiorczości między stronami porozumienia w sprawie regionalnej integracji gospodarczej z chwilą wejścia w życie tego porozumienia. Swoboda przedsiębiorczości obejmuje prawo obywateli państw będących stronami porozumienia w sprawie regionalnej integracji gospodarczej do zakładania i prowadzenia przedsiębiorstw na tych samych warunkach przewidzianych dla obywateli zgodnie z przepisami prawa kraju, w którym prowadzone jest takie przedsiębiorstwo.

Zbliżenie przepisów prawnych oznacza:

(i) zbliżenie przepisów prawnych co najmniej jednej ze stron porozumienia w sprawie regionalnej integracji gospodarczej z przepisami prawnymi drugiej strony; lub pozostałych stron tego porozumienia lub

(ii) wprowadzenie wspólnych przepisów prawnych do ustawodawstwa stron porozumienia w sprawie regionalnej integracji gospodarczej.

Takie zbliżenie lub wprowadzenie przepisów prawnych ma miejsce i uznaje się, że miało miejsce tylko wówczas, gdy przepisy prawne zostały wprowadzone do ustawodawstwa strony lub stron porozumienia w sprawie regionalnej integracji gospodarczej.

Obowiązujące środki:

UE: Europejski Obszar Gospodarczy;

układy o stabilizacji;

porozumienia dwustronne między UE i Konfederacją Szwajcarską; oraz

pogłębione i kompleksowe umowy o wolnym handlu.

UE: Przyznawanie zróżnicowanego traktowania w odniesieniu do swobody przedsiębiorczości obywatelom lub przedsiębiorstwom w drodze obecnie obowiązujących lub przyszłych porozumień dwustronnych między następującymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej: BE, DE, DK, EL, ES, FR, IE, IT, LU, NL, PT, UK a jednym z poniższych państw lub księstw: Andora, Monako, Państwo Watykańskie i San Marino.

DK, FI, SE: Środki wprowadzane przez Danię, Szwecję i Finlandię w celu promowania współpracy skandynawskiej, takie jak:

(i) wsparcie finansowe projektów badawczo-rozwojowych (Nordic Industrial Fund);

(ii) finansowanie studiów wykonalności projektów międzynarodowych (Nordic Fund for Project Exports); oraz

(iii) pomoc finansowa dla przedsiębiorstw ³⁴⁶  stosujących technologie środowiskowe (Nordic Environment Finance Corporation).

Niniejsze zastrzeżenie pozostaje bez uszczerbku dla wykluczenia udzielania zamówień lub dotacji przez Stronę na podstawie art. 8.12 ust. 5 i 6 oraz art. 8.14 ust. 2 lit. c) i e).

PL: Preferencyjne warunki prowadzenia przedsiębiorstwa lub transgranicznego świadczenia usług, które mogą obejmować zniesienie lub zmianę niektórych ograniczeń zawartych w wykazie zastrzeżeń mających zastosowanie w Polsce, mogą zostać przedłużone w drodze porozumień w sprawie handlu i żeglugi.

PT: Zniesienie wymogu obywatelstwa w przypadku wykonywania określonych rodzajów działalności i zawodów przez osoby fizyczne świadczące usługi na rzecz państw, w których portugalski jest językiem urzędowym (Angola, Brazylia, Republika Zielonego Przylądka, Gwinea-Bissau, Mozambik, Wyspy Świętego Tomasza i Książęca).

e) Broń, amunicja i materiały wojenne

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie, kadra kierownicza wyższego szczebla, zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników i organ zarządzający i nadzorczy; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie:

UE: Produkcja lub dystrybucja broni, amunicji i materiałów wojennych lub handel nimi. Materiały wojenne ograniczone są do wszelkiego rodzaju produktów przeznaczonych i wytwarzanych wyłącznie na potrzeby wojska w związku z prowadzeniem działań wojennych lub obronnych.

Zastrzeżenie nr 2 - Zawody regulowane - usługi prawne

Sektor:	Zawody regulowane - usługi prawne: usługi notariuszy i komorników sądowych; usługi w zakresie księgowości oraz prowadzenia ksiąg rachunkowych; usługi w zakresie audytu, usługi w zakresie doradztwa podatkowego; usługi architektoniczne i urbanistyczne, usługi inżynieryjne i zintegrowane usługi inżynieryjne
Klasyfikacja gospodarcza:	Część CPC 861, część 87902, 862, 863, 8671, 8672, 8673, 8674, część 879
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami

Opis:

UE zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do następujących kwestii:

a) Usługi prawne

UE, z wyjątkiem SE: Zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do usług w zakresie doradztwa prawnego oraz zezwoleń, dokumentacji i świadectw prawnych, świadczonych przez przedstawicieli zawodów prawniczych pełniących funkcje publiczne, takich jak notariusze, komornicy sądowi (huissiers de justice) lub inni urzędnicy państwowi (officiers publics et ministériels), a także w odniesieniu do usług świadczonych przez komorników sądowych wyznaczonych urzędowym aktem rządu (część CPC 861, część 87902).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - najwyższe uprzywilejowanie; oraz transgranicznego handlu usługami - najwyższe uprzywilejowanie:

BG: Pełne traktowanie narodowe w zakresie zakładania i prowadzenia przedsiębiorstw, a także świadczenia usług może być rozszerzone wyłącznie na przedsiębiorstwa mające siedzibę w państwach, z którymi zostały lub zostaną zawarte porozumienia preferencyjne, i na obywateli tych państw (część CPC 861).

LT: Adwokaci z innych państw mogą występować jako adwokaci w sądach tylko na podstawie umów dwustronnych w sprawie pomocy prawnej (część CPC 861).

b) Usługi w zakresie księgowości oraz prowadzenia ksiąg rachunkowych (CPC 8621 inne niż usługi audytu, 86213, 86219, 86220)

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

HU: Działalność transgraniczna w zakresie księgowości oraz prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Obowiązujące środki:

HU: ustawa C z 2000 r.; oraz

ustawa LXXV z 2007 r.

c) Usługi audytu (CPC - 86211, 86212 inne niż usługi w zakresie księgowości i prowadzenia ksiąg rachunkowych)

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - traktowanie narodowe:

BG: Niezależny audyt finansowy jest wykonywany przez biegłych rewidentów, którzy są członkami instytutu biegłych rewidentów. Z zachowaniem zasady wzajemności instytut biegłych rewidentów rejestruje jednostkę audytorską z Japonii lub państwa trzeciego za okazaniem przez to państwo dowodu na to, że:

(i) trzy czwarte członków organów zarządzających i biegłych rewidentów wykonujących audyt w imieniu danej jednostki spełnia wymogi odpowiadające wymogom nałożonym na bułgarskich audytorów i pomyślnie przeszło odpowiednie egzaminy;

(ii) jednostka audytorska przeprowadza niezależny audyt finansowy zgodnie z wymogami niezależności i obiektywizmu; oraz

(iii) jednostka audytorska publikuje na swojej stronie internetowej roczne sprawozdanie z przejrzystości lub spełnia inne równorzędne wymogi dotyczące ujawniania informacji w przypadku, gdy prowadzi audyt w jednostkach interesu publicznego.

Obowiązujące środki:

BG: ustawa o niezależnym audycie finansowym.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy:

CZ: Do prowadzenia audytów w Republice Czeskiej mogą być uprawnione wyłącznie przedsiębiorstwa, w których co najmniej 60 % udziałów kapitałowych i praw głosu jest zarezerwowanych dla obywateli tego kraju lub obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej.

Obowiązujące środki:

CZ: ustawa o audytorach z dnia 26 marca 2009 r., nr 93/2009 Coll.

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

UK: Transgraniczne świadczenie usług audytu.

Obowiązujące środki:

UK: ustawa o spółkach z 2006 r.

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

HU: Transgraniczne świadczenie usług audytu.

Obowiązujące środki:

HU: ustawa C z 2000 r. oraz

ustawa LXXV z 2007 r.

PT: Transgraniczne świadczenie usług audytu.

d) Usługi architektoniczne i urbanistyczne (CPC 8674)

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe: HR: Transgraniczne świadczenie usług urbanistycznych.

Zastrzeżenie nr 3 - Zawody regulowane - zawody związane z opieką zdrowotną i sprzedażą detaliczną produktów farmaceutycznych

Sektor:	Usługi świadczone w ramach wolnych zawodów związanych z opieką zdrowotną oraz sprzedaż detaliczna produktów leczniczych, medycznych i ortopedycznych, inne usługi świadczone przez farmaceutów
Klasyfikacja gospodarcza:	CPC 63211, 85201, 9312, 9319, 93121
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników
	Kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami

Opis:

UE zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do następujących kwestii:

a) Usługi medyczne i stomatologiczne; usługi świadczone przez personel położniczy, pielęgniarski, fizjoterapeutów, psychologów i personel paramedyczny (CPC 63211, 85201, 9312, 9319, CPC 932)

FI: Świadczenie wszelkich usług w ramach wolnych zawodów związanych z opieką zdrowotną, finansowanych ze środków prywatnych lub publicznych, w tym usług medycznych i stomatologicznych, usług świadczonych przez położne, fizjoterapeutów, personel paramedyczny i psychologów, z wyłączeniem usług świadczonych przez pielęgniarzy i pielęgniarki (CPC 9312, 93191).

Obowiązujące środki:

FI: Laki yksityisestä terveydenhuollosta (ustawa o prywatnej opiece zdrowotnej) (152/1990).

BG: Świadczenie wszelkich usług w ramach wolnych zawodów związanych z opieką zdrowotną, w tym usług medycznych i stomatologicznych, usług świadczonych przez położne, pielęgniarzy/pielęgniarki, fizjoterapeutów, personel paramedyczny i psychologów (CPC 9312, część 9319).

Obowiązujące środki:

BG: ustawa o działalności w dziedzinie usług medycznych, ustawa o organizacji zawodowej pielęgniarzy i pielęgniarek medycznych, położnych i o stowarzyszeniu specjalistów w dziedzinie medycyny.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku:

UK: Działalność gospodarcza lekarzy w ramach Krajowej Służby Zdrowia (National Health Service) podlega planowaniu w zakresie zasobów ludzkich w zawodzie lekarskim (CPC 93121, 93122).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

CZ, MT: Świadczenie wszelkich usług w ramach wolnych zawodów związanych z opieką zdrowotną, w tym przez przedstawicieli wolnych zawodów takich jak lekarze, stomatolodzy, położne, pielęgniarze/pielęgniarki, fizjoterapeuci, personel paramedyczny, psycholodzy, jak również innych powiązanych usług (CPC 9312, część 9319).

Obowiązujące środki:

CZ: ustawa nr 296/2008 Coll. o gwarantowaniu jakości i bezpieczeństwa tkanek i komórek ludzkich do zastosowania w leczeniu ludzi ("ustawa o tkankach i komórkach ludzkich");

ustawa nr 378/2007 Coll. o produktach leczniczych i poprawkach do niektórych odnośnych ustaw (ustawa o produktach leczniczych);

ustawa nr 123/2000 Coll. o wyrobach medycznych; oraz

ustawa nr 285/2002 Coll. o dawstwie, pobieraniu i przeszczepianiu tkanek i narządów i o poprawkach do niektórych ustaw (ustawa transplantacyjna).

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

UE, z wyjątkiem NL i SE: Świadczenie wszelkich usług w ramach wolnych zawodów związanych z opieką zdrowotną, w tym przez przedstawicieli wolnych zawodów takich jak lekarze, stomatolodzy, położne, pielęgniarze/pielęgniarki, fizjoterapeuci, personel paramedyczny i psycholodzy, podlega wymogowi miejsca zamieszkania. Powyższe usługi mogą być świadczone wyłącznie przez osoby fizyczne obecne na terytorium Unii Europejskiej (CPC 9312, część 93191).

BE, UK: Transgraniczne świadczenie usług medycznych i stomatologicznych, usług świadczonych przez położne, pielęgniarzy/pielęgniarki, fizjoterapeutów, personel paramedyczny i psychologów (część CPC 85201, 9312, część 93191, dodatkowo część 85201 w BE).

UK: W odniesieniu do usługodawców, którzy nie są fizycznie obecni na terytorium Zjednoczonego Królestwa (część CPC 85201, 9312, część 93191).

b) Usługi weterynaryjne (CPC 932)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BG: Gabinet weterynaryjny może założyć osoba fizyczna lub prawna.

Warunkiem jest posiadanie obywatelstwa państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub EOG; w przypadku cudzoziemców wymagane jest zezwolenie na pobyt stały (wymagana jest fizyczna obecność).

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe: BE, LV: Transgraniczne świadczenie usług weterynaryjnych.

c) Sprzedaż detaliczna produktów leczniczych, medycznych i ortopedycznych i inne usługi świadczone przez farmaceutów (CPC 63211)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

UE, z wyjątkiem EL, IE, LU, LT, NL i UK: Ograniczenie liczby dostawców uprawnionych do świadczenia konkretnej usługi w określonej strefie lokalnej lub określonym obszarze lokalnym z zachowaniem zasady niedyskryminacji, by zapobiec nadwyżkom w obszarach o ograniczonym popycie. W związku z powyższym zastosowanie może mieć test potrzeb ekonomicznych uwzględniający takie czynniki jak: liczba istniejących zakładów i wpływ na nie, infrastruktura transportowa, gęstość zaludnienia lub rozproszenie geograficzne.

UE, z wyjątkiem BE, BG, CZ, EE i IE: Sprzedaż wysyłkowa jest możliwa wyłącznie z państw członkowskich należących do EOG, dlatego we wszystkich wspomnianych państwach wymagane jest prowadzenie przedsiębiorstwa do celów sprzedaży detalicznej produktów leczniczych i określonych towarów medycznych kierowanych do ogółu społeczeństwa w Unii Europejskiej.

BE: Sprzedaż wysyłkowa jest dozwolona wyłącznie w przypadku aptek, co oznacza, że wymagane jest prowadzenie przedsiębiorstwa w Belgii w przypadku sprzedaży detalicznej produktów leczniczych i określonych towarów konsumentom.

BG, EE i ES: Sprzedaż wysyłkowa produktów leczniczych jest zabroniona.

CZ: Sprzedaż wysyłkowa jest możliwa wyłącznie z państw członkowskich Unii Europejskiej.

IE i LT: Sprzedaż wysyłkowa produktów leczniczych na receptę jest zabroniona.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy, zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

FI: Sprzedaż detaliczna produktów farmaceutycznych.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

SE: Sprzedaż detaliczna produktów leczniczych i dostarczanie produktów leczniczych ogółowi społeczeństwa.

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

UK: Transgraniczna sprzedaż detaliczna produktów leczniczych oraz towarów medycznych i ortopedycznych oraz inne usługi świadczone przez farmaceutów.

Obowiązujące środki:

AT: Arzneimittelgesetz (ustawa o lekach), BGBl. nr 185/1983 z późniejszymi zmianami, §§ 57, 59, 59a oraz

Medizinproduktegesetz (ustawa o produktach leczniczych), BGBl. nr 657/1996 z późniejszymi zmianami, § 99.

BE: Arrêté royal du 21 janvier 2009 portant instructions pour les pharmaciens oraz Arrêté royal du 10 novembre 1967 relatif à l'exercice des professions des soins de santé.

FI: Lääkelaki (ustawa medyczna) (395/1987).

SE: ustawa o handlu produktami leczniczymi (2009:336);

rozporządzenie o handlu produktami leczniczymi (2009:659) oraz

kolejne rozporządzenia przyjęte przez szwedzką agencję ds. produktów medycznych - szczegółowe informacje są dostępne na stronie (LVFS 2009:9).

Zastrzeżenie nr 4 - Usługi dla przedsiębiorstw - usługi badawczo-rozwojowe

Sektor:	Usługi dla przedsiębiorstw - usługi badawczo-rozwojowe
Klasyfikacja gospodarcza:	CPC 851, 852, 853
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
Sekcja:	Transgraniczny handel usługami

Opis:

UE zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do następujących kwestii:

RO: W odniesieniu do transgranicznego świadczenia usług badawczych i rozwojowych.

Obowiązujące środki:

RO: Rozporządzenie rządowe nr 6 / 2011;

rozporządzenie Ministra Edukacji i Badań Naukowych nr 3548 / 2006; oraz

decyzja rządu nr 134 / 2011.

Zastrzeżenie nr 5 - Usługi dla przedsiębiorstw - usługi w zakresie nieruchomości

Sektor:	Usługi dla przedsiębiorstw - usługi w zakresie nieruchomości
Klasyfikacja gospodarcza:	CPC 821, 822
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
Sekcja:	Transgraniczny handel usługami

Opis:

UE zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do następujących kwestii:

CZ i HU: Transgraniczne świadczenie usług w zakresie nieruchomości.

Zastrzeżenie nr 6 - Usługi dla przedsiębiorstw - usługi wynajmu lub dzierżawy

Sektor:	Usługi dla przedsiębiorstw - usługi wynajmu lub dzierżawy bez obsługi
Klasyfikacja gospodarcza:	CPC 832
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
Sekcja:	Transgraniczny handel usługami

Opis:

UE zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do następujących kwestii:

BE i FR: Transgraniczne świadczenie usług dzierżawy lub najmu bez obsługi dotyczących artykułów użytku osobistego i domowego.

Zastrzeżenie nr 7 - Pozostałe usługi dla przedsiębiorstw (usługi świadczone przez agencje inkasa i usługi w zakresie oceny zdolności kredytowej)

Sektor:	Usługi dla przedsiębiorstw - usługi świadczone przez agencje inkasa i usługi w zakresie oceny zdolności kredytowej
Klasyfikacja gospodarcza:	CPC 87901, 87902
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
Sekcja:	Transgraniczny handel usługami

Opis:

UE zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do następujących kwestii:

UE, z wyjątkiem ES, LV i SE, w odniesieniu do usług świadczonych przez agencje inkasa i usług w zakresie oceny zdolności kredytowej.

Zastrzeżenie nr 8 - Usługi dla przedsiębiorstw - usługi pośrednictwa pracy

Sektor:	Usługi dla przedsiębiorstw - usługi pośrednictwa pracy
Klasyfikacja gospodarcza:	CPC 87201, 87202, 87203, 87204, 87205, 87206, 87209
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami

Opis:

UE zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do następujących kwestii:

Z wyjątkiem HU i SE: Świadczenie usług w zakresie pośrednictwa pracy dotyczących pracowników świadczących pomoc domową, innych pracowników handlowych lub przemysłowych, personelu pielęgniarskiego i innego (CPC 87204, 87205, 87206, 87209).

Z wyjątkiem BE, HU i SE: Stosowanie wymogu prowadzenia przedsiębiorstwa i zakazywanie transgranicznego świadczenia usług pozyskiwania biurowego personelu pomocniczego i innych pracowników.

AT, BG, CY, CZ, EE, FI, MT, PL, PT, RO, SI i SK: Prowadzenie działalności w dziedzinie pośrednictwa pracy w odniesieniu do biurowego personelu pomocniczego i innych pracowników.

LT i LV: Świadczenie usług pośrednictwa pracy w odniesieniu do biurowego personelu pomocniczego.

DE i IT: Ograniczanie liczby dostawców usług pośrednictwa pracy.

FR: Usługi te mogą podlegać monopolowi państwa.

DE: Federalne Ministerstwo Pracy i Spraw Społecznych może wydać rozporządzenie w sprawie usług pośrednictwa pracy i rekrutacji spoza Unii Europejskiej i spoza EOG w określonych zawodach (CPC 87202).

AT, BG, CY, CZ, DE, EE, FI, MT, LT, LV, PL, PT, RO, SI i SK: Świadczenie usług pozyskiwania biurowego personelu pomocniczego.

FR, IE, IT i NL: Stosowanie wymogu prowadzenia przedsiębiorstwa i zakazywanie transgranicznego świadczenia usług pozyskiwania biurowego personelu pomocniczego i innych pracowników.

IT: Ograniczanie liczby dostawców usług pozyskiwania personelu biurowego (87203).

BG, CY, CZ, DE, EE, FI, MT, LT, LV, PL, PT, RO, SI i SK: Świadczenie usług wyszukiwania osób na stanowiska kierownicze.

IE: Stosowanie wymogu prowadzenia przedsiębiorstwa i zakazywanie transgranicznego świadczenia usług wyszukiwania osób na stanowiska kierownicze (87201).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku:

ES: Ograniczanie liczby dostawców usług wyszukiwania osób na stanowiska kierownicze oraz ograniczanie liczby dostawców usług pośrednictwa pracy (CPC 87201, 87202).

Obowiązujące środki:

AT: §§97 i 135 austriackiej ustawy o handlu (Gewerbeordnung), austriacki Dziennik Ustaw nr 194/1994, z późniejszymi zmianami; oraz

ustawa o pracy tymczasowej (Arbeitskräfteüberlassungsgesetz/AÜG), austriacki Dziennik Ustaw nr 196/1988, z późniejszymi zmianami.

BG: ustawa o wspieraniu zdolności do zatrudnienia, art. 26, 27, 27a i 28.

CY: ustawa o prywatnym pośrednictwie pracy 150(I)/2013 z dnia 6.12.2013 r.; oraz

ustawa o prywatnym pośrednictwie pracy N. 126(I)/2012.

CZ: ustawa o zatrudnieniu (435/2004).

DE: Pkt 38 rozporządzenia w sprawie zatrudnienia (Beschäftigungsverordnung) oraz

pkt 292 kodeksu społecznego nr III Promocja zatrudnienia (Drittes Buch Sozialgesetzbuch - SGB III).

DK: §§ 8a-8f dekretu z mocą ustawy nr 73 z dnia 17 stycznia 2014 r. oraz szczegółowe przepisy wprowadzone dekretem nr 228 z dnia 7 marca 2013 r. (zatrudnienie marynarzy); oraz

ustawa o pozwoleniu na pracę z 2006 r. S1(2) i (3).

EL: ustawa 4052/2012 (Dziennik Ustaw 41 Α) częściowo zmieniona ustawą Ν.4093/2012 (Dziennik Ustaw 222 Α).

ES: Real Decreto-ley 8/2014, de 4 de julio, de aprobación de medidas urgentes para el crecimiento, la competitividad y la eficiencia, artículo 117 (tramitado como Ley 18/2014, de 15 de octubre).

FI: Lakijulkisesta työvoima- ja yrityspalvelusta (ustawa o publicznych służbach i usługach biznesowych) (916/2012).

HR: ustawa o pośrednictwie pracy i prawach osób bezrobotnych (Dziennik Ustaw 80/08, 121/10, 118/12 i 153/13);

rozporządzenie o prowadzeniu działalności związanej z zatrudnieniem (Dziennik Ustaw 8/14);

ustawa o prawie pracy (Dziennik Ustaw 93/14) art. 44-47; oraz

ustawa o cudzoziemcach (Dziennik Ustaw 130/11 i 74/12) dotycząca zatrudniania cudzoziemców w Chorwacji.

IE: ustawa o pozwoleniu na pracę z 2006 r. S1(2) i (3).

IT: dekret legislacyjny 276/2003, art. 4 i 5.

LT: Litewski kodeks pracy, ustawa Republiki Litewskiej nr XI-1379 z dnia 19 maja 2011 r. o agencjach pracy tymczasowej, ostatnio zmieniona ustawą nr XII-230 z dnia 11 kwietnia 2013 r.

LU: Loi du 18 janvier 2012 portant création de l'Agence pour le développement de l'emploi (ustawa z dnia 18 stycznia 2012 r. dotycząca utworzenia agencji rozwoju zatrudnienia - ADEM).

MT: ustawa o usługach związanych z zatrudnieniem i szkoleniem (rozdział 343) (art. 23-25) oraz

przepisy dotyczące agencji pośrednictwa pracy (S.L. 343.24).

PL: Art. 18 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. 2015 poz. 149, z późn. zm.).

PT: dekret z mocą ustawy nr 260/2009 z dnia 25 września, zmieniony ustawą nr 5/2014 z dnia 12 lutego (dostęp do usług agencji pośrednictwa pracy i świadczenie tych usług).

RO: ustawa nr 156/2000 o ochronie obywateli Rumunii pracujących za granicą, ponownie opublikowana, oraz decyzja rządu nr 384/2001 zatwierdzająca normy metodologiczne stosowania ustawy nr 156/2000, z późniejszymi zmianami;

rozporządzenie rządu nr 277/2002 zmienione rozporządzeniem rządu nr 790/2004; oraz rozporządzeniem rządu nr 1122/2010; oraz

ustawa nr 53/2003 - Kodeks pracy, ponownie opublikowana, z późniejszymi zmianami i uzupełnieniami oraz decyzja rządu nr 1256/2011 w sprawie warunków operacyjnych i procedury wydawania zezwoleń dla agencji pracy tymczasowej.

SI: ustawa o świadczeniach zdrowotnych (Dziennik Ustaw Republiki Słowenii nr 80/2010, 21/2013, 63/2013); oraz

ustawa o zatrudnieniu, samozatrudnieniu i pracy cudzoziemców - ZZSDT (Dziennik Ustaw Republiki Słowenii nr 47/2015).

SK: ustawa nr 5/2004 o służbach zatrudnienia; oraz

ustawa nr 455/1991 o licencjach handlowych.

Zastrzeżenie nr 9 - Usługi dla przedsiębiorstw - usługi ochroniarskie i detektywistyczne

Sektor:	Usługi dla przedsiębiorstw - usługi ochroniarskie i detektywistyczne
Klasyfikacja gospodarcza:	CPC 87301, 87302, 87303, 87304, 87305, 87309
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników
	Kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami

Opis:

UE zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do następujących kwestii:

a) Usługi ochroniarskie (CPC 87302, 87303, 87304, 87305, 87309)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy, zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BG, CY, CZ, EE, LT, LV, MT, PL, RO, SI i SK: Świadczenie usług ochroniarskich.

DK, HR i HU: Świadczenie usług w następujących podsektorach: usługi strażników (87305) w HR i HU, usługi konsultingu w dziedzinie bezpieczeństwa (87302) w HR, usługi dozoru lotnisk (część 87305) w DK oraz usługi związane z transportem pojazdami opancerzonymi (87304) w HU.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BE: W przypadku członków zarządów przedsiębiorstw świadczących usługi dozoru i usługi ochroniarskie (87305), a także usługi w zakresie konsultacji i szkoleń dotyczących usług ochroniarskich (87302) istnieje wymóg obywatelstwa Unii Europejskiej. Członkowie kadry kierowniczej wyższego szczebla przedsiębiorstw świadczących usługi dozoru i usługi konsultingu w dziedzinie bezpieczeństwa muszą być również obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej zamieszkałymi w tym państwie.

FI: Licencje na świadczenie usług ochroniarskich mogą być udzielane wyłącznie osobom fizycznym mającym miejsce zamieszkania w EOG lub osobom prawnym mającym siedzibę na terenie w EOG.

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BE, ES, FI, FR i PT: Transgraniczne świadczenie usług ochroniarskich przez zagranicznego usługodawcę nie jest dozwolone. Istnieje wymóg obywatelstwa w stosunku do pracowników wyspecjalizowanych w PT, prywatnych pracowników ochrony w ES oraz członków zarządu i dyrektorów w FR.

Obowiązujące środki:

BG: ustawa o prywatnych usługach ochroniarskich.

CZ: ustawa o licencji handlowej.

DK: uregulowania dotyczące bezpieczeństwa lotniczego.

FI: Laki yksityisistä turvallisuuspalveluista 282/2002 (ustawa o prywatnych usługach ochroniarskich).

LT: ustawa nr IX-2327 z dnia 8 lipca 2004 r. o bezpieczeństwie osób i mienia.

LV: ustawa o działalności agentów ochrony (art. 6, 7, 14).

PL: ustawa z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz.U. 2016 poz. 1432 z późn. zm.).

PT: ustawa 34/2013; oraz

rozporządzenie 273/2013.

SI: Zakon o zasebnem varovanju (ustawa o prywatnych usługach ochroniarskich).

b) Usługi detektywistyczne (CPC 87301)

UE, z wyjątkiem AT i SE: Świadczenie usług detektywistycznych.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

LT i PT: Państwo posiada monopol na usługi detektywistyczne.

Zastrzeżenie nr 10 - Usługi dla przedsiębiorstw - pozostałe usługi dla przedsiębiorstw

Sektor:	Usługi dla przedsiębiorstw - pozostałe usługi dla przedsiębiorstw (usługi tłumaczeń pisemnych i ustnych, usługi powielania, usługi związane z dystrybucją energii i usługi związane z produkcją)
Klasyfikacja gospodarcza:	CPC 87905, 87904, 884, 887
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Najwyższe uprzywilejowanie
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami

Opis:

UE zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do następujących kwestii:

a) Usługi tłumaczeń pisemnych i ustnych (CPC 87905)

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

HR: Transgraniczne świadczenie usług tłumaczeń ustnych i tłumaczeń pisemnych dokumentów urzędowych.

b) Usługi powielania (CPC 87904)

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

HU: Stosowanie wymogu prowadzenia przedsiębiorstwa do celów świadczenia usług powielania.

c) Usługi związane z dystrybucją energii i usługi związane z produkcją (część CPC 884, 887 inne niż usługi w zakresie doradztwa i konsultingu).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

HU: Usługi związane z dystrybucją energii i transgraniczne świadczenie usług związanych z produkcją, z wyjątkiem usług w zakresie doradztwa i konsultingu odnoszących się do tych sektorów.

d) Obsługa techniczna i naprawa statków, sprzętu transportu kolejowego i statków powietrznych oraz ich części (część CPC 86764, CPC 86769, CPC 8868)

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

UE, z wyjątkiem DE, EE i HU: Stosowanie wymogu prowadzenia przedsiębiorstwa lub fizycznej obecności na jej terytorium i zakazywanie transgranicznego świadczenia usług w zakresie konserwacji i naprawy środków transportu spoza jej terytorium.

UE, z wyjątkiem CZ, EE, HU, LU i SK: Stosowanie wymogu prowadzenia przedsiębiorstwa lub fizycznej obecności na jej terytorium i zakazywanie transgranicznego świadczenia usług w zakresie konserwacji i naprawy statków przeznaczonych do żeglugi śródlądowej spoza jej terytorium.

UE, z wyjątkiem EE, HU i LV: Stosowanie wymogu prowadzenia przedsiębiorstwa lub fizycznej obecności na jej terytorium i zakazywanie transgranicznego świadczenia usług w zakresie konserwacji i naprawy statków morskich spoza jej terytorium.

UE, z wyjątkiem AT, EE, HU, LV i PL: Stosowanie wymogu prowadzenia przedsiębiorstwa lub fizycznej obecności na jej terytorium i zakazywanie transgranicznego świadczenia usług w zakresie konserwacji i naprawy statków powietrznych spoza jej terytorium i ich części (część CPC 86764, CPC 86769, CPC 8868).

UE: Wyłącznie uznane organizacje upoważnione przez Unię Europejską mogą prowadzić regulaminowe przeglądy i wydawać świadectwa statkom w imieniu państw członkowskich Unii Europejskiej. Może istnieć wymóg prowadzenia przedsiębiorstwa.

Obowiązujące środki:

UE: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach.

e) Pozostałe usługi dla przedsiębiorstw związane z branżą lotniczą

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - najwyższe uprzywilejowanie; oraz transgranicznego handlu usługami - najwyższe uprzywilejowanie:

UE: Przyznawanie zróżnicowanego traktowania państwom trzecim na podstawie obecnie obowiązujących lub przyszłych porozumień dwustronnych dotyczących następujących usług:

(i) sprzedaży i marketingu usług transportu lotniczego;

(ii) usługi komputerowego systemu rezerwacji (KSR);

(iii) konserwacji i naprawy statków powietrznych i ich części; lub

(iv) wynajmu lub dzierżawy statków powietrznych bez załogi.

Zastrzeżenie nr 11 - Telekomunikacja

Sektor:	Usługi telekomunikacyjne
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami

Opis:

UE zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do usług nadawczych. Nadawanie oznacza nieprzerwany ciąg transmisji wymagany do rozpowszechniania sygnałów programów telewizyjnych i radiowych wśród ogółu społeczeństwa, ale nie obejmuje łączy współpracy między operatorami.

Zastrzeżenie nr 12 - Sektor budowlany

Sektor:	Usługi budowlane
Klasyfikacja gospodarcza:	CPC 51
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami

Opis:

UE zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do następujących kwestii:

LT: Prawo do sporządzania dokumentacji projektowej związanej z pracami budowlanymi o wyjątkowym znaczeniu jest udzielane wyłącznie przedsiębiorstwom projektowym zarejestrowanym na Litwie lub zagranicznym przedsiębiorstwom projektowym, które zostały zatwierdzone przez instytucję upoważnioną przez rząd do prowadzenia takiej działalności. Prawo do prowadzenia działalności technicznej w głównych obszarach budowlanych może zostać przyznane osobie nieposiadającej litewskiego obywatelstwa, która została zatwierdzona przez instytucję upoważnioną przez rząd litewski.

Zastrzeżenie nr 13 - Usługi w zakresie dystrybucji

Sektor:	Usługi w zakresie dystrybucji
Klasyfikacja gospodarcza:	CPC 62117, 62251, 8929, część 62112, 62226, 63107
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy
	Zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami

Opis:

UE zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do następujących kwestii:

a) Dystrybucja produktów leczniczych

BG: Transgraniczna sprzedaż hurtowa produktów leczniczych (CPC 62251). FI: Dystrybucja produktów farmaceutycznych (CPC 62117, 62251, 8929).

Obowiązujące środki:

BG: ustawa o produktach leczniczych w leczeniu człowieka.

FI: Lääkelaki (ustawa medyczna) (395/1987).

b) Dystrybucja napojów alkoholowych

FI: Dystrybucja napojów alkoholowych (część CPC 62112, 62226, 63107, 8929).

Obowiązujące środki:

FI: Alkoholilaki (ustawa o alkoholu) (1143/1994).

c) Pozostałe usługi dystrybucji (część CPC 621, CPC 62228, CPC 62251, CPC 62271, część CPC 62272, CPC 62276, CPC 63108, część CPC 6329)

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BG: Dystrybucja hurtowa produktów chemicznych, metali i kamieni szlachetnych, substancji i produktów leczniczych oraz przedmiotów do użytku medycznego; tytoniu i wyrobów tytoniowych oraz napojów alkoholowych.

Bułgaria zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do usług świadczonych przez pośredników w obrocie towarowym.

Obowiązujące środki:

BG: ustawa o produktach leczniczych w leczeniu człowieka;

ustawa o działalności weterynaryjnej;

ustawa o zakazie broni chemicznej i o kontroli nad toksycznymi substancjami chemicznymi i ich prekursorami;

ustawa o tytoniu i wyrobach tytoniowych;

ustawa o podatku akcyzowym i składach podatkowych; oraz

ustawa o winach i napojach spirytusowych.

Zastrzeżenie nr 14 - Usługi w zakresie edukacji

Sektor:	Usługi w zakresie edukacji
Klasyfikacja gospodarcza:	CPC 92
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy
	Zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami

Opis:

UE zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do następujących kwestii:

UE: Wszelkie usługi w zakresie edukacji, które finansowane są ze środków publicznych lub otrzymują wsparcie państwa w dowolnej postaci, i dlatego nie są uznawane za usługi finansowane ze środków prywatnych. W przypadku gdy dozwolone jest świadczenie finansowanych ze środków prywatnych usług w zakresie edukacji przez zagranicznego usługodawcę, udział prywatnych podmiotów gospodarczych w systemie edukacji może podlegać wymogowi posiadania koncesji udzielanej na zasadzie niedyskryminacji.

UE, z wyjątkiem CZ, NL, SE i SK: Świadczenie pozostałych usług w zakresie edukacji finansowanych ze środków prywatnych, tj. innych niż te sklasyfikowane jako usługi szkolnictwa podstawowego, średniego, wyższego oraz kształcenia dorosłych (CPC 92).

BG, IT i SI: Ograniczanie transgranicznego świadczenia usług szkolnictwa podstawowego finansowanych ze środków prywatnych (CPC 921).

BG i IT: Ograniczanie transgranicznego świadczenia usług szkolnictwa średniego finansowanych ze środków prywatnych (CPC 922).

AT: Ograniczenie transgranicznego świadczenia finansowanych ze środków prywatnych usług kształcenia dorosłych za pośrednictwem przekazu radiowego lub telewizyjnego (CPC 924).

CY, FI, MT i RO: Świadczenie usług szkolnictwa podstawowego, średniego oraz kształcenia dorosłych finansowanych ze środków prywatnych (CPC 921, 922, 924).

AT, BG, CY, FI, MT i RO: Świadczenie usług szkolnictwa wyższego finansowanych ze środków prywatnych (CPC 923).

CZ i SK: Większość członków zarządu przedsiębiorstwa świadczącego usługi w zakresie edukacji finansowane ze środków prywatnych musi być obywatelami tego kraju (CPC 921, 922, 923 dla SK z wyjątkiem 92310, 924).

SI: Większość członków zarządu przedsiębiorstwa świadczącego usługi szkolnictwa średniego lub wyższego finansowane ze środków prywatnych musi być obywatelami Słowenii (CPC 922, 923).

SE: Dostawcy usług w zakresie edukacji, którzy uzyskali zgodę organów publicznych na świadczenie takich usług. Niniejsze zastrzeżenie ma zastosowanie do dostawców usług w zakresie edukacji finansowanych ze środków prywatnych, przy pewnej formie wsparcia ze strony państwa, między innymi uznanych przez państwo dostawców usług w zakresie edukacji, dostawców usług w zakresie edukacji będących pod państwowym nadzorem lub do edukacji upoważniającej do otrzymania stypendium (CPC 92).

SK: W odniesieniu do dostawców wszystkich usług w zakresie szkolnictwa finansowanych ze środków prywatnych innych niż usługi w zakresie edukacji technicznej i zawodowej na poziomie pomaturalnym obowiązuje wymóg posiadania miejsca zamieszkania w EOG. Zastosowanie może mieć test potrzeb ekonomicznych, a samorząd terytorialny może ograniczać liczbę zakładanych placówek szkolnych. (CPC 921, 922, 923 inne niż 92310, 924).

Obowiązujące środki:

BG: ustawa o edukacji publicznej, art. 12;

ustawa o szkolnictwie wyższym, pkt 4 przepisów uzupełniających; oraz

ustawa o kształceniu i szkoleniu zawodowym, art. 22.

FI: Perusopetuslaki (ustawa o edukacji podstawowej) (628/1998);

Lukiolaki (ustawa ogólna o szkołach średnich II stopnia) (629/1998);

Laki ammatillisesta koulutuksesta (ustawa o kształceniu i szkoleniu zawodowym) (630/1998);

Laki ammatillisesta aikuiskoulutuksesta (ustawa o kształceniu zawodowym dorosłych) (631/1998);

Ammattikorkeakoululaki (ustawa o politechnikach) (351/2003); oraz

Yliopistolaki (ustawa o uczelniach wyższych) (558/2009).

IT: dekret królewski nr 1592/1933 (ustawa o szkolnictwie średnim);

ustawa nr 243/1991 (okazjonalnie wkłady ze środków publicznych na rzecz prywatnych uczelni wyższych);

uchwała CNVSU nr 20/2003 (CNVSU - Comitato nazionale per la valutazione del sistema universitario); oraz

dekret Prezydenta Republiki (D.P.R) 25/1998.

SK: ustawa 245/2008 o szkolnictwie;

ustawa nr 131/2002 o uczelniach wyższych, art. 2, 47 i 49a; oraz

ustawa nr 596/2003 o administracji państwowej w edukacji, szkolnictwie i samorządach lokalnych, art. 16.

Zastrzeżenie nr 15 - Usługi środowiskowe

Sektor:	Usługi środowiskowe: gospodarowanie odpadami i glebą
Klasyfikacja gospodarcza:	CPC 9401, 9402, 9403, 94060
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
Sekcja:	Transgraniczny handel usługami

Opis:

UE zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do następujących kwestii:

DE: Świadczenie usług gospodarowania odpadami innych niż usługi doradcze oraz usług dotyczących ochrony gleby i gospodarowania zanieczyszczoną glebą, innych niż usługi doradcze.

Zastrzeżenie nr 16 - Usługi finansowe

Sektor:	Usługi finansowe
Klasyfikacja gospodarcza:
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami

Opis:

UE zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do następujących kwestii:

a) Wszystkie usługi finansowe

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku:

UE: Wymaganie od instytucji finansowej innej niż oddział, w sposób niedyskryminujący, przybrania określonej formy prawnej przy zakładaniu działalności w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

b) Usługi ubezpieczeniowe i związane z ubezpieczeniami

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

UE, z wyjątkiem CY, LV, LT, MT i PL: Świadczenie usług ubezpieczeniowych i związanych z ubezpieczeniami, z wyjątkiem:

(i) bezpośrednich usług ubezpieczeniowych (włącznie z koasekuracją) i usług pośrednictwa w zakresie bezpośrednich usług ubezpieczeniowych dotyczących ubezpieczeń od ryzyka odnoszącego się do:

- transportu morskiego i lotnictwa zarobkowego oraz lotów kosmicznych i transportu ładunków w przestrzeni kosmicznej (włączając w to satelity), przy czym ubezpieczenie to obejmuje dowolne z poniższych: transportowane towary, pojazd transportujący towary oraz wszelką odpowiedzialność z nimi związaną; oraz

- towarów w tranzycie międzynarodowym;

(ii) reasekuracji i retrocesji; oraz

(iii) usług pomocniczych związanych z ubezpieczeniami.

BG: Ubezpieczenie transportowe obejmujące towary, ubezpieczenie pojazdów jako takich oraz ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej w zakresie ryzyka zlokalizowanego w Bułgarii nie może być gwarantowane bezpośrednio przez zagraniczne zakłady ubezpieczeń.

CY: Świadczenie usług ubezpieczeniowych i związanych z ubezpieczeniami, z wyjątkiem:

(i) bezpośrednich usług ubezpieczeniowych (włącznie z koasekuracją) dotyczących ubezpieczeń od ryzyka odnoszącego się do:

- transportu morskiego i lotnictwa zarobkowego oraz lotów kosmicznych i transportu ładunków w przestrzeni kosmicznej (włączając w to satelity), przy czym ubezpieczenie to obejmuje dowolne z poniższych: transportowane towary, pojazd transportujący towary oraz wszelką odpowiedzialność z nimi związaną; oraz

- towarów w tranzycie międzynarodowym;

(ii) pośrednictwa ubezpieczeniowego;

(iii) reasekuracji i retrocesji; oraz

(iv) usług pomocniczych związanych z ubezpieczeniami.

FR: Ubezpieczenie od ryzyka związanego z transportem lądowym może być wystawiane wyłącznie przez towarzystwa ubezpieczeniowe mające siedzibę w Unii Europejskiej.

Obowiązujące środki:

FR: Article L 310-10 du code des assurances.

IT: Ubezpieczenie transportu towarów, ubezpieczenie pojazdów jako takich i ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej w odniesieniu do ryzyka na terytorium Włoch może zostać wystawione wyłącznie przez zakłady ubezpieczeń mające siedzibę w Unii Europejskiej, z wyjątkiem transportu międzynarodowego obejmującego przywóz do Włoch.

Obowiązujące środki:

IT: Art. 29 kodeksu ubezpieczeń prywatnych (dekret legislacyjny nr 209 z dnia 7 września 2005 r.).

IT: Stosowanie wymogu prowadzenia przedsiębiorstwa i zakazywanie transgranicznego świadczenia usług aktuarialnych.

Obowiązujące środki:

IT: ustawa nr 194/1942 o zawodzie aktuariusza.

MT, LT i LV: Świadczenie usług ubezpieczeniowych i związanych z ubezpieczeniami, z wyjątkiem:

(i) bezpośrednich usług ubezpieczeniowych (włącznie z koasekuracją) dotyczących ubezpieczeń od ryzyka odnoszącego się do:

- transportu morskiego i lotnictwa zarobkowego oraz lotów kosmicznych i transportu ładunków w przestrzeni kosmicznej (włączając w to satelity), przy czym ubezpieczenie to obejmuje dowolne z poniższych: transportowane towary, pojazd transportujący towary oraz wszelką odpowiedzialność z nimi związaną; oraz

- towarów w tranzycie międzynarodowym;

(ii) reasekuracji i retrocesji; oraz

(iii) usług pomocniczych związanych z ubezpieczeniami.

PL: Świadczenie usług ubezpieczeniowych i związanych z ubezpieczeniami, z wyjątkiem:

(i) bezpośrednich usług ubezpieczeniowych (włącznie z koasekuracją) dotyczących ubezpieczeń od ryzyka odnoszącego się do towarów w obrocie międzynarodowym; oraz

(ii) reasekuracji i retrocesji ryzyka dotyczącego towarów w handlu międzynarodowym.

PT: Polisy ubezpieczeń w zakresie transportu lotniczego i morskiego, obejmujące towary, statki powietrzne, kadłuby i odpowiedzialność cywilną, mogą być wystawiane jedynie przez firmy mające siedzibę w Unii Europejskiej.

Jedynie osoby i przedsiębiorstwa mające siedzibę w Unii Europejskiej mogą działać w charakterze pośredników w zakresie takiej działalności ubezpieczeniowej w Portugalii.

Obowiązujące środki:

PT: art. 7 dekretu z mocą ustawy nr 94-B/98; oraz

art. 7 dekretu z mocą ustawy nr 144/2006.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

DE: Jeżeli zagraniczny zakład ubezpieczeń utworzył oddział w Niemczech, może on zawierać w Niemczech umowy ubezpieczeniowe odnoszące się do transportu międzynarodowego wyłącznie za pośrednictwem tego oddziału mającego siedzibę w Niemczech.

Obowiązujące środki:

DE: § 43 Abs. 2 Luftverkehrsgesetz (LuftVG); oraz

§ 105. Abs. 1 Luftverkehrszulassungsordnung (LuftVZO).

ES: Do wykonywania zawodu aktuariusza wymagane jest miejsce zamieszkania w Hiszpanii albo dwuletnie doświadczenie w tym zawodzie.

HU: Świadczenie usług w zakresie ubezpieczeń bezpośrednich na terytorium Węgier przez zakłady ubezpieczeń niemające siedziby w Unii Europejskiej dozwolone jest tylko za pośrednictwem oddziału zarejestrowanego na Węgrzech.

Obowiązujące środki:

HU: ustawa LX z 2003 r.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

FI: Świadczenie usług brokerów ubezpieczeniowych podlega wymogowi stałego miejsca prowadzenia działalności w Unii Europejskiej.

Wyłącznie ubezpieczyciele mający siedzibę główną w Unii Europejskiej lub oddział w Finlandii mogą oferować bezpośrednie usługi ubezpieczeniowe, w tym koasekurację.

Przynajmniej połowa członków zarządu i rady nadzorczej oraz dyrektor zarządzający zakładu ubezpieczeń świadczącego ustawowe ubezpieczenia emerytalne muszą mieć miejsce zamieszkania w EOG, chyba że właściwe organy udzieliły zwolnienia. Zagraniczni ubezpieczyciele nie mogą uzyskać licencji w Finlandii jako oddział do prowadzenia ustawowych ubezpieczeń emerytalnych. Co najmniej jeden audytor musi mieć miejsce stałego zamieszkania w EOG.

W przypadku innych zakładów ubezpieczeń wymagane jest miejsce zamieszkania w EOG w stosunku do co najmniej jednego członka zarządu, rady nadzorczej i dyrektora zarządzającego. Co najmniej jeden audytor musi mieć miejsce stałego zamieszkania w EOG.

Agent zakładu ubezpieczeń z Japonii musi posiadać miejsce zamieszkania w Finlandii, chyba że zakład ubezpieczeń ma główną siedzibę w Unii Europejskiej.

Obowiązujące środki:

FI: Laki ulkomaisista vakuutusyhtiöistä (ustawa o zagranicznych zakładach ubezpieczeń) (398/1995);

Vakuutusyhtiölaki (ustawa o zakładach ubezpieczeń) (521/2008);

Laki vakuutusedustuksesta (ustawa o pośrednictwie ubezpieczeniowym) (570/2005); oraz

Laki työeläkevakuutusyhtiöistä (ustawa o zakładach ubezpieczeniowych oferujących ustawowe ubezpieczenie emerytalne) (354/1997).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

SK: Cudzoziemcy mogą założyć zakład ubezpieczeń w formie spółki akcyjnej lub prowadzić działalność ubezpieczeniową za pośrednictwem oddziałów mających siedzibę w Republice Słowackiej. W obu przypadkach zezwolenie podlega ocenie dokonywanej przez organy nadzorcze.

Obowiązujące środki:

SK: ustawa 39/2015 o ubezpieczeniach.

c) Usługi bankowe i inne usługi finansowe

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

UE: Wyłącznie przedsiębiorstwa posiadające siedzibę statutową w Unii Europejskiej mogą działać jako depozytariusze aktywów funduszy inwestycyjnych. W celu wykonywania czynności związanych z zarządzaniem wspólnymi funduszami, w tym funduszami powierniczymi i - o ile zezwalają na to przepisy prawa krajowego - przedsiębiorstwami inwestycyjnymi, wymagane jest założenie wyspecjalizowanego przedsiębiorstwa zarządzającego posiadającego siedzibę zarządu i siedzibę statutową w tym samym państwie członkowskim Unii Europejskiej.

Obowiązujące środki:

UE: dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS), zmieniona dyrektywami Parlamentu Europejskiegi i Rady: 2010/78/UE, 2011/61/UE, 2013/14/UE i 2014/91/UE; oraz

dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, zmieniona dyrektywą 2013/14/UE oraz dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych.

SK: W Republice Słowackiej usługi inwestycyjne mogą być świadczone przez spółki zarządzające w formie spółki akcyjnej o kapitale akcyjnym przewidzianym w przepisach prawa (nie jest dozwolona forma oddziału).

Obowiązujące środki:

SK: ustawa 566/2001 o papierach wartościowych i usługach inwestycyjnych; oraz

ustawa 483/2001 o bankach.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

EE: Przy przyjmowaniu depozytów istnieje wymóg uzyskania zezwolenia od Komisji Nadzoru Finansowego w Estonii oraz rejestracji działalności jako spółki akcyjnej, spółki zależnej lub oddziału zgodnie z przepisami prawa estońskiego.

Obowiązujące środki:

EE: Krediidiasutuste seadus (ustawa o instytucjach kredytowych) § 206 i § 21.

FI: Co najmniej jeden z założycieli, członków zarządu, rady nadzorczej, dyrektor zarządzający dostawców usług bankowych i osoba uprawniona do składania podpisu w imieniu instytucji kredytowej muszą posiadać miejsce stałego zamieszkania w EOG. Co najmniej jeden audytor musi mieć miejsce stałego zamieszkania w EOG. W przypadku usług płatniczych może być wymagane miejsce zamieszkania lub miejsce pobytu stałego w Finlandii.

Obowiązujące środki:

FI: Laki liikepankeista ja muista osakeyhtiömuotoisista luottolaitoksista (ustawa o bankach komercyjnych i innych instytucjach kredytowych będących spółkami z ograniczoną odpowiedzialnością) (1501/2001);

Säästöpankkilaki (1502/2001) (ustawa o bankach oszczędnościowych);

Laki osuuspankeista ja muista osuuskuntamuotoisista luottolaitoksista (1504/2001) (ustawa o bankach spółdzielczych i innych instytucjach kredytowych będących bankami spółdzielczymi);

Laki hypoteekkiyhdistyksistä (936/1978) (ustawa o stowarzyszeniach hipotecznych);

Maksulaitoslaki (297/2010) (ustawa o instytucjach płatniczych);

Laki ulkomaisen maksulaitoksen toiminnasta Suomessa (298/2010) (ustawa o działaniu zagranicznej instytucji płatniczej w Finlandii); oraz

Laki luottolaitostoiminnasta (ustawa o instytucjach kredytowych) (121/2007).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

IT: Usługi "consulenti finanziari" (konsultantów finansowych). Obowiązujące środki:

IT: Art. 91-111 rozporządzenia Włoskiej Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (CONSOB) w sprawie pośredników (nr 16190 z dnia 29 października 2007 r.).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzoczy; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

LT: Wyłącznie banki posiadające siedzibę statutową lub oddział na Litwie i upoważnione do świadczenia usług inwestycyjnych w EOG mogą działać jako depozytariusze aktywów funduszy emerytalnych. Co najmniej jeden kierownik administracji bankowej musi posiadać znajomość języka litewskiego i mieć miejsce stałego zamieszkania na Litwie.

Obowiązujące środki:

LT: ustawa nr IX-2085 z dnia 30 marca 2004 r. o bankach w Republice Litewskiej;

ustawa nr IX-1709 z dnia 4 lipca 2003 r. o przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania w Republice Litewskiej; oraz

ustawa nr VIII-1212 z dnia 3 czerwca 1999 r. o dodatkowym dobrowolnym programie oszczędzania na emeryturę w Republice Litewskiej.

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

UE, z wyjątkiem BE, CY, EE, LT, LV, MT, RO i SI: Świadczenie usług bankowych i innych usług finansowych, z wyjątkiem:

(i) dostarczania i przekazywania informacji finansowych, przetwarzania danych finansowych oraz dostarczania oprogramowania dotyczącego finansów przez dostawców innych usług finansowych; oraz

(ii) doradztwa i innych pomocniczych usług finansowych odnoszących się do usług bankowych i innych usług finansowych, jak opisano w lit. a) ppkt (ii) definicji usług bankowych i innych usług finansowych (z wyłączeniem ubezpieczeń) zawartej w sekcji E podsekcji 5 art. 8.59, ale z wyłączeniem pośrednictwa rozumianego zgodnie z tym podpunktem.

BE: Dostarczanie usług bankowych i innych usług finansowych z wyjątkiem dostarczania i przekazywania informacji finansowych, przetwarzania danych finansowych oraz dostarczania oprogramowania dotyczącego finansów przez dostawców innych usług finansowych.

CY: Świadczenie usług bankowych i innych usług finansowych, z wyjątkiem:

(i) obrotu zbywalnymi papierami wartościowymi z użyciem środków własnych lub klientów, dokonywanego na giełdzie, na rynku pozagiełdowym lub w inny sposób;

(ii) dostarczania i przekazywania informacji finansowych, przetwarzania danych finansowych oraz dostarczania oprogramowania dotyczącego finansów przez dostawców innych usług finansowych; oraz

(iii) doradztwa i innych pomocniczych usług finansowych odnoszących się do usług bankowych i innych usług finansowych, jak opisano w lit. a) ppkt (ii) definicji usług bankowych i innych usług finansowych (z wyłączeniem ubezpieczeń) zawartej w sekcji E podsekcji 5 art. 8.59, ale z wyłączeniem pośrednictwa rozumianego zgodnie z tym podpunktem.

EE i LT: Świadczenie usług bankowych i innych usług finansowych, z wyjątkiem:

(i) przyjmowania depozytów;

(ii) udzielania wszelkiego rodzaju pożyczek i kredytów;

(iii) leasingu finansowego;

(iv) usług dokonywania wszelkich płatności i przekazu pieniędzy; gwarancji i zobowiązań;

(v) transakcji z użyciem środków własnych lub klientów, dokonywanych na giełdzie, na rynku pozagiełdowym lub w inny sposób;

(vi) udziału w emisji wszelkiego rodzaju papierów wartościowych, w tym w gwarantowaniu i inwestycjach (publicznych i prywatnych) w charakterze agenta oraz świadczenia usług z tym związanych;

(vii) pośrednictwa na rynku pieniężnym;

(viii) zarządzania aktywami, takiego jak zarządzanie płynnością lub portfelem aktywów, wszelkich form zarządzania inwestycjami zbiorowymi, usług w zakresie przechowywania, deponowania i powiernictwa;

(ix) usług rozliczeniowych i rozrachunkowych dotyczących aktywów finansowych, w tym papierów wartościowych, instrumentów pochodnych oraz innych instrumentów zbywalnych;

(x) dostarczanie i przekazywanie informacji finansowych, przetwarzanie danych finansowych oraz dostarczanie oprogramowania dotyczącego finansów; oraz

(xi) doradztwa i innych pomocniczych usług finansowych odnoszących się do usług bankowych i innych usług finansowych, jak opisano w lit. a) ppkt (ii) definicji usług bankowych i innych usług finansowych (z wyłączeniem ubezpieczeń) zawartej w sekcji E podsekcji 5 art. 8.59, ale z wyłączeniem pośrednictwa rozumianego zgodnie z tym podpunktem.

LV: Świadczenie usług bankowych i innych usług finansowych, z wyjątkiem:

(i) udziału w emisji wszelkiego rodzaju papierów wartościowych, w tym w gwarantowaniu i inwestycjach (publicznych i prywatnych) w charakterze agenta oraz świadczenia usług z tym związanych;

(ii) dostarczania i przekazywania informacji finansowych, przetwarzania danych finansowych oraz dostarczania oprogramowania dotyczącego finansów przez dostawców innych usług finansowych; oraz

(iii) doradztwa i innych pomocniczych usług finansowych odnoszących się do usług bankowych i innych usług finansowych, jak opisano w lit. a) ppkt (ii) definicji usług bankowych i innych usług finansowych (z wyłączeniem ubezpieczeń) zawartej w sekcji E podsekcji 5 art. 8.59, ale z wyłączeniem pośrednictwa rozumianego zgodnie z tym podpunktem.

MT: Świadczenie usług bankowych i innych usług finansowych, z wyjątkiem:

(i) przyjmowania depozytów;

(ii) udzielania wszelkiego rodzaju pożyczek i kredytów;

(iii) dostarczania i przekazywania informacji finansowych, przetwarzania danych finansowych oraz dostarczania oprogramowania dotyczącego finansów przez dostawców innych usług finansowych; oraz

(iv) doradztwa i innych pomocniczych usług finansowych odnoszących się do usług bankowych i innych usług finansowych, jak opisano w lit. a) ppkt (ii) definicji usług bankowych i innych usług finansowych (z wyłączeniem ubezpieczeń) zawartej w sekcji E podsekcji 5 art. 8.59, ale z wyłączeniem pośrednictwa rozumianego zgodnie z tym podpunktem.

RO: Świadczenie usług bankowych i innych usług finansowych, z wyjątkiem:

(i) przyjmowania depozytów;

(ii) udzielania wszelkiego rodzaju pożyczek i kredytów;

(iii) gwarancji i zobowiązań;

(iv) pośrednictwa na rynku pieniężnym;

(v) dostarczanie i przekazywanie informacji finansowych, przetwarzanie danych finansowych oraz dostarczanie oprogramowania dotyczącego finansów; oraz

(vi) doradztwa i innych pomocniczych usług finansowych odnoszących się do usług bankowych i innych usług finansowych, jak opisano w lit. a) ppkt (ii) definicji usług bankowych i innych usług finansowych (z wyłączeniem ubezpieczeń) zawartej w sekcji E podsekcji 5 art. 8.59, ale z wyłączeniem pośrednictwa rozumianego zgodnie z tym podpunktem.

SI: Świadczenie usług bankowych i innych usług finansowych, z wyjątkiem:

(i) udzielania wszelkiego rodzaju pożyczek i kredytów;

(ii) przyjmowania gwarancji i zobowiązań ze strony zagranicznych instytucji kredytowych przez krajowe osoby prawne i wyłącznych właścicieli,

(iii) dostarczania i przekazywania informacji finansowych, przetwarzania danych finansowych oraz dostarczania oprogramowania dotyczącego finansów przez dostawców innych usług finansowych; oraz

(iv) doradztwa i innych pomocniczych usług finansowych odnoszących się do usług bankowych i innych usług finansowych, jak opisano w lit. a) ppkt (ii) definicji usług bankowych i innych usług finansowych (z wyłączeniem ubezpieczeń) zawartej w sekcji E podsekcji 5 art. 8.59, ale z wyłączeniem pośrednictwa rozumianego zgodnie z tym podpunktem.

Zastrzeżenie nr 17 - Usługi w zakresie ochrony zdrowia i usługi społeczne

Sektor:	Usługi w zakresie ochrony zdrowia i usługi społeczne
Klasyfikacja gospodarcza:	CPC 93, 931, inne niż 9312, część 93191, 9311, 93192, 93193, 93199
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Najwyższe uprzywilejowanie
	Kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy
	Zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami

Opis:

UE zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do następujących kwestii:

a) Usługi w zakresie ochrony zdrowia - usługi szpitalne, usługi pogotowia ratunkowego i usługi w zakresie ochrony zdrowia świadczone w placówkach zapewniających zakwaterowanie (CPC 93, 931 z wyjątkiem 9312, część 93191, 9311, 93192, 93193, 93199)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy:

UE: Świadczenie wszelkich usług w zakresie ochrony zdrowia, które finansowane są ze środków publicznych lub otrzymują wsparcie państwa w dowolnej postaci, i dlatego nie są uznawane za usługi finansowane ze środków prywatnych.

UE: Świadczenie wszelkich finansowanych ze środków prywatnych usług w zakresie ochrony zdrowia innych niż finansowane ze środków prywatnych usługi szpitalne, usługi pogotowia ratunkowego i usługi w zakresie ochrony zdrowia świadczone w placówkach zapewniających zakwaterowanie, innych niż usługi szpitalne. Udział prywatnych podmiotów gospodarczych w finansowanej ze środków prywatnych sieci świadczeń zdrowotnych może podlegać wymogowi posiadania koncesji na zasadzie niedyskryminacji. Zastosowanie może mieć test potrzeb ekonomicznych. Główne kryteria: Liczba istniejących zakładów i wpływ na nie, infrastruktura transportowa, gęstość zaludnienia, rozproszenie geograficzne i tworzenie nowych miejsc pracy.

Niniejsze zastrzeżenie nie odnosi się do świadczenia wszelkich usług w ramach wolnych zawodów związanych z opieką zdrowotną, w tym przez przedstawicieli wolnych zawodów takich jak lekarze, stomatolodzy, położne, pielęgniarze/pielęgniarki, fizjoterapeuci, personel paramedyczny i psycholodzy, które to usługi są objęte innymi zastrzeżeniami (CPC 931 inne niż 9312, część 93191).

AT, PL i SI: Świadczenie usług pogotowia ratunkowego finansowanych ze środków prywatnych (CPC 93192).

BE i UK: Prowadzenie przedsiębiorstwa w zakresie finansowanych ze środków prywatnych usług pogotowia ratunkowego i usług w zakresie ochrony zdrowia świadczonych w placówkach zapewniających zakwaterowanie, innych niż usługi szpitalne (CPC 93192, 93193).

BG, CY, CZ, FI, MT i SK: Świadczenie finansowanych ze środków prywatnych usług szpitalnych, usług pogotowia ratunkowego i usług w zakresie ochrony zdrowia świadczonych w placówkach zapewniających zakwaterowanie, innych niż usługi szpitalne (CPC 9311, 93192, 93193).

FI: Świadczenie innych usług w zakresie ochrony zdrowia (CPC 93199).

Obowiązujące środki:

CZ: ustawa nr 372/2011 Sb. o usługach opieki zdrowotnej i warunkach ich świadczenia.

FI: Laki yksityisestä terveydenhuollosta (ustawa o prywatnej opiece zdrowotnej) (152/1990).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy, zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników:

DE: Prowadzenie systemu zabezpieczenia społecznego w Niemczech, w ramach którego usługi mogą być świadczone przez różne przedsiębiorstwa lub podmioty i obejmują konkurencyjne elementy, które tym samym nie są "usługami świadczonymi wyłącznie w związku z wykonywaniem władzy publicznej". Przyznawanie lepszego traktowania w kontekście dwustronnej umowy handlowej w odniesieniu do świadczenia usług zdrowotnych i społecznych (CPC 93).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

DE: Własność finansowanych ze środków prywatnych szpitali prowadzonych przez niemieckie siły zbrojne.

Nacjonalizacja innych kluczowych szpitali finansowanych ze środków prywatnych (CPC 93110).

FR: Świadczenie usług w zakresie analiz i badań laboratoryjnych finansowanych ze środków prywatnych.

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

FR: Świadczenie usług w zakresie analiz i badań laboratoryjnych finansowanych ze środków prywatnych (część CPC 9311).

Obowiązujące środki:

FR: Article L 6213-1 à 6213-6 du Code de la Santé Publique.

b) Usługi w zakresie ochrony zdrowia i usługi społeczne, w tym ubezpieczenia emerytalno-rentowe

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

UE, z wyjątkiem HU: Wymaganie prowadzenia przedsiębiorstwa lub fizycznej obecności na terytorium danego kraju dostawców oraz ograniczenie transgranicznego świadczenia usług zdrowotnych spoza terytorium kraju, transgranicznego świadczenia usług społecznych spoza terytorium kraju, a także działalności lub usług będących częścią powszechnego programu emerytalnego lub ustawowego systemu zabezpieczenia społecznego. Niniejsze zastrzeżenie nie odnosi się do świadczenia wszelkich usług w ramach wolnych zawodów związanych z opieką zdrowotną, w tym przez przedstawicieli wolnych zawodów takich jak lekarze, stomatolodzy, położne, pielęgniarze/pielęgniarki, fizjoterapeuci, personel paramedyczny i psycholodzy, które to usługi są objęte innymi zastrzeżeniami (CPC 931 inne niż 9312, część 93191).

HU: Transgraniczne świadczenie spoza terytorium kraju wszelkich finansowanych ze środków publicznych usług szpitalnych, usług pogotowia ratunkowego i usług w zakresie ochrony zdrowia świadczonych w obiektach zapewniających zakwaterowanie, innych niż usługi szpitalne (CPC 9311, 93192, 93193).

c) Usługi społeczne, w tym ubezpieczenia emerytalno-rentowe

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy, zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników:

UE: Świadczenie wszystkich usług społecznych, które finansowane są ze środków publicznych lub otrzymują wsparcie państwa w dowolnej postaci i dlatego nie są uznawane za usługi finansowane ze środków prywatnych, oraz działalność lub usługi będące częścią powszechnego programu emerytalnego lub ustawowego systemu zabezpieczenia społecznego. Udział prywatnych podmiotów gospodarczych w finansowanej ze środków prywatnych sieci usług społecznych może podlegać wymogowi posiadania koncesji na zasadzie niedyskryminacji. Zastosowanie może mieć test potrzeb ekonomicznych. Główne kryteria: Liczba istniejących zakładów i wpływ na nie, infrastruktura transportowa, gęstość zaludnienia, rozproszenie geograficzne i tworzenie nowych miejsc pracy.

BE, CY, DE, DK, EL, ES, FR, IE, IT, PT i UK: Świadczenie usług społecznych finansowanych ze środków prywatnych innych niż usługi związane z domami rekonwalescencji i opieki społecznej oraz domami spokojnej starości.

CZ, FI, HU, MT, PL, RO, SK i SI: Świadczenie usług społecznych finansowanych ze środków prywatnych.

DE: System zabezpieczenia społecznego w Niemczech, którego usługi są świadczone przez różne przedsiębiorstwa lub podmioty i obejmują konkurencyjne elementy i dlatego mogą nie wchodzić w zakres definicji "usług świadczonych wyłącznie w związku z wykonywaniem władzy publicznej".

Obowiązujące środki:

FI: Laki yksityisistä sosiaalipalveluista (ustawa o prywatnych usługach społecznych) (922/2011).

IE: Health Act 2004 (S. 39); oraz

Health Act 1970 (ze zmianami - S.61A).

IT: ustawa nr 833/1978 w sprawie instytucji publicznego systemu opieki zdrowotnej;

dekret legislacyjny nr 502/1992 w sprawie organizacji i dyscypliny w dziedzinie zdrowia; oraz

ustawa nr 328/2000 o reformie usług społecznych.

Zastrzeżenie nr 18 - Usługi związane z turystyką i podróżami

Sektor: Usługi przewodników turystycznych, usługi zdrowotne i usługi społeczne

Klasyfikacja gospodarcza: CPC 7472

Rodzaj zastrzeżenia: Traktowanie narodowe

Najwyższe uprzywilejowanie Sekcja: Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami

Opis:

UE zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do następujących kwestii:

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - traktowanie narodowe; oraz transgranicznego handlu usługami - traktowanie narodowe:

FR: Wymóg obywatelstwa państwa członkowskiego Unii Europejskiej w przypadku świadczenia usług przewodników turystycznych na terytorium Francji.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - najwyższe uprzywilejowanie; oraz transgranicznego handlu usługami - najwyższe uprzywilejowanie:

LT: W zakresie, w jakim Japonia zezwala obywatelom Litwy na świadczenie usług przewodników turystycznych, Litwa zezwoli obywatelom Japonii na świadczenie usług przewodników turystycznych na tych samych warunkach.

Zastrzeżenie nr 19 - Usługi związane z kulturą, rekreacją i sportem

Sektor:	Usługi w zakresie rekreacji, kultury i sportu
Klasyfikacja gospodarcza:	CPC 962, 963, 9619, 964
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy
	Zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami

Opis:

UE zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do następujących kwestii:

a) Usługi bibliotek, archiwów i muzeów oraz pozostałe usługi w zakresie kultury (CPC 963)

UE, z wyjątkiem AT oraz, w odniesieniu do inwestycji, LT: Świadczenie usług bibliotek, archiwów i muzeów oraz pozostałych usług w zakresie kultury.

AT i LT: Do prowadzenia przedsiębiorstwa może być wymagana licencja lub zezwolenie.

b) Usługi rozrywkowe, teatr, koncerty na żywo i cyrk (CPC 9619, 964 inne niż 96492)

UE, z wyjątkiem AT i SE: Transgraniczne świadczenie usług rozrywkowych obejmujących m.in. teatr, koncerty na żywo, cyrk i dyskoteki.

CY, CZ, FI, MT, PL, RO, SI i SK: Świadczenie usług rozrywkowych obejmujących m.in. teatr, koncerty na żywo, cyrk i dyskoteki.

BG: Świadczenie następujących usług rozrywkowych: cyrk, parki rozrywki i podobne atrakcje, sale balowe, dyskoteki i nauka tańca oraz inne usługi rozrywkowe.

EE: Świadczenie innych usług rozrywkowych z wyjątkiem usług kinowych.

LT i LV: Świadczenie wszystkich usług rozrywkowych innych niż prowadzenie kina.

CY, CZ, LV, P L, RO i SK: Transgraniczne świadczenie usług sportowych i innych usług rekreacyjnych.

c) Usługi agencji informacyjnych i prasowych (CPC 962)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

FR: Udział zagraniczny w istniejących przedsiębiorstwach wydawniczych publikujących w języku francuskim nie może przekraczać 20 % kapitału lub praw głosu w spółce. Prowadzenie japońskich agencji prasowych podlega warunkom określonym w uregulowaniach krajowych. Prowadzenie agencji prasowych przez inwestorów zagranicznych podlega zasadzie wzajemności.

Obowiązujące środki:

FR: Ordonnance n^o 45-2646 du 2 novembre 1945 portant règlementation provisoire des agences de presse oraz Loi n^o 86-897 du 1 août 1986 portant réforme du régime juridique de la presse.

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

HU: Świadczenie usług agencji informacyjnych i prasowych.

d) Usługi gier hazardowych i zakładów (CPC 96492)

UE, z wyjątkiem MT: Prowadzenie działalności hazardowej, która obejmuje obstawianie stawek mających wartość pieniężną w grach losowych, w szczególności loterie, losy ze "zdrapkami", usługi hazardowe oferowane w kasynach, salonach gier lub lokalach posiadających zezwolenie na prowadzenie działalności, zakłady sportowe, usługi w salonach bingo i usługi w zakresie gier hazardowych świadczone przez organizacje charytatywne lub organizacje niekomercyjne i na korzyść tych organizacji.

Niniejsze zastrzeżenie nie ma zastosowania do gier zręcznościowych, automatów do gier, które nie wydają nagród lub wydają nagrody w postaci bezpłatnych gier, i do gier promocyjnych, których wyłącznym celem jest zwiększenie sprzedaży towarów lub usług nieobjętych tym wyłączeniem.

Zastrzeżenie nr 20 - Usługi transportowe i usługi pomocnicze w branży transportowej

Sektor:	Usługi transportowe
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Najwyższe uprzywilejowanie
	Zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników
	Kadra kierownicza wyższego szczebla; organ zarządzający i nadzorczy
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami

Opis:

UE zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do następujących kwestii:

a) Transport morski - wszelka inna działalność handlowa prowadzona ze statku

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy, zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

UE: Obywatelstwo załogi na statku morskim lub śródlądowym.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy:

UE, z wyjątkiem L V i MT: Do celów rejestracji statku i obsługi floty pod banderą narodową państwa siedziby (wszelka handlowa działalność morska prowadzona ze statku morskiego, w tym rybołówstwo, akwakultura i usługi związane z rybołówstwem; międzynarodowy transport osobowy i towarowy (CPC 721) oraz usługi pomocnicze w branży transportu morskiego).

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

UE: W odniesieniu do Japonii, gdy działania podjęte lub oficjalnie ustalone przez Japonię prowadzą do ograniczenia lub zakazu wpływania do portów japońskich dla operatorów żeglugi Unii Europejskiej lub załadunku i rozładunku towarów w Japonii.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

MT: Istnieją prawa wyłączne dla połączenia morskiego Malty z Europą kontynentalną przez Włochy (CPC 7213, 7214, część 742, 745, część 749).

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

SK: Aby móc złożyć wniosek o licencję na świadczenie usług, inwestor zagraniczny musi posiadać główne miejsce prowadzenia działalności na terenie Republiki Słowackiej (CPC 722).

b) Usługi pomocnicze w branży transportu morskiego

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

UE: Świadczenie usług pilotażowych i usług cumowniczych. Dla większej pewności należy zaznaczyć, że niezależnie od kryteriów, które mogą mieć zastosowanie do rejestracji statków w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Unia Europejska zastrzega sobie prawo do stosowania wymogu, by wyłącznie statki zarejestrowane w krajowych rejestrach państw członkowskich Unii Europejskiej mogły świadczyć usługi pilotażowe i usługi cumownicze (CPC 7452).

UE, z wyjątkiem LT i LV: Wyłącznie statki pływające pod banderą państwa członkowskiego Unii Europejskiej mogą świadczyć usługi związane z pchaniem i holowaniem (CPC 7214).

LT: Usługi pilotażowe i usługi cumownicze mogą świadczyć wyłącznie osoby prawne z Litwy lub osoby prawne z państwa członkowskiego Unii Europejskiej z oddziałami na Litwie, które posiadają świadectwo wydane przez Litewski Urząd Bezpieczeństwa Morskiego (CPC 7214).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

BE: Usługi przeładunku towarów mogą być świadczone wyłącznie przez akredytowanych pracowników uprawnionych do pracy w obszarach portowych wyznaczonych dekretem królewskim (CPC 741).

Obowiązujące środki:

BE: Loi du 8 juin 1972 organisant le travail portuaire;

Arrêté royal du 12 janvier 1973 instituant une Commission paritaire des ports et fixant sa dénomination et sa compétence;

Arrêté royal du 4 septembre 1985 portant agrément d'une organisation d'employeur (Anvers);

Arrêté royal du 29 janvier 1986 portant agrément d'une organisation d'employeur (Gand);

Arrêté royal du 10 juillet 1986 portant agrément d'une organisation d'employeur (Zeebrugge);

Arrêté royal du 1er mars 1989 portant agrément d'une organisation d'employeur (Ostende); oraz

Arrêté royal du 5 juillet 2004 relatif à la reconnaissance des ouvriers portuaires dans les zones portuaires tombant dans le champ d'application de la loi du 8 juin 1972 organisant le travail portuaire, tel que modifié.

c) Transport śródlądowymi drogami wodnymi i usługi pomocnicze w branży transportu śródlądowymi drogami wodnymi

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy, zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników;oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie:

UE: Osobowy i towarowy transport śródlądowymi drogami wodnymi (CPC 722); oraz usługi pomocnicze w branży transportu śródlądowymi drogami wodnymi.

Dla większej pewności należy zaznaczyć, że niniejsze zastrzeżenie obejmuje również usługi transportu kabotażowego na śródlądowych drogach wodnych (CPC 722).

d) Usługi transportu kolejowego i usługi pomocnicze w branży transportu kolejowego

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

UE: Osobowy i towarowy transport kolejowy (CPC 711).

FI: Transgraniczne świadczenie usług transportu kolejowego. W odniesieniu do usług kolejowego przewozu osób obowiązują obecnie prawa wyłączne (przyznane spółce VR-Group Ltd, w której 100 % udziałów należy do skarbu państwa) - do 2017 r. na obszarze metropolitalnym Helsinek i do 2019 r. na pozostałych obszarach; przy czym istnieje możliwość odnowienia tych praw (CPC 7111, 7112).

LT: Państwo posiada monopol na usługi konserwacji i naprawy środków transportu kolejowego (CPC 86764, 86769, część 8868).

SE (wyłącznie w odniesieniu do dostępu do rynku): Usługi konserwacji i naprawy środków transportu kolejowego podlegają testowi potrzeb ekonomicznych, gdy inwestor zamierza utworzyć własną infrastrukturę związaną z obsługą terminalu. Główne kryteria: ograniczenia związane z przestrzenią i wydajnością (CPC 86764, 86769, część 8868).

Obowiązujące środki:

FI: Rautatielaki (ustawa o transporcie kolejowym) (304/2011).

SE: ustawa o planowaniu i budownictwie (2010:900).

e) Transport drogowy (przewóz osób, transport towarowy, usługi w zakresie międzynarodowego transportu ciężarowego) i usługi pomocnicze w branży transportu drogowego

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla; organ zarządzający i nadzorczy;oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

UE:

(i) stosowanie wymogu prowadzenia przedsiębiorstwa i ograniczanie transgranicznego świadczenia usług transportu drogowego (CPC 712);

(ii) ograniczanie świadczenia usług kabotażu w państwie członkowskim Unii Europejskiej przez zagranicznych inwestorów mających siedzibę w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej (CPC 712);

(iii) w odniesieniu do usług taksówkarskich w Unii Europejskiej zastosowanie może mieć test potrzeb ekonomicznych, na podstawie którego ustala się ograniczenie liczby usługodawców. Główne kryteria: lokalny popyt zgodnie z obowiązującymi przepisami (CPC 71221).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku:

BE: Maksymalna liczba licencji może być prawnie regulowana (CPC 71221).

Obowiązujące środki:

UE: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę Rady 96/26/WE;

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych; oraz

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006.

IT: Do usług w zakresie przewozu limuzynami ma zastosowanie test potrzeb ekonomicznych. Główne kryteria: liczba istniejących przedsiębiorstw i wpływ na nie, gęstość zaludnienia, rozproszenie geograficzne, wpływ na warunki ruchu drogowego i tworzenie nowych miejsc pracy.

Do usług w zakresie przewozów autobusowych między miastami ma zastosowanie test potrzeb ekonomicznych. Główne kryteria: liczba istniejących przedsiębiorstw i wpływ na nie, gęstość zaludnienia, rozproszenie geograficzne, wpływ na warunki ruchu drogowego i tworzenie nowych miejsc pracy.

Do świadczenia usług transportu towarowego ma zastosowanie test potrzeb ekonomicznych. Główne kryteria: lokalny popyt (CPC 712).

Obowiązujące środki:

IT: art. 85 dekretu legislacyjnego nr 285/1992 (kodeks drogowy ze zm.);

art. 8 dekretu legislacyjnego nr 395/2000 (drogowy przewóz osób);

ustawa nr 21/1992 (przepisy ramowe w sprawie nieregularnego publicznego transportu drogowego osób);

art. 1 ustawy nr 218/2003 (przewóz osób wynajętymi autobusami z kierowcą); oraz

ustawa nr 151/1981 (przepisy ramowe w sprawie lokalnego transportu publicznego).

PT: W przypadku przewozu osób do świadczenia usług w zakresie przewozu limuzynami ma zastosowanie test potrzeb ekonomicznych. Główne kryteria: liczba istniejących przedsiębiorstw i wpływ na nie, gęstość zaludnienia, rozproszenie geograficzne, wpływ na warunki ruchu drogowego i kryterium tworzenia nowych miejsc pracy (CPC 712).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

LV: W przypadku usług przewozu osób i transportu towarowego wymagane jest zezwolenie, ale nie obejmuje ono pojazdów zarejestrowanych za granicą. Podmioty gospodarcze z siedzibą na Łotwie muszą korzystać z pojazdów zarejestrowanych w kraju (CPC 712).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BG: W przypadku przewozu osób i transportu towarowego wyłączne prawa lub zezwolenia mogą zostać przyznane jedynie obywatelom państwa członkowskiego Unii Europejskiej i osobom prawnym z Unii Europejskiej, których siedziba główna znajduje się na terenie Unii Europejskiej. Wymagana jest rejestracja. Osoby fizyczne muszą posiadać obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej (CPC 712).

MT: Usługi publicznego transportu autobusowego: cała sieć podlega wymogowi uzyskania koncesji, która obejmuje porozumienie dotyczące obowiązku użyteczności publicznej w sprawie świadczenia usług na rzecz określonych grup społecznych (np. studentów i osób starszych) (CPC 712).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

FI: Do świadczenia usług transportu drogowego wymagane jest zezwolenie, ale nie obejmuje ono pojazdów zarejestrowanych za granicą (CPC 712).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

FR: Inwestorzy spoza Unii Europejskiej nie mogą świadczyć usług przewozów autobusowych między miastami (CPC 712).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku:

ES: W przypadku przewozu osób do usług świadczonych w ramach klasyfikacji gospodarczej CPC 7122 ma zastosowanie test potrzeb ekonomicznych. Główne kryteria: lokalny popyt. Do usług w zakresie przewozów autobusowych między miastami ma zastosowanie test potrzeb ekonomicznych. Główne kryteria: liczba istniejących przedsiębiorstw i wpływ na nie, gęstość zaludnienia, rozproszenie geograficzne, wpływ na warunki ruchu drogowego i tworzenie nowych miejsc pracy.

SE: Usługi konserwacji i naprawy środków transportu drogowego podlegają testowi potrzeb ekonomicznych, gdy inwestor zamierza utworzyć własną infrastrukturę związaną z obsługą terminalu. Główne kryteria: ograniczenia związane z przestrzenią i wydajnością (CPC 6112, 6122, 86764, 86769, część 8867).

SK: W przypadku transportu towarowego zastosowanie ma test potrzeb ekonomicznych. Główne kryteria: lokalny popyt (CPC 712).

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

BG: Stosowanie wymogu prowadzenia przedsiębiorstwa w odniesieniu do usług wspierających w branży transportu drogowego (CPC 744).

Obowiązujące środki:

UE: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylające dyrektywę Rady 96/26/WE;

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych oraz

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006.

FI: Laki kaupallisista tavarankuljetuksista tiellä (ustawa o komercyjnym transporcie drogowym) 693/2006; oraz

Ajoneuvolaki (ustawa o pojazdach) 1090/2002.

SE: ustawa o planowaniu i budownictwie (2010:900).

f) Transport kosmiczny i wynajem statków kosmicznych

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników, kadra kierownicza wyższego szczebla; organ zarządzający i nadzorczy;oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

UE: Usługi transportu w przestrzeni kosmicznej i wynajmu statków kosmicznych (CPC 733, część 734).

g) Wyłączenia z zasady najwyższego uprzywilejowania

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - najwyższe uprzywilejowanie; oraz transgranicznego handlu usługami - najwyższe uprzywilejowanie:

(i) Transport (kabotażowy) inny niż transport morski

FI: Przyznawanie państwom zróżnicowanego traktowania na podstawie obecnie obowiązujących lub przyszłych porozumień dwustronnych zwalniających pojazdy zarejestrowane za granicą z ogólnego zakazu świadczenia usług transportu kabotażowego (w tym w zakresie transportu kombinowanego, drogowego i kolejowego) w Finlandii na zasadzie wzajemności (część CPC 711, część 712, część 722).

(ii) Usługi wspierające w branży transportu morskiego

BG: W zakresie, w jakim Japonia zezwala usługodawcom z Bułgarii na świadczenie usług przeładunku towarów oraz usług w zakresie przechowywania i magazynowania w portach morskich i rzecznych, w tym usług dotyczących kontenerów i towarów w kontenerach, Bułgaria zezwoli usługodawcom z Japonii na świadczenie usług przeładunku towarów oraz usług w zakresie przechowywania i magazynowania w portach morskich i rzecznych, w tym usług dotyczących kontenerów i towarów w kontenerach, na tych samych warunkach (część CPC 741, część CPC 742).

(iii) Wynajem lub dzierżawa statków

DE: Czarterowanie zagranicznych statków przez konsumentów zamieszkałych w Niemczech może podlegać warunkowi wzajemności (CPC 7213, 7223, 83103).

(iv) Transport drogowy i kolejowy

UE: Przyznawanie państwom zróżnicowanego traktowania na podstawie obecnie obowiązujących lub przyszłych porozumień dwustronnych w sprawie międzynarodowego transportu drogowego towarów (w tym transportu kombinowanego - drogowego lub kolejowego) i przewozu osób, zawartych między Unią Europejską lub państwami członkowskimi Unii Europejskiej a państwem trzecim (CPC 7111, 7112, 7121, 7122, 7123). W ramach takiego podejścia można:

- zastrzegać lub ograniczać świadczenie odnośnych usług transportowych pomiędzy umawiającymi się stronami lub na terytorium umawiających się stron do pojazdów zarejestrowanych w każdym państwie będącym umawiającą się stroną ³⁴⁷ ; lub

- przewidywać zwolnienia podatkowe dla takich pojazdów.

(v) Transport drogowy

BG: Środki wprowadzane na podstawie obecnie obowiązujących lub przyszłych porozumień, zastrzegające lub ograniczające świadczenie tego rodzaju usług transportowych oraz określające zasady i warunki takiej działalności, w tym pozwoleń na przejazd lub preferencyjnych podatków drogowych, na terytorium Bułgarii lub przez granice Bułgarii (CPC 7121, 7122, 7123).

CZ: Środki wprowadzane na podstawie obecnie obowiązujących lub przyszłych porozumień, zastrzegające lub ograniczające świadczenie usług transportowych oraz określające warunki prowadzenia działalności przewozowej, w tym pozwoleń na przejazd lub preferencyjnych podatków drogowych, w odniesieniu do transportu do Republiki Czeskiej, w ramach jej terytorium oraz z Republiki Czeskiej na terytorium umawiających się stron (CPC 7121, 7122, 7123).

ES: Zezwolenie na ustanowienie obecności handlowej w Hiszpanii może nie zostać wydane usługodawcom pochodzącym z państw, które nie przyznają faktycznego dostępu do rynku usługodawcom z Hiszpanii (CPC 7123).

Obowiązujące środki:

Ley 16/1987, de 30 de julio, de Ordenación de los Transportes Terrestres.

HR: Środki stosowane na podstawie obecnie obowiązujących lub przyszłych porozumień w sprawie międzynarodowego transportu drogowego, zastrzegające lub ograniczające świadczenie usług transportowych oraz określające warunki działalności, w tym pozwoleń na przejazd lub preferencyjnych podatków drogowych, w odniesieniu do usług transportu do Chorwacji, na jej terytorium oraz z Chorwacji na terytorium umawiających się stron (CPC 7121, 7122, 7123).

LT: Środki wprowadzane na podstawie porozumień dwustronnych, określające przepisy dotyczące usług transportowych i warunków prowadzenia działalności, w tym tranzytu dwustronnego i innych pozwoleń na transport na Litwę, przez jej terytorium oraz z Litwy na terytorium umawiających się stron, a także podatków drogowych i innych opłat (CPC 7121, 7122, 7123).

SK: Środki wprowadzane na podstawie obecnie obowiązujących lub przyszłych porozumień, zastrzegające lub ograniczające świadczenie usług transportowych oraz określające warunki prowadzenia działalności przewozowej, w tym pozwoleń na przejazd lub preferencyjnych podatków drogowych, w odniesieniu do transportu do Republiki Słowackiej, w ramach jej terytorium oraz z Republiki Słowackiej na terytorium umawiających się stron (CPC 7121, 7122, 7123).

(vi) Transport kolejowy

BG, CZ i SK: Środki wprowadzane na podstawie obecnie obowiązujących lub przyszłych porozumień regulujących prawa przewozowe i warunki prowadzenia działalności oraz świadczenie usług transportowych na terytorium Bułgarii, Republiki Czeskiej i Słowacji oraz pomiędzy tymi państwami. (CPC 7111, 7112).

(vii) Transport lotniczy - usługi pomocnicze w branży usług transportu lotniczego

UE: Przyznawanie zróżnicowanego traktowania państwom trzecim na podstawie obecnie obowiązujących lub przyszłych porozumień dwustronnych dotyczących usług obsługi naziemnej.

(viii) Transport drogowy i kolejowy

EE: Przyznawanie państwom zróżnicowanego traktowania na podstawie obecnie obowiązujących lub przyszłych porozumień dwustronnych w sprawie międzynarodowego transportu drogowego (w tym transportu kombinowanego - drogowego lub kolejowego), polegającego na zastrzeganiu lub ograniczaniu świadczenia usług transportowych do Estonii, w ramach jej terytorium oraz z Estonii na terytorium umawiających się stron do pojazdów zarejestrowanych w każdym z państw będących stroną umowy i przewidywaniu zwolnienia z podatku w przypadku takich pojazdów (część CPC 711, część 712, część 721).

(ix) Wszystkie usługi w zakresie przewozu osób i transportu towarowego inne niż usługi transportu morskiego i lotniczego

PL: W zakresie, w jakim Japonia zezwala na świadczenie usług transportowych do Japonii i przez jej terytorium przez dostawców usług przewozu osób i transportu towarowego z Polski, Polska zezwoli na świadczenie usług transportowych do Polski i przez swoje terytorium przez dostawców usług przewozu osób i transportu towarowego z Japonii na tych samych warunkach.

Zastrzeżenie nr 21 - Rolnictwo, rybołówstwo i woda

Sektor:	Rolnictwo, łowiectwo, leśnictwo; rybołówstwo, akwakultura, usługi związane z rybołówstwem; pobór, uzdatnianie i dystrybucja wody
Klasyfikacja gospodarcza:	ISIC Rev. 3.1 011, ISIC Rev. 3.1 012, ISIC Rev. 3.1 013, ISIC Rev. 3.1 014, ISIC Rev. 3.1 015, CPC 8811, 8812, 8813 inne niż usługi w zakresie doradztwa i konsultingu; ISIC Rev. 3.1 0501, 0502, CPC 882
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Najwyższe uprzywilejowanie
	Zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników
	Kadra kierownicza wyższego szczebla; organ zarządzający i nadzorczy
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami

Opis:

UE zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do następujących kwestii:

a) Rolnictwo, łowiectwo i leśnictwo

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

HR: Działalność rolnicza i łowiecka.

HU: Działalność rolnicza (ISIC Rev. 3.1 011, 3.1 012, 3.1 013, 3.1 014, 3.1 015, CPC 8811, 8812, 8813 inna niż usługi w zakresie doradztwa i konsultingu).

Obowiązujące środki:

HR: ustawa o gruntach rolnych (Dziennik Ustaw 152/08, 25/09, 153/09, 21/10, 39/11 i 63/11), art. 2.

b) Rybołówstwo, akwakultura i usługi związane z rybołówstwem (ISIC Rev. 3.1 0501, 0502, CPC 882)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy, zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników, najwyższe uprzywilejowanie; oraz transgranicznegohandlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie:

UE: W szczególności w ramach wspólnej polityki rybołówstwa i umów połowowych z państwem trzecim, eksploatacja i dostęp do zasobów biologicznych i łowisk znajdujących się na wodach morskich podlegających suwerenności albo jurysdykcji państw członkowskich Unii Europejskiej, w tym:

(i) regulacja wyładunku połowów dokonywanego w ramach subkontyngentów przyznanych statkom należącym do Japonii lub państwa trzeciego w portach Unii Europejskiej;

(ii) określanie minimalnej wielkości przedsiębiorstwa, aby zachować statki stosowane w rybołówstwie tradycyjnym i przybrzeżnym; lub

(iii) przyznawanie zróżnicowanego traktowania Japonii lub państwom trzecim na podstawie obecnie obowiązujących lub przyszłych porozumień dwustronnych w sprawie rybołówstwa.

Licencja uprawniająca do połowów przemysłowych na wodach terytorialnych państwa członkowskiego Unii Europejskiej może zostać udzielona wyłącznie statkom pływającym pod banderą państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

Obywatelstwo załogi statku rybackiego pływającego pod banderą państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

Zakładanie obiektów akwakultury morskiej i śródlądowej.

FR: Obywatele państw niebędących członkami Unii Europejskiej nie mogą korzystać z morskich terenów należących do państwa francuskiego w celu hodowli ryb, skorupiaków, mięczaków lub alg.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, najwyższe uprzywilejowanie; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BG: Przejmowanie zasobów mórz i rzek przez statki na wewnętrznych wodach morskich i na morzu terytorialnym Bułgarii dokonywane jest przez statki pływające pod banderą bułgarską. Zagraniczny statek nie może prowadzić połowów przemysłowych w wyłącznej strefie ekonomicznej, chyba że na podstawie porozumienia między Bułgarią i państwem bandery. Przekraczając wyłączną strefę ekonomiczną, zagraniczne statki połowowe nie mogą mieć swoich narzędzi połowowych w trybie operacyjnym.

c) Pobór, uzdatnianie i dystrybucja wody

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

UE: Działalność obejmująca między innymi usługi w zakresie poboru, uzdatniania i dystrybucji wody do gospodarstw domowych, odbiorców przemysłowych, komercyjnych lub innych, w tym dostarczanie wody pitnej, oraz gospodarkę wodną.

Zastrzeżenie nr 22 - Usługi związane z branżą energetyczną

Sektor:	Wytwarzanie energii elektrycznej i powiązane usługi
Klasyfikacja gospodarcza:	ISIC Rev. 3.1 10, 1110, 12, 120, 1200, 13, 14, 232, 233, 2330, 40, 401, 4010, 402, 4020, część 4030, CPC 613, 62271, 63297, 7131, 71310, 742, 7422, część 88, 887.
Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników
	Kadra kierownicza wyższego szczebla; organ zarządzający i nadzorczy
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami

Opis:

UE zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do następujących kwestii:

a) Usługi energetyczne - ogólne (ISIC Rev. 3.1 10, 1110, 13, 14, 232, 40, 401, 402, część 403, 41; CPC 613, 62271, 63297, 7131, 742, 7422, 887 (inne niż usługi w zakresie doradztwa i konsultingu))

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy, zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

UE: W przypadku gdy państwo członkowskie Unii Europejskiej zezwala podmiotom zagranicznym na prawo własności do systemu przesyłu gazu lub energii elektrycznej lub systemu transportu rurociągowego ropy i gazu, w odniesieniu do przedsiębiorstw z Japonii kontrolowanych przez osoby fizyczne lub przedsiębiorstwa z państwa trzeciego, które odpowiada za ponad 5 % przywozu ropy, gazu ziemnego lub energii elektrycznej do Unii Europejskiej, w celu zagwarantowania bezpieczeństwa dostaw energii Unii Europejskiej jako całości lub poszczególnych państw członkowskich Unii Europejskiej. Powyższe zastrzeżenie nie ma zastosowania do usług w zakresie doradztwa i konsultingu świadczonych w ramach usług związanych z dystrybucją energii.

Powyższe zastrzeżenie nie ma zastosowania do HR, HU i LT (w przypadku LT tylko CPC 7131) w odniesieniu do transportu rurociągowego paliw, ani do LV w odniesieniu do usług związanych z dystrybucją energii, ani do SI w odniesieniu do usług związanych z dystrybucją gazu (ISIC Rev. 3.1 401, 402, CPC 7131, 887 inne niż usługi w zakresie doradztwa i konsultingu).

CY: Wytwarzanie produktów rafinacji ropy naftowej w zakresie, w jakim inwestor jest kontrolowany przez osobę fizyczną lub prawną z państwa spoza Unii Europejskiej, które odpowiada za ponad 5 % przywozu ropy lub gazu ziemnego do Unii Europejskiej, a także wytwarzanie gazu, samodzielna dystrybucja paliw gazowych w systemie sieciowym, produkcja, przesył i dystrybucja energii elektrycznej, transport paliwa rurociągami, usługi związane z dystrybucją energii elektrycznej i gazu ziemnego inne niż usługi doradcze i konsultingowe, usługi sprzedaży hurtowej energii elektrycznej, usługi sprzedaży detalicznej paliwa silnikowego, energii elektrycznej i gazu nie w butlach (ISIC Rev. 3.1 232, 4010, 4020, CPC 613, 62271, 63297, 7131 i 887 inne niż usługi w zakresie doradztwa i konsultingu).

FI: Sieci i systemy przesyłu i dystrybucji energii, pary i gorącej wody.

FI: Ograniczenia ilościowe w postaci monopoli lub praw wyłącznych dotyczących przywozu gazu ziemnego oraz produkcji i dystrybucji pary i gorącej wody. Obecnie istnieją naturalne monopole i prawa wyłączne (ISIC Rev. 3.1 40, CPC 7131, 887 inne niż usługi w zakresie doradztwa i konsultingu).

FR: Systemy przesyłu energii elektrycznej i gazu oraz transportu rurociągowego ropy i gazu (CPC 7131).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BE: Usługi dystrybucji energii i usługi związane z dystrybucją energii (CPC 887 inne niż usługi w zakresie konsultingu).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BE: Usługi przesyłu energii, w odniesieniu do rodzajów podmiotów prawnych i traktowania podmiotów publicznych lub prywatnych, którym Belgia nadała prawa wyłączne. Wymagana jest siedziba w Unii Europejskiej (ISIC Rev. 3.1 4010, CPC 71310).

BG: Usługi związane z dystrybucją energii (część CPC 88).

PT: Wytwarzanie, przesył i dystrybucja energii elektrycznej, wytwarzanie gazu, transport paliwa rurociągami, sprzedaż hurtowa energii elektrycznej, sprzedaż detaliczna energii elektrycznej i gazu nie w butlach, a także usługi związane z dystrybucją energii elektrycznej i gazu ziemnego. Koncesje w sektorach energii elektrycznej i gazu są przyznawane wyłącznie ograniczonej liczbie przedsiębiorstw, które mają siedzibę główną i faktyczny zarząd w PT (ISIC Rev. 3.1 232, 4010, 4020, CPC 7131, 7422, 887 inne niż usługi w zakresie doradztwa i konsultingu).

SK: W przypadku usług wytwarzania, przesyłu i dystrybucji energii elektrycznej, wytwarzania gazu i dystrybucji paliw gazowych, wytwarzania i dystrybucji pary wodnej i gorącej wody, transportu paliwa rurociągami, sprzedaży hurtowej i detalicznej energii elektrycznej, pary wodnej i gorącej wody oraz usług związanych z dystrybucją energii, w tym usług w dziedzinie zapewniania sprawności energetycznej, oszczędności energii i audytu energetycznego, wymagane jest zezwolenie. Zastosowanie ma test potrzeb ekonomicznych, a wniosek może zostać odrzucony tylko w razie nasycenia rynku. W odniesieniu do wszystkich tych rodzajów działalności zezwolenie może zostać udzielone wyłącznie osobie fizycznej posiadającej miejsce stałego zamieszkania w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub EOG bądź osobie prawnej mającej siedzibę w Unii Europejskiej lub EOG (ISIC Rev. 3.1 4010, 4020, 4030, CPC 7131).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BE: Z wyjątkiem górnictwa rud metali i pozostałych usług górnictwa i kopalnictwa przedsiębiorstwa zagraniczne kontrolowane przez osoby fizyczne lub przedsiębiorstwa z państwa trzeciego, które odpowiada za ponad 5 % przywozu ropy lub gazu ziemnego do Unii Europejskiej, mogą mieć zakaz uzyskania kontroli nad daną działalnością. Wymagana rejestracja (nie jest dozwolona forma oddziału) (ISIC Rev. 3.1 10, 1110, 13, 14, 232, część 4010, część 4020, część 4030).

Obowiązujące środki:

UE: dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 2003/54/WE; oraz

dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylająca dyrektywę 2003/55/WE.

BG: ustawa energetyczna.

CY: ustawa o regulacji rynku energii elektrycznej z 2003 r. 122(I)/2003, zmieniona ustawami 239(I)/2004, 143(I)/ 2005, 173(I)/2006, 92(I)/2008, 211(I)/2012, 206(I)/2015 i 18(I)/2017;

ustawy regulujące rynek gazu z lat 2004-2007;

ustawa o rurociągach naftowych, rozdział 273 konstytucji Republiki Cypryjskiej;

ustawa o ropie naftowej L.64(I)/1975; oraz

ustawy o specyfikacjach technicznych ropy naftowej i paliwa z lat 2003-2009.

FI: Maakaasumarkkinalaki (ustawa o rynku gazu ziemnego) (508/2000) oraz

Sähkömarkkinalaki (ustawa o rynku energii elektrycznej) (386/1995).

FR: Kodeks energetyczny (L111-5, L111-53).

PT: dekret z mocą ustawy nr 230/2012 i dekret z mocą ustawy nr 231/2012 z dnia 26 października - w sprawie gazu ziemnego;

dekret z mocą ustawy nr 215-A/2012 i dekret z mocą ustawy nr 215-B/2012 z dnia 8 października - w sprawie energii elektrycznej; oraz

dekret z mocą ustawy nr 31/2006 z dnia 15 lutego - w spawie ropy naftowej i produktów ropopochodnych.

SK: ustawa nr 51/1988 o górnictwie, materiałach wybuchowych i państwowej administracji górniczej;

ustawa nr 569/2007 o działalności geologicznej, art. 5;

ustawa 251/2012 o energii, art. 6 i 7; oraz

ustawa nr 657/2004 o energii termalnej, art. 5.

b) Energia elektryczna (ISIC Rev. 3.1 40, 401; CPC 62271, 887 (inne niż usługi w zakresie doradztwa i konsultingu))

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy, zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

FI: Import energii elektrycznej. W odniesieniu do transgranicznej sprzedaży hurtowej i detalicznej energii elektrycznej.

FR: Wyłącznie przedsiębiorstwa, w których 100 % kapitału należy do państwa francuskiego, do innej organizacji sektora publicznego lub do Electricité de France (EDF), mogą posiadać na własność i prowadzić przesył energii elektrycznej lub systemy dystrybucji.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BG: Wytwarzanie energii elektrycznej i ciepła.

PT: Działalność związana z przesyłem i dystrybucją energii elektrycznej jest prowadzona na podstawie wyłącznych koncesji na usługi publiczne.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BE: Indywidualne zezwolenie na wytwarzanie energii elektrycznej o mocy 25 MW wymaga prowadzenia przedsiębiorstwa w Unii Europejskiej lub w innym kraju, w którym obowiązuje system podobny do systemu wprowadzonego w życie dyrektywą 96/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 grudnia 1996 r. dotyczącą wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i w którym przedsiębiorstwo ma skuteczne i trwałe powiązanie z gospodarką.

Wytwarzanie energii elektrycznej na obszarach morskich Belgii podlega wymogowi uzyskania koncesji i obowiązkowi prowadzenia spółki joint venture z przedsiębiorstwem z państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub zagranicznym przedsiębiorstwem z kraju stosującego system podobny do systemu wprowadzonego w życie dyrektywą 2003/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotyczącą wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającą dyrektywę 96/92/WE, w szczególności w odniesieniu do warunków dotyczących zezwoleń i selekcji. Ponadto przedsiębiorstwo powinno mieć główną siedzibę administracyjną lub siedzibę główną na terenie państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub kraju spełniającego powyższe kryteria, w którym ma skuteczne i trwałe powiązanie z gospodarką.

Budowa linii elektrycznych, które łączą produkcję na obszarach morskich z siecią przesyłową Elia wymaga zezwolenia, a przedsiębiorstwo musi spełnić wyżej określone warunki, z wyjątkiem wymogu dotyczącego spółki joint venture.

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - traktowanie narodowe:

BE: Zezwolenie jest konieczne w przypadku dostaw energii elektrycznej przez pośrednika, którego klienci mają siedzibę w Belgii i są połączeni z krajowym systemem sieci lub z linią bezpośrednią, której napięcie znamionowe przekracza 70000 woltów. Takie zezwolenie może zostać udzielone wyłącznie osobie fizycznej lub prawnej mającej siedzibę w EOG.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku:

FR: Wytwarzanie energii elektrycznej.

Obowiązujące środki:

BE: Arrêté Royal du 11 octobre 2000 fixant les critères et la procédure d'octroi des autorisations individuelles préalables à la construction de lignes directes;

Arrêté Royal du 20 décembre 2000 relatif aux conditions et à la procédure d'octroi des concessions domaniales pour la construction et l'exploitation d'installations de production d'électricité à partir de l'eau, des courants ou des vents, dans les espaces marins sur lesquels la Belgique peut exercer sa juridiction conformément au droit international de la mer oraz

Arrêté Royal du 12 mars 2002 relatif aux modalités de pose de câbles d'énergie électrique qui pénètrent dans la mer territoriale ou dans le territoire national ou qui sont installés ou utilisés dans le cadre de l'exploration du plateau continental, de l'exploitation des ressources minérales et autres ressources non vivantes ou de l'exploitation d'îles artificielles, d'installations ou d'ouvrages relevant de la juridiction belge.

FI: Maakaasumarkkinalaki (ustawa o rynku gazu ziemnego) (508/2000) oraz

Sähkömarkkinalaki (ustawa o rynku energii elektrycznej) 588/2013FR.

FR: Kodeks energetyczny (L111-5, L111-53).

PT: dekret z mocą ustawy nr 215-A/2012; oraz

dekret z mocą ustawy nr 215-B/2012 z dnia 8 października - w sprawie energii elektrycznej.

c) Paliwa, gaz, ropa naftowa i produkty ropopochodne (ISIC Rev. 3.1 232, 40, 402; CPC 613, 62271, 63297, 7131, 71310, 742, 7422, część 88, 887 (inne niż usługi w zakresie doradztwa i konsultingu))

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy, zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

FI: Zapobieganie sprawowaniu kontroli nad terminalem skroplonego gazu ziemnego (LNG) lub posiadaniu go na własność (w tym części terminalu stosowanych do przechowywania lub ponownego zgazowania LNG) przez zagraniczne osoby lub przedsiębiorstwa z powodów bezpieczeństwa energetycznego.

FR: Z powodów krajowego bezpieczeństwa energetycznego wyłącznie przedsiębiorstwa, w których 100 % kapitału należy do państwa francuskiego, do innej organizacji sektora publicznego lub do ENGIE, mogą posiadać na własność i prowadzić przesył gazu lub systemy dystrybucji.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BE: Usługi przechowywania luzem gazów, w odniesieniu do rodzajów podmiotów prawnych i traktowania podmiotów publicznych lub prywatnych, którym Belgia nadała prawa wyłączne. Do świadczenia usług przechowywania luzem gazów wymagane jest prowadzenie przedsiębiorstwa w Unii Europejskiej (część CPC 742).

BG: Transport rurociągowy, przechowywanie i magazynowanie ropy naftowej i gazu ziemnego, w tym przesył tranzytem (CPC 71310, część CPC 742).

PT: Transgraniczne świadczenie usług w zakresie przechowywania i magazynowania paliw transportowanych rurociągami (gazu ziemnego). Ponadto koncesje na przesył, dystrybucję i składowanie podziemne gazu ziemnego oraz odbiór, przechowywanie i prowadzenie terminala regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego są przyznawane na podstawie umów koncesyjnych w wyniku publicznych zaproszeń do składania ofert (CPC 7131, CPC 7422).

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

BE: Transport rurociągami gazu ziemnego i innych paliw podlega wymogowi uzyskania zezwolenia. Zezwolenie może zostać przyznane wyłącznie osobom fizycznym lub prawnym mającym siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej (zgodnie z art. 3 AR z dnia 14 maja 2002 r.).

W przypadku gdy o zezwolenie wnosi przedsiębiorstwo:

(i) przedsiębiorstwo to musi być ustanowione zgodnie z prawem belgijskim lub prawem innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub prawem państwa trzeciego, które zobowiązało się do utrzymania ram regulacyjnych podobnych do wspólnych wymogów określonych w dyrektywie 98/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. dotyczącej wspólnych zasad w odniesieniu do rynku wewnętrznego gazu ziemnego; oraz

(ii) siedziba administracyjna przedsiębiorstwa, jego główne miejsce prowadzenia działalności lub siedziba główna musi znajdować się na terenie państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa trzeciego, które zobowiązało się do utrzymania ram regulacyjnych podobnych do wspólnych wymogów określonych w dyrektywie 98/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. dotyczącej wspólnych zasad w odniesieniu do rynku wewnętrznego gazu ziemnego (CPC 7131).

BE: Ogólnie rzecz biorąc, dostawa gazu ziemnego na rzecz klientów (tj. spółek dystrybucyjnych i odbiorców, których ogólny łączny poziom zużycia gazu pochodzącego ze wszystkich punktów dostaw wynosi co najmniej milion metrów sześciennych w skali roku) prowadzących przedsiębiorstwo w Belgii podlega wymogowi uzyskania indywidualnego zezwolenia od ministra, z wyjątkiem sytuacji, w której dostawcą jest spółka dystrybucyjna korzystająca z własnej sieci dystrybucji. Takie zezwolenie może zostać udzielone wyłącznie osobie fizycznej lub prawnej mającej siedzibę w Unii Europejskiej.

CY: Transgraniczne świadczenie usług w zakresie przechowywania i magazynowania paliw transportowanych rurociągami oraz sprzedaż detaliczna oleju opałowego i gazu w butlach inna niż sprzedaż wysyłkowa (CPC 613, CPC 62271, CPC 63297, CPC 7131, CPC 742).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

HU: Świadczenie usług w zakresie transportu rurociągami podlega wymogowi prowadzenia przedsiębiorstwa. Usługi można świadczyć na podstawie umowy koncesyjnej wydawanej przez władze państwowe lub lokalne. Świadczenie tych usług reguluje węgierska ustawa o koncesjach (CPC 7131).

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

LT: Usługi związane z transportem rurociągowym paliw i usługi pomocnicze związane z transportem rurociągowym towarów innych niż paliwo.

Obowiązujące środki:

BE: Arrêté Royal du 14 mai 2002 relatif à l'autorisation de transport de produits gazeux et autres par canalisations oraz

Loi du 12 avril 1965 relative au transport de produits gazeux et autres par canalisations (article 8.2).

BG: ustawa energetyczna.

CY: ustawa o regulacji rynku energii elektrycznej z 2003 r. 122(I)/2003, zmieniona ustawami 239(I)/2004, 143(I)/ 2005, 173(I)/2006, 92(I)/2008, 211(I)/2012, 206(I)/2015 i 18(I)/2017;

ustawy regulujące rynek gazu z lat 2004-2007;

ustawa o rurociągach naftowych, rozdział 273 konstytucji Republiki Cypryjskiej;

ustawa o ropie naftowej L.64(I)/1975; oraz

ustawy o specyfikacjach technicznych ropy naftowej i paliwa z lat 2003-2009.

FI: Maakaasumarkkinalaki (ustawa o rynku gazu ziemnego) (508/2000).

FR: Kodeks energetyczny (L111-5, L111-53).

HU: ustawa nr XVI z 1991 r. o koncesjach.

LT: ustawa nr VIII-1973 z dnia 10 października 2000 r. o gazie ziemnym w Republice Litewskiej.

PT: dekret z mocą ustawy nr 230/2012 i dekret z mocą ustawy nr 231/2012 z dnia 26 października - w sprawie gazu ziemnego;

dekret z mocą ustawy nr 215-A/2012 i dekret z mocą ustawy nr 215-B/2012 z dnia 8 października - w sprawie energii elektrycznej; oraz

dekret z mocą ustawy nr 31/2006 z dnia 15 lutego - w spawie ropy naftowej i produktów ropopochodnych.

d) Energia jądrowa (ISIC Rev. 3.1 12, 3.1 23, 120, 1200, 233, 2330, 40, część 4010, CPC 887)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy;oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

DE: Produkcja, przetwarzanie lub transport materiałów jądrowych i wytwarzanie lub dystrybucja energii jądrowej.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

AT i FI: Produkcja, przetwarzanie lub transport materiałów jądrowych i wytwarzanie lub dystrybucja energii jądrowej.

BE: Produkcja, przetwarzanie lub transport materiałów jądrowych i wytwarzanie lub dystrybucja energii jądrowej.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy, zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników:

HU i SE: Przetwarzanie paliw jądrowych i wytwarzanie energii elektrycznej przy wykorzystaniu energii jądrowej.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy:

BG: Przetwarzanie materiałów rozszczepialnych i paliworodnych lub materiałów, z których takie materiały pochodzą, a także handel nimi, konserwacja i naprawa sprzętu i systemów w zakładach wytwarzających energię jądrową, transport takich materiałów oraz odpadów z ich przetwarzania, wykorzystywanie promieniowania jonizującego, a także wszelkie inne usługi związane z wykorzystywaniem energii jądrowej do celów pokojowych (w tym usługi inżynieryjne i doradcze oraz usługi związane z oprogramowaniem itp.).

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

FR: Działalność taka musi odbywać się zgodnie ze zobowiązaniami wynikającymi z porozumienia między Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a Japonią.

Obowiązujące środki:

AT: Bundesverfassungsgesetz für ein atomfreies Österreich (ustawa zasadnicza na rzecz Austrii wolnej od elektrowni jądrowych), BGBl. I Nr. 149/1999.

BG: ustawa o bezpiecznym wykorzystaniu energii jądrowej.

FI: Ydinenergialaki (ustawa o energii jądrowej) (990/1987).

HU: ustawa CXVI z 1996 r. o energii jądrowej; oraz

dekret rządowy nr 72/2000 w sprawie energii jądrowej.

SE: szwedzki kodeks ochrony środowiska naturalnego (1998:808); oraz

ustawa o działalności w zakresie technologii jądrowej (1984:3).

Zastrzeżenie nr 23 - Pozostałe usługi, gdzie indziej niesklasyfikowane

Sektor: Pozostałe usługi, gdzie indziej niesklasyfikowane

Klasyfikacja gospodarcza: CPC 9703, część CPC 612, część CPC 621, część CPC 625, część 85990

Rodzaj zastrzeżenia:	Dostęp do rynku
	Traktowanie narodowe
	Najwyższe uprzywilejowanie
	Zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników
	Kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy
Sekcja:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami

Opis:

UE zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do następujących kwestii:

a) Usługi pogrzebowe, usługi w zakresie kremacji zwłok i usługi przedsiębiorstw pogrzebowych (CPC 9703)

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku:

FI: Usługi kremacji oraz prowadzenia/utrzymania cmentarzy i miejsc pochówku mogą być świadczone wyłącznie przez państwo, gminy, parafie, wspólnoty wyznaniowe lub fundacje lub stowarzyszenia niekomercyjne.

PT: Do świadczenia usług pogrzebowych i usług przedsiębiorstw pogrzebowych wymagana jest obecność handlowa. Pełnienie funkcji kierownika technicznego w podmiotach świadczących usługi pogrzebowe i w zakładach pogrzebowych wymaga obywatelstwa EOG.

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy;oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

DE: Cmentarz mogą prowadzić wyłącznie osoby prawne prawa publicznego. Zakładanie i prowadzenie cmentarzy oraz świadczenie usług pogrzebowych odbywa się w ramach usług rządowych.

SE: Monopol Kościoła Szwecji lub władz lokalnych na usługi kremacji i usługi pogrzebowe.

SI: Usługi pogrzebowe, usługi w zakresie kremacji zwłok i usługi przedsiębiorstw pogrzebowych.

Obowiązujące środki:

FI: Hautaustoimilaki (ustawa o usługach pogrzebowych) (457/2003).

PT: dekret z mocą ustawy nr 10/2015 z dnia 16 stycznia.

SE: Begravningslag (1990:1144).

b) Pozostałe usługi związane z prowadzeniem działalności gospodarczej

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

CZ: Usługi aukcyjne w Republice Czeskiej podlegają wymogowi uzyskania licencji. Aby uzyskać licencję (na organizowanie dobrowolnych aukcji publicznych), przedsiębiorstwo musi być zarejestrowane w Republice Czeskiej, a osoba fizyczna musi uzyskać pozwolenie na pobyt, natomiast przedsiębiorstwo lub osoba fizyczna muszą być wpisane do rejestru handlowego w Republice Czeskiej (część CPC 612, część CPC 621, część CPC 625, część 85990).

Obowiązujące środki:

CZ: ustawa nr 455/1991 Coll. - ustawa o licencji handlowej; oraz

ustawa nr 26/2000 Coll. - ustawa o aukcjach publicznych.

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

LT: Przedsiębiorstwo państwowe "Infostruktura" posiada prawa wyłączne do świadczenia następujących usług: transmisja danych przy pomocy bezpiecznych sieci przesyłu danych państwowych, nadawanie adresów internetowych zakończonych na "gov.lt", certyfikacja kas elektronicznych.

Obowiązujące środki:

LT: uchwała rządowa nr 756 z dnia 28 maja 2002 r. w sprawie zatwierdzania standardowej procedury ustalania cen i taryf towarów i usług o charakterze monopolistycznym, dostarczanych przez przedsiębiorstwa państwowe i instytucje publiczne powołane przez ministerstwa, instytucje rządowe i gubernatorów okręgów, i przypisanych im.

W odniesieniu do transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku:

FI: Stosowanie wymogu prowadzenia przedsiębiorstwa w Finlandii lub w innym państwie EOG do celów świadczenia usług identyfikacji elektronicznej.

Obowiązujące środki:

FI: Laki vahvasta sähköisestä tunnistamisesta ja sähköisistä luottamuspalveluista 617/2009 (ustawa o rygorystycznej identyfikacji elektronicznej i podpisach elektronicznych 617/2009).

c) Nowe rodzaje usług

W odniesieniu do liberalizacji inwestycji - dostęp do rynku, traktowanie narodowe, kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy, zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników; oraz transgranicznego handlu usługami - dostęp do rynku, traktowanie narodowe:

UE: Świadczenie nowych usług, niesklasyfikowanych w Centralnej Klasyfikacji Produktów Organizacji Narodów Zjednoczonych (CPC) z 1991 r.

Wykaz Japonii

Uwagi

1. W niniejszym wykazie określono, na podstawie art. 8.12, 8.18 i 8.24, zastrzeżenia dokonane przez Japonię w odniesieniu do konkretnych sektorów, podsektorów lub rodzajów działalności, w odniesieniu do których Japonia może utrzymać obowiązujące środki lub przyjąć nowe lub bardziej restrykcyjne środki, które nie spełniają zobowiązań wynikających z:

a) art. 8.7 lub 8.15;

b) art. 8.8 lub 8.16;

c) art. 8.9 lub 8.17;

d) art. 8.10; lub

e) art. 8.11.

2. Każde zastrzeżenie określa następujące elementy:

a) "sektor" odnosi się do ogólnego sektora, w odniesieniu do którego dokonano zastrzeżenia;

b) "podsektor" odnosi się do konkretnego sektora, w odniesieniu do którego dokonano zastrzeżenia;

c) "klasyfikacja gospodarcza" odnosi się, w stosownych przypadkach, do celów przejrzystości, do działalności objętej zastrzeżeniem zgodnie z kodami krajowych lub międzynarodowych klasyfikacji działalności;

d) "odnośne zobowiązania" określają zobowiązania, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do których dokonano zastrzeżenia;

e) "opis" określa zakres sektorów, podsektorów lub działalności objętych zastrzeżeniem; oraz

f) "obowiązujące środki" oznaczają, do celów przejrzystości, obecnie obowiązujące środki mające zastosowanie do sektora, podsektora lub rodzajów działalności objętych zastrzeżeniem.

3. Dokonując interpretacji zastrzeżenia, uwzględnia się wszystkie jego elementy. Element "opis" ma pierwszeństwo przed wszystkimi innymi elementami.

4. W odniesieniu do usług finansowych:

a) ze względów ostrożnościowych w kontekście art. 8.65 Japonii nie zabrania się wprowadzania środków takich jak niedyskryminujące ograniczenia co do formy obecności handlowej. Z tych samych powodów Japonii nie zabrania się stosowania niedyskryminujących ograniczeń dotyczących dostępu do rynku w odniesieniu do nowych usług finansowych, które to ograniczenia są spójne z ramami regulacyjnymi ukierunkowanymi na osiągnięcie tych celów ostrożnościowych. W związku z tym firmy specjalizujące się w handlu papierami wartościowymi są uprawnione do handlowania papierami wartościowymi określonymi w odpowiednich przepisach prawnych Japonii, natomiast banki nie są uprawnione do handlowania tymi papierami wartościowymi, chyba że jest to dozwolone zgodnie z tymi przepisami; oraz

b) usługi świadczone na terytorium Unii Europejskiej na rzecz usługobiorcy w Japonii bez jakiegokolwiek aktywnego marketingu ze strony usługodawcy są uznawane za usługi świadczone na mocy art. 8.2 lit. d) ppkt (ii).

5. W odniesieniu do usług transportu morskiego środki mające wpływ na usługi kabotażu w transporcie morskim nie są wymienione w niniejszym wykazie, ponieważ są one wyłączone z zakresu sekcji B rozdziału 8, na mocy art. 8.6 ust. 2 lit. a), oraz sekcji C rozdziału 8, na mocy art. 8.14 ust. 2 lit. a).

6. Przepisy ustawowe i wykonawcze Japonii dotyczące dostępności widma i wpływające na zobowiązania wynikające z art. 8.7 i 8.15 nie zostały ujęte w niniejszym wykazie Japonii, zgodnie z załącznikiem 6 do wytycznych w sprawie formułowania list szczegółowych zobowiązań (dokument WTO S/L/92 z dnia 28 marca 2001).

7. Do celów wykazu Japonii "JSIC" oznacza Japońską Standardową Klasyfikację Przemysłową ustanowioną przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Komunikacji i zmienioną w dniu 30 października 2013 r.

1. Sektor:		Wszystkie sektory
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:
Odnośne zobowiązania:		Dostęp do rynku (art. 8.7)
		Traktowanie narodowe (art. 8.8)
		Kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy (art. 8.10)
Opis:		Liberalizacja inwestycji
		1. Przy przenoszeniu lub zbywaniu udziałów kapitałowych w przedsiębiorstwie państwowym lub podmiocie rządowym albo aktywów takiego przedsiębiorstwa lub podmiotu Japonia zastrzega sobie prawo do:
		a) zakazania lub ograniczenia własności tych udziałów lub aktywów w odniesieniu do przedsiębiorców z Unii Europejskiej lub ich inwestycji.
		b) nakładania ograniczeń na zdolność przedsiębiorców z Unii Europejskiej lub ich inwestycji jako właścicieli tych udziałów lub aktywów do kontrolowania wszelkich wynikających z tego przedsiębiorstw; lub
		c) przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka dotyczącego obywatelstwa dyrektorów wykonawczych, kadry kierowniczej lub członków zarządu wszelkich wynikających z tego przedsiębiorstw.
		2. Nie naruszając przepisów ust. 1, rząd Japonii na szczeblu centralnym nie przyjmie żadnego zakazu, ograniczenia ani środka, o którym mowa w ust. 1, w drodze nowych przepisów ustawowych lub wykonawczych, po pierwszym przeniesieniu własności udziałów lub aktywów, o których mowa w ust. 1, z rządu Japonii na szczeblu centralnym na przedsiębiorcę z Unii Europejskiej lub jego inwestycję 348 .
Obowiązujące środki:
2. Sektor:		Wszystkie sektory
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:
Odnośne zobowiązania:		Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
		Traktowanie narodowe (art. 8.8 i 8.16)
		Kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy (art. 8.10)
Opis:		Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
		Japonia zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do świadczenia usług telegraficznych, usług w zakresie zakładów i gier hazardowych, produkcji wyrobów tytoniowych, produkcji banknotów przez Bank Japonii, bicia i sprzedaży monet i usług pocztowych w Japonii oraz inwestycji w tych dziedzinach 349 .
Obowiązujące środki:		ustawa o działalności telekomunikacyjnej (ustawa nr 86 z 1984 r.)
		postanowienia dodatkowe, art. 5
		Prawo pocztowe (ustawa nr 165 z 1947 r.), art. 2
		ustawa dotycząca doręczania korespondencji przez operatorów prywatnych (ustawa nr 99 z 2002 r.)
		ustawa o wyścigach konnych (ustawa nr 158 z 1948 r.), art. 1-2
		ustawa dotycząca wyścigów łodzi motorowych (ustawa nr 242 z 1951 r.), art. 2
		ustawa o wyścigach rowerowych (ustawa nr 209 z 1948 r.), art. 1
		ustawa o wyścigach samochodowych (ustawa nr 208 z 1950 r.), art. 3
		ustawa o grach losowych (ustawa nr 144 z 1948 r.), art. 4
		ustawa o Banku Japonii (ustawa nr 89 z 1997 r.), art. 46 i 49
		ustawa dotycząca jednostki walutowej i bicia monet (ustawa nr 42 z 1987 r.), art. 4 i 10
		ustawa o sportowych grach losowych (ustawa nr 63 z 1998 r.), art. 3
3. Sektor:		Wszystkie sektory (usługi dotąd nieuznawane lub technicznie niewykonalne)
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:
Odnośne zobowiązania:		Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
		Traktowanie narodowe (art. 8.8 i 8.16)
		Najwyższe uprzywilejowanie (art. 8.9 i 8.17)
Opis:		Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
		1. Japonia zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do usług innych niż te, które są uznane lub które powinny zostać uznane przez rząd Japonii ze względu na okoliczności istniejące w chwili wejścia w życie niniejszej Umowy.
		2. Wszelkie usługi sklasyfikowane w sposób pozytywny i jednoznaczny w JSIC lub CPC w chwili wejścia w życie niniejszej Umowy powinny być usługami uznanymi w tym momencie przez rząd Japonii.
		3. Japonia zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do świadczenia usług w jakikolwiek sposób, który nie był technicznie wykonalny w chwili wejścia w życie niniejszej Umowy.
Obowiązujące środki:
4. Sektor:		Przemysł lotniczy i kosmiczny
Podsektor:		Przemysł kosmiczny
Klasyfikacja gospodarcza:
Odnośne zobowiązania:		Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
		Traktowanie narodowe (art. 8.8 i 8.16)
		Kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy (art. 8.10)
		Zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników (art. 8.11)
Opis:		Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
		1. Japonia zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do inwestycji w dziedzinie przemysłu kosmicznego.
		2. Japonia zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do świadczenia usług w dziedzinie przemysłu kosmicznego, w tym:
		a) usług opartych na umowach służących zachęcaniu do importu technologii do celów rozwoju, produkcji lub wykorzystania;
		b) usług wytwórstwa na zasadzie odpłatności lub na podstawie umowy;
		c) usług naprawy i konserwacji; oraz
		d) usług transportu kosmicznego.
Obowiązujące środki:		ustawa o wymianie zagranicznej i handlu zagranicznym (ustawa nr 228 z 1949 r.), art. 27 i 30
5. Sektor:		Przemysł obronny i branża materiałów wybuchowych
Podsektor:		Przemysł obronny
		Branża produkcji materiałów wybuchowych
Klasyfikacja gospodarcza:
Odnośne zobowiązania:		Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
		Traktowanie narodowe (art. 8.8 i 8.16)
		Kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy (art. 8.10)
		Zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników (art. 8.11)
Opis:		Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
		1. Japonia zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do inwestycji w dziedzinie przemysłu obronnego i w branży produkcji materiałów wybuchowych.
		2. Japonia zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do świadczenia usług w zakresie przemysłu obronnego i branży produkcji materiałów wybuchowych, w tym:
		a) usług opartych na umowach służących zachęcaniu do importu technologii do celów rozwoju, produkcji lub wykorzystania;
		b) usług wytwórstwa na zasadzie odpłatności lub na podstawie umowy; oraz
		c) usług naprawy i konserwacji.
Obowiązujące środki:		ustawa o produkcji wyposażenia wojskowego (ustawa nr 145 z 1953 r.), art. 5
		ustawa o wymianie zagranicznej i handlu zagranicznym (ustawa nr 228 z 1949 r.), art. 27 i 30
		rozporządzenie rządu w sprawie bezpośrednich inwestycji zagranicznych (rozporządzenie rządu nr 261 z 1980 r.), art. 3 i 5
6. Sektor:		Informacje i komunikacja
Podsektor:		Branża nadawcza
Klasyfikacja gospodarcza:		JSIC 380 Przedsiębiorstwa prowadzące działalność administracyjną i pomocniczą
		JSIC 381 Publiczne usługi nadawcze, z wyjątkiem nadawania kablowego
		JSIC 382 Usługi nadawcze sektora publicznego, z wyjątkiem nadawania kablowego
		JSIC 383 Nadawanie kablowe
Odnośne zobowiązania:		Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
		Traktowanie narodowe (art. 8.8 i 8.16)
		Kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy (art. 8.10)
		Zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników (art. 8.11)
Opis:		Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
		1. Japonia zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do inwestycji lub świadczenia usług w branży nadawczej.
		2. Do celów niniejszego zastrzeżenia "nadawanie" oznacza przesłanie przekazu telekomunikacyjnego w celu bezpośredniego publicznego odbioru (art. 2 ust. 1 ustawy nadawczej) i nie obejmuje usług na żądanie, w tym usług na żądanie świadczonych przez internet.
Obowiązujące środki:	ustawa o wymianie zagranicznej i handlu zagranicznym (ustawa nr 228 z 1949 r.), art. 27
	rozporządzenie rządu w sprawie bezpośrednich inwestycji zagranicznych (rozporządzenie rządu nr 261 z 1980 r.), art. 3
	ustawa radiowa (ustawa nr 131 z 1950 r.), rozdział 2
	ustawa nadawcza (ustawa nr 132 z 1950 r.), rozdziały 2 i 5-8
7. Sektor:	Wsparcie kształcenia i uczenia się
Podsektor:	Usługi szkolnictwa podstawowego i średniego
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 811 Przedszkola
	JSIC 812 Szkoły podstawowe
	JSIC 813 Szkoły średnie pierwszego stopnia
	JSIC 814 Szkoły średnie drugiego stopnia, szkoły średnie
	JSIC 815 Szkoły zapewniające kształcenie osób o specjalnych potrzebach edukacyjnych
	JSIC 819 Kompleksowe ośrodki wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
	Traktowanie narodowe (art. 8.8 i 8.16)
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	Japonia zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do inwestycji lub świadczenia usług w dziedzinie szkolnictwa podstawowego i średniego.
Obowiązujące środki:	ustawa o prawie podstawowym do edukacji (ustawa nr 120 z 2006 r.), art. 6
	ustawa o edukacji szkolnej (ustawa nr 26 z 1947 r.), art. 2
	ustawa o szkolnictwie prywatnym (ustawa nr 270 z 1949 r.), art. 3
	ustawa dotycząca rozwoju kompleksowych usług w zakresie edukacji, opieki itp. dotyczących dzieci w wieku przedszkolnym (ustawa nr 77 z 2006 r.)
8. Sektor:	Energia
Podsektor:	Branża usług użyteczności publicznej w dziedzinie elektryczności
	Branża usług użyteczności publicznej w dziedzinie gazownictwa
	Branża energii jądrowej
Klasyfikacja gospodarcza 350 :	JSIC 0519*1 Wydobycie pozostałych metali JSIC 2391 Paliwo jądrowe
	JSIC 281*2 Urządzenia elektroniczne
	JSIC 282*2 Części elektroniczne
	JSIC 289*2 Pozostałe części, urządzenia i obwody elektroniczne
	JSIC 291*2 Urządzenia do wytwarzania, przesyłu i dystrybucji energii elektrycznej
	JSIC 292*2 Przemysłowe urządzenia elektryczne
	JSIC 2952*2 Baterie galwaniczne (suche i mokre)
	JSIC 296*2 Sprzęt elektroniczny
	JSIC 297*2 Elektryczne przyrządy pomiarowe
	JSIC 299*2 Pozostałe maszyny, sprzęt i materiały elektryczne
	JSIC 30*2 Produkcja urządzeń elektronicznych dla branży informatycznej i komunikacyjnej
	JSIC 313*2 Budownictwo okrętowe i naprawa statków oraz silniki okrętowe
	JSIC 3159*2 Pozostałe przemysłowe samochody ciężarowe oraz części i akcesoria do nich
	JSIC 3199*2 Środki transportu, gdzie indziej niesklasyfikowane
	JSIC 33 Produkcja, przesył i dystrybucja energii elektrycznej
	JSIC 34 Produkcja i dystrybucja gazu
	JSIC 8899*2 Działalność w dziedzinie unieszkodliwiania odpadów, gdzie indziej niesklasyfikowana
	JSIC 9011*2 Warsztaty zajmujące się ogólną naprawą maszyn, z wyjątkiem maszyn budowlanych i górniczych
	JSIC 902*2 Warsztaty zajmujące się naprawą maszyn, urządzeń, sprzętu i materiałów elektrycznych
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
	Traktowanie narodowe (art. 8.8 i 8.16)
	Kadra kierownicza wyższego szczebla i organ zarządzający i nadzorczy (art. 8.10)
	Zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników (art. 8.11) 351
	Najwyższe uprzywilejowanie (art. 8.17)
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	Japonia zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do inwestycji lub świadczenia usług w sektorze energetycznym wymienionych w elemencie "podsektor".
Obowiązujące środki:	ustawa o wymianie zagranicznej i handlu zagranicznym (ustawa nr 228 z 1949 r.), art. 27 i 30
	rozporządzenie rządu w sprawie bezpośrednich inwestycji zagranicznych (rozporządzenie rządu nr 261 z 1980 r.), art. 3 i 5
	ustawa o działalności związanej z usługami elektrycznymi (ustawa nr 170 z 1964 r.), rozdział 2
	ustawa o działalności związanej z usługami gazowymi (ustawa nr 51 z 1954 r.), rozdział 3
	ustawa o ostatecznym usuwaniu określonych odpadów radioaktywnych (ustawa nr 117 z 2000 r.), rozdział 5
9. Sektor:	Usługi finansowe
Podsektor:	Usługi bankowe i inne usługi finansowe (z wyłączeniem ubezpieczeń)
Klasyfikacja gospodarcza:
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.15)
	Traktowanie narodowe (art. 8.16)
Opis:		Transgraniczny handel usługami
		Japonia zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do transgranicznego handlu usługami finansowymi w odniesieniu do usług bankowych i innych usług finansowych, innych niż następujące usługi określone w lit. a)-d), w sposób określony w art. 8.2. lit. d) ppkt (i), oraz następujące usługi określone w lit. e), w sposób określony w art. 8.2 lit. d) ppkt (ii) 352 :
		a) transakcje związane z papierami wartościowymi dokonywane z instytucjami finansowymi i innymi podmiotami w Japonii zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi Japonii;
		b) sprzedaż papierów wartościowych typu "beneficiary certificate" funduszu inwestycyjnego i inwestycyjnych papierów wartościowych za pośrednictwem firm specjalizujących się w handlu papierami wartościowymi w Japonii 353 ;
		c) następujące usługi świadczone na rzecz przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania:
		(i) doradztwo inwestycyjne; oraz
		(ii) usługi zarządzania portfelem, z wyłączeniem:
		A) usług powierniczych oraz
		B) usług w zakresie przechowywania oraz usług realizacji zleceń niezwiązanych z zarządzaniem przedsiębiorstwem zbiorowego inwestowania 354 .
		d) dostarczanie i przekazywanie informacji finansowych, przetwarzanie danych finansowych oraz dostarczanie oprogramowania dotyczącego finansów, o którym mowa w art. 8.59 lit. a) ppkt (ii) pkt K), oraz usługi doradcze i inne usługi wspomagające, z wyłączeniem pośrednictwa, dotyczące bankowości i innych usług finansowych, o których mowa w art. 8.59 lit. a) ppkt (ii) pkt L); oraz
		e) usług, o których mowa w art. 8.59 lit. a) ppkt (ii).
Obowiązujące środki:		ustawa o instrumentach finansowych i prawie zbywalnych instrumentów (ustawa nr 25 z 1948 r.), art. 29, 29-2 i 61
10. Sektor:		Usługi finansowe
Podsektor:		Usługi ubezpieczeniowe i związane z ubezpieczeniami
Klasyfikacja gospodarcza:
Odnośne zobowiązania:		Dostęp do rynku (art. 8.15)
		Traktowanie narodowe (art. 8.16)
Opis:		Transgraniczny handel usługami
		Japonia zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do transgranicznego handlu usługami finansowymi w odniesieniu do usług ubezpieczeniowych i związanych z ubezpieczeniami, innych niż następujące usługi, zarówno te świadczone przez usługodawcę finansowego z Unii Europejskiej z siedzibą na terytorium Unii Europejskiej, jak i te świadczone przez pośrednika lub w charakterze pośrednika, w sposób określony w art. 8.2 lit. d) ppkt (i) oraz (ii) 355 :
		a) ubezpieczenia ryzyka odnoszącego się do:
		(i) transportu morskiego i lotnictwa zarobkowego oraz lotów kosmicznych i transportu ładunków w przestrzeni kosmicznej (włączając w to satelity), przy czym ubezpieczenie to obejmuje dowolne z poniższych: transportowane towary, pojazd transportujący towary oraz wszelką odpowiedzialność z nimi związaną; oraz
		(ii) towarów w tranzycie międzynarodowym; oraz
		b) reasekuracja, retrocesja oraz pomocnicze usługi ubezpieczeniowe, o których mowa w art. 8.59 lit. a) ppkt (i) pkt D).
Obowiązujące środki:		ustawa o działalności ubezpieczeniowej (ustawa nr 105 z 1995 r.), art. 185, 186, 275, 276, 277, 286 i 287
		Rozporządzenie rządowe dotyczące wykonania przepisów ustawy o działalności ubezpieczeniowej (rozporządzenie rządowe nr 425 z 1995 r.), art. 19 i 39-2
		Rozporządzenie ministerialne dotyczące wykonania przepisów ustawy o działalności ubezpieczeniowej (rozporządzenie ministerialne Ministerstwa Finansów nr 5 z 1996 r.), art. 116 i 212-6
11. Sektor:		Rybołówstwo i usługi związane z rybołówstwem
Podsektor:		Rybołówstwo na morzu terytorialnym, na wodach wewnętrznych, w wyłącznej strefie ekonomicznej i na szelfie kontynentalnym
Klasyfikacja gospodarcza:		JSIC 031 Rybołówstwo morskie
		JSIC 032 Rybołówstwo na wodach śródlądowych
		JSIC 041 Marikultura
		JSIC 042 Akwakultura słodkowodna
		JSIC 8093 Działalność przewodników w dziedzinie połowów rekreacyjnych
Odnośne zobowiązania:		Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
		Traktowanie narodowe (art. 8.8 i 8.16)
		Najwyższe uprzywilejowanie (art. 8.9 i 8.17)
		Kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy (art. 8.10)
		Zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników (art. 8.11)
Opis:		Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
		1. Japonia zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do inwestycji lub świadczenia usług w dziedzinie rybołówstwa na morzu terytorialnym, na wodach wewnętrznych, w wyłącznej strefie ekonomicznej i na szelfie kontynentalnym Japonii.
		2. Do celów niniejszego zastrzeżenia termin "rybołówstwo" oznacza działalność polegającą na pobieraniu i hodowli zasobów wodnych, w tym następujące powiązane usługi:
		a) badanie zasobów wodnych bez pobierania tych zasobów;
		b) wabienie zasobów wodnych;
		c) konserwacja i przetwarzanie złowionych ryb;
		d) transport złowionych ryb i produktów rybnych; oraz
		e) zaopatrywanie innych statków wykorzystywanych do rybołówstwa.
Obowiązujące środki:		ustawa o wymianie zagranicznej i handlu zagranicznym (ustawa nr 228 z 1949 r.), art. 27
		rozporządzenie rządu w sprawie bezpośrednich inwestycji zagranicznych (rozporządzenie rządu nr 261 z 1980 r.), art. 3
		ustawa regulująca operacje połowowe prowadzone przez cudzoziemców (ustawa nr 60 z 1967 r.), art. 3, 4 i 6
		ustawa w sprawie wykonywania suwerennych praw dotyczących rybołówstwa w wyłącznych strefach ekonomicznych (ustawa nr 76 z 1996 r.), art. 4, 5, 7, 8, 9, 10, 11, 12 i 14
12. Sektor:		Transakcje dotyczące gruntów
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:
Odnośne zobowiązania:		Dostęp do rynku (art. 8.7)
		Traktowanie narodowe (art. 8.8 i 8.16)
		Najwyższe uprzywilejowanie (art. 8.9 i 8.17)
Opis:			Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami 1. W odniesieniu do nabywania i dzierżawy nieruchomości gruntowych w Japonii zakazy lub ograniczenia mogą być nakładane rozporządzeniem rządowym na cudzoziemców lub zagraniczne osoby prawne, jeżeli w stosunku do obywateli lub osób prawnych Japonii obowiązują identyczne lub podobne zakazy lub ograniczenia w danym państwie. 2. Japonia zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do nabywania gruntów rolnych w Japonii 356 .
Obowiązujące środki:			ustawa o gruntach zagranicznych (ustawa nr 42 z 1925 r.), art. 1 ustawa o gruntach rolnych (ustawa nr 229 z 1952 r.), art. 2, 3, 6 i 7
13. Sektor: Podsektor: Klasyfikacja przemysłowa:			Usługi publiczne w zakresie egzekwowania prawa i więziennictwa oraz usługi społeczne
Odnośne zobowiązania:			Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15) Traktowanie narodowe (art. 8.8 i 8.16) Najwyższe uprzywilejowanie (art. 8.9 i 8.17) Kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy (art. 8.10) Zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników (art. 8.11)
Opis: Obowiązujące środki:			Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami Japonia zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do inwestycji lub świadczenia usług publicznych w zakresie egzekwowania prawa i więziennictwa oraz usług społecznych ustanowionych lub utrzymywanych do celów publicznych, dotyczących: bezpieczeństwa finansowego lub ubezpieczenia dochodów, zabezpieczenia lub ubezpieczenia społecznego, opieki socjalnej, publicznych szkoleń, zdrowia publicznego, opieki nad dziećmi i mieszkalnictwa socjalnego.
14. Sektor: Podsektor:			Usługi ochroniarskie
Klasyfikacja gospodarcza:			JSIC 923 Usługi dozoru
Odnośne zobowiązania:			Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15) Traktowanie narodowe (art. 8.16)
Opis:			Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami Japonia zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do świadczenia usług dozoru.
Obowiązujące środki:			ustawa o działalności w dziedzinie ochrony (ustawa nr 117 z 1972 r.), art. 4 i 5
15. Sektor: Podsektor: Klasyfikacja gospodarcza:			Wszystkie sektory
Odnośne zobowiązania:			Najwyższe uprzywilejowanie (art. 8.9 i 8.17)
Opis:	Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
	1. Japonia zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka, który przyznaje mniej korzystne traktowanie, w dowolnym zakresie, w odniesieniu do usług, usługodawców, odnośnych przedsiębiorstw lub przedsiębiorców z Unii Europejskiej niż jakiekolwiek traktowanie przyznawane przez Japonię w odniesieniu do usług, usługodawców, przedsiębiorstw lub przedsiębiorców z państw trzecich, jeżeli Japonia jest zobowiązana przyznawać określone traktowanie w odniesieniu do usług, usługodawców, przedsiębiorstw lub przedsiębiorców z tego państwa trzeciego na podstawie jakiegokolwiek porozumienia dwustronnego lub wielostronnego obowiązującego lub podpisanego przed dniem wejścia w życie niniejszej Umowy, z wyjątkiem umowy o partnerstwie transpacyficznym 357  (takie porozumienia dwustronne lub wielostronne zwane są dalej w niniejszym zastrzeżeniu "wcześniej istniejącymi porozumieniami").
	2. W zakresie, w jakim nie narusza to prawa Japonii, o którym mowa w ust. 1, o ile umowa o partnerstwie transpacyficznym weszła w życie w dniu lub przed dniem wejścia w życie niniejszej Umowy, w odniesieniu do traktowania przyznawanego przez umowę o partnerstwie transpacyficznym w stosunku do usług, usługodawców, przedsiębiorstw lub przedsiębiorców stron tej umowy 358 , niezależnie od tego, czy Japonia stała się, pozostaje lub przestaje być stroną jakiegokolwiek wcześniej istniejącego porozumienia, nie mniej korzystne traktowanie niż takie traktowanie będzie przyznawane w podobnych okolicznościach przez Japonię w odniesieniu do usług, usługodawców, przedsiębiorstw lub przedsiębiorców z Unii Europejskiej 359 .
	3. Japonia zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka, który przyznaje państwom zróżnicowane traktowanie na podstawie jakiegokolwiek porozumienia dwustronnego lub wielostronnego innego niż wcześniej istniejące porozumienie i umowa o partnerstwie transpacyficznym, w odniesieniu
	a) rybołówstwa; lub
	b) spraw morskich, w tym ratownictwa morskiego.
Obowiązujące środki:
16. Sektor:	Rolnictwo
Podsektor:	Chów bydła mlecznego
	Chów bydła opasowego
Klasyfikacja gospodarcza:	JSIC 0121 Chów bydła mlecznego
	JSIC 0122 Chów bydła opasowego
Odnośne zobowiązania:	Dostęp do rynku (art. 8.7)
Opis:	Liberalizacja inwestycji
	Japonia zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do inwestycji w dziedzinie chowu bydła mlecznego i opasowego.
Obowiązujące środki:	ustawa dotycząca wspierania chowu bydła mlecznego i opasowego (ustawa nr 182 z 1954 r.), art. 10
17. Sektor:	Usługi dla przedsiębiorstw / usługi transportowe
Podsektor:	Transport lotniczy
Klasyfikacja gospodarcza:
Odnośne zobowiązania:		Najwyższe uprzywilejowanie (art. 8.9 i 8.17)
Opis:		Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
		Japonia zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka na podstawie jakiegokolwiek porozumienia dwustronnego lub wielostronnego dotyczącego lotnictwa w odniesieniu do usług, o których mowa w art. 8.6 ust. 2 lit. b) ppkt (i)-(iv) oraz art. 8.14 ust. 2 lit. b) ppkt (i)-(iv).
Obowiązujące środki:
18. Sektor: 8.		Transport
Podsektor:
Klasyfikacja gospodarcza:
Odnośne zobowiązania:		Dostęp do rynku (art. 8.7 i 8.15)
		Traktowanie narodowe (art. 8.8 i 8.16)
		Najwyższe uprzywilejowanie (art. 8.9 i 8.17)
		Kadra kierownicza wyższego szczebla, organ zarządzający i nadzorczy (art. 8.10)
		Zakaz nakładania wymogów dotyczących wyników (art. 8.11)
Opis:		Liberalizacja inwestycji i transgraniczny handel usługami
		Japonia zastrzega sobie prawo do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do usług transportu wodnego, w tym kabotażu, dzierżawy lub wynajmu statków do celów świadczenia usług transportu wodnego oraz usług pomocniczych w branży transportu wodnego.
		Do celów niniejszego zastrzeżenia transport oceaniczny (JSIC 451) i przybrzeżny (JSIC 452) są wyłączone z usług transportu wodnego.
Obowiązujące środki:

ZAŁĄCZNIK  III

OSOBY ODBYWAJĄCE WIZYTY SŁUŻBOWE DO CELÓW PROWADZENIA PRZEDSIĘBIORSTWA, OSOBY PRZENIESIONE WEWNĄTRZ PRZEDSIĘBIORSTWA, INWESTORZY ORAZ OSOBY ODBYWAJĄCE KRÓTKOTERMINOWE WIZYTY SŁUŻBOWE

Wykaz Unii Europejskiej

1. Art. 8.25 i 8.27 nie mają zastosowania do jakichkolwiek istniejących środków niezgodnych z wymogami wymienionych w niniejszym wykazie, w zakresie jaki dotyczy tej niezgodności.

2. Środek wymieniony w niniejszym wykazie może być utrzymany, kontynuowany, niezwłocznie odnowiony lub zmieniony, pod warunkiem, że zmiana ta nie obniża zgodności środka z art. 8.25 lub 8.27, w porównaniu ze stanem bezpośrednio przed wprowadzeniem takiej zmiany ³⁶⁰ .

3. Dla większej pewności należy zaznaczyć, że w przypadku Unii Europejskiej obowiązek przyznania traktowania narodowego nie pociąga za sobą wymogu rozszerzenia na osoby fizyczne lub prawne z Japonii traktowania przyznanego w państwie członkowskim na mocy TFUE lub jakiegokolwiek środka wprowadzonego na mocy tego traktatu, w tym środków je wdrażających w państwach członkowskich, w odniesieniu do:

(i) osób fizycznych lub rezydentów państwa członkowskiego; lub

(ii) osób prawnych utworzonych lub zorganizowanych na mocy prawa innego państwa członkowskiego lub Unii Europejskiej, oraz posiadających siedzibę statutową, zarząd lub główne miejsce prowadzenia działalności w państwie członkowskim.

Traktowanie takie przyznaje się osobom prawnym utworzonym lub zorganizowanym na mocy prawa państwa członkowskiego lub Unii Europejskiej oraz posiadającym siedzibę statutową, zarząd lub główne miejsce prowadzenia działalności w państwie członkowskim, włącznie z tymi, które są własnością osób fizycznych lub prawnych z Japonii lub są przez nie kontrolowane.

4. Zobowiązania dotyczące osób odbywających wizyty służbowe do celów prowadzenia przedsiębiorstwa, osób przeniesionych wewnątrz przedsiębiorstwa, inwestorów i osób odbywających krótkoterminowe wizyty służbowe nie mają zastosowania w przypadku, gdy zamiar lub rezultat związany z ich tymczasową obecnością zakłóca lub w inny sposób wpływa na wynik wszelkich sporów lub negocjacji między pracownikami lub pracodawcami.

5. W poniższym wykazie stosuje się następujące skróty:

UE Unia Europejska, w tym jej wszystkie państwa członkowskie

AT Austria

BE Belgia

BG Bułgaria

CY Cypr

CZ Republika Czeska

DE Niemcy

DK Dania

EE Estonia

EL Grecja

ES Hiszpania

FI Finlandia

FR Francja

HR Chorwacja

HU Węgry

IE Irlandia

IT Włochy

LT Litwa

LU Luksemburg

LV Łotwa

MT Malta

NL Niderlandy

PL Polska

PT Portugalia

RO Rumunia

SE Szwecja

SI Słowenia

SK Słowacja

UK Zjednoczone Królestwo

6. Dopuszczalna długość pobytu jest następująca:

a) osoby odbywające wizyty służbowe do celów prowadzenia przedsiębiorstwa: do 90 dni w dowolnym sześciomiesięcznym okresie;

b) osoby przeniesione wewnątrz przedsiębiorstwa: do trzech lat, z możliwością przedłużenia wedle uznania Unii Europejskiej i jej państw członkowskich;

c) inwestorzy: do jednego roku; oraz

d) osoby odbywające krótkoterminowe wizyty służbowe: do 90 dni w dowolnym sześciomiesięcznym okresie.

7. Osoby odbywające wizyty służbowe do celów prowadzenia przedsiębiorstwa

Wszystkie sektory:	AT: osoba odbywająca wizytę służbową musi być zatrudniona przez przedsiębiorstwo inne niż organizacja nienastawiona na zysk, w przeciwnym razie: bez zobowiązań.
	CY, UK: Dopuszczalna długość pobytu: do 90 dni w dowolnym dwunastomiesięcznym okresie. osoba odbywająca wizytę służbową musi być zatrudniona przez przedsiębiorstwo inne niż organizacja nienastawiona na zysk, w przeciwnym razie: bez zobowiązań.
	CZ: osoba odbywająca wizytę służbową do celów prowadzenia przedsiębiorstwa musi być zatrudniona przez przedsiębiorstwo inne niż organizacja nienastawiona na zysk, w przeciwnym razie: bez zobowiązań.
	SK: osoba odbywająca wizytę służbową do celów prowadzenia przedsiębiorstwa musi być zatrudniona przez przedsiębiorstwo inne niż organizacja nienastawiona na zysk, w przeciwnym razie: bez zobowiązań Wymagane zezwolenie na pracę, włącznie ze spełnieniem wymogów testu potrzeb ekonomicznych.

8. Osoby przeniesione wewnątrz przedsiębiorstwa (kierownicy i specjaliści)

Wszystkie sektory:	AT, CZ, SK, UK: osoby przeniesione wewnątrz przedsiębiorstwa muszą być zatrudnione przez przedsiębiorstwo inne niż organizacja nienastawiona na zysk, w przeciwnym razie: bez zobowiązań.
	BG: Liczba zagranicznych osób fizycznych zatrudnionych w bułgarskim przedsiębiorstwie nie może przekroczyć dziesięciu procent średniej rocznej liczby obywateli Unii Europejskiej zatrudnionych przez dane bułgarskie przedsiębiorstwo. Jeżeli mniej niż 100 osób jest zatrudnionych, liczba ta może przekroczyć dziesięć procent, pod warunkiem uzyskania zezwolenia.
	CY: liczba zagranicznych osób fizycznych zatrudnionych w cypryjskim przedsiębiorstwie nie może przekroczyć dziesięciu procent średniej rocznej liczby obywateli Unii Europejskiej zatrudnionych przez dane cypryjskie przedsiębiorstwo. W przypadku małych i średnich przedsiębiorstw liczba personelu zagranicznego w tej kategorii może podlegać uzyskaniu zezwolenia.
	FI: kadra zarządzająca wyższego szczebla musi być zatrudniona przez przedsiębiorstwo inne niż organizacja nienastawiona na zysk.
	HU: osoby fizyczne, które są partnerami w przedsiębiorstwie, nie kwalifikują się do przeniesienia jako osoby przeniesione wewnątrz przedsiębiorstwa.
	LT: Maksymalna długość pobytu wynosi trzy lata.

9. Inwestorzy

Wszystkie sektory:	AT: test potrzeb ekonomicznych.
	CY: maksymalny pobyt wynosi 90 dni w dowolnym sześciomiesięcznym okresie.
	CZ, SK: zezwolenie na pracę, włącznie ze spełnieniem wymogów testu potrzeb ekonomicznych, wymagane w przypadku inwestorów zatrudnionych przez przedsiębiorstwo.
	DK: maksymalny pobyt wynosi 90 dni w dowolnym sześciomiesięcznym okresie. Jeżeli inwestorzy chcą założyć działalność w Danii jako osoby samozatrudnione, wymagane jest zezwolenie na pracę.
	FI: inwestorzy muszą być zatrudnieni przez przedsiębiorstwo inne niż organizacja nienastawiona na zysk, na stanowisku kierowniczym średniego lub wyższego szczebla.
	HU: maksymalna długość pobytu wynosi 90 dni, w przypadku gdy inwestor nie jest zatrudniony przez przedsiębiorstwo na Węgrzech. Spełnienie wymogów testu potrzeb ekonomicznych wymagane w przypadku, gdy inwestor jest zatrudniony przez przedsiębiorstwo na Węgrzech.
	IT: spełnienie wymogów testu potrzeb ekonomicznych wymagane w przypadku, gdy inwestor nie jest zatrudniony przez przedsiębiorstwo.
	LT, NL, PL: kategoria inwestorów nie jest uznawana w odniesieniu do osób fizycznych reprezentujących inwestora.
	LV: na etapie przedinwestycyjnym maksymalna długość pobytu jest ograniczona do 90 dni w dowolnym sześciomiesięcznym okresie. Przedłużenie na etapie poinwestycyjnym do jednego roku podlega kryteriom ustanowionym w prawie krajowym, takim jak dziedzina i kwota dokonanej inwestycji.
	SE: wymagane jest zezwolenie na pracę, jeżeli inwestor uważany jest za osobę zatrudnioną.
	UK: kategoria inwestorów nie jest uznawana: bez zobowiązań.

10. Osoby odbywające krótkoterminowe wizyty służbowe

Wszystkie działalności gospodarcze, o których mowa w pkt 11:	CY, DK, HR: zezwolenie na pracę, włącznie ze spełnieniem wymogów testu potrzeb ekonomicznych, wymagane w przypadku, gdy osoba odbywająca krótkoterminową wizytę służbową świadczy usługi na terytorium Cypru, Danii lub Chorwacji. LV: zezwolenie na pracę wymagane w przypadku operacji lub działalności wykonywanych na podstawie umowy. MT: wymaga się zezwolenia na pracę. Test potrzeb ekonomicznych nie jest przeprowadzany. SI: jedno zezwolenie na pobyt i na pracę jest wymagane w przypadku usług, których świadczenie przekracza jednorazowo 14 dni, oraz dla niektórych rodzajów działalności (badania i projekty; seminaria szkoleniowe; zakupy; transakcje handlowe; tłumaczenia pisemne i ustne). Test potrzeb ekonomicznych nie jest wymagany. SK: w przypadku świadczenia usługi na terytorium Słowacji wymagane jest zezwolenie na pracę, włącznie ze spełnieniem wymogów testu potrzeb ekonomicznych, dla rodzajów działalności, których wykonywanie trwa ponad siedem dni w miesiącu lub 30 dni w roku kalendarzowym. UK: kategoria osób odbywających krótkoterminowe wizyty służbowe nie jest uznawana: bez zobowiązań.
Badania i projekty:	AT: wymagane zezwolenie na pracę, włącznie ze spełnieniem wymogów testu potrzeb ekonomicznych, z wyjątkiem działalności badawczej osób prowadzących badania naukowe i statystyczne.
Badanie rynku:	AT: wymagane zezwolenie na pracę, włącznie ze spełnieniem wymogów testu potrzeb ekonomicznych. Spełnienie wymogów testu potrzeb ekonomicznych nie jest konieczne w przypadku działalności badawczej i analitycznej trwającej do siedmiu dni w miesiącu lub do 30 dni w roku kalendarzowym. Wymagane wyższe wykształcenie. CY: wymagane zezwolenie na pracę, włącznie ze spełnieniem wymogów testu potrzeb ekonomicznych.
Targi i wystawy handlowe:	AT, CY: wymagane jest zezwolenie na pracę, włącznie ze spełnieniem wymogów testu potrzeb ekonomicznych, dla rodzajów działalności, których wykonywanie trwa ponad siedem dni w miesiącu lub 30 dni w roku kalendarzowym.
Usługi posprzedażowe lub poleasingowe:	AT: wymagane zezwolenie na pracę, włącznie ze spełnieniem wymogów testu potrzeb ekonomicznych. Spełnienie wymogów testu potrzeb ekonomicznych nie jest konieczne w przypadku osób fizycznych szkolących pracowników w zakresie świadczenia usług i posiadających szczególną wiedzę. CY, CZ: wymagane jest zezwolenie na pracę, przy przekroczeniu siedmiu dni w miesiącu lub 30 dni w roku kalendarzowym. FI: w zależności od rodzaju działalności, wymagane może być zezwolenie na pobyt. SE: wymagane jest zezwolenie na pracę, z wyjątkiem (i) osób uczestniczących w szkoleniach, badaniach, przygotowaniach lub kompletowaniu dostaw, albo w podobnych rodzajach działalności w ramach transakcji handlowych lub (ii) instalatorów lub instruktorów technicznych zajmujących się pilnymi instalacjami lub naprawami maszyn, w okresie trwającym do dwóch miesięcy i w sytuacjach wyjątkowych. Test potrzeb ekonomicznych nie jest przeprowadzany.
Transakcje handlowe:	AT, CY: wymagane jest zezwolenie na pracę, włącznie ze spełnieniem wymogów testu potrzeb ekonomicznych, dla rodzajów działalności, których wykonywanie trwa ponad siedem dni w miesiącu lub 30 dni w roku kalendarzowym. FI: osoba fizyczna powinna świadczyć usługi jako pracownik przedsiębiorstwa zlokalizowanego w Japonii.
Personel sektora turystyki:	CY, PL: bez zobowiązań. FI: osoba fizyczna powinna świadczyć usługi jako pracownik przedsiębiorstwa zlokalizowanego w Japonii. SE: wymagane jest zezwolenie na pracę, z wyjątkiem kierowców i personelu autobusów turystycznych. Test potrzeb ekonomicznych nie jest przeprowadzany.
Tłumaczenia pisemne i ustne:	AT: wymagane zezwolenie na pracę, włącznie ze spełnieniem wymogów testu potrzeb ekonomicznych. CY, PL: bez zobowiązań.

11. Działalność osób odbywających krótkoterminowe wizyty służbowe to:

a) spotkania i konsultacje: osoby fizyczne uczestniczące w spotkaniach lub konferencjach lub zaangażowane w konsultacje ze wspólnikami;

b) badania i projekty: osoby prowadzące niezależne badania techniczne, naukowe i statystyczne lub prowadzące tego rodzaju badania dla spółki zlokalizowanej w Japonii;

c) badania marketingowe: osoby prowadzące badania rynku i analitycy prowadzący badania lub analizy dla spółki zlokalizowanej w Japonii;

d) seminaria szkoleniowe: personel przedsiębiorstwa wjeżdżający na terytorium Unii Europejskiej w celu uczestnictwa w szkoleniach w zakresie technik i praktyk związanych z pracą, które są stosowane przez przedsiębiorstwa lub organizacje zlokalizowane w Unii Europejskiej, pod warunkiem, że szkolenie jest ograniczone do obserwacji, zaznajomienia się i nauczania stacjonarnego;

e) targi i wystawy handlowe: personel uczestniczący w targach handlowych w celu promowania przedsiębiorstwa albo jego produktów lub usług;

f) sprzedaż: przedstawiciele dostawcy usług lub towarów przyjmujący zamówienia lub negocjujący sprzedaż usług lub towarów lub zawierający umowy na sprzedaż usług lub towarów dla tego dostawcy, ale nie dostarczający towarów ani nie świadczący usług. Osoby odbywające krótkoterminowe wizyty służbowe nie prowadzą sprzedaży bezpośredniej na rzecz ogółu społeczeństwa.

g) zakupy: kupujący nabywający towary lub usługi dla przedsiębiorstwa lub personel zarządzający lub nadzorujący, zaangażowany w transakcje handlowe prowadzone w Japonii;

h) usługi posprzedażowe lub poleasingowe: instalatorzy, osoby dokonujące napraw i konserwacji oraz nadzorcy, posiadający specjalistyczną wiedzę niezbędną do wypełnienie zobowiązań umownych sprzedawcy, świadczący usługi lub prowadzący szkolenia dla pracowników świadczących usługi, na podstawie gwarancji lub innej umowy o świadczenie usługi związanej ze sprzedażą lub leasingiem wyposażenia lub maszyn handlowych lub przemysłowych, w tym oprogramowania, zakupionych lub będących przedmiotem leasingu od przedsiębiorstwa zlokalizowanego poza terytorium Unii Europejskiej, na które ma odbyć się czasowy wjazd, w całym okresie gwarancji lub umowy o świadczenie usług;

i) transakcje handlowe: personel zarządzający lub nadzorujący oraz personel świadczący usługi finansowe (włącznie z ubezpieczycielami, bankowcami i brokerami inwestycyjnymi) zaangażowany w transakcje handlowe dla przedsiębiorstwa zlokalizowanego w Japonii;

j) personel sektora turystyki: agenci turystyczni, przewodnicy, piloci wycieczek lub organizatorzy turystyki uczestniczący w kongresach lub prowadzący wycieczkę, która rozpoczęła się na terytorium Japonii; oraz

k) tłumaczenia pisemne i ustne: tłumacze pisemni i ustni świadczący usługi jako pracownicy przedsiębiorstwa zlokalizowanego na terytorium Japonii.

Wykaz Japonii

Osoby odbywające wizyty służbowe do celów prowadzenia przedsiębiorstwa

1. Dopuszczalna długość pobytu w Japonii dla osób odbywających wizyty służbowe do celów prowadzenia przedsiębiorstwa z Unii Europejskiej wynosi do 90 dni.

2. Dopuszczalna długość pobytu w Japonii dla osób odbywających wizyty służbowe do celów prowadzenia przedsiębiorstwa z Unii Europejskiej nie ma wpływu na prawa przyznane przez Japonię obywatelom Unii Europejskiej na podstawie dwustronnych zwolnień z obowiązku wizowego.

Osoby przeniesione wewnątrz przedsiębiorstwa

3. W odniesieniu do "specjalistów" określonych w art. 8.21 lit. d) ppkt (i) pkt B), "specjalistyczna wiedza" oznacza technologię lub wiedzę na zaawansowanym poziomie właściwym dla nauk przyrodniczych, włącznie z fizyką i inżynierią, lub dla nauk humanistycznych, włącznie z prawem, ekonomią, zarządzaniem i rachunkowością, lub myśli i odczucia wynikające z kultury państwa innego niż Japonia, uznane w statusie pobytu "inżyniera/specjalisty w dziedzinie nauk humanistycznych/usług międzynarodowych" przewidzianym w ustawie o kontroli imigracji i uznawaniu statusu uchodźcy (Immigration Control and Refugee Recognition Act) (rozporządzenie rządowe nr 319 z 1951 r.).

4. "Technologia lub wiedza na zaawansowanym poziomie właściwym dla nauk przyrodniczych" wspomniana w pkt 3 oznacza specjalistyczną technologię lub wiedzę w zakresie nauk przyrodniczych lub humanistycznych nabytą przez tę osobę zasadniczo na uczelni wyższej (licencjat, dyplom wyższej uczelni uzyskany po jej ukończeniu lub dyplomy równoważne) lub na uniwersytecie.

5. Dopuszczalna długość pobytu w Japonii osób przeniesionych wewnątrz przedsiębiorstwa z Unii Europejskiej wynosi do pięciu lat.

Inwestorzy

6. Dopuszczalna długość pobytu inwestorów z Unii Europejskiej w Japonii wynosi do pięciu lat.

Osoby odbywające krótkoterminowe wizyty służbowe

7. Osoby odbywające krótkoterminowe wizyty służbowe z Unii Europejskiej mogą uczestniczyć w spotkaniach biznesowych, włącznie z negocjacjami sprzedaży towarów lub świadczenia usług, lub w innych podobnych rodzajach działalności, które spełniają warunki określone w art. 8.27 podczas ich pobytu czasowego w Japonii.

8. Dopuszczalna długość pobytu w Japonii dla osób odbywających krótkoterminowe wizyty służbowe z Unii Europejskiej wynosi do 90 dni.

9. Dopuszczalna długość pobytu w Japonii dla osób odbywających krótkoterminowe wizyty służbowe z Unii Europejskiej nie ma wpływu na prawa przyznane przez Japonię obywatelom Unii Europejskiej na podstawie dwustronnych zwolnień z obowiązku wizowego.

Towarzyszący małżonek i dzieci

10. Prawo do wjazdu i pobytu czasowego na terytorium Japonii zostaje przyznane małżonkowi i dzieciom towarzyszącym osobie fizycznej z Unii Europejskiej, która uzyskała prawo do wjazdu i pobytu czasowego na terytorium Japonii zgodnie z pkt 3 do 5 lub pkt 6, zasadniczo prawo to zostaje przyznane na okres równy okresowi pobytu czasowego na terytorium Japonii przyznanemu danej osobie fizycznej, pod warunkiem, że dany małżonek i dzieci są utrzymywani przez tę osobę fizyczną i dokonują codziennych czynności uznanych w ramach statusu pobytu "osoby pozostającej na utrzymaniu" przewidzianego w ustawie o kontroli imigracji i uznawaniu statusu uchodźcy.

11. Małżonek, któremu przyznano prawo do wjazdu i pobytu czasowego na terytorium Japonii zgodnie z pkt 10, może wnioskować o zmianę statusu pobytu na status umożliwiający podjęcie pracy, pod warunkiem wyrażenia zgody przez rząd Japonii zgodnie z ustawą o kontroli imigracji i uznawaniu statusu uchodźcy.

12. Do celów niniejszego wykazu "małżonek" lub "dzieci" oznaczają małżonka lub dzieci uznanych zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Japonii.

ZAŁĄCZNIK  IV

USŁUGODAWCY UMOWNI ORAZ NIEZALEŻNI SPECJALIŚCI

Wykaz Unii Europejskiej

1. Unia Europejska zezwala na świadczenie usług na swoim terytorium przez usługodawców umownych lub niezależnych specjalistów pochodzących z terytorium Japonii poprzez obecność osób fizycznych, zgodnie z art. 8.26, w odniesieniu do sektorów wymienionych w niniejszym wykazie i z zastrzeżeniem odpowiednich ograniczeń wskazanych w pkt 16.

2. Wykaz zastrzeżeń w pkt 16 składa się z następujących elementów:

a) pierwszej kolumny wskazującej sektor lub podsektor, w którym kategoria usługodawców umownych i niezależnych specjalistów została objęta liberalizacją; oraz

b) drugiej kolumny opisującej obowiązujące ograniczenia.

3. Oprócz wykazu zastrzeżeń zawartego w niniejszym wykazie, Unia Europejska może wprowadzić lub utrzymać środki odnoszące się do wymogów w zakresie kwalifikacji, procedur kwalifikacyjnych, standardów technicznych, wymogów oraz procedur licencyjnych, które nie stanowią ograniczenia w rozumieniu art. 8.26. Środki te, które obejmują konieczność uzyskania licencji, konieczność uznania kwalifikacji w sektorach podlegających regulacji, konieczność zdania określonych egzaminów, w tym egzaminów językowych, nawet jeśli nie są wymienione w niniejszym wykazie, w każdym wypadku mają zastosowanie do usługodawców umownych lub niezależnych specjalistów pochodzących z terytorium Japonii.

4. Unia Europejska nie podejmuje żadnych zobowiązań dotyczących usługodawców umownych i niezależnych specjalistów w odniesieniu do rodzajów działalności gospodarczej, które nie są wskazane w wykazie.

5. Zobowiązania dotyczące usługodawców umownych i niezależnych specjalistów nie mają zastosowania w przypadku, gdy zamiar lub rezultat związany z ich tymczasową obecnością zakłóca lub w inny sposób wpływa na wynik wszelkich sporów lub negocjacji między pracownikami lub pracodawcami.

6. W sektorach, w których stosuje się testy potrzeb ekonomicznych, ich głównym kryterium będzie ocena odpowiedniej sytuacji rynkowej w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w regionie, gdzie ma być świadczona usługa, z uwzględnieniem liczby istniejących usługodawców i wpływu na ich sytuację.

7. Niniejszy wykaz ma zastosowanie tylko do terytoriów, na których TFUE znajduje zastosowanie zgodnie z art. 1.3. ust. 1 lit. a), oraz jest właściwy wyłącznie w kontekście stosunków handlowych między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi a Japonią. Nie ma on wpływu na prawa i obowiązki państw członkowskich wynikające z prawa Unii Europejskiej.

8. Dla większej pewności należy zaznaczyć, że w przypadku Unii Europejskiej obowiązek przyznania traktowania narodowego nie pociąga za sobą wymogu rozszerzenia na osoby fizyczne lub prawne z Japonii traktowania przyznanego w państwie członkowskim na mocy TFUE lub jakiegokolwiek środka wprowadzonego na mocy tego traktatu, w tym środków je wdrażających w państwach członkowskich, w odniesieniu do:

(i) osób fizycznych lub rezydentów państwa członkowskiego; lub

(ii) osób prawnych utworzonych lub zorganizowanych na mocy prawa innego państwa członkowskiego lub Unii Europejskiej, oraz posiadających siedzibę statutową, zarząd lub główne miejsce prowadzenia działalności w państwie członkowskim.

Traktowanie takie przyznaje się osobom prawnym utworzonym lub zorganizowanym na mocy prawa państwa członkowskiego lub Unii Europejskiej oraz posiadającym siedzibę statutową, zarząd lub główne miejsce prowadzenia działalności w państwie członkowskim, włącznie z tymi, które są własnością osób fizycznych lub prawnych z Japonii lub są przez nie kontrolowane.

9. W poniższym wykazie stosuje się następujące skróty:

UE Unia Europejska, w tym jej wszystkie państwa członkowskie

AT Austria

BE Belgia

BG Bułgaria

CY Cypr

CZ Republika Czeska

DE Niemcy

DK Dania

EE Estonia

EL Grecja

ES Hiszpania

FI Finlandia

FR Francja

HR Chorwacja

HU Węgry

IE Irlandia

IT Włochy

LT Litwa

LU Luksemburg

LV Łotwa

MT Malta

NL Niderlandy

PL Polska

PT Portugalia

RO Rumunia

SE Szwecja

SI Słowenia

SK Słowacja

UK Zjednoczone Królestwo

CSS Usługodawcy umowni IP Niezależni specjaliści

Usługodawcy umowni

10. Z zastrzeżeniem warunków określonych w ust. 12 oraz wykazu zastrzeżeń określonego w ust. 16 Unia Europejska podejmuje zobowiązania zgodnie z art. 8.26 w odniesieniu do kategorii usługodawców umownych w następujących sektorach lub podsektorach:

a) usługi doradztwa prawnego w odniesieniu do międzynarodowego prawa publicznego i prawa zagranicznego ³⁶¹ ;

b) usługi rachunkowo-księgowe;

c) usługi w zakresie doradztwa podatkowego;

d) usługi architektoniczne oraz usługi w zakresie planowania urbanistycznego i architektury krajobrazu;

e) usługi inżynieryjne oraz zintegrowane usługi inżynieryjne;

f) usługi medyczne (w tym usługi świadczone przez psychologów) i stomatologiczne;

g) usługi weterynaryjne; h) usługi położnicze;

i) usługi świadczone przez pielęgniarki, fizjoterapeutów i personel paramedyczny;

j) usługi informatyczne;

k) usług w zakresie badań i rozwoju;

l) usługi reklamy;

m) usługi w zakresie badania rynku i opinii publicznej;

n) usługi konsultingowe w zakresie zarządzania;

o) usługi związane z konsultingiem w zakresie zarządzania;

p) usługi w zakresie badań i analiz technicznych;

q) powiązane usługi konsultingu naukowego i technicznego;

r) górnictwo;

s) konserwacja i naprawa statków;

t) konserwacja i naprawa sprzętu transportu kolejowego;

u) konserwacja i naprawa pojazdów silnikowych, motocykli, skuterów śnieżnych oraz sprzętu transportu drogowego;

v) konserwacja i naprawa statków powietrznych i ich części;

w) konserwacja i naprawa wyrobów metalowych, urządzeń (nie biurowych), sprzętu (nie transportowego i biurowego) oraz artykułów użytku osobistego i domowego;

x) usługi tłumaczeń pisemnych i ustnych;

y) usługi telekomunikacyjne;

z) usługi pocztowe i kurierskie;

aa) budownictwo i pokrewne usługi inżynieryjne;

bb) usługi w zakresie badania terenu pod budowę;

cc) usługi szkolnictwa wyższego;

dd) usługi związane z rolnictwem, łowiectwem i leśnictwem - usługi w zakresie doradztwa i konsultingu;

ee) usługi środowiskowe;

ff) usługi ubezpieczeniowe i związane z ubezpieczeniami usługi w zakresie doradztwa i konsultingu;

gg) pozostałe finansowe usługi w zakresie doradztwa i konsultingu;

hh) usługi w zakresie doradztwa i konsultingu odnoszące się do transportu;

ii) usługi agencji turystycznych i biur podróży;

jj) usługi przewodników turystycznych; oraz

kk) usługi w zakresie doradztwa i konsultingu odnoszące się do produkcji.

11. Usługodawcy umowni powinni spełniać następujące warunki:

a) osoby fizyczne muszą być czasowo zaangażowane w świadczenie usług jako pracownicy osoby prawnej, która zawarła umowę o świadczenie usług na okres nieprzekraczający 12 miesięcy;

b) osoby fizyczne wjeżdżające na terytorium Unii Europejskiej muszą świadczyć te usługi w charakterze pracowników osoby prawnej, która świadczy te usługi przez okres co najmniej jednego roku bezpośrednio poprzedzającego datę złożenia wniosku o wjazd na terytorium Unii Europejskiej oraz muszą posiadać w chwili złożenia wniosku o wjazd na terytorium Unii Europejskiej przynajmniej trzyletnie doświadczenie zawodowe ³⁶²  w sektorze działalności będącym przedmiotem umowy;

c) osoby fizyczne wjeżdżające na terytorium Unii Europejskiej muszą posiadać:

(i) wyższe wykształcenie lub kwalifikacje potwierdzające wiedzę na równoważnym poziomie ³⁶³ ; oraz

(ii) kwalifikacje zawodowe do wykonywania działalności, tam gdzie jest to wymagane zgodnie z przepisami ustawowymi lub wykonawczymi bądź wymogami prawnymi państwa członkowskiego Unii Europejskiej, na terytorium którego świadczona jest dana usługa;

d) z tytułu świadczenia usług na terytorium Unii Europejskiej osoba fizyczna nie otrzymuje innego wynagrodzenia niż wynagrodzenie płacone przez osobę prawną zatrudniającą osobę fizyczną;

e) przyznany dostęp odnosi się wyłącznie do działalności usługowej, która jest przedmiotem umowy, i nie uprawnia do posługiwania się tytułem zawodowym uznawanym na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, na którym świadczona jest usługa; oraz

f) liczba osób objętych umową o świadczenie usług nie może być większa, niż wynika to z konieczności zapewnienia wykonania umowy, co może być wymagane przepisami ustawowymi i wykonawczymi lub innymi wymogami prawnymi państwa członkowskiego Unii Europejskiej, na terytorium którego świadczona jest usługa.

12. Dopuszczalna długość pobytu usługodawców umownych nie może przekraczać 12 miesięcy, przy czym istnieje możliwość wydłużenia tego terminu według uznania Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, w dowolnym okresie 24 miesięcy lub na okres obowiązywania umowy, w zależności od tego, który z tych okresów jest krótszy.

Niezależni specjaliści

13. Z zastrzeżeniem warunków określonych w ust. 15 oraz wykazu zastrzeżeń określonego w ust. 17 Unia Europejska podejmuje zobowiązania zgodnie z art. 8.26 w odniesieniu do kategorii niezależnych specjalistów w następujących sektorach lub podsektorach:

a) usługi doradztwa prawnego w odniesieniu do międzynarodowego prawa publicznego i prawa zagranicznego ³⁶⁴ ;

b) usługi architektoniczne oraz usługi w zakresie planowania urbanistycznego i architektury krajobrazu;

c) usługi inżynieryjne oraz zintegrowane usługi inżynieryjne;

d) usługi informatyczne;

e) usług w zakresie badań i rozwoju;

f) usługi w zakresie badania rynku i opinii publicznej;

g) usługi konsultingowe w zakresie zarządzania;

h) usługi związane z konsultingiem w zakresie zarządzania;

i) górnictwo;

j) usługi tłumaczeń pisemnych i ustnych;

k) usługi telekomunikacyjne;

l) usługi pocztowe i kurierskie;

m) usługi szkolnictwa wyższego;

n) usługi w zakresie doradztwa i konsultingu związane z ubezpieczeniami;

o) pozostałe finansowe usługi w zakresie doradztwa i konsultingu;

p) usługi w zakresie doradztwa i konsultingu odnoszące się do transportu; oraz

q) usługi w zakresie doradztwa i konsultingu odnoszące się do produkcji.

14. Niezależni specjaliści muszą spełniać następujące warunki:

a) osoby fizyczne są czasowo zaangażowane w świadczenie usług jako osoby prowadzące działalność na własny rachunek zarejestrowane na terytorium Japonii i otrzymały zamówienie na świadczenie usług na okres nieprzekraczający 12 miesięcy;

b) osoby fizyczne wjeżdżające na terytorium Unii Europejskiej posiadają, w momencie złożenia wniosku o wjazd na terytorium Unii Europejskiej, co najmniej sześcioletnie doświadczenie zawodowe w sektorze działalności, który jest przedmiotem umowy;

c) osoby fizyczne wjeżdżające na terytorium Unii Europejskiej posiadają:

(i) wyższe wykształcenie lub kwalifikacje potwierdzające wiedzę na równoważnym poziomie ³⁶⁵ ; oraz

(ii) kwalifikacje zawodowe do wykonywania działalności, tam gdzie jest to wymagane zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi bądź innymi wymogami prawnymi państwa członkowskiego Unii Europejskiej, na terytorium którego świadczona jest dana usługa oraz

d) przyznany dostęp odnosi się wyłącznie do działalności usługowej, która jest przedmiotem umowy, i nie uprawnia do posługiwania się tytułem zawodowym uznawanym na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, na którym świadczona jest usługa.

15. Dopuszczalna długość pobytu niezależnych specjalistów nie może przekraczać 12 miesięcy, przy czym istnieje możliwość wydłużenia tego terminu według uznania Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, w dowolnym okresie 24 miesięcy lub na okres obowiązywania umowy, w zależności od tego, który z tych okresów jest krótszy.

16. Unia Europejska wymienia następujące zastrzeżenia, o których mowa w pkt 1:

Sektor lub podsektor	Opis zastrzeżeń
UE - wszystkie sektory	Długość pobytu AT, UK: maksymalna długość pobytu w przypadku CSS i IP nie przekracza łącznie sześciu miesięcy w jakimkolwiek dwunastomiesięcznym okresie lub okresu trwania umowy, w zależności od tego, który okres jest krótszy. BE, CZ, MT, PT: maksymalna długość pobytu w przypadku CSS i IP nie przekracza 12 kolejnych miesięcy lub okresu trwania umowy, w zależności od tego, który okres jest krótszy. CY, LT: maksymalna długość pobytu w przypadku CSS i IP wynosi sześć miesięcy, z możliwością jednokrotnego przedłużenia na dodatkowy okres sześciu miesięcy, lub jest równa okresowi trwania umowy, w zależności od tego, który okres jest krótszy.
Usługi doradztwa prawnego w odniesieniu do międzynarodowego prawa publicznego i prawa zagranicznego (część CPC 861)	CSS: AT, BE, CY, DE, EE, EL, ES, FR, HR, IE, IT, LU, NL, PL, PT, SE, UK: bez ograni\-czeń. BG, CZ, DK, FI, HU, LT, LV, MT, RO, SI, SK: test potrzeb ekonomicznych. IP: AT, CY, DE, EE, FR, HR, IE, LU, LV, NL, PL, PT, SE, UK: bez ograniczeń. BE, BG, CZ, DK, EL, ES, FI, HU, IT, LT, MT, RO, SI, SK: test potrzeb ekonomicznych.
Usługi rachunkowo-księgowe (CPC 86212 inne niż "usługi audytorskie", 86213, 86219 oraz 86220)	CSS: AT, BE, DE, EE, ES, HR, IE, IT, LU, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. BG, CY, CZ, DK, EL, FI, FR, HU, LT, LV, MT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. IP: UE: bez zobowiązań.
Usługi w zakresie doradztwa podatkowego (CPC 863) 366	CSS: AT, BE, DE, EE, ES, FR, HR, IE, IT, LU, NL, PL, SE, SI, UK: bez ograniczeń. BG, CY, CZ, DK, EL, FI, HU, LT, LV, MT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. PT: bez zobowiązań. IP: UE: bez zobowiązań.
Usługi architektoniczne oraz Usługi w zakresie planowania urbanistycznego i architektury krajobrazu (CPC 8671 i 8674)	CSS: AT: Wyłącznie dla usług w zakresie planowania, dla których stosuje się: test potrzeb ekonomicznych. BE, CY, EE, EL, ES, FR, HR, IE, IT, LU, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. BG, CZ, DE, HU, LT, LV, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. DK: test potrzeb ekonomicznych, z wyjątkiem przypadku CSS, których pobyt nie przekracza trzech miesięcy. FI: bez ograniczeń, z wyjątkiem: osoba fizyczna musi wykazać, że posiada specjalistyczną wiedzę niezbędną do świadczenia danej usługi.
	IP: AT: wyłącznie dla usług w zakresie planowania, dla których stosuje się: test potrzeb ekonomicznych. BE, BG, CZ, DK, ES, HU, IT, LT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. CY, DE, EE, EL, FR, HR, IE, LU, LV, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. FI: bez ograniczeń, z wyjątkiem: osoba fizyczna musi wykazać, że posiada specjalistyczną wiedzę niezbędną do świadczenia danej usługi.
Usługi inżynieryjne oraz zintegrowane usługi inżynieryjne (CPC 8672 i 8673)	CSS: AT: Wyłącznie dla usług w zakresie planowania, dla których stosuje się test potrzeb ekonomicznych. BE, CY, EE, EL, ES, FR, HR, IE, IT, LU, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. BG, CZ, DE, LT, LV, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. DK: test potrzeb ekonomicznych, z wyjątkiem przypadku CSS, których pobyt nie przekracza trzech miesięcy. FI: bez ograniczeń, z wyjątkiem: osoba fizyczna musi wykazać, że posiada specjalistyczną wiedzę niezbędną do świadczenia danej usługi. HU: test potrzeb ekonomicznych. IP: AT: wyłącznie dla usług w zakresie planowania, dla których stosuje się: test potrzeb ekonomicznych. BE, BG, CZ, DK, ES, IT, LT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. CY, DE, EE, EL, FR, HR, IE, LU, LV, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. FI: bez ograniczeń, z wyjątkiem: osoba fizyczna musi wykazać, że posiada specjalistyczną wiedzę niezbędną do świadczenia danej usługi. HU: test potrzeb ekonomicznych.
Usługi medyczne (w tym usługi świadczone przez psychologów) i stomatologiczne (CPC 9312 oraz część 85201)	CSS: AT: bez zobowiązań, z wyjątkiem usług świadczonych przez psychologów oraz usług stomatologicznych, w przypadku których: test potrzeb ekonomicznych. BE, BG, EL, FI, HR, HU, LT, LV, SK, UK: bez zobowiązań. CY, CZ, DE, DK, EE, ES, IE, IT, LU, MT, NL, PL, PT, RO, SI: test potrzeb ekonomicznych. FR: test potrzeb ekonomicznych, z wyjątkiem usług świadczonych przez psychologów, gdzie bez zobowiązań. SE: bez ograniczeń IP: UE: bez zobowiązań.
Usługi weterynaryjne (CPC 932)	CSS: AT, BE, BG, HR, HU, LV, SK, UK: bez zobowiązań. CY, CZ, DE, DK, EE, EL, ES, FI, FR, IE, IT, LT, LU, MT, NL, PL, PT, RO, SI: test potrzeb ekonomicznych. SE: bez ograniczeń. IP: UE: bez zobowiązań.
Usługi położnicze (część CPC 93191)	CSS: AT, CY, CZ, DE, DK, EE, EL, ES, FR, IE, IT, LT, LU, LV, MT, NL, PL, PT, RO, SI: test potrzeb ekonomicznych. BE, BG, FI, HR, HU, SK, UK: bez zobowiązań. SE: bez ograniczeń. IP: UE: bez zobowiązań.
Usługi świadczone przez pielęgniarki, fizjoterapeutów i personel paramedyczny (część CPC 93191)	CSS: AT, CY, CZ, DE, DK, EE, EL, ES, FR, IE, IT, LT, LU, LV, MT, NL, PL, PT, RO, SI: test potrzeb ekonomicznych. BE, BG, FI, HR, HU, SK, UK: bez zobowiązań. SE: bez ograniczeń. IP: UE: bez zobowiązań.
Usługi informatyczne (CPC 84)	CSS: AT, BG, CY, CZ, HU, LT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. BE, DE, EE, EL, ES, FR, HR, IE, IT, LU, LV, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. DK: test potrzeb ekonomicznych, z wyjątkiem przypadku CSS, których pobyt nie przekracza trzech miesięcy. FI: bez ograniczeń, z wyjątkiem: Osoba fizyczna musi wykazać, że posiada specjalistyczną wiedzę niezbędną do świadczenia danej usługi. IP: AT, BE, BG, CY, CZ, DK, ES, HU, IT, LT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. DE, EE, EL, FR, IE, LU, LV, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. FI: bez ograniczeń, z wyjątkiem: osoba fizyczna musi wykazać, że posiada specjalistyczną wiedzę niezbędną do świadczenia danej usługi. HR: bez zobowiązań.
Usługi badawcze i rozwojowe (CPC 851, 852, z wyjątkiem usług świadczonych przez psychologów 367 , i 853)	CSS: UE z wyjątkiem CZ, DK, SK: bez ograniczeń. UE z wyjątkiem NL, SE: wymagana jest umowa o przyjęciu podpisana z zatwierdzoną organizacją badawczą 368 . CZ, DK, SK: test potrzeb ekonomicznych. IP: UE z wyjątkiem BE, CZ, DK, IT, SK: bez ograniczeń. UE z wyjątkiem NL, SE: wymagana jest umowa o przyjęciu podpisana z zatwierdzoną organizacją badawczą 369 . BE, CZ, DK, IT, SK: test potrzeb ekonomicznych.
Usługi reklamowe (CPC 871)	CSS: AT, BG, CY, CZ, DK, EL, FI, HU, LT, LV, MT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. BE, DE, EE, ES, FR, HR, IE, IT, LU, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. IP: UE: bez zobowiązań, z wyjątkiem NL. NL: bez ograniczeń.
Usługi w zakresie badania rynku i opinii publicznej (CPC 864)	CSS: AT, BG, CY, CZ, DK, EL, FI, HR, LV, MT, RO, SI, SK: test potrzeb ekonomicznych. BE, DE, EE, ES, FR, IE, IT, LU, NL, PL, SE, UK: bez ograniczeń. HU, LT: test potrzeb ekonomicznych, z wyjątkiem usług badania opinii publicznej (CPC 86402), dla których: bez zobowiązań. PT: bez ograniczeń, z wyjątkiem usług badania opinii publicznej (CPC 86402), dla których: bez zobowiązań. IP: AT, BE, BG, CY, CZ, DK, EL, ES, FI, HR, IT, LV, MT, RO, SI, SK: test potrzeb ekonomicznych. DE, EE, FR, IE, LU, NL, PL, SE, UK: bez ograniczeń. HU, LT: test potrzeb ekonomicznych, z wyjątkiem usług badania opinii publicznej (CPC 86402), dla których: bez zobowiązań. PT: bez ograniczeń, z wyjątkiem usług badania opinii publicznej (CPC 86402), dla których: bez zobowiązań.
Usługi konsultingowe w zakresie zarządzania (CPC 865)	CSS: AT, BG, CY, CZ, HU, LT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. BE, DE, EE, EL, ES, FI, FR, HR, IE, IT, LU, LV, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. DK: test potrzeb ekonomicznych, z wyjątkiem przypadku CSS, których pobyt nie przekracza trzech miesięcy. IP: AT, BE, BG, CZ, DK, ES, HR, HU, IT, LT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. CY, DE, EE, EL, FI, FR, IE, LU, LV, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń.
Usługi związane z doradztwem w zakresie zarządzania (CPC 866)	CSS: AT, BG, CY, CZ, LT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. BE, DE, EE, EL, ES, FI, FR, HR, IE, IT, LU, LV, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. DK: test potrzeb ekonomicznych, z wyjątkiem przypadku CSS, których pobyt nie przekracza trzech miesięcy. HU: test potrzeb ekonomicznych, z wyjątkiem usług arbitrażowych i polubownych (CPC 86602), dla których: bez zobowiązań. IP: AT, BE, BG, CZ, DK, ES, HR, IT, LT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. CY, DE, EE, EL, FI, FR, IE, LU, LV, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. HU: test potrzeb ekonomicznych, z wyjątkiem usług arbitrażowych i polubownych (CPC 86602), dla których: bez zobowiązań.
Usługi w zakresie badań i analiz technicznych (CPC 8676)	CSS: AT, BG, CY, CZ, FI, HU, LT, LV, MT, PT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. BE, DE, EE, EL, ES, FR, HR, IE, IT, LU, NL, PL, SE, SI, UK: bez ograniczeń. DK: test potrzeb ekonomicznych, z wyjątkiem przypadku CSS, których pobyt nie przekracza trzech miesięcy. IP: UE: bez zobowiązań, z wyjątkiem NL. NL: bez ograniczeń.
Powiązane usługi doradztwa naukowego i technicznego (CPC 8675)	CSS: AT, CY, CZ, DK, FI, HU, LT, LV, MT, PT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. BE, EE, EL, ES, HR, IE, IT, LU, NL, PL, SE, SI, UK: bez ograniczeń. DE: bez zobowiązań dla geodetów wyznaczanych przez organy publiczne. W innych przypadkach - test potrzeb ekonomicznych. FR: bez ograniczeń, z wyjątkiem świadczenia usług geodezyjnych związanych z ustanawianiem praw własności i prawem ziemskim, dla których: bez zobowiązań. IP: UE: bez zobowiązań, z wyjątkiem NL. NL: bez ograniczeń.
Górnictwo (CPC 883, wyłącznie usługi w zakresie doradztwa i konsultingu)	CSS: AT, BG, CY, CZ, HU, LT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. BE, DE, EE, EL, ES, FI, FR, HR, IE, IT, LU, LV, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. DK: test potrzeb ekonomicznych, z wyjątkiem przypadku CSS, których pobyt nie przekracza trzech miesięcy. IP: AT, BE, BG, CY, CZ, DK, ES, HU, IT, LT, PL, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. DE, EE, EL, FI, FR, HR, IE, LU, LV, MT, NL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń.
Konserwacja i naprawa statków (część CPC 8868)	CSS: AT, BG, CY, CZ, DE, DK, FI, HU, IE, LT, MT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. BE, EE, EL, ES, FR, HR, IT, LU, LV, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. IP: UE: bez zobowiązań, z wyjątkiem NL. NL: bez ograniczeń.
Konserwacja i naprawa sprzętu transportu kolejowego (część CPC 8868)	CSS: AT, BG, CY, CZ, DE, DK, FI, HU, IE, LT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. BE, EE, EL, ES, FR, HR, IT, LU, LV, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. IP: UE: bez zobowiązań, z wyjątkiem NL. NL: bez ograniczeń.
Konserwacja i naprawa pojazdów silnikowych, motocykli, skuterów śnieżnych oraz sprzętu transportu drogowego (CPC 6112, 6122, część 8867 oraz część 8868)	CSS: AT, BG, CY, CZ, DE, DK, FI, HU, IE, LT, MT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. BE, EE, EL, ES, FR, HR, IT, LU, LV, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. IP: UE: bez zobowiązań, z wyjątkiem NL. NL: bez ograniczeń.
Konserwacja i naprawa statków powietrznych i ich części (część CPC 8868)	CSS: AT, BG, CY, CZ, DE, DK, FI, HU, IE, LT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. BE, EE, EL, ES, FR, HR, IT, LU, LV, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. IP: UE: bez zobowiązań, z wyjątkiem NL. NL: bez ograniczeń.
Konserwacja i naprawa wyrobów metalowych, urządzeń (nie biurowych), sprzętu (nie transportowego i nie biurowego) oraz artykułów użytku osobistego i domowego 370 (CPC 633, 7545, 8861, 8862, 8864, 8865 and 8866)	CSS: AT, BG, CY, CZ, DE, DK, HU, IE, LT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. BE, EE, EL, ES, FR, HR, IT, LU, LV, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. FI: bez zobowiązań, z wyjątkiem umowy dotyczącej usługi posprzedażowej lub poleasingowej, dla której: długość pobytu jest ograniczona do sześciu miesięcy; w przypadku naprawy artykułów użytku osobistego i domowego (CPC 633): test potrzeb ekonomicznych. IP: UE: bez zobowiązań, z wyjątkiem NL. NL: bez ograniczeń.
Usługi tłumaczeń pisemnych i ustnych (CPC 87905, z wyjątkiem tłumaczeń urzędowych lub przysięgłych)	CSS: AT, BG, CZ, DK, FI, HU, IE, LT, LV, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. BE, DE, EE, EL, ES, FR, HR, IT, LU, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. IP: AT, BE, BG, CZ, DK, EL, ES, FI, HU, IE, IT, LT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. CY, DE, EE, FR, LU, LV, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. HR: bez zobowiązań.
Usługi telekomunikacyjne (CPC 7544, wyłącznie usługi w zakresie doradztwa i konsultingu)	CSS: AT, BG, CY, CZ, HU, LT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. BE, DE, EE, EL, ES, FI, FR, HR, IE, IT, LU, LV, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. DK: test potrzeb ekonomicznych, z wyjątkiem przypadku CSS, których pobyt nie przekracza trzech miesięcy.
	IP: AT, BE, BG, CY, CZ, DK, ES, HU, IT, LT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. DE, EE, EL, FI, FR, HR, IE, LU, LV, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń.
Usługi pocztowe i kurierskie (CPC 751, wyłącznie usługi w zakresie doradztwa i konsultingu)	CSS: AT, BG, CY, CZ, FI, HU, LT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. BE, DE, EE, EL, ES, FR, HR, IE, IT, LU, LV, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. DK: test potrzeb ekonomicznych, z wyjątkiem przypadku CSS, których pobyt nie przekracza trzech miesięcy. IP: AT, BE, BG, CY, CZ, DK, ES, FI, HU, IT, LT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. DE, EE, EL, FR, HR, IE, LU, LV, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń.
Budownictwo i pokrewne usługi inżynieryjne (CPC 511, 512, 513, 514, 515, 516, 517 i 518. BG: CPC 512, 5131, 5132, 5135, 514, 5161, 5162, 51641, 51643, 51644, 5165 i 517)	CSS: UE: bez zobowiązań w BE, CZ, DK, ES, FR, NL i SE. BE, DK, ES, NL, SE: bez ograniczeń. CZ: test potrzeb ekonomicznych. FR: bez zobowiązań, z wyłączeniem pracowników technicznych, dla których: pozwolenie na pracę zostaje udzielone na okres nieprzekraczający sześciu miesięcy. Wymagane jest spełnienie wymogów testu potrzeb ekonomicznych. IP: UE: bez zobowiązań, z wyjątkiem NL. NL: bez ograniczeń.
Usługi w zakresie badania te-renu pod budowę (CPC 5111)	CSS: AT, BG, CY, CZ, FI, HU, LT, LV, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. BE, DE, EE, EL, ES, FR, HR, IE, IT, LU, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. DK: test potrzeb ekonomicznych, z wyjątkiem przypadku CSS, których pobyt nie przekracza trzech miesięcy. IP: UE: bez zobowiązań.
Usługi szkolnictwa wyższego (CPC 923)	CSS: UE z wyjątkiem LU, SE: bez zobowiązań. LU: bez zobowiązań, z wyjątkiem profesorów uniwersyteckich, w przypadku których: bez ograniczeń. SE: bez ograniczeń, z wyjątkiem dostawców usług w zakresie edukacji finansowanych ze środków publicznych i prywatnych, z pewnego rodzaju wsparciem państwa, dla których: bez zobowiązań. IP: UE z wyjątkiem SE: bez zobowiązań. SE: bez ograniczeń, z wyjątkiem dostawców usług w zakresie edukacji finansowanych ze środków publicznych i prywatnych, z pewnego rodzaju wsparciem państwa, dla których: bez zobowiązań.
Usługi związane z rolnictwem, łowiectwem i leśnictwem (CPC 881, wyłącznie usługi w zakresie doradztwa i konsultingu)	CSS: UE z wyjątkiem BE, DE, DK, ES, FI, HR i SE: bez zobowiązań. BE, DE, ES, HR, SE: bez ograniczeń. DK: test potrzeb ekonomicznych. FI: bez zobowiązań, z wyjątkiem usług w zakresie doradztwa i konsultingu odnoszących się do leśnictwa, dla których: bez ograniczeń. IP: UE: bez zobowiązań.
Usługi środowiskowe (CPC 9401, 9402, 9403, 9404, część 94060, 9405, część 9406 oraz 9409)	CSS: AT, BG, CY, CZ, DE, DK, EL, HU, LT, LV, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. BE, EE, ES, FI, FR, HR, IE, IT, LU, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. IP: UE: bez zobowiązań.
Usługi ubezpieczeniowe i związane z ubezpieczeniami (wyłącznie usługi w zakresie doradztwa i konsultingu)	CSS: AT, BG, CY, CZ, FI, LT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. BE, DE, EE, EL, ES, FR, HR, IE, IT, LU, LV, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. DK: test potrzeb ekonomicznych, z wyjątkiem przypadku CSS, których pobyt nie przekracza trzech miesięcy. HU: bez zobowiązań. IP: AT, BE, BG, CY, CZ, DK, ES, FI, IT, LT, PL, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. DE, EE, EL, FR, HR, IE, LU, LV, MT, NL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. HU: bez zobowiązań.
Pozostałe usługi finansowe (wyłącznie usługi w zakresie doradztwa i konsultingu)	CSS: AT, BG, CY, CZ, FI, LT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. BE, DE, ES, EE, EL, FR, HR, IE, IT, LU, LV, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. DK: test potrzeb ekonomicznych, z wyjątkiem przypadku CSS, których pobyt nie przekracza trzech miesięcy. HU: bez zobowiązań. IP: AT, BE, BG, CY, CZ, DK, ES, FI, IT, LT, PL, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. DE, EE, EL, FR, HR, IE, LU, LV, MT, NL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. HU: bez zobowiązań.
Transport (CPC 71, 72, 73 i 74, wyłącznie usługi w zakresie doradztwa i konsultingu)	CSS: AT, BG, CY, CZ, HU, LT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. BE: bez zobowiązań. DE, EE, EL, ES, FI, FR, HR, IE, IT, LU, LV, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. DK: test potrzeb ekonomicznych, z wyjątkiem przypadku CSS, których pobyt nie przekracza trzech miesięcy.
	IP: AT, BG, CZ, DK, ES, HU, IT, LT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. BE: bez zobowiązań. CY, DE, EE, EL, FI, FR, HR, IE, LU, LV, MT, NL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. PL: test potrzeb ekonomicznych, z wyjątkiem usług transportu lotniczego, dla których: bez ograniczeń.
Usługi biur podróży i organizatorów turystyki (włącznie z pilotami wycieczek 371 ) (CPC 7471)	CSS: AT, CY, CZ, DE, EE, ES, FR, HR, IT, LU, NL, PL, SE, SI, UK: bez ograniczeń. BE, IE: bez zobowiązań, z wyjątkiem pilotów wycieczek, dla których: bez ograniczeń. BG, EL, FI, HU, LT, LV, MT, PT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. DK: test potrzeb ekonomicznych, z wyjątkiem przypadku CSS, których pobyt nie przekracza trzech miesięcy. IP: UE: bez zobowiązań.
Usługi przewodników turystycznych (CPC 7472)	CSS: AT, BE, BG, CY, CZ, DE, DK, EE, FI, FR, EL, HU, IE, IT, LU, LV, MT, RO, SI, SK: test potrzeb ekonomicznych. ES, HR, LT, PL, PT: bez zobowiązań. NL, SE, UK: bez ograniczeń. IP: UE: bez zobowiązań.
Produkcja (CPC 884 i 885, wyłącznie usługi w zakresie doradztwa i konsultingu)	CSS: AT, BG, CY, CZ, HU, LT, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. BE, DE, EE, EL, ES, FI, FR, HR, IE, IT, LU, LV, MT, NL, PL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń. DK: test potrzeb ekonomicznych, z wyjątkiem przypadku CSS, których pobyt nie przekracza trzech miesięcy. IP: AT, BE, BG, CY, CZ, DK, ES, HU, IT, LT, PL, RO, SK: test potrzeb ekonomicznych. DE, EE, EL, FI, FR, HR, IE, LU, LV, MT, NL, PT, SE, SI, UK: bez ograniczeń.

Wykaz Japonii

Usługodawcy umowni i niezależni specjaliści

1. Usługodawcy umowni i niezależni specjaliści z Unii Europejskiej mogą podejmować działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług podczas ich pobytu czasowego na terytorium Japonii, która to działalność odpowiada:

a) działalności wymagającej technologii lub wiedzy na zaawansowanym poziomie właściwym dla nauk przyrodniczych, włącznie z fizyką i inżynierią, lub dla nauk humanistycznych, włącznie z prawem, ekonomią, zarządzaniem i rachunkowością, lub działalności wymagającej posługiwania się myślą i odczuciami wynikającymi z kultury państwa innego niż Japonia, uznanymi w statusie pobytu "inżyniera/specjalisty w dziedzinie nauk humanistycznych/usług międzynarodowych" przewidzianym w ustawie o kontroli imigracji i uznawaniu statusu uchodźcy (Immigration Control and Refugee Recognition Act) (rozporządzenie rządowe nr 319 z 1951 r.);

b) działalności dotyczącej badania, prowadzenia badań lub kształcenia na uniwersytecie w Japonii, równoważnym ośrodku kształcenia w Japonii lub wyższej uczelni technicznej w Japonii, która to działalność jest uznana w ramach statusu pobytu "profesora" przewidzianego w ustawie o kontroli imigracji i uznawaniu statusu uchodźcy;

c) usługom prawnym świadczonym przez następujące osoby, które muszą posiadać kwalifikacje określone w przepisach ustawowych i wykonawczych Japonii:

(i) adwokat określany jako "Bengoshi";

(ii) rzecznik patentowy określany jako "Benrishi";

(iii) agent procedur morskich określany jako "Kaijidairishi";

(iv) doradca prawny określany jako "Shiho-Shoshi";

(v) doradca administracyjny określany jako "Gyosei-Shoshi";

(vi) licencjonowany konsultant ds. zabezpieczenia społecznego i pracy określany jako "Shakai-Hoken-Romushi" lub

(vii) specjalista ds. rejestracji nieruchomości określany jako "Tochi-Kaoku-Chosashi";

d) usługom doradztwa prawnego dotyczącego prawa objętego jurysdykcją, w ramach której usługodawca jest wykwalifikowanym prawnikiem i jest określany jako "Gaikokuho-Jimu-Bengoshi" na mocy przepisów ustawowych i wykonawczych Japonii;

e) usługom rachunkowo-księgowym i audytorskim świadczonym przez księgowego określanego jako "Koninkaikeishi" na mocy przepisów ustawowych i wykonawczych Japonii; lub

f) usługom prawnym świadczonym przez księgowego ds. podatków określanego jako "Zeirishi" na mocy przepisów ustawowych i wykonawczych Japonii.

2. "Działalność wymagająca technologii lub wiedzy na zaawansowanym poziomie właściwym dla nauk przyrodniczych" wspomniana w ust. 1 lit. a) oznacza działalność, której osoba fizyczna może nie być w stanie prowadzić bez wykorzystania specjalistycznej technologii lub wiedzy w zakresie nauk przyrodniczych lub humanistycznych nabytej przez tę osobę zasadniczo na uczelni wyższej (licencjat, dyplom wyższej uczelni uzyskany po jej ukończeniu lub dyplomy równoważne) lub na uniwersytecie.

3. Ograniczenia dotyczące działalności gospodarczych, o których mowa w ust. 1, są wskazane w dodatku IV.

4. Dopuszczalna długość pobytu w Japonii usługodawców umownych i niezależnych specjalistów z Unii Europejskiej wynosi do pięciu lat.

Towarzyszący małżonek i dzieci

5. Prawo do wjazdu i pobytu czasowego na terytorium Japonii zostaje przyznane małżonkowi i dzieciom towarzyszącym osobie fizycznej z Unii Europejskiej, która uzyskała prawo do wjazdu i pobytu czasowego na terytorium Japonii zgodnie z ust. 1 do 4, zasadniczo prawo to zostaje przyznane na okres równy okresowi pobytu czasowego na terytorium Japonii przyznanemu danej osobie fizycznej, pod warunkiem, że dany małżonek i dzieci są utrzymywani przez tę osobę fizyczną i dokonują codziennych czynności uznanych w ramach statusu pobytu "osoby pozostającej na utrzymaniu" przewidzianego w ustawie o kontroli imigracji i uznawaniu statusu uchodźcy.

6. Małżonek, któremu przyznano prawo do wjazdu i pobytu czasowego na terytorium Japonii zgodnie z ust. 5, może wnioskować o zmianę statusu pobytu na status umożliwiający podjęcie pracy, pod warunkiem wyrażenia zgody przez rząd Japonii zgodnie z ustawą o kontroli imigracji i uznawaniu statusu uchodźcy.

7. Do celów niniejszego wykazu "małżonek" lub "dzieci" oznaczają małżonka lub dzieci uznanych zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Japonii.

DODATEK  IV

OGRANICZENIA DOTYCZĄCE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ USŁUGODAWCÓW UMOWNYCH I NIEZALEŻNYCH SPECJALISTÓW W JAPONII ³⁷²

Sektor lub podsektor	Ograniczenia
Usługi prawne, jak wskazano w ust. 1 lit. c) wykazu Japonii w załączniku IV (CPC 861**)	bez ograniczeń
Usługi doradztwa prawnego, jak wskazano w ust. 1 lit. d) wykazu Japonii w załączniku IV (CPC 861**)	bez ograniczeń
Usługi rachunkowo-księgowe i audytorskie, jak wskazano w ust. 1 lit. e) wykazu Japonii w załączniku IV (CPC 862**)	bez ograniczeń
Usługi podatkowe, jak wskazano w ust. 1 lit. f) wykazu Japonii w załączniku IV (CPC 863**)	bez ograniczeń
Usługi architektoniczne (CPC 8671)	bez ograniczeń
Usługi inżynieryjne (CPC 8672)	bez ograniczeń
Zintegrowane usługi inżynieryjne (CPC 8673)	bez ograniczeń
Usługi w zakresie planowania urbanistycznego i architektury krajobrazu (CPC 8674)	bez ograniczeń
Usługi informatyczne (CPC 84)	bez ograniczeń
Usługi w zakresie badań naukowych i eksperymentalnych prac rozwojowych w dziedzinie nauk przyrodniczych i inżynierii (CPC 8510)	bez ograniczeń
Usługi w zakresie badań naukowych i eksperymentalnych prac rozwojowych w dziedzinie nauk społecznych i humanistycznych (CPC 8520)	bez ograniczeń
Usługi w zakresie badań naukowych i eksperymentalnych prac rozwojowych w dziedzinie nauk interdyscyplinarnych (CPC 8530)	bez ograniczeń
Usługi sprzedaży lub dzierżawy miejsca lub czasu na cele reklamowe (CPC 8711)	bez ograniczeń
Usługi planowania, tworzenia i zamieszczania reklam (CPC 8712)	bez ograniczeń
Pozostałe usługi reklamowe (CPC 8719)	bez ograniczeń
Usługi badania rynku i opinii publicznej (CPC 8640)	bez ograniczeń
Usługi konsultingowe w zakresie zarządzania (CPC 8650)	bez ograniczeń
Usługi związane z doradztwem w zakresie zarządzania (CPC 8660)	bez ograniczeń
Usługi w zakresie badań i analiz technicznych (CPC 8676)	bez ograniczeń
Usługi inżynieryjne w zakresie doradztwa naukowego i technicznego (CPC 8675)	bez ograniczeń
Konserwacja i naprawa sprzętu (z wyłączeniem statków morskich, powietrznych i innych środków transportu) (CPC 633, 8861-8866)	bez ograniczeń
Usługi w zakresie organizacji targów i wystaw handlowych (CPC 87909**)	bez ograniczeń
Usługi tłumaczeń pisemnych i ustnych (CPC 87905)	bez ograniczeń
Specjalne usługi projektowe (CPC 87907)	bez ograniczeń
Usługi nadawcze w zakresie radiofonii i telewizji (CPC 7524**)	Dla większej pewności należy zaznaczyć, że usługi uznane w ramach statusu pobytu "Artystów estradowych" nie są objęte.
Roboty ogólnobudowlane związane ze wznoszeniem budynków (CPC 512)	bez ograniczeń
Roboty ogólnobudowlane w zakresie inżynierii lądowej (CPC 513)	bez ograniczeń
Prace instalacyjne i montażowe (CPC 514, 516)	bez ograniczeń
Roboty wykończeniowe przy budynkach (CPC 517)	bez ograniczeń
Inne usługi związane z budownictwem - Przygotowanie terenu pod budowę (CPC511) - Specjalistyczne roboty budowlane związane z handlem (CPC 515) - Usługi wynajmu sprzętu budowlanego lub do wyburzania budynków lub prac budownictwa dróg i mostów wraz z obsługą operatorską (CPC518)	bez ograniczeń
Usługi kształcenia dorosłych (CPC 924**)	Ograniczone do nauki języków w przedsiębiorstwach prywatnych
Usługi w zakresie pozostałych form kształcenia (CPC 929**)	Ograniczone do nauki języków w przedsiębiorstwach prywatnych
Usługi związane ze ściekami (CPC 9401)	bez ograniczeń
Usługi usuwania odpadów (CPC 9402)	bez ograniczeń
Usługi w zakresie oczyszczania spalin (CPC 9404)	bez ograniczeń
Usługi w zakresie zwalczania hałasu (CPC 9405)	bez ograniczeń
Usługi w zakresie ochrony przyrody i krajobrazu (CPC 9406)	bez ograniczeń
Pozostałe usługi środowiskowe (CPC 9409)	bez ograniczeń
Usługi świadczone przez agentów i pośredników turystycznych oraz organizatorów turystyki (CPC 7471)	bez ograniczeń
Usługi przewodników turystycznych (CPC 7472)	bez ograniczeń

ZAŁĄCZNIK  8-C

UZGODNIENIE W SPRAWIE PRZEPŁYWU OSÓB FIZYCZNYCH ODBYWAJĄCYCH WIZYTY SŁUŻBOWE

Zobowiązania proceduralne odnoszące się do wjazdu i pobytu czasowego

1. Strony powinny zapewnić, że rozpatrywanie wniosków o wjazd i pobyt czasowy na mocy ich odpowiednich zobowiązań w niniejszej Umowie jest zgodne z dobrą praktyką administracyjną. W tym celu:

a) Strony zapewniają, że opłaty pobierane przez właściwe władze za rozpatrywanie wniosków o wjazd i pobyt czasowy bezzasadnie nie ograniczają i nie opóźniają handlu towarami lub usługami lub zakładania przedsiębiorstw lub działalności na mocy niniejszej Umowy;

b) z zastrzeżeniem swobody uznania przez właściwe władze, dokumenty wymagane od wnioskodawcy w przypadku wniosków o przyznanie prawa do wjazdu i pobytu czasowego dla osób odbywających krótkoterminowe wizyty służbowe powinny mieć charakter proporcjonalny do celu, w jakim są one gromadzone;

c) kompletne wnioski o przyznanie prawa do wjazdu i pobytu czasowego są rozpatrywane możliwie jak najszybciej;

d) właściwe władze Strony starają się przedstawić, bez zbędnych opóźnień, informacje w odpowiedzi na uzasadnione wnioski od wnioskodawcy dotyczące stanu rozpatrzenia wniosku;

e) jeżeli właściwe władze Strony wymagają dodatkowych informacji od wnioskodawcy w celu rozpatrzenia wniosku, władze te starają się powiadomić, bez zbędnych opóźnień, wnioskodawcę o wymaganych dodatkowych informacjach;

f) właściwe władze Strony powiadamiają wnioskodawcę o wyniku rozpatrzenia wniosku niezwłocznie po podjęciu decyzji; jeżeli wniosek jest zatwierdzony, właściwe władze Strony powiadamiają wnioskodawcę o okresie pobytu i innych stosownych warunkach; jeżeli wniosek jest odrzucony, właściwe władze Strony udostępniają wnioskodawcy, na wniosek lub z własnej inicjatywy, informacje o wszelkich dostępnych procedurach rewizji i odwołania; oraz

g) Strony dążą do przyjmowania i rozpatrywania wniosków w formacie elektronicznym.

Dodatkowe zobowiązania proceduralne mające zastosowanie do osób przeniesionych wewnątrz przedsiębiorstwa i ich członków rodzin ³⁷³

2. Właściwe władze w Unii Europejskiej przyjmują decyzję w sprawie wniosku o prawo do wjazdu i pobytu czasowego dla osoby przeniesionej wewnątrz przedsiębiorstwa lub o odnowieniu tego prawa oraz powiadamiają wnioskodawcę na piśmie o tej decyzji, zgodnie z procedurami notyfikacyjnymi na mocy odpowiednich przepisów ustawowych i wykonawczych, w jak najkrótszym terminie, ale nie później niż 90 dni od daty przedłożenia kompletnego wniosku.

3. W miarę możliwości właściwe władze w Japonii przyjmują decyzję w sprawie wniosku o wizę wjazdową dla osoby przeniesionej wewnątrz przedsiębiorstwa lub o przedłużeniu pozwolenia dla osoby przeniesionej wewnątrz przedsiębiorstwa oraz powiadamiają wnioskodawcę na piśmie o tej decyzji w okresie nieprzekraczającym 90 dni po przedłożeniu kompletnego wniosku lub, w stosownych przypadkach, po przedłożeniu kompletnego wniosku odnoszącego się do wjazdu i pobytu czasowego poprzedzającego wniosek o wizę wjazdową, jak określono w pkt 4. Jeżeli podjęcie decyzji w terminie 90 dni nie jest możliwe, właściwe władze w Japonii dokładają starań, by podjąć decyzję w rozsądnym terminie.

4. Do celów niniejszego załącznika "wniosek odnoszący się do wjazdu i pobytu czasowego poprzedzający wniosek o wizę wjazdową" oznacza wniosek o certyfikat kwalifikowalności. Okres między datą wydania certyfikatu kwalifikowalności, a datą wniosku wnioskodawcy o wizę wjazdową nie jest objęty okresem 90 dni, o którym mowa powyżej.

5. W przypadku gdy informacje lub dokumenty dotyczące wniosku są niekompletne, właściwe organy starają się powiadomić wnioskodawcę w rozsądnym terminie o wymaganych dodatkowych informacjach oraz wyznaczają rozsądny termin na ich przedstawienie. Bieg terminu, o którym mowa w pkt 2 i 3, ulega zawieszeniu do czasu otrzymania przez właściwe organy wymaganych dodatkowych informacji.

6. Unia Europejska:

a) rozszerza na członków rodziny obywatela Japonii, który jest osobą przeniesioną wewnątrz przedsiębiorstwa do Unii Europejskiej, prawa przyznane członkom rodziny osoby przeniesionej wewnątrz przedsiębiorstwa na mocy art. 19 dyrektywy ICT; oraz

b) przyznaje obywatelowi Japonii, który jest osobą przeniesioną wewnątrz przedsiębiorstwa do Unii Europejskiej, prawo do mobilności wewnątrz Unii Europejskiej, zgodnie z dyrektywą ICT.

Współpraca w zakresie powrotów i readmisji

7. Strony uznają, że usprawniony przepływ osób fizycznych wynikający z ust. 1 do 6 wymaga pełnej współpracy w zakresie powrotów i readmisji osób fizycznych przebywających na terytorium Strony z naruszeniem jej zasad dotyczących wjazdu i pobytu czasowego.

ZAŁĄCZNIK  10

ZAMÓWIENIA PUBLICZNE

CZĘŚĆ  1

Odpowiednie postanowienia Porozumienia w sprawie zamówień rządowych (GPA), o których mowa w art. 10.2.

Artykuł I (Definicje)

Artykuł II (Zakres obowiązywania i zastosowania)

Artykuł III (Wyjątki ze względów bezpieczeństwa oraz wyjątki o charakterze ogólnym)

Artykuł IV (Ogólne zasady)

Artykuł VI (Informacje na temat systemu udzielania zamówień)

Artykuł VII (Ogłoszenia)

Artykuł VIII (Warunki udziału)

Artykuł IX (Kwalifikacja dostawców)

Artykuł X (Specyfikacje techniczne i dokumentacja przetargowa)

Artykuł XI (Terminy)

Artykuł XII (Negocjacje)

Artykuł XIII (Przetarg bezpośredni)

Artykuł XIV (Aukcje elektroniczne)

Artykuł XV (Rozpatrywanie ofert oraz udzielanie zamówień)

Ustępy 1-3 artykułu XVI (Przejrzystość informacji dotyczących zamówień)

Artykuł XVII (Ujawnianie informacji)

Artykuł XVIII (Krajowe procedury odwoławcze)

CZĘŚĆ  2

Zakres stosowania

SEKCJA  A

Unia Europejska

Zgodnie z art.10.2 i 10.3 rozdział 10 ma zastosowanie, oprócz zamówień określonych w załącznikach Unii Europejskiej do dodatku I do GPA, także do zamówień objętych niniejszą sekcją innych niż zamówienia udzielane przez podmioty określone w ust. 2, które podlegają zasadom określonym w uwadze b) do tego ustępu.

Uwagi zawarte w załącznikach 1-7 Unii Europejskiej do dodatku I do GPA mają również zastosowanie do zamówień objętych niniejszą sekcją, o ile niniejsza sekcja nie stanowi inaczej.

1. Instytucje rządowe na szczeblu centralnym

Zamówienia towarów i usług określone w załącznikach 4-6 Unii Europejskiej do dodatku I do GPA oraz w ust. 4 i 5 niniejszej sekcji, udzielane przez następujące instytucje rządowe na szczeblu centralnym państw członkowskich Unii Europejskiej:

1) Krajowy urząd "Bezpieczeństwo pożarowe i ochrona ludności" (Bułgaria)

2) Agence pour la garantie du droit des mineurs (Francja)

3) Ecole du Louvre (Francja)

4) Agence française de lutte contre le dopage (Francja)

5) Autorité de sûreté nucléaire (Francja)

6) Commission d'accès aux documents administratifs (Francja)

7) Commission nationale du débat public (Francja)

8) Commission des Participations et des transferts (Francja)

9) Commission de la sécurité des consommateurs (Francja)

10) Commission des sondages (Francja)

11) Conseil supérieur de l'audiovisuel (Francja)

12) Ministère d'État (Luksemburg)

13) Úrad jadrového dozoru Slovenskej republiky (Słowacja)

w odniesieniu do zamówień o wartości równej następującym progom lub od nich wyższej:

(i) 130 000 SDR w przypadku zamówień na towary i usługi

(ii) 5 000 000 SDR w przypadku zamówień na usługi budowlane (CPC 51)

2. Instytucje administracji publicznej niższego szczebla

Lokalne jednostki administracyjne zdefiniowane w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS), o liczbie ludności w przedziale między 200 000 a 499 999 mieszkańców

Zamówienia towarów i usług określone w załącznikach 4 i 5 Unii Europejskiej do dodatku I do GPA oraz w ust. 4 i 5 niniejszej sekcji, udzielane przez podmioty, o których mowa w poprzednim zdaniu, których wartość jest równa następującym progom lub od nich wyższa:

(i) 200 000 SDR w przypadku zamówień na towary i usługi

(ii) 400 000 SDR w przypadku zamówień na towary i usługi wymienione w ust. 4 niniejszej sekcji

Uwagi do ust. 2:

a) Liczbę ludności lokalnej jednostki administracyjnej określa się na podstawie danych przekazywanych co roku Komisji Europejskiej przez każde państwo członkowskie na podstawie art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1059/2003, publikowanych przez EUROSTAT na następującej stronie internetowej: http://ec.europa.eu/eurostat/web/nuts/local-administrative-units.

b) Zobowiązanie w odniesieniu do zamówień objętych niniejszym ustępem, ma zastosowanie wyłącznie do stosowania ogólnych zasad określonych w art. IV ust. 1 i 2 GPA, a także do stosowania postanowień odnoszących się do dostępu do krajowych procedur odwoławczych w art. XVIII GPA oraz art. 10.3-10.12.

3. Podmioty prawa publicznego, które są szpitalami lub szkołami wyższymi

Zamówienia towarów i usług określone w załącznikach 4-6 Unii Europejskiej do dodatku I do GPA oraz w ust. 4 i 5 niniejszej sekcji, dokonywane przez podmioty prawa publicznego zdefiniowane w pkt 2 lit. a) załącznika 2 Unii Europejskiej do dodatku I do GPA, które są szpitalami lub szkołami wyższymi, pod warunkiem że wartość tych zamówień jest równa następującym progom lub od nich wyższa:

(i) 200 000 SDR w przypadku zamówień na towary i usługi

(ii) 5 000 000 SDR w przypadku zamówień na usługi budowlane (CPC 51)

Podmioty prawa publicznego, które są szpitalami lub szkołami wyższymi oraz kwalifikują się jako podmioty objęte powyższymi postanowieniami, zostały ujęte dla każdego państwa członkowskiego Unii Europejskiej jako poszczególne podmioty lub według kategorii w następującym orientacyjnym wykazie:

BELGIA

- Centre hospitalier de Mons

- Centre hospitalier de Tournai

- Centre hospitalier universitaire de Liège

- Fonds de Construction d'Institutions hospitalières et médico-sociales de la Communauté française

- Het Gemeenschapsonderwijs

- Institutions universitaires de droit public relevant de la Communauté flamande - Universitaire instellingen van publiek recht afangende van de Vlaamse Gemeenschap

- Institutions universitaires de droit public relevant de la Communauté française - Universitaire instellingen van publiek recht afhangende van de Franse Gemeenschap

- Openbaar psychiatrisch Ziekenhuis-Geel

- Openbaar psychiatrisch Ziekenhuis-Rekem

- Universitair Ziekenhuis Gent

- Vlaamse Hogescholenraad

- Vlaamse interuniversitaire Raad

BUŁGARIA

1) Państwowe szkoły wyższe założone zgodnie z art. 13 "Закона за висшето образование" (обн., ДВ, бр.112/ 27.12.1995):

- Аграрен университет - Пловдив (Uniwersytet Rolniczy - Płowdiw)

- Великотърновски университет "Св. св. Кирил и Методий" (Uniwersytet im. św. Cyryla i św. Metodego - Wielkie Tyr n owo)

- Висше военноморско училище "Н. Й. Вапцаров" - Варна (Akademia Morska im. N. J. Wapcarowa - Warna)

- Висше строително училище "Любен Каравелов" - София (Wyższa Szkoła Inżynierii Lądowej im. Lubena Karawełowa - Sofia)

- Висше транспортно училище "Тодор Каблешков" - София (Wyższa Szkoła Transportu im. Todora Kableszkowa - Sofia)

- Икономически университет - Варна (Uniwersytet Ekonomiczny - Warna)

- Лесотехнически университет - София (Uniwersytet Leśnictwa - Sofia)

- Медицински университет "Проф. д-р Параскев Иванов Стоянов" - Варна (Uniwersytet Medyczny im. Prof. dr Paraskewa Stojanowa - Warna)

- Медицински университет - Плевен (Uniwersytet Medyczny - Plewen)

- Медицински университет - Пловдив (Uniwersytet Medyczny - Płowdiw)

- Медицински университет - София (Uniwersytet Medyczny - Sofia)

- Минно-геоложки университет "Св. Иван Рилски" - София (Uniwersytet Górnictwa i Geologii im. św. Iwana Rylskiego - Sofia)

- Национален военен университет "Васил Левски" - Велико Търново (Państwowy Uniwersytet Wojskowy im. Was iła Lewskiego - Wielkie Tyrnowo)

- Пловдивски университет "Паисий Хилендарски" (Uniwersytet im. Paisija Chilendarskiego - Płowdiw)

- Русенски университет "Ангел Кънчев" (Uniwersytet im. Angela Kancheva - Ruse)

- Софийски университет "Св. Климент Охридски" (Uniwersytet Sofijski im. św. Klemensa Ochrydzkiego)

- Специализирано висше училище по библиотекознание и информационни технологии - София (Wyższa Szkoła Bibliotekoznawstwa i Technologii Informatycznych - Sofia)

- Технически университет - Варна (Politechnika - Warna)

- Технически университет - Габрово (Politechnika - Gabrowo)

- Технически университет - София (Politechnika Sofijska)

- Тракийски университет - Стара Загора (Uniwersytet Tracki - Stara Zagora)

- Университет "Проф. д-р Асен Златаров" - Бургас (Uniwersytet im. Prof. dr Asena Zlatarowa - Burgas)

- Университет за национално и световно стопанство - София (Uniwersytet Ekonomii Krajowej i Międzynarodowej - Sofia)

- Университет по архитектура, строителство и геодезия - София (Uniwersytet Architektury, Inżynierii Lądowej i Geodezji - Sofia)

- Университет по хранителни технологии - Пловдив (Uniwersytet Technologii Żywności - Płowdiw)

- Химико-технологичен и металургичен университет - София (Uniwersytet Technologii Chemicznej i Metalurgii - Sofia)

- Шуменски университет "Епископ Константин Преславски" (Uniwersytet im. Konstantyna Presławskiego - Szumen)

- Югозападен университет "Неофит Рилски" - Благоевград (Południowo-Zachodni Uniwersytet im. Neofita Rylskiego - Błagojewgrad)

2) Państwowe lub komunalne instytucje medyczne, o których mowa w art. 3 ust. 1 "Закона за лечебните заведения" (обн., ДВ, бр.62/9.7.1999)

3) Instytucje medyczne, o których mowa w art. 5 ust. 1 "Закона за лечебните заведения" (обн., ДВ, бр.62/9.7.1999):

- Болница "Лозенец" (Szpital "Lozenets")

- Лечебни заведения към Министерството на правосъдието (ośrodki opieki medycznej Ministerstwa Sprawiedliwości)

- Лечебни заведения към Министерството на транспорта (ośrodki opieki medycznej Ministerstwa Transportu)

4) Osoby prawne o charakterze niekomercyjnym utworzone na potrzeby zaspokajania potrzeb o charakterze publicznym, świadczące usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzące działalność badawczą na mocy "Закона за юридическите лица с нестопанска цел" (обн., ДВ, бр.81/6.10.2000) oraz spełniające warunki ust. 1, pozycja 21 "Закона за обществените поръчки" (обн., ДВ, бр. 28/6.4.2004)

REPUBLIKA CZESKA

Szkoły wyższe i inne podmioty prawne utworzone na mocy specjalnej ustawy, które zgodnie z przepisami budżetowymi wykorzystują na potrzeby swojej działalności środki pieniężne z budżetu państwa, funduszy państwowych, wkłady z instytucji międzynarodowych, budżetu władz okręgowych lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz świadczą usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzą działalność badawczą.

DANIA

Kategorie:

1) Andre forvaltningssubjekter (inne organy administracji publicznej), które świadczą usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzą działalność badawczą

2) Universiteterne, jf. lovbekendtgørelse nr. 1368 af 7. december 2007 af lov om universiteter (Szkoły wyższe, zob. akt ujednolicający nr 1368 z dnia 7 grudnia 2007 r. w sprawie szkół wyższych)

NIEMCY

Kategorie:

Instytucje, placówki i fundacje prawa publicznego, utworzone przez władze federalne, władze państw związkowych lub władze lokalne, które świadczą usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzą działalność badawczą:

1) Instytucje

- Wissenschaftliche Hochschulen - (szkoły wyższe)

2) Placówki i fundacje

Placówki nieprzemysłowe i niekomercyjne podlegające kontroli państwa oraz świadczące usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzące działalność badawczą:

- Rechtsfähige Bundesanstalten - (instytucje federalne posiadające zdolność prawną),

- Wohlfahrtsstiftungen - (fundacje dobroczynne)

ESTONIA

- Eesti Kunstiakadeemia

- Eesti Muusika- ja Teatriakadeemia

- Eesti Maaülikool

- Keemilise ja Bioloogilise Füüsika Instituut

- Tallinna Ülikool

- Tallinna Tehnikaülikool

- Tartu Ülikool

IRLANDIA

Kategorie:

1) Szpitale i podobne instytucje o charakterze publicznym

2) Uczelnie i instytucje edukacyjne o charakterze publicznym

3) Agencje utworzone w celu świadczenia usług w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub w celu prowadzenia działalności badawczej, na przykład Institute of Public Administration (Instytut Administracji Publicznej), Economic and Social Research Institute (Instytut Badań Ekonomiczno-Społecznych), itp.

4) Pozostałe instytucje publiczne objęte definicją podmiotu prawa publicznego, które świadczą usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzą działalność badawczą.

GRECJA

Kategorie:

1) Instytucje publiczne, które świadczą usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzą działalność badawczą

2) Osoby prawne podlegające przepisom prawa prywatnego, które są własnością państwa lub których roczny budżet w co najmniej 50 % stanowią dotacje państwowe, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami, lub w których państwo posiada udział kapitałowy wynoszący co najmniej 51 %, i które świadczą usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzą działalność badawczą

3) Osoby prawne podlegające przepisom prawa prywatnego, które są własnością osób prawnych prawa publicznego, lokalnych organów na jakimkolwiek szczeblu, lokalnych związków "gmin" (lokalnych jednostek administracyjnych), przedsiębiorstw lub podmiotów publicznych lub osób prawnych, o których mowa w pkt 2, lub które regularnie otrzymują co najmniej 50 % swojego rocznego budżetu w formie dotacji od takich osób prawnych, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami lub z ich własnymi statutami, lub osoby prawne, o których mowa powyżej i które posiadają udział kapitałowy wynoszący co najmniej 51 % w takich osobach prawnych prawa publicznego, i które świadczą usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzą działalność badawczą

HISZPANIA

Kategorie:

1) Instytucje i podmioty prawa publicznego, które podlegają "Ley 30/2007, de 30 de octubre, de Contratos del sector público" (hiszpańskiej ustawie o zamówieniach publicznych), zgodnie z jej art. 3, inne niż te, które należą do Administración General del Estado (głównej administracji krajowej), do Administración de las Comunidades Autónomas - (administracji autonomicznych regionów) oraz Corporaciones Locales (władz lokalnych), i które świadczą usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzą działalność badawczą

2) Entidades Gestoras y los Servicios Comunes de la Seguridad Social (jednostki administracyjne oraz powszechne instytucje opieki zdrowotnej i społecznej)

FRANCJA

Kategorie:

1) Krajowe instytucje publiczne:

- Écoles d'architecture

- Groupements d'intérêt public, na przykład: Agence EduFrance, ODIT France (observation, développement et ingénierie touristique), Agence nationale de lutte contre l'illettrisme

2) Instytucje administracji publicznej na poziomie regionalnym, departamentalnym i lokalnym:

- Établissements publics hospitaliers, na przykład: Hôpital Départemental Dufresne-Sommeiller

CHORWACJA

1) Publiczne instytucje szkolnictwa wyższego

2) Szpitale kliniczne

3) Ośrodki szpitalno-kliniczne

4) Kliniki

5) Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka

6) Szpitale ogólne

7) Polikliniki

8) Szpitale wyspecjalizowane

9) Uniwersytecki Ośrodek Technologii Obliczeniowych

WŁOCHY

Kategorie:

1) Università statali, gli istituti universitari statali, i consorzi per i lavori interessanti le università (państwowe szkoły wyższe, państwowe instytuty uczelniane, konsorcja działające w zakresie rozwoju uczelni)

2) Istituti superiori scientifici e culturali, osservatori astronomici, astrofisici, geofisici o vulcanologici (instytuty naukowe i kulturalne na poziomie wyższym, obserwatoria astronomiczne, astrofizyczne, geofizyczne lub wulkanologiczne)

3) Enti preposti a servizi di pubblico interesse (organizacje, które w interesie publicznym świadczą usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzą działalność badawczą)

CYPR

- Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου

- Πανεπιστήμιο Κύπρου

- Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου

- Ογκολογικό Κέντρο της Τράπεζας Κύπρου

- Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας

- Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών Κύπρου

- Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Κύπρου

- Ίδρυμα Τεχνολογίας Κύπρου

- Ίδρυμα Προώθησης Έρευνας

- Ίδρυμα Ενέργειας Κύπρου

ŁOTWA

Podmioty prawa prywatnego, które nabywają towary lub usługi zgodnie z wymogami "Publisko iepirkumu likuma prasībām" oraz świadczą usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzą działalność badawczą

LITWA

1) Placówki badawcze i szkolnictwa (instytucje szkolnictwa wyższego, placówki prowadzące badania naukowe, kompleksy badawcze i parki technologiczne, a także inne placówki i instytucje, których działalność wiąże się z oceną lub organizacją badań naukowych i szkolnictwa)

2) Placówki szkolnictwa wyższego

3) Placówki krajowe litewskiego systemu opieki zdrowotnej (samodzielne placówki opieki zdrowotnej, publiczne placówki ochrony zdrowia, placówki prowadzące działalność farmaceutyczną oraz inne placówki opieki zdrowotnej itp.)

4) Inne podmioty publiczne i prywatne prowadzące działalność zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 4 ust. 2 ustawy o zamówieniach publicznych ("Valstybės žinios" (Dziennik Urzędowy) nr 84-2000, 1996; nr 4-102, 2006), które świadczą usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzą działalność badawczą

LUKSEMBURG

Établissements publics placés sous la surveillance des communes.

WĘGRY

Podmioty:

- Egyes költségvetési szervek (niektóre podmioty finansowane z budżetu, które świadczą usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzą działalność badawczą).

- Az elkülönített állami pénzalapok kezelője (podmioty zarządzające odrębnymi funduszami państwowymi, które świadczą usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzą działalność badawczą)

- A közalapítványok (fundacje publiczne, które świadczą usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzą działalność badawczą)

Kategorie:

1) Organizacje utworzone w celu zaspokajania potrzeb w interesie ogólnym, niemające charakteru przemysłowego ani handlowego, kontrolowane przez podmioty publiczne lub finansowane głównie przez podmioty publiczne (z budżetu publicznego), oraz świadczące usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzące działalność badawczą

2) Organizacje utworzone na mocy ustawy określającej ich publiczne zadania i funkcjonowanie, kontrolowane przez podmioty publiczne lub finansowane głównie przez podmioty publiczne z budżetu publicznego, oraz świadczące usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzące działalność badawczą

3) Organizacje utworzone przez podmioty publiczne w celu świadczenia usług w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzenia działalności badawczej, kontrolowane przez podmioty publiczne

MALTA

- Instytucje podlegające Ministeru tal-Edukazzjoni, Żgħażagħ u Impjiegi (Ministry of Education, Youth and Employment)

- Junior College

- Kulleġġ Malti għall-Arti, Xjenza u Teknoloġija (Malta College of Arts Science and Technology)

- Università' ta' Malta (University of Malta)

- Fondazzjoni għall-Istudji Internazzjonali (Foundation for International Studies)

- Institutions under Ministeru tas-Saħħa, l-Anzjani u Kura fil-Komunità (Ministry of Health, the Elderly and Community Care)

- Sptar Zammit Clapp (Zammit Clapp Hospital)

- Sptar Mater Dei (Mater Dei Hospital)

- Sptar Monte Carmeli (Mount Carmel Hospital)

- Awtorità dwar il-Mediċini (Medicines Authority)

NIDERLANDY

Podmioty:

- Instytucje podlegające Ministerstwu Rolnictwa, Środowiska i Jakości Żywności

- Universiteit Wageningen - (Uniwersytet i Centrum badawcze w Wageningen)

- Stichting DLO - (Departament Badań Rolniczych)

- Instytucje podlegające Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (Ministerstwu Edukacji, Kultury i Nauki)

Właściwe organy:

1) placówek publicznych lub finansowanych ze środków publicznych placówek publiczno-prywatnych w rozumieniu "Wet Educatie en Beroepsonderwijs" (ustawy o szkolnictwie i szkolnictwie zawodowym)

2) finansowanych ze środków publicznych szkół wyższych i instytucji szkolnictwa wyższego, Open University (uniwersytetu otwartego) oraz klinik uniwersyteckich, w rozumieniu "Wet op het hoger onderwijs en wetenschap-pelijk onderzoek" (ustawy o szkolnictwie wyższym i badaniach naukowych)

AUSTRIA

Wszystkie instytucje, których budżet podlega kontroli "Rechnungshof" (Trybunału Rewidentów Księgowych), z wyjątkiem instytucji o charakterze przemysłowym lub handlowym, i które świadczą usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzą działalność badawczą.

POLSKA

1) Publiczne uniwersytety i szkoły wyższe:

- Uniwersytet w Białymstoku

- Uniwersytet w Gdańsku

- Uniwersytet Śląski

- Uniwersytet Jagielloński w Krakowie

- Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego

- Katolicki Uniwersytet Lubelski

- Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej

- Uniwersytet Łódzki

- Uniwersytet Opolski

- Uniwersytet im. Adama Mickiewicza

- Uniwersytet Mikołaja Kopernika

- Uniwersytet Szczeciński

- Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie

- Uniwersytet Warszawski

- Uniwersytet Rzeszowski

- Uniwersytet Wrocławski

- Uniwersytet Zielonogórski

- Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy

- Akademia Techniczno-Humanistyczna w Bielsku-Białej

- Akademia Górniczo-Hutnicza im. St Staszica w Krakowie

- Politechnika Białostocka

- Politechnika Częstochowska

- Politechnika Gdańska

- Politechnika Koszalińska

- Politechnika Krakowska

- Politechnika Lubelska

- Politechnika Łódzka

- Politechnika Opolska

- Politechnika Poznańska

- Politechnika Radomska im. Kazimierza Pułaskiego

- Politechnika Rzeszowska im. Ignacego Łukasiewicza

- Politechnika Szczecińska

- Politechnika Śląska

- Politechnika Świętokrzyska

- Politechnika Warszawska

- Politechnika Wrocławska

- Akademia Morska w Gdyni

- Wyższa Szkoła Morska w Szczecinie

- Akademia Ekonomiczna im. Karola Adamieckiego w Katowicach

- Akademia Ekonomiczna w Krakowie

- Akademia Ekonomiczna w Poznaniu

- Szkoła Główna Handlowa

- Akademia Ekonomiczna im. Oskara Langego we Wrocławiu

- Akademia Pedagogiczna im. KEN w Krakowie

- Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej

- Akademia Podlaska w Siedlcach

- Akademia Świętokrzyska im. Jana Kochanowskiego w Kielcach

- Pomorska Akademia Pedagogiczna w Słupsku

- Akademia Pedagogiczna im. Jana Długosza w Częstochowie

- Wyższa Szkoła Filozoficzno-Pedagogiczna "Ignatianum" w Krakowie

- Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Rzeszowie

- Akademia Techniczno-Rolnicza im. J. J. Śniadeckich w Bydgoszczy

- Akademia Rolnicza im. Hugona Kołłątaja w Krakowie

- Akademia Rolnicza w Lublinie

- Akademia Rolnicza im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu

- Akademia Rolnicza w Szczecinie

- Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie

- Akademia Rolnicza we Wrocławiu

- Akademia Medyczna w Białymstoku

- Akademia Medyczna im. Ludwika Rydygiera w Bydgoszczy

- Akademia Medyczna w Gdańsku

- Śląska Akademia Medyczna w Katowicach

- Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie

- Akademia Medyczna w Lublinie

- Uniwersytet Medyczny w Łodzi

- Akademia Medyczna im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu

- Pomorska Akademia Medyczna w Szczecinie

- Akademia Medyczna w Warszawie

- Akademia Medyczna im. Piastów Śląskich we Wrocławiu

- Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego

- Chrześcijańska Akademia Teologiczna w Warszawie

- Papieski Fakultet Teologiczny we Wrocławiu

- Papieski Wydział Teologiczny w Warszawie

- Instytut Teologiczny im. Błogosławionego Wincentego Kadłubka w Sandomierzu

- Instytut Teologiczny im. Świętego Jana Kantego w Bielsku-Białej

- Akademia Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte w Gdyni

- Akademia Obrony Narodowej

- Wojskowa Akademia Techniczna im. Jarosława Dąbrowskiego w Warszawie

- Wojskowa Akademia Medyczna im. Gen. Dyw. Bolesława Szareckiego w Łodzi

- Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu

- Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Obrony Przeciwlotniczej im. Romualda Traugutta

- Wyższa Szkoła Oficerska im. gen. Józefa Bema w Toruniu

- Wyższa Szkoła Oficerska Sił Powietrznych w Dęblinie

- Wyższa Szkoła Oficerska im. Stefana Czarnieckiego w Poznaniu

- Wyższa Szkoła Policji w Szczytnie

- Szkoła Główna Służby Pożarniczej w Warszawie

- Akademia Muzyczna im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy

- Akademia Muzyczna im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku

- Akademia Muzyczna im. Karola Szymanowskiego w Katowicach

- Akademia Muzyczna w Krakowie

- Akademia Muzyczna im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi

- Akademia Muzyczna im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu

- Akademia Muzyczna im. Fryderyka Chopina w Warszawie

- Akademia Muzyczna im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu

- Akademia Wychowania Fizycznego i Sportu im. Jędrzeja Śniadeckiego w Gdańsku

- Akademia Wychowania Fizycznego w Katowicach

- Akademia Wychowania Fizycznego im. Bronisława Czecha w Krakowie

- Akademia Wychowania Fizycznego im. Eugeniusza Piaseckiego w Poznaniu

- Akademia Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie

- Akademia Wychowania Fizycznego we Wrocławiu

- Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku

- Akademia Sztuk Pięknych w Katowicach

- Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie

- Akademia Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi

- Akademia Sztuk Pięknych w Poznaniu

- Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie

- Akademia Sztuk Pięknych we Wrocławiu

- Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna im. Ludwika Solskiego w Krakowie

- Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi

- Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Jana Pawła II w Białej Podlaskiej

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Chełmie

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Ciechanowie

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Elblągu

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Głogowie

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Gorzowie Wielkopolskim

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Ks. Bronisława Markiewicza w Jarosławiu

- Kolegium Karkonoskie w Jeleniej Górze

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Prezydenta Stanisława Wojciechowskiego w Kaliszu

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Koninie

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Krośnie

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Witelona w Legnicy

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Jana Amosa Kodeńskiego w Lesznie

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Nowym Sączu

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Nowym Targu

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Nysie

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Staszica w Pile

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Płocku

- Państwowa Wyższa Szkoła Wschodnioeuropejska w Przemyślu

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Raciborzu

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Jana Gródka w Sanoku

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Sulechowie

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Prof. Stanisława Tarnowskiego w Tarnobrzegu

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Tarnowie

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Angelusa Silesiusa w Wałbrzychu

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa we Włocławku

- Państwowa Medyczna Wyższa Szkoła Zawodowa w Opolu

- Państwowa Wyższa Szkoła Informatyki i Przedsiębiorczości w Łomży

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Gnieźnie

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Suwałkach

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Wałczu

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Oświęcimiu

- Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Zamościu

2) Publiczne instytucje badawcze, ośrodki badawczo-rozwojowe oraz inne instytucje badawcze

3) Samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej, których organem założycielskim jest jednostka samorządu terytorialnego lub związek takich jednostek

PORTUGALIA

1) Institutos públicos sem carácter comercial ou industrial - (instytucje publiczne nieposiadające charakteru handlowego ani przemysłowego), które świadczą usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzą działalność badawczą

2) Serviços públicos personalizados - (podmioty publiczne posiadające osobowość prawną), które świadczą usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzą działalność badawczą

3) Fundações públicas - (fundacje publiczne), które świadczą usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzą działalność badawczą

4) Estabelecimentos públicos de ensino, investigação científica e saúde - (publiczne instytucje edukacyjne, naukowo-badawcze i zdrowotne)

RUMUNIA

- Academia Română (Akademia Rumuńska)

- Ș coala Superioară de Aviaț ie Civilă (Wyższa Szkoła Lotnictwa Cywilnego)

- Centrul de Pregătire pentru Personalul din Industrie Buș teni (Centrum Szkoleniowe dla Pracowników Przemysłu w Buș teni)

- Centrul de Formare ș i Management Bucureș ti (Centrum Szkolenia i Zarządzania w Bukareszcie)

- Universităț i de Stat (państwowe szkoły wyższe)

- Spitale, Sanatorii, Policlinici, Dispensare, Centre Medicale, Institute medico-Legale, Staț ii Ambulanț ă (szpitale, sanatoria, kliniki, jednostki medyczne, instytuty prawno-medyczne, stacje pogotowia ratunkowego)

SŁOWENIA

1) Javni zavodi s področja vzgoje, izobraževanja ter športa (publiczne instytuty ds. opieki nad dziećmi, edukacji i sportu)

2) Javni zavodi s področja zdravstva (publiczne instytuty ds. opieki zdrowotnej)

3) Javni zavodi s področja raziskovalne dejavnosti (publiczne instytuty naukowe i badawcze)

SŁOWACJA

Każda osoba prawna świadcząca usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadząca działalność badawczą, stworzona lub ustanowiona na mocy szczególnych przepisów prawnych lub środka administracyjnego w celu zaspokajania potrzeb w interesie ogólnym, niemająca charakteru przemysłowego lub handlowego, i jednocześnie spełniająca co najmniej jeden z następujących warunków:

a) jest w całości lub częściowo finansowana przez instytucję zamawiającą, tj. organ rządowy, gminę, samorządowe władze regionalne lub inną osobę prawną, która spełnia jednocześnie warunki, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4 lit. a), b) i c) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE;

b) jest zarządzana lub kontrolowana przez instytucję zamawiającą, tj. organ rządowy, gminę, samorządowe władze regionalne lub inny organ prawa publicznego, która spełnia jednocześnie warunki, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4 lit. a), b) i c) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE; lub

c) jest instytucją zamawiającą, tj. organem rządowym, gminą, samorządowymi władzami regionalnymi lub inną osobą prawną, która spełnia jednocześnie warunki, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4 lit. a), b) i c) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE, oraz powołuje lub wybiera więcej niż połowę składu zarządu lub rady nadzorczej.

FINLANDIA

Instytucje i przedsiębiorstwa publiczne lub podlegające publicznej kontroli, z wyjątkiem instytucji o charakterze przemysłowym lub handlowym, i które świadczą usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzą działalność badawczą.

SZWECJA

Wszystkie instytucje o charakterze niekomercyjnym, których zamówienia publiczne nadzorowane są przez szwedzki Urząd Ochrony Konkurencji i które świadczą usługi w zakresie zdrowia lub szkolnictwa wyższego lub prowadzą działalność badawczą.

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

Kategorie:

1) Uniwersytety i uczelnie finansowane głównie przez inne instytucje zamawiające

2) Rady badawcze

3) Główne instytucje krajowej służby zdrowia

4. Zamówienia towarów i usług dotyczących kolei

a) Zamówienia dotyczące infrastruktury kolejowej (CPV 3494) składane przez podmioty zamawiające, których zamówienia są objęte dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, uchylającą dyrektywę 2004/17/WE, które są instytucjami zamawiającymi objętymi załącznikami 1 i 2 Unii Europejskiej do dodatku I do GPA lub przedsiębiorstwami publicznymi zdefiniowanymi w załączniku 3 Unii Europejskiej do dodatku I do GPA, i które dostarczają lub obsługują sieci świadczące usługi publiczne w zakresie transportu kolejowego

b) Udzielanie zamówień na towary objęte kodem CPV 3462 przez podmioty zamawiające, których zamówienia wchodzą w zakres dyrektywy 2014/25/UE, i które są instytucjami zamawiającymi objętymi załącznikami 1 i 2 Unii Europejskiej do dodatku I do GPA lub przedsiębiorstwami publicznymi zdefiniowanymi w załączniku 3 Unii Europejskiej do dodatku I do GPA, i które dostarczają lub obsługują sieci świadczące usługi publiczne w zakresie transportu kolejami miejskimi, systemami automatycznymi, tramwajami, trolejbusami, autobusami lub kolejami linowymi

c) Orientacyjne wykazy podmiotów zamawiających i przedsiębiorstw publicznych, o których mowa w lit. a) i b), znajdują się w załączniku 3 Unii Europejskiej do dodatku I do GPA

d) Zobowiązania, o których mowa w lit. a) i b), mają zastosowanie, jeżeli wartość zamówienia jest równa następującym progom lub od nich wyższa:

(i) 400 000 SDR w przypadku zamówień na towary i usługi

(ii) 5 000 000 SDR w przypadku zamówień na usługi budowlane (CPC 51)

Zobowiązania te wchodzą w życie rok po dniu wejścia w życie niniejszej Umowy, lub w dniu 6 lipca 2019 r., w zależności od tego, która data jest późniejsza.

Uwaga do ust. 4:

Skrót "CPV" odnosi się do Wspólnego Słownika Zamówień (ang. Common Procurement Vocabulary) Unii Europejskiej, zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu (WE) nr 2195/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. w sprawie Wspólnego Słownika Zamówień (CPV), ostatnio zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 213/2008 z dnia 28 listopada 2007 r.

Kod CPV 3494 (Urządzenia kolejowe) obejmuje:

34941 Kliny i akcesoria	349411 Pręty
	349412 Kliny szynowe
	349413 Tory tramwajowe
	349415 Poprzecznice
	349416 Rozjazdy
	349418 Spoiwa kolejowe
34942 Urządzenia sygnalizacyjne	349421 Słupy sygnalizacyjne
	349422 Skrzynki sygnalizacyjne
34943 Kolejowy system monitorowania
34944 Układ grzewczy
34945 Maszyny do poziomowania torów

4946 Kolejowe materiały konstrukcyjne i wyroby	349461 Materiały do budowy torów kolejowych	3494611 Szyny
		3494612 Materiały kolejowe	34946121 Nakładki stykowe i podkładki pod szyny
			34946122 Szyny kontrolne
	349462 Wyroby do budowy torów kolejowych	3494621 Szyny przewodzące prąd
		3494622 Iglice zwrotnicowe, krzyżownice, pręty zwrotnicowe i elementy skrzyżowań	34946221 Iglice zwrotnicowe
			34946222 Krzyżownice
			34946223 Pręty zwrotnicowe
			34946224 Elementy skrzyżowań
		3494623 Zaciski szynowe, podkładki i łączenia	34946231 Zaciski szynowe
			34946232 Podkładki i łączenia
		3494624 Siodełka szynowe i kliny siodełkowe
34947 Podkłady kolejowe i ich części	349471 Podkłady
	349472 Części podkładów

Kod CPV 3462 (Tabor) obejmuje:

34621 Kolejowe pojazdy konserwacyjne lub usługowe i kolejowe wagony towarowe	346211 Kolejowe wagony towarowe
	346212 Konserwacja taboru kolejowego i pojazdy serwisowe
34622 Wagony kolejowe i tramwajowe pasażerskie oraz trolejbusy	346221 Tramwajowe wagony pasażerskie
	346222 Kolejowe wagony pasażerskie
	346223 Trolejbusy
	346224 Wagony kolejowe
	346225 Półciężarówki bagażowe i półciężarówki specjalnego zastosowania

5. Usługi

Zamówienia dotyczące następujących usług, oprócz usług wymienionych w załączniku 5 Unii Europejskiej do dodatku I do GPA:

a) w przypadku podmiotów objętych załącznikiem 1 Unii Europejskiej do dodatku I do GPA lub na podstawie ust. 1 niniejszej sekcji:

- usługi podawania posiłków i napojów (CPC 642, 643)

- usługi związane z telekomunikacją (CPC 754)

- usługi fotograficzne (CPC 87501-87503, 87505, 87507, 87509)

- usługi związane z pakowaniem (CPC 876)

- pozostałe usługi biznesowe (CPC 87901, 87903, 87905-87907)

b) w przypadku podmiotów objętych pkt 1 załącznika 2 Unii Europejskiej do dodatku I do GPA lub na podstawie ust. 2 niniejszej sekcji:

- usługi podawania napojów (CPC 643)

- usługi konsultingowe w zakresie zarządzania ogólnego (CPC 86501)

- usługi doradztwa związane z zarządzaniem finansami (z wyłączeniem podatku od działalności gospodarczej) (CPC 86502)

- usługi doradztwa związane z zarządzaniem rynkiem (CPC 86503)

- usługi konsultingowe w zakresie zarządzania zasobami ludzkimi (CPC 86504)

- usługi konsultingowe w zakresie zarządzania produkcją (CPC 86505)

- pozostałe usługi konsultingowe (CPC 86509)

c) dla wszystkich podmiotów objętych Umową:

- usługi w zakresie nieruchomości: na podstawie wynagrodzenia lub umowy (CPC 8220)

Uwaga do ust. 5:

Zamówienia dotyczące usług podawania posiłków (CPC 642) oraz usług podawania napojów (CPC 643) są objęte zasadami traktowania narodowego w przypadku dostawców i usługodawców z Japonii, pod warunkiem że ich wartość jest równa lub wyższa od 750 000 EUR, gdy są one udzielane przez podmioty zamawiające objęte załącznikami 1 i 2 Unii Europejskiej do dodatku I do GPA lub ust. 1 i 2 niniejszej sekcji, oraz pod warunkiem że ich wartość jest równa lub wyższa od 1 000 000 EUR, gdy są one udzielane przez podmioty zamawiające objęte załącznikiem 3 Unii Europejskiej do dodatku I do GPA.

SEKCJA  B

Japonia

Zgodnie z art.10.2 i 10.3 rozdział 10 ma zastosowanie, oprócz zamówień określonych w załącznikach Japonii do dodatku I do GPA, także do zamówień objętych niniejszą sekcją innych niż zamówienia udzielane przez podmioty określone w ust. 2, które podlegają szczególnym zasadom określonym w tym ustępie.

Uwagi zawarte w załącznikach 1-7 Japonii do dodatku I do GPA mają również zastosowanie do zamówień objętych niniejszą sekcją, o ile niniejsza sekcja nie stanowi inaczej.

1. Zamówienia w związku z załącznikiem 2 Japonii do dodatku I do GPA (podmioty administracji publicznej niższego szczebla)

Oprócz udzielania zamówień przez podmioty wymienione w załączniku 2 Japonii do dodatku I do GPA:

a) Udzielanie przez Kumamoto-shi zamówień na towary i usługi wyszczególnione w załącznikach 4-6 Japonii do dodatku I do GPA. Progami dla udzielania zamówień są progi określone w załączniku 2 Japonii do dodatku I do GPA.

b) Udzielanie zamówień na towary i usługi wyszczególnione w załącznikach 4-6 Japonii do dodatku I do GPA przez lokalne niezależne agencje administracyjne. Progami wartości dla udzielania zamówień są progi określone w załączniku 2 Japonii do dodatku I do GPA.

Uwaga do lit. b)

W celu zapewnienia realizacji zobowiązań lokalnych niezależnych agencji administracyjnych, o których mowa w niniejszej literze, rząd Japonii, we współpracy z samorządami lokalnymi, podejmuje środki zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Japonii.

Do celów niniejszej litery "lokalna niezależna agencja administracyjna" oznacza lokalną niezależną agencję administracyjną objętą ustawą w sprawie lokalnych niezależnych agencji administracyjnych (ustawą nr 118 z 2003 r.) oraz ustanowiony przez jeden z podmiotów wymienionych w załączniku 2 Japonii do dodatku I do GPA lub przez Kumamoto-shi na mocy tej ustawy.

Do celów informacyjnych, wykaz lokalnych niezależnych agencji administracyjnych objętych niniejszą literą według stanu na dzień 1 lutego 2018 r. przedstawia się następująco:

1) Hokkaido Research Organization

2) Sapporo Medical University

3) Aomori Prefectural Industrial Technology Research Center

4) Aomori University of Health and Welfare

5) Iwate Industrial Research Institute

6) Iwate Prefectural University

7) Miyagi Children's Hospital

8) Miyagi Prefectural Hospital Organization

9) Miyagi University

10) Akita International University

11) Akita Prefectural Organization on Development and Disability

12) Akita Prefectural Hospital Organization

13) Akita Prefectural University

14) Yamagata Prefectural Public University Corporation

15) Yamagata Prefectural University of Health Sciences

16) Fukushima Medical University

17) The University of Aizu

18) Tochigi Cancer Center

19) Saitama Prefectural University

20) Tokyo Metropolitan Geriatric Hospital and Institute of Gerontology

21) Tokyo Metropolitan Industrial Technology Research Institute

22) Tokyo Metropolitan University

23) Kanagawa Institute of Industrial Science and Technology

24) Kanagawa Prefectural Hospital Organization

25) Niigata College of Nursing

26) University of Niigata Prefecture

27) Toyama Prefectural University

28) Ishikawa Prefectural Public University Corporation

29) Fukui Prefectural University

30) Yamanashi Prefectural Hospital Organization

31) Yamanashi Prefectural University

32) Nagano Prefectural Hospital Organization

33) Gifu College of Nursing

34) Gifu Prefectural General Medical Center

35) Gifu Prefectural Gero Hospital

36) Gifu Prefectural Tajimi Hospital

37) Shizuoka Prefectural Hospital Organization

38) Shizuoka Prefectural University Corporation

39) Shizuoka University of Art and Culture

40) Aichi Public University Corporation

41) Mie Prefectural College of Nursing

42) Mie Prefectural General Medical Center

43) The University of Shiga Prefecture

44) Kyoto Prefectural Public University Corporation

45) Osaka Prefectural Hospital Organization

46) Osaka Prefecture University

47) Research Institute of Environment, Agriculture and Fisheries, Osaka Prefecture

48) University of Hyogo

49) Nara Medical University

50) Nara Prefectural Hospital Organization

51) Nara Prefectural University

52) Wakayama Medical University

53) Tottori Institute of Industrial Technology

54) The University of Shimane

55) Okayama Prefectural University

56) Okayama Psychiatric Medical center

57) Prefectural University of Hiroshima

58) Yamaguchi Prefectural Hospital Organization

59) Yamaguchi Prefectural Industrial Technology Institute

60) Yamaguchi Prefectural University

61) Tokushima Prefecture Naruto Hospital

62) Ehime Prefectural University of Health Sciences

63) Kochi Prefectural Public University Corporation

64) Fukuoka Prefectural University

65) Fukuoka Women's University

66) Kyushu Dental University

67) Saga-Ken Medical Centre Koseikan

68) Nagasaki Prefectural University Corporation

69) Prefectural University of Kumamoto

70) Oita Prefectural College of Arts and Culture

71) Oita University of Nursing and Health Sciences

72) Miyazaki Prefectural Nursing University

73) Osaka City Hospital Organization

74) Osaka City University

75) Nagoya City University

76) Kyoto City Hospital Organization

77) Kyoto City University of Arts

78) Kyoto Municipal Institute of Industrial Technology and Culture

79) Yokohama City University

80) Kobe City Hospital Organization

81) Kobe City University of Foreign Studies

82) The University of Kitakyushu

83) Sapporo City University

84) Fukuoka City Hospital Organization

85) Hiroshima City Hospital Organization

86) Hiroshima City University

87) Shizuoka City Shizuoka Hospital

88) Sakai City Hospital Organization

89) Okayama City General Medical Center

c) Niezależnie od uwagi 5 do załącznika 2 Japonii do dodatku I do GPA, do celów rozdziału 10 objęte Umową są zamówienia związane z produkcją, przesyłem lub dystrybucją energii elektrycznej przez podmioty administracji publicznej niższego szczebla wymienione załączniku 2 Japonii do dodatku I do GPA oraz przez Kumamoto-shi. Progami dla udzielania zamówień są progi określone w załączniku 2 Japonii do dodatku I do GPA.

Do celów informacyjnych, wykaz podmiotów administracji publicznej niższego szczebla zajmujących się produkcją, przesyłem lub dystrybucją energii elektrycznej, według stanu na dzień 1 lutego 2018 r., przedstawia się następująco:

1) Hokkaido

2) Iwate-ken

3) Akita-ken

4) Yamagata-ken

5) Tochigi-ken

6) Gunma-ken

7) Tokyo-to

8) Kanagawa-ken

9) Niigata-ken

10) Toyama-ken

11) Yamanashi-ken

12) Nagano-ken

13) Mie-ken

14) Kyoto-fu

15) Hyogo-ken

16) Tottori-ken

17) Shimane-ken

18) Okayama-ken

19) Yamaguchi-ken

20) Tokushima-ken

21) Ehime-ken

22) Kochi-ken

23) Fukuoka-ken

24) Kumamoto-ken

25) Oita-ken

26) Miyazaki-ken

27) Yokohama-shi

28) Kitakyushu-shi

Uwaga do ust. 1:

Załącznik 2 Japonii do dodatku I do GPA oraz niniejszy ustęp odnoszą się do wszystkich jednostek samorządowych zwanych "To", "Do", "Fu" i "Ken" oraz wszystkich miast oznaczonych zwanych "Shitei-toshi", które są objęte japońską ustawą w sprawie samorządu lokalnego (ustawą nr 67 z 1947 r.) w dniu 1 lutego 2018 r.

2. Zamówienia udzielane przez główne miasta

W odniesieniu do zamówień udzielanych w ramach przetargu nieograniczonego przez główne miasta Japonii, dostawcom z Unii Europejskiej przyznaje się traktowanie nie mniej korzystne niż to, które jest stosowane wobec miejscowo ustanowionych dostawców, w tym również dostęp do wszelkich procedur odwoławczych dostępnych dla miejscowo ustanowionych dostawców, jeśli takie istnieją. Wszelkie zobowiązania określone w rozdziale 10, inne niż wymienione w niniejszym ustępie, nie mają zastosowania do głównych miast Japonii.

Uwagi do ust. 2:

a) "główne miasto" oznacza miasto zdefiniowane w art. 252-22 ust. 1 ustawy w sprawie samorządu lokalnego Japonii (ustawy nr 67 z 1947 r.).

b) Do celów niniejszego ustępu "miejscowo ustanowiony dostawca" oznacza dostawcę, który kwalifikuje się w odniesieniu do miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, zgodnie z wymogami art. 167-5-2 rządowego rozporządzenia do ustawy w sprawie samorządu lokalnego Japonii (rozporządzenie rządowe nr 16 z 1947 r.).

c) W odniesieniu do zamówień objętych niniejszym ustępem zastosowanie mają te same progi oraz zakres towarów i usług, jak w przypadku podmiotów wymienionych w załączniku 2 Japonii do dodatku I do GPA, w tym również w uwagach do tego załącznika. Jednakże zamówienia na towary i usługi związane z operacyjnym bezpieczeństwem transportu otwiera się dla dostawców z Unii Europejskiej rok po dniu wejścia w życie niniejszej Umowy, lub w dniu 6 lipca 2019 r., w zależności od tego, która data jest późniejsza.

d) Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do zamówień na usługi budowlane (CPC 51).

e) Do celów niniejszego ustępu "dostawca z Unii Europejskiej" oznacza, w przypadku osoby prawnej, osobę prawną z Unii Europejskiej. W przypadku, gdy dostawca jest osobą prawną, która jest własnością osoby fizycznej lub prawnej z państwa trzeciego lub z Japonii lub jest przez taką osobę kontrolowana i która skorzystałaby w znacznym stopniu z zastosowania niniejszego ustępu, co utrudniałoby realizację celów rozdziału 10, Japonia może odmówić udzielenia temu dostawcy korzyści wynikających z niniejszego ustępu. Do celów niniejszego ustępu stosuje się definicje zawarte w art. 8.2 lit. l) -n).

f) Niniejszy ustęp nie uniemożliwia głównym miastom Japonii swobodnego ustalania polityki w zakresie zachęcania małych i średnich przedsiębiorstw do udziału w postępowaniach o udzielanie zamówień.

3. Zamówienia w związku z załącznikiem 3 Japonii do dodatku I do GPA (inne podmioty)

a) W odniesieniu do zamówień na towary i usługi udzielane przez podmioty wymienione w grupie B załącznika 3 Japonii do dodatku I do GPA, zastosowanie mają następujące progi:

(i) 100 000 SDR w przypadku towarów

(ii) 100 000 SDR w przypadku usług określonych w załączniku 5 Japonii do dodatku I do GPA, innych niż usługi architektoniczne, inżynieryjne i pozostałe usługi techniczne związane z usługami budowlanymi

b) Oprócz zamówień udzielanych przez podmioty wymienione w grupie B załącznika 3 Japonii do dodatku I do GPA, zamówienia towarów i usług wyszczególnione w załącznikach 4-6 Japonii do dodatku I do GPA udzielane przez następujące podmioty:

1) Agriculture, Forestry and Fisheries Credit Foundations (Fundacje kredytowe w dziedzinie rolnictwa, leśnictwa i rybołówstwa)

2) Information-technology Promotion Agency (Agencja promocji technologii informacyjnych)

3) Japan Community Health care Organization (Japońska organizacja ds. środowiskowej opieki zdrowotnej)

4) National Agency for Automotive Safety and Victims' Aid (Krajowa agencja ds. bezpieczeństwa drogowego i pomocy ofiarom wypadków)

5) Organization for Environment Improvement around International Airport (Organizacja na rzecz poprawy środowiska wokół lotniska międzynarodowego)

6) Pharmaceutical and Medical Devices Agency (Agencja ds. produktów farmaceutycznych i wyrobów medycznych)

Uwaga do ust. 3:

W odniesieniu do zamówień towarów i usług udzielanych przez podmioty, o których mowa w lit. b), zastosowanie mają progi określone w lit. a).

4. Postępowania o udzielanie zamówień na towary i usługi związane z operacyjnym bezpieczeństwem transportu

Postępowania o udzielanie zamówień na towary i usługi związane z operacyjnym bezpieczeństwem transportu przez podmioty wymienione w załączniku 2 Japonii do dodatku I do GPA objęte uwagą 4 do tego załącznika oraz podmioty wymienione w załączniku 3 Japonii do dodatku I do GPA objęte uwagą 3.a. do tego załącznika (Hokkaido Railway Company, Japan Freight Railway Company, Japan Railway Construction, Transport and Technology Agency, Shikoku Railway Company i Tokyo Metro Co., Ltd.) są otwarte dla dostawców z Unii Europejskiej. Zobowiązanie to wchodzi w życie rok po dniu wejścia w życie niniejszej Umowy, lub w dniu 6 lipca 2019 r., w zależności od tego, która data jest późniejsza.

Do celów niniejszego ustępu progami dla udzielania zamówień przez podmioty wymienione w załączniku 2 Japonii do dodatku I do GPA są progi określone w tym załączniku, natomiast progiem dla zamówień na towary i usługi (inne niż usługi budowlane, architektoniczne, inżynieryjne i pozostałe usługi techniczne) udzielanych przez pięć podmiotów, o których mowa w zdaniu pierwszym niniejszego ustępu, jest 400 000 SDR.

5. Usługi

Oprócz usług wymienionych w załączniku 5 Japonii do dodatku I do GPA rozdział 10 ma zastosowanie do następujących usług, określonych zgodnie z Centralną Klasyfikacją Produktów (CPC):

a) w przypadku udzielania zamówień przez podmioty wymienione w załączniku 1 Japonii do dodatku I do GPA:

754 Usługi związane z telekomunikacją

812 Usługi w zakresie ubezpieczeń (i reasekuracji) oraz funduszy emerytalno-rentowych, z wyjątkiem usług w zakresie obowiązkowych zabezpieczeń społecznych

87201 Usługi wyszukiwania pracowników wyższego szczebla

87202 Usługi wyszukiwania ofert pracy dla biurowego personelu pomocniczego i innych pracowników

87204 Usługi w zakresie pozyskiwania pracowników świadczących pomoc domową

87205 Usługi w zakresie pozyskiwania innych pracowników handlowych i przemysłowych

87206 Usługi w zakresie pozyskiwania personelu pielęgniarskiego 87209 Usługi w zakresie pozyskiwania innych pracowników

87501 Usługi wykonywania fotografii portretowej

87502 Usługi wykonywania fotografii reklamowych i podobnych

87503 Usługi wykonywania fotografii akcji

87505 Usługi obróbki zdjęć

87506 Usługi obróbki filmów niezwiązane z przemysłem filmowym i telewizyjnym

87507 Usługi odnawiania, powielania i retuszowania fotografii 87509 Pozostałe usługi fotograficzne

87901 Usługi informacji kredytowej

87902 Usługi świadczone przez agencje inkasa

87903 Usługi odbierania telefonów

87905 Usługi tłumaczeń pisemnych i ustnych

87906 Usługi sporządzania list adresowych i obsługa poczty

87907 Specjalne usługi projektowe

b) w przypadku udzielania zamówień przez podmioty wymienione w załączniku 2 Japonii do dodatku I do GPA oraz Kumamoto-shi:

643 Usługi podawania napojów

83106

do 83108 Usługi wynajmu lub dzierżawy maszyn rolniczych lub sprzętu bez obsługi

83203 Usługi wynajmu lub dzierżawy mebli i pozostałych artykułów gospodarstwa domowego

83204 Usługi wynajmu lub dzierżawy sprzętu rekreacyjnego

83209 Usługi wynajmu lub dzierżawy pozostałych artykułów użytku osobistego lub domowego

86501 Usługi konsultingowe związane z zarządzaniem ogólnym

86502 Usługi doradztwa związane z zarządzaniem finansami (z wyłączeniem podatku od działalności gospodarczej)

86503 Usługi doradztwa związane z zarządzaniem rynkiem

86504 Usługi konsultingowe związane z zarządzaniem zasobami ludzkimi

86505 Usługi konsultingowe związane z zarządzaniem produkcją 86509 Pozostałe usługi konsultingowe związane z zarządzaniem

ZAŁĄCZNIK  14-A  ³⁷⁴  

PRZEPISY USTAWOWE I WYKONAWCZE STRON ODNOSZĄCE SIĘ DO OZNACZEŃ GEOGRAFICZNYCH

CZĘŚĆ  1

Przepisy ustawowe i wykonawcze Unii Europejskiej

- Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 251/2014 z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych aromatyzowanych produktów sektora wina, uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91

- Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007

- Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

- Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/787 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji i etykietowania napojów spirytusowych, stosowania nazw napojów spirytusowych w prezentacji i etykietowaniu innych środków spożywczych, ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych, wykorzystywania alkoholu etylowego i destylatów pochodzenia rolniczego w napojach alkoholowych, a także uchylającego rozporządzenie (WE) nr 110/2008.

CZĘŚĆ  2

Przepisy ustawowe i wykonawcze Japonii

- Ustawa w sprawie zabezpieczenia dochodów z podatku akcyzowego od wyrobów spirytusowych i w sprawie stowarzyszeń przemysłu spirytusowego (ustawa nr 7 z 1953 r.) oraz komunikat w sprawie ustanowienia norm dla oznaczeń geograficznych wyrobów spirytusowych (komunikat krajowego urzędu skarbowego nr 19 z 2015 r.) wydany na podstawie tej ustawy

- Ustawa o ochronie nazw szczególnych produktów rolnictwa, leśnictwa i rybołówstwa oraz produktów spożywczych (ustawa nr 84 z 2014 r.)

ZAŁĄCZNIK  14-B  ³⁷⁵  

WYKAZ OZNACZEŃ GEOGRAFICZNYCH ³⁷⁶

grafika

ZAŁĄCZNIK  23

WSPÓLNA DEKLARACJA

Unia Europejska przypomina zobowiązania państw trzecich, które ustanowiły unię celną z Unią Europejską, do dostosowania swoich systemów handlowych do systemu handlowego Unii Europejskiej, a w przypadku niektórych z tych państw - do zawarcia umów preferencyjnych z państwami, które podpisały umowy preferencyjne z Unią Europejską.

W tym kontekście Strony odnotowują, że Japonia już rozpoczęła negocjacje z jednym z tych państw, które ustanowiły unię celną z Unią Europejską i których produkty nie korzystają z koncesji taryfowych na mocy niniejszej Umowy, w celu zawarcia umowy dwustronnej ustanawiającej strefę wolnego handlu zgodnie z art. XXIV GATT 1994.

Unia Europejska wzywa Japonię do zakończenia negocjacji w najkrótszym możliwym terminie, aby wspomniane powyżej umowy preferencyjne mogły wejść w życie tak szybko, jak to możliwe po wejściu w życie niniejszej Umowy.

1 Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

2 Dla większej przejrzystości należy wyjaśnić, że "GPA" należy rozumieć jako GPA zmienione protokołem zmieniającym Porozumienie w sprawie zamówień rządowych sporządzonym dnia 30 marca 2012 r. w Genewie.

3 Do celów rozdziału 8 definicja "osoba fizyczna Strony" obejmuje również osobę fizyczną posiadającą stałe miejsce zamieszkania w Republice Łotewskiej, która nie jest obywatelem Republiki Łotewskiej ani żadnego innego państwa, ale która na mocy przepisów ustawowych i wykonawczych Republiki Łotewskiej jest uprawniona do otrzymania paszportu dla osób niebędących obywatelami.

4 Dla większej przejrzystości należy wyjaśnić, że w przypadku Unii Europejskiej, obszary poza morzem terytorialnym każdej ze Stron są rozumiane jako odpowiednie obszary państw członkowskich Unii Europejskiej.

5 Należy rozumieć, że umowy międzynarodowe, do których zamieszczono odniesienie w niniejszej Umowie lub które są do niej, w całości lub w części, włączone, obejmują ostatnie zmiany, które stały się obowiązujące dla obu Stron przed dniem podpisania niniejszej Umowy.

6 Art. 2.8 ust. 3 zmieniony przez pkt 1 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

7 W Unii Europejskiej do celów niniejszego ustępu stosuje się procedurę uszlachetniania biernego określoną w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającym unijny kodeks celny

8 W Unii Europejskiej do celów niniejszego ustępu stosuje się procedurę uszlachetniania czynnego określoną w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającym unijny kodeks celny.

9 Art. 2.18 ust. 2 zmieniony przez pkt 2 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

10 Dla większej przejrzystości należy wyjaśnić, że odesłania do numeru klasyfikacji taryfowej Systemu Zharmonizowanego w niniejszym rozdziale opierają się na nomenklaturze Systemu Zharmonizowanego, w wersji zmienionej w dniu 1 stycznia 2017 r.

11 Art. 3.2 ust. 1 lit. a) zmieniona przez pkt 3 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

12 Art. 3.3 ust. 1 zdanie wstępne zmienione przez pkt 4 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

13 Art. 3.3 ust. 1 lit. c) zmieniona przez pkt 4 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

14 Do celów niniejszego rozdziału "osoba prawna" oznacza każdy podmiot prawny właściwie ustanowiony lub w inny sposób utworzony na podstawie właściwego prawa, do celów komercyjnych lub innych, prywatny lub publiczny, włączając w to spółkę kapitałową, fundusz powierniczy, spółkę osobową, wspólne przedsięwzięcie, spółkę jednoosobową lub stowarzyszenie.

15 Art. 3.4 ust. 1 lit. d) zmieniona przez pkt 5 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

16 Art. 3.4 ust. 1 lit. f) zmieniona przez pkt 6 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

17 Do celów niniejszego artykułu, zwykłe mieszanie produktów obejmuje mieszanie cukru.

18 Do celów niniejszego artykułu, skażanie obejmuje w szczególności czynności, w wyniku których produkty nie nadają się do spożycia przez ludzi, polegające na dodaniu substancji toksycznych lub zanieczyszczony.

19 Art. 3.5 ust. 4 zmieniony przez pkt 7 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

20 Dla większej przejrzystości należy wyjaśnić, że odesłania do numeru klasyfikacji taryfowej Systemu Zharmonizowanego w niniejszym rozdziale opierają się na nomenklaturze Systemu Zharmonizowanego, w wersji zmienionej w dniu 1 stycznia 2017 r.

21 Art. 3.8 ust. 1 zmieniony przez pkt 8 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

22 Art. 3.8 ust. 5 zmieniony przez pkt 9 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

23 Art. 3.16 ust. 2 lit. a) zmieniona przez pkt 10 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

24 Art. 3.16 ust. 3 zmieniony przez pkt 11 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

25 Art. 3.16 ust. 4 zmieniony przez pkt 11 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

26 Art. 3.17 ust. 1 zmieniony przez pkt 12 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

27 Art. 3.17 ust. 5 lit. b) zmieniona przez pkt 13 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

28 Art. 3.19 zmieniony przez pkt 14 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

29 Przywóz, który jest okazjonalny i dotyczy wyłącznie produktów do osobistego użytku ich odbiorców albo podróżnych lub ich rodzin nie jest uważany za przywóz w celach handlowych, jeżeli rodzaj i ilość produktów nie wskazuje na przeznaczenie handlowe.

30 Art. 3.21 ust. 1 zmieniony przez pkt 15 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

31 Art. 3.21 ust. 6 zmieniony przez pkt 16 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

32 Art. 3.27 ust. 2 zmieniony przez pkt 17 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

33 Dla większej przejrzystości należy wyjaśnić, że Światową Organizację Celną utworzono w 1952 r. jako Radę Współpracy Celnej.

34 "Karnet ATA" ma to samo znaczenie jak w konwencji celnej w sprawie ATA. Konwencja celna w sprawie karnetu ATA dla odprawy warunkowej towarów sporządzona w Brukseli dnia 6 grudnia 1961 r. lub Konwencja dotycząca odprawy czasowej sporządzona w Istambule dnia 26 czerwca 1990 r.

35 Dla większej przejrzystości należy wyjaśnić, że żadne z postanowień niniejszego artykułu nie narusza praw ani obowiązków Stron jeśli chodzi o Komitet ds. Handlu Towarami w odniesieniu do rozdziału 2, ani Komitet ds. Własności Intelektualnej w odniesieniu do rozdziału 14.

36 Dla większej przejrzystości należy wyjaśnić, że żadnego z postanowień niniejszego artykułu nie można interpretować w sposób, który uniemożliwiałby Wspólnemu Komitetowi Współpracy Celnej zorganizowanie posiedzenia wyłącznie w ramach umowy o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej.

37 Do celów niniejszej sekcji, w odniesieniu do Japonii, właściwy organ obejmuje też jego właściwe organy.

38 Do celów niniejszej sekcji, w odniesieniu do Japonii, organ prowadzący dochodzenie obejmuje też jej właściwe organy prowadzące dochodzenie.

39 Do celów niniejszego rozdziału termin "towary" należy rozumieć zgodnie ze glosariuszem terminologii fitosanitarnej (Międzynarodowy Standard dla Środków Fitosanitarnych nr 5) sporządzonym przez Sekretariat IPPC.

40 Art. 6.9 ust. 2 zmieniony przez pkt 18 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

41 Dokument WTO G/SPS/19/Rev.2, z dnia 23 lipca 2004 r.

42 Załącznik 4 do dokumentu WTO G/TBT/9 z dnia 13 listopada 2000 r.

43 Art. 7.6 ust. 4 zmieniony przez pkt 19 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

44 Art. 7.7 ust. 1 zmieniony przez pkt 20 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

45 Art. 7.7 ust. 3 zmieniony przez pkt 21 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

46 Postanowienia lit. c) nie mają zastosowania do działalności związanej z oceną zgodności prowadzonej przez samą Stronę w przypadku, gdy dana Strona zachowuje ostateczną władzą decyzyjną w zakresie zgodności produktu.

47 Do celów niniejszego akapitu "rozsądny odstęp czasu" oznacza zwykle okres nie krótszy niż sześć miesięcy, chyba że byłoby to niepraktyczne dla osiągnięcia wyznaczonych uzasadnionych celów.

48 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że postanowienia niniejszego akapitu nie mają zastosowania do funkcji udzielania zezwoleń pełnionej przez samą Stronę, w przypadku gdy posiada ona ostateczne uprawnienia decyzyjne w zakresie zgodności produktu. Strona może wywiązać się z tego obowiązku poprzez oddzielenie organów nadzoru rynku od organów oceny zgodności.

49 Rozszerzenie w rozumieniu Stron jest objęte zakresem definicji utworzenia przedsiębiorstwa w formie zakładu przez przedsiębiorstwo objęte niniejszą Umową.

50 Zgodnie z notyfikacją Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w ramach WTO (dok. WT/REG39/1), Unia Europejska uważa, że pojęcie "rzeczywistego i trwałego powiązania" z gospodarką państwa członkowskiego Unii Europejskiej, o którym mowa w art. 54 TFUE, jest równoważne pojęciu "znaczących operacji gospodarczych".

51 Strony rozumieją, że środki, o których mowa w art. XX lit. b) GATT 1994, obejmują środki ochrony środowiska niezbędne do ochrony zdrowia lub życia ludzi, zwierząt lub roślin. Strony rozumieją, że art. XX lit. g) GATT 1994 ma zastosowanie do środków służących zachowaniu ograniczonych żywych i nieożywionych zasobów naturalnych.

52 Na wyjątki dotyczące bezpieczeństwa publicznego i porządku publicznego można powołać się jedynie w przypadku wystąpienia faktycznego i wystarczająco poważnego zagrożenia dla podstawowych interesów społecznych.

53 Strony rozumieją, że środki, o których mowa w lit. b), obejmują środki ochrony środowiska niezbędne do ochrony zdrowia lub życia ludzi, zwierząt lub roślin.

54 Środki mające na celu zapewnienie sprawiedliwego lub skutecznego nakładania lub poboru podatków bezpośrednich obejmują środki zastosowane przez Stronę w ramach jej systemu podatkowego, które:

a) mają zastosowanie do przedsiębiorców i usługodawców niebędących rezydentami, z uwzględnieniem faktu, że obowiązek podatkowy nierezydentów określony jest na podstawie pozycji podlegających opodatkowaniu pochodzących z terytorium Strony lub tam się znajdujących;

b) mają zastosowanie do nierezydentów w celu zapewnienia opodatkowania lub poboru podatków na terytorium Strony;

c) mają zastosowanie do nierezydentów lub rezydentów w celu zapobiegania unikaniu zobowiązań podatkowych i uchylaniu się od nich, łącznie ze środkami zgodności;

d) mają zastosowanie do konsumentów usług świadczonych na terytorium lub z terytorium drugiej Strony w celu zapewnienia opodatkowania takich konsumentów lub poboru od nich podatków pochodzących ze źródeł znajdujących się na terytorium Strony;

e) dokonują rozróżnienia przedsiębiorców i usługodawców podlegających zobowiązaniom podatkowym od pozycji opodatkowanych na poziomie światowym oraz innych przedsiębiorców i usługodawców ze względu na różnice w podstawie ich opodatkowania; lub

f) określają, przyznają lub przydzielają dochody, zyski, korzyści, straty, odliczenia lub ulgi osobom i oddziałom będącym rezydentami bądź powiązanym osobom lub oddziałom należącym do tej samej osoby w celu zagwarantowania podstawy opodatkowania obowiązującej na terytorium Strony.

Terminologia podatkowa lub założenia systemu opisane w ust. 2 lit. d) i niniejszym przypisie są określane zgodnie z definicjami podatkowymi i założeniami systemowymi albo definicjami i założeniami systemowymi równorzędnymi, czy też podobnymi przyjętymi zgodnie z przepisami Strony stosującej dany środek.

55 W przypadku Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla zakresu działalności, która może zostać uznana za kabotaż na podstawie odpowiedniego prawodawstwa krajowego, usługi krajowego morskiego transportu kabotażowego w rozumieniu niniejszej sekcji obejmują przewozy pasażerskie lub przewozy towarów między portem lub miejscem znajdującym się w państwie członkowskim Unii Europejskiej a innym portem lub miejscem znajdującym się w tym samym państwie członkowskim Unii Europejskiej, w tym na jego szelfie kontynentalnym, jak stanowi Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza, oraz ruch rozpoczynający i kończący się w tym samym porcie lub miejscu znajdującym się w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

56 Dla większej przejrzystości należy zaznaczyć, że niniejsza sekcja nie ma zastosowania do usług z wykorzystaniem statku powietrznego, których głównym celem nie jest transport towarów lub pasażerów, takich jak: gaszenie pożarów z powietrza, loty szkoleniowe, loty widokowe, opryski, dokonywanie pomiarów, tworzenie map, fotografowanie, skoki spadochronowe, holowanie szybowców, wycinka drzew i prace budowlane z użyciem helikoptera, a także innych wykonywanych z powietrza usług rolniczych, przemysłowych i inspekcyjnych.

57 Lit. a) ppkt (i)-(iii) nie obejmuje środków wprowadzonych w celu ograniczenia produkcji produktów rolnych.

58 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że sama transpozycja tych postanowień do prawa krajowego nie zmienia ich kwalifikacji jako postanowień prawa międzynarodowego, a zatem tego, że wchodzą one w zakres niniejszego ustępu.

59 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że przedsiębiorcy drugiej Strony lub ich przedsiębiorstwa objęte niniejszą Umową byłyby uprawnione do korzystania z tego traktowania nawet w przypadku braku przedsiębiorstw utworzonych przez przedsiębiorców państwa trzeciego w czasie dokonywania porównania.

60 art. 8.10 tytuł zmieniony przez pkt 22 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

61 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że uzależnienia otrzymania lub dalszego otrzymywania korzyści, o których mowa w ust. 2, nie stanowi wymogu ani zobowiązania do celów ust. 1

62 "Umowa licencyjna", o której mowa w niniejszym podpunkcie, oznacza każdą umowę dotyczącą udzielania licencji na technologię, proces produkcji lub inną prawnie zastrzeżoną wiedzę.

63 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że lit. l) nie ma zastosowania, gdy umowa licencyjna została zawarta między przedsiębiorstwem a Stroną.

64 W przypadku Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla zakresu działalności, która może zostać uznana za kabotaż na podstawie odpowiedniego prawodawstwa krajowego, usługi krajowego morskiego transportu kabotażowego w rozumieniu niniejszej sekcji obejmują przewozy pasażerskie lub przewozy towarów między portem lub miejscem znajdującym się w państwie członkowskim Unii Europejskiej a innym portem lub miejscem znajdującym się w tym samym państwie członkowskim Unii Europejskiej, w tym na jego szelfie kontynentalnym, jak stanowi Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza, oraz ruch rozpoczynający i kończący się w tym samym porcie lub miejscu znajdującym się w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

65 Dla większej przejrzystości należy zaznaczyć, że niniejsza sekcja nie ma zastosowania do usług z wykorzystaniem statku powietrznego, których głównym celem nie jest transport towarów lub pasażerów, takich jak: gaszenie pożarów z powietrza, loty szkoleniowe, loty widokowe, opryski, tworzenie map, fotografowanie, skoki spadochronowe, holowanie szybowców, wycinka drzew i prace budowlane z użyciem helikoptera, a także innych wykonywanych z powietrza usług rolniczych, przemysłowych i inspekcyjnych.

66 Lit. a) ppkt (i) obejmuje środki, zgodnie z którymi warunkiem transgranicznego świadczenia usług przez usługodawcę drugiej Strony jest utworzenie lub utrzymanie dowolnej formy przedsiębiorstwa na terytorium Strony lub bycie jej rezydentem.

67 Lit. a) ppkt (iii) nie obejmuje środków wprowadzonych lub utrzymywanych przez Stronę, które ograniczają nakłady na świadczenie usług.

68 Umowa o świadczenie usług, o której mowa w lit. b) ppkt (i), musi być zgodna z przepisami ustawowymi i wykonawczymi mającymi zastosowanie w miejscu, w którym umowa jest wykonywana.

69 Umowa o świadczenie usług, o której mowa w lit. c) ppkt (i), musi być zgodna z przepisami ustawowymi i wykonawczymi mającymi zastosowanie w miejscu, w którym umowa jest wykonywana.

70 Art. 8.21 lit. d) zdanie wstępne zmienione przez pkt 23 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

71 Art. 8.21 lit. d) pkt i) ppkt A zmieniony przez pkt 23 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

72 Dla większej przejrzystości należy zaznaczyć, że jeżeli chodzi o środki dotyczące standardów technicznych, niniejsza podsekcja ma zastosowanie tylko do środków mających wpływ na handel usługami.

73 Opłaty za zezwolenie nie obejmują opłat z tytułu eksploatacji zasobów naturalnych, płatności aukcyjnych, przetargowych lub innych niedyskryminujących środków dotyczących przyznania koncesji ani obowiązkowych składek za świadczenie usług powszechnych.

74 Do celów niniejszego ustępu "ekspresowe usługi pocztowe" oznaczają usługi, o których mowa w art. 1 ust. 1.3 Światowej Konwencji Pocztowej sporządzonej w Istambule dnia 6 października 2016 r.

75 Dla większej przejrzystości należy zaznaczyć, że egzekwowanie przepisów prawa konkurencji każdej ze Stron oraz związanych z nimi decyzji organów ochrony konkurencji podlegają postanowieniom rozdziału 11.

76 Do celów niniejszego artykułu "międzynarodowe usługi pocztowe" oznaczają usługi świadczone przez operatorów, o których mowa w art. 1 ust. 1.12 Światowej Konwencji Pocztowej, zgodnie z aktami Światowego Związku Pocztowego.

"Międzynarodowe usługi kurierskie" oznaczają usługi obejmujące przyjmowanie, sortowanie, transport i doręczanie dokumentów, druków, paczek i towarów z przeznaczeniem zagranicznym nieuregulowane aktami Światowego Związku Pocztowego.

77 Organ regulacyjny, o którym mowa w niniejszym artykule, nie obejmuje organów celnych każdej ze Stron.

78 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że połączenia mogą obejmować w stosownych przypadkach połączenie fizyczne lub logiczne.

79 Do celów niniejszego artykułu "umożliwienie korzystania z urządzeń sieciowych" oznacza udostępnianie urządzeń lub usług innemu dostawcy publicznych sieci przekazu telekomunikacyjnego lub usług telekomunikacyjnych na określonych warunkach w celu świadczenia publicznych usług telekomunikacyjnych. Może ono obejmować korzystanie z czynnych lub biernych elementów sieci, udogodnień towarzyszących, usług sieci wirtualnych, kolokacji lub innych form współużytkowania udogodnień towarzyszących, korzystanie z łączy dzierżawionych i określonych elementów lub urządzeń sieciowych, w tym pętli lokalnej, na zasadzie rozdzielności.

80 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że żadne z postanowień niniejszego ustępu nie może być interpretowane jako uniemożliwiające Stronie zezwolenie głównemu dostawcy na jej terytorium na odrzucenie kolokacji w przypadku gdy istnieje uzasadniona podstawa odmowy, szczególnie w odniesieniu do technicznej wykonalności.

81 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że nie można uznać, że organ regulacyjny Strony nie jest funkcjonalnie niezależny wyłącznie na podstawie tego, że organ tej Strony (inny niż organ regulacyjny) posiada udziały lub innego rodzaju udział kapitałowy w dostawcy usług telekomunikacyjnych, sieci telekomunikacyjnych lub wyposażenia sieci telekomunikacyjnych.

82 Art. 8.50 ust. 1 zmieniony przez pkt 24 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

83 Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do usług roamingu na terenie Unii Europejskiej, które są komercyjnymi usługami łączności ruchomej świadczonymi na podstawie umowy handlowej między dostawcami publicznych usług telekomunikacyjnych, które umożliwiają użytkownikowi końcowemu korzystanie ze swojego telefonu komórkowego lub innego urządzenia umożliwiającego korzystanie z usług głosowych, usług przesyłania danych lub przesyłania wiadomości w państwie członkowskim Unii Europejskiej innym niż to, w którym znajduje się macierzysta publiczna sieć przekazu telekomunikacyjnego użytkownika końcowego.

84 Art. 8.66 ust. 4 zmieniony przez pkt 25 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

85 Stosując zasady określone w lit. a) i b), żadna ze Stron nie może przyjmować ani utrzymywać uzgodnień dotyczących dzielenia ładunku w jakichkolwiek umowach dotyczących usług międzynarodowego transportu morskiego. Po wejściu w życie niniejszej Umowy każda ze Stron jest zobowiązana zakończyć obowiązywanie wszelkich takich uzgodnień zawartych w obowiązujących umowach lub umowach podpisanych przed dniem wejścia w życie niniejszej Umowy.

86 Dla większej przejrzystości należy zaznaczyć, że "kod źródłowy oprogramowania będący własnością osoby drugiej Strony" obejmuje kod źródłowy oprogramowania zawartego w produkcie.

87 Środki te obejmują środki mające na celu zagwarantowanie bezpieczeństwa i ochrony, na przykład w związku z procedurą certyfikacji.

88 Do celów niniejszego rozdziału "waluta w pełni wymienialna" oznacza walutę, którą można swobodnie wymieniać na inne waluty znajdujące się w szerokim obrocie na międzynarodowych rynkach walutowych i powszechnie stosowane w transakcjach międzynarodowych. Dla większej pewności należy zaznaczyć, że waluty znajdujące się w szerokim obrocie na międzynarodowych rynkach walutowych i powszechnie stosowane w transakcjach międzynarodowych obejmują swobodnie wymienialne waluty określone przez MFW zgodnie z Umową o Międzynarodowym Funduszu Walutowym.

89 W przypadku Unii Europejskiej środki takie może wprowadzać państwo członkowskie Unii Europejskiej w sytuacjach innych niż te, o których mowa w ust. 1, wpływających na gospodarkę tego państwa członkowskiego.

90 Strony uznają, że poważne trudności w zakresie bilansu płatniczego lub finansowania zewnętrznego bądź zagrożenia takimi trudnościami, o czym mowa w ust. 2 lit. a), mogą być spowodowane m.in. poważnymi trudnościami makroekonomicznymi związanymi z polityką monetarną lub kursową albo zagrożeniem takimi trudnościami, o czym mowa w ust. 2 lit. b).

91 Art. 10.4 zmieniony przez pkt 26 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

92 Art. 10.12 ust. 3 zmieniony przez pkt 27 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

93 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że edukację zapewnianą w ramach krajowego systemu edukacji każdej ze Stron uznaje się za działalność inną niż działalność gospodarcza.

94 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że sytuacja wyjątkowa jest rozumiana jako taka, która dotyczy całej gospodarki Strony. W przypadku Unii Europejskiej cała gospodarka Strony oznacza całą gospodarkę Unii Europejskiej lub przynajmniej jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej.

95 Do celów niniejszego ustępu w przypadku subsydiów, w odniesieniu do których powiadomienia przekazano już wcześniej, informacje przekazywane w uaktualnionych powiadomieniach mogą być ograniczone do wskazania ewentualnych modyfikacji w stosunku do poprzedniego powiadomienia lub ich braku.

96 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że żadne postanowienia niniejszego artykułu nie uniemożliwiają Stronom udzielania subsydiów poprzez tymczasowe wsparcie na utrzymanie płynności finansowej w formie gwarancji kredytowych lub kredytów nieprzekraczających kwoty niezbędnej do utrzymania działalności przedsiębiorstwa przez okres konieczny do opracowania planu restrukturyzacji lub likwidacji.

97 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że działalność podejmowana przez przedsiębiorstwo, które prowadzi działalność o charakterze niezarobkowym lub prowadzi swoją działalność po kosztach, nie stanowi działalności podejmowanej w celu osiągnięcia zysku.

98 Art. 13.1 lit. h) pkt 3 zmieniony przez pkt 28 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

99 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że niniejszy ustęp nie ma zastosowania do kupna lub sprzedaży udziałów, akcji lub innego rodzaju udziałów w kapitale własnym przez przedsiębiorstwo państwowe, przedsiębiorstwo posiadające szczególne uprawnienia lub przywileje czy wyznaczonego monopolistę jako formy udziału w kapitale własnym innego przedsiębiorstwa.

100 Art. 13.5 ust. 2 lit. a) zmieniona przez pkt 29 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

101 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że bezstronność pełnienia powierzonych funkcji przez organ należy oceniać przez odniesienie do ogólnego modelu lub praktyki działania tego organu.

102 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że w przypadku tych sektorów, w których Strony ustanowiły w rozdziale 8 określone obowiązki takiego organu, zastosowanie mają odnośne postanowienia zawarte w rozdziale 8.

103 Art. 13.7 ust. 2 lit. a) zmieniona przez pkt 30 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

104 Art. 13.7 ust. 2 lit. d) zmieniona przez pkt 31 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

105 Dla większej przejrzystości należy wyjaśnić, że przez konwencję paryską rozumie się Konwencję paryską o ochronie własności przemysłowej z dnia 20 marca 1883 r., zmienioną w Brukseli dnia 14 grudnia 1900 r., w Waszyngtonie dnia 2 czerwca 1911 r., w Hadze dnia 6 listopada 1925 r., w Londynie dnia 2 czerwca 1934 r., w Lizbonie dnia 31 października 1958 r. i w Sztokholmie dnia 14 lipca 1967 r. oraz poprawioną dnia 28 września 1979 r.

106 Umowy międzynarodowe dotyczące praw własności intelektualnej, o których mowa w niniejszym ustępie, obejmują również umowy, których stronami są państwa członkowskie Unii Europejskiej.

107 Dla większej przejrzystości należy wyjaśnić, że przez konwencję berneńską rozumie się Konwencję berneńską o ochronie dzieł literackich i artystycznych z dnia 9 września 1886 r., uzupełnioną w Paryżu dnia 4 maja 1896 r., zrewidowaną w Berlinie dnia 13 listopada 1908 r., uzupełnioną w Bernie dnia 20 marca 1914 r., zrewidowaną w Rzymie dnia 2 czerwca 1928 r., w Brukseli dnia 26 czerwca 1948 r., w Sztokholmie dnia 14 lipca 1967 r. i w Paryżu dnia 24 lipca 1971 r. oraz poprawioną dnia 28 września 1979 r.

108 Dla większej przejrzystości należy wyjaśnić, że przez konwencję UPOV z 1991 r. rozumie się Międzynarodową konwencję o ochronie nowych odmian roślin z dnia 2 grudnia 1961 r. zmienioną w Genewie w dniu 19 marca 1991 r.

109 W przypadku Unii Europejskiej obejmuje to ratyfikację lub przystąpienie do umów wielostronnych, o których mowa w niniejszym ustępie, przez państwa członkowskie.

110 Do celów niniejszego artykułu i art. 14.5 termin "obywatele" ma takie samo znaczenie jak w porozumieniu TRIPS.

111 Do celów niniejszego artykułu i art. 14.5 termin "ochrona" obejmuje kwestie mające wpływ na dostępność, nabywanie, zakres, utrzymanie w mocy oraz egzekwowanie praw własności intelektualnej, a także kwestie mające wpływ na korzystanie z praw własności intelektualnej szczegółowo uregulowane w niniejszym rozdziale.

112 Art. 14.6 ust. 1 zmieniony przez pkt 32 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

113 Dla większej przejrzystości należy wyjaśnić, że w odniesieniu do Unii Europejskiej prawo to jest ograniczone do sytuacji, w których wniosek jest składany w miejscu i w czasie wybranym przez osobę postronną.

114 Dla większej przejrzystości należy wyjaśnić, że w odniesieniu do Japonii postanowienia niniejszej litery stosuje się do formy przekazu publicznego, która następuje automatycznie w odpowiedzi na wniosek osoby postronnej, z wyjątkiem tych, które nie są automatyczne.

115 Strona może przedsięwziąć skuteczne środki w celu zagwarantowania, że zyski wygenerowane w trakcie dwudziestoletniego okresu ochrony następującego po okresie 50 lat będą dzielone sprawiedliwie pomiędzy artystów wykonawców i producentów fonogramów.

116 Do celów niniejszego artykułu "używanie" takiego oznaczenia obejmuje, co najmniej, przywóz i wywóz towarów lub opakowań towarów, na których oznaczenie takie zostało umieszczone.

117 Uczciwe używanie wyrażeń opisowych obejmuje używanie oznaczenia wskazującego pochodzenie geograficzne towarów lub usług zgodnie z uczciwymi praktykami w przemyśle lub handlu.

118 Do celów niniejszego artykułu Unia Europejska rozumie "prezentowanie" jako oferowanie lub wprowadzenie do obrotu, natomiast Japonia rozumie "prezentowanie" jako przeniesienie własności.

119 Do celów niniejszego artykułu w odniesieniu do Japonii wyrażenie "umieszczono" oznacza oznaczanie.

120 Art. 14.21 zmieniony przez pkt 33 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

121 Do celów niniejszej podsekcji w odniesieniu do ochrony oznaczeń geograficznych w Japonii "napoje alkoholowe" oznaczają napoje zawierające jeden lub więcej procent alkoholu.

122 Do celów niniejszej podsekcji w odniesieniu do ochrony oznaczeń geograficznych w Japonii "produkty rolne" oznaczają produkty rolnictwa, leśnictwa i rybołówstwa, jak również środki spożywcze z wyłączeniem napojów alkoholowych.

123 Do celów niniejszej podsekcji w odniesieniu do ochrony oznaczeń geograficznych w Japonii wyrażenia "rejestracja" i "zarejestrować" mogą być uważane za synonim, odpowiednio, wyrażeń "wyznaczenie" lub "potwierdzenie ochrony" i "wyznaczyć" lub "potwierdzić ochronę" w ramach odpowiednich japońskich przepisów ustawowych i wykonawczych.

124 Do celów niniejszej podsekcji w odniesieniu do ochrony oznaczeń geograficznych w Japonii wyrażenia "unieważnienie" może być uważane za synonim "zwolnienia z ochrony" w ramach odpowiednich japońskich przepisów ustawowych i wykonawczych.

125 Nie naruszając swoich przepisów ustawowych i wykonawczych dotyczących systemu, o którym mowa w ust. 1, każda ze Stron zapewnia środki prawne umożliwiające unieważnienie rejestracji oznaczenia geograficznego.

126 Do celów ust. 1 i bez uszczerbku dla podsekcji 2 sekcji C każda ze Stron może ustanowić dochodzenie praw w trybie postępowania administracyjnego.

127 Na potrzeby niniejszego ustępu, art. 14.27 ust. 4 oraz art. 14.29 ust. 1 i 2 określenie "towar podobny" w odniesieniu do towaru, wobec którego chronione jest oznaczenie geograficzne w ramach systemu Strony, o którym mowa w art. 14.23 ust. 2, oznacza towar, który należałby do tej samej kategorii towarów, co towar, wobec którego zarejestrowano oznaczenie geograficzne na terytorium tej Strony.

128 Dla większej przejrzystości przyjmuje się, że oceny dokonuje się indywidualnie dla każdego przypadku. Postanowienie to nie ma zastosowania w przypadku gdy udowodniono, że nie ma związku między chronionym oznaczeniem geograficznym a wyrażeniem w wersji tłumaczonej lub w transliteracji.

129 Do celów niniejszej podsekcji transliteracja obejmuje przekształcenie znaków składających się na dane oznaczenie geograficzne według fonetyki języka lub języków oryginału.

130 Art. 14.27 ust. 1 zmieniony przez pkt 34 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

131 Do celów ust. 1 przy badaniu zgłoszenia znaku towarowego złożonego na terytorium Strony po dniu wejścia w życie niniejszej Umowy lub dniu publikacji otwierającej procedurę sprzeciwową dotyczącą oznaczenia geograficznego, o którym mowa w art. 14.24, w zależności od tego, która data jest późniejsza, bierze się pod uwagę publikację otwierającą procedurę sprzeciwową dotyczącą danego oznaczenia geograficznego.

132 Właściwe organy mogą wymagać spełnienia określonych warunków w odniesieniu do ochrony oznaczenia geograficznego kolidującego z wcześniej istniejącym znakiem towarowym.

133 Art. 14.27 ust. 5 zmieniony przez pkt 35 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

134 Do celów niniejszej podsekcji w przypadku Unii Europejskiej wyrażenie "wzory przemysłowe" odnosi siędo zarejestrowanych wzorów.

135 Do celów niniejszego ustępu i ust. 2, dla Japonii, przez "produkt" rozumie się "artykuł".

136 Jako rozwiązanie alternatywne w stosunku do okoliczności przewidzianych w lit. a) i b) Strona może uznać wzór, który zastosowano w produkcie lub który włączono w produkt stanowiący część składową produktu złożonego, za nowy i oryginalny w okolicznościach zgodnych z jej własnymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi.

137 Do celów niniejszego ustępu "zwykłe używanie" oznacza używanie przez użytkownika końcowego, z wyłączeniem konserwacji, obsługi i naprawy.

138 Art. 14.31 ust. 6 zmieniony przez pkt 36 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

139 Do celów niniejszego artykułu "kopiowanie", "wygląd", "oferowanie" i "wprowadzanie do obrotu" mogą zostać uznane przez Stronę odpowiednio za synonimy "naśladownictwa", "układu", "prezentowania" i "sprzedaży".

140 Do celów niniejszego ustępu "oferowanie do sprzedaży" może obejmować wywóz.

141 Art. 14.33 ust. 1 lit. b) zmieniona przez pkt 37 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

142 Art. 14.33 ust. 5 zmieniony przez pkt 38 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

143 Takie wykorzystanie może obejmować wykorzystanie w ramach programu Patent Prosecution Highway.

144 W przypadku Unii Europejskiej wyrażenie "produkty farmaceutyczne" w niniejszym artykule odnosi się produktów leczniczych zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu (WE) nr 469/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 maja 2009 r. dotyczącym stworzenia dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych.

145 W przypadku Unii Europejskiej wyrażenie "produkty chemiczne przeznaczone dla rolnictwa" w niniejszym artykule odnosi się do środków ochrony roślin zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu (WE) nr 1610/96 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lipca 1996 r. dotyczącego stworzenia dodatkowego świadectwa ochronnego dla środków ochrony roślin.

146 W przypadku Unii Europejskiej możliwe jest przedłużenie o kolejnych sześć miesięcy w przypadku produktów leczniczych, w odniesieniu do których przeprowadzono badania pediatryczne, oraz pod warunkiem, że wyniki tych badań uwzględniono w informacjach o produkcie.

147 Do celów niniejszego artykułu Strona może interpretować wyrażenie "powinna była wiedzieć" jako "wykazanie rażącego niedbalstwa w związku z brakiem wiedzy".

148 W przypadku Unii Europejskiej wyrażenie "produkty farmaceutyczne" w niniejszym artykule odnosi się produktów leczniczych zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu (WE) nr 469/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 maja 2009 r. dotyczącym stworzenia dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych.

149 W przypadku Unii Europejskiej wyrażenie "produkty chemiczne przeznaczone dla rolnictwa" w niniejszym artykule odnosi się do środków ochrony roślin zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu (WE) nr 1610/96 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lipca 1996 r. dotyczącego stworzenia dodatkowego świadectwa ochronnego dla środków ochrony roślin.

150 Dla większej pewności należy wyjaśnić, że zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi Strony interpretują art. 10bis konwencji paryskiej jako obejmujący czyny nieuczciwej konkurencji w odniesieniu do świadczenia usług.

151 Dla większej pewności należy wyjaśnić, że w odniesieniu do Unii Europejskiej niniejszy ustęp stosuje się jedynie do nazw domen ".eu".

152 Strony rozumieją, że takie środki naprawcze mogą obejmować, między innymi, wygaśnięcie, unieważnienie i przeniesienie zarejestrowanej nazwy domeny, wydanie nakazu sądowego w stosunku do osoby, która zarejestrowała lub posiada zarejestrowaną nazwę domeny i w stosunku do rejestru nazw domen lub zasądzenie odszkodowania od osoby, która zarejestrowała lub posiada taką nazwę domeny.

153 Bez uszczerbku dla środków cywilnych i administracyjnych, procedur oraz środków naprawczych przewidzianych w niniejszym rozdziale Strona może przewidzieć inne stosowne sankcje w przypadkach naruszenia praw własności intelektualnej.

154 Do celów niniejszego artykułu wyrażenie "odstraszające" Strony uznają za tożsame z wyrażeniem "odstraszające" w art. 41 porozumienia TRIPS.

155 Niniejsza podsekcja ma zastosowanie do praw własności intelektualnej opisanych w podsekcjach 1-9 sekcji B, z wyjątkiem podsekcji7.

156 W przypadku Japonii cywilnoprawne dochodzenie praw z tytułu oznaczeńgeograficznych zostanie objęte zakresem art. 10bis konwencji paryskiej i art. 22 porozumienia TRIPS.

157 Do celów niniejszego artykułu każda ze Stron może postanowić, że "osoba trzecia" obejmuje pośrednika.

158 Do celów niniejszego artykułu każda ze Stron może postanowić, że "osoba trzecia" obejmuje pośrednika.

159 Mogą one obejmować założenie, że kwota szkody stanowi:

a) co najmniej kwotę, do której otrzymania posiadacz prawa byłby uprawniony z tytułu korzystania z przysługujących mu praw własności intelektualnej, które mogą obejmować opłatę licencyjną w rozsądnej wysokości, w celu zrekompensowania posiadaczowi praw nieuprawnionego korzystania z jego własności intelektualnej;

b) zyski uzyskane przez naruszającego z tytułu działania stanowiącego naruszenie; lub

c) ilość towarów stanowiących naruszenie praw własności intelektualnej i faktycznie przekazanych osobom trzecim, pomnożoną przez kwotę zysku na jednostkę towarów, które byłyby sprzedane przez posiadacza praw, gdyby nie doszło do naruszenia.

160 Dla większej pewności Strony mogą postanowić, że ich organy sądowe mogą uznać tajemnicę przedsiębiorstwa za poufną w drodze nakazu zabezpieczającego.

161 Do celów niniejszego artykułu Strona może interpretować wyrażenie "powinna była wiedzieć" jako "wykazanie rażącego niedbalstwa w związku z brakiem wiedzy".

162 Do celów niniejszego artykułu "towary przywożone lub wywożone" oznaczają, w odniesieniu do Unii Europejskiej, towary pod kontrolą organów celnych, wprowadzane na jej obszar celny lub z niego wyprowadzane, lub czasowo na tym obszarze składowane, objęte procedurą celną lub powrotnym wywozem.

163 W odniesieniu do oznaczeń geograficznych Japonia może wykonać obowiązki określone w niniejszym artykule, ustanawiając środki administracyjne w celu zapobiegania dopuszczenia podejrzanych towarów do obrotu przez jej właściwe organy, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi.

164 Do celów niniejszego ustępu Japonia może przewidzieć kary, które będą stosowane w przypadkach tranzytu celnego lub przeładunku towarów naruszających prawa. Do tych celów:

a) "tranzyt celny" oznacza procedurę celną, w ramach której towary są transportowane pod kontrolą organów celnych z jednego urzędu celnego do drugiego; oraz

b) "przeładunek" oznacza procedurę celną, w ramach której towary są przenoszone pod kontrolą organów celnych z przywozowych środków transportu do wywozowych środków transportu na terenie jednego urzędu celnego, który jest urzędem właściwym zarówno dla przywozu, jak i wywozu.

165 Przykład przedsiębiorstw, które Unia Europejska może wyłączyć z zakresu stosowania niektórych zasad i norm ładu korporacyjnego, stanowią spółki notowane poza rynkiem regulowanym.

166 Dla większej pewności należy wyjaśnić, że "nadzorowanie postępowania zarządu" nie wymaga codziennego nadzoru nad działalnością zarządu przez akcjonariuszy.

167 Każda ze Stron może określić w ramach swojej jurysdykcji, co stanowi, pod względem jakościowym bądź ilościowym, "wystarczającą liczbę niezależnych członków lub dyrektorów".

168 W przypadku Unii Europejskiej "członkostwo w MOP" oznacza członkostwo państw członkowskich Unii Europejskiej w MOP.

169 Do celów niniejszego rozdziału "społeczeństwo obywatelskie" oznacza niezależne zainteresowane podmioty gospodarcze, społeczne i środowiskowe, w tym organizacje pracodawców i pracowników oraz grupy działające na rzecz ochrony środowiska.

170 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że w pracach prowadzonych przez Komitet na mocy niniejszego ustępu uwzględnia się porady udzielone na podstawie art. 16.17 ust. 4.

171 W przypadku Unii Europejskiej zasady te obejmują zasady określone w TFUE, jak również w rozporządzeniach i dyrektywach przyjętych na mocy art. 289 TFUE.

172 Organy regulacyjne każdej ze Stron mogą określić, co stanowi "ważne" środki regulacyjne do celów swoich zobowiązań na mocy niniejszej sekcji.

173 Do celów niniejszego rozdziału "produkty rolne" nie obejmują produktów leśnych ani produktów rybołówstwa.

174 Do celów niniejszego rozdziału "polityka zapewniania jakości produktów rolnych" w odniesieniu do oznaczeń geograficznych oznacza politykę zapewniania jakości w odniesieniu do oznaczeń geograficznych mającą zastosowanie do produktów objętych art. 14.22.

175 Art. 22.4 ust. 3 lit. d) zmieniona przez pkt 39 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

176 Art. 22.4 ust. 3 lit. e) zmieniona przez pkt 39 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

177 Odniesienie prawne dla EA: załącznik 1 do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1821 z dnia 6 października 2016 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.

178 Odniesienie prawne dla cen wejścia: załącznik 2 do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1821 z dnia 6 października 2016 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.

179 Przywóz, o którym mowa w lit. b) ppkt (ii) A), musi być poświadczony przez rząd Japonii jako nieprzeznaczony do sprzedaży detalicznej ani dla przemysłu usług gastronomicznych na zaświadczeniu dotyczącym kontyngentu taryfowego;

180 Do celów kontyngentu TRQ-25 "rok podatkowy" oznacza japoński rok podatkowy rozpoczynający się dnia 1 kwietnia i kończący się dnia 31 marca następnego roku.

181 Do celów lit. c) i d) "cena progowa" oznacza:

a) 399 JPY/kg dla pochodzących towarów rolnych sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 020312.021, 020312.023, 020319.021, 020319.023, 020322.021, 020322.023, 020329.021, 020329.023, 020630.092, 020630.093, 020649.092 i 020649.093 oraz

b) 299,25 JPY/kg dla pochodzących towarów rolnych sklasyfikowanych w pozycjach taryfowych 020311.020, 020311.030, 020321.020 i 020321.030.

182 Do celów lit. b) "pierwsza standardowa ochronna cena importowa" oznacza cenę równą 524 JPY/kg pomnożoną przez sumę 100 % oraz stawki celnej określonej w lit. a) w danym roku;

183 Do celów lit. b) "pierwsza alternatywna stawka" oznacza:

a) od pierwszego do czwartego roku: stawkę celną określoną w taryfie celnej Japonii dla pozycji taryfowych 020312.023, 020319.023, 020322.023, 020329.023, 020630.093 lub 020649.093;

b) od piątego do dziewiątego roku: 100 JPY/kg; oraz

c) w 10. i 11. roku: 70 JPY/kg;

184 Do celów lit. c) "druga standardowa ochronna cena importowa" oznacza cenę równą 393 JPY/kg pomnożoną przez sumę 100 % oraz stawki celnej określonej w lit. a) w danym roku;

185 Do celów lit. c) "druga alternatywna stawka" oznacza:

a) od pierwszego do czwartego roku: stawkę celną określoną w taryfie celnej Japonii dla pozycji taryfowych 020311.020 lub 020321.020;

b) od piątego do dziewiątego roku: 75 JPY/kg; oraz

c) w 10. i 11. roku: 52,5 JPY/kg;

186 Niniejszy załącznik opiera sięna nomenklaturze Systemu Zharmonizowanego ("HS"), w wersji zmienionej w dniu 1 stycznia 2017 r.

187 Poziom zawieszenia koncesji lub innych zobowiązań nie może przekraczać poziomu kwoty dwustronnych obrotów handlowych między Stronami produktami objętymi regulaminem ONZ, o których mowa w ust. 1 lit. a) lub b) niniejszego artykułu.

188 Załącznik 2-C dodatek 2-C-1 zmieniony przez art. 1 pkt 1 decyzji nr 2/2021 z dnia 25 stycznia 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.35.42) zmieniającej nin. umowę międzynarodową z dniem 1 lutego 2021 r.

189 Załącznik 2-C dodatek 2-C-2 zmieniony przez art. 1 pkt 2 decyzji nr 2/2021 z dnia 25 stycznia 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.35.42) zmieniającej nin. umowę międzynarodową z dniem 1 lutego 2021 r.

190 Jedna jednostka go () odpowiada 180 ml.

191 Jedna jednostka sho () odpowiada 1 800 ml.

192 Masę sacharydów użytych do wzbogacenia wyraża się jako sacharydy inwertowane: masa sacharydów inwertowanych = masa glukozy + masa fruktozy + masa sacharozy x 1,05

193 Do celów sekcji C rozdziału 2 zarówno wzbogacanie, jak i zakwaszanie nie mogą być stosowane w odniesieniu do tego samego produktu, o którym mowa w sekcji C pkt 7 w części I załącznika VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

194 Do celów sekcji C rozdziału 2 zarówno zakwaszanie, jak i odkwaszanie nie mogą być stosowane w odniesieniu do tego samego produktu, o którym mowa w sekcji C pkt 7 w części I załącznika VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

195 Brandy używana w praktyce na etapie finalizacji na podstawie sekcji C rozdziału 2 niniejszej Umowy musi być wyprodukowana z winogron, w tym z wytłoczyn winogronowych i zagęszczonego moszczu winogronowego i zawierać jedynie substancje dopuszczone w załączniku I A do rozporządzenia Komisji (WE) nr 606/2009.

196 Masę dodanych sacharydów wyraża się jako sacharydy inwertowane: masa sacharydów inwertowanych = masa glukozy + masa fruktozy + masa sacharozy x 1,05.

197 Masę dodanych sacharydów wyraża się jako sacharydy inwertowane: masa sacharydów inwertowanych = masa glukozy + masa fruktozy + masa sacharozy x 1,05.

198 Załącznik 3-A zmieniony przez pkt 40 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

199 Dla większej pewności, jeżeli wymóg zmiany w klasyfikacji taryfowej przewiduje odstępstwo dla danej zmiany w przypadku niektórych działów, pozycji lub podpozycji, żaden z niepochodzących materiałów z tych działów, pozycji lub podpozycji nie może być wykorzystany osobno ani wspólnie.

200 W odniesieniu do produktów objętych podpozycjami 7007.11 i 7007.21, zob. równieżdodatek 3-B-1.

201 W odniesieniu do pozycji 84.07 i 84.08, zob. równieżdodatek 3-B-1.

202 W odniesieniu do pozycji 87.01 i 87.07, zob. równieżdodatek 3-B-1.

203 W odniesieniu do pozycji 87.08, zob. równieżdodatek 3-B-1.

204 Załącznik 3-B dodatek 3-B-1 zmieniony przez pkt 41 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

205 W przypadku gdy szczegółowy opis materiału zawarto w kolumnie (i) powiązanyproces produkcji opisany w kolumnie (ii) ma zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do tego materiału.

206 Do celów niniejszej sekcji, "nadwozia nieosłonięte" oznaczająnadwozia, w których metalowe elementy zostały połączone przed malowaniem; włączając montaż:

- ramy pojazdu; i

- części nadwozia; oraz

wyłączając montażw strukturze ramy:

- silnika;

- podzespołów podwozia lub elementówwyposażenia (szkło, siedzenia, tapicerka, elektronika itp.); lub

- części ruchomych (drzwi, pokrywa bagażnika, pokrywa maski oraz błotniki).

207 Zastosowanie powiązanej reguły dotyczącej procesu produkcji uwarunkowane jest następującymi elementami:

a) wymienione poniżej części nadwozia nieosłoniętego pojazdu, w zakresie, w jakim sąone częściami nadwozia nieosłoniętego pojazdu, musząbyćwykonane ze stali:

- słupki A, B i C lub równoważne części;

- podłużnice ramy lub równoważne części;

- poprzecznice ramy podwozia lub równoważne części;

- boczne szyny podłogowe lub równoważne części;

- panele boczne lub równoważne części;

- boczne szyny dachowe lub równoważne części;

- wspornik deski rozdzielczej lub równoważne części;

- wsporniki dachu lub równoważne części;

- tylna ściana lub równoważna część;

- przegroda przeciwogniowa lub równoważna część;

- belka zderzaka lub równoważna część; oraz

- płyta podłogowa lub równoważna część; oraz

b) części lub zestawy części, niezależnie od nazwy, o ile spełniajątęsamąfunkcjęco części wymienione powyżej, musząrównieżbyćwykonane ze stali.

208 Załącznik 3-D zmieniony przez pkt 42-45 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60).

209 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

210 Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest zidentyfikowany. W przypadku eksportera z Unii Europejskiej, jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii Europejskiej. W przypadku eksportera z Japonii, jest to japoński numer przedsiębiorstwa (ang. Japan Corporate Number). Jeżeli eksporterowi nie nadano numeru, pole może pozostać puste.

211 Należy wskazać pochodzenie produktu; Unia Europejska lub Japonia.

212 Należy podać, w zależności od przypadku, jeden lub kilka z następujących kodów: "A" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. a)

"B" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. b)

"C" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. c), z uwzględnieniem następujących dodatkowych informacji na temat rodzaju wymogów dotyczących konkretnych produktów zastosowanych w odniesieniu do tych produktów;

"1" w przypadku zmiany reguły klasyfikacji taryfowej;

"2" w przypadku reguły maksymalnej wartości materiałów niepochodzących lub minimalnego odsetka wartości regionalnej;

"3" w przypadku reguły dotyczącej "szczególnego procesu produkcji"; lub

"4" w przypadku stosowania postanowień sekcji 3 dodatku 3-B-1; "D" w przypadku akumulacji pochodzenia, o której mowa w art. 3.5; lub "E" w przypadku tolerancji, o których mowa w art. 3.6.

213 Miejsce i data mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

214 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

215 Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest zidentyfikowany. W przypadku eksportera z Unii Europejskiej, jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii Europejskiej. W przypadku eksportera z Japonii, jest to japoński numer przedsiębiorstwa (ang. Japan Corporate Number). Jeżeli eksporterowi nie nadano numeru, pole może pozostać puste.

216 Należy wskazać pochodzenie produktu; Unia Europejska lub Japonia.

217 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

218 Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest zidentyfikowany. W przypadku eksportera z Unii Europejskiej, jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii Europejskiej. W przypadku eksportera z Japonii, jest to japoński numer przedsiębiorstwa (ang. Japan Corporate Number). Jeżeli eksporterowi nie nadano numeru, pole może pozostać puste.

219 Należy wskazać pochodzenie produktu; Unia Europejska lub Japonia.

220 Należy podać, w zależności od przypadku, jeden lub kilka z następujących kodów: "A" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. a)

"B" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. b)

"C" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. c), z uwzględnieniem następujących dodatkowych informacji na temat rodzaju wymogów dotyczących konkretnych produktów zastosowanych w odniesieniu do tych produktów;

"1" w przypadku zmiany reguły klasyfikacji taryfowej;

"2" w przypadku reguły maksymalnej wartości materiałów niepochodzących lub minimalnego odsetka wartości regionalnej;

"3" w przypadku reguły dotyczącej "szczególnego procesu produkcji"; lub

"4" w przypadku stosowania postanowień sekcji 3 dodatku 3-B-1; "D" w przypadku akumulacji pochodzenia, o której mowa w art. 3.5; lub "E" w przypadku tolerancji, o których mowa w art. 3.6.

221 Miejsce i data mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

222 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

223 Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest zidentyfikowany. W przypadku eksportera z Unii Europejskiej, jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii Europejskiej. W przypadku eksportera z Japonii, jest to japoński numer przedsiębiorstwa (ang. Japan Corporate Number). Jeżeli eksporterowi nie nadano numeru, pole może pozostać puste.

224 Należy wskazać pochodzenie produktu; Unia Europejska lub Japonia.

225 Należy podać, w zależności od przypadku, jeden lub kilka z następujących kodów: "A" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. a)

"B" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. b)

"C" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. c), z uwzględnieniem następujących dodatkowych informacji na temat rodzaju wymogów dotyczących konkretnych produktów zastosowanych w odniesieniu do tych produktów;

"1" w przypadku zmiany reguły klasyfikacji taryfowej;

"2" w przypadku reguły maksymalnej wartości materiałów niepochodzących lub minimalnego odsetka wartości regionalnej;

"3" w przypadku reguły dotyczącej "szczególnego procesu produkcji"; lub

"4" w przypadku stosowania postanowień sekcji 3 dodatku 3-B-1; "D" w przypadku akumulacji pochodzenia, o której mowa w art. 3.5; lub "E" w przypadku tolerancji, o których mowa w art. 3.6.

226 Miejsce i data mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

227 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

228 Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest zidentyfikowany. W przypadku eksportera z Unii Europejskiej, jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii Europejskiej. W przypadku eksportera z Japonii, jest to japoński numer przedsiębiorstwa (ang. Japan Corporate Number). Jeżeli eksporterowi nie nadano numeru, pole może pozostać puste.

229 Należy wskazać pochodzenie produktu; Unia Europejska lub Japonia.

230 Należy podać, w zależności od przypadku, jeden lub kilka z następujących kodów: "A" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. a)

"B" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. b)

"C" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. c), z uwzględnieniem następujących dodatkowych informacji na temat rodzaju wymogów dotyczących konkretnych produktów zastosowanych w odniesieniu do tych produktów;

"1" w przypadku zmiany reguły klasyfikacji taryfowej;

"2" w przypadku reguły maksymalnej wartości materiałów niepochodzących lub minimalnego odsetka wartości regionalnej;

"3" w przypadku reguły dotyczącej "szczególnego procesu produkcji"; lub

"4" w przypadku stosowania postanowień sekcji 3 dodatku 3-B-1; "D" w przypadku akumulacji pochodzenia, o której mowa w art. 3.5; lub "E" w przypadku tolerancji, o których mowa w art. 3.6.

231 Miejsce i data mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

232 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

233 Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest zidentyfikowany. W przypadku eksportera z Unii Europejskiej, jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii Europejskiej. W przypadku eksportera z Japonii, jest to japoński numer przedsiębiorstwa (ang. Japan Corporate Number). Jeżeli eksporterowi nie nadano numeru, pole może pozostać puste.

234 Należy wskazać pochodzenie produktu; Unia Europejska lub Japonia.

235 Należy podać, w zależności od przypadku, jeden lub kilka z następujących kodów: "A" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. a)

"B" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. b)

"C" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. c), z uwzględnieniem następujących dodatkowych informacji na temat rodzaju wymogów dotyczących konkretnych produktów zastosowanych w odniesieniu do tych produktów;

"1" w przypadku zmiany reguły klasyfikacji taryfowej;

"2" w przypadku reguły maksymalnej wartości materiałów niepochodzących lub minimalnego odsetka wartości regionalnej;

"3" w przypadku reguły dotyczącej "szczególnego procesu produkcji"; lub

"4" w przypadku stosowania postanowień sekcji 3 dodatku 3-B-1; "D" w przypadku akumulacji pochodzenia, o której mowa w art. 3.5; lub "E" w przypadku tolerancji, o których mowa w art. 3.6.

236 Miejsce i data mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

237 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

238 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

239 Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest zidentyfikowany. W przypadku eksportera z Unii Europejskiej, jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii Europejskiej. W przypadku eksportera z Japonii, jest to japoński numer przedsiębiorstwa (ang. Japan Corporate Number). Jeżeli eksporterowi nie nadano numeru, pole może pozostać puste.

240 Należy wskazać pochodzenie produktu; Unia Europejska lub Japonia.

241 Należy podać, w zależności od przypadku, jeden lub kilka z następujących kodów: "A" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. a)

"B" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. b)

"C" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. c), z uwzględnieniem następujących dodatkowych informacji na temat rodzaju wymogów dotyczących konkretnych produktów zastosowanych w odniesieniu do tych produktów;

"1" w przypadku zmiany reguły klasyfikacji taryfowej;

"2" w przypadku reguły maksymalnej wartości materiałów niepochodzących lub minimalnego odsetka wartości regionalnej;

"3" w przypadku reguły dotyczącej "szczególnego procesu produkcji"; lub

"4" w przypadku stosowania postanowień sekcji 3 dodatku 3-B-1; "D" w przypadku akumulacji pochodzenia, o której mowa w art. 3.5; lub "E" w przypadku tolerancji, o których mowa w art. 3.6.

242 Miejsce i data mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

243 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

244 Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest zidentyfikowany. W przypadku eksportera z Unii Europejskiej, jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii Europejskiej. W przypadku eksportera z Japonii, jest to japoński numer przedsiębiorstwa (ang. Japan Corporate Number). Jeżeli eksporterowi nie nadano numeru, pole może pozostać puste.

245 Należy wskazać pochodzenie produktu; Unia Europejska lub Japonia.

246 Należy podać, w zależności od przypadku, jeden lub kilka z następujących kodów: "A" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. a)

"B" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. b)

"C" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. c), z uwzględnieniem następujących dodatkowych informacji na temat rodzaju wymogów dotyczących konkretnych produktów zastosowanych w odniesieniu do tych produktów;

"1" w przypadku zmiany reguły klasyfikacji taryfowej;

"2" w przypadku reguły maksymalnej wartości materiałów niepochodzących lub minimalnego odsetka wartości regionalnej;

"3" w przypadku reguły dotyczącej "szczególnego procesu produkcji"; lub

"4" w przypadku stosowania postanowień sekcji 3 dodatku 3-B-1; "D" w przypadku akumulacji pochodzenia, o której mowa w art. 3.5; lub "E" w przypadku tolerancji, o których mowa w art. 3.6.

247 Miejsce i data mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

248 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

249 Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest zidentyfikowany. W przypadku eksportera z Unii Europejskiej, jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii Europejskiej. W przypadku eksportera z Japonii, jest to japoński numer przedsiębiorstwa (ang. Japan Corporate Number). Jeżeli eksporterowi nie nadano numeru, pole może pozostać puste.

250 Należy wskazać pochodzenie produktu; Unia Europejska lub Japonia.

251 Należy podać, w zależności od przypadku, jeden lub kilka z następujących kodów: "A" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. a)

"B" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. b)

"C" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. c), z uwzględnieniem następujących dodatkowych informacji na temat rodzaju wymogów dotyczących konkretnych produktów zastosowanych w odniesieniu do tych produktów;

"1" w przypadku zmiany reguły klasyfikacji taryfowej;

"2" w przypadku reguły maksymalnej wartości materiałów niepochodzących lub minimalnego odsetka wartości regionalnej;

"3" w przypadku reguły dotyczącej "szczególnego procesu produkcji"; lub

"4" w przypadku stosowania postanowień sekcji 3 dodatku 3-B-1; "D" w przypadku akumulacji pochodzenia, o której mowa w art. 3.5; lub "E" w przypadku tolerancji, o których mowa w art. 3.6.

252 Miejsce i data mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

253 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

254 Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest zidentyfikowany. W przypadku eksportera z Unii Europejskiej, jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii Europejskiej. W przypadku eksportera z Japonii, jest to japoński numer przedsiębiorstwa (ang. Japan Corporate Number). Jeżeli eksporterowi nie nadano numeru, pole może pozostać puste.

255 Należy wskazać pochodzenie produktu; Unia Europejska lub Japonia.

256 Należy podać, w zależności od przypadku, jeden lub kilka z następujących kodów: "A" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. a)

"B" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. b)

"C" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. c), z uwzględnieniem następujących dodatkowych informacji na temat rodzaju wymogów dotyczących konkretnych produktów zastosowanych w odniesieniu do tych produktów;

"1" w przypadku zmiany reguły klasyfikacji taryfowej;

"2" w przypadku reguły maksymalnej wartości materiałów niepochodzących lub minimalnego odsetka wartości regionalnej;

"3" w przypadku reguły dotyczącej "szczególnego procesu produkcji"; lub

"4" w przypadku stosowania postanowień sekcji 3 dodatku 3-B-1; "D" w przypadku akumulacji pochodzenia, o której mowa w art. 3.5; lub "E" w przypadku tolerancji, o których mowa w art. 3.6.

257 Miejsce i data mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

258 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

259 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

260 Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest zidentyfikowany. W przypadku eksportera z Unii Europejskiej, jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii Europejskiej. W przypadku eksportera z Japonii, jest to japoński numer przedsiębiorstwa (ang. Japan Corporate Number). Jeżeli eksporterowi nie nadano numeru, pole może pozostać puste.

261 Należy wskazać pochodzenie produktu; Unia Europejska lub Japonia.

262 Należy podać, w zależności od przypadku, jeden lub kilka z następujących kodów: "A" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. a)

"B" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. b)

"C" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. c), z uwzględnieniem następujących dodatkowych informacji na temat rodzaju wymogów dotyczących konkretnych produktów zastosowanych w odniesieniu do tych produktów;

"1" w przypadku zmiany reguły klasyfikacji taryfowej;

"2" w przypadku reguły maksymalnej wartości materiałów niepochodzących lub minimalnego odsetka wartości regionalnej;

"3" w przypadku reguły dotyczącej "szczególnego procesu produkcji"; lub

"4" w przypadku stosowania postanowień sekcji 3 dodatku 3-B-1; "D" w przypadku akumulacji pochodzenia, o której mowa w art. 3.5; lub "E" w przypadku tolerancji, o których mowa w art. 3.6.

263 Miejsce i data mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

264 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

265 Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest zidentyfikowany. W przypadku eksportera z Unii Europejskiej, jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii Europejskiej. W przypadku eksportera z Japonii, jest to japoński numer przedsiębiorstwa (ang. Japan Corporate Number). Jeżeli eksporterowi nie nadano numeru, pole może pozostać puste.

266 Należy wskazać pochodzenie produktu; Unia Europejska lub Japonia.

267 Należy podać, w zależności od przypadku, jeden lub kilka z następujących kodów: "A" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. a)

"B" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. b)

"C" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. c), z uwzględnieniem następujących dodatkowych informacji na temat rodzaju wymogów dotyczących konkretnych produktów zastosowanych w odniesieniu do tych produktów;

"1" w przypadku zmiany reguły klasyfikacji taryfowej;

"2" w przypadku reguły maksymalnej wartości materiałów niepochodzących lub minimalnego odsetka wartości regionalnej;

"3" w przypadku reguły dotyczącej "szczególnego procesu produkcji"; lub

"4" w przypadku stosowania postanowień sekcji 3 dodatku 3-B-1; "D" w przypadku akumulacji pochodzenia, o której mowa w art. 3.5; lub "E" w przypadku tolerancji, o których mowa w art. 3.6.

268 Miejsce i data mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

269 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

270 Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest zidentyfikowany. W przypadku eksportera z Unii Europejskiej, jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii Europejskiej. W przypadku eksportera z Japonii, jest to japoński numer przedsiębiorstwa (ang. Japan Corporate Number). Jeżeli eksporterowi nie nadano numeru, pole może pozostać puste.

271 Należy wskazać pochodzenie produktu; Unia Europejska lub Japonia.

272 Należy podać, w zależności od przypadku, jeden lub kilka z następujących kodów: "A" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. a)

"B" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. b)

"C" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. c), z uwzględnieniem następujących dodatkowych informacji na temat rodzaju wymogów dotyczących konkretnych produktów zastosowanych w odniesieniu do tych produktów;

"1" w przypadku zmiany reguły klasyfikacji taryfowej;

"2" w przypadku reguły maksymalnej wartości materiałów niepochodzących lub minimalnego odsetka wartości regionalnej;

"3" w przypadku reguły dotyczącej "szczególnego procesu produkcji"; lub

"4" w przypadku stosowania postanowień sekcji 3 dodatku 3-B-1; "D" w przypadku akumulacji pochodzenia, o której mowa w art. 3.5; lub "E" w przypadku tolerancji, o których mowa w art. 3.6.

273 Miejsce i data mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

274 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

275 Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest zidentyfikowany. W przypadku eksportera z Unii Europejskiej, jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii Europejskiej. W przypadku eksportera z Japonii, jest to japoński numer przedsiębiorstwa (ang. Japan Corporate Number). Jeżeli eksporterowi nie nadano numeru, pole może pozostać puste.

276 Należy wskazać pochodzenie produktu; Unia Europejska lub Japonia.

277 Należy podać, w zależności od przypadku, jeden lub kilka z następujących kodów: "A" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. a)

"B" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. b)

"C" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. c), z uwzględnieniem następujących dodatkowych informacji na temat rodzaju wymogów dotyczących konkretnych produktów zastosowanych w odniesieniu do tych produktów;

"1" w przypadku zmiany reguły klasyfikacji taryfowej;

"2" w przypadku reguły maksymalnej wartości materiałów niepochodzących lub minimalnego odsetka wartości regionalnej;

"3" w przypadku reguły dotyczącej "szczególnego procesu produkcji"; lub

"4" w przypadku stosowania postanowień sekcji 3 dodatku 3-B-1; "D" w przypadku akumulacji pochodzenia, o której mowa w art. 3.5; lub "E" w przypadku tolerancji, o których mowa w art. 3.6.

278 Miejsce i data mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

279 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

280 Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest zidentyfikowany. W przypadku eksportera z Unii Europejskiej, jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii Europejskiej. W przypadku eksportera z Japonii, jest to japoński numer przedsiębiorstwa (ang. Japan Corporate Number). Jeżeli eksporterowi nie nadano numeru, pole może pozostać puste.

281 Należy wskazać pochodzenie produktu; Unia Europejska lub Japonia.

282 Należy podać, w zależności od przypadku, jeden lub kilka z następujących kodów: "A" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. a)

"B" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. b)

"C" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. c), z uwzględnieniem następujących dodatkowych informacji na temat rodzaju wymogów dotyczących konkretnych produktów zastosowanych w odniesieniu do tych produktów;

"1" w przypadku zmiany reguły klasyfikacji taryfowej;

"2" w przypadku reguły maksymalnej wartości materiałów niepochodzących lub minimalnego odsetka wartości regionalnej;

"3" w przypadku reguły dotyczącej "szczególnego procesu produkcji"; lub

"4" w przypadku stosowania postanowień sekcji 3 dodatku 3-B-1; "D" w przypadku akumulacji pochodzenia, o której mowa w art. 3.5; lub "E" w przypadku tolerancji, o których mowa w art. 3.6.

283 Miejsce i data mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

284 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

285 Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest zidentyfikowany. W przypadku eksportera z Unii Europejskiej, jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii Europejskiej. W przypadku eksportera z Japonii, jest to japoński numer przedsiębiorstwa (ang. Japan Corporate Number). Jeżeli eksporterowi nie nadano numeru, pole może pozostać puste.

286 Należy wskazać pochodzenie produktu; Unia Europejska lub Japonia.

287 Należy podać, w zależności od przypadku, jeden lub kilka z następujących kodów: "A" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. a)

"B" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. b)

"C" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. c), z uwzględnieniem następujących dodatkowych informacji na temat rodzaju wymogów dotyczących konkretnych produktów zastosowanych w odniesieniu do tych produktów;

"1" w przypadku zmiany reguły klasyfikacji taryfowej;

"2" w przypadku reguły maksymalnej wartości materiałów niepochodzących lub minimalnego odsetka wartości regionalnej;

"3" w przypadku reguły dotyczącej "szczególnego procesu produkcji"; lub

"4" w przypadku stosowania postanowień sekcji 3 dodatku 3-B-1; "D" w przypadku akumulacji pochodzenia, o której mowa w art. 3.5; lub "E" w przypadku tolerancji, o których mowa w art. 3.6.

288 Miejsce i data mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

289 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

290 Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest zidentyfikowany. W przypadku eksportera z Unii Europejskiej, jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii Europejskiej. W przypadku eksportera z Japonii, jest to japoński numer przedsiębiorstwa (ang. Japan Corporate Number). Jeżeli eksporterowi nie nadano numeru, pole może pozostać puste.

291 Należy wskazać pochodzenie produktu; Unia Europejska lub Japonia.

292 Należy podać, w zależności od przypadku, jeden lub kilka z następujących kodów: "A" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. a)

"B" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. b)

"C" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. c), z uwzględnieniem następujących dodatkowych informacji na temat rodzaju wymogów dotyczących konkretnych produktów zastosowanych w odniesieniu do tych produktów;

"1" w przypadku zmiany reguły klasyfikacji taryfowej;

"2" w przypadku reguły maksymalnej wartości materiałów niepochodzących lub minimalnego udziału wartości regionalnej;

"3" w przypadku reguły dotyczącej "szczególnego procesu produkcji"; lub

"4" w przypadku stosowania postanowień sekcji 3 dodatku 3-B-1; "D" w przypadku akumulacji pochodzenia, o której mowa w art. 3.5; lub "E" w przypadku tolerancji, o których mowa w art. 3.6.

293 Miejsce i data mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

294 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

295 Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest zidentyfikowany. W przypadku eksportera z Unii Europejskiej, jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii Europejskiej. W przypadku eksportera z Japonii, jest to japoński numer przedsiębiorstwa (ang. Japan Corporate Number). Jeżeli eksporterowi nie nadano numeru, pole może pozostać puste.

296 Należy wskazać pochodzenie produktu; Unia Europejska lub Japonia.

297 Należy podać, w zależności od przypadku, jeden lub kilka z następujących kodów: "A" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. a)

"B" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. b)

"C" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. c), z uwzględnieniem następujących dodatkowych informacji na temat rodzaju wymogów dotyczących konkretnych produktów zastosowanych w odniesieniu do tych produktów;

"1" w przypadku zmiany reguły klasyfikacji taryfowej;

"2" w przypadku reguły maksymalnej wartości materiałów niepochodzących lub minimalnego odsetka wartości regionalnej;

"3" w przypadku reguły dotyczącej "szczególnego procesu produkcji"; lub

"4" w przypadku stosowania postanowień sekcji 3 dodatku 3-B-1; "D" w przypadku akumulacji pochodzenia, o której mowa w art. 3.5; lub "E" w przypadku tolerancji, o których mowa w art. 3.6.

298 Miejsce i data mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

299 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

300 Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest zidentyfikowany. W przypadku eksportera z Unii Europejskiej, jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii Europejskiej. W przypadku eksportera z Japonii, jest to japoński numer przedsiębiorstwa (ang. Japan Corporate Number). Jeżeli eksporterowi nie nadano numeru, pole może pozostać puste.

301 Należy wskazać pochodzenie produktu; Unia Europejska lub Japonia.

302 Należy podać, w zależności od przypadku, jeden lub kilka z następujących kodów: "A" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. a)

"B" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. b)

"C" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. c), z uwzględnieniem następujących dodatkowych informacji na temat rodzaju wymogów dotyczących konkretnych produktów zastosowanych w odniesieniu do tych produktów;

"1" w przypadku zmiany reguły klasyfikacji taryfowej;

"2" w przypadku reguły maksymalnej wartości materiałów niepochodzących lub minimalnego odsetka wartości regionalnej;

"3" w przypadku reguły dotyczącej "szczególnego procesu produkcji"; lub

"4" w przypadku stosowania postanowień sekcji 3 dodatku 3-B-1; "D" w przypadku akumulacji pochodzenia, o której mowa w art. 3.5; lub "E" w przypadku tolerancji, o których mowa w art. 3.6.

303 Miejsce i data mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

304 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

305 Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest zidentyfikowany. W przypadku eksportera z Unii Europejskiej, jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii Europejskiej. W przypadku eksportera z Japonii, jest to japoński numer przedsiębiorstwa (ang. Japan Corporate Number). Jeżeli eksporterowi nie nadano numeru, pole może pozostać puste.

306 Należy wskazać pochodzenie produktu; Unia Europejska lub Japonia.

307 Należy podać, w zależności od przypadku, jeden lub kilka z następujących kodów: "A" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. a)

"B" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. b)

"C" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. c), z uwzględnieniem następujących dodatkowych informacji na temat rodzaju wymogów dotyczących konkretnych produktów zastosowanych w odniesieniu do tych produktów;

"1" w przypadku zmiany reguły klasyfikacji taryfowej;

"2" w przypadku reguły maksymalnej wartości materiałów niepochodzących lub minimalnego odsetka wartości regionalnej;

"3" w przypadku reguły dotyczącej "szczególnego procesu produkcji"; lub

"4" w przypadku stosowania postanowień sekcji 3 dodatku 3-B-1; "D" w przypadku akumulacji pochodzenia, o której mowa w art. 3.5; lub "E" w przypadku tolerancji, o których mowa w art. 3.6.

308 Miejsce i data mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

309 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

310 Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest zidentyfikowany. W przypadku eksportera z Unii Europejskiej, jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii Europejskiej. W przypadku eksportera z Japonii, jest to japoński numer przedsiębiorstwa (ang. Japan Corporate Number). Jeżeli eksporterowi nie nadano numeru, pole może pozostać puste.

311 Należy wskazać pochodzenie produktu; Unia Europejska lub Japonia.

312 Należy podać, w zależności od przypadku, jeden lub kilka z następujących kodów: "A" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. a)

"B" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. b)

"C" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. c), z uwzględnieniem następujących dodatkowych informacji na temat rodzaju wymogów dotyczących konkretnych produktów zastosowanych w odniesieniu do tych produktów;

"1" w przypadku zmiany reguły klasyfikacji taryfowej;

"2" w przypadku reguły maksymalnej wartości materiałów niepochodzących lub minimalnego odsetka wartości regionalnej;

"3" w przypadku reguły dotyczącej "szczególnego procesu produkcji"; lub

"4" w przypadku stosowania postanowień sekcji 3 dodatku 3-B-1; "D" w przypadku akumulacji pochodzenia, o której mowa w art. 3.5; lub "E" w przypadku tolerancji, o których mowa w art. 3.6.

313 Miejsce i data mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

314 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

315 Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest zidentyfikowany. W przypadku eksportera z Unii Europejskiej, jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii Europejskiej. W przypadku eksportera z Japonii, jest to japoński numer przedsiębiorstwa (ang. Japan Corporate Number). Jeżeli eksporterowi nie nadano numeru, pole może pozostać puste.

316 Należy wskazać pochodzenie produktu; Unia Europejska lub Japonia.

317 Należy podać, w zależności od przypadku, jeden lub kilka z następujących kodów: "A" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. a)

"B" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. b)

"C" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. c), z uwzględnieniem następujących dodatkowych informacji na temat rodzaju wymogów dotyczących konkretnych produktów zastosowanych w odniesieniu do tych produktów;

"1" w przypadku zmiany reguły klasyfikacji taryfowej;

"2" w przypadku reguły maksymalnej wartości materiałów niepochodzących lub minimalnego odsetka wartości regionalnej;

"3" w przypadku reguły dotyczącej "szczególnego procesu produkcji"; lub

"4" w przypadku stosowania postanowień sekcji 3 dodatku 3-B-1; "D" w przypadku akumulacji pochodzenia, o której mowa w art. 3.5; lub "E" w przypadku tolerancji, o których mowa w art. 3.6.

318 Miejsce i data mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

319 Jeżeli oświadczenie o pochodzeniu wypełniono dla wielu wysyłek identycznych produktów pochodzących w rozumieniu art. 3.17 ust. 5 lit. b), należy wskazać okres, dla którego oświadczenie o pochodzeniu będzie miało zastosowanie. Okres nie może przekraczać 12 miesięcy. Cały przywóz produktu musi odbywać się we wskazanym okresie. Jeżeli okres nie ma zastosowania, można zostawić puste miejsce.

320 Należy podać numer referencyjny, za pomocą którego eksporter jest zidentyfikowany. W przypadku eksportera z Unii Europejskiej, jest to numer nadany zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Unii Europejskiej. W przypadku eksportera z Japonii, jest to japoński numer przedsiębiorstwa (ang. Japan Corporate Number). Jeżeli eksporterowi nie nadano numeru, pole może pozostać puste.

321 Należy wskazać pochodzenie produktu; Unia Europejska lub Japonia.

322 Należy podać, w zależności od przypadku, jeden lub kilka z następujących kodów: "A" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. a)

"B" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. b)

"C" w przypadku produktów, o których mowa w art. 3.2 ust. 1 lit. c), z uwzględnieniem następujących dodatkowych informacji na temat rodzaju wymogów dotyczących konkretnych produktów zastosowanych w odniesieniu do tych produktów;

"1" w przypadku zmiany reguły klasyfikacji taryfowej;

"2" w przypadku reguły maksymalnej wartości materiałów niepochodzących lub minimalnego odsetka wartości regionalnej;

"3" w przypadku reguły dotyczącej "szczególnego procesu produkcji"; lub

"4" w przypadku stosowania postanowień sekcji 3 dodatku 3-B-1; "D" w przypadku akumulacji pochodzenia, o której mowa w art. 3.5; lub "E" w przypadku tolerancji, o których mowa w art. 3.6.

323 Miejsce i data mogą zostać pominięte, jeżeli odpowiednie informacje są zawarte w samym dokumencie.

324 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że do celów niniejszego zastrzeżenia przy jego interpretacji ma zastosowanie definicja "przychodzących bezpośrednich inwestycji zagranicznych" zawarta w art. 26 ustawy o wymianie i handlu zagranicznym.

325 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że brak odniesienia w tym opisie do "bezpieczeństwa narodowego", o którym mowa w nr 11, 13, 15, 37, 43, 44, 52 i 54 w wykazie Japonii w niniejszym załączniku nie oznacza, że art. 1.5 nie ma zastosowania do tej kontroli ani że Japonia zrzeka sięprawa do powoływania sięna art. 1.5 w celu uzasadnienia kontroli.

326 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że do celów niniejszego zastrzeżenia przy jego interpretacji ma zastosowanie definicja "przychodzących bezpośrednich inwestycji zagranicznych" zawarta w art. 26 ustawy o wymianie i handlu zagranicznym.

327 Gwiazdka (*) przy kodach JSIC wskazuje, że działalnośćobjęta niniejszym zastrzeżeniem w ramach tych kodów jest ograniczona do działalności podlegającej wymogowi rejestracji na podstawie art. 9 ustawy o działalności telekomunikacyjnej (ustawa nr 86 z 1984

328 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że do celów niniejszego zastrzeżenia przy jego interpretacji ma zastosowanie definicja "przychodzących bezpośrednich inwestycji zagranicznych" zawarta w art. 26 ustawy o wymianie i handlu zagranicznym.

329 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że do celów niniejszego zastrzeżeniaprzy jego interpretacji ma zastosowanie definicja "przychodzących bezpośrednich inwestycji zagranicznych" zawarta w art. 26 ustawy o wymianie i handlu zagranicznym.

330 Gwiazdka (*1) przy kodzie JSIC wskazuje, że działalnośćobjęta niniejszym zastrzeżeniem w ramach tego kodu jest ograniczona do działalności związanej z produkcjąskóry i wyrobów ze skóry Gwiazdka (*2) przy kodzie JSIC wskazuje, że działalnośćobjęta niniejszym zastrzeżeniem w ramach tego kodu jest ograniczona do działalności związanej zprodukcjąkleju zwierzęcego (nikawa) i żelatyny.

331 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że do celów niniejszego zastrzeżenia przy jego interpretacji ma zastosowanie definicja "przychodzących bezpośrednich inwestycji zagranicznych" zawarta w art. 26 ustawy o wymianie i handlu zagranicznym.

332 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że brak odniesienia w tym opisie do "bezpieczeństwa narodowego", o którym mowa w nr 11, 13, 15, 37, 43, 44, 52 i 54 w wykazie Japonii w niniejszym załączniku nie oznacza, że art. 1.5 nie ma zastosowania do tej kontroli ani że Japonia zrzeka sięprawa do powoływania sięna art. 1.5 w celu uzasadnienia kontroli.

333 Do celów niniejszego zastrzeżenia:

a) "przyrządy pomiarowe" oznaczająurządzenia, maszyny lub sprzęt stosowane do pomiaru;

b) "zdefiniowane przyrządy pomiarowe" oznaczająprzyrządy pomiarowe stosowane w transakcjach lub do celów certyfikacji lub przyrządy pomiarowe wykorzystywane głównie w życiu codziennym przez ogółkonsumentów oraz te zdefiniowane w rozporządzeniu rządowym w celu ustanowienia norm dotyczących ich struktury i granicy błędu w celu zagwarantowania prawidłowego wykonywania pomiarów;

c) rodzaje "działalności w dziedzinie certyfikacji metrologicznej" w ramach wymogu opisanego w ust. 3 wymieniono poniżej, a rejestracjatakiej działalności musi byćzgodna z klasyfikacjądziałalności gospodarczej określonąrozporządzeniem Ministerstwa Gospodarki, Handlu i Przemysłu:

(i) działalnośćw zakresie wydawania certyfikatów metrologicznych poświadczających długość, wagę, powierzchnię, objętośćlub

temperaturętowarów przeznaczonych do załadunku lub rozładunku albo wysyłki lub nadawania do transportu, składowania

lub sprzedaży, lub zakupu (z wyłączeniem certyfikatów metrologicznych dotyczących masy lub objętości towarów, które

mająbyćzaładowane na statek lub wyładowane ze statku) oraz

(ii) działalnośćw zakresie wydawania certyfikatów metrologicznych poświadczających stężenie, poziom ciśnienia akustycznego

lub ilośćinnych zjawisk fizycznych określonych w rozporządzeniu rządowym (zwyjątkiem tych wymienionych w ppkt (i)); wymóg ten nie ma jednak zastosowania w przypadku, gdy podmiotem zajmującym sięcertyfikacjąmetrologicznąjest rząd centralny, samorząd lokalny lub zarejestrowana agencja administracyjna określona w art. 2 ust. 1 ustawy o przepisach ogólnych dotyczących zarejestrowanych agencji administracyjnych (ustawa nr 103 z 1999 r.), wyznaczony lub wyznaczona rozporządzeniem rządowym jako podmiot właściwy do prawidłowego wykonywania działalności w zakresie certyfikacji metrologicznej, lub gdy działalnośćw zakresie certyfikacji metrologicznej prowadzi podmiot zarejestrowany lub wyznaczony na mocy przepisów wskazanych w tym rozporządzeniu rządowym albo podmiot, który zostałwyznaczony do prowadzenia takiej działalności na mocy tego rozporządzenia oraz

d) "zdefiniowana działalnośćw zakresie certyfikacji metrologicznej" oznacza działalnośćokreślonąrozporządzeniem rządowym jako wymagającąwysokiego poziomu technologii do poświadczenia pomiaru bardzo małych ilości zjawisk fizycznych określonych w lit. c) ppkt (ii).

334 Zgodnie z rozdziałami 2 i 3 ustawy o górnictwie usługi wymagające prawa do działalności wydobywczej lub licencji na wydobycie musząbyćświadczone przez obywatela japońskiego lub przedsiębiorstwo założone na mocy japońskich przepisów ustawowych i wykonawczych.

335 Gwiazdka (*1) przy kodach JSIC wskazuje, że działalnośćobjęta niniejszym zastrzeżeniem w ramach tych kodów jest ograniczona do działalności związanej z przemysłem naftowym. Gwiazdka (*2) przy kodzie JSIC wskazuje, że działalnośćobjęta niniejszym zastrzeżeniem w ramach tego kodu jest ograniczona do działalności związanej z przemysłem gazu płynnego (LPG).

336 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że do celów niniejszego zastrzeżenia przy jego interpretacji ma zastosowanie definicja "przychodzących bezpośrednich inwestycji zagranicznych" zawarta w art. 26 ustawy o wymianie i handlu zagranicznym.

337 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że brak odniesienia w tym opisie do "bezpieczeństwa narodowego", o którym mowa w nr 11, 13, 15, 37, 43, 44, 52 i 54 w wykazie Japonii w niniejszym załączniku nie oznacza, że art. 1.5 nie ma zastosowania do tej kontroli ani że Japonia zrzeka sięprawa do powoływania sięna art. 1.5 w celu uzasadnienia kontroli

338 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że do celów niniejszego zastrzeżenia przy jego interpretacji ma zastosowanie definicja "przychodzących bezpośrednich inwestycji zagranicznych" zawarta w art. 26 ustawy o wymianie i handlu zagranicznym.

339 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że do celów niniejszego zastrzeżenia przy jego interpretacji ma zastosowanie definicja "przychodzących bezpośrednich inwestycji zagranicznych" zawarta w art. 26 ustawy o wymianie i handlu zagranicznym.

340 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że do celów niniejszego zastrzeżenia przy jego interpretacji ma zastosowanie definicja "przychodzących bezpośrednich inwestycji zagranicznych" zawarta w art. 26 ustawy o wymianie i handlu zagranicznym.

341 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że do celów niniejszego zastrzeżenia przy jego interpretacji ma zastosowanie definicja "przychodzących bezpośrednich inwestycji zagranicznych" zawarta w art. 26 ustawy o wymianie i handlu zagranicznym.

342 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że brak odniesienia w tym opisie do "bezpieczeństwa narodowego", o którym mowa w nr 11, 13, 15, 37, 43, 44, 52 i 54 w wykazie Japonii w niniejszym załączniku nie oznacza, że art. 1.5 nie ma zastosowania do tej kontroli ani że Japonia zrzeka sięprawa do powoływania sięna art. 1.5 w celu uzasadnienia kontroli.

343 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że do celów niniejszego zastrzeżeniaprzy jego interpretacji ma zastosowanie definicja "przychodzących bezpośrednich inwestycji zagranicznych" zawarta w art. 26 ustawy o wymianie i handlu zagranicznym.

344 Gwiazdka (*) przy kodach JSIC wskazuje, że działalnośćobjęta niniejszym zastrzeżeniem w ramach tych kodów jest ograniczona do działalności związanej z przemysłem lotniczym i kosmicznym.

345 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że do celów niniejszego zastrzeżenia przy jego interpretacji ma zastosowanie definicja "przychodzących bezpośrednich inwestycji zagranicznych" zawarta w art. 26 ustawy o wymianie i handlu zagranicznym.

346 Ma to zastosowanie do przedsiębiorstw wschodnioeuropejskich, które współpracują z jednym lub kilkoma przedsiębiorstwami skandynawskimi.

347 W odniesieniu do Austrii część wyłączenia z zasady najwyższego uprzywilejowania dotyczącej praw przewozowych obejmuje wszystkie państwa, z którymi zawarto porozumienia dwustronne w sprawie transportu drogowego lub inne porozumienia dotyczące transportu drogowego lub z którymi takie porozumienia mogą zostać zawarte w przyszłości.

348 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że rząd Japonii na szczeblu centralnym może utrzymaćtaki zakaz, ograniczenie lub środek, który byłprzyjęty lub utrzymany w momencie pierwotnego przeniesienia.

349 Do celów niniejszego zastrzeżenia "usługi pocztowe" oznaczajądoręczanie korespondencji innych osób (tanin-no-shinsho-no-sotatsu) określonych w art. 4 ust. 2 prawa pocztowego (ustawa nr 165 z 1947 r.) i doręczanie korespondencji (shinshobin-no-ekimu) w rozumieniu ustawy dotyczącej doręczania korespondencji przez operatorów prywatnych (ustawa nr 99 z 2002 r.), lecz nie obejmuje specjalnych usług doręczania korespondencji (tokutei-shinshobin-ekimu) w rozumieniu tej ustawy. Usługi nieuwzględnione w tej definicji obejmujądoręczanie paczek, towarów, przesyłek reklamowych i czasopism.

350 Gwiazdka (*1) przy kodzie JSIC wskazuje, że działalnośćobjęta niniejszym zastrzeżeniem w ramach tego kodu jest ograniczona do materiałów jądrowych. Gwiazdka (*2) przy kodach JSIC wskazuje, że działalnośćobjęta niniejszym zastrzeżeniem w ramach tych kodów jest ograniczona do działalności związanej z sektorem energii jądrowej.

351 W odniesieniu do obowiązku wynikającego z art. 8.11 niniejsze zastrzeżenie odnosi sięwyłącznie do środków, które nie sąniezgodne ze zobowiązaniami wynikającymi z Porozumienia w sprawie środków dotyczących inwestycji i związanych z handlem.

352 W odniesieniu do lit. a)-d) niniejszego zastrzeżenia Japonia może wymagaćrejestracji lub uzyskania zezwolenia od podmiotów świadczących transgraniczne usługi finansowe z Unii Europejskiej oraz w stosunku do instrumentów finansowych.

353 Sprzedażbezpośrednia musi byćprowadzona przez firmy specjalizujące sięw handlu papierami wartościowymi w Japonii.

354 Termin "przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania" w niniejszym zastrzeżeniu należy rozumiećjako podmiot prowadzący działalnośćgospodarcząw dziedzinie instrumentów finansowych zajmujący sięzarządzaniem inwestycjami na podstawie ustawy o instrumentach finansowych i prawie zbywalnych instrumentów (ustawa nr 25 z 1948 r.).

355 Usługi w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego, mogąbyćświadczone wyłącznie w przypadku umów ubezpieczeniowych, które sądozwolone w Japonii.

356 Zobowiązanie na mocy art. 8.7 wymieniono w niniejszym zastrzeżeniu wyłącznie w celu zastrzeżenia prawa do przyjęcia lub utrzymania dowolnego środka w odniesieniu do nabywania gruntów rolnych w Japonii. W odniesieniu do nabywania gruntów rolnych w Japonii mogąbyćnakładane wyłącznie środki, które nie sązgodne ze zobowiązaniami wynikających z art. 8.7.

357 Do celów niniejszego zastrzeżenia "umowa o partnerstwie transpacyficznym" oznacza umowęw sprawie partnerstwa transpacyficznego podpisanąw Auckland w dniu 4 lutego 2016 r. lub wszelkie inne porozumienia międzynarodowe dotyczące usług i inwestycji, które:

a) przewidująliberalizacjęi ochronęusług, usługodawców, przedsiębiorstw lub przedsiębiorców równoważnąco do zasady z tąprzewidzianąw umowie o partnerstwie transpacyficznym podpisanej w Auckland w dniu 4 lutego 2016 r.; oraz

b) zostały podpisane przez wszystkie następujące państwa: Japonia, Australia, Nowa Zelandia, Peru, Singapur, Malezja, Wietnam, Kanada, Meksyk, Brunei i Chile.

358 Do celów niniejszego zastrzeżenia, "strona umowy o partnerstwie transpacyficznym" oznacza dowolne państwo lub odrębne terytorium celne, w odniesieniu do którego ta umowa wejdzie w życie.

359 Dla większej pewności należy zaznaczyć, że niniejsze zastrzeżenie nie obejmuje kolejnych przeglądów, zmian i liberalizacji tych umów w zakresie, w jakim w wyniku tych kolejnych przeglądów, zmian lub liberalizacji na podstawie wcześniej istniejącego porozumienia, o którym mowa w ust. 1, zostaje przyznane nowe traktowanie w odniesieniu do usług, usługodawców, przedsiębiorstw lub przedsiębiorców z państwa trzeciego.

360 Niniejszy punkt nie ma zastosowania do zastrzeżeń Zjednoczonego Królestwa.

361 Zastrzeżenie dotyczące usług prawnych opisane w załącznikach I i II do załącznika 8-B przez państwo członkowskie w zakresie "prawa krajowego" jako obejmującego "prawo Unii Europejskiej i jej państw członkowskich" ma zastosowanie do niniejszego wykazu.

362 Doświadczenie zawodowe musi zostać zdobyte po osiągnięciu pełnoletności.

363 jeżeli dyplom lub kwalifikacje nie zostały uzyskane na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, na którym świadczona jest usługa, dane państwo członkowskie Unii Europejskiej może ocenić, czy są one równoważne z wyższym wykształceniem wymaganym na jego terytorium.

364 Zastrzeżenie dotyczące usług prawnych opisane w załącznikach I i II do załącznika 8-B przez państwo członkowskie w zakresie "prawa krajowego" jako obejmującego "prawo Unii Europejskiej i jej państw członkowskich" ma zastosowanie do niniejszego wykazu.

365 Litery wskazane przy poszczególnych sektorach lub podsektorach oraz cyfry w nawiasach są odesłaniami do wykazu sektorowej klasyfikacji usług (dokument WTO MTN.GNS/W/120 z dnia 10 lipca 1991 r.) oraz CPC. Te alfabetyczne i cyfrowe podziały są wskazane w celu zwiększenia zrozumiałości opisu szczegółowych zobowiązań, lecz nie należy ich interpretować jako części szczegółowych zobowiązań. Zastosowanie znaku "**" przy poszczególnych kodach CPC wskazuje, że szczegółowe zobowiązanie dla danego kodu nie jest rozszerzone na cały zakres usług objętych danym kodem. Niniejszy wykaz sektorów i podsektorów jest oparty na kategoriach statusów pobytu na mocy ustawy o kontroli imigracji i uznawaniu statusu uchodźcy (rozporządzenie rządowe nr 319 z 1951 r.).

366 Usługi w zakresie doradztwa podatkowego nie obejmujądoradztwa prawnego i usług w zakresie przedstawicielstwa prawnego w sprawach podatkowych, które znajdująsiępod pozycją"Usługi w zakresie doradztwa prawnego w odniesieniu do międzynarodowego prawa publicznego i prawa zagranicznego".

367 CzęśćCPC 85201, która znajduje sięw dziale "Usługi medyczne i stomatologiczne".

368 Dla wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej, z wyjątkiem UK i DK, zatwierdzenie organizacji badawczej oraz umowa o przyjęciu musząspełniaćwarunki określone zgodnie z dyrektywąRady 2005/71/WE z dnia 12 października 2005 r. w sprawie szczególnej procedury przyjmowania obywateli państw trzecich w celu prowadzenia badańnaukowych.

369 Dla wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej, z wyjątkiem UK i DK, zatwierdzenie organizacji badawczej oraz umowa o przyjęciu musząspełniaćwarunki określone zgodnie z dyrektywąRady 2005/71/WE z dnia 12 października 2005 r. w sprawie szczególnej procedury przyjmowania obywateli państw trzecich w celu prowadzenia badańnaukowych.

370 Usługi konserwacji i naprawy maszyn biurowych oraz sprzętu, włącznie z komputerami (CPC 845) znajdująsiępod pozycją"Usługi informatyczne".

371 Usługodawcy, których zadaniem jest towarzyszenie grupie wycieczkowej składającej sięprzynajmniej z 10 osób fizycznych, bez występowania w charakterze przewodników w określonych miejscach.

372 Litery wskazane przy poszczególnych sektorach lub podsektorach oraz cyfry w nawiasach sąodesłaniami do wykazu sektorowej klasyfikacji usług (dokument WTO MTN.GNS/W/120 z dnia 10 lipca 1991 r.) oraz CPC. Te alfabetyczne i cyfrowe podziały sąwskazane w celu zwiększenia zrozumiałości opisu szczegółowych zobowiązań, lecz nie należy ich interpretowaćjako części szczegółowych zobowiązań. Zastosowanie znaku "**" przy poszczególnych kodach CPC wskazuje, że szczegółowe zobowiązanie dla danego kodu nie jest rozszerzone na cały zakres usług objętych danym kodem. Niniejszy wykaz sektorów i podsektorów jest oparty na kategoriach statusów pobytu na mocy ustawy o kontroli imigracji i uznawaniu statusu uchodźcy (rozporządzenie rządowe nr 319 z 1951 r.).

373 Ust. 2, 5 i 6 nie mają zastosowania do Państw członkowskich Unii Europejskiej, które nie zostały objęte Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/66/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa (zwana dalej w niniejszym załączniku "dyrektywą ICT").

374 Załącznik 14-A zmieniony przez art. 1 decyzji nr 1/2021 z dnia 25 stycznia 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.35.31) zmieniającej nin. umowę międzynarodową z dniem 1 lutego 2021 r.

375 Załącznik 14-B:

- zmieniony przez pkt 47 i 48 sprostowania z dnia 25 lutego 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.65.60). Zmiany nie zostały naniesione na tekst.

- zmieniony przez art. 2 decyzji nr 1/2021 z dnia 25 stycznia 2021 r. (Dz.U.UE.L.2021.35.31) zmieniającej nin. umowę międzynarodową z dniem 1 lutego 2021 r. Zmiany nie zostały naniesione na tekst.

- zmieniony przez art. 1 decyzji nr 1/2022 z dnia 21 stycznia 2022 r. (Dz.U.UE.L.2022.22.45) zmieniającej nin. umowę międzynarodową z dniem 21 stycznia 2022 r. Zmiany nie zostały naniesione na tekst.

- zmieniony przez art. 1 decyzji nr 1/2023 (2023/2118) z dnia 27 września 2023 r. (Dz.U.UE.L.2023.2118) zmieniającej nin. umowę międzynarodową z dniem 30 września 2023 r. Zmiany nie zostały naniesione na tekst.

- zmieniony przez art. 1 decyzji nr 2/2023 (2023/2912) z dnia 15 grudnia 2023 r. (Dz.U.UE.L.2023.2912) zmieniającej nin. umowę międzynarodową z dniem 22 grudnia 2023 r. Zmiany nie zostały naniesione na tekst.

376 W przypadku gdy oznaczenie geograficzne jest zapisane w następujący sposób: "Szegedi téliszalámi / Szegedi szalámi" oznacza to, że oba terminy mogąbyćużywane razem lub każde z nich osobno.

• Identyfikator: Dz.U.UE.L.2018.330.3
• Rodzaj: umowa międzynarodowa
• Tytuł: Japonia-Unia Europejska. Umowa o partnerstwie gospodarczym. Tokio.2018.07.17.
• Data aktu: 2018-07-17
• Data ogłoszenia: 2018-12-27
• Data wejścia w życie: 2019-02-01