Dyrektywa 2008/60/WE ustanawiająca szczególne kryteria czystości dotyczące substancji słodzących stosowanych w środkach spożywczych
DYREKTYWA KOMISJI 2008/60/WEz dnia 17 czerwca 2008 r.ustanawiająca szczególne kryteria czystości dotyczące substancji słodzących stosowanych w środkach spożywczych(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(Wersja skodyfikowana)
(Dz.U.UE L z dnia 18 czerwca 2008 r.)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 89/107/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących dodatków do środków spożywczych dopuszczonych do użycia w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi(1), w szczególności jej art. 3 ust. 3 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Dyrektywa Komisji 95/31/WE z dnia 5 lipca 1995 r. ustanawiająca szczególne kryteria czystości dotyczące substancji słodzących stosowanych w środkach spożywczych(2) została kilkakrotnie znacząco zmieniona(3). Dla zapewnienia jasności i zrozumiałości powinna zostać skodyfikowana.
(2) Niezbędne jest ustanowienie kryteriów czystości dla wszystkich substancji słodzących wymienionych w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 94/35/WE z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie substancji słodzących używanych w środkach spożywczych(4).
(3) Niezbędne jest uwzględnienie specyfikacji oraz technik analitycznych dla substancji słodzących, wymienionych w Codex Alimentarius sporządzonym przez Wspólny Komitet Ekspertów FAO/WHO ds. dodatków do żywności (JECFA).
(4) Dodatki do żywności, sporządzane według metod produkcyjnych lub z materiałów wyjściowych różniących się znacząco od tych zawartych w ocenie Komitetu Naukowego ds. Żywności, lub różniące się od wymienionych w niniejszej dyrektywie, powinny zostać poddane ocenie bezpieczeństwa Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności ze szczególnym uwzględnieniem kryteriów czystości.
(5) Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt.
(6) Niniejsza dyrektywa nie powinna naruszać zobowiązań państw członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego dyrektyw określonych w załączniku II, część B,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Kryteria czystości określone w art. 3 ust. 3 lit. a) dyrektywy 89/107/EWG dla substancji słodzących wymienionych w dyrektywie 94/35/WE są wymienione w załączniku I do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 2
Dyrektywa 95/31/WE, zmieniona dyrektywami wymienionymi w załączniku II, część A zostaje uchylona, bez naruszenia zobowiązań państw członkowskich odnoszących się do terminów przeniesienia do prawa krajowego dyrektyw określonych w załączniku II, część B.
Odesłania do uchylonej dyrektywy odczytuje się jako odesłania do niniejszej dyrektywy, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 17 czerwca 2008 r.
| W imieniu Komisji | |
| José Manuel BARROSO | |
| Przewodniczący |
______
(1) Dz.U. L 40 z 11.2.1989, str. 27. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).
(2) Dz.U. L 178 z 28.7.1995, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2006/128/WE (Dz.U. L 346 z 9.12.2006, str. 6).
(3) Zob. załącznik II, część A.
(4) Dz.U. L 237 z 10.9.1994, str. 3. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2006/52/WE (Dz.U. L 204 z 26.7.2006, str. 10).
ZAŁĄCZNIKI
ZAŁĄCZNIK I 1
| E 420 i) - SORBITOL | |
| Synonimy | D-glucytol, D-sorbitol |
| Definicja | |
| Nazwa chemiczna | D-glucytol |
| Einecs | 200-061-5 |
| Wzór chemiczny | C6H14O6 |
| Względna masa cząsteczkowa | 182,17 |
| Analiza | Zawartość nie mniej niż 97 % całkowitych glicytoli i nie mniej niż 91 % D-sorbitolu w suchej masie |
| Glicytole są związkami chemicznymi o wzorze strukturalnym CH2OH-(CHOH)n-CH2OH, w którym "n" jest liczbą całkowitą | |
| Opis | Biały higroskopijny proszek, krystaliczny proszek, płatki albo granulki o słodkim smaku |
| Identyfikacja | |
| A. Rozpuszczalność | Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu |
| B. Zakres temperatury topnienia | 88-102 °C |
| C. Sorbitolowa pochodna monobenzylidenu | Do 5 g próbki dodać 7 ml metanolu, 1 ml benzaldehydu oraz 1 ml kwasu chlorowodorowego. Zmieszać i wytrząsać w mechanicznej wstrząsarce do czasu pojawienia się kryształów. Przefiltrować za pomocą ssania, rozpuścić kryształy w 20 ml wrzącej wody zawierającej 1 g wodorowęglanu sodu, przefiltrować, gdy gorące, schłodzić filtrat, przefiltrować za pomocą ssania, wymyć mieszanką 5 ml metanolu-wody (1 do 2) oraz osuszyć na powietrzu. Kryształy uzyskane w ten sposób topią się w temperaturze między 173 a 179 °C |
| Czystość | |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 1 % (metoda Karla Fischera) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na suchą masę |
| Cukry redukujące | Nie więcej niż 0,3 % wyrażone jako glukoza w masie substancji suchej |
| Cukry ogółem | Nie więcej niż 1 % wyrażone jako glukoza w przeliczeniu na suchą masę |
| Chlorki | Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Siarczany | Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Nikiel | Nie więcej niż 2 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Metale ciężkie | Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę |
| E 420 ii) - SYROP SORBITOLOWY | |
| Synonimy | Syrop D-glucytolowy |
| Definicja | |
| Nazwa chemiczna | Syrop sorbitolowy uzyskany poprzez uwodornianie syropu glukozowego składa się z D-sorbitolu, D-mannitolu oraz uwodornionych sacharydów. |
| Ta część produktu, która nie jest D-sorbitolem, składa się głównie z uwodornionych oligosacharydów utworzonych poprzez uwodornianie syropu glukozowego stosowanego jako surowiec (w którym to przypadku syrop jest niekrystalizujący) albo mannitolu. Obecne mogą być niewielkie ilości glicytoli, w których n jest mniejsze lub równe 4. Glicytole są związkami chemicznymi o wzorze strukturalnym CH2OH-(CHOH)n-CH2OH, w którym "n" jest liczbą całkowitą | |
| Einecs | 270-337-8 |
| Analiza | Zawartość nie mniej niż 69 % substancji stałych ogółem oraz nie mniej niż 50 % D-sorbitolu w substancji bezwodnej. |
| Opis | Klarowny, bezbarwny roztwór wodny o słodkim smaku |
| Identyfikacja | |
| A. Rozpuszczalność | Miesza się z wodą, z glicerolem oraz z propano-1,2-diolem |
| B. Sorbitolowa pochodna monobenzylidenu | Do 5 g próbki dodać 7 ml metanolu, 1 ml benzaldehydu oraz 1 ml kwasu chlorowodorowego. Zmieszać i wytrząsać w mechanicznej wstrząsarce do czasu pojawienia się kryształów. Przefiltrować za pomocą ssania, rozpuścić kryształy w 20 ml wrzącej wody zawierającej 1 g wodorowęglanu sodu, przefiltrować, gdy gorące. Schłodzić filtrat, przefiltrować za pomocą ssania, przemyć mieszanką 5 ml metanol-woda (1 do 2) oraz osuszyć na powietrzu. Kryształy uzyskane w ten sposób topią się w temperaturze między 173 a 179 °C |
| Czystość | |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 31 % (metoda Karla Fischera) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na suchą masę |
| Cukry redukujące | Nie więcej niż 0,3 % wyrażone jako glukoza w przeliczeniu na suchą masę |
| Chlorki | Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Siarczany | Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Nikiel | Nie więcej niż 2 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Metale ciężkie | Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę |
| E 421 - MANNITOL | |
| (I) MANNITOL | |
| Synonimy | D-mannitol |
| Definicja | Produkowany przez katalityczne uwodornienie roztworów węglowodanów zawierających glukozę i/lub fruktozę |
| Nazwa chemiczna | D-mannitol |
| Einecs | 200-711-8 |
| Wzór chemiczny | C6H14O6 |
| Masa cząsteczkowa | 182,2 |
| Analiza | Zawartość nie mniej niż 96,0 % i nie więcej niż 102 % D-mannitolu w suchej masie |
| Opis | Biały, krystaliczny, bezwonny proszek |
| Identyfikacja | |
| A. Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w alkoholu etylowym, praktycznie nierozpuszczalny w eterze |
| B. Zakres temperatur topnienia | 164-169 °C |
| C. Chromatografia cienkowarstwowa | Wynik pozytywny |
| D. Skręcalność właściwa | [α] 20D: + 23 ° do + 25 ° (roztwór boranu) |
| E. pH | Między 5 i 8 |
| Dodać 0,5 ml nasyconego roztworu chlorku potasu do 10 ml 10 % w/w roztworu próbki, następnie zmierzyć pH | |
| Czystość | |
| Ubytek na skutek suszenia | Nie więcej niż 0,3 % (105 °C, cztery godziny) |
| Cukry redukujące | Nie więcej niż 0,3 % (wyrażone jako glukoza) |
| Cukry ogółem | Nie więcej niż 1 % (wyrażone jako glukoza) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Chlorki | Nie więcej niż 70 mg/kg |
| Siarczany | Nie więcej niż 100 mg/kg |
| Nikiel | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| (II) MANNITOL WYPRODUKOWANY W PROCESIE FERMENTACJI | |
| Synonimy | D-mannitol |
| Definicja | Wyprodukowany w przerywanym procesie fermentacji w warunkach aerobowych przy zastosowaniu konwencjonalnego szczepu bakterii drożdżowych Zygosaccharomyces rouxii |
| Nazwa chemiczna | D-mannitol |
| Einecs | 200-711-8 |
| Wzór chemiczny | C6H14O6 |
| Masa cząsteczkowa | 182,2 |
| Analiza | Zawartość nie mniej niż 96,0 % i nie więcej niż 102 % D-mannitolu w suchej masie |
| Opis | Biały, krystaliczny, bezwonny proszek |
| Identyfikacja | |
| A. Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w alkoholu etylowym, praktycznie nierozpuszczalny w eterze |
| B. Zakres temperatur topnienia | Między 164 i 169 °C |
| C. Chromatografia cienkowarstwowa | Wynik pozytywny |
| D. Skręcalność właściwa | [α] 20D: + 23 ° do + 25 ° (roztwór boranu) |
| E. pH | Między 5 i 8 |
| Dodać 0,5 ml nasyconego roztworu chlorku potasu do 10 ml 10 % w/w roztworu próbki, następnie zmierzyć pH | |
| Czystość | |
| Arabitol | Nie więcej niż 0,3 % |
| Ubytek na skutek suszenia | Nie więcej niż 0,3 % (105 °C, cztery godziny) |
| Cukry redukujące | Nie więcej niż 0,3 % (wyrażone jako glukoza) |
| Cukry ogółem | Nie więcej niż 1 % (wyrażone jako glukoza) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Chlorki | Nie więcej niż 70 mg/kg |
| Siarczany | Nie więcej niż 100 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| Tlenowe bakterie mezofilowe | Nie więcej niż 103/g |
| Bakterie z grupy coli | Nieobecne w 10 g |
| Salmonella | Nieobecne w 10 g |
| E. coli | Nieobecne w 10 g |
| Staphylococcus aureus | Nieobecne w 10 g |
| Pseudomonas aeruginosa | Nieobecne w 10 g |
| Pleśnie | Nie więcej niż 100/g |
| Drożdże | Nie więcej niż 100/g |
| E 950 - ACESULFAM K | |
| Synonimy | Acesulfam potasu, sól potasowa 2,2 ditlenku 3,4-dihydro-6-metylo-1,2,3-oksatiazyno-4-onu |
| Definicja | |
| Nazwa chemiczna | Sól potasowa 2,2 ditlenku 6-metylo-1,2,3-oksatiazyno-4(3H)-onu |
| Einecs | 259-715-3 |
| Wzór chemiczny | C4H4KNO4S |
| Masa cząsteczkowa | 201,24 |
| Analiza | Zawartość nie mniej niż 99 % of C4H4KNO4S w bezwodnej masie |
| Opis | Biały, krystaliczny, bezwonny proszek. W przybliżeniu 200 razy słodszy od sacharozy |
| Identyfikacja | |
| A. Rozpuszczalność | Bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w alkoholu etylowym |
| B. Absorpcja w ultrafiolecie | Maksimum 227 ± 2 nm dla roztworu 10 mg w 1.000 ml wody |
| C. Pozytywny wynik próby na obecność potasu | Wynik pozytywny (test pozostałości uzyskanych po spaleniu 2 g próbki) |
| D. Test strącania | Dodać kilka kropel 10 % roztworu azotynokobaltanu sodu kobaltu do roztworu 0,2 g próbki w 2 ml kwasu octowego i 2 ml wody. Powstaje żółty osad |
| Czystość | |
| Ubytek na skutek suszenia | Nie więcej niż 1 % (105 °C, dwie godziny) |
| Zanieczyszczenia organiczne | Wynik pozytywny dla 20 mg/kg składników aktywnych w UV |
| Fluorki | Nie więcej niż 3 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| E 951 - ASPARTAM | |
| Synonimy | Ester metylowy aspartylofenyloalaniny |
| Definicja | |
| Nazwa chemiczna | Ester 1-metylowy N-L-α-aspartylo-L-fenyloalaniny, ester N-metylowy kwasu 3-amino-N-(α-karbometoksyfenetylo)-bursztynowego |
| Einecs | 245-261-3 |
| Wzór chemiczny | C14H18N2O5 |
| Względna masa cząsteczkowa | 294,31 |
| Analiza | Nie mniej niż 98 % i Nie więcej niż 102 % of C14H18N2O5 w substancji bezwodnej |
| Opis | Biały, bezwonny, krystaliczny proszek o słodkim smaku. Około 200 razy słodszy od sacharozy |
| Identyfikacja | |
| Rozpuszczalność | Słabo rozpuszczalny w wodzie i w etanolu |
| Czystość | |
| Strata podczas suszenia | Nie więcej niż 4,5 % (105 °C, cztery godziny) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na suchą masę |
| pH | Między 4,5 a 6,0 (roztwór 1:125) |
| Przepuszczalność | Przepuszczalność 1-procentowego roztworu w kwasie 2N chlorowodorowym, oznaczona w jednocentymetrowej kuwecie przy 430 nm za pomocą odpowiedniego spektrofotometru, przy zastosowaniu 2N kwasu chlorowodorowego jako odnośnika, wynosi nie mniej niż 0,95, co jest ekwiwalentem absorbancji nie większej niż około 0,022 |
| Skręcalność właściwa | [α]D20: + 14,5 do 16,5 ° |
| Oznaczyć w roztworze 4 do 100/15 N kwasu mrówkowego w ciągu 30 minut po przygotowaniu roztworu próbki | |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Metale ciężkie | Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę |
| Kwas 5-benzylo-3,6-diokso-2-piperazynooctowy | Nie więcej niż 1,5 % w przeliczeniu na suchą masę |
| E 952 - KWAS CYKLAMINOWY ORAZ JEGO SOLE SODOWA I WAPNIOWA | |
| (I) KWAS CYKLAMINOWY | |
| Synonimy | Kwas cykloheksyloamidosulfonowy, cyklaminian |
| Definicja | |
| Nazwa chemiczna | Kwas cykloheksanoamidosulfonowy, kwas cykloheksyloaminosulfonowy |
| Einecs | 202-898-1 |
| Wzór chemiczny | C6H13NO3S |
| Względna masa cząsteczkowa | 179,24 |
| Analiza | Kwas cykloheksyloamidosulfonowy zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż ekwiwalent 102 % C6H13NO3S, bezwodnej przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Praktycznie bezbarwny, biały krystaliczny proszek o słodko-kwaśnym smaku. Około 40 razy słodszy od sacharozy |
| Identyfikacja | |
| A. Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie i w etanolu |
| B. Test strąceniowy | Zakwasić 2-procentowy roztwór kwasem chlorowodorowym, dodać 1 ml w przybliżeniu molowego roztworu chlorku barowego w wodzie i przefiltrować, jeśli tworzy się jakiekolwiek zmętnienie lub osad. Do czystego roztworu dodać 1 ml 10-procentowego roztworu azotynu sodu. Tworzy się biały osad |
| Czystość | |
| Straty podczas suszenia | Nie więcej niż 1 % (105 °C, jedna godzina) |
| Selen | Nie więcej niż 30 mg/kg wyrażone jako selen w przeliczeniu na suchą masę |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Metale ciężkie | Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako Pb w przeliczeniu na suchą masę |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Cykloheksyloamina | Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Dicykloheksyloamina | Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Anilina | Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| (II) CYKLAMINIAN SODOWY | |
| Synonimy | Cyklaminian, sól sodowa kwasu cyklaminowego |
| Definicja | |
| Nazwa chemiczna | Cykloheksanoamidosulfonian sodu, cykloheksyloamidosulfonian sodu |
| Einecs | 205-348-9 |
| Wzór chemiczny | C6H12NNaO3S oraz postać diwodzianu C6H12NNaO3S2H2O |
| Względna masa cząsteczkowa | 201,22 w przeliczeniu na formę bezwodną |
| 237,22 w przeliczeniu na formę uwodnioną | |
| Analiza | Nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 102 % w suchej masie |
| Postać diwodzianu: nie mniej niż 84 % w suchej masie | |
| Opis | Białe, bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek. Około 30 razy słodszy od sacharozy |
| Identyfikacja | |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w etanolu |
| Czystość | |
| Straty podczas suszenia | Nie więcej niż 1 % (105 °C, jedna godzina) |
| Nie więcej niż 15,2 % (105 °C, dwie godziny) dla diwodzianu | |
| Selenium | Nie więcej niż 30 mg/kg wyrażone jako selen w przeliczeniu na suchą masę |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Metale ciężkie | Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę |
| Cykloheksyloamina | Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Dicykloheksyloamina | Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Anilina | Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| III CYKLAMINIAN WAPNIOWY | |
| Synonimy | Cyklaminian, sól wapniowa kwasu cyklaminowego |
| Definicja | |
| Nazwa chemiczna | Cykloheksanoamidosulfonian wapniowy, cykloheksyloamidosulfonian wapniowy |
| Einecs | 205-349-4 |
| Wzór chemiczny | C12H24CaN2O6S2'2H2O |
| Względna masa cząsteczkowa | 432,57 |
| Analiza | Nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 101 % w suchej masie |
| Opis | Białe, bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek. Około 30 razy słodszy od sacharozy |
| Identyfikacja | |
| Rozpuszczalność | Rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu |
| Czystość | |
| Straty podczas suszenia | Nie więcej niż 1 % (105 °C, jedna godzina) |
| Nie więcej niż 8,5 % (140 °C, cztery godziny) dla diwodzianu | |
| Selen | Nie więcej niż 30 mg/kg wyrażone jako selen w przeliczeniu na suchą masę |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Metale ciężkie | Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę |
| Cykloheksyloamina | Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Dicykloheksyloamina | Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Anilina | Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| E 953 - IZOMALT | |
| Synonimy | Uwodorniona izomaltuloza, uwodorniona palatynoza |
| Definicja | |
| Nazwa chemiczna | Izomalt jest mieszanką uwodornionych mono- i disacharydów, których głównymi komponentami są disacharydy: |
| 6-O-α-D-Glukopiranozylo-D-sorbitol (1,6-GPS) i | |
| 1-O-α-D-Glukopiranozylo-D-mannitol, diwodzian(1,1-GPM) | |
| Wzór chemiczny | 6-O-α-D-Glukopiranozylo-D-sorbitol: C12H24O11 |
| -O-α-D-Glukopiranozylo-D-mannitol, diwodzian: C12H24O11.2H2O | |
| Względna masa cząsteczkowa | 6-O-α-D- Glukopiranozylo-D-sorbitol: 344,32 |
| 1-O-α-D-Glukopiranozylo-D-mannitol, diwodzian: 380,32 | |
| Analiza | Zawartość nie mniej niż 98 % uwodnionych mono- i disacharydów i nie mniej niż 86 % mieszanki 6-O-α-D- Glukopiranozylo-D-sorbitolu i 1-O-α-D-Glukopiranozylo-D-mannitolu, diwodzianu oznaczonych w bezwodnej masie |
| Opis | Bezwonna, biała, lekko higroskopijna, krystaliczna masa |
| Identyfikacja | |
| A. Rozpuszczalność | rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu |
| B. Chromatografia cienkowarstwowa | badanie chromatografią cienkowarstwową przy użyciu płytki pokrytej w przybliżeniu 0,2 mm warstwą chromatycznego żelu krzemionkowego. Główne plamy chromatogramu to 1,1-GPM i 1,6-GPS |
| Czystość | |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 7 % (metoda Karla Fischera) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,05 % w przeliczeniu na suchą masę |
| D-Mannitol | Nie więcej niż 3 % |
| D-Sorbitol | Nie więcej niż 6 % |
| Cukry redukujące | Nie więcej niż 0,3 % wyrażone jako glukoza w przeliczeniu na suchą masę |
| Nikiel | Nie więcej niż 2 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Metale ciężkie (jako ołów) | Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| E 954 - SACHARYNA I JEJ SOLE Na, K ORAZ Ca | |
| (I) SACHARYNA | |
| Definicja | |
| Nazwa chemiczna | 3-Okso-2,3-dihydrobenzo-(d)-izotiazolo-1,1-ditlenek |
| Einecs | 201-321-0 |
| Wzór chemiczny | C7H5NO3S |
| Względna masa cząsteczkowa | 183,18 |
| Analiza | Nie mniej niż 99 % i Nie więcej niż 101 % C7H5NO3S w bezwodnej masie |
| Opis | Białe kryształy lub biały proszek krystaliczny, bezwonny lub o delikatnym aromatycznym zapachu, o słodkim smaku, nawet w bardzo rozcieńczonych roztworach. Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy |
| Identyfikacja | |
| Rozpuszczalność | Słabo rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w roztworach zasadowych, trudno rozpuszczalny w etanolu |
| Czystość | |
| Ubytek po suszeniu | Nie więcej niż 1 % (105 °C, dwie godziny) |
| Zakres temperatur topnienia | 226 do 230 °C |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na suchą masę |
| Kwas benzoesowy i salicylowy | Do 10 ml roztworu 1:20, zakwaszonego wcześniej 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około jednomolowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie wytrąca się osad ani nie powstaje barwa fioletowa |
| o-Toluenosulfonamid | Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| p-Toluenosulfonamid | Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| p-Sulfonamid kwasu benzoesowego | Nie więcej niż 25 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Substancje łatwo ulegające zwęglaniu | Nieobecne |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Selen | Nie więcej niż 30 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| (II) SACHARYNIAN SODU | |
| Synonimy | Sacharyna, sól sodowa sacharyny |
| Definicja | |
| Nazwa chemiczna | o-Benzosulfimid sodu, sól sodowa 2,3-dihydro-3-oksobenzizosulfonazolu, oksobenzizosulfonazol, diwodzian soli sodowej 1,1-ditlenku 1,2-benzizotiazolino-3-onu |
| Einecs | 204-886-1 |
| Wzór chemiczny | C7H4NNaO3S2H2O |
| Względna masa cząsteczkowa | 241,19 |
| Analiza | Nie mniej niż 99% i nie więcej niż 101% C7H4NNaO3S w bezwodnej masie |
| Opis | Białe kryształy lub biały krystaliczny drobny proszek, bezwonny lub o delikatnym aromatycznym zapachu, o intensywnym słodkim smaku, nawet w bardzo rozcieńczonych roztworach. Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy w rozcieńczonych roztworach |
| Identyfikacja | |
| Rozpuszczalność | Łatwo rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu |
| Czystość | |
| Ubytek po suszeniu | Nie więcej niż 15 % (120 °C, cztery godziny) |
| Kwas benzoesowy i salicylowy | Do 10 ml roztworu 1:20, zakwaszonego wcześniej 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około jednomolowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie wytrąca się osad, ani nie powstaje barwa fioletowa |
| o-Toluenosulfonamid | Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| p-Toluenosulfonamid | Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| p-Sulfonamid kwasu benzoesowego | Nie więcej niż 25 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Substancje łatwo ulegające zwęglaniu | Nieobecne |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Selen | Nie więcej niż 30 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| (III) SACHARYNIAN WAPNIA | |
| Synonimy | Sacharyna, sól wapniowa sacharyny |
| Definicja | |
| Nazwa chemiczna | o-Benzosulfimid wapnia, sól wapniowa 2,3-dihydro-3-oksobenzizo-sulfonazolu, uwodniona (2:7) sól wapniowa 1,1-ditlenku 1,2-benzi-zotiazolino-3-onu |
| Einecs | 229-349-9 |
| Wzór chemiczny | C14H8CaN2O6S2'3½H2O |
| Względna masa cząsteczkowa | 467,48 |
| Analiza | Nie mniej niż 95 % of C14H8CaN2O6S2 w bezwodnej masie |
| Opis | Białe kryształy lub biały krystaliczny, drobny proszek, bezwonny lub o delikatnym aromatycznym zapachu, o intensywnym słodkim smaku, nawet w bardzo rozcieńczonych roztworach. Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy w rozcieńczonych roztworach |
| Identyfikacja | |
| Rozpuszczalność | Łatwo rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu |
| Czystość | |
| Ubytek po suszeniu | Nie więcej niż 13,5 % (120 °C, 4 godziny) |
| Kwas benzoesowy i salicylowy | Do 10 ml roztworu 1:20, zakwaszonego wcześniej 5 kroplami kwasu octowego dodać 3 krople około jednomolowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie wytrąca się osad, ani nie powstaje barwa fioletowa |
| o-Toluenosulfonamid | Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| p-Toluenosulfonamid | Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| p-Sulfonamid kwasu benzoesowego | Nie więcej niż 25 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Substancje łatwo ulegające zwęglaniu | Nieobecne |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Selen | Nie więcej niż 30 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| (IV) SACHARYNIAN POTASU | |
| Synonimy | Sacharyna, sól potasowa sacharyny |
| Definicja | |
| Nazwa chemiczna | o-Benzosulfimid potasu, sól potasowa 2,3-dihydro-3-oksobenzizosul-fonazolu, monowodzian soli potasowej 1,1-ditlenku 1,2-benzizotia-zolino-3-onu |
| Einecs | |
| Wzór chemiczny | C7H4KNO3SH2O |
| Względna masa cząsteczkowa | 239,77 |
| Analiza | Nie mniej niż 99% i nie więcej niż 101 % of C7H4KNO3S w bezwodnej masie |
| Opis | Białe kryształy lub biały krystaliczny drobny proszek, bezwonny lub o delikatnym aromatycznym zapachu, o intensywnym słodkim smaku, nawet w bardzo rozcieńczonych roztworach. Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy |
| Identyfikacja | |
| Rozpuszczalność | Łatwo rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu |
| Czystość | |
| Ubytek po suszeniu | Nie więcej niż 8 % (120 °C, 4 godziny) |
| Kwas benzoesowy i salicylowy | Do 10 ml roztworu 1:20, zakwaszonego wcześniej 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około jednomolowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie wytrąca się osad, ani nie powstaje barwa fioletowa |
| o-Toluenosulfonamid | Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| p-Toluenosulfonamid | Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| p-Sulfonamid kwasu benzoesowego | Nie więcej niż 25 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Substancje łatwo ulegające zwęglaniu | Nieobecne |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Selen | Nie więcej niż 30 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| E 955 - SUKRALOZA | |
| Synonimy | 4,1 ',6 '-Trichlorogalaktosacharoza |
| Definicja | |
| Nazwa chemiczna | 1,6-Dichloro-1,6-dideoksy-β-D-fructofuranozylo-4-chloro-4-deoksy-α-D-galaktopiranozyd |
| Einecs | 259-952-2 |
| Wzór chemiczny | C12H19Cl3O8 |
| Masa cząsteczkowa | 397,64 |
| Analiza | Zawartość nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 102 % C12H19Cl3O8 w przeliczeniu na bezwodną masę |
| Opis | Biały do brudnobiałego, praktycznie bezwonny krystaliczny proszek |
| Identyfikacja | |
| A. Rozpuszczalność | Łatwo rozpuszczalny w wodzie, metanolu i etanolu |
| Słabo rozpuszczalny w octanie etylu | |
| B. Absorpcja w podczerwieni | Widmo w podczerwieni próbki zdyspergowanej w bromku potasu wykazuje względne wartości maksymalne w podobnych zakresach fal, jak w przypadku widma referencyjnego, uzyskanego dla sukralozy jako wzorca odniesienia |
| C. Chromatografia cienkowarstwowa | Główna plama w roztworze badanym posiada tę samą wartość Rf, co główna plama roztworu standardowego A, przywołanego w teście na inne chlorowane disacharydy. Ten roztwór standardowy jest uzyskiwany przez rozpuszczenie 1,0 g wzorca odniesienia sukralozy w 10 ml metanolu |
| D. Skręcalność właściwa | [α] 20D + 84,0 ° do + 87,5 ° w przeliczeniu na bezwodną masę (roztwór 10 % w/v) |
| Czystość | |
| Woda | Nie więcej niż 2,0 % (metoda Karla Fischera) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,7 % |
| Inne chlorowane disacharydy | Nie więcej niż 0,5 % |
| Chlorowane monosacharydy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Tlenek trifenylofosfiny | Nie więcej niż 150 mg/kg |
| Metanol | Nie więcej niż 0,1 % |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| E 957 - TAUMATYNA | |
| Synonimy Definicja | |
| Nazwa chemiczna związku | Taumatynę uzyskuje się w drodze ekstracji wodnej (pH 2,5-4) osłonek owoców naturalnej odmiany Thaumatococcus daniellii i składa się głównie z białek taumatyny I i taumatyny II oraz mniejszych ilości składników roślinnych pochodzących z materiału wyjściowego |
| Einecs | 258-822-2 |
| Wzór chemiczny | Polipeptyd z 207 aminokwasów |
| Względna masa cząsteczkowa | Taumatyna I 22209 |
| Taumatyna II 22293 | |
| Analiza | Nie mniej niż 16 % azotu w suchej masie, co odpowiada nie mniej niż 94 % białek (N × 5,8) |
| Opis | Bezwonny, w kolorze kremowym, proszek o intensywnie słodkim smaku. Około 2.000-3.000 razy słodszy od sacharozy |
| Identyfikacja | |
| Rozpuszczalność | Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w acetonie |
| Czystość | |
| Straty podczas suszenia | Nie więcej niż 9 % (105 °C do stałej masy) |
| Węglowodany | Nie więcej niż 3 % wyrażone w przeliczeniu na suchą masę |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na suchą masę |
| Glin | Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Ołów | 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Kryteria mikrobiologiczne | Ogólna liczba drobnoustrojów tlenowych: maksymalnie 1.000/g E. Coli: nieobecne w 1 g |
| E 959 - NEOHESPERYDYNA DIWODOROCHALCONU | |
| Synonimy | Dihydrochalkon neohesperydyny, NHDC, dihydrochalkono-4'-beta-neohesperydozyd hesperytyny, neohesperydyna DC |
| Definicja | |
| Nazwa chemiczna związku | Dihydrochalkon 2-O-α-L-ramnopiranozylo-4'-β-D-glukopiranozylu hesperytyny; uzyskany w drodze katalitycznego uwodornienia neohesperydyny |
| Einecs | 243-978-6 |
| Wzór chemiczny | C28H36O15 |
| Względna masa cząsteczkowa | 612,6 |
| Analiza | Zawartość nie mniej niż 96 % w suchej masie |
| Opis | Biały do brudnobiałego, bezwonny, krystaliczny proszek mający charakterystyczny, intensywny słodki smak. Około od 1.000-1.800 razy słodszy od sacharozy |
| Identyfikacja | |
| A. Rozpuszczalność | Łatwo rozpuszczalny w gorącej wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w zimnej wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w eterze lub benzenie |
| B. Maksymalna absorpcja w ultrafiolecie | 282-283 nm dla roztworu 2 mg w 100 ml metanolu |
| C. Test Neu'a | Rozpuścić około 10 mg neohesperydyny DC w 1 ml metanolu, dodać 1 ml 1-procentowego roztworu metanolowego boranu 2-aminoetylodifenylu. Powstaje jasno żółty kolor |
| Czystość | |
| Straty podczas suszenia | Nie więcej niż 11 % (105 °C, trzy godziny) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na suchą masę |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Ołów | Nie więcej niż 2 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Metale ciężkie | Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę |
| E 961 - NEOTAM | |
| Synonimy | Ester 1-metylowy N-[N-(3,3-dimetylobutylo)-L-α-aspartylo]-L-feny-loalaniny, Ester metylowy N(3,3-dimetylobutylo)-L-aspartylo]-L-fenyloalaniny. |
| Definicja | Neotam jest wytwarzany pod ciśnieniem wodoru w drodze reakcji aspartamu z 3,3-dimetylobutyraldehydem w metanolu w obecności katalizatora palladowego/węglowego. Jest izolowany i oczyszczany przez filtrację, przy której może być zastosowana ziemia krzemionkowa. Po usunięciu rozpuszczalnika poprzez destylację neotam jest myty wodą, izolowany przez odwirowanie oraz suszony próżniowo. |
| Nr CAS: | 165450-17-9 |
| Nazwa chemiczna | Ester 1-metylowy N-[N-(3,3-dimetylobutylo)-L-α-aspartylo]-L-feny-loalaniny |
| Wzór chemiczny | C20H30N2O5 |
| Masa cząsteczkowa | 378,47 |
| Opis | Proszek o barwie białej lub zbliżonej do białej |
| Analiza | Nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na suchą masę |
| Identyfikacja | |
| Rozpuszczalność | 4,75 % (wagowo) w wodzie o temperaturze 60 °C, rozpuszczalny w etanolu i octanie etylu |
| Czystość | |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 5 % (Karl Fischer, wielkość próbki 25 ± 5 mg) |
| pH | 5,0-7,0 (roztwór wodny 0,5 %) |
| Zakres temperatur topnienia | 81 °C do 84 °C |
| N-[(3,3-dimetylobutylo)-L-α-aspartylo]-L-fenyloalanina | Nie więcej niż 1,5 % |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| E 962 - SÓL ASPARTAMU-ACESULFAMU | |
| Synonimy | Aspartam-acesulfam, sól aspartamowo-acesulfamowa |
| Definicja | Sól przygotowuje się poprzez ogrzewanie aspartamu oraz acesulfamu K w proporcji około 2:1 (w/w) w roztworze o kwaśnym pH i pozostawienie do skrystalizowania. Eliminuje się tym samym potas i wilgoć. Produkt jest bardziej stabilny niż sam aspartam |
| Nazwa chemiczna | Sól 6-metylo-1,2,3-oksatiazyno-4(3H)-on-2,2-ditlenkowa kwasu L-fenyloalanylo-2-metylo-L-α-asparaginowego |
| Wzór chemiczny | C18H23O9N3S |
| Masa cząsteczkowa | 457,46 |
| Analiza | 63,0-66,0 % aspartamu (w suchej masie) oraz 34,0-37 % acesulfamu (forma kwaśna w suchej masie) |
| Opis | Biały, bezwonny, krystaliczny proszek |
| Identyfikacja | |
| A. Rozpuszczalność | Trudno rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu |
| B. Przepuszczalność | Przepuszczalność 1 % roztworu wodnego, oznaczona w 1 cm kuwecie przy długości fali 430 nm za pomocą odpowiedniego spektrofotometru, przy zastosowaniu wody jako roztworu referencyjnego, wynosi nie mniej niż 0,95, co jest równoważne absorbancji nie większej niż około 0,022 |
| C. Skręcalność właściwa | [α] 20D + 14,5 ° do + 16,5 ° |
| Oznaczyć w stężeniu 6,2 g na 100 ml kwasu mrówkowego (15N) w ciągu 30 minut od przygotowania roztworu. Otrzymaną skręcalność właściwą podzielić przez 0,646 w celu skorygowania o zawartość aspartamu w soli aspartamu i acesulfamu | |
| Czystość | |
| UUbytek podczas suszenia | Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, cztery godziny) |
| Kwas 5-benzylo-3,6-diokso-2-piperazynooc-towy | Nie więcej niż 0,5 % |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| E 965 (i) - MALTITOL | |
| Synonimy | D-maltitol, uwodorniona maltoza |
| Definicja | |
| Nazwa chemiczna | (α)-D-glukopiranozylo-1,4-D-glucytol |
| Einecs | 209-567-0 |
| Wzór chemiczny | C12H24O11 |
| Względna masa cząsteczkowa | 344,31 |
| Analiza | Zawartość nie mniej niż 98 % D-maltitol C12H24O11 w bezwodnej masie |
| Opis | Słodki, biały, krystaliczny proszek |
| Identyfikacja | |
| A. Rozpuszczalność | Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu |
| B. Zakres temperatur topnienia | od 148 do 151 °C |
| C. Skręcalność właściwa | [a]D20 = + 105,5 ° do + 108,5 ° (roztwór 5 % w/v) |
| Czystość | |
| Zawartość wody | Nie więcej niż 1 % (metoda Karla Fischera) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na suchą masę |
| Cukry redukujące | Nie więcej niż 0,1 % wyrażone jako glukoza w przeliczeniu na suchą masę |
| Chlorki | Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Siarczany | Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Nikiel | Nie więcej niż 2 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| E 965 ii) - SYROP MALTITOLOWY | |
| Synonimy | Uwodorniony syrop glukozowy o wysokiej zawartości maltozy, uwodorniony syrop glukozowy |
| Definicja | Mieszanina zawierająca głównie maltitol z sorbitolem oraz uwodornione oligo- i polisacharydy. Otrzymywany jest przez katalityczne uwodornienie syropu glukozowego o dużej zawartości maltozy lub przez uwodornienie jego poszczególnych składników, a następnie ich zmieszanie. Produkt przeznaczony do sprzedaży dostarczany jest zarówno w postaci syropu, jak i w formie stałej |
| Analiza | Zawiera nie mniej niż 99 % uwodornionych sacharydów ogółem w bezwodnej masie i nie mniej niż 50 % maltitolu w bezwodnej masie |
| Opis | Bezbarwny, bezwonny, klarowny lepki płyn lub biała masa krystaliczna |
| Identyfikacja | |
| A. Rozpuszczalność | Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu |
| B. Chromatografia cienkowarstwowa | Wynik pozytywny |
| Czystość | |
| Woda | Nie więcej niż 31 % (metoda Karla-Fishera) |
| Cukry redukujące | Nie więcej niż 0,3 % (jako glukoza) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Chlorki | Nie więcej niż 50 mg/kg |
| Siarczany | Nie więcej niż 100 mg/kg |
| Nikiel | Nie więcej niż 2 mg/kg |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg |
| E 966 - LAKTITOL | |
| Synonimy | Laktyt, laktozytol, laktobiozyt |
| Definicja | |
| Nazwa chemiczna | 4-O-β-D-galaktopiranozylo-D-glucytol |
| Einecs | 209-566-5 |
| Wzór chemiczny | C12H24O11 |
| Względna masa cząsteczkowa | 344,32 |
| Analiza | Nie mniej niż 95 % w suchej masie |
| Opis | Słodki proszek krystaliczny lub bezbarwny roztwór. Produkty krystaliczne występują w postaci bezwodnej, monowodzianów i diwodzianów |
| Identyfikacja | |
| A. Rozpuszczalność | Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie |
| B. Skręcalność właściwa | [α]D20 = + 13 °-+ 16 ° w przeliczeniu na bezwodną masę (roztwór 10 % w/v) |
| Czystość | |
| Zawartość wody | Produkty krystaliczne; nie więcej niż 10,5 % (metoda Karla Fishera) |
| Inne poliole | Nie więcej niż 2,5 % w bezwodnej masie |
| Cukry redukujące | Nie więcej niż 0,2 % wyrażone jako glukoza w przeliczeniu na suchą masę |
| Chlorki | Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Siarczany | Nie więcej niż 200 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na suchą masę |
| Nikiel | Nie więcej niż 2 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| E 967 - KSYLITOL | |
| Synonimy | Ksylitol |
| Definicja | |
| Nazwa chemiczna | D-ksylitol |
| Einecs | 201-788-0 |
| Wzór chemiczny | C5H12O5 |
| Względna masa cząsteczkowa | 152,15 |
| Analiza | Nie mniej niż 98,5 % as xylitol w bezwodnej masie |
| Opis | Biały, krystaliczny proszek, praktycznie bezwonny o bardzo słodkim smaku |
| Identyfikacja | |
| A. Rozpuszczalność | Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu |
| B. Zakres temperatur topnienia | 92-96 °C |
| C. pH | 5-7 (10-% w/v roztwór wodny) |
| Czystość | |
| Strata podczas suszenia | Nie więcej niż 0,5 %. Wysuszyć 0,5 g próbki w próżni nad fosforem w temperaturze 60 °C w ciągu 4 godzin |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na suchą masę |
| Cukry redukujące | Nie więcej niż 0,2 % wyrażone jako glukoza w przeliczeniu na suchą masę |
| Inne alkohole wielowodorotlenowe | Nie więcej niż 1 % wyrażone w masie substancji suchej |
| Nikiel | Nie więcej niż 2 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Arsen | Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Ołów | Nie więcej niż 1 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Metale ciężkie | Nie więcej niż 10 mg/kg wyrażone jako ołów w przeliczeniu na suchą masę |
| Chlorki | Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| Siarczany | Nie więcej niż 200 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę |
| E 968 - ERYTRYTOL | |
| Synonimy | Mezo- erytrytol, tetrahydroksybutan, erytryt |
| Definicja | Uzyskany w wyniku fermentacji surowców węglowodanowych przy zastosowaniu bezpiecznych i stosowanych do celów spożywczych drożdży osmofilnych, jak Moniliella pollinis lub Trichosporonoides mega-chilensis, a następnie oczyszczony i wysuszony |
| Nazwa chemiczna | 1,2,3,4-Butanetetrol |
| Einecs | 205-737-3 |
| Wzór chemiczny | C4H10°4 |
| Masa cząsteczkowa | 122,12 |
| Analiza | Nie mniej niż 99 % po wysuszeniu |
| Opis | Biała, bezwonna, niehigroskopijna, termostabilna substancja krystaliczna o słodyczy około 60-80 % sacharozy |
| Identyfikacja | |
| A. Rozpuszczalność | Łatwo rozpuszczalny w wodzie, słabo w etanolu, nierozpuszczalny w eterze dietylowym |
| B. Zakres temperatur topnienia | 119-123 °C |
| Czystość | |
| Ubytek po suszeniu | Nie więcej niż 0,2 % (70 °C, 6 godzin, w suszarce próżniowej) |
| Popiół siarczanowy | Nie więcej niż 0,1 % |
| Substancje redukujące | Nie więcej niż 0,3 % w przeliczeniu na D-glukozę |
| Rybitol i glicerol | Nie więcej niż 0,1 % |
| Ołów | Nie więcej niż 0,5 mg/kg |
ZAŁĄCZNIK II
CZĘŚĆ A
Uchylona dyrektywa i wykaz jej kolejnych zmian
(określone w art. 2)
Dyrektywa Komisji 95/31/WE (Dz.U. L 178 z 28.7.1995, str. 1)
Dyrektywa Komisji 98/66/WE (Dz.U. L 257 z 19.9.1998, str. 35)
Dyrektywa Komisji 2000/51/WE (Dz.U. L 198 z 4.8.2000, str. 41)
Dyrektywa Komisji 2001/52/WE (Dz.U. L 190 z 12.7.2001, str. 18)
Dyrektywa Komisji 2004/46/WE (Dz.U. L 114 z 21.4.2004, str. 15)
Dyrektywa Komisji 2006/128/WE (Dz.U. L 346 z 9.12.2006, str. 6)
CZĘŚĆ B
Lista terminów przeniesienia do prawa krajowego
(określonych w art. 2)
| Dyrektywa | Termin przeniesienia |
| 95/31/WE | 1 lipca 1996 r.(1) |
| 98/66/WE | 1 lipca 1999 r. |
| 2000/51/WE | 30 czerwca 2001 r. |
| 2001/52/WE | 30 czerwca 2002 r. |
| 2004/46/WE | 1 kwietnia 2005 r. |
| 2006/128/WE | 15 lutego 2008 r. |
| (1) Zgodnie z art. 2 ust. 2 dyrektywy 95/31/WE, "produkty wprowadzone do obrotu lub etykietowane przed 1 lipca 1996 r., które nie są zgodne z niniejszą dyrektywą, mogą być wprowadzane do obrotu do wyczerpania zapasów." | |
ZAŁĄCZNIK IIITabela korelacji
Tabela korelacji
| Dyrektywa 95/31/WE | Niniejsza dyrektywa |
| Artykuł 1 ustęp 1 | Artykuł 1 |
| Artykuł 1 ustęp 2 | - |
| Artykuł 2 | - |
| - | Artykuł 2 |
| Artykuł 3 | Artykuł 3 |
| Artykuł 4 | Artykuł 4 |
| Załącznik | Załącznik I |
| - | Załącznik II |
| - | Załącznik III |
1 Załącznik I zmieniony przez art. 1 dyrektywy nr 2010/37/UE z dnia 17 czerwca 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.152.12) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 8 lipca 2010 r.
Metryka aktu
| Identyfikator: | Dz.U.UE.L.2008.158.17 |
| Rodzaj: | dyrektywa |
| Tytuł: | Dyrektywa 2008/60/WE ustanawiająca szczególne kryteria czystości dotyczące substancji słodzących stosowanych w środkach spożywczych |
| Data aktu: | 2008-06-17 |
| Data ogłoszenia: | 2008-06-18 |
| Data wejścia w życie: | 2008-07-08 |