Decyzja 2003/479/WE dotycząca zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady i uchylająca decyzje z dnia 25 czerwca 1997 r. i z dnia 22 marca 1999 r. oraz decyzję 2001/41/WE i decyzję 2001/496/WPZiB

DECYZJA RADY

z dnia 16 czerwca 2003 r.

dotycząca zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady i uchylająca decyzje z dnia 25 czerwca 1997 r. i z dnia 22 marca 1999 r. oraz decyzję 2001/41/WE i decyzję 2001/496/WPZiB

(2003/479/WE)

(Dz.U.UE L z dnia 28 czerwca 2003 r.)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28 ust. 1,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 207 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Oddelegowani eksperci krajowi oraz oddelegowany krajowy personel wojskowy powinni umożliwić Sekretariatowi Generalnemu Rady (zwanemu dalej "Sekretariatem Generalnym") skorzystanie z wysokiego poziomu ich wiedzy i doświadczenia zawodowego, w szczególności w dziedzinach, w których takie doświadczenie nie jest łatwo dostępne.

(2) Niniejsza decyzja powinna sprzyjać wymianie doświadczenia zawodowego i wiedzy na temat polityk europejskich dzięki czasowemu przydzieleniu do Sekretariatu Generalnego ekspertów z administracji Państw Członkowskich. Zmierza ona również do zapewnienia bliskiej współpracy między Radą i administracjami krajowymi lub organizacjami międzynarodowymi, w drodze oddelegowania do nich urzędników Sekretariatu Generalnego.

(3) Oddelegowani eksperci krajowi powinni wywodzić się z rządów lub ministerstw w Państwach Członkowskich lub z organizacji międzynarodowych.

(4) Prawa i obowiązki oddelegowanych ekspertów krajowych i oddelegowanego personelu wojskowego określone w niniejszej decyzji powinny zagwarantować, że będą oni wypełniać swoje obowiązki, kierując się wyłącznie interesem Sekretariatu Generalnego.

(5) Ze względu na czasowy charakter swojej pracy i swój szczególny status, oddelegowani eksperci krajowi i oddelegowany personel wojskowy nie powinien przyjmować odpowiedzialności za prerogatywy wynikające z prawa publicznego, z jakich korzysta Sekretariat Generalny.

(6) Niniejsza decyzja powinna określać wszystkie warunki zatrudnienia oddelegowanych ekspertów krajowych i oddelegowanego personelu wojskowego i mieć zastosowanie niezależnie od pochodzenia przyznanych środków budżetowych wykorzystywanych na pokrycie wydatków.

(7) Należy również ustanowić specjalne przepisy dotyczące personelu wojskowego oddelegowanego do Sekretariatu Generalnego w celu utworzenia sztabu wojskowego Unii Europejskiej.

(8) Ponieważ niniejsze zasady zastępują zasady ustanowione w decyzjach z dnia 25 czerwca 1997 r. i z dnia 22 marca 1999 r., jak również w decyzji 2001/41/WE i decyzji 2001/496/WPZiB, decyzje te powinny zostać uchylone,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

ROZDZIAŁ  I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł  1

Zakres

1. Niniejsze zasady mają zastosowanie do oddelegowanych ekspertów krajowych, oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego przez krajową, regionalną lub lokalną administrację publiczną. Dotyczą one również ekspertów oddelegowywanych z organizacji międzynarodowych.

2. Osoby podlegające niniejszym zasadom przez okres oddelegowania pozostają zatrudnione za wynagrodzeniem u swojego pracodawcy.

3. Sekretariat Generalny dokonuje naboru oddelegowanych ekspertów krajowych zgodnie z wymogami i możliwościami budżetowymi. Zastępca sekretarza generalnego określa sposoby takiego naboru.

4. Z wyjątkiem sytuacji, w których zastępca sekretarza generalnego zezwala na odstępstwo, które nie ma zastosowania w obszarze WPZiB/ESPiD, oddelegowani eksperci krajowi muszą być obywatelami Państwa Członkowskiego. Naboru oddelegowanych ekspertów krajowych dokonuje się spośród obywateli możliwie jak największej liczby Państw Członkowskich. Państwa Członkowskie i Sekretariat Generalny współpracują w celu zapewnienia, w miarę możliwości, równowagi między liczbą mężczyzn i kobiet oraz przestrzegania zasady równości szans.

5. Oddelegowywanie odbywa się w drodze wymiany listów między Dyrekcją Generalną do spraw Personelu i Administracji Sekretariatu Generalnego i odpowiednio stałym przedstawicielstwem zainteresowanego Państwa Członkowskiego lub organizacji międzynarodowej. Do wymiany listów załączana jest kopia zasad mających zastosowanie do oddelegowanych ekspertów krajowych.

Artykuł  2

Okres oddelegowania

1. Okres oddelegowania nie może być krótszy niż sześć miesięcy ani dłuższy niż dwa lata i może być następnie przedłużany łącznie do czterech lat.

2. Przewidywany okres oddelegowania ustala się na początku w ramach wymiany listów przewidzianej w art. 1 ust. 5. Tę samą procedurę stosuje się w przypadku przedłużenia okresu oddelegowania.

3. Oddelegowany ekspert krajowy, który już wcześniej był oddelegowany do Sekretariatu Generalnego, może zostać oddelegowany ponownie, zgodnie z przepisami wewnętrznymi ustanawiającymi maksymalny okres, przez który takie osoby mogą przebywać w organach administracyjnych Sekretariatu Generalnego i z zastrzeżeniem następujących warunków:

a) oddelegowany ekspert krajowy musi nadal spełniać warunki oddelegowania;

b) między końcem poprzedniego okresu oddelegowania a kolejnym oddelegowaniem musi upłynąć przynajmniej sześć lat; jeżeli po zakończeniu pierwszego oddelegowania ekspert otrzymał inny, dodatkowy kontrakt, okres sześcioletni liczy się od zakończenia tego kontraktu. Niniejsze postanowienie nie uniemożliwia Sekretariatowi Generalnemu wyrażenia zgody na oddelegowanie eksperta krajowego, którego początkowe oddelegowanie trwało krócej niż cztery lata, ale w takim wypadku nowe oddelegowanie nie powinno przekraczać pozostałości okresu czteroletniego.

Artykuł  3

Miejsce oddelegowania

Oddelegowani eksperci krajowi zostają oddelegowani do Brukseli lub do biura łącznikowego Sekretariatu Generalnego.

Artykuł  4

Obowiązki

1. Oddelegowany ekspert krajowy pomaga urzędnikom Sekretariatu Generalnego lub pracownikom czasowym i realizuje powierzone mu zadania.

Wykonywane obowiązki określane są w drodze wzajemnego porozumienia między Sekretariatem Generalnym i administracją, z której delegowany jest ekspert, w interesie organów administracyjnych i z uwzględnieniem kwalifikacji kandydata.

2. Oddelegowany ekspert krajowy bierze udział w wyjazdach służbowych i w spotkaniach jedynie:

a) jeżeli towarzyszy urzędnikowi Sekretariatu Generalnego lub pracownikowi czasowemu; lub

b) jako obserwator lub wyłącznie w celach informacyjnych, jeżeli jest sam.

Dyrektor generalny zainteresowanego organu administracyjnego może w niektórych szczególnych okolicznościach odstąpić od tej zasady w oparciu o specjalne kompetencje oddelegowanego eksperta krajowego, po sprawdzeniu, że nie istnieje potencjalny konflikt interesów. O ile dyrektor generalny danego organu administracyjnego, z upoważnienia sekretarza generalnego/wysokiego przedstawiciela, nie przyzna specjalnego mandatu, delegowanemu ekspertowi krajowemu nie wolno podejmować w imieniu Sekretariatu Generalnego zobowiązań zewnętrznych.

3. Sekretariat Generalny zachowuje wyłączną odpowiedzialność za zatwierdzenie wyników zadań realizowanych przez oddelegowanego eksperta krajowego.

4. Zainteresowane organy administracyjne Sekretariatu Generalnego, pracodawca oddelegowanego eksperta krajowego oraz oddelegowany ekspert krajowy dokonują wszelkich starań w celu uniknięcia konfliktu interesów lub zaistnienia takiego konfliktu w związku z obowiązkami oddelegowanego eksperta krajowego w okresie oddelegowania. W tym celu Sekretariat Generalny odpowiednio wcześnie informuje oddelegowanego eksperta krajowego i jego pracodawcę o planowanych obowiązkach i prosi każdego z nich o potwierdzenie na piśmie, że nie są im znane żadne powody, dla których oddelegowanemu ekspertowi krajowemu nie można powierzyć tych obowiązków. Oddelegowany ekspert krajowy jest w szczególności proszony o poinformowanie o ewentualnych źródłach konfliktu między swoją sytuacją rodzinną (zwłaszcza działalnością zawodową członków bliskiej rodziny lub też ważnymi interesami finansowymi jego albo członków bliskiej rodziny) oraz planowanymi obowiązkami w okresie oddelegowania.

Pracodawca i oddelegowany ekspert krajowy zobowiązują się powiadomić Sekretariat Generalny o każdej zmianie okoliczności w okresie oddelegowania, która mogłyby spowodować zaistnienie takiego konfliktu.

5. Jeżeli Sekretariat Generalny uważa, że charakter zadań powierzonych oddelegowanemu ekspertowi krajowemu wymaga szczególnych środków bezpieczeństwa, poświadczenie bezpieczeństwa należy uzyskać przed oddelegowaniem eksperta.

6. W przypadku nieprzestrzegania przepisów ust. 2, 3 i 4, Sekretariat Generalny może zakończyć oddelegowanie oddelegowanego eksperta krajowego na mocy art. 8.

Artykuł  5

Prawa i obowiązki

1. W okresie oddelegowania:

a) oddelegowany ekspert krajowy wypełnia swoje obowiązki, a w swoim działaniu kieruje się wyłącznie interesem Rady;

b) oddelegowany ekspert krajowy powstrzymuje się od wszelkich działań, w szczególności publicznego wyrażania opinii, które mogą naruszyć godność jego funkcji w Sekretariacie Generalnym;

c) każdy oddelegowany ekspert krajowy, którego w ramach wykonywania obowiązków prosi się o wypowiedź na temat sprawy, którą się zajmuje bądź na temat rezultatów swoich działań, jeśli dotyczą one jego osobistych interesów, co mogłoby ograniczyć jego samodzielność, poinformuje o tym kierownika organu administracyjnego, dla którego pracuje;

d) oddelegowany ekspert krajowy nie publikuje lub nie przyczynia się do publikacji, samodzielnie lub we współpracy z innymi, żadnego tekstu traktującego o pracy Unii Europejskiej bez uzyskania na to zezwolenia zgodnie z warunkami i przepisami obowiązującymi w Sekretariacie Generalnym. Zgoda na publikację nie zostanie wyrażona tylko w przypadku gdy publikacja taka może szkodzić interesom Unii Europejskiej;

e) wszystkie prawa do pracy wykonanej przez oddelegowanego eksperta krajowego w ramach wykonywania obowiązków stanowią własność Sekretariatu Generalnego;

f) oddelegowany ekspert krajowy zamieszkuje w miejscu oddelegowania albo w odległości nie większej, niż wymaga tego prawidłowe wykonywanie obowiązków;

g) oddelegowany ekspert krajowy pomaga i służy radą przełożonym, którym podlega i jest przed nimi odpowiedzialny za wykonanie powierzonych mu zadań;

h) oddelegowany ekspert krajowy podczas wykonywania swoich obowiązków nie przyjmuje żadnych instrukcji od swego pracodawcy lub rządu krajowego. Nie podejmuje żadnych działań na rzecz swego pracodawcy, dla rządu, ani dla innych osób, firm prywatnych lub instytucji publicznej.

2. Zarówno w okresie oddelegowania, jak i po jego zakończeniu oddelegowany ekspert krajowy zachowuje najwyższą dyskrecję w odniesieniu do wszystkich faktów i informacji, o których dowiedział się w związku z wykonywanymi przez siebie obowiązkami. Nie wolno mu w żadnej formie ujawnić osobom nieuprawnionym żadnych informacji czy dokumentów, które nie zostały zgodnie z prawem upublicznione ani wykorzystywać ich dla własnej korzyści.

3. Po zakończeniu okresu oddelegowania oddelegowany ekspert krajowy jest nadal zobowiązany do uczciwego i roztropnego działania podczas wykonywania nowych powierzonych mu obowiązków i podczas przyjmowania niektórych stanowisk lub przywilejów.

W tym celu przez trzy lata po zakończeniu okresu oddelegowania oddelegowany ekspert krajowy niezwłocznie informuje Sekretariat Generalny o wszystkich obowiązkach lub zadaniach, które ma wykonywać na rzecz swego pracodawcy, które mogłyby spowodować konflikt interesów w związku z zadaniami, które wykonywał w okresie oddelegowania.

4. Oddelegowany ekspert krajowy podlega zasadom w przedmiocie bezpieczeństwa obowiązującym w Sekretariacie Generalnym.

5. Nieprzestrzeganie przepisów niniejszego artykułu w okresie oddelegowania uprawnia Sekretariat Generalny do zakończenia oddelegowania oddelegowanego eksperta krajowego na mocy art. 8.

Artykuł  6

Poziom, doświadczenie zawodowe i znajomość języków

1. Aby zakwalifikować się do oddelegowania do Sekretariatu Generalnego oddelegowany ekspert krajowy musi posiadać przynajmniej trzyletnie doświadczenie w pracy w pełnym wymiarze godzin na stanowisku administracyjnym, naukowym, technicznym, doradczym lub kierowniczym odpowiadającym kategoriom A lub B określonym w regulaminie pracowniczym urzędników Wspólnot Europejskich oraz w warunkach zatrudnienia stosowanych do innych pracowników Wspólnot. Przed oddelegowaniem pracodawca dostarcza Sekretariatowi Generalnemu oświadczenie na temat zatrudnienia eksperta obejmujące ostatnie 12 miesięcy.

2. Oddelegowany ekspert krajowy musi posiadać gruntowną znajomość jednego z języków Wspólnoty, a także wystarczającą znajomość drugiego języka w stopniu umożliwiającym wykonywanie powierzonych zadań.

Artykuł  7

Zawieszenie oddelegowania

1. Sekretariat Generalny może zezwolić na zawieszenie oddelegowania oraz określić warunki, jakim ma ono podlegać. W okresie zawieszenia:

a) dodatki określone w art. 15 i 16 nie są wypłacane;

b) dodatki określone w art. 18 i 19 zostają wypłacane jedynie, gdy zawieszenie następuje na prośbę Sekretariatu Generalnego.

2. Sekretariat Generalny informuje pracodawcę oddelegowanego eksperta krajowego.

Artykuł  8

Zakończenie okresu oddelegowania

1. Z zastrzeżeniem ust. 2, oddelegowanie może zostać zakończone na prośbę Sekretariatu Generalnego lub pracodawcy oddelegowanego eksperta krajowego, pod warunkiem zachowania trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia. Może być ono również zakończone na prośbę oddelegowanego eksperta krajowego, pod warunkiem zachowania takiego samego okresu wypowiedzenia i z zastrzeżeniem zgody Sekretariatu Generalnego.

2. W niektórych wyjątkowych okolicznościach oddelegowanie może być zakończone bez zachowania okresu wypowiedzenia:

a) przez pracodawcę oddelegowanego eksperta krajowego, jeżeli wymagają tego zasadnicze interesy pracodawcy,

b) w drodze porozumienia między Sekretariatem Generalnym i pracodawcą, na prośbę oddelegowanego eksperta krajowego skierowaną do obu stron, jeżeli wymagają tego istotne interesy osobiste lub zawodowe oddelegowanego eksperta krajowego,

c) przez Sekretariat Generalny w przypadku niewywiązania się przez oddelegowanego eksperta krajowego z jego obowiązków na mocy niniejszych zasad. Oddelegowany ekspert krajowy powinien wcześniej otrzymać możliwość przedstawienia argumentów na swoją obronę.

3. W przypadku zakończenia oddelegowania na mocy ust. 2 lit. c), Sekretariat Generalny niezwłocznie informuje pracodawcę.

ROZDZIAŁ  II

WARUNKI PRACY

Artykuł  9

Zabezpieczenie socjalne

1. Przed rozpoczęciem okresu oddelegowania pracodawca, od którego ekspert krajowy ma być oddelegowany, musi zaświadczyć Sekretariatowi Generalnemu, że oddelegowany ekspert krajowy w okresie oddelegowania będzie podlegał ustawodawstwu o zabezpieczeniu socjalnym mającemu zastosowanie do administracji publicznej lub organizacji międzynarodowej, która go zatrudnia oraz że bierze na siebie odpowiedzialność za koszty poniesione za granicą.

2. Z chwilą rozpoczęcia oddelegowania oddelegowany ekspert krajowy zostaje objęty przez Sekretariat Generalny ubezpieczeniem od ryzyka wypadków. Sekretariat Generalny przekaże mu kopię warunków tego ubezpieczenia w dniu, w którym zgłosi się on do odnośnego organu administracyjnego Dyrekcji Generalnej do spraw Personelu i Administracji w celu dopełnienia formalności administracyjnych związanych z oddelegowaniem.

Artykuł  10

Godziny pracy

1. Oddelegowany ekspert krajowy jest związany obowiązującymi w Sekretariacie Generalnym zasadami dotyczącymi godzin pracy. Zasady te mogą być zmienione przez zastępcę sekretarza generalnego, jeżeli wynika to z potrzeb organu administracyjnego.

2. W okresie oddelegowania oddelegowany ekspert krajowy pracuje w pełnym wymiarze godzin. W następstwie odpowiednio uzasadnionej prośby ze strony Dyrekcji Generalnej oraz z zastrzeżeniem zgodności z interesami Sekretariatu Generalnego, dyrektor generalny do spraw personelu i administracji może zezwolić oddelegowanemu ekspertowi krajowemu, po uzyskaniu zgodny jego pracodawcy, na pracę w niepełnym wymiarze godzin.

3. W przypadku zezwolenia na pracę w niepełnym wymiarze godzin, oddelegowany ekspert krajowy pracuje przynajmniej przez połowę zwykłego czasu pracy.

4. Oddelegowany ekspert krajowy może pracować w elastycznym czasie pracy jedynie za zezwoleniem organu administracyjnego Sekretariatu Generalnego, do którego jest oddelegowany. Zezwolenie zostaje przekazane do wiadomości właściwej jednostki w Dyrekcji Generalnej do spraw Personelu i Administracji.

5. Oddelegowanemu ekspertowi krajowemu można przyznać dodatki za pracę zmianową obowiązujące w Sekretariacie Generalnym.

Artykuł  11

Nieobecność w pracy z powodu choroby lub wypadku

1. W przypadku nieobecności w pracy z powodu choroby lub wypadku, oddelegowany ekspert krajowy jak najszybciej powiadamia swego przełożonego, podając swoje aktualne miejsce pobytu. Jeżeli jest nieobecny przez okres dłuższy niż trzy dni, przedstawia świadectwo lekarskie i może być skierowany na badania lekarskie zlecone przez Sekretariat Generalny.

2. Jeżeli nieobecności w pracy spowodowane chorobą lub wypadkiem trwające nie więcej niż trzy dni przekraczają w okresie 12 miesięcy łącznie liczbę 12 dni, oddelegowany ekspert krajowy ma obowiązek przedstawienia zwolnienia lekarskiego za każdy kolejny okres nieobecności spowodowanej chorobą.

3. Jeżeli okres zwolnienia lekarskiego przekracza jeden miesiąc lub czas pracy wykonywanej przez oddelegowanego eksperta krajowego, w zależności od tego, który z tych okresów jest dłuższy, dodatki określone w art. 15 ust. 1 i 2 zostają automatycznie wstrzymane. Postanowienie to nie ma zastosowania w przypadku choroby związanej z ciążą. Zwolnienie lekarskie nie może wykraczać poza okres oddelegowania danej osoby.

4. Jednakże oddelegowany ekspert krajowy, który w okresie oddelegowania doznał uszkodzenia ciała w wyniku wypadku przy pracy otrzymuje nadal w całości dodatki przewidziane w art. 15 ust. 1 i 2 przez cały okres, w którym jest niezdolny do pracy aż do zakończenia okresu oddelegowania.

Artykuł  12

Urlop wypoczynkowy, urlop okolicznościowy i dni ustawowo wolne od pracy

1. Oddelegowany ekspert krajowy jest uprawniony do dwóch i pół dnia roboczego urlopu za cały miesiąc pracy (30 dni w roku kalendarzowym).

2. Urlop jest uzależniony od wcześniejszej zgody organu administracyjnego, do którego oddelegowany ekspert krajowy został oddelegowany.

3. Oddelegowany ekspert krajowy może, na uzasadniony wniosek, otrzymać urlop okolicznościowy w następujących przypadkach:

– ślub oddelegowanego eksperta krajowego: dwa dni rocznie,

– poważna choroba współmałżonka: do trzech dni,

– śmierć współmałżonka: cztery dni,

– poważna choroba wstępnego: do dwóch dni rocznie,

– śmierć wstępnego: dwa dni,

– narodziny dziecka: dwa dni,

– poważna choroba dziecka: do dwóch dni rocznie,

– śmierć dziecka: cztery dni.

4. W indywidualnych przypadkach na należycie uzasadniony wniosek pracodawcy oddelegowanego eksperta krajowego, Sekretariat Generalny może udzielić do dwóch dni urlopu okolicznościowego w okresie 12 miesięcy.

5. W przypadku pracy w niepełnym wymiarze godzin, urlop wypoczynkowy zostaje odpowiednio skrócony.

6. Dni urlopu wypoczynkowego niewykorzystane do końca okresu oddelegowania przepadają.

Artykuł  13

Urlop macierzyński

1. Oddelegowanej ekspert krajowej będącej w ciąży przyznawany jest urlop macierzyński trwający 16 tygodni i w tym okresie otrzymuje ona dodatki przewidziane w art. 15.

2. Oddelegowana ekspert krajowa karmiąca piersią może na żądanie, na podstawie zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego stan faktyczny, otrzymać urlop okolicznościowy trwający maksymalnie cztery tygodnie, począwszy od zakończenia jej urlopu macierzyńskiego i w tym okresie otrzymuje dodatki ustanowione w art. 15.

3. Jeżeli ustawodawstwo krajowe pracodawcy oddelegowanej ekspert krajowej przewiduje dłuższy urlop macierzyński, oddelegowanie zostaje zawieszone na okres przekraczający okres urlopu przyznawanego przez Sekretariat Generalny. W takim przypadku okres odpowiadający okresowi zawieszenia dodaje się po zakończeniu oddelegowania, jeżeli wymaga tego interes Sekretariatu Generalnego.

4. Oddelegowana ekspert krajowa może, ewentualnie, zwrócić się z wnioskiem o zawieszenie oddelegowania na cały okres obejmujący dozwolone okresy na urlop macierzyński i urlop na karmienie piersią. W takim przypadku okres odpowiadający okresowi zawieszenia dodaje się po zakończeniu oddelegowania, jeżeli wymaga tego interes Sekretariatu Generalnego.

Artykuł  14

Zarządzanie i kontrola

Zarządzanie i kontrola nad dniami urlopu stanowi obowiązek organu administracyjnego Sekretariatu Generalnego. Kontrola czasu pracy i nieobecności w pracy stanowi obowiązek Dyrekcji Generalnej lub organu administracyjnego, do którego oddelegowany ekspert krajowy jest przydzielony.

ROZDZIAŁ  III

DODATKI I ZWROT WYDATKÓW

Artykuł  15

Diety służbowe

1. 1 Oddelegowany ekspert krajowy jest uprawniony, przez okres oddelegowania, do dziennej diety służbowej. Jeżeli odległość między miejscem zamieszkania i miejscem oddelegowania nie przekracza 150 km, dzienna dieta służbowa wynosi 31,89 EUR. Jeżeli odległość ta przekracza 150 km, dzienna dieta służbowa wynosi 127,52 EUR.

2. 2 Jeżeli oddelegowany ekspert krajowy nie otrzymał zwrotu kosztów przeniesienia od Sekretariatu Generalnego lub od pracodawcy, wypłacany jest dodatkowy dodatek miesięczny zgodnie z poniższą tabelą:

Odległość między miejscem pochodzenia a miejscem oddelegowania (km)	Kwota w EUR
0 - 150	0,00
> 150	81,96
> 300	145,72
> 500	236,81
> 800	382,54
> 1 300	601,13
> 2 000	719,55

Dodatek ten jest wypłacany co miesiąc z dołu.

3. Diety wypłaca się także w okresie podróży służbowych, urlopu wypoczynkowego, urlopu macierzyńskiego, urlopu okolicznościowego oraz dni ustawowo wolnych od pracy, przyznanych przez Sekretariat Generalny.

4. 3 Oddelegowani eksperci krajowi, którzy w okresie trzech lat upływających na sześć miesięcy przed rozpoczęciem okresu oddelegowania zamieszkiwali lub prowadzili zasadniczą działalność zawodową w miejscowości położonej w odległości do 150 km od miejsca oddelegowania, otrzymują dzienną dietę służbową w wysokości 31,89 EUR. Do celów niniejszych przepisów nie są brane pod uwagę uwarunkowania wynikające z pracy wykonywanej przez oddelegowanego eksperta krajowego dla państwa niebędącego miejscem oddelegowania lub dla organizacji międzynarodowej.

5. Oddelegowanemu ekspertowi krajowemu w chwili rozpoczęcia oddelegowania wypłaca się zaliczkę w kwocie odpowiadającej 75 dziennym dietom służbowym, przy czym w okresie, który obejmuje zaliczka, oddelegowany ekspert krajowy nie jest uprawniony do pobierania innych tego rodzaju dodatków. Jeżeli okres oddelegowania kończy się przed upływem okresu branego pod uwagę przy określaniu wysokości zaliczki, oddelegowany ekspert krajowy jest obowiązany zwrócić część zaliczki odpowiadającą pozostałej części tego okresu.

6. W czasie wymiany listów przewidzianej w art. 1 ust. 5 Sekretariat Generalny zostaje poinformowany o wszystkich płatnościach podobnych do wymienionych w ust. 1 niniejszego artykułu, otrzymanych przez oddelegowanego eksperta krajowego. Wszystkie te kwoty zostają odliczone od diet wypłacanych przez Sekretariat Generalny zgodnie z wspomnianym ust. 1.

7. Dzienne diety i dodatki miesięczne są regulowane raz w roku, bez skutku retroaktywnego, celem uwzględnienia zmian w wynagrodzeniu podstawowym urzędników Wspólnoty w Brukseli i Luksemburgu.

8. W przypadku ekspertów krajowych oddelegowanych do biura łącznikowego Sekretariatu Generalnego dzienne diety służbowe określone w niniejszym artykule mogą być zastąpione przez dodatek mieszkaniowy, jeżeli jest to uzasadnione szczególnymi uwarunkowaniami istniejącymi w kraju oddelegowania, z zastrzeżeniem uzasadnionej decyzji dyrektora generalnego do spraw administracji i Protokołu.

Artykuł  16

Dodatkowy zryczałtowany dodatek

1. Z wyjątkiem sytuacji, gdy miejsce zamieszkania oddelegowanego eksperta krajowego jest położone w odległości do 150 km od miejsca jego oddelegowania, oddelegowany ekspert krajowy otrzymuje, gdzie stosowne, dodatkowy zryczałtowany dodatek równy różnicy między rocznym wynagrodzeniem brutto (pomniejszonym o dodatki rodzinne), wypłacanym przez pierwotnego pracodawcę wraz z dziennymi dietami służbowymi wypłacanymi przez Sekretariat Generalny, a podstawowym wynagrodzeniem urzędnika, płatnym na poziomie 1 stopień A 8 lub B 5, w zależności od kategorii, do której został zaliczony.

2. Wysokość tego dodatku jest raz w roku regulowana, bez skutku retroaktywnego, celem uwzględnienia zmian w wynagrodzeniu podstawowym urzędników Wspólnoty.

Artykuł  17

Miejsce zamieszkania

1. Do celów niniejszych zasad miejscem zamieszkania jest miejsce, w którym oddelegowany ekspert krajowy wykonywał swoje obowiązki dla pracodawcy bezpośrednio przed oddelegowaniem. Za miejsce zatrudnienia uznaje się miejsce, w którym zlokalizowany jest organ administracyjny Sekretariatu Generalnego, do którego oddelegowany ekspert krajowy został przydzielony. Obydwa miejsca zostają określone w wymianie listów określonej w art. 1 ust. 5.

2. Jeżeli w okresie oddelegowania w charakterze oddelegowanego eksperta krajowego ekspert krajowy jest już oddelegowany w imieniu swojego pracodawcy do miejsca innego niż to, w którym znajduje się główna siedziba pracodawcy, miejscem zamieszkania jest miejsce znajdujące się bliżej miejsca zamieszkania.

3. Za miejsce zamieszkania uważa się miejsce oddelegowania, jeżeli:

a) przez trzy lata upływające na sześć miesięcy przed rozpoczęciem okresu oddelegowania oddelegowany ekspert krajowy stale zamieszkiwał lub prowadził zasadniczą działalność zawodową w miejscu położonym w odległości do 150 km od miejsca oddelegowania; lub

b) w czasie złożenia przez Sekretariat Generalny wniosku o oddelegowanie miejsce oddelegowania stanowi główne miejsce zamieszkania współmałżonka oddelegowanego eksperta krajowego lub dzieci pozostających na jego utrzymaniu.

W tym celu zamieszkiwanie w odległości do 150 km od miejsca oddelegowania jest traktowane jako zamieszkiwanie w miejscu oddelegowania.

4. Do celów stosowania niniejszego artykułu nie są brane pod uwagę uwarunkowania wynikające z pracy wykonywanej przez oddelegowanego eksperta krajowego dla państwa niebędącego miejscem oddelegowania lub dla organizacji międzynarodowej.

Artykuł  18

Koszty podróży

1. Oddelegowany ekspert krajowy, którego miejsce zamieszkania znajduje się w odległości ponad 150 km od miejsca oddelegowania jest uprawniony do zwrotu kosztów podróży:

a) swoich:

– z miejsca zamieszkania do miejsca oddelegowania na początku okresu oddelegowania;

– z miejsca oddelegowania do miejsca zamieszkania na końcu okresu oddelegowania;

b) współmałżonka i dzieci pozostających na utrzymaniu, pod warunkiem że mieszkają oni razem z oddelegowanym ekspertem krajowym i że Sekretariat Generalny pokrywa koszty przeprowadzki:

– na początku okresu oddelegowania w czasie przeprowadzki z miejsca zamieszkania do miejsca oddelegowania;

– na końcu okresu oddelegowania, z miejsca oddelegowania do miejsca zamieszkania.

2. O ile podróż nie odbywa się samolotem, zwrot kosztów następuje według stawki ryczałtowej, ograniczonej do kosztów przejazdu koleją w drugiej klasie, bez dopłat. Dotyczy to również podróży samochodem. W przypadku gdy podróż jest dłuższa niż 500 km lub w przypadku gdy zwyczajowa trasa podróży obejmuje przejazd przez morze, zwrot kosztów podróży lotniczej następuje do wysokości rzeczywistego kosztu biletu z rabatem cenowym (PEX lub APEX), po przedstawieniu biletów i kart pokładowych.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, oddelegowani eksperci krajowi, którzy udowodnią, że zmienili miejsce, w którym będą wykonywać swoją zasadniczą działalność zawodową, po zakończeniu oddelegowania są uprawnieni do zwrotu kosztów podróży w powyższych granicach. Zwrot kosztów nie może obejmować kwoty wyższej niż ta, do której oddelegowany ekspert krajowy jest uprawniony w przypadku powrotu do miejsca zamieszkania.

4. Jeżeli oddelegowany ekspert krajowy przeprowadzi się z miejsca zamieszkania do miejsca oddelegowania, uprawniony jest każdego roku dla siebie, swojego współmałżonka oraz dzieci pozostających na jego utrzymaniu do zryczałtowanej wypłaty równej kosztom podróży powrotnej z miejsca zatrudnienia do miejsca zamieszkania na podstawie przepisów obowiązujących w Sekretariacie Generalnym.

Artykuł  19

Koszty związane z przeniesieniem

1. O ile nie ma zastosowania art. 15 ust. 4 zdanie drugie, oddelegowany ekspert krajowy może przewieść swoje rzeczy osobistego użytku z miejsca zamieszkania do miejsca oddelegowania na koszt Sekretariatu Generalnego, po uzyskaniu jego wcześniejszej zgody, zgodnie z zasadami obowiązującymi w Sekretariacie Generalnym w czasie dotyczącym zwrotu kosztów przeniesienia, o ile zostały spełnione następujące warunki:

a) okres wstępny oddelegowania musi wynosić co najmniej dwa lata;

b) miejsce zamieszkania oddelegowanego eksperta krajowego musi znajdować się w odległości co najmniej 100 km od miejsca oddelegowania;

c) przeprowadzka musi nastąpić w ciągu sześciu miesięcy od rozpoczęcia okresu oddelegowania;

d) wniosek o udzielenie zezwolenia musi być złożony przynajmniej na dwa miesiące przed planowaną datą przeprowadzki;

e) pracodawca nie pokrywa kosztów przeprowadzki;

f) oddelegowany ekspert krajowy musi przesłać do Sekretariatu Generalnego oryginał kosztorysu, rachunków i faktur wraz z zaświadczeniem od swojego pracodawcy, że pracodawca oddelegowanego eksperta krajowego nie pokrywa kosztów przeprowadzki.

2. Z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, jeżeli Sekretariat Generalny zwraca koszty przeprowadzki, oddelegowany ekspert krajowy po zakończeniu okresu oddelegowania jest uprawniony, po uzyskaniu wcześniejszego zezwolenia, do zwrotu kosztów związanych z przeniesieniem z miejsca oddelegowania do miejsca zamieszkania, zgodnie z zasadami obowiązującymi w Sekretariacie Generalnym w czasie dotyczącym zwrotu kosztów przeniesienia, z zastrzeżeniem warunków określonych w ust. 1 lit. d), e) i f) oraz poniższych warunków:

a) przeprowadzka nie może odbywać się wcześniej niż na trzy miesiące przed zakończeniem okresu oddelegowania;

b) przeprowadzka musi być zakończona w ciągu sześciu miesięcy po zakończeniu okresu oddelegowania.

3. Oddelegowany ekspert krajowy, którego okres oddelegowania zostaje zakończony na jego prośbę lub na prośbę jego pracodawcy w ciągu dwóch lat od daty rozpoczęcia okresu oddelegowania, nie jest uprawniony do zwrotu kosztów przeprowadzki do miejsca zamieszkania.

4. Jeżeli oddelegowany ekspert krajowy udowodni, że zmieniło się miejsce, w którym będzie wykonywał zasadniczą działalność zawodową po zakończeniu oddelegowania, koszty przeprowadzki do tego nowego miejsca mogą być zwrócone, ale jedynie do wysokości sumy, która zostałaby wypłacona w przypadku przeprowadzki do miejsca zamieszkania.

Artykuł  20

Podróże służbowe i wydatki z nimi związane

1. Oddelegowany ekspert krajowy może być wysyłany w podróże służbowe z zastrzeżeniem art. 4.

2. Koszty podróży służbowych refundowane są zgodnie z przepisami obowiązującymi w Sekretariacie Generalnym.

Artykuł  21

Szkolenie

Oddelegowany ekspert krajowy jest uprawniony do udziału w kursach szkoleniowych organizowanych przez Sekretariat Generalny, jeżeli wymaga tego interes Sekretariatu Generalnego.

Podczas podejmowania decyzji w sprawie wyrażenia zgody na udział w kursie brane są pod uwagę interesy oddelegowanego eksperta krajowego, w szczególności jego kariera zawodowa po zakończeniu okresu oddelegowania.

Artykuł  22

Przepisy administracyjne

1. Oddelegowany ekspert krajowy zgłasza się do odpowiedniego organu administracyjnego Dyrekcji Generalnej do spraw Personelu i Administracji w pierwszym dniu okresu oddelegowania w celu dopełnienia wymaganych formalności administracyjnych. Rozpoczyna wykonywanie obowiązków pierwszego lub szesnastego dnia miesiąca.

2. Oddelegowany ekspert krajowy przydzielony do biura łącznikowego Sekretariatu Generalnego zgłasza się do odpowiedniego organu Sekretariatu Generalnego w swoim miejscu oddelegowania.

3. Płatności są dokonywane przez właściwy organ administracyjny Sekretariatu Generalnego, w euro, na rachunek bankowy otwarty w instytucji bankowej w miejscu oddelegowania.

ROZDZIAŁ  IV

ZASTOSOWANIE ZASAD DO ODDELEGOWANEGO KRAJOWEGO PERSONELU WOJSKOWEGO

Artykuł  23

Zasady mające zastosowanie do oddelegowanego personelu wojskowego

Z zastrzeżeniem art. 24-33, niniejsze zasady mają również zastosowanie do personelu wojskowego oddelegowanego do Sekretariatu Generalnego w celu utworzenia Sztabu Wojskowego Unii Europejskiej zgodnie z decyzją Rady 2001/80/WPZiB z dnia 22 stycznia 2001 r. w sprawie ustanowienia Sztabu Wojskowego Unii Europejskiej⁽¹⁾.

Artykuł  24

Warunki

Oddelegowany personel wojskowy musi pozostawać zatrudniony za wynagrodzeniem w siłach zbrojnych Państwa Członkowskiego przez cały okres oddelegowania. Osoby te muszą być obywatelami Państwa Członkowskiego.

Artykuł  25

Przyjmowanie do pracy

Na zasadzie odstępstwa od art. 1 ust. 3 zdanie drugie, sekretarz generalny/wysoki przedstawiciel określa sposoby dotyczące przyjmowania do pracy oddelegowanego personelu wojskowego.

Artykuł  26

Wymiana listów

Do celów stosowania art. 1 ust. 5, wymiana listów odbywa się między sekretarzem generalnym/wysokim przedstawicielem i stałym przedstawicielstwem zainteresowanego Państwa Członkowskiego.

Artykuł  27

Okres oddelegowania

1. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 2 ust. 1, okres oddelegowania nie może być krótszy niż sześć miesięcy ani dłuższy niż trzy lata i może być następnie przedłużany łącznie do czterech lat.

2. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 2 ust. 3 lit. b), z wyłączeniem wyjątkowych przypadków, musi upłynąć okres przynajmniej trzech lat między zakończeniem poprzedniego okresu oddelegowania i nowym oddelegowaniem, jeżeli istnieją usprawiedliwiające to okoliczności i w porozumieniu z sekretarzem generalnym/wysokim przedstawicielem.

Artykuł  28

Zadania

Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 4 ust. 1, działając z upoważnienia sekretarza generalnego/wysokiego przedstawiciela, oddelegowany personel wojskowy wypełnia swoją misję, realizuje powierzone zadania i wypełnia obowiązki, które mu powierzono zgodnie z Załącznikiem do decyzji 2001/80/WPZiB.

Artykuł  29

Zobowiązania zewnętrzne

Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 4 ust. 2, oddelegowanemu personelowi wojskowemu nie wolno podejmować w imieniu Sekretariatu Generalnego zobowiązań zewnętrznych, chyba że na mocy specjalnego mandatu udzielonego z upoważnienia sekretarza generalnego/wysokiego przedstawiciela.

Artykuł  30

Poświadczenie bezpieczeństwa

Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 4 ust. 5, odpowiednie poświadczenie bezpieczeństwa oddelegowanego członka personelu wojskowego, o klauzuli nie niższej niż "tajne", musi być określone w wymianie listów określonej w art. 1 ust. 5.

Artykuł  31

Doświadczenie zawodowe

Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 6 ust. 1, aby zakwalifikować się do oddelegowania do Sekretariatu Generalnego, członek personelu wojskowego powinien pracować na szczeblu administracyjnym lub doradczym oraz cechować się wysokim stopniem kompetencji w zakresie zadań, które ma wykonywać.

Artykuł  32

Zawieszenie i zakończenie okresu oddelegowania

1. Zezwolenie na zastosowanie art. 7 do oddelegowanego członka personelu wojskowego wydaje sekretarz generalny/wysoki przedstawiciel.

2. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 8, oddelegowanie może być zakończone, jeżeli wymagają tego interesy Sekretariatu Generalnego lub administracji krajowej oddelegowanego członka personelu wojskowego lub gdy występują inne wystarczające przyczyny.

Artykuł  33

Poważne niewywiązanie się z obowiązków

1. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 8 ust. 3, okres oddelegowania może zostać zakończony bez zachowania okresu wypowiedzenia w przypadkach poważnego, celowego bądź wynikającego z niedbalstwa niewywiązania się z obowiązków przez oddelegowanego członka personelu wojskowego. Decyzję wydaje sekretarz generalny/wysoki przedstawiciel po umożliwieniu osobie zainteresowanej przedstawienia argumentów na swoją obronę. Przed podjęciem decyzji sekretarz generalny/wysoki przedstawiciel informuje o sprawie stałego przedstawiciela Państwa Członkowskiego, którego obywatelem jest członek personelu wojskowego. Od chwili wydania decyzji dodatki określone w art. 18 i 19 nie są wypłacane.

Przed wydaniem decyzji wskazanej w akapicie pierwszym, w przypadku gdy sekretarz generalny/wysoki przedstawiciel podejrzewa członka personelu wojskowego o poważne naruszenie obowiązków, oddelegowany członek personelu wojskowego może zostać zawieszony w wykonywaniu obowiązków po tym, jak otrzymał możliwość przedstawienia argumentów na swoją obronę. Dodatki określone w art. 15 i 16 nie są wypłacane w okresie zawieszenia, który nie może przekroczyć trzech miesięcy.

2. Sekretarz generalny/wysoki przedstawiciel może zwrócić uwagę władz krajowych na wszelkie naruszenia zasad określonych bądź wymienionych w niniejszej decyzji, których dopuścił się oddelegowany członek personelu wojskowego.

3. Oddelegowany członek personelu wojskowego nie przestaje podlegać swoim krajowym przepisom dyscyplinarnym.

Artykuł  34

Godziny urzędowania

Artykuł 10 ust. 2 zdanie drugie nie ma zastosowania do oddelegowanego personelu wojskowego.

Artykuł  35

Urlop okolicznościowy

Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 12 ust. 4, Sekretariat Generalny może przyznać bezpłatny dodatkowy urlop okolicznościowy na szkolenie organizowane przez pracodawcę, z zastrzeżeniem należycie uzasadnionego wniosku pracodawcy.

Artykuł  36

Dodatki

Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 15 ust. 1 i art. 16, w wymianie listów określonej w art. 1 ust. 5 można postanowić, że przewidziane tam dodatki nie są wypłacane.

Artykuł  37

Miejsce zamieszkania

1. Za miejsce zamieszkania oddelegowanego członka personelu wojskowego uznaje się stolicę Państwa Członkowskiego, którego jest on obywatelem, jeżeli, zgodnie z art. 17 ust. 1, 2 i 3 lit. a), jego miejsce zamieszkania znajduje się w odległości do 150 km od miejsca oddelegowania.

2. Za miejsce zamieszkania oddelegowanego członka personelu wojskowego uznaje się stolicę Państwa Członkowskiego, którego jest on obywatelem, jeżeli główne miejsce zamieszkania jego współmałżonka lub dziecka(dzieci) określonych w art. 17 ust. 3 lit. b) znajduje się w Państwie Członkowskim niebędącym miejscem oddelegowania.

ROZDZIAŁ  VI

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł  38

Uchylenia

Tracą moc decyzje:

– decyzja Rady z dnia 25 czerwca 1997 r. w sprawie zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych oddelegowanych do pracy w Sekretariacie Generalnym Rady (Dyrekcja Generalna do spraw Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych) w kontekście wprowadzania w życie planu wzmożonego zwalczania zorganizowanej przestępczości,

– decyzja Rady z dnia 22 marca 1999 r. w sprawie w sprawie zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych, oddelegowanych do pracy w Sekretariacie Generalnym Rady (Dyrekcja Generalna do spraw Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych) w kontekście wspólnej oceny przejmowania, stosowania i skutecznego wprowadzania w życie przez ubiegające się kraje dorobku Unii Europejskiej w zakresie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych,

– decyzja Rady 2001/41/WE z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych, oddelegowanych do pracy w Sekretariacie Generalnym Rady w kontekście systemu wymiany urzędników Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej oraz urzędników administracji krajowych lub organizacji międzynarodowych⁽²⁾, oraz

– decyzja Rady 2001/496/WE z dnia 25 czerwca 2001 r. w sprawie zasad mających zastosowanie do krajowego personelu wojskowego, oddelegowanego do Sekretariatu Generalnego Rady w celu utworzenia Sztabu Wojskowego Unii Europejskiej⁽³⁾.

Artykuł  39

Wejście w życie

Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejszą decyzję stosuje się od pierwszego dnia miesiąca następującego po jej wejściu w życie do każdego nowego oddelegowania lub przedłużenia oddelegowania.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 16 czerwca 2003 r.

	W imieniu Rady
	G. PAPANDREOU
	Przewodniczący

______

⁽¹⁾ Dz.U. L 27 z 30.1.2001, str. 7.

⁽²⁾ Dz.U. L 11 z 16.1.2001, str. 35. Decyzja zmieniona decyzją 2002/34/WE (Dz.U. L 15 z 17.1.2002, str. 29).

⁽³⁾ Dz.U. L 181 z 4.7.2001, str. 1. Decyzja zmieniona decyzją 2002/34/WE.

1 Art. 15 ust. 1:

- zmieniony przez art. 1 pkt 1 decyzji nr 2004/240/WE z dnia 8 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.74.17) zmieniającej nin. decyzję z dniem 1 kwietnia 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 ust. 1 decyzji nr 2005/442/WE z dnia 30 maja 2005 r. (Dz.U.UE.L.05.153.32) zmieniającej nin. decyzję z dniem 1 czerwca 2005 r.

- zmieniony przez art. 1 ust. 1 decyzji nr 2006/471/WE z dnia 27 czerwca 2006 r. (Dz.U.UE.L.06.187.32) zmieniającej nin. decyzję z dniem 1 lipca 2006 r.

- zmieniony przez art. 1 lit. a) decyzji nr 2007/456/WE z dnia 18 czerwca 2007 r. (Dz.U.UE.L.07.173.27) zmieniającej nin. decyzję z dniem 1 lipca 2007 r.

- zmieniony przez art. 1 ust. 1 decyzji nr 2008/451/WE z dnia 16 czerwca 2008 r. (Dz.U.UE.L.08.158.56) zmieniającej nin. decyzję z dniem 1 lipca 2008 r.

- zmieniony przez art. 1 ust. 1 decyzji nr 2009/399/WE z dnia 27 kwietnia 2009 r. (Dz.U.UE.L.09.127.8) zmieniającej nin. decyzję z dniem 1 maja 2009 r.

- zmieniony przez art. 1 ust. 1 decyzji nr 2010/248/WE z dnia 26 kwietnia 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.110.31) zmieniającej nin. decyzję z dniem 1 maja 2010 r.

2 Art. 15 ust. 2:

- zmieniony przez art. 1 pkt 2 decyzji nr 2004/240/WE z dnia 8 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.74.17) zmieniającej nin. decyzję z dniem 1 kwietnia 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 ust. 2 decyzji nr 2005/442/WE z dnia 30 maja 2005 r. (Dz.U.UE.L.05.153.32) zmieniającej nin. decyzję z dniem 1 czerwca 2005 r.

- zmieniony przez art. 1 ust. 2 decyzji nr 2006/471/WE z dnia 27 czerwca 2006 r. (Dz.U.UE.L.06.187.32) zmieniającej nin. decyzję z dniem 1 lipca 2006 r.

- zmieniony przez art. 1 lit. b) decyzji nr 2007/456/WE z dnia 18 czerwca 2007 r. (Dz.U.UE.L.07.173.27) zmieniającej nin. decyzję z dniem 1 lipca 2007 r.

- zmieniony przez art. 1 ust. 2 decyzji nr 2008/451/WE z dnia 16 czerwca 2008 r. (Dz.U.UE.L.08.158.56) zmieniającej nin. decyzję z dniem 1 lipca 2008 r.

- zmieniony przez art. 1 ust. 2 decyzji nr 2009/399/WE z dnia 27 kwietnia 2009 r. (Dz.U.UE.L.09.127.8) zmieniającej nin. decyzję z dniem 1 maja 2009 r.

- zmieniony przez art. 1 ust. 2 decyzji nr 2010/248/WE z dnia 26 kwietnia 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.110.31) zmieniającej nin. decyzję z dniem 1 maja 2010 r.

3 Art. 15 ust. 4:

- zmieniony przez art. 1 pkt 3 decyzji nr 2004/240/WE z dnia 8 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.74.17) zmieniającej nin. decyzję z dniem 1 kwietnia 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 ust. 3 decyzji nr 2005/442/WE z dnia 30 maja 2005 r. (Dz.U.UE.L.05.153.32) zmieniającej nin. decyzję z dniem 1 czerwca 2005 r.

- zmieniony przez art. 1 ust. 3 decyzji nr 2006/471/WE z dnia 27 czerwca 2006 r. (Dz.U.UE.L.06.187.32) zmieniającej nin. decyzję z dniem 1 lipca 2006 r.

- zmieniony przez art. 1 lit. c) decyzji nr 2007/456/WE z dnia 18 czerwca 2007 r. (Dz.U.UE.L.07.173.27) zmieniającej nin. decyzję z dniem 1 lipca 2007 r.

- zmieniony przez art. 1 ust. 3 decyzji nr 2008/451/WE z dnia 16 czerwca 2008 r. (Dz.U.UE.L.08.158.56) zmieniającej nin. decyzję z dniem 1 lipca 2008 r.

- zmieniony przez art. 1 ust. 3 decyzji nr 2009/399/WE z dnia 27 kwietnia 2009 r. (Dz.U.UE.L.09.127.8) zmieniającej nin. decyzję z dniem 1 maja 2009 r.

- zmieniony przez art. 1 ust. 3 decyzji nr 2010/248/WE z dnia 26 kwietnia 2010 r. (Dz.U.UE.L.10.110.31) zmieniającej nin. decyzję z dniem 1 maja 2010 r.

• Identyfikator: Dz.U.UE.L.2003.160.72
• Rodzaj: Decyzja
• Tytuł: Decyzja 2003/479/WE dotycząca zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady i uchylająca decyzje z dnia 25 czerwca 1997 r. i z dnia 22 marca 1999 r. oraz decyzję 2001/41/WE i decyzję 2001/496/WPZiB
• Data aktu: 16/06/2003
• Data ogłoszenia: 28/06/2003
• Data wejścia w życie: 01/05/2004, 28/06/2003