Rozporządzenie 2958/93 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2019/93 w odniesieniu do szczególnych uzgodnień dotyczących dostaw niektórych produktów rolnych

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 2958/93

z dnia 27 października 1993 r.

ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2019/93 w odniesieniu do szczególnych uzgodnień dotyczących dostaw niektórych produktów rolnych

..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Tekst niniejszego aktu prawnego nie uwzględnia wszystkich zmian. Niektóre akty zmieniające nie zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - polskim wydaniu specjalnym, ponieważ instytucje UE uznały zmiany wynikające z nich za pochłonięte przez akty zmieniające opublikowane w kolejnych tomach tego wydawnictwa.

.................................................

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2019/93 z dnia 19 czerwca 1993 r. wprowadzające szczególne środki dla mniejszych wysp Morza Egejskiego, dotyczące niektórych produktów rolnych⁽¹⁾, w szczególności jego art. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3813/92 z dnia 28 grudnia 1992 r. w sprawie jednostki rozliczeniowej i kursów przeliczeniowych, jakie mają być stosowane do celów wspólnej polityki rolnej⁽²⁾, w szczególności jego art. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

środki częściowo finansowane przez Sekcję Gwarancji EFOGR, które mają na celu uwzględnienie, w odniesieniu do dostaw niektórych wspólnotowych produktów rolnych, wyjątkowego położenia geograficznego mniejszych wysp Morza Egejskiego, składają się ze świadczeń w formie ryczałtowej stawki pomocy w odniesieniu do dostaw tych produktów, w ramach przewidywanego bilansu dostaw, pomoc jest dostosowywana w stosunku do oddalenia różnych grup wysp korzystających z niej;

skutki świadczeń przyznawanych w formie pomocy, mającej na celu pokrycie wyższych lokalnych kosztów obrotu, muszą być odzwierciedlone w cenach płaconych przez użytkowników końcowych; greckie władze muszą przyjąć właściwe środki w celu ustalenia ich skutków;

lokalne spożycie produktów rolnych korzystających ze wspólnotowej pomocy pociąga za sobą zakaz ponownych wysyłek takich produktów do innych części Wspólnoty oraz ich wywozu do państw trzecich w postaci nieprzetworzonej lub po przetworzeniu; w tym celu muszą zostać przyjęte specjalne środki kontroli; greckie władze są zobowiązane do przyjęcia niezbędnych środków w celu zapobieżenia ponownym wysyłkom i wywozowi danych produktów oraz, w miarę potrzeby, nałożyć w odniesieniu do nich kary;

władze administrujące powinny mieć do dyspozycji niezbędne instrumenty do zapewnienia, iż uzgodnienia w sprawie dostaw są stosowane zgodnie z ich przeznaczeniem, którym są regularne dostawy produktów użytkownikom oraz przekazywanie świadczeń lokalnym konsumentom; w tym celu władze odpowiedzialne za wykonywanie procedur dostaw muszą ustalić odstępy czasu, w których produkty mają być dostarczane, oraz ich ilości, w związku z dostępnymi rynkami zbytu na te produkty;

uzgodnienia w sprawie dostaw mogą być stosowane w oparciu o pozwolenie na przywóz przewidziane w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3719/88⁽³⁾, ostatnio zmienionym rozporządzeniem (EWG) nr 1963/93⁽⁴⁾; wydanie tego dokumentu, zwanego dalej "świadectwem pomocy", z zastrzeżeniem wniesienia przez wnioskodawcę zabezpieczenia równego 20 % kwoty pomocy odpowiadającej przyznanej ilości;

powinien istnieć system wspólnotowych kontroli dotyczących środków podjętych przez władze greckie w celu zapewnienia, że są one właściwie wykonywane; w tym celu należy ustanowić przepis dotyczący okresowego powiadamiania Komisji;

procedury przyjęcia zasad stosowania rozporządzenia (EWG) nr 2019/93 nie zostały zakończone w okresie w nim ustanowionym; dlatego niezbędne są przepisy tymczasowe w celu przyznania pomocy w 1993 r.; dlatego przepisy niniejszego rozporządzenia powinny być stosowane niezwłocznie;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opiniami właściwych komitetów zarządzających,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł  1

1. 1 Zryczałtowana pomoc, określona w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, jest niniejszym ustalona dla wszystkich produktów określonych w załączniku do tego rozporządzenia na:

– 22 EUR/tonę dla dostaw na wyspy w grupie A, określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia,

– 36 EUR/tonę dla dostaw na wyspy w grupie B, określone w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Dodatkowo przyznaje się 9 EUR/tonę na pokrycie kosztów przeładunku i transportu z wysp tranzytowych lub załadunku towarów zmierzających do wysp docelowych należących do grupy A albo B w przypadku gdy bezpośredni transport ze stałego lądu nie jest możliwy lub regularny.

2. 2 (skreślony).

3. Pomoc wypłacana jest na pisemną prośbę zainteresowanej strony oraz po przedstawieniu świadectwa pomocy, w których należycie dokonano odpowiednich wpisów.

Władze greckie ustanawiają terminy przedkładania wniosków o świadectwa oraz mogą przewidzieć specjalny druk wniosku.

4. Wniosek musi być wniesiony nie później niż 12 miesięcy od daty wpisów, z wyjątkiem przypadku siły wyższej. Jeśli zostanie wniesiony po upływie tego okresu, lecz w ciągu następnych sześciu miesięcy, pomoc wypłacana jest w wysokości 85 % mającej zastosowanie.

Pomoc jest wypłacana przez władze greckie nie później niż dwa miesiące po dniu, w którym wniosek został wniesiony, z wyjątkiem:

a) przypadków siły wyższej;

lub

b) przypadku gdy rozpoczęto postępowanie administracyjne w sprawie uprawnienia do pomocy. W takich przypadkach wypłata ma miejsce dopiero po uznaniu uprawnienia.

5. Świadectwo pomocy należy sporządzić na druku pozwolenia na przywóz określonym w Załączniku do rozporządzenia (EWG) nr 3719/88.

Artykuł 8 ust. 3 i 5, art. 9, 10, 13-16, 19, 20 i 21, art. 24-31 i 33-37 rozporządzenia (EWG) nr 3719/88 stosuje się, z potrzebnymi zmianami, z zastrzeżeniem przepisów niniejszego rozporządzenia.

6. Wpis "Świadectwo pomocy grupy A" lub "Świadectwo pomocy grupy B" jest drukowane lub stawiana jest pieczęć z jego treścią w polu 20 (specjalne dane szczegółowe) świadectwa.

Skreśla się pola 7 i 8 świadectwa.

7. Świadectwo pomocy wydawane jest na prośbę zainteresowanych stron, z zastrzeżeniem ilości przewidzianych w prognozie bilansu dostaw, przez władze wyznaczone przez Grecję. Władze greckie mogą ustalić termin wydania świadectwa.

8. Wydanie świadectwa pomocy uwarunkowane jest wniesieniem zabezpieczenia, którego wysokość jest równa 20 % stosowanej kwoty pomocy.

Jeśli we wnioskach przekroczone zostaną ilości dostępne na dany okres, ilości wnioskowane obniża się przez zastosowanie standardowego współczynnika redukcji.

9. Świadectwo pomocy przedstawiane jest władzom miejsca przeznaczenia w tym samym czasie, co produkty, do których się odnosi. Władze greckie dokonują odpowiednich wpisów w świadectwie pomocy.

10. 3 Dowód wykorzystania świadectwa pomocy ma być dostarczony w terminie dwóch miesięcy od wygaśnięcia ważności świadectwa, z wyjątkiem przypadków działania siły wyższej.

Artykuł  2 ⁴

Świadectwa nie są zbywalne.

Artykuł  3

1. 5 (skreślony).

2. 6 Władze greckie podejmują wszelkie właściwe kroki w celu sprawdzenia czy świadczenia pochodzące z pomocy są przekazywane użytkownikowi końcowemu. Podczas wykonywania tych czynności mogą oceniać marże handlowe i ceny stosowane przez różne zainteresowane podmioty gospodarcze.

Komisja jest powiadamiana o tych środkach oraz wszelkich dokonanych zmianach.

3. W przypadku gdy świadczenia nie zostały przeniesione, władze greckie:

– odzyskują całość lub część przyznanych świadczeń od posiadacza świadectwa pomocy,

– mogą, zależnie od tego, w jakim stopniu obowiązki nie zostały wypełnione, tymczasowo lub całkowicie ograniczyć lub zawiesić prawo składania wniosku o świadectwa pomocy.

4. Do celów ust. 3 tiret pierwsze:

– uznaje się, że posiadacz świadectwa pomocy otrzymał przyznane świadczenie,

– przyznane świadczenie jest równe kwocie pomocy.

Artykuł  4 ⁷

1. 8 Tradycyjny wywóz i tradycyjne wysyłki do pozostałej części Wspólnoty, produktów przetworzonych zawierających surowce korzystające ze szczególnych uzgodnień w zakresie dostaw, są dozwolone w granicach rocznych ilości wymienionych w załączniku III. Właściwe władze podejmą niezbędne kroki w celu zapewnienia, że w działaniach tych nie zostaną przekroczone ustanowione roczne ilości.

2. Właściwe organy zezwalają na wywóz albo przesyłki do pozostałych części Wspólnoty ilości przetworzonych produktów, innych niż określone w ust. 1, jedynie w przypadku potwierdzenia, że określone produkty nie zawierają surowców wprowadzonych w ramach konkretnych uzgodnień w sprawie dostaw.

Właściwe władze przeprowadzają konieczne kontrole w celu zapewnienia prawidłowości potwierdzenia, określonego w pierwszym akapicie i odzyskują, gdzie stosowne, pomoc przyznaną w ramach konkretnych uzgodnień w sprawie dostaw.

3. Dla celów ust. 1 i 2, wysyłka produktów do miejsc znajdujących się poza wyspami grupy A lub grupy B jest równoznaczna z wysłaniem do pozostałych części Wspólnoty.

Artykuł  5 ⁹

Władze greckie informują Komisję, nie później niż ostatniego dnia każdego miesiąca, o następujących danych dotyczących miesiąca poprzedzającego, według produktów:

– ilości, na które złożono wnioski o świadectwa pomocy, w podziale według grupy wysp odbiorców,

– ilość przypadków niewykorzystania świadectw pomocy i związanych z nimi ilości produktów, z podziałem według grupy wysp odbiorców,

– wszelkie ilości wywożone po przetworzeniu w ramach wywozu tradycyjnego w podziale według miejsca przeznaczenia,

– wszelkie ilości wywożone po przetworzeniu w ramach tradycyjnych przesyłek w podziale według miejsca przeznaczenia.

Artykuł  6 ¹⁰

(skreślony)

Artykuł  7

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 października 1993 r.

	W imieniu Komisji
	René STEICHEN
	Członek Komisji

______

⁽¹⁾ Dz.U. L 184 z 27.7.1993, str. 1.

⁽²⁾ Dz.U. L 387 z 31.12.1992, str. 1.

⁽³⁾ Dz.U. L 331 z 2.12.1988, str. 1.

⁽⁴⁾ Dz.U. L 177 z 21.7.1993, str. 19.

ZAŁĄCZNIK  I

Wykaz wysp i "nomos" należących do grupy A:

(artykuł 1)

– Thassos,

– Samotraka,

– Sporades,

– Kythira,

– Antikythira,

– Amoliani,

– wyspy z nomosu Evia, z wyjątkiem wyspy Evia,

– następujące wyspy z nomosu Cyklad:

– Kea

– Kythnos

– Giaros

– Andros

– Tinos

– Syros

– Mykonos

– Dilos

– Rinia.

ZAŁĄCZNIK  II ¹¹

Wykaz wysp i nomos należących do grupy B:

(art. 1)

– nomos Dodekanisa (Dodecanese),

– nomos Khios,

– nomos Lesvos (Lesbos),

– nomos Samos,

– wyspy nomos Kiklades (Cyklady) niezawarte w grupie A,

– wyspa Gavdos.

ZAŁĄCZNIK  III ¹²

Maksymalne ilości produktów przetworzonych, które mogą być corocznie wywożone lub wysyłane do pozostałej części Wspólnoty z mniejszych wysp Morza Egejskiego w ramach tradycyjnego wywozu i wysyłki

(Artykuł 4)

(ilość w kilogramach)
Kod CN	Do Wspólnoty	Do państw trzecich
1704 90	600	200
1902 11	6.500	-
1902 30	2.300	-
1905 40	55.000	2.000
1905 90	3.500	-
2008 19	900	100
2106 90	3.800	900

1 Art. 1 ust. 1:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 1802/95 z dnia 25 lipca 1995 r. (Dz.U.UE.L.95.174.27) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 lutego 1995 r.

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 1802/95 z dnia 25 lipca 1995 r. (Dz.U.UE.L.95.174.27) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 września 1995 r.

- zmieniony przez art. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia nr 1020/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. (Dz.U.UE.L.02.155.32) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 17 czerwca 2002 r.

2 Art. 1 ust. 2 skreślony przez art. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia nr 1020/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. (Dz.U.UE.L.02.155.32) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 17 czerwca 2002 r.

3 Art. 1 ust. 10 zmieniony przez art. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia nr 1020/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. (Dz.U.UE.L.02.155.32) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 17 czerwca 2002 r.

4 Art. 2 zmieniony przez art. 1 pkt 2 rozporządzenia nr 1020/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. (Dz.U.UE.L.02.155.32) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 17 czerwca 2002 r.

5 Art. 3 ust. 1 skreślony przez art. 1 pkt 3 lit. a) rozporządzenia nr 1020/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. (Dz.U.UE.L.02.155.32) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 17 czerwca 2002 r.

6 Art. 3 ust. 2 zmieniony przez art. 1 pkt 3 lit. b) rozporządzenia nr 1020/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. (Dz.U.UE.L.02.155.32) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 17 czerwca 2002 r.

7 Art. 4 zmieniony przez art. 1 pkt 4 rozporządzenia nr 1020/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. (Dz.U.UE.L.02.155.32) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 17 czerwca 2002 r.

8 Art. 4 ust. 1 zmieniony przez art. 1 pkt 1 rozporządzenia nr 1820/2002 z dnia 11 października 2002 r. (Dz.U.UE.L.02.276.22) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 15 października 2002 r.

9 Art. 5 zmieniony przez art. 1 pkt 5 rozporządzenia nr 1020/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. (Dz.U.UE.L.02.155.32) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 17 czerwca 2002 r.

10 Art. 6 skreślony przez art. 1 pkt 6 rozporządzenia nr 1020/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. (Dz.U.UE.L.02.155.32) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 17 czerwca 2002 r.

11 Załącznik II zmieniony przez art. 1 pkt 7 rozporządzenia nr 1020/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. (Dz.U.UE.L.02.155.32) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 17 czerwca 2002 r.

12 Załącznik III zmienionyprzez art. 1 pkt 2 rozporządzenia nr 1820/2002 z dnia 11 października 2002 r. (Dz.U.UE.L.02.276.22) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 15 października 2002 r.

• Identyfikator: Dz.U.UE.L.1993.267.4
• Rodzaj: Rozporządzenie
• Tytuł: Rozporządzenie 2958/93 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2019/93 w odniesieniu do szczególnych uzgodnień dotyczących dostaw niektórych produktów rolnych
• Data aktu: 27/10/1993
• Data ogłoszenia: 28/10/1993
• Data wejścia w życie: 01/05/2004, 28/10/1993