Dyrektywa 90/547/EWG w sprawie przesyłu energii elektrycznej poprzez sieci przesyłowe

DYREKTYWA RADY

z dnia 29 października 1990 r.

w sprawie przesyłu energii elektrycznej poprzez sieci przesyłowe

(90/547/EWG)

(Dz.U.UE L z dnia 13 listopada 1990 r.)

..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Tekst niniejszego aktu prawnego nie uwzględnia wszystkich zmian. Niektóre akty zmieniające nie zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - polskim wydaniu specjalnym, ponieważ instytucje UE uznały zmiany wynikające z nich za pochłonięte przez akty zmieniające opublikowane w kolejnych tomach tego wydawnictwa.

.................................................

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100a,

uwzględniając wniosek Komisji⁽¹⁾,

we współpracy z Parlamentem Europejskim⁽²⁾,

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego⁽³⁾,

a także mając na uwadze, co następuje:

należy podjąć środki zmierzające do stopniowego utworzenia rynku wewnętrznego w terminie do 31 grudnia 1992 r.; Rada Europejska na swoich kolejnych posiedzeniach, w szczególności na Rodos, uznała potrzebę utworzenia jednolitego, wewnętrznego rynku energii elektrycznej, jego utworzenie, szczególnie w sektorze energii elektrycznej, umożliwi dalszy rozwój celów energetycznych Wspólnoty;

utworzenie jednolitego rynku wewnętrznego wymaga postępu w integracji europejskiego rynku energetycznego; energia elektryczna stanowi kluczowy element bilansu energetycznego Wspólnoty;

podczas tworzenia wewnętrznego rynku energetycznego, szczególnie w sektorze energii elektrycznej, należy uwzględniać cele spójności gospodarczej i społecznej, tj. gwarancję optymalnych dostaw energii elektrycznej do wszystkich obywateli we wszystkich regionach Wspólnoty, w szczególności w regionach mniej uprzywilejowanych, w celu poprawy i ujednolicenia warunków bytowych i podstaw rozwoju;

polityka energetyczna, w stopniu większym niż jakiekolwiek inne środki zmierzające do budowy rynku wewnętrznego, nie może być realizowana jedynie w celu zmniejszenia kosztów i utrzymania konkurencji, ale musi także uwzględniać konieczność zapewnienia bezpieczeństwa dostaw i zgodności metod wytwarzania energii z wymogami ochrony środowiska naturalnego;

aby osiągnąć ten cel, należy uwzględnić szczególne cechy sektora energetycznego;

wymiana handlowa w zakresie energii elektrycznej między sieciami wysokiego napięcia w Europie wzrasta z roku na rok, zaś bezpieczeństwo dostaw energii elektrycznej we Wspólnocie Europejskiej zostałoby zwiększone, a koszty obniżone poprzez koordynację budowy i eksploatacji połączeń, których wymaga tego rodzaju handel;

wymiana energii elektrycznej między sieciami, w oparciu o umowy o minimalnym okresie obowiązywania jednego roku, jest tak intensywna, iż wymaga systematycznego informowania Komisji o propozycjach transakcji i ich skutkach;

intensyfikacja przesyłu między sieciami jest możliwa i pożądana, podobnie jak uwzględnianie priorytetów bezpieczeństwa i jakości dostaw energii elektrycznej; zgodnie z wynikami studiów zwiększona wymiana między sieciami może zminimalizować koszty inwestycji i paliw zaangażowanych przy produkcji i przesyłaniu energii elektrycznej oraz może zapewnić optymalne wykorzystanie środków produkcji i infrastruktury;

nadal istnieją przeszkody w takim handlu w tym zakresie; z wyjątkiem czynników technicznych i cech samych sieci, przeszkody te można ograniczyć, nakładając obowiązek przesyłania energii elektrycznej za pośrednictwem sieci i wprowadzając właściwy system kontroli przestrzegania tego obowiązku;

obowiązek ten i system kontroli dotyczą przesyłu energii elektrycznej będącej przedmiotem handlu leżącego w interesie Wspólnoty, tj. przesyłu za pośrednictwem sieci wysokiego napięcia;

warunki umów dotyczących przesyłu między sieciami muszą być negocjowane przez właściwe podmioty; warunki przesyłu muszą być uczciwe i nie mogą, w sposób pośredni ani bezpośredni, prowadzić do zaistnienia warunków sprzecznych z zasadami konkurencji Wspólnoty;

w celu ułatwienia zawierania umów o przesył Komisja zapewnia ustanowienie procedury pojednawczej na prośbę jednej ze stron, której poddanie się byłoby obowiązkowe i której wynik nie miałby skutków wiążących;

niezbędna jest harmonizacja środków przyjętych przez Państwa Członkowskie w zakresie przesyłu energii;

utworzenie wewnętrznego rynku energii elektrycznej wpłynie pozytywnie na dynamiczny proces pełniejszej integracji krajowych sieci energetycznych, w tym kontekście szczególne środki i programy dotyczące infrastruktury powinny być wprowadzone w życie w celu przyspieszenia efektywnego i społecznie korzystnego przyłączania zewnętrznych obszarów i wysp Wspólnoty do jej sieci;

połączenia głównych sieci europejskich, w ramach których handel musi być koordynowany, obejmują obszar geograficzny niepokrywający się z granicami Wspólnoty; dążenie do współpracy z państwami trzecimi, korzystającymi z połączonej sieci europejskiej, niesie ze sobą oczywiste korzyści,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł  1

Państwa Członkowskie przyjmują wszelkie środki niezbędne do ułatwienia przesyłu energii elektrycznej między sieciami wysokiego napięcia, zgodnie z warunkami określonymi w niniejszej dyrektywie.

Artykuł  2

1. Każda transakcja przesyłu energii elektrycznej na poniższych warunkach stanowi przesył w rozumieniu niniejszej dyrektywy, nie naruszając szczególnych porozumień zawartych między Wspólnotą i państwami trzecimi:

a) przesył dokonywany jest przez podmiot lub podmioty odpowiedzialne w danym Państwie Członkowskim za sieć wysokiego napięcia, z wyjątkiem sieci dystrybucyjnej na terytorium Państwa Członkowskiego, która to przyczynia się do efektywnego funkcjonowania połączeń wysokiego napięcia w Europie;

b) sieci, z których następuje przesył i miejsca przeznaczenia, znajdują się na obszarze Wspólnoty;

c) przesył jest dokonywany przez co najmniej jedną granicę wewnątrzwspólnotową.

2. Przepisy niniejszej dyrektywy stosują się do sieci przesyłowych wysokiego napięcia i odpowiedzialnych za nie podmiotów w Państwach Członkowskich, wymienionych w Załączniku. W miarę potrzeb, w kontekście celów niniejszej dyrektywy, biorąc w szczególności pod uwagę ust. 1 lit. a) wykaz ten jest uaktualniany decyzją Komisji, w porozumieniu z zainteresowanym Państwem Członkowskim.

Artykuł  3

1. Umowy dotyczące przesyłu między sieciami są negocjowane przez podmioty odpowiedzialne za dane sieci oraz za jakość świadczonych usług oraz, w miarę potrzeby, z podmiotami odpowiedzialnymi w Państwach Członkowskich za przywóz i wywóz energii elektrycznej.

2. Warunki przesyłu są, zgodnie z zasadami Traktatu, niedyskryminujące i sprawiedliwe dla wszystkich zainteresowanych stron, nie zawierają nieuczciwych klauzul lub nieuzasadnionych ograniczeń i nie zagrażają bezpieczeństwu dostaw ani jakości usług, w szczególności uwzględniając wykorzystanie mocy rezerwy produkcyjnej i jak najefektywniejsze funkcjonowanie istniejącego systemu.

3. Państwa Członkowskie podejmują środki niezbędne w celu zapewnienia, że podlegające ich jurysdykcji podmioty, określone w Załączniku, niezwłocznie:

– informują Komisję i odpowiednie władze krajowe o każdym wniosku o przesył, w związku z umowami sprzedaży energii elektrycznej o minimalnym okresie obowiązywania co najmniej jednego roku,

– rozpoczynają negocjacje dotyczące warunków proponowanego przesyłu energii elektrycznej,

– informują Komisję i odpowiednie władze krajowe o zawarciu umowy o przesył energii,

– informują Komisję i właściwe władze krajowe o przyczynach niepowodzenia w negocjacjach umowy w ciągu 12 miesięcy od powiadomienia o wniosku.

4. Każda z zainteresowanych stron może zwrócić się o poddanie warunków przesyłu procedurze pojednawczej, prowadzonej przez organ powołany i kierowany przez Komisję, w którym reprezentowane są podmioty odpowiedzialne za sieci przesyłowe we Wspólnocie.

Artykuł  4

Jeżeli przyczyny braku porozumienia co do wniosku o przesył wydają się nieuzasadnione lub niewystarczające, Komisja, działając na podstawie skargi wnioskodawcy lub z własnej inicjatywy, stosuje procedury przewidziane w prawie wspólnotowym.

Artykuł  5

Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy nie później niż do l lipca 1991 r. Niezwłocznie informują o tym Komisję.

Artykuł  6

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 29 października 1990 r.

	W imieniu Rady
	A. BATTAGLIA
	Przewodniczący

______

⁽¹⁾ Dz.U. C 8 z 13.1.1990, str. 4.

⁽²⁾ Dz.U. C 113 z 7.5.1990, str. 91, oraz decyzja z dnia 10 października 1990 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

⁽³⁾ Dz.U. C 75 z 26.3.1990, str. 23.

ZAŁĄCZNIK ¹

Wykaz podmiotów i sieci objętych przez niniejszą dyrektywę

Państwo	Podmiot / Sieć
Belgia	CPTE - Société pour la coordination de la production et du transport d'énergie électrique
Taani	Eltra
	Elkraft
Saksamaa	Bayernwerk AG
	Berliner Kraft- und Licht (Bewag)-AG
	EnBW Transportnetze AG
	Hamburgische Electricitäts-Werke AG (HEW)
	PreussenElektra Aktiengesellschaft
	RWE Energie AG
	Vereinigte Elektrizitätswerke Westfalen AG (VEW)
	VEAG Vereingte Energiewerke AG
Kreeka	Public Power Corporation (PPC)
Hispaania	Red Eléctrica de España, SA
Prantsusmaa	Électricité de France
Iirimaa	Electricity Supply Board
Itaalia	Edison
	Edison Termoelettrica
	Enel
Luksemburg	Cegedel
	Sotel
Madalmaad	SEP
Austria	Österreichische Elektrizitätswirtschaft AG
	Tiroler Wasserkraftwerke AG
	Vorarlberger Kraftwerke AG
	Vorarlberger Illwerke AG
Portugal	Rede Eléctrica Nacional SA (REN)
Soome	Suomen Kantaverkko Oyj ( Finnish Power Grid PLC)
Rootsi	Affärsverket svenska kraftnät
Ühendkuningriik	National Grid Company
	Scottish Power
	Scottish Hydro-Electric
	Northern Ireland Electricity
Republika Czeska	ČEPS, a. s.
Estonia	AS Eesti Energia
Cypr	-
Łotwa	Latvenergo
Litwa	AB "Lietuvos energija"
Węgry	Magyar Villamos Művek Részvénytársaság (MVM Rt.)
Malta	Korporazzjoni Enemalta
Polska	Polskie Sieci Elektroenergetyczne SA
Słowenia	ELES
Słowacja	Slovenská elektrizačná prenosová sústava, a.s.

1 Załącznik:

-zmieniony przez art. 29 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Austrii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz.U.04.90.864/29) z dniem 1 stycznia 1995 r.

- zmieniony przez art. 1 dyrektywy Komisji nr 98/75/WE z dnia 1 października 1998 r. (Dz.U.UE.L.98.276.9) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 13 października 1998 r.

- zmieniony przez art. 20 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz.U.UE.L.03.236.33) z dniem 1 maja 2004 r.

• Identyfikator: Dz.U.UE.L.1990.313.30
• Rodzaj: Dyrektywa
• Tytuł: Dyrektywa 90/547/EWG w sprawie przesyłu energii elektrycznej poprzez sieci przesyłowe
• Data aktu: 29/10/1990
• Data ogłoszenia: 13/11/1990
• Data wejścia w życie: 01/05/2004, 16/11/1990