Bank Rozrachunków Międzynarodowych-Europejska Wspólnota Gospodarcza. Porozumienie w formie wymiany listów dotyczące mobilizacji wierzytelności Państw Członkowskich w ramach porozumień o średnioterminowej pomocy finansowej.
POROZUMIENIEw formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Bankiem Rozrachunków Międzynarodowych, dotyczące mobilizacji wierzytelności Państw Członkowskich w ramach porozumień o średnioterminowej pomocy finansowej
Szanowny Panie,
Bank Rozrachunków Międzynarodowych (BRM) mógłby zawrzeć z bankami centralnymi państw wierzycieli umowy kredytowe stand-by, jeśli złożyłyby one taki wniosek.
Te umowy mogłyby zostać zawarte nawet na całą kwotę wkładu wniesionego do mechanizmu przez państwo-wierzyciela, przy ogólnym limicie 2.725 milionów jednostek rozliczeniowych, co odpowiada połowie całkowitej sumy maksymalnych przyszłych zobowiązań Państw Członkowskich.
Konkretne szczegóły każdej umowy kredytu stand-by zostałyby określone w umowie między BRM a danym bankiem centralnym. Jednak już teraz można wskazać pewne warunki, które musiałby stosować BRM:
Początkowe zobowiązanie BRM dla umowy stand-by obejmowałoby okres dwóch lat, z możliwością przedłużenia na kolejne okresy, przy czym łączna długość okresu akredytywy nie mogłaby przekroczyć lat pięciu.
Z tytułu otwarcia kredytów, jak też każdorazowo z tytułu ich odnowienia, BRM pobierałby prowizję. Byłoby także zrozumiałe, że w celu umożliwienia BRM wprowadzenia poprawek niezbędnych ze względu na zachowanie płynności pierwsze ustalenia mogłyby być zrealizowane najwcześniej miesiąc po zawarciu umów o otwarcie akredytyw. Ustalenia byłyby dokonywane w walutach dostępnych dla BRM w czasie zawierania umów, najprawdopodobniej w dolarach amerykańskich, na okresy negocjowane w świetle zasobów Banku, prawdopodobnie wynoszące trzy lub sześć miesięcy. Warunki byłyby równoważne ze stosowanymi przez BRM w odniesieniu do podobnych transakcji zawieranych w tym samym czasie, tj. zbliżone do stawek rynkowych. Zwykle stawki te byłyby nieco powyżej LIBOR-u. Jednak jeżeli BRM musiałby skorzystać z oferty rynkowej w celu pozyskania niezbędnych funduszy, wtedy przyjęte stawki mogą osiągnąć maksymalną stosowaną wartość w stosunku do LIBOR-u, powiększoną o właściwą marżę.
Byłbym zobowiązany, gdyby powiadomił mnie Pan, czy Rada Wspólnot Europejskich zgadza się z powyższym.
Proszę przyjąć, Szanowny Panie, wyrazy mojego najwyższego poważania.
W imieniu Banku Rozrachunków Międzynarodowych
B. List Wspólnoty
Szanowny Panie,
Mam zaszczyt potwierdzić, że w dniu dzisiejszym otrzymałem Pański list następującej treści:
"Bank Rozrachunków Międzynarodowych (BRM) mógłby zawrzeć z bankami centralnymi państw wierzycieli umowy kredytowe stand-by, jeśli złożyłyby one taki wniosek.
Te umowy mogłyby zostać zawarte nawet na całą kwotę wkładu wniesionego do mechanizmu przez państwo-wierzyciela, przy ogólnym limicie 2.725 milionów jednostek rozliczeniowych, co odpowiada połowie całkowitej sumy maksymalnych przyszłych zobowiązań Państw Członkowskich.
Konkretne szczegóły każdej umowy kredytu stand-by zostałyby określone w umowie między BRM a danym bankiem centralnym. Jednak już teraz można wskazać pewne warunki, które musiałby stosować BRM:
Początkowe zobowiązanie BRM dla umowy stand-by obejmowałoby okres dwóch lat, z możliwością przedłużenia na kolejne okresy, przy czym łączna długość okresu akredytywy nie mogłaby przekroczyć lat pięciu.
Z tytułu otwarcia kredytów, jak też każdorazowo z tytułu ich odnowienia, BRM pobierałby prowizję. Byłoby także zrozumiałe, że w celu umożliwienia BRM wprowadzenia poprawek niezbędnych ze względu na zachowanie płynności pierwsze ustalenia mogłyby być zrealizowane najwcześniej miesiąc po zawarciu umów o otwarcie akredytyw. Ustalenia byłyby dokonywane w walutach dostępnych dla BRM w czasie zawierania umów, najprawdopodobniej w dolarach amerykańskich, na okresy negocjowane w świetle zasobów Banku, prawdopodobnie wynoszące trzy lub sześć miesięcy. Warunki byłyby równoważne ze stosowanymi przez BRM w odniesieniu do podobnych transakcji zawieranych w tym samym czasie, tj. zbliżone do stawek rynkowych. Zwykle stawki te byłyby nieco powyżej LIBOR-u. Jednak jeżeli BRM musiałby skorzystać z oferty rynkowej w celu pozyskania niezbędnych funduszy, wtedy przyjęte stawki mogą osiągnąć maksymalną stosowaną wartość w stosunku do LIBOR-u, powiększoną o właściwą marżę.
Byłbym zobowiązany, gdyby powiadomił mnie Pan, czy Rada Wspólnot Europejskich zgadza się z powyższym".
Mam zaszczyt powiadomić Pana, że Rada Wspólnot Europejskich zgadza się z treścią Pańskiego listu.
Proszę przyjąć, Szanowny Panie, wyrazy mojego najwyższego szacunku.
W imieniu Rady Wspólnot Europejskich
| Identyfikator: | Dz.U.UE.L.1978.316.22 |
| Rodzaj: | umowa międzynarodowa |
| Tytuł: | Bank Rozrachunków Międzynarodowych-Europejska Wspólnota Gospodarcza. Porozumienie w formie wymiany listów dotyczące mobilizacji wierzytelności Państw Członkowskich w ramach porozumień o średnioterminowej pomocy finansowej. |
| Data aktu: | 1978-10-30 |
| Data ogłoszenia: | 1978-11-10 |
| Data wejścia w życie: | 2004-05-01, 1978-10-30 |