Sprawa C-826/25 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 1 października 2025 r. w sprawie T-384/20 RENV, OC/Komisja, wniesione w dniu 10 grudnia 2025 r. przez OC
Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 1 października 2025 r. w sprawie T-384/20 RENV, OC/Komisja, wniesione w dniu 10 grudnia 2025 r. przez OC(Sprawa C-826/25 P)
Język postępowania: grecki
(Dz.U.UE C z dnia 9 lutego 2026 r.)
Strony
Wnoszący odwołanie: OC (przedstawiciele: C. Dauble, P. Hense, T. Herbrich, adwokaci)
Druga strona postępowania: Komisja Europejska
Żądania wnoszącego odwołanie:
- [częściowe] uchylenie wyroku Sądu z dnia 1 października 2025 r. w sprawie T-384/20 RENV w zakresie, w jakim oddalono w nim wniosek o odszkodowanie [w brzmieniu, w jakim został sformułowany], oraz zasądzenie od drugiej strony postępowania zadośćuczynienia za krzywdę w wysokości 1 050 000,00 EUR;
- ewentualnie, uchylenie wyroku Sądu z dnia 1 października 2025 r. w sprawie T-384/20 RENV w całości i zasądzenie od pozwanej zadośćuczynienia za krzywdę w wysokości 1 100 000,00 EUR;
- obciążenie drugiej strony kosztami postępowania przed sądem pierwszej instancji i Trybunałem Sprawiedliwości.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie odwołania wnosząca je podnosi siedem następujących zarzutów:
1. Zarzut pierwszy: zaniechanie otwarcia procedury ustnej na nowo
Sąd naruszył prawo, odmawiając otwarcia ustnego etapu postępowania na nowo, mimo że wnosząca odwołanie przedstawiła dowody niezwykle istotne dla rozstrzygnięcia i obliczenia wysokości zadośćuczynienia należnego od drugiej strony, w szczególności wydany w Grecji wyrok karny, w którym w międzyczasie została zwolniona z wszelkich zarzutów w postępowaniu karnym. W związku z tym Sąd, stosując art. 113 § 2 lit. c) regulaminu postępowania przed Sądem, nie uwzględnił należycie znaczenia dowodu dla rozstrzygnięcia, naruszając tym samym zasadę rzetelnego procesu, określoną w art. 47 akapit pierwszy Karty.
2. Zarzut drugi: niezgodna z prawem wykładnia i stosowanie art. 65 rozporządzenia 2018/1725 1 , w związku z art. 340 akapit drugi TFUE w odniesieniu do ustalenia wysokości szkody w związku z naruszeniem reputacji i dobrego imienia
Sąd błędnie zastosował art. 65 rozporządzenia 2018/1725 w związku z art. 340 akapit drugi TFUE, nie uwzględniając zasad prawa do zadośćuczynienia i odpowiedniego orzecznictwa Sądu, pomijając podobne przypadki z przeszłości, w których przyznano wyższe kwoty zadośćuczynienia, i w konsekwencji przyznając oczywiście zbyt niskie zadośćuczynienie za naruszenie dobrego imienia i reputacji zawodowej wnoszącej odwołanie.
3. Zarzut trzeci: błędna wykładnia i stosowanie art. 65 rozporządzenia 2018/1725 w związku z art. 340 akapit drugi TFUE w odniesieniu do ustalenia wysokości szkody w związku z utratą stanowiska profesora uniwersyteckiego Sąd błędnie zastosował art. 65 rozporządzenia 2018/1725 w związku z art. 340 akapit drugi TFUE, nie uwzględniając zasad prawa do zadośćuczynienia i odpowiedniego orzecznictwa Sądu, w wyniku czego przyznał wnoszącej odwołanie zadośćuczynienie wyraźnie zbyt niskie w stosunku do [krzywdy wynikającej z] udowodnionego wycofania oferty na stanowisko profesora na Emby-Riddle Aeronautical University.
4. Zarzut czwarty: błędne zastosowanie art. 65 rozporządzenia 2018/1725 w związku z art. 340 akapit drugi TFUE poprzez błędną ocenę związku przyczynowego w odniesieniu do szkody na zdrowiu
Sąd błędnie uznał, że poza spornym komunikatem prasowym OLAF istnieją inne przyczyny uszczerbku na zdrowiu wnoszącej odwołanie. Sąd uwzględnia te elementy w swoich ocenach dotyczących związku przyczynowego i wysokości zadośćuczynienia, stosując w ten sposób błędnie art. 65 rozporządzenia 2018/1725 w związku z art. 340 akapit drugi TFUE. Błąd dotyczy zrozumienia ustalenia związku przyczynowego lub podziału ciężaru dowodu.
5. Zarzut piąty: przeinaczenie okoliczności faktycznych poprzez nieuwzględnienie dowodów istotnych dla orzeczenia Sąd naruszył prawo, nie uwzględniając szeregu dowodów należycie przedstawionych przez wnoszącą odwołanie w odniesieniu do naruszenia jej reputacji zawodowej w komunikacie prasowym OLAF-u, mimo że odnosi się on częściowo wyraźnie do odpowiedniego opisu okoliczności faktycznych. Dowody te wyraźnie i w sposób oczywisty wskazują na sytuację odmienną od tej, którą Sąd ustalił jednostronnie na niekorzyść wnoszącej odwołanie.
6. Zarzut szósty: naruszenie obowiązku uzasadnienia wynikającego z art. 36 statutu Trybunału Sprawiedliwości, art. 117 regulaminu postępowania przed Sądem oraz art. 47 Karty w odniesieniu do żądanej kwoty
Sąd naruszył obowiązek uzasadnienia swojego orzeczenia, ponieważ ustalił łączną kwotę bez rozróżnienia między różnymi krzywdami, które jak stwierdził, zostały wyrządzone wnoszącej odwołanie, i bez wskazania kryteriów lub powodów leżących u podstaw obliczenia tej łącznej kwoty i jej składu w odniesieniu do poszczególnych krzywd.
7. Zarzut siódmy. naruszenie prawa do bycia wysłuchanym wynikającego z art. 47 akapit drugi Karty
Sąd popełnił błąd proceduralny, ponieważ nie wypowiedział się na temat wszystkich żądań zawartych w skardze, naruszając w ten sposób prawo wnoszącej odwołanie do rzetelnego procesu sądowego i bezstronnego sądu wynikające z art. 47 akapit drugi Karty.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.637 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa C-826/25 P: Odwołanie od wyroku Sądu (trzecia izba) wydanego w dniu 1 października 2025 r. w sprawie T-384/20 RENV, OC/Komisja, wniesione w dniu 10 grudnia 2025 r. przez OC |
| Data aktu: | 2026-02-09 |
| Data ogłoszenia: | 2026-02-09 |