Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego - Jak zapewnić umiejętności ekologiczne i promować ekologiczne instytucje zawodowe (opinia rozpoznawcza na wniosek duńskiej prezydencji w Radzie UE)
Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-SpołecznegoJak zapewnić umiejętności ekologiczne i promować ekologiczne instytucje zawodowe
(C/2026/23)
(Dz.U.UE C z dnia 16 stycznia 2026 r.)
Sprawozdawczyni: Nicoletta MERLO
Współsprawozdawca: Jean-Michel POTTIER
Doradczynie i doradcy Francis PETEL (z ramienia współsprawozdawcy z Grupy I)
Wniosek duńskiej prezydencji Rady Pismo z 7.2.2025 UE:
Podstawa prawna Artykuł 304 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Sekcja odpowiedzialna Sekcja Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Obywatelstwa
Data przyjęcia przez sekcję 3.9.2025
Data przyjęcia na sesji plenarnej 18.9.2025
Sesja plenarna nr 599
Wynik głosowania (za/przeciw/wstrzymało się) 96/0/2
1. Wnioski i zalecenia
1.1. EKES zaleca systemowe podejście do szkoleń w zakresie umiejętności ekologicznych, obejmujące modele wielopoziomowego sprawowania rządów, ukierunkowanych inwestycji i edukacji włączającej. Sprawność w opracowywaniu umiejętności musi przełożyć się na konkretne działania, w tym poprzez wzmocnienie pozycji władz lokalnych i regionalnych oraz skuteczne wdrożenie istniejących mechanizmów, takich jak europejski system monitorowania umiejętności ekologicznych i obserwatoria terytorialne. Te środki zapewniają solidne ramy monitorowania i przewidywania potrzeb w zakresie umiejętności ekologicznych za pomocą już ustanowionych, a nie nowych instrumentów.
1.2. Komitet zaleca strategiczne wykorzystanie funduszy europejskich do modernizacji kształcenia i szkolenia zawodowego, wspierania uczenia się przez całe życie oraz podnoszenia kwalifikacji kadry szkoleniowej. Należy promować bodźce podatkowe, a przy tym jasno zdefiniować inwestycje w szkolenia, również w odniesieniu do zasad ich finansowania i księgowania oraz monitorowania wyników. Komitet uważa również za konieczne wspieranie partnerstw publiczno- prywatnych na rzecz rozwoju umiejętności ekologicznych oraz zapewnienie MŚP odpowiedniego wsparcia w realizacji programów szkoleniowych. Ponadto niezbędne jest zapewnienie wystarczających zasobów, by zagwarantować skuteczne szkolenia ekologiczne i cyfrowe.
1.3. Aby zadbać o to, by transformacja ekologiczna rzeczywiście sprzyjała włączeniu społecznemu, EKES zaleca opracowanie jasnych ram wdrażania mikropoświadczeń oraz promowanie powszechnego stosowania modułowych i elastycznych ścieżek szkolenia, zwłaszcza opartych na kształceniu mieszanym. Szczególną uwagę należy zwrócić na zapewnienie dostępności tych ścieżek dla dorosłych uczących się i pracowników o niskich kwalifikacjach. Starania te muszą być wspierane przez zindywidualizowane usługi poradnictwa i wsparcia, które zwiększają umiejętności przekrojowe i sprzyjają motywacji do uczenia się przez całe życie.
1.4. EKES zaleca systemowe włączenie zrównoważonego rozwoju do kształcenia i szkoleń dzięki współpracy transgranicznej, mobilności studentów i nauczycieli oraz wymianie dobrych praktyk. Program Erasmus+ odgrywa w tym kontekście pierwszoplanową rolę, gdyż wspiera ekologiczną i cyfrową transformację kształcenia i szkolenia zawodowego. Trzeba zapewnić jego odpowiednie finansowanie i wsparcie, ponieważ jest wyjątkowym narzędziem propagowania mobilności studentów i nauczycieli niezbędnej do współpracy transgranicznej, innowacji w programach nauczania oraz wymiany najlepszych praktyk.
1.5. EKES zaleca pełną realizację pierwszej zasady Europejskiego filaru praw socjalnych i zatroszczenie się o to, by "każda osoba (miała) prawo do edukacji włączającej, charakteryzującej się dobrą jakością, szkoleń i uczenia się przez całe życie w celu utrzymania i nabywania umiejętności, które pozwolą jej w pełni uczestniczyć w życiu społeczeństwa i skutecznie radzić sobie ze zmianami na rynku pracy". Trzeba promować uznawanie umiejętności nabytych w kontekście pozaformalnym i nieformalnym oraz zachęcać do regularnych dyskusji między partnerami społecznymi w celu ustalenia planów rozwoju zawodowego zgodnych z potrzebami przedsiębiorstw i indywidualnymi aspiracjami.
1.6. Pracownice i pracownicy powinni mieć dostęp do szkoleń zawodowych wysokiej jakości przez całą karierę zawodową, w tym do narzędzi poradnictwa i oceny umiejętności. EKES uważa, że trzeba skupić się na szybkich ścieżkach szkolenia umożliwiających pracownikom przejście lub dostosowanie się do ról związanych z transformacją ekologiczną i cyfrową, przy wykorzystaniu różnorodnych, elastycznych form kształcenia, a także opracować szkolenia dostosowane do potrzeb grup szczególnie wrażliwych, uzupełnione aktywnymi środkami wsparcia zatrudnienia i systemami poradnictwa przez całe życie. Ponadto potrzebne jest wspólne europejskie podejście do oceny wpływu szkoleń i rozpowszechniania dobrych praktyk, w tym w drodze dialogu społecznego i rokowań zbiorowych zgodnie z praktykami krajowymi.
1.7. EKES apeluje o to, by wykorzystywać sztuczną inteligencję jako narzędzie służące lepszemu dostosowaniu szkolenia zawodowego do potrzeb transformacji ekologicznej dzięki przewidywaniu pojawiających się potrzeb szkoleniowych, szybkiej aktualizacji programów nauczania i personalizacji ścieżek uczenia się. Kluczowe jest jednak zadbanie o to, by stosowanie sztucznej inteligencji było etyczne i zrównoważone, a nauczyciele i szkoleniowcy byli odpowiednio przeszkoleni.
2. Wstęp
2.1. Transformacja ekologiczna i cyfrowa jest zarówno wyjątkową szansą, jak i kluczowym wyzwaniem strategicznym dla UE, gdyż wywiera wpływ na środowisko, gospodarkę, społeczeństwo i zatrudnienie. Jej sukces zależy od wyposażenia pracowników i przedsiębiorstw w umiejętności potrzebne do przystosowania się, innowacji i wdrażania zrównoważonych rozwiązań. W miarę jak przejście na neutralność klimatyczną przyczynia się do zmian w sektorach, tworzenia nowych miejsc pracy i przedefiniowania istniejących, niezbędne jest propagowanie i wspieranie zielonego zatrudnienia, wzrostu, innowacji i konkurencyjności. Wymaga to również zajęcia się kwestią szkolenia i przekwalifikowania pracowników oraz przewidywania zmian w miejscach pracy przyszłości. W tym kontekście ważne jest, aby wspierać Pakt na rzecz Klimatu 1 , który stanowi kontynuację działań UE w dziedzinie zielonych miejsc pracy i będzie aktywnie wspierać organizacje pracownicze, instytucje edukacyjne i organy publiczne w pomaganiu osobom poszukującym pracy w zielonej gospodarce.
2.2. Występuje powszechny niedobór umiejętności ekologicznych, zwłaszcza w MŚP i kluczowych sektorach, takich jak budownictwo, transport, gospodarowanie odpadami, energetyka i inżynieria 2 . Brak umiejętności ekologicznych wśród siły roboczej budzi coraz większe obawy, a działania w zakresie szkoleń i przekwalifikowania nadal nie są w stanie sprostać zapotrzebowaniu 3 . Wyeliminowanie tych luk, w tym poprzez włączenie umiejętności ekologicznych do programu kształcenia zawodowego podstawowego wszystkich młodych ludzi, a także grup niedostatecznie reprezentowanych, ma zasadnicze znaczenie, jeżeli UE chce osiągnąć swoje cele w zakresie klimatu i zrównoważonego rozwoju oraz zapewnić sprawiedliwą i sprzyjającą włączeniu społecznemu transformację w kierunku zielonej gospodarki 4 .
2.3. Osiągnięcie celów Europejskiego Zielonego Ładu - takich jak neutralność klimatyczna i gospodarka o obiegu zamkniętym - zależy od systemów kształcenia i szkolenia zdolnych do wzmocnienia pozycji obywateli posiadających wiedzę, świadomych konsumentów i wykwalifikowanych pracowników. Kształcenie i szkolenie, w tym zmiana i podnoszenie kwalifikacji, odgrywają kluczową rolę w zwiększaniu świadomości środowiskowej, stymulowaniu myślenia systemowego, rozwijaniu umiejętności technicznych i przekrojowych oraz promowaniu wspólnych działań na rzecz zrównoważonego rozwoju. Potrzebne jest systemowe podejście uwzględniające cały cykl życia, obejmujące wszystkie formy edukacji, od obowiązkowej edukacji szkolnej, przez szkolenie zawodowe, po szkolnictwo wyższe i uczenie się przez całe życie, oraz włączające w odpowiedni sposób zrównoważony rozwój środowiskowy, gospodarczy i społeczny do programów nauczania i zarządzania; potrzebne są także partnerstwa z gminami i regionami oraz z przedsiębiorstwami.
2.4. W tym kontekście instytucje kształcenia i szkolenia zawodowego odgrywają kluczową rolę we wspieraniu transformacji sektorów produkcyjnych i zapewnianiu sprawiedliwej transformacji. Ponadto w przypadku przedsiębiorstw inwestowanie w umiejętności ekologiczne oznacza zwiększenie konkurencyjności, innowacje w modelach produkcji i przyciąganie talentów. Dla pracowników powinno to oznaczać dostęp do nowych możliwości zawodowych, lepsze kwalifikacje i bardziej stabilne warunki pracy. Niniejsza opinia rozpoznawcza, przygotowana na wniosek prezydencji duńskiej, ma na celu wsparcie niezbędnej zmiany paradygmatu, tak aby kształcenie i szkolenie zawodowe stało się strategicznym narzędziem sprawiedliwej i sprzyjającej włączeniu społecznemu transformacji ukierunkowanej na doskonałość i jakość. Tę opinię uzupełnia powiązana opinia EKES-u - SOC/826 5 .
3. Uwagi ogólne
3.1. "Umiejętności ekologiczne" można zdefiniować jako umiejętności potrzebne pracownikom we wszystkich sektorach i na wszystkich szczeblach w celu wspierania dostosowania produktów, usług i procesów do zmian spowodowanych zmianą klimatu oraz wymogów i przepisów dotyczących ochrony środowiska 6 . Obejmują one zarówno umiejętności techniczne (naukowe, technologiczne i inżynieryjne), jak i umiejętności miękkie (podejmowanie decyzji, kreatywność, myślenie krytyczne, współpracę interdyscyplinarną, aktywność obywatelską, kulturę zrównoważonego rozwoju, zarządzanie projektami i przedsiębiorczość) niezbędne do przejścia na neutralność emisyjną i dostosowane do celów zrównoważonego rozwoju ONZ.
3.2. Oprócz niedoborów wykwalifikowanej siły roboczej istnieje szersze niedopasowanie między systemami szkolenia a zmieniającymi się potrzebami rynku pracy, spotęgowane przez dwojaką transformację - ekologiczną i cyfrową. Jak stwierdzono w "Unii umiejętności", podnoszenie i zmiana kwalifikacji będą nieodzowne przez całe życie i na wszystkich etapach kariery zawodowej, jednak co piąta osoba dorosła ma trudności z czytaniem i pisaniem, a mniej niż 40 % populacji dorosłych uczestniczy w kształceniu lub szkoleniu, co jest znacznie poniżej celu 60 % wyznaczonego na 2030 r. Odsetek ten jest znacznie niższy wśród osób dorosłych o niskich umiejętnościach (18,4 %). Niemal połowa populacji dorosłych nie ma podstawowych umiejętności cyfrowych, mimo że wymaga się ich w 90 % miejsc pracy. Do przeszkód, które utrudniają dorosłym uczestnictwo w dalszym uczeniu się, należą między innymi ograniczenia czasowe, względy finansowe, obowiązki opiekuńcze i brak motywacji.
3.3. Pomimo starań UE na rzecz wzmocnienia kształcenia i szkolenia zawodowego 7 trzeba skupić się na ciągłym aktualizowaniu programów nauczania, ponieważ to one pozwalają zdobyć umiejętności potrzebne na rynku pracy, które są ważne dla wszystkich pracowników. Dzięki temu unikniemy ryzyka, że szkolenia będą nadal fragmentaryczne, przestarzałe i niedostępne dla grup szczególnie wrażliwych. Niezbędne jest również zapewnienie młodym ludziom bardziej precyzyjnego poradnictwa w sprawie przyszłych perspektyw zatrudnienia, aby wspierać świadomy i zorientowany na przyszłość wybór kierunku kształcenia i pracy zawodowej. Należy się odpowiednio zająć regionalnymi i lokalnymi różnicami w jakości edukacji, które dodatkowo zagrażają europejskiej konkurencyjności, spójności oraz powodzeniu transformacji ekologicznej i cyfrowej 8 .
3.4. Społeczne postrzeganie kształcenia i szkolenia zawodowego pozostaje barierą: tylko 48 % uczniów szkół średnich II stopnia w Europie wybiera kształcenie i szkolenie zawodowe 9 , co odzwierciedla jego niższy status w porównaniu z edukacją akademicką. Konieczna jest zmiana kulturowa, aby poprawić atrakcyjność kształcenia i szkolenia zawodowego oraz uznać je za kluczowe dla innowacji, zrównoważonego rozwoju i włączenia społecznego, również ze względu na fakt, że przejście na społeczeństwa niskoemisyjne tworzy nowe specjalizacje i ożywia wcześniej zaniedbane role 10 . Przykładem takiej inicjatywy jest Duński Rok Kształcenia i Szkolenia Zawodowego mający na celu zwiększenie świadomości społecznej na temat możliwości kształcenia i szkolenia zawodowego 11 .
3.5. W planie przemysłowym Zielonego Ładu 12 podkreślono, że "transformacja ekologiczna musi być ukierunkowana na ludzi i mieć inkluzywny charakter, tak aby zapewnić równe i sprawiedliwe wyniki, tworzyć wysokiej jakości miejsca pracy, nie pozostawiając przy tym nikogo w tyle". Jest to kluczowy aspekt transformacji ekologicznej, który ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia legitymacji i uniknięcia przekonania, że odbywa się to kosztem warunków pracy i praw pracowników. Trwa również debata na temat tego, czy pracownicy zatrudnieni w branżach, które słabną, będą mogli z łatwością przejść na nowe miejsca pracy, które zazwyczaj znajdują się w innym miejscu i wymagają innych umiejętności 13 .
4. Uwagi szczegółowe
4.1. Transformacja neutralna dla klimatu wymaga systemowego podejścia do szkoleń w zakresie umiejętności ekologicznych, obejmującego modele zarządzania, inwestycji i edukacji włączającej. Ujęcie umiejętności ekologicznych w planach krajowych i zorganizowanym dialogu między instytucjami, partnerami społecznymi, organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, organizatorami szkoleń i środowiskiem naukowym ma zasadnicze znaczenie dla wskazania pojawiających się profili zawodowych. Wielopoziomowe sprawowanie rządów, oparte na takich narzędziach jak obserwatoria terytorialne i partnerstwa publiczno-prywatne, umożliwia lepsze rozpoznawanie potrzeb oraz opracowywanie bardziej ukierunkowanych strategii. Silniejsze systemy kształcenia i szkolenia zawodowego oraz przejścia od kształcenia do zatrudnienia mają natomiast zasadnicze znaczenie dla integracji młodzieży w sektorach, w których następuje znaczący zielony i cyfrowy wzrost. Jak pokazuje dobitnie unia umiejętności, wszystkie odpowiednie zainteresowane strony muszą mocno angażować się w ramy sprawowania rządów, aby zapewnić pełną zgodność kierunków polityki i programów szkoleniowych z wymogami transformacji ekologicznej.
4.2. Wzmocnienie pozycji władz lokalnych i regionalnych w planowaniu szkoleń ma kluczowe znaczenie dla zaspokojenia potrzeb regionalnych i lokalnych oraz dostosowania szkoleń do lokalnych kontekstów gospodarczych i społecznych. Sprawność, którą należy wykazać się przy określaniu wymaganych umiejętności i projektowaniu ścieżek szkolenia i związanych z nimi kwalifikacji wymaganych na rynku, musi wykraczać poza zwykłe zapowiedzi intencji. Wręcz przeciwnie, odpowiednie działania muszą stać się priorytetem dla instytucji szkoleniowych.
4.3. EKES podkreślił znaczenie kształcenia ustawicznego w strategicznych sektorach ekologicznych, a przy tym zwrócił uwagę na rolę usług profesjonalnych 14 . Aby aktywnie wykrywać pojawiające się potrzeby szkoleniowe i reagować na nie, potrzebny jest europejski system monitorowania umiejętności ekologicznych oparty na istniejących instrumentach. Narzędzie służące regularnej sprawozdawczości i analizie porównawczej zwiększyłoby przejrzystość i pomogłoby w ciągłym doskonaleniu. Taki system powinien obejmować dane zdezagregowane według wieku i badania prognostyczne, aby zapewnić średnio- i długoterminową wizję tendencji panujących na rynku pracy.
4.4. Kluczowe znaczenie mają inwestycje i zachęty. Strategiczne wykorzystanie funduszy UE 15 ma kluczowe znaczenie dla modernizacji kształcenia i szkolenia zawodowego, poprawy infrastruktury, wspierania uczenia się przez całe życie i kształcenia pracowników pedagogicznych. Należy wspierać zachęty podatkowe dla przedsiębiorstw inwestujących w umiejętności ekologiczne, a także partnerstwa publiczno-prywatne na rzecz rozwoju innowacyjnych klastrów szkoleniowych (np. dotyczących energii ze źródeł odnawialnych i zrównoważonego budownictwa). Takie inwestycje wymagają odpowiednich zmian regulacyjnych i księgowych, a także monitorowania wyników, zgodnie z praktykami krajowymi państw członkowskich UE.
4.5. Transformacja ekologiczna musi mieć inkluzywny charakter i przyczyniać się do dostępnych, elastycznych i modułowych ścieżek szkolenia - takich jak ścieżki oparte na mikropoświadczeniach (dla których potrzebne są jasne ramy wdrożeniowe) i kształcenie mieszane - by wspierać dorosłych i mniej wykwalifikowanych pracowników, zwłaszcza w sektorach cechujących się dużymi emisjami. Kluczowe znaczenie będzie miało również zapewnienie zindywidualizowanych usług poradnictwa i wsparcia, które zwiększają umiejętności przekrojowe i sprzyjają motywacji do uczenia się przez całe życie. Konieczne będzie opracowanie dostosowanych do potrzeb szkoleń dla słabszych grup społecznych, uzupełnionych o aktywne środki wspierania zatrudnienia i systemy poradnictwa przez całe życie. Przygotowanie zawodowe dorosłych, które jest skutecznie realizowane w takich krajach jak Dania, Finlandia i Niemcy, odgrywa strategiczną rolę poprzez programy modułowe, formy zatrudnienia w niepełnym wymiarze czasu pracy, formalne uznawanie wcześniejszego doświadczenia i wsparcie finansowe. Tym samym pomaga zapewnić odporną, wykwalifikowaną i inkluzywną siłę roboczą.
4.6. Aby lepiej propagować systemowe włączenie zrównoważonego rozwoju do kształcenia i szkoleń w Europie, należy wspierać współpracę transgraniczną, mobilności studentów i nauczycieli oraz wymianę dobrych praktyk. W tym celu ważne będzie promowanie synergii między szkołami, przedsiębiorstwami i ośrodkami badawczymi, a przy tym wzmacnianie specyfiki regionalnej i przyczynianie się do rozwoju prawdziwych lokalnych ekosystemów szkoleniowych zdolnych do łączenia edukacji, innowacji i włączenia społecznego 16 .
4.7. Program Erasmus+ odgrywa kluczową rolę we wspieraniu ekologicznej i cyfrowej transformacji kształcenia i szkolenia zawodowego w całej Europie. Dzięki strategicznym działaniom, takim jak centra doskonałości zawodowej, partnerstwa na rzecz współpracy w ramach akcji kluczowej 2 17 oraz projekty na rzecz mobilności dla uczniów i nauczycieli, program Erasmus+ wspiera współpracę transgraniczną, innowacje w programach nauczania oraz wymianę najlepszych praktyk. Niezbędna jest kontynuacja silnego wsparcia i odpowiedniego finansowania programu Erasmus+ w następnym okresie programowania, aby zagwarantować jego dalsze pozytywne oddziaływanie.
4.8. Zgodnie z zasadą 1 Europejskiego filaru praw socjalnych każda osoba ma prawo do edukacji włączającej, charakteryzującej się dobrą jakością, w celu utrzymania i nabywania umiejętności, które pozwolą jej w pełni uczestniczyć w życiu społeczeństwa i sprawnie przechodzić zmiany na rynku pracy. Oznacza to przyjęcie programów stałej aktualizacji dla nauczycieli i instruktorów szkolenia zawodowego, ze szczególnym uwzględnieniem innowacyjnych metod nauczania i aktualnych treści 18 . Ponadto zasadnicze znaczenie ma zachęcanie do uznawania umiejętności nabytych w kontekście pozaformalnym i nieformalnym za pomocą przejrzystych systemów walidacji i certyfikacji, tak aby były one dostępne dla wszystkich pracowników. Organizacja rozmów zawodowych między pracodawcami a pracownikami jest okazją do podzielenia się planem rozwoju zawodowego w celu dostosowania aspiracji zawodowych pracowników do wymogów przedsiębiorstwa w zakresie umiejętności.
4.9. Kształcenie i szkolenie zawodowe - wraz z narzędziami poradnictwa i oceny umiejętności - powinno towarzyszyć pracownikom przez całą karierę zawodową. Uznanie znaczenia inwestycji w kapitał ludzki musi stać się strategiczną dźwignią konkurencyjności i spójności społecznej. By systemy szkolenia w przedsiębiorstwach - wewnętrzne, zewnętrzne, zdalne i na miejscu - były skuteczne, wymagają określonych ram i identyfikowalności. Potrzebne jest wspólne europejskie podejście do oceny skutków szkoleń i rozpowszechniania dobrych praktyk, w tym poprzez dialog społeczny i rokowania zbiorowe zgodnie z krajowymi praktykami, które to ramy mogą zawierać szczegółowe przepisy dotyczące strategicznych umiejętności. Systemy kształcenia i szkolenia zawodowego należy dostosować do potrzeb przedsiębiorstw, przy czym zdobywanie kwalifikacji w trakcie pracy jest głównym narzędziem rozwijania nowych umiejętności cyfrowych i ekologicznych. Jasne informacje, monitorowanie jakości i identyfikowalność są konieczne do zapewnienia dostępu i skuteczności.
4.10. Wzmocnienie edukacji na rzecz obywatelstwa ekologicznego, powiązanie treści z konkretnymi lokalnymi doświadczeniami i przyjęcie metod interdyscyplinarnych będzie miało decydujące znaczenie dla prawdziwej internalizacji zasad zrównoważonego rozwoju. Nauka o zrównoważonym rozwoju powinna rozpoczynać się we wczesnym dzieciństwie, aby sprzyjać głębokiemu rozumieniu odpowiedzialności ekologicznej i obywatelskiej. Pełna synergia między kształceniem formalnym, pozaformalnym i nieformalnym przyczyni się również do zwiększenia aktywności obywatelskiej, uczenia się przez doświadczanie i partnerskiego kształcenia.
4.11. Sztuczna inteligencja (AI) może być potężnym sojusznikiem w dostosowywaniu kształcenia i szkolenia zawodowego do potrzeb transformacji ekologicznej, gdyż może pomóc reagować na szybkie zmiany technologiczne i regulacyjne 19 . Sztuczna inteligencja może pomóc w przewidywaniu pojawiających się potrzeb szkoleniowych, szybkim aktualizowaniu programów nauczania i dostosowywaniu ścieżek uczenia się; jej wdrożenie wymaga jednak zadbania o jej etyczne, sprawiedliwe i zrównoważone wykorzystanie przez instytucje edukacyjne oraz zapewnienia nauczycielom i szkoleniowcom zajmującym się kształceniem i szkoleniem zawodowym aktualnych kompetencji, w tym w zakresie włączenia sztucznej inteligencji do ich sposobu nauczania. Ponadto wszystkie programy kształcenia i szkolenia zawodowego oraz związane z nimi zawody powinny obejmować specjalny moduł dotyczący umiejętności ekologicznych i cyfrowych, który zapewni pracownikom pełne przygotowanie do zmieniających się potrzeb rynku pracy. W tym celu należy udostępnić odpowiednie narzędzia technologiczne zarówno osobom uczącym się, jak i pracownikom pedagogicznym.
4.12. Należy ponownie przeanalizować ewentualne przeszkody w szkoleniu w przedsiębiorstwach, zwłaszcza w przypadku MŚP (tj. przeszkody finansowe, psychologiczne i organizacyjne, zastępstwa za pracowników odbywających szkolenia itp.). W przypadku małych przedsiębiorstw celem jest uniknięcie zakłóceń w ich organizacji, związanych ze spadkiem obrotów spowodowanym trudnościami w zastępowaniu pracowników odbywających szkolenie. Dla pracowników poczucie konieczności powrotu do "szkoły" stanowi poważną barierę psychologiczną, która wymaga odpowiednich metod nauczania.
EKES oraz organizacje społeczeństwa obywatelskiego (w tym organizacje ekologiczne i młodzieżowe) na szczeblu krajowym i lokalnym mogą odgrywać decydującą rolę w przyczynianiu się do bardziej sprawiedliwej, sprzyjającej włączeniu społecznemu oraz partycypacyjnej transformacji ekologicznej.
Bruksela, dnia 18 września 2025 r.
Przewodniczący
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego Oliver RÖPKE
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.23 |
| Rodzaj: | opinia |
| Tytuł: | Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego - Jak zapewnić umiejętności ekologiczne i promować ekologiczne instytucje zawodowe (opinia rozpoznawcza na wniosek duńskiej prezydencji w Radzie UE) |
| Data aktu: | 2026-01-16 |
| Data ogłoszenia: | 2026-01-16 |