Sprawa T-106/26: Skarga wniesiona w dniu 12 lutego 2026 r. - Goetz/Rada
Skarga wniesiona w dniu 12 lutego 2026 r. - Goetz/Rada(Sprawa T-106/26)
Język postępowania: niderlandzki
(Dz.U.UE C z dnia 13 kwietnia 2026 r.)
Strony
Strona skarżąca: Alain Goetz (przedstawiciele: B. Luyten i G. Hendrikx, adwokaci)
Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
Żądania
Skarżący wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2025/2507 z dnia 8 grudnia 2025 r. w sprawie zmiany decyzji 2010/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga;
- stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2025/2508 z dnia 8 grudnia 2025 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 1183/2005 dotyczącego środków ograniczających w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga;
- podobnie, stwierdzenie nieważności pisma Rady z dnia 11 grudnia 2025 r., w zakresie, w jakim akty te pozostawiają skarżącego w wykazach sankcji;
- ustalenie, że stwierdzenie nieważności wyżej wymienionych aktów obowiązuje natychmiast po wydaniu wyroku, niezależnie od ewentualnych środków prawnych;
- obciążenie Rady jej własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez skarżącego.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi skarżący podnosi zasadniczo 13 zarzutów.
Z wyjątkiem przepisu dotyczącego arbitrażu międzynarodowego cała podstawa faktyczna została sformułowana w czasie przeszłym. Rada zarzuca skarżącemu zachowania, które miały miejsce w przeszłości, a nie zachowania i działania podejmowane obecnie. Jest to sprzeczne z zabezpieczającym i tymczasowym charakterem środków ograniczających. Na tej podstawie Rada nie może wyciągnąć takich samych wniosków jak w poprzednich decyzjach o utrzymaniu środków ograniczających.
Dopiero gdy Rada odnosi się do roszczenia odszkodowawczego zgłoszonego przez skarżącego przeciwko władzom rwandyjskim do Międzynarodowego Centrum Rozstrzygania Sporów Inwestycyjnych (zwanego dalej "ICSID") w ramach grupy Banku Światowego, Rada używa czasu teraźniejszego. Poprzez powołanie się na taki powód utrzymania środków ograniczających, Rada naruszyła prawo międzynarodowe. Rada nie wyjaśniła również, w jaki sposób żądanie odszkodowawcze zgłoszone przez skarżącego przed ICSID wobec rwandyjskiej administracji uzasadniałoby utrzymanie w mocy środków ograniczających wobec skarżącego i w jaki sposób przyczyniłoby się to do realizacji celów decyzji 2010/788/WPZiB.
1. W zakresie, w jakim zaskarżone decyzje wiążą środki ograniczające z postępowaniem przed ICSID, owe decyzje są sprzeczne:
- z prawem międzynarodowym i art. 21 ust. 1 akapit pierwszy TUE;
- z prawem do dostępu do sądu.
2. Uzasadnienie odnoszące się do postępowania toczącego się przed ICSID jest niezgodne z prawem, a zatem wadliwe. Ponadto decyzja 2010/788/WPZiB i rozporządzenie (WE) nr 1183/2005 nie stanowią podstawy prawnej dla sankcji nakładanych przez Radę na tej podstawie.
3. Uzasadnienie odnoszące się do postępowania toczącego się przed ICSID jest bezskuteczne i narusza wymóg ograniczenia w czasie sankcji.
4. Rada nie jest bezstronna, a przynajmniej stwarza wrażenie stronniczości
5. Uzasadnienie jest niewystarczające, a zaskarżone decyzje opierają się na błędnej ocenie. Ze względu na zmianę okoliczności Rada nie może nadal opierać się na faktach z przeszłości i utrzymywać w mocy środki ograniczające ze względu na to, że zamierzone cele nie zostały osiągnięte bez wykazania aktualnego zaangażowania skarżącego.
6. Sankcje są nakładane jako kara, a nie w celu zmiany działalności skarżącego.
7. Rada uniemożliwiła skarżącemu i Trybunałowi sprawdzenie, czy zaskarżone środki oraz decyzje i rozporządzenia, na których opierają się te środki, zostały przyjęte z poszanowaniem istotnych wymogów proceduralnych, wymaganego kworum i wymaganej liczby głosów, zgodnie z art. 24 ust. 1 TUE, art. 239 TFUE i regulaminem wewnętrznym Rady.
8. Rada naruszyła art. 31 ust. 1 TUE, który zakazuje Radzie stanowienia prawa w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa.
9. Zaskarżone akty naruszają zakres stosowania art. 29 TUE.
10. Ograniczenia nałożone na Radę i dotyczące zamrożenia aktywów podlegają art. 75 TFUE. Zaskarżone środki nie spełniają przesłanek i ograniczeń przewidzianych w art. 75 TFUE.
11. Wykładnia, zgodnie z którą środki dotyczące zamrożenia aktywów skarżącego nie muszą spełniać przesłanek i ograniczeń przewidzianych w art. 75 TFUE, narusza zasadę równego traktowania.
12. Zaskarżone środki stanowią pogwałcenie prawa własności oraz naruszają zasady proporcjonalności i skuteczności.
13. Zaskarżone środki naruszają swobodę przepływu oraz stanowią pogwałcenie prawa pobytu i prawa przedsiębiorczości ustanowionych w art. 45 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 20 i 21 TFUE, a także zasady proporcjonalności i skuteczności.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.2043 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-106/26: Skarga wniesiona w dniu 12 lutego 2026 r. - Goetz/Rada |
| Data aktu: | 2026-04-13 |
| Data ogłoszenia: | 2026-04-13 |