Raport 2026 Poprawmy prawo W ramach akcji Prawo.pl i LEX wskazujemy przepisy do zmiany
Zmień język strony
Zmień język strony
Prawo.pl

Sprawa C-471/24, PKO BP (Kluczowy wskaźnik referencyjny): Wyrok Trybunału (trzecia izba izba) z dnia 12 lutego 2026 r. - J.J. v. PKO BP S.A.

Wyrok Trybunału (trzecia izba izba) z dnia 12 lutego 2026 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Częstochowie - Polska) - J.J./PKO BP S.A.

[Sprawa C-471/24 1 , PKO BP (Kluczowy wskaźnik referencyjny)]

(Odesłanie prejudycjalne - Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich - Dyrektywa 93/13/EWG - Umowa o kredyt - Umowa o kredyt hipoteczny ze zmienną stopą oprocentowania - Warunek umowny przewidujący ustalenie stopy oprocentowania na podstawie wskaźnika referencyjnego w rozumieniu rozporządzenia (UE) 2016/1011 - Artykuł 1 ust. 2 dyrektywy 93/13 - Warunek umowy odzwierciedlający obowiązujące przepisy ustawowe albo wykonawcze - Artykuł 4 ust. 2 dyrektywy 93/13 - Pojęcie "głównego przedmiotu umowy" - Wymóg przejrzystości - Artykuł 3 ust. 1 dyrektywy 93/13 - Nieuczciwy charakter)

(C/2026/1992)

Język postępowania: polski

(Dz.U.UE C z dnia 13 kwietnia 2026 r.)

Sąd odsyłający

Sąd Okręgowy w Częstochowie

Strony w postępowaniu głównym

Strona inicjująca postępowanie przed sądem odsyłającym: J.J.

Druga strona postępowania: PKO BP S.A.

Sentencja

1) Artykuł 1 ust. 2 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich

należy interpretować w ten sposób, że:

przewidziany w nim wyjątek nie obejmuje warunku umowy o kredyt hipoteczny przewidującego zmienną stopę oprocentowania opartą na wskaźniku referencyjnym w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie indeksów stosowanych jako wskaźniki referencyjne w instrumentach finansowych i umowach finansowych lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych i zmieniającego dyrektywy 2008/48/WE i 2014/17/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 596/2014, i na stałej marży, jeżeli przepisy ustawowe lub wykonawcze mające zastosowanie do takiego warunku ustanawiają jedynie ogólne ramy dla ustalania stopy oprocentowania takich umów, pozostawiając jednocześnie przedsiębiorcy możliwość określenia umownego wskaźnika referencyjnego lub stałej marży, która może zostać dodana do wartości tego wskaźnika.

2) Artykuł 4 ust. 2 dyrektywy 93/13

należy interpretować w ten sposób, że:

w przypadku gdy umowa o kredyt hipoteczny dotyczący nieruchomości mieszkalnej zawiera warunek przewidujący zmienną stopę oprocentowania opartą na wskaźniku referencyjnym w rozumieniu rozporządzenia 2016/1011, wynikający z tego przepisu wymóg przejrzystości nie nakłada na kredytodawcę szczególnych obowiązków informacyjnych w odniesieniu do metodologii tego wskaźnika. Okoliczność, że kredytodawca spełnił wszystkie obowiązki informacyjne nałożone na niego przez dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/17/UE z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie konsumenckich umów o kredyt związanych z nieruchomościami mieszkalnymi i zmieniającą dyrektywy 2008/48/WE i 2013/36/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 1093/2010, zmienioną rozporządzeniem 2016/1011, w odniesieniu do takiego warunku, a w przypadku udzielenia dodatkowych informacji nie przedstawił wskazówek, które dawałyby zniekształcony obraz wspomnianego wskaźnika, może świadczyć o tym, że kredytodawca spełnił ten wymóg przejrzystości w odniesieniu do tego warunku.

3) Artykuł 3 ust. 1 dyrektywy 93/13

należy interpretować w ten sposób, że:

w przypadku gdy warunek umowy o kredyt hipoteczny określa zmienną stopę oprocentowania opartą na wskaźniku referencyjnym w rozumieniu rozporządzenia 2016/1011, nie mogą nadawać temu warunkowi nieuczciwego

charakteru: po pierwsze, brak poinformowania konsumenta o pewnych szczególnych cechach umownego wskaźnika referencyjnego, w szczególności o tym, że metodologia tego wskaźnika przewiduje wykorzystanie danych wejściowych niekoniecznie odpowiadających rzeczywistym transakcjom, oraz że kredytodawca jest jednym z banków przekazujących dane służące do ustalenia tego wskaźnika, a po drugie, same te szczególne cechy, o ile wspomniany wskaźnik można było uznać za zgodny z tym rozporządzeniem w chwili zawarcia tej umowy.

1 Dz.U. C, C/2024/5786.
Metryka aktu
Identyfikator:

Dz.U.UE.C.2026.1992

Rodzaj:wyrok
Tytuł:Sprawa C-471/24, PKO BP (Kluczowy wskaźnik referencyjny): Wyrok Trybunału (trzecia izba izba) z dnia 12 lutego 2026 r. - J.J. v. PKO BP S.A.
Data aktu:2026-02-12
Data ogłoszenia:2026-04-13