Sprawa C-763/25, H.: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie (Polska) w dniu 25 listopada 2025 r. - H. sp. z o. o. przeciwko m. S.A
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie (Polska) w dniu 25 listopada 2025 r. - H. sp. z o. o. przeciwko m. S.A.(Sprawa C-763/25, H.)(C/2026/1582)
(Dz.U.UE C z dnia 23 marca 2026 r.)
Sąd odsyłający
Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie
Strony w postępowaniu głównym
Strona skarżąca: H. sp. z o. o.
Strona pozwana:
m) S.A.
Pytania prejudycjalne
1) Czy art. 23 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylającej dyrektywę Rady 87/102/EWG 1 (dalej w skrócie "dyrektywa 2008/48/WE"), oraz zasada jej skuteczności sprzeciwiają się takiej wykładni i stosowaniu prawa krajowego - art. 509 k.c. (Kodeksu cywilnego z dnia 23 kwietnia 1964 r., Dz.U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm., dalej w skrócie k.c.), w myśl której przelew wierzytelności konsumenta - kredytobiorcy, wynikającej z uprawnień powstałych na podstawie art. 45 ust. 1 u.k.k. (Ustawa o kredycie konsumenckim z dnia 12 maja 2011 r., Dz.U. Nr 126, poz. 715, z późn. zm., dalej w skrócie u.k.k.), to jest sankcji prawa krajowego wprowadzonej w oparciu o art. 23 dyrektywy 2008/48, na przedsiębiorcę, w celu jej dochodzenia przez przedsiębiorcę jest sprzeczny z właściwością zobowiązania konsumenckiego, a przez to nieskuteczny, jako nadmiernie utrudniającej konsumentowi - kredytobiorcy korzystanie z uprawnień przewidzianych dyrektywą 2008/48?
2) Czy art. 23 dyrektywy 2008/48/WE oraz zasada jej skuteczności sprzeciwiają się takiej wykładni i stosowaniu prawa krajowego - art. 5 k.c., w myśl której niedozwolonym byłoby dla sądu krajowego udzielenie ochrony sądowej przedsiębiorcy, który w drodze przelewu nabył wierzytelności konsumenta - kredytobiorcy wynikające z zastosowania art. 45 ust. 1 u.k.k. (sankcji opartej o art. 23 dyrektywy 2008/48/WE) i dochodzi tych wierzytelności od pozwanego kredytodawcy, jako nadmiernie utrudniającej konsumentowi - kredytobiorcy korzystanie z uprawnień przewidzianych dyrektywą 2008/48/WE?
3) Czy art. 23 dyrektywy 2008/48/WE oraz zasada jej skuteczności sprzeciwiają się takiej wykładni i stosowaniu prawa krajowego - art. 45 ust. 5 u.k.k., w myśl której za moment wykonania umowy kredytu konsumenckiego przyjmuje się moment wypłaty kwoty kredytu, a w konsekwencji, że uprawnienie do dochodzenia sankcji z art. 45 ust. 1 u.k.k. (jedynej przewidzianej w prawie polskim sankcji za naruszenie przepisów krajowych wdrażających dyrektywę 2008/48/WE) wygasa w rok od wypłaty kredytu, jako nadmiernie utrudniającej konsumentowi kredytobiorcy korzystanie z uprawnień przewidzianych dyrektywą 2008/48/WE?
4) Czy art. 3 lit. g), i) i art. 10 ust. 2 lit. g) dyrektywy 2008/48/WE, w świetle wyroku C-714/22, S.R.G. przeciwko Profi Credit Bulgaria EOOD, należy interpretować tak, że w wypadku gdy kredytodawca oprócz udostępnienia konsumentowi- kredytobiorcy w ramach kapitału kredytu środków, którymi może konsument - kredytobiorca swobodnie dysponować, udostępnia konsumentowi - kredytobiorcy także środki z przeznaczeniem na pokrycie pozaodsetkowych kosztów kredytu (np. prowizji), to również odsetki pobierane od środków udostępnionych na pokrycie pozaodsetkowych kosztów kredytu należy wliczyć do całkowitego kosztu kredytu, a zatem uwzględnić je także w kalkulacji RRSO? Czy tak obliczone całkowity koszt kredytu i RRSO (z uwzględnieniem również odsetek od środków udostępnionych kredytobiorcy na pokrycie pozaodsetkowych kosztów kredytu) są wyliczone poprawnie?
5) W razie odpowiedzi przeczącej na poprzednie pytanie, czy w razie wliczenia do całkowitego kosztu kredytu (a w konsekwencji także uwzględnienia w kalkulacji RRSO) odsetek od kwoty udostępnionej kredytobiorcy na pokrycie pozaodsetkowych kosztów kredytu dojdzie do zawyżenia całkowitego kosztu kredytu, a w konsekwencji także zawyżenia RRSO prezentowanych konsumentowi? Czy takie błędne - zawyżone wyliczenie całkowitego kosztu kredytu i RRSO i prezentowanie konsumentowi błędnie wyliczonych - zawyżonych wartości powoduje pokrzywdzenie konsumenta? Czy błędne wyliczenie i zaprezentowanie konsumentowi zawyżonych wartości całkowitego kosztu kredytu i RRSO uzasadnia zastosowanie sankcji z art. 45 ust. 1 u.k.k.? Czy sankcja przewidziana przez art. 45 ust. 1 u.k.k. (sankcja kredytu darmowego - zwrotu przez konsumenta - kredytobiorcę na rzecz kredytodawcy tylko kapitału kredytu bez odsetek i kosztów) w takim wypadku byłaby zgodna z art. 23 dyrektywy 2008/48/WE, a w szczególności z wymogiem proporcjonalności sankcji?
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.1582 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa C-763/25, H.: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie (Polska) w dniu 25 listopada 2025 r. - H. sp. z o. o. przeciwko m. S.A |
| Data aktu: | 2026-03-23 |
| Data ogłoszenia: | 2026-03-23 |