Sprawa C-754/25 P: Odwołanie od wyroku Sądu (izba pośrednia) wydanego w dniu 10 września 2025 r. w sprawach połączonych T-435/23 i T-224/24, YL/Rada i EUIPO, wniesione w dniu 20 listopada 2025 r. przez Radę Unii Europejskiej
Odwołanie od wyroku Sądu (izba pośrednia) wydanego w dniu 10 września 2025 r. w sprawach połączonych T-435/23 i T-224/24, YL/Rada i EUIPO, wniesione w dniu 20 listopada 2025 r. przez Radę Unii Europejskiej(Sprawa C-754/25 P)(C/2026/1581)
(Dz.U.UE C z dnia 23 marca 2026 r.)
Strony
Wnoszący odwołanie: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: M. Bauer, X. Chamodraka, A.-L. Meyer, pełnomocnicy)
Druga strona postępowania: YL, Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), Republika Łotewska, Rzeczpospolita Polska, Republika Portugalska i Republika Słowacka
Żądania wnoszącego odwołanie
Strona wnosząca odwołanie wnosi do Trybunału o:
- uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie, w jakim
- stwierdza nieważność decyzji Rady Unii Europejskiej o nieprzedłużeniu kadencji YL na stanowisku dyrektora wykonawczego EUIPO, odzwierciedlonej w piśmie przewodniczącego Rady do prezesa zarządu EUIPO z dnia 30 maja 2023 r. (pkt 3 sentencji zaskarżonego wyroku);
- zasądza od Rady na rzecz YL kwotę 25 000 EUR, powiększoną o odsetki za zwłokę począwszy od dnia ogłoszenia niniejszego wyroku do dnia zapłaty całej należnej kwoty, w oparciu o stopę procentową stosowaną przez Europejski Bank Centralny (EBC) do jego podstawowych operacji refinansujących obowiązującą w pierwszym dniu miesiąca zapadalności zapłaty, powiększoną o trzy i pół punktu procentowego (pkt 4 sentencji zaskarżonego wyroku);
- obciążenie strony skarżącej w pierwszej instancji kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Rada utrzymuje, że wnioski Sądu dotyczące stosowania art. 270 TFUE oraz art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego (pkt 52-67, 70 i 75 zaskarżonego wyroku), na podstawie których Sąd stwierdził, że jest właściwy do rozpatrywania skarg na podstawie art. 270 TFUE, biorąc pod uwagę orzecznictwo dotyczące jego właściwości ratione personae i rationae materiae na podstawie tego artykułu, naruszają prawo. Rada uważa, że spór dotyczący nieprzedłużenia kadencji dyrektora wykonawczego EUIPO podlega raczej art. 263 TFUE.
Zdaniem Rady naruszenia prawa w odniesieniu do ram prawnych mających zastosowanie w niniejszej sprawie, a w konsekwencji właściwa podstawa prawna skargi, wpływają również na dokonaną przez Sąd ocenę zarzutu merytorycznego dotyczącego naruszenia prawa do bycia wysłuchanym. Rada twierdzi, że w tym względzie Sąd naruszył prawo, gdy przyjął, że prawo do bycia wysłuchanym ma zastosowanie w niniejszej sprawie, a także, że wynik postępowania mógłby być inny, gdyby skarżący został wysłuchany przez Radę.
W konsekwencji Rada utrzymuje, że wnioski Sądu w przedmiocie żądań stwierdzenia nieważności w sprawie T-224/24, dotyczące naruszenia prawa do bycia wysłuchanym w odniesieniu do decyzji o nieprzedłużeniu kadencji byłego dyrektora wykonawczego EUIPO, które doprowadziły do stwierdzenia nieważności tej decyzji (pkt 109-123 zaskarżonego wyroku), są obarczone naruszeniami prawa, które powinny prowadzić do uchylenia pkt 3 sentencji zaskarżonego wyroku.
W zakresie, w jakim żądania Sądu dotyczące żądania naprawienia szkody majątkowej (pkt 192-203 zaskarżonego wyroku) opierają się na błędnym założeniu, że żądanie stwierdzenia nieważności decyzji o nieprzedłużeniu mandatu jest zasadne, Rada twierdzi, że żądania te są również obarczone naruszeniem prawa, które powinno prowadzić do uchylenia pkt 4 sentencji zaskarżonego wyroku.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.1581 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa C-754/25 P: Odwołanie od wyroku Sądu (izba pośrednia) wydanego w dniu 10 września 2025 r. w sprawach połączonych T-435/23 i T-224/24, YL/Rada i EUIPO, wniesione w dniu 20 listopada 2025 r. przez Radę Unii Europejskiej |
| Data aktu: | 2026-03-23 |
| Data ogłoszenia: | 2026-03-23 |