Sprawa T-46/26: Skarga wniesiona w dniu 22 stycznia 2026 r. - QD i in./EBC
Skarga wniesiona w dniu 22 stycznia 2026 r. - QD i in./EBC(Sprawa T-46/26)
Język postępowania: angielski
(Dz.U.UE C z dnia 16 marca 2026 r.)
Strony
Strona skarżąca: QD i ośmiu innych skarżących (przedstawiciel: S. Orlandi, adwokat)
Strona pozwana: Europejski Bank Centralny
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności decyzji prezesa EBC z dnia 12 listopada 2025 r. (oraz z dnia 4 grudnia 2025 r. w odniesieniu do QL) oddalających zarzuty skarżących;
- nakazanie EBC ponownego obliczenia płatności dokonanych z tytułu rozwiązania stosunku pracy zgodnie z rozporządzeniem nr 260/68 1 , w tym ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany coroczny płatny urlop wypoczynkowy;
- zasądzenie od EBC zwrotu nienależnie pobranego podatku i zapłaty odsetek wyrównawczych według stopy procentowej podstawowych operacji refinansujących EBC powiększonej o 3,5 %;
- obciążenie EBC kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.
1. Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia rozporządzenia nr 260/68 (art. 3, 6 i 10) oraz nadużycia proceduralnego.
- EBC błędnie zastosował art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 260/68, używając "podlegającej opodatkowaniu kwoty" zamiast "podstawy opodatkowania" jako mianownika przy obliczaniu stawki podatkowej mającej zastosowanie do płatności dokonanych z tytułu rozwiązania stosunku pracy, co spowodowało systematyczne nadmierne opodatkowanie. Nie zapewnił również jednolitego stosowania tego przepisu we wszystkich instytucjach, zgodnie z wymogiem art. 10. Poprzez określenie korekt jako "dobrowolne" (ex gratia), EBC próbował uniknąć pełnych skutków prawnych niezgodnych z prawem obliczeń, co stanowi nadużycie proceduralne.
2. Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa podstawowego do równego traktowania (art. 20 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, zwanej dalej "Kartą").
- Ograniczając środki naprawcze do płatności dokonanych od dnia 1 listopada 2021 r., EBC arbitralnie wykluczył byłych pracowników znajdujących się w obiektywnie identycznej sytuacji, którzy podlegali tej samej niezgodnej z prawem metodzie opodatkowania. Data płatności odzwierciedla jedynie wykonanie wcześniejszych decyzji administracyjnych i nie stanowi obiektywnego uzasadnienia dla różnego traktowania.
3. Zarzut trzeci dotyczący naruszenia prawa do dobrej administracji i obowiązku dbałości (art. 41 Karty).
- EBC nie przedstawił żadnego uzasadnionego powodu wyboru tej daty granicznej. Jedyne wyjaśnienie, na którym się opierał - data, w której EBC rzekomo dowiedział się o możliwej niezgodności - ma charakter wewnętrzny i nie ma znaczenia dla praw skarżących. Podejście to podważa przejrzystość, spójność i sprawiedliwość oraz pozbawia skarżących skutecznych środków odwoławczych.
4. Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 31 ust. 2 Karty i art. 7 dyrektywy 2003/88 2 .
- EBC stosował niezgodną z prawem metodę obliczania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany coroczny płatny urlop wypoczynkowy, nie obliczając tego ekwiwalentu na podstawie takiego samego wynagrodzenia, jakie skarżący otrzymaliby, gdyby faktycznie wykorzystali płatny coroczny urlop wypoczynkowy.
5. Zarzut piąty dotyczący niezapewnienia pełnego zwrotu i nieprzyznania odsetek wyrównawczych.
- Niezgodne z prawem potrącenia muszą zostać zwrócone wraz z odsetkami wyrównawczymi naliczanymi od dnia nienależnej płatności do dnia zwrotu. Odmawiając przyznania odsetek, EBC naruszył zasadę naprawienia szkody w całości i odstąpił od własnej utrwalonej praktyki administracyjnej.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.1359 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-46/26: Skarga wniesiona w dniu 22 stycznia 2026 r. - QD i in./EBC |
| Data aktu: | 2026-03-16 |
| Data ogłoszenia: | 2026-03-16 |