NOWOŚĆ LEX Cyberbezpieczeństwo Twoja tarcza w cyfrowym świecie!
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Prawo.pl

Streszczenie decyzji Komisji z dnia 14 października 2025 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 53 Porozumienia EOG (Sprawa AT.40881 - Loewe) (notyfikowana jako dokument C(2025)6811)

Streszczenie decyzji Komisji
z dnia 14 października 2025 r.
dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 53 Porozumienia EOG
(Sprawa AT.40881 - Loewe)

(notyfikowana jako dokument C(2025)6811)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(C/2026/1003)

(Dz.U.UE C z dnia 23 lutego 2026 r.)

14 października 2025 r. Komisja przyjęła decyzję dotyczącą postępowania na podstawie art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 53 ust. 1 Porozumienia EOG. Zgodnie z przepisami art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 1  Komisja podaje niniejszym do wiadomości nazwy stron oraz zasadniczą treść decyzji, wraz z informacjami na temat wszelkich nałożonych kar, uwzględniając jednak uzasadnione prawo przedsiębiorstw do ochrony ich tajemnic handlowych.

1. WPROWADZENIE

1) Decyzja przyjęta 14 października 2025 r. dotyczy pojedynczego i ciągłego naruszenia postanowień art. 101 ust. 1 Traktatu i przepisów art. 53 ust. 1 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym w sektorze mody luksusowej. Naruszenie polegało na stosowaniu przez całe przedsiębiorstwo Loewe S.A. ("Loewe") w ciągu kilku lat strategii narzucania cen odsprzedaży w stosunku do sprzedawców detalicznych w internecie i poza nim w sektorze mody luksusowej. Obejmowało ono większość produktów zaprojektowanych/sprzedawanych przez Loewe pod marką Loewe: odzież (gotową do noszenia), obuwie, wyroby skórzane i akcesoria.

2) Działanie to dotyczyło całego EOG i trwało od 10 grudnia 2015 r. do 18 kwietnia 2023 r.

3) Niniejsza decyzja skierowana jest do następujących podmiotów prawnych: Loewe i jego spółki dominującej LVMH

Moet Hennessy Louis Vuitton SE ("LVMH") (zwanych łącznie "Przedsiębiorstwem").

2. OPIS SPRAWY

2.1. Procedura

4) W dniach 18-21 kwietnia 2023 r. Komisja przeprowadziła niezapowiedzianą inspekcję w siedzibie Loewe w Madrycie (Hiszpania) zgodnie z art. 20 ust. 4 rozporządzenia 1/2003.

5) W dniu [...] Przedsiębiorstwo złożyło pisemne oświadczenie o gotowości do przystąpienia do procedury współpracy z Komisją.

6) 4 lipca 2024 r. Komisja wszczęła postępowanie.

7) Dyskusje na temat współpracy między Przedsięwzięciem a Komisją odbyły się w okresie od 4 września 2024 r. do 4 czerwca 2025 r. W dniu [...] przedsiębiorstwo Loewe złożyło formalny wniosek ugodowy zgodnie z art. 10a ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 773/2004 ("propozycja ugodowa").

8) 3 lipca 2025 r. Komisja przyjęła pisemne zgłoszenie zastrzeżeń skierowane do Przedsiębiorstwa, na które

Przedsiębiorstwo odpowiedziało 9 lipca 2025 r., potwierdzając, że pisemne zgłoszenie zastrzeżeń odpowiada treści jego propozycji ugodowej i że w związku z tym podtrzymuje swoje zobowiązanie do przestrzegania procedury współpracy.

9) Urzędnik przeprowadzający spotkanie wyjaśniające przedstawił sprawozdanie końcowe w tej sprawie 2 października 2025 r. 13 października 2025 r. Komitet Doradczy ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydał przychylną opinię.

2.2. Krótki opis naruszenia

10) Praktyka narzucania cen odsprzedaży obejmowała większość produktów projektowanych/sprzedawanych pod marką Loewe, w tym w szczególności odzież, wyroby skórzane, obuwie i akcesoria ("produkty").

11) Loewe dopuściło się zachowań antykonkurencyjnych w postaci strategii narzucania cen odsprzedaży obejmującej całe przedsiębiorstwo, wdrażanej przez Loewe przez kilka lat w stosunku do sprzedawców detalicznych w internecie i poza nim w sektorze mody luksusowej. Praktyka narzucania cen odsprzedaży stosowana przez Loewe polegała na przekazywaniu dystrybutorom:

a) rekomendowanych cen detalicznych lub innych cenników (np. cen na koniec sezonu), które w rzeczywistości były narzuconymi cenami odsprzedaży. Loewe zwróciło się do dystrybutorów o stosowanie się do jego zaleceń cenowych, tak jakby były one obowiązkowe (a w każdym razie nie wyjaśniło, że należy je traktować wyłącznie jako rekomendowane); lub

b) rekomendowanych, a w rzeczywistości narzuconych maksymalnych wielkości obniżek cen lub ewentualnie zakazu jakichkolwiek przecen. Loewe zwróciło się do dystrybutorów o ścisłe przestrzeganie jego zaleceń dotyczących przecen i starało się ograniczyć zdolność dystrybutorów do uwzględniania produktów w kampaniach promocyjnych innych niż te zalecane przez markę; lub

c) zalecanych, a de facto narzuconych dat dla okresów sprzedaży. Działanie takie stanowiło narzucenie cen odsprzedaży, ponieważ ograniczało okres, w którym sprzedawcy detaliczni mogli stosować obniżone ceny sprzedaży.

12) Loewe prowadzi podwójną sieć dystrybucji, sprzedając swoje produkty za pośrednictwem kanałów sprzedaży detalicznej (sprzedaż bezpośrednia) i hurtowej (sprzedaż pośrednia). Praktyka Loewe w zakresie narzucania cen odsprzedaży miała na celu osiągnięcie i utrzymanie wysokiego poziomu cen detalicznych jego produktów, który byłby jednolity między hurtownikami oraz między hurtownikami a bezpośrednimi kanałami dystrybucji Loewe, ograniczając tym samym wewnętrzną konkurencję międzymarkową.

2.3. Adresaci

13) Loewe ponosi odpowiedzialność za swój bezpośredni udział w naruszeniu, a LVMH ponosi odpowiedzialność jako jego spółka dominująca.

2.4. Środki zaradcze

14) Do przedmiotowej decyzji zastosowanie mają wytyczne w sprawie grzywien z 2006 r.

2.4.1. Kwota podstawowa grzywny

15) Ustalając wysokość grzywny, Komisja wzięła pod uwagę średnią roczną wartość sprzedaży produktów (zdefiniowanych w pkt 10 powyżej) sprzedawanych zarówno w kanałach pośrednich (przez hurtowników, w internecie i poza nim), jak i bezpośrednich (przez własne sklepy Loewe, w internecie i poza nim) w EOG w latach 2015-2023, wagę, charakter i zakres geograficzny naruszenia oraz czas jego trwania.

2.4.2. Dostosowania kwoty podstawowej

16) Komisja nie zastosowała żadnych okoliczności obciążających ani łagodzących.

2.4.3. Zastosowanie pułapu 10 % obrotów

17) Grzywna za jednolite i ciągłe naruszenie nie przekroczyła 10 % całkowitego obrotu przedsiębiorstwa za rok obrotowy poprzedzający datę decyzji Komisji na podstawie art. 23 ust. 2 rozporządzenia 1/2003.

2.4.4. Obniżenie grzywny z tytułu współpracy

18) Komisja doszła do wniosku, że aby odzwierciedlić fakt, iż Loewe skutecznie współpracowało z Komisją w zakresie wykraczającym poza jego prawny obowiązek, odpowiednia grzywna, która w przeciwnym razie zostałaby nałożona, powinna, z wyżej wymienionych powodów i zgodnie z pkt 37 wytycznych w sprawie grzywien, zostać obniżona o 50 %.

3. WNIOSEK

19) Na podstawie art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1/2003 na Loewe i jego spółkę dominującą LVMH nałożono następującą grzywnę: 18 009 000 EUR.

1 Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 411/2004 (Dz.U. L 68 z 6.3.2004, s. 1).
Metryka aktu
Identyfikator:

Dz.U.UE.C.2026.1003

Rodzaj:informacja
Tytuł:Streszczenie decyzji Komisji z dnia 14 października 2025 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 53 Porozumienia EOG (Sprawa AT.40881 - Loewe) (notyfikowana jako dokument C(2025)6811)
Data aktu:2025-10-14
Data ogłoszenia:2026-02-23