Sprawa C-288/20: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 24 marca 2022 r. - BNP Paribas Personal Finance SA v. ZD
Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 24 marca 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Judiciaire - Bobigny - Francja) - BNP Paribas Personal Finance SA / ZD(Sprawa C-288/20) 1
Język postępowania: francuski
(2022/C 359/14)
(Dz.U.UE C z dnia 19 września 2022 r.)
Sąd odsyłający
Tribunal Judiciaire - Bobigny
Strony w postępowaniu głównym
Strona skarżąca: BNP Paribas Personal Finance SA
Strona pozwana: ZD
Sentencja
1) Artykuł 4 ust. 2 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że pojęcie "główny przedmiot umowy" w rozumieniu tego przepisu obejmuje warunki umowy kredytu, które przewidują, że waluta obca jest walutą rozliczeniową, a euro jest walutą płatniczą - co powoduje przeniesienie ryzyka walutowego na kredytobiorcę - jako że warunki te ustalają istotny element charakteryzujący ową umowę.
2) Artykuł 4 ust. 2 dyrektywy 93/13 należy interpretować w ten sposób, że w ramach umowy kredytu denominowanego w walucie obcej, wymóg przejrzystości warunków tej umowy, które przewidują, że waluta obca jest walutą rozliczeniową, a euro jest walutą płatniczą - co powoduje przeniesienie ryzyka walutowego na kredytobiorcę - jest spełniony w sytuacji, gdy przedsiębiorca udzielił konsumentowi wystarczających i prawdziwych informacji pozwalających właściwie poinformowanemu oraz dostatecznie uważnemu i rozsądnemu przeciętnemu konsumentowi zrozumieć konkretne funkcjonowanie przedmiotowego mechanizmu finansowego i dzięki temu ocenić ryzyko negatywnych konsekwencji finansowych takich warunków, potencjalnie istotnych, dla jego obowiązków finansowych przez cały okres trwania wspomnianej umowy.
3) Dyrektywę 93/13 należy interpretować w ten sposób, że stoi na przeszkodzie temu, by ciężar dowodu jasnego i zrozumiałego charakteru warunku umownego w rozumieniu art. 4 ust. 2 tej dyrektywy spoczywał na konsumencie.
4) Artykuł 3 ust. 1 dyrektywy 93/13 należy interpretować w ten sposób, że warunki umowy kredytu, które przewidują, że waluta obca jest walutą rozliczeniową, a euro jest walutą płatniczą, co powoduje przeniesienie ryzyka walutowego - bez określenia jego górnej granicy - na kredytobiorcę, mogą powodować znaczącą nierównowagę wynikających z tej umowy praw i obowiązków stron na niekorzyść konsumenta, ponieważ przedsiębiorca nie mógł racjonalnie oczekiwać, dochowawszy wymogu przejrzystości wobec konsumenta, że ten ostatni zaakceptuje nieproporcjonalne ryzyko walutowe wynikające z tych warunków.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2022.359.12 |
| Rodzaj: | postanowienie |
| Tytuł: | Sprawa C-288/20: Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 24 marca 2022 r. - BNP Paribas Personal Finance SA v. ZD |
| Data aktu: | 2022-03-24 |
| Data ogłoszenia: | 2022-09-19 |