Sprawa C-938/19: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 11 listopada 2021 r. - Energieversorgungscenter Dresden-Wilschdorf GmbH & Co. KG v. Bundesrepublik Deutschland
Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 11 listopada 2021 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Berlin - Niemcy) - Energieversorgungscenter Dresden-Wilschdorf GmbH & Co. KG / Bundesrepublik Deutschland(Sprawa C-938/19) 1
Język postępowania: niemiecki
(2022/C 11/05)
(Dz.U.UE C z dnia 10 stycznia 2022 r.)
Sąd odsyłający
Verwaltungsgericht Berlin
Strony w postępowaniu głównym
Strona skarżąca: Energieversorgungscenter Dresden-Wilschdorf GmbH & Co. KG
Druga strona postępowania: Bundesrepublik Deutschland
Sentencja
1) Artykuł 2 ust. 1 i art. 3 lit. e) dyrektywy 2003/87WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającej system handlu przydziałami [uprawnieniami do] emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/29/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r., należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które pozwala na włączenie do granic instalacji objętej systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych na poziomie Unii Europejskiej jednostek pomocniczych, które nie emitują gazów cieplarnianych, o ile jednostki te spełniają kryteria przewidziane w art. 3 lit. e) wskazanej dyrektywy, ze zmianami, a w szczególności mogą mieć wpływ na emisje gazów cieplarnianych wymienionych w załączniku II do owej dyrektywy, ze zmianami, oraz zanieczyszczenie, którego emisje te są źródłem.
2) Skorygowana kwota kwalifikowalności zawarta we wzorze gromadzenia danych opracowanym przez Komisję na podstawie art. 7 ust. 5 decyzji Komisji 2011/278/UE z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na mocy art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady stanowi - nawet jeśli mierzalne ciepło importowane z instalacji nieobjętej systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych na poziomie Unii Europejskiej można przypisać do konkretnego przepływu ciepła - jednolitą kwotę, która, w szczególności na potrzeby obliczenia liczby uprawnień do emisji przydzielanych bezpłatnie podinstalacji objętej wskaźnikiem emisyjności opartym na cieple, powinna być obliczana i stosowana zgodnie z ogólnym podejściem do przepływów ciepła w tej podinstalacji.
3) Artykuł 6 ust. 1 akapit trzeci decyzji 2011/278 należy interpretować w ten sposób, że dany proces podinstalacji objętej wskaźnikiem emisyjności opartym na cieple nie jest wykorzystywany w sektorze lub podsektorze narażonym na znaczące ryzyko ucieczki emisji, w wypadku gdy proces ten dotyczy ciepła wykorzystanego do wytworzenia zimna eksportowanego do podmiotu - i zużywanego przez ten podmiot - który nie jest objęty systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych na poziomie Unii Europejskiej i który należy do sektora lub podsektora uznawanego za narażony na znaczące ryzyko ucieczki emisji, ponieważ ciepło nie jest wykorzystywane przez ten podmiot.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2022.11.4 |
| Rodzaj: | wyrok |
| Tytuł: | Sprawa C-938/19: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 11 listopada 2021 r. - Energieversorgungscenter Dresden-Wilschdorf GmbH & Co. KG v. Bundesrepublik Deutschland |
| Data aktu: | 2021-11-11 |
| Data ogłoszenia: | 2022-01-10 |