Sprawy połączone C-381/18 i C-382/18: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 12 grudnia 2019 r. - G.S., V.G. v. Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 12 grudnia 2019 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Raad van State - Niderlandy) - G.S. (C-381/18), V.G. (C-382/18)/Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

(Sprawy połączone C-381/18 i C-382/18) ¹

(Odesłanie prejudycjalne - Kontrole graniczne, azyl i imigracja - Polityka imigracyjna - Dyrektywa 2003/86/WE - Prawo do łączenia rodzin - Wymagania dotyczące wykonania prawa do łączenia rodziny - Pojęcie "względów porządku publicznego" - Odrzucenie wniosku o zezwolenie na wjazd i pobyt członka rodziny - Wycofanie dokumentu pobytowego członka rodziny lub odmowa przedłużenia jego ważności

Język postępowania: niderlandzki

(2020/C 54/05)

(Dz.U.UE C z dnia 17 lutego 2020 r.)

Sąd odsyłający

Raad van State

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: G.S. (C-381/18), V.G. (C-382/18)

Strona pozwana: Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

Sentencja

1) Na podstawie art. 267 TFUE Trybunał jest właściwy do dokonania wykładni art. 6 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 2003/86/WE z dnia 22 września 2003 r. w sprawie prawa do łączenia rodzin, w sytuacji gdy sąd powinien wypowiedzieć się w przedmiocie wniosku o zezwolenie na wjazd i pobyt obywatela państwa trzeciego będącego członkiem rodziny obywatela Unii, który to obywatel Unii nie skorzystał z prawa do swobodnego przemieszczania się, jeżeli przepis ten znalazł zastosowanie do takiej sytuacji, w sposób bezpośredni i bezwarunkowy, poprzez prawo krajowe.

2) Artykuł 6 ust. 1 i 2 dyrektywy 2003/86 należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie praktyce krajowej, zgodnie z którą właściwe organy mogą - ze względów porządku publicznego - po pierwsze, odrzucić wniosek o zezwolenie na wjazd i pobyt na podstawie tej dyrektywy z uwagi na wyrok skazujący, który zapadł podczas wcześniejszego pobytu na terytorium danego państwa członkowskiego, oraz, po drugie, wycofać dokument pobytowy wydany na podstawie tej dyrektywy lub odmówić przedłużenia jego ważności, jeżeli wobec wnioskodawcy orzeczono karę wystarczająco poważną w stosunku do okresu pobytu, pod warunkiem że praktyka ta jest stosowana jedynie w sytuacji, gdy przestępstwo, które uzasadniało dany wyrok skazujący, miało wagę wystarczającą do wykazania, że niezbędne jest uniemożliwienie pobytu tego wnioskodawcy, oraz że organy te dokonują indywidualnej oceny przewidzianej w art. 17 tej dyrektywy. Dokonanie stosownych ustaleń należy do sądu odsyłającego.

1 Dz.U. C 294 z 20.8.2018.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2020.54.4
• Rodzaj: wyrok
• Tytuł: Sprawy połączone C-381/18 i C-382/18: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 12 grudnia 2019 r. - G.S., V.G. v. Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.
• Data aktu: 2019-12-12
• Data ogłoszenia: 2020-02-17