Jednostronne oświadczenia załączane do protokołów posiedzeń Rady (2011/2090(INI)).

Jednostronne oświadczenia załączane do protokołów posiedzeń Rady

P7_TA(2011)0411

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 września 2011 r. w sprawie jednostronnych oświadczeń włączanych do protokołów posiedzeń Rady (2011/2090(INI))

(2013/C 56 E/09)

(Dz.U.UE C z dnia 26 lutego 2013 r.)

Parlament Europejski,

– uwzględniając pismo z dnia 8 grudnia 2009 r. skierowane przez przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji do przewodniczącego Komisji Spraw Konstytucyjnych,

– uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 22 grudnia 1998 r. w sprawie wspólnych wytycznych dotyczących jakości prawodawstwa wspólnotowego⁽¹⁾,

– uwzględniając odpowiedź Rady na pytanie pisemne P-3977/2010 i odpowiedź Komisji na pytanie pisemne E-3981/2010,

– uwzględniając art. 48 Regulaminu,

– uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Konstytucyjnych (A7-0269/2011),

A. mając na uwadze, że Trybunał Sprawiedliwości posiada wyraźne i wyłączne uprawnienia w zakresie orzekania o wykładni prawa Unii, zarówno pierwotnego, jak i wtórnego;

B. mając na uwadze, że Trybunał Sprawiedliwości kilkakrotnie potwierdził, iż oświadczenia nie są prawnie wiążące;

C. mając na uwadze, że Rada ma obowiązek pełnego informowania Parlamentu o swoim stanowisku w kontekście procedur ustawodawczych⁽²⁾;

D. mając na uwadze, że na mocy traktatu od instytucji wymaga się lojalnej współpracy⁽³⁾;

E. mając na uwadze, że jednostronne oświadczenia państw członkowskich lub Rady mogą negatywnie wpływać na uprawnienia prawodawcze Parlamentu, pogarszają jakość prawodawstwa Unii i podważają zasadę pewności prawa;

F. mając na uwadze, że żadne oświadczenie włączone do protokołów posiedzeń Rady lub komitetu pojednawczego na którymkolwiek etapie procedury ustawodawczej nie może przesądzać o wyniku negocjacji między dwoma organami władzy prawodawczej;

1. ponownie stwierdza, że oświadczenia i deklaracje, które nie zostały włączone do tekstu aktu prawnego, lecz go dotyczą - niezależnie od tego, czy zostały one wydane przez jedno lub więcej państw członkowskich - nie posiadają mocy prawnej i mogą szkodzić spójności prawa Unii i utrudniać jego jasną wykładnię;

2. nalega, aby jednostronne oświadczenia nie umniejszały ani nie podważały konieczności przestrzegania przez wszystkie państwa dyscypliny publikowania tabel korelacji, określających sposoby i środki transponowania prawa UE do prawa krajowego w celu zapewnienia skutecznego i przejrzystego wdrożenia przepisów w całej Unii;

3. apeluje, by informować Parlament o wszystkich oświadczeniach oraz by oświadczenia państw członkowskich nie były publikowane w serii L Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej;

4. wzywa Radę, by przekazywała Parlamentowi protokoły tych części swoich posiedzeń, które dotyczą kwestii ustawodawczych, w tym samym czasie co parlamentom i rządom państw członkowskich;

5. zastrzega sobie prawo zastosowania wszelkich środków prawnych, którymi dysponuje, jeżeli jednostronne oświadczenia będą wydawane z celowym zamiarem wywołania skutków prawnych;

6. wzywa Radę i Komisję, by na podstawie art. 295 TFUE podjęły negocjacje z Parlamentem z zamiarem uaktualnienia Wspólnej deklaracji w sprawie praktycznych zasad dotyczących stosowania procedury współdecyzji (obecnie zwykłej procedury ustawodawczej) w celu uwzględnienia wejścia w życie Traktatu z Lizbony oraz wyraźnego określenia zakresu stosowania jednostronnych oświadczeń;

7. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

______

⁽¹⁾ Dz.U. C 73 z 17.3.1999, s. 1.

⁽²⁾ Art. 294 TFUE (w pierwszym czytaniu)

⁽³⁾ Art. 13 TUE

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2013.56E.86
• Rodzaj: rezolucja
• Tytuł: Jednostronne oświadczenia załączane do protokołów posiedzeń Rady (2011/2090(INI)).
• Data aktu: 2011-09-27
• Data ogłoszenia: 2013-02-26